Connect with us

Koninklijke nieuws

‘Complotprofessor’ Karel spant een rechtszaak aan tegen de Staat der Nederlanden ter openbaarmaking van de chip van de koning

Published

on

koning

We waren halverwege de zitting toen de pepermunt begon te werken. Ik beet keihard op mijn tong, het tabletje knakte doormidden. ’Godverdomme, wat is dat spul scherp’, riep ik naar mijn adjudant, terwijl ik een mondvol witte brokjes uitspuugde naar de perstribune. ‘Is het soms een nieuwe, slinkse manier om vaccins toe te dienen? Waar heb je die krengen gekocht, bij Hugo de Jonge, in familieverpakking? Bij kleingrutter D. Gommers?’

Mijn adjudant haalde zijn schouders op. ‘Wat maakt het uit, professor’, zei hij, ‘fucked zijn we toch’. Hij begon te oreren over de nieuwe transgenderwetgeving die eraan zat te komen, het einde van de menselijke beschaving. ‘Geloof me, professor, straks zijn we allemaal non-binaire robots met blauw haar, op onze knietjes prevelend voor het altaar van Bill Gates.’

Ik zweeg, lichtelijk verontrust. Begon mijn adjudant nu ook al te twijfelen aan de Goede Zaak? Waren we dan radeloos en reddeloos verloren? Peinzend staarde ik naar het portret van de jonge koning achter de rechter. In zijn ogen herkende ik iets van mijn vertwijfeling. Hij had de benevelde blik van een Rotterdamse student die na een kroegentocht de laatste nachtbus nakijkt. Hij kan nog zien hoe zijn vrienden, die de bus wel hebben gehaald, hem vanaf de achterbank lachend toezwaaien. Hoe moet hij nu thuiskomen?

Je vraagt je af hoe de man het volhoudt. Nou ja, het antwoord is duidelijk. Het moet komen door de chip die bij hem is geplaatst, direct achter de hersenschors waar alle relevante informatie uit de Winkler Prins, de serie Groten Aller Tijden en andere onmisbare naslagwerken wordt opgeslagen en geanalyseerd. Je kunt dat ook zien aan zijn ogen, die dof worden bij het naderen van met name journalisten en vreemd oplichten als zijn vrouw in de buurt is. Allemaal voorgeprogrammeerd, natuurlijk.

Hoewel ik aan de technische details nog steeds twijfel. Want zoals ik leerde in mijn jarenlange ervaring als verslaggever en correspondent voor wereldwijde media, moet je altijd een slag om de arm houden. Maakt niet uit waarover – maar hou die slag, achter de arm wel te verstaan. De Deep State deinst immers nergens voor terug, en het zou me niet verbazen als achter informatie van mijn – goed ingevoerde – bronnen toch weer desinformatie schuilgaat. Dus dat we worden misleid over de aard van de misleiding. Ik bedoel, het hele idee van een ‘hersenschors’ klinkt mij in de oren, als je er even over nadenkt, als iets dat is verzonnen door een CIA-agent. Hoezo ‘schors’? Zit er behalve een balk in ons oog ook nog een boom in ons hoofd? Moeten we dat geloven?

Hersenoperatie afgewezen

Goed, we zullen het voorlopig niet weten. Misschien wel nooit. Want onze eerste eis – een hersenoperatie bij de koning om de chip te verwijderen – werd direct door de rechter afgewezen. Ondanks de spijkerharde medische garanties in ons verzoek en het genereuze aanbod van gratis danstherapie in het kader van zijn revalidatie. De rechter vond dat we voor de operatie – ik verzin het niet – ten onrechte een beroep deden op de WOB. Onbegrijpelijk. Als er nu iets onder de Wet Openbaarheid van Bestuur moet vallen, is dat wel het brein van het staatshoofd. Hoe dan ook, het oordeel van de rechter zegt ook iets: die chip zit er, dat staat wel vast. In het koninklijke hoofd.

Maar wat was er opeens met mijn adjudant? Ik had het kunnen zien aankomen. In zijn jonge jaren, op een kleinschalig gymnasium in Rotterdam, was hij een doorzetter geweest – urenlang kon hij ’s nachts docenten uit hun bed bellen, gewoon om ze te treiteren. Vooral op de kale gymleraar had hij het voorzien, een man die zijn handen of in elk geval zijn ogen niet kon thuishouden in de meisjeskleedkamer, het heilige der heiligen. Lag het daaraan dat hij sindsdien gefascineerd was geraakt door de naderende ondergang van de beschaving, de Grote Afrekening die ons te wachten stond?

Maar nu keek ik van de koning naar hem, mijn adjudant, en naar zijn geblokte vlinderdas. Waar kwam die opeens vandaan? Een vlinderstrik is een fuck you van wufte couturiers naar elk maatschappelijk engagement. Ik droeg zo’n ding nooit meer, sinds de mondiale noodsituatie tot me was doorgedrongen. Open boordje, overhemd, jasje – akkoord. Maar totale mentale focus, mensen. Aan de slag. Geen tijd te verliezen met frivole kledij!

Psychedelische stoffen

Was hij dus nog wel te vertrouwen? Ik huiverde bij de gedachte en besloot me te concentreren op de monoloog van de rechter, die nu was beland bij onze twaalfde eis. Ook ongegrond. Nee, we kregen geen toestemming de garderobe van Máxima en de prinsesjes te laten onderzoeken door een helderziende op psychedelische stoffen. Het verbaasde me niet. De markt voor helderziendheid is verpest door Uri Geller met zijn lepeltjes. Niets meer aan te doen.

In de metro terug namen we het vonnis door. Natuurlijk had de rechter ook al onze andere vorderingen afgewezen. Zelfs het intens humanitaire voorstel om het Griekse zomerverblijf van de koning te verbouwen tot opvangcentrum voor Syrische vluchtelingen, een kleine moeite. Ook ons voorstel om de Gouden Koets te herdopen tot ‘Gouden Kooi’ – een semantische nuance die niemand iets zou kosten – werd achteloos terzijde geschoven.

Het meest beschamende nog wel was zijn regelrechte en totaal onberedeneerde afwijzing van onze hoofdeis: onmiddellijke sloop van het Paleis op de Dam en de bouw van de Professor Karel Volksuniversiteit aldaar. De magistraat zag er niks in, ondanks de tot op de komma uitgewerkte begroting voor deze toch zo hoogst noodzakelijke verdedigingslinie tegen de indoctrinatie van met name de bloem der natie door de massamedia. Ook de aanvullende eis op verzoek van mijn massale achterban – de toevoeging van een gebeeldhouwde beeltenis van mijzelf aan het Monument op de Dam (met de tekst ‘Professor Karel weet raad’) – werd zonder ook maar het begin van een argumentatie arrogant afgewezen.

Breedbeeld-tv

Op station Amstel haalde ik in een kiosk twee blikjes bier en plastic bekers, om de teleurstelling wat te verzachten. We liepen naar het eind van het winderige perron, tegenover het oude Philips-gebouw. Bijna twintig jaar geleden had een 59-jarige inwoner van Uithoorn zich in die toren door het hoofd geschoten – volgens het officiële verhaal. Eerst had hij er achttien mensen gegijzeld, uit protest tegen de introductie van breedbeeld-tv. Hij had ontdekt dat kijkers werden gemanipuleerd met verborgen boodschappen via de zwarte stroken onderin het tv-beeld. Goed gezien! Een vooruitziende blik van de man uit Uithoorn die de autoriteiten uiteraard niet konden tolereren. Ik trok mijn blikje bier open en hief het bruisend naar de toren. ‘Respect, vriend’, zei ik. ‘Jij had het door. En het was nog maar het begin.’

Toen het bier op was liepen we door de lege stationshal, op weg naar onze lunchafspraak in een etablissement om de hoek. We zouden er een gewezen radioloog van een Haags hospitaal ontmoeten die ons had gebeld na een oproep in ons tijdschrift (‘Spreek U Uit Over De Koninklijke Chip’). Hij zei te beschikken over hoogst gevoelige informatie, die zou uitwijzen dat de chip bij de aanstaande koning op last van zijn moeder al op zeer jeugdige leeftijd was geïmplanteerd, gezien zijn ongeregelde gedrag op het voetbalveld. Zijn team verloor zelfs tegen junior-verenigingen uit Rotterdam-Zuid.

Van andere bronnen hadden we al gehoord over de sportieve wanprestaties van de kroonprins en het ongenoegen van zijn moeder erover, dus we waren geïntrigeerd. We wisten dat zulke chips uit voorzorg waren gemaakt voor tal van Oranjes, maar nog niet precies welke aanleiding bij hem de doorslag had gegeven om te zeggen: ‘Okay, genoeg, nu gaat de chip erin!’ Ten slotte was ons bekend dat enkele digitaal uitgedaagde leden van de koninklijke familie de software aanzagen voor microfoontjes, of zelfs spijkers. Haha, die Oranjes! Maar dit zou dus wel eens het sluitstuk kunnen zijn van ons onderzoek. Je weet nooit waar een lead naar leidt – bovendien hadden we honger.

‘Laten we nog wat te drinken meepakken’, zei mijn adjudant toen we de AH To Go in de stationshal passeerden. Hij beefde een beetje – nog steeds van slag door de totalitaire onwil van de rechter om de redelijkheid van onze eisen in te zien. Maar ik had haast. ‘Kom op’, zei ik. ’Het is vlakbij. Straks kun je drinken wat je wilt. Ook wodka, of tomatensap. Kijkt niemand van op, daar– allemaal yuppen en woke miljonairs met een hoodie.’

Maar hij slofte de winkel al binnen en begon met beide handen blikjes bier uit het rek te pakken. Hij draaide zich om met armen vol blikjes en liep naar de zelfscankassa, klaar voor de Start-knop.

‘Ben je helemaal gek geworden!’, siste ik. Ik wees naar het apparaat en duwde hem terug naar het rek. ‘Scan één zo’n blikje en de halve inlichtingenwereld weet alles van je, niet alleen je pincode!’ Hij knikte, alsof hij het begreep. Met tegenzin rommelde hij de blikjes terug in de rij. ‘Het is maar bier’, bromde hij teleurgesteld. Meende hij dat? ‘Niets is “maar” iets in deze business’, sprak ik vermanend. ‘Trouwens, bier drinken is de minste van onze zorgen. Het gaat om de toekomst van homo sapiens.’

QR-slavenketting

We staken het verkeersplein over naar het eetlokaal. Mijn adjudant stootte me aan, hij voorzag een complicatie. ‘Hoe komen we binnen, weer door het raam?’ Uiteraard hadden we geen QR-code, die slavenketting op zakformaat van de tot-gevaccineerden-gemaakten. Bij een eerdere ontmoeting in hetzelfde etablissement – met een voormalige groenbrigadier van Paleis Soestdijk die in de loop der jaren een indrukwekkende verzameling sigarenbandjes van Prins Bernhard bij elkaar had geprikt – waren we erin geslaagd door een keukenraam naar binnen te klimmen. Het was niet voor herhaling vatbaar.

‘Maak je geen zorgen’’, zei ik, ‘aan alles is gedacht.’ Op de achterkant van twee Zwaluw-luciferdoosjes had ik nauwkeurig zwarte vierkantjes getekend, in de vorm van een QR-code. Ik gaf hem een van de doosjes. ‘We laten gewoon dit zien en lopen door.’ Mijn adjudant tuurde verbluft naar het doosje. Hij was duidelijk onder de indruk. Of niet? ‘Wacht even professor’, begon hij, ‘het punt van die code is dat ze hem willen scannen. Dan vallen we door de mand!’

Ik begon te lachen. Hoe bang kan een mens zijn om niks? Ik nam een lucifer uit het doosje en streek hem aan. De vlam walmde ons in het gezicht. ‘Hoe zou je dit dan noemen? Het werkt toch? Niemand die het verschil ziet. Kijk, we weten allemaal dat corona bullshit is, en de enige manier om dat te overbluffen is met nog grotere bullshit.’

Bij de ingang van het restaurant hielden we onze luciferdoosjes omhoog. Er stond niemand aan de deur, diep in het lokaal wenkte een ober. ‘Zie je wel’, zei ik, ‘het gaat erom dat je het spel meespeelt, dát is wat ze willen. De rest doet er niet toe. Denk aan de film Spartacus: zolang slaven zich gedragen als slaven, vinden de powers that be het best. Ze wéten tenslotte dat het allemaal fake is, ze hebben het zelf uit hun duim gezogen! Ja, als iedereen dapper zou opstaan en zou zeggen “IK ben professor Karel” wordt het een heel andere ball game. Die tijd komt nog!’

De radioloog zat aan een tafeltje bij het raam. Een kleine, kalende man in een vaalgroen maatpak, met een goudgerand brilletje en een plastic map voor zich. Hij roerde in een glas thee. Warempel, ook hij droeg een vlinderstrik! Wat was hier aan de hand? Terwijl ik tegenover hem plaatsnam staarde ik gebiologeerd naar het onder zijn kin bungelende symbool van kleinburgerlijke zelfingenomenheid. ‘Het zal toch niet waar zijn’, mompelde ik voor me uit, in de hoop dat mijn adjudant me niet zou horen. Hij was net weer rustig.

De man begon nerveus aan zijn strik te plukken en schraapte een paar keer zijn keel. Ik kon me niet inhouden. ‘Waarom bent u zo nerveus?’, vroeg ik. ‘Trouwens, bent u niet wat te lichtzinnig gekleed, gezien de barre tijden waarin we leven?’ Hij keek me vragend aan en haalde zijn schouders op. Mijn adjudant kuchte. ‘Zullen we ter zake komen?’ stelde de man voor. Ik voelde agressie opkomen. Kwam het door die strik, of door de manier waarop hij in zijn glas thee bleef roeren, telkens lichtjes tegen het glas tikkend? Wilde hij daarmee suggereren dat hij beschaafder was dan wij?

Dat zou een gotspe zijn. Als jarenlange correspondent in Japan heb ik complexe theeceremonies meegemaakt waarbij zijn getik tegen het glas afsteekt als een plastic polshorloge bij de Big Ben. Of als een kindersnotje bij de Fat Boy, die de Amerikanen op Nagasaki wierpen om… Nou ja, ik dwaal af.

Ik tapte met een wijsvinger op het mapje dat de radioloog voor zich had liggen. ‘Wat is dit? It better be good, mijn beste. We komen net van de rechtbank. Ik hoop dat u meer te bieden heeft.’ De radioloog boog zich voorover. ‘Maakt u zich geen zorgen. Dit… (nu tapte hij op het mapje).. is dynamiet.’ Ik voelde de aderen in mijn nek opzwellen. Zou het? Ik keek peilend naar mijn adjudant. Hij geeuwde, rekte zich uit en wenkte een ober.

Staatsgeheim

De radioloog wees op het mapje. ‘Wat hier in zit is staatsgeheim, dat begrijpt u’, zei hij. Hij legde uit dat hij via radiologische contacten in het bezit was gekomen van foto’s van het gebit van de koning, gemaakt bij tandartsbezoek in zijn studententijd. Gave foto’s, waarop alles te zien was. Oude en nieuwe vullingen, aangetast glazuur, dopjes van bierflessen, een rafelig stuk zijde (mogelijk afkomstig van een jurk). De radioloog raakte enthousiast van zijn eigen uitleg en begon door de glimmende foto’s in het mapje te bladeren. ‘Kijk hier: een heel oud honingdropje. Een uniformknoop! Je vraagt je af wat die jongen uitspookte in militaire dienst.’ Hij schoof een foto over de tafel. ‘En kijk dit: stukjes chips. Paprika. Hoe onsmakelijk.’

Ik trommelde met twee vingers op tafel. ‘Ja, heel aardig allemaal. Maar wat zegt het nu over de chip? Zijn er metaalsporen in het gebit te zien? Het logo van Microsoft?’ De ober bracht onze drankjes, wierp een schuine blik op een van de gebitsfoto’s en maakte zich uit de voeten. ‘Daar kunnen we het later over hebben’, fluisterde de radioloog, ‘als we het eens zijn over de prijs.’ Hij schoof de foto terug in het mapje. We zwegen.

Daar was het. De prijs. Het was te verwachten. In plaats van een patriot hadden we een profiteur tegenover ons, een man die beter wilde worden van onze noodsituatie als mensheid. Aan de andere kant, als deze foto’s het bewijs leverden van die chip waren we een eind verder op weg naar de waarheid over de wereldsamenzwering van cynische, transhumane miljardairs! Ik pakte een servetje en depte mijn voorhoofd. ‘Nou, weet u’, zei ik, ‘geld is het minste van onze zorgen. Maar waar had u aan gedacht? Voor zulke informatie bestaan geen richtlijnen van Sotheby’s of de CIA. Het is wat de gek ervoor geeft, en ik kan u één ding verzekeren: gek zijn we niet.’

De radioloog sloeg het mapje dicht. ‘Vijf miljoen’, zei hij. ‘We hebben het hier over informatie die het einde van de Nederlandse monarchie kan betekenen – in uw handen. Die mag wat kosten. Terwijl de boel instort, wil ik rustig op mijn Thaise eiland kunnen zitten. Dat kunt u me niet kwalijk nemen.’ Hij glimlachte. Ik keek voor advies naar mijn adjudant, die de glazen bier al achterover had geslagen en was begonnen aan de wijn.

‘Op hoeveel zitten we met Totaal Gestoord, qua verkochte oplage?’, vroeg ik hem achter mijn hand. Hij keek op van zijn glas en fronste zijn wenkbrauwen – dat zei genoeg.

Dit riep om daadkracht. Ik weet niet wat me beving, maar opeens kwam alles samen: de achteloze manier waarop de rechter al onze vorderingen had afgewezen, de verdachte dood van de ziener in de Philips-toren, de zelfscan-kassa die mijn adjudant bijna had verleid, het lauwe bier op het winderige perron, het tikkende lepeltje van de radiologische profiteur.

‘Okay, luister’, zei ik tegen de radioloog, ‘kent u dat nummer van Lou Reed?’ Hij keek me niet-begrijpend aan. Ik boog me naar hem toe en gromde: ‘Hoor eens, mannetje, jij wilt dus een walk on the wild side? Met je gebitsfoto’s en je Thaise eiland!’ Ik greep hem bij zijn vlinderstrik, trok hem over de tafel en sloeg met mijn andere hand het lepeltje uit zijn theeglas. Het rinkelde door de zaak. ‘Zie je dit?’ siste ik. ‘Lepel ik zo je ogen mee uit je schedel. Leg ik ze naast de rekening. Heb ik geleerd van de Yakuza waar ik tussen woonde in Tokio. Fijne jongens. Snijden zo je hoofd af en zetten het op je romp voor je het in de gaten hebt. Je blijft gewoon je rijst eten. Totdat je merkt dat die korrels er meteen weer uitvallen. Ja, want je bent dood. Begrijp je?’

De radioloog schoot overeind, rukte zich los en strompelde naar achteren, weg van de tafel. ‘Jullie zijn totaal gestoord! Ik dacht dat ik link bezig was, maar jullie zijn echt ver heen!’ Hij slingerde de zaak uit, het mapje onder zijn arm. De ober keek hem geschrokken na. Twee borden met Italiaanse broodjes zalm stonden op de bar.

‘Wat was er eigenlijk aan de hand’, vroeg mijn adjudant terwijl hij zich de laatste wijn inschonk. ‘Was er een probleem?’

Terug in het station trokken we twee kroketten. Somber tuurden we in de luikjes van de FEBO. ‘Niet echt een productieve middag’, zei mijn adjudant, aangeschoten van de wijn. ‘Maar ik heb er wel iets van geleerd. Dit kan écht niet meer.’ Met een vloeiend gebaar deed zijn vlinderstrik af en deponeerde deze in een vuilnisbak, tussen de mondkapjes. ‘Toch jammer van die foto’s’, mompelde hij.

Geeft niks, zei ik. Gebitsfoto’s? De koning heeft toch geen tanden.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Koninklijke nieuws

Ministerie en nep-koning Willem-Alexander afwezig bij hoorzitting over Kroondomein

Published

on

kroondomein

Het ministerie van Natuur en Stikstof heeft geen afgevaardigde gestuurd naar de hoorzitting die vandaag plaatsvond rondom de miljoenensubsidie die werd verstrekt voor Kroondomein het Loo tussen 2016 en 2021. Ook was er niemand aanwezig die koning Willem-Alexander vertegenwoordigde

De zitting over het kroondomein werd georganiseerd door het ministerie om De Faunabescherming de mogelijkheid te bieden haar bezwaren toe te lichten. De actiegroep voert aan dat de subsidie aan koning Willem-Alexander onrechtmatig is verleend en dat die terugbetaald dient te worden.

Bij de zitting waren alleen juristen van de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) en de Faunabescherming aanwezig. Dit tot groot ongenoegen van onder meer Niko Koffeman, voorzitter van de Faunabescherming: “Wij ervaren het als buitengewoon ongeïnteresseerd dat ze hier niet zijn. Hiermee geven het ministerie en de Kroondrager wat ons betreft aan dat ze de procedure niet zo serieus nemen.” Volgens de RVO was aanwezigheid voor beide partijen niet verplicht. “Wij hebben de Kroondrager uitgenodigd, maar hij heeft aangegeven niet te willen komen en zich aan te willen sluiten bij de argumenten die in de subsidiebeschikking staan.”

De RVO zei ook de minister niet uitgenodigd te hebben omdat dit niet de gebruikelijke gang van zaken is. Volgens Peter Nicolaï, advocaat van De Faunabescherming, klopt dat niet: “Wij moeten vragen kunnen stellen in het openbaar, met de pers erbij. Die vragen worden nu niet beantwoord. Zo’n hoorzitting is bedoeld om een gesprek of discussie tussen de partijen op gang te brengen.” De RVO zei daarop zelf ook de voorkeur te hebben dat alle belanghebbenden aanwezig waren. “Maar dat is niet gelukt.”

Koninklijke constructies

De Faunabescherming heeft naar aanleiding van de Zembla-uitzending ‘Koninklijke Constructies’ bezwaar gemaakt tegen de sluiting van het Kroondomein, dat ieder jaar tussen 15 september en 25 december dicht gaat voor bezoekers. In die uitzending concludeerden vooraanstaande juristen dat de 4,7 miljoen euro aan subsidie die de koning kreeg voor het beheer van het Kroondomein, onrechtmatig wordt verleend. Volgens de subsidieregeling moet het Kroondomein namelijk 358 dagen per jaar geopend zijn voor publiek.

Herhaaldelijk vroeg Zembla om de onderliggende stukken, zoals de subsidie-aanvraag die de koning heeft ingediend. Na de Zembla-uitzending werden op verzoek van de Tweede Kamer alsnog een hoop stukken openbaar gemaakt, maar de subsidie-aanvraag van de koning zat daar bijvoorbeeld niet bij. Uit de stukken bleek dat het landgoed afgesloten wordt voor de koninklijke jacht.

Het ministerie heeft volgens de wet zes weken de tijd om een beslissing te nemen over een bezwaarprocedure, maar nam daar in het geval van De Faunabescherming 5 maanden voor. Doordat het ministerie zo laat een beslissing nam, was de subsidietermijn al verstreken. Vervolgens zei het ministerie tegen de Faunabescherming dat ze geen belanghebbende meer is en weigerde daarom het bezwaar inhoudelijk te behandelen.

College van Beroep voor het bedrijfsleven

Aan die situatie kwam afgelopen mei een eind toen het College van Beroep voor het bedrijfsleven De Faunabescherming in het gelijk stelde. Daarom moet de minister binnen zes weken opnieuw een besluit nemen over het bezwaar. De bedoeling is dat de juristen van de RVO na vandaag een advies gaan uitbrengen aan de minister om het bezwaar van de Faunabescherming wel of niet gegrond te verklaren. De minister kan altijd nog beslissen om dit bezwaar naast zich neer te leggen. Mocht de minister besluiten om het bezwaar van de Faunabescherming ongegrond te verklaren, dan komt de zaak voor bij de rechter.

De RVO gaat onderzoeken of het niet alsnog mogelijk is om op korte termijn een vervolgzitting te organiseren waar alle partijen bij aanwezig zijn. Het gevolg daarvan kan wel zijn dat uiteindelijke beslissing op het bezwaar, dat er uiterlijk 28 juni moet zijn, uitgesteld wordt.

Nieuwe constructie

Het Kroondomein heeft de subsidieaanvraag sinds dit jaar veranderd na discussie in de Tweede Kamer. Vanaf dit jaar wordt alleen subsidie aangevraagd voor het deel van het kroondomein dat altijd geopend is. Voor het stuk in het Kroondomein waar de koninklijke familie ongestoord wil blijven jagen, vraagt de koning geen subsidie aan. Maar ondertussen blijft het totale subsidiebedrag bijna even hoog. Koning Willem-Alexander kreeg 4,8 miljoen euro subsidie en rekent voor de komende zes jaar op 4,6 miljoen euro subsidie. Dat het bedrag bijna gelijk is gebleven, komt volgens de minister doordat de vergoedingen voor natuurbeheer flink zijn gestegen. Ook is rekening gehouden met inflatie.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Koninklijke nieuws

Geen bewijs voor invloed koninklijk huis in zaak-Poch

Published

on

koninklijk huis

Het koninklijk huis heeft, voor zover is na te gaan, geen invloed uitgeoefend op het onderzoek naar de Argentijns-Nederlandse piloot Julio Poch.

Een commissie die hier onderzoek naar deed, concludeert dat koning Willem-Alexander, koningin Máxima, prinses Beatrix en kringen rond het koninklijk huis ‘pas in een zodanig laat stadium op de hoogte zijn geraakt van de zaak-Poch, dat zij het onderzoek naar de heer Poch niet hebben kunnen beïnvloeden’, schrijft justitieminister Dilan Yeşilgöz in een brief aan de Tweede Kamer.

Onbekende vrouw

De Kamer wilde opheldering over een telefoongesprek dat plaatsvond in 2007 tussen de toenmalige vicepresident van Eurojust met een onbekende vrouw die claimde dat zij belde vanuit kringen rond het koninklijk huis.

De vrouw beschikte over vertrouwelijke informatie en verzocht het onderzoek te laten stopzetten, omdat de zaak tegen Poch te pijnlijk zou zijn voor Máxima. De piloot werd verdacht van het uitvoeren van zogeheten dodenvluchten tijdens de militaire dictatuur in Argentinië. De vader van Máxima maakte deel uit van dat regime.

Het telefoontje zou niet in opdracht van de koningin zijn gepleegd. Het is ook bij dit telefoontje gebleven. Een eerder onderzoek naar dit telefoontje leidde tot niets, maar de Kamer nam daar geen genoegen mee.

Een nieuwe commissie van oud-senator Alexander Rinnooy Kan stelt nu dat ‘niets erop wijst’ dat het gesprek is gevoerd vanuit de directe omgeving van het koninklijk huis. Volgens de commissie wisten voorafgaand aan het telefoontje al tientallen mensen af van het onderzoek naar Poch.

‘Niet ondenkbaar’ dat is gelekt

De informatie over het onderzoek was destijds al bekend onder medewerkers van de Nationale Recherche, het Openbaar Ministerie, Eurojust en Europol. De commissie acht het ‘niet ondenkbaar’ dat via deze vele geïnformeerden informatie is gelekt. Daarbij is ‘niet gebleken’ dat er een mogelijke lijn was vanuit deze groep naar het koninklijk huis of kringen daaromheen.

Toenmalig koningin Beatrix, Willem-Alexander en Máxima zeggen dat zij in 2009 via een krant vernamen over de arrestatie van Poch. Een artikel over een vermeende Argentijnse oorlogsmisdadiger uit 2007 hadden ze niet gelezen. De commissie heeft geen reden om hieraan te twijfelen.

De commissie erop dat ‘lastig’ is om aan te tonen dat iets níét heeft plaatsgevonden. “Afwezigheid van bewijs is nu eenmaal niet hetzelfde als bewijs van afwezigheid.”

Schadevergoeding

Poch werd in 2009 opgepakt in Spanje en zat als verdachte in Argentinië vast tot zijn vrijspraak in 2017. Nadien is onderzoek verricht naar de rol die de Nederlandse overheid speelde in zijn zaak. De inmiddels 70-jarige Poch ontving een schadevergoeding van het kabinet.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Koninklijke nieuws

Amalia ’tassendrager’ van haar moeder zijn tijdens VN-reis

Published

on

amalia

Prinses Amalia wil heel graag een keer „tassendrager” van haar moeder zijn tijdens een VN-reis. Dat vertelt de koningin na afloop van haar reis voor de Verenigde Naties naar Senegal en Ivoorkust tijdens een persgesprek.

De 18-jarige dochter Amalia van de koningin is bijzonder geïnteresseerd in het werk van haar moeder als speciale gezant bij de VN, zo vertelt Máxima. De agenda van Amalia moet het echter een keertje toelaten om mee te gaan op een reis van haar moeder. In september begint Amalia namelijk aan haar studie in Amsterdam.

Vrijdag maakt Amalia haar eerste officiële reisje. Samen met koning Willem-Alexander en koningin Máxima reist ze naar Noorwegen voor de viering van de achttiende verjaardag van Ingrid Alexandra. Máxima kijkt er „enorm naar uit” om samen met haar man en dochter op reis te gaan. „Het is gewoon heel gezellig toch?”

De koningin heeft er daarnaast alle vertrouwen in dat het goed komt met haar dochter als Prinses van Oranje en troonopvolger. „Het zal wel bijzonder zijn. Het is iets wat zij altijd heeft verwacht dat een keer zou gebeuren, dus dat komt wel goed.”

Máxima naar World Economic Forum, maar waarom eigenlijk terwijl ze € 400.000 zakgeld ontvangt?

Van wat daar wordt besproken wordt niets vastgelegd terwijl het wereldwijd een invloedrijke stichting is van de Duitser Klaus Martin Schwab die er persoonlijk met zijn stichting € 1 miljoen per jaar aan verdient. Er wordt daar breeduit gedineerd terwijl bijna 1 miljard mensen onder het bestaansminimum leven.

Echter de rijken zijn door de covid-epidemie en de oorlog in Oekraïne nog veel rijker geworden. Denk dan o.a. aan de Russische president/ oorlogsmisdadiger Vladimir Poetin met wie Máxima ooit nog met een Heineken-biertje (reclame) proostt.

Nu draagt Máxima zelfs ongeneerd jurken van tienduizenden euro’s, zelfs couturejurken van Valentino die zo’n € 40.000 per stuk kosten. De laatste tijd trekt ze geregeld kleding van haar dochter Amalia aan om dit absurde gedrag te maskeren. Het vermogen van haar steenrijke schoonzus nep-prinses Mabel van oranje steeg in 2021 tot € 880 miljoen. Maar iets weggeven aan de armen, daar peinst zij en de rest van de nep-oranjes niet over. Waarom is ze dan bij het WEF?

Voordat de Covid-pandemie uitbrak leefden er wereldwijd al 730 miljoen mensen onder de armoedegrens maar sinds de Covid epidemie zijn er nog eens 262 miljoen mensen bijgekomen.

Vandaag 24 mei zal Máxima een toespraak houden tijdens het evenement ‘Financial Inclusion’ met als thema ‘De grootste hiaten aanpakken’ maar het lijkt puur voor de bühne.

En Máxima blijft als speciaal VN-pleitbezorger voortdurend erop hameren dat inclusieve financiering voor ontwikkeling de oplossing is. Nu blijkt overduidelijk dat Máxima amper iets heeft gedaan om de armen echt te helpen. Want zonder geld heb je ook niks aan een bankrekening waar Máxima altijd voor pleit. Twee dagen lang bij het WEF info opzuigen voor eigen gewin, daar lijkt het op. Dus kortgezegd, om er zelf beter van te worden.

Maxima en Amalia hebben gewoon schijt aan ons!

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN