Connect with us

Politiek

COVID-19 en wereldwijde veiligheidsparadigma’s

Published

on

corona

De wereldwijde veiligheidsparadigma’s zijn dramatisch veranderd als gevolg van de pandemie van het Coronavirus. Politici, sociale commentatoren en denkers discussiëren actief over wat nu de grootste bedreiging voor de mensheid is geworden, en overtreft zelfs het terrorisme in termen van de wereldwijde bezorgdheid die het heeft veroorzaakt.

De mensheid heeft eeuwenlang oorlogen en pandemieën overleefd, zij het soms tegen verschrikkelijke kosten. Maar hoe slecht de zaken ook zijn gekomen, uiteindelijk is er een balans hersteld en onderhouden. Het lijdt geen twijfel dat de Covid-19-crisis ook zal eindigen, ondanks hoe moeilijk het voor velen van ons al is om zich voor te stellen. Op dit moment bereiden regeringen zich niet alleen voor op het beheersen van de Covid-19-crisis, maar ook op de geopolitieke, economische, technologische, sociologische, culturele en demografische hervormingssequenties van het post-Covid-19-tijdperk.

Op 20 januari 2018 verklaarde de voormalige Amerikaanse minister van Defensie James Mattis dat “de strijd tegen het terrorisme nu is vervangen door de concurrentie van de grootmachten”, met de nadruk op vermeende bedreigingen voor de Verenigde Staten vanuit Rusland en China. In 2018 ging de wereld een nieuwe fase in. Tijdens de kortstondige unipolaire wereldorde (het Washington Consensus-tijdperk) na de Koude Oorlog verklaarden de Verenigde Staten de wereldwijde oorlog tegen het terrorisme (GWOT) als reactie op de aanslagen van 11 september, waarbij ze de tragedie gebruikten om hun eigen imperialistische doelstellingen en belangen te bevorderen . Het nieuwe paradigma was bedoeld om de mondiale geopolitiek te hervormen door een kunstmatige terroristische dreiging te creëren die door de Verenigde Staten en hun naaste bondgenoten zelf zou worden gecreëerd, waardoor bankroet zou gaan en chaos zou ontstaan ​​in Afghanistan, Irak, Libië en Syrië. De GWOT is teruggebracht van een geopolitiek paradigma naar een strategisch / tactisch paradigma: het is een actief instrument geworden in voortdurende proxy-oorlogen van wereldmachten. Tegenwoordig wordt de geopolitieke wereld in de eerste plaats gevormd rond de rivaliteit tussen de VS, China en de VS en Rusland, die een grote verscheidenheid aan dynamiek kent.

Sommigen zijn van mening dat de Covid-19-pandemie niet significant genoeg is om het mondiale geopolitieke paradigma te beïnvloeden of alleen te veranderen. De wereld heeft altijd met pandemieën te maken gehad: de Spaanse griep was tijdens het laatste jaar van de Eerste Wereldoorlog uitgebroken, maar had geen invloed op de geopolitieke afloop van het conflict. Covid-19 daarentegen zal ongetwijfeld het wereldwijde economische en politieke paradigma radicaal veranderen. Het neoliberale kapitalistische systeem moet worden vervangen door de keynesiaanse statistische en populistische economische modellen. De strijd tegen de burgerlijke onrust tijdens de komende recessies en economische crises zal een belangrijke rol spelen bij het ontwikkelen van nieuwe interne veiligheidsparadigma’s. Het leger zal waarschijnlijk moeten worden ingezet om de stabiliteit in veel landen te waarborgen. Op 31 januari 2020

Grote veranderingen komen over het algemeen traag als we naar dingen op geopolitieke schaal kijken. Zo heeft de huidige Amerikaanse regering $ 2 biljoen gedumpt op haar markt om te proberen de instortende dienstensector te redden. Ondertussen heeft president Donald Trump de Nationale Garde ingezet om de orde op sommige gebieden te handhaven. Ondanks dat de huidige economische crisis erger lijkt te worden dan de Grote Depressie van 1929, blijven de VS druk uitoefenen op Iran en Venezuela, nieuwe sanctierondes opleggen en carrier-groepen inzetten in de Arabische en Caraïbische Zee. Ondanks het risico dat de pandemie groeit en quarantaines en uitgaansverboden over de hele wereld worden uitgeroepen, heeft de NAVO de militaire oefeningen van de Defender EUROPE 20 nog steeds niet geannuleerd. Dit alles toont aan dat ondanks de pandemie de geopolitieke prioriteiten niet zijn veranderd.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

Amnesty International: Zelensky gebruikt burgers als schild

Published

on

Amnesty International

Amnesty International Aanvallen gelanceerd vanuit dichtbevolkte burgergebieden

Dergelijke schendingen rechtvaardigen geenszins de willekeurige aanvallen van Rusland, die talloze burgers hebben gedood en verwond zegt, Amnesty International

Oekraïense troepen brachten burgers in gevaar door bases te bouwen en wapensystemen te gebruiken in dichtbevolkte woonwijken, waaronder scholen en ziekenhuizen.

Dergelijke tactieken zijn in strijd met het internationaal humanitair recht en brengen de burgerbevolking in gevaar, omdat burgerobjecten hierdoor in militaire doelen veranderen. De daaropvolgende Russische aanvallen in bevolkte gebieden hebben burgers gedood en burgerinfrastructuur vernietigd.

“We hebben een patroon gedocumenteerd van Oekraïense troepen die burgers in gevaar brengen en het oorlogsrecht schenden wanneer ze opereren in bevolkte gebieden”, aldus Agnès Callamard, secretaris-generaal van Amnesty International. “Het feit dat het land zich moet verdedigen, ontslaat het Oekraïense leger niet van de verplichtingen van het internationaal humanitair recht.”

Het is niet zo dat elke Russische aanval waarover Amnesty onderzoek deed, dit patroon volgde, zo ook voor bepaalde Russische aanvallen die Amnesty beschouwt als oorlogsmisdaden. De organisatie vond onder andere bij sommige gebieden in Charkov geen bewijs dat er Oekraïense troepen waren in de burgergebieden die het onrechtmatige doelwit waren van het Russische leger.

Intensief onderzoek

Tussen april en juli 2022 besteedden Amnesty-onderzoekers enkele weken aan het inspecteren van Russische aanvallen in de regio’s Charkov, de Donbas en Mykolajev. De organisatie inspecteerde de aanvalslocaties; interviewde overlevenden, getuigen en familieleden van slachtoffers van aanvallen; en voerde teledetectie- en wapenanalyses uit.

Bij teledetectie worden satellietbeelden en andere sensoren zoals radar en LiDAR gebruikt – een technologie die met laserpulsen de afstand tot een object of oppervlak bepaalt – om te zoeken naar bewijzen van aanvallen zoals verwoeste gebouwen, kraters, puin en troepen- of wapenbewegingen.

Tijdens deze onderzoeken werd bewijs gevonden van Oekraïense troepen die aanvielen vanuit bewoonde woonwijken en militaire bases inrichten in burgergebouwen in negentien steden en dorpen in de regio’s. Amnesty’s Crisis Evidence Lab heeft satellietbeelden geanalyseerd om enkele van deze incidenten verder te bevestigen.

De meeste woonwijken waar soldaten zich bevonden, waren kilometers verwijderd van de frontlinies. Er waren haalbare alternatieven voorhanden die de burgerbevolking niet in gevaar brachten – zoals militaire bases of dichtbeboste gebieden in de buurt, of andere structuren verder weg van woonwijken. In de gedocumenteerde gevallen is Amnesty International er niet van op de hoogte dat de Oekraïense militairen die zich in civiele structuren in woonwijken bevonden, burgers vroegen of hielpen om nabijgelegen gebouwen te evacueren. Op die manier voldeden de Oekraïense troepen niet aan hun verplichting om alle mogelijke voorzorgsmaatregelen te nemen om burgers te beschermen.

Aanvallen vanuit dichtbevolkte burgergebieden

Overlevenden en getuigen van Russische aanvallen in de regio’s de Donbas, Charkov en Mykolajev vertelden onderzoekers van Amnesty dat het Oekraïense leger rond de tijd van de aanvallen in de buurt van hun huizen opereerde, waardoor de gebieden werden blootgesteld aan Russisch vergeldingsvuur. Amnesty-onderzoekers waren op tal van plaatsen getuige van dergelijk gedrag.

Volgens het internationaal humanitair recht moeten alle partijen bij een conflict zoveel mogelijk militaire doelen vermijden in of nabij dichtbevolkte gebieden. Andere verplichtingen om burgers te beschermen tegen de gevolgen van aanslagen zijn onder meer het weghalen van burgers uit de buurt van militaire doelen en het waarschuwen voor aanvallen die de burgerbevolking kunnen treffen.

Getuigenissen

De moeder van een 50-jarige man die op 10 juni 2022 omkwam bij een raketaanval in een dorp ten zuiden van Mykolajev, vertelde Amnesty International: “Het leger verbleef in een huis naast het onze en mijn zoon bracht vaak eten naar de soldaten. Ik heb hem verschillende keren gesmeekt om daar weg te blijven omdat ik vreesde voor zijn veiligheid. Die middag, toen de aanval plaatsvond, was mijn zoon op de binnenplaats van ons huis en ik binnen. Hij werd ter plaatse gedood. Zijn lichaam was aan flarden gescheurd. Ons huis is gedeeltelijk verwoest.” Amnesty-onderzoekers vonden militaire uitrusting en uniformen in het huis ernaast.

Mykola woont in een torenflat in een wijk van Lysytsjansk in de Donbas, die herhaaldelijk werd getroffen door Russische aanvallen waarbij minstens één oudere man omkwam. “Ik begrijp niet waarom ons leger vanuit de steden vuurt en niet vanaf de velden.” Een andere bewoner, een 50-jarige man, vertelde: “Er is zeker militaire activiteit in de buurt. Als er uitgaand vuur is, horen we daarna inkomend vuur.”

Onderzoekers van Amnesty International waren er getuige van dat soldaten een woongebouw gebruikten op zo’n 20 meter van de ingang van de ondergrondse schuilkelder die werd gebruikt door de bewoners waar de oudere man werd gedood.

VERBODEN MUNITIE

In een stad in de Donbas gebruikten Russische troepen op 6 mei 2022 verboden en willekeurige clustermunitie boven een buurt met voornamelijk huizen van één of twee verdiepingen, van waaruit Oekraïense troepen artillerie gebruikten. Granaatscherven beschadigden de muren van het huis waar de 70-jarige Anna met haar zoon en 95-jarige moeder woont.

Anna vertelde: “Granaatscherven vlogen door de deuren. Ik was binnen. De Oekraïense artillerie was in de buurt van het veld… De soldaten waren achter het veld, achter het huis… Ik zag ze in- en uitgaan… sinds de oorlog begon… Mijn moeder is… verlamd, dus ik kon niet vluchten.”

Begin juli raakte een landarbeider gewond toen Russische troepen een landbouwmagazijn in de buurt van Mykolajev aanvielen. Uren na de aanval waren onderzoekers van Amnesty getuige van de aanwezigheid van Oekraïense militairen en voertuigen in het gebied waar graan wordt opgeslagen. Getuigen bevestigden dat het leger de opslag aan de overkant van een boerderij waar burgers wonen en werken, had gebruikt.

Terwijl Amnesty-onderzoekers de schade onderzochten aan woningen en aangrenzende openbare gebouwen in Charkov en in dorpen in de Donbas en ten oosten van Mykolajev, hoorden ze uitgaand vuur vanaf Oekraïense militaire stellingen in de buurt.

In Bakhmut vertelden verschillende bewoners aan Amnesty dat het Oekraïense leger een gebouw had gebruikt dat amper 20 meter tegenover een residentiële hoogbouw stond. Op 18 mei 2022 trof een Russische raket de voorkant van het gebouw, waarbij vijf appartementen gedeeltelijk werden verwoest en nabijgelegen gebouwen werden beschadigd.

Kateryna, een inwoner die de aanval overleefde: “Ik begreep niet wat er gebeurde. [Er waren] gebroken ramen en veel stof in mijn huis… Ik bleef hier omdat mijn moeder niet weg wilde. Ze heeft gezondheidsproblemen.”

Drie bewoners vertelden Amnesty dat Oekraïense troepen vóór de aanval een gebouw aan de overkant van de straat van het gebombardeerde gebouw hadden gebruikt. Er stonden twee militaire vrachtwagens geparkeerd voor een ander huis dat beschadigd was toen de raket insloeg. Amnesty-onderzoekers vonden sporen van militaire aanwezigheid in en buiten het gebouw, waaronder zandzakken en zwarte plastic zeilen die de ramen bedekten, evenals nieuwe in de VS gemaakte EHBO-sets. “We hebben geen zeggenschap over wat het leger doet, maar wij betalen de prijs”, vertelde een bewoner wiens huis ook beschadigd was door de aanval.

Militaire bases in ziekenhuizen

Onderzoekers van Amnesty International waren er op vijf locaties getuige van dat Oekraïense troepen ziekenhuizen gebruikten als de facto militaire bases. In twee steden waren tientallen soldaten aan het rusten, rondhangen en eten in ziekenhuizen. In een andere stad schoten soldaten vanuit de buurt van het ziekenhuis.

Bij een Russische luchtaanval op 28 april 2022 raakten twee medewerkers van een medisch laboratorium in een voorstad van Charkov gewond, nadat Oekraïense troepen een basis hadden opgezet op het terrein.

Het gebruik van ziekenhuizen voor militaire doeleinden is een duidelijke schending van het internationaal humanitair recht.

Militaire bases op lege scholen

Het Oekraïense leger heeft routinematig bases opgezet in scholen in steden en dorpen in de Donbas en rond Mykolajev. Scholen zijn sinds het begin van het conflict tijdelijk gesloten voor leerlingen, maar in de meeste gevallen bevonden de gebouwen zich in de buurt van dichtbevolkte woonwijken.

Op 22 van de 29 bezochte scholen troffen onderzoekers soldaten aan die het pand gebruikten of vonden ze bewijs van huidige of eerdere militaire activiteiten, waaronder de aanwezigheid van militaire uitrustingen, afgedankte munitie, rantsoenpakketten en militaire voertuigen.

Russische troepen troffen veel van de scholen die door Oekraïense troepen werden gebruikt. In ten minste drie steden verhuisden Oekraïense soldaten na Russische bombardementen op scholen naar andere nabijgelegen scholen, waardoor de omliggende wijken gevaar liepen voor soortgelijke aanvallen.

Odessa

In een stad ten oosten van Odessa was Amnesty getuige van Oekraïense soldaten die op grote schaal burgergebieden gebruikten voor onderdak en als verzamelplaats. Ook werden gepantserde voertuigen onder bomen in woonwijken geparkeerd en werd gebruikgemaakt van twee scholen in dichtbevolkte woonwijken. Russische aanvallen in de buurt van de scholen doodden en verwonden tussen april en eind juni 2022 verschillende burgers, onder wie een kind en een oudere vrouw.

In Bakhmut gebruikten Oekraïense troepen een universiteitsgebouw als uitvalsbasis. Bij een Russische aanval op 21 mei werd het gebouw geraakt en kwamen naar verluidt zeven soldaten om het leven. De universiteit grenst aan een hoog woongebouw dat tijdens de aanval werd beschadigd, naast andere burgerwoningen op ongeveer 50 meter afstand staan. Amnesty-onderzoekers vonden de overblijfselen van een militair voertuig op de binnenplaats van het gebombardeerde universiteitsgebouw.

Internationaal humanitair recht verbiedt partijen bij een conflict niet specifiek om zich te vestigen in scholen waar geen les gegeven wordt. Legers hebben echter de plicht om scholen niet te gebruiken die zich in de buurt van huizen of flatgebouwen vol met burgers bevinden waardoor hun levens in gevaar komen, tenzij er een dwingende militaire noodzaak is. Als ze dat doen, moeten ze burgers waarschuwen en hen zo nodig helpen evacueren. Dit bleek in de door Amnesty International onderzochte zaken niet te zijn gebeurd.

Gewapende conflicten vormen een ernstige belemmering voor het recht van kinderen op onderwijs, en militair gebruik van scholen kan leiden tot vernielingen die kinderen dit recht nog meer ontneemt als de oorlog voorbij is. Oekraïne is een van de 114 landen die de Safe Schools Declaration hebben onderschreven, een overeenkomst ter bescherming van het onderwijs tijdens gewapende conflicten. Een richtlijn van die verklaring is dat partijen geen verlaten of geëvacueerde scholen mogen gebruiken tenzij er geen goed alternatief is.

Willekeurige aanvallen door Russische troepen

Veel van de Russische aanvallen die Amnesty de afgelopen maanden documenteerde, werden uitgevoerd met willekeurige wapens, waaronder internationaal verboden clustermunitie, of met andere explosieve wapens die een groot gebied bestrijken. Anderen gebruikten geleide wapens met verschillende nauwkeurigheidsniveaus; in sommige gevallen waren de wapens precies genoeg om op specifieke objecten te mikken.

Dat het Oekraïense leger militaire objecten binnen bevolkte gebieden plaatst, rechtvaardigt op geen enkele manier willekeurige Russische aanvallen. Alle partijen bij een conflict moeten te allen tijde onderscheid maken tussen militaire doelen en burgerobjecten. Ze moeten alle haalbare voorzorgsmaatregelen nemen, ook bij de keuze van wapens, om schade aan burgerobjecten tot een minimum te beperken. Willekeurige aanvallen waarbij burgers worden gedood of gewond raken of waarbij burgerobjecten worden beschadigd, zijn oorlogsmisdrijven.

“De Oekraïense regering moet er onmiddellijk voor zorgen dat ze haar troepen uit de buurt van bevolkte gebieden plaatst, of ze moet burgers evacueren uit gebieden waar het leger actief is. Legers mogen ziekenhuizen nooit gebruiken om oorlog te voeren en mogen alleen scholen of woningen gebruiken als laatste redmiddel als er geen haalbare alternatieven zijn”, aldus Agnès Callamard.

Amnesty International nam op 29 juli 2022 contact op met het Oekraïense ministerie van Defensie over de bevindingen van het onderzoek. Op het moment van publicatie hadden zij nog niet gereageerd.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

De diepe oorzaken van de oorlog in Oekraïne: de wereld zoals voorgesteld door John Lennon ongeveer vijftig jaar geleden

Published

on

lennon

De mogelijkheden van niet-confrontatieregelingen tussen naties liggen meer in diplomatieke constructie van checks and balances die het gewelddadige gedrag van de landen kunnen vastbinden en onderdrukken, dan in de reële mogelijkheid om religie, geopolitiek en kapitalisme uit te bannen.

John Lennon Recente gebeurtenissen met betrekking tot enkele toespraken van internationale autoriteiten kunnen helpen om de zwaardere sociale dynamiek met betrekking tot de redenen voor de oorlog in Oekraïne te begrijpen.

Ten eerste verklaarde paus Franciscus, hoofd van de katholieke kerk, in maart 2022 dat de crisis in Oekraïne geen “militaire operatie” was, maar een oorlog die “dood, vernietiging en ellende veroorzaakte”, in tegenstelling tot het verhaal van Moskou. Bovendien vroeg de paus de Russische president om “het bloedbad te stoppen”, waarbij hij de Russische leider verantwoordelijkheid voor de situatie toeschreef. 

Aan de andere kant zei patriarch Kirill van de Russisch-orthodoxe kerk enkele dagen later :dat “iedere persoon het recht moet hebben om vrijelijk zijn geloof te praktiseren en zijn moedertaal te spreken, zonder te worden onderworpen aan politieke vervolging.” Als antwoord op Rome verwees de patriarch in het bijzonder naar de bevolking van Donbas in het zuidoosten van Oekraïne, en wees hij op het geweld van de Oekraïense regering en de westerse landen sinds 2014 tegen degenen die historische en culturele banden hebben met Rusland.

Deze controverses tussen religieuze autoriteiten uit Rome en Moskou, en hun verschillende vormen van begrip van dezelfde gebeurtenis, wijzen op verschillen die in vrij verre tijden zijn geworteld. In de limiet zou het niet verkeerd zijn om deze religieuze twisten te verbinden met de tijden van het Grote Schisma van 1054 tussen rooms-katholieke en oosters-orthodoxe kerken, toen het geschil tussen Rome en Constantinopel over de status van de ware erfgenaam van de christelijke beschaving werd ingeluid. 

Enkele eeuwen later, na het Grote Schisma, namen de botsingen een andere weg vanwege de onafhankelijkheid van de Russisch-orthodoxe kerk van Constantinopel in 1448 en het einde van het Byzantijnse rijk in 1453. Met andere woorden, om de verschillende benaderingen met betrekking tot de recente gebeurtenissen in Oekraïne, moet men goed kijken hoe deze gebeurtenissen in dialoog gaan met andere tijden.

In de tweede plaats vond in juni 2022 nog een toespraak plaats om de zwaardere sociale dynamiek van oorlog en vrede te begrijpen. Brits parlement over buitenlands beleid. Op een bepaald moment heeft Labour-parlementslid Chris Bryant haar ter verantwoording geroepen voor de steun en partnerschappen tussen het Verenigd Koninkrijk en Saoedi-Arabië, door hem omschreven als een autoritair regime, verantwoordelijk voor bijvoorbeeld 81 executies op één dag en de moord van Jamal Khashoggi, Saoedi-Arabische journalist.

Na enkele pogingen om niets anders dan protocolantwoorden te geven en misschien vanwege haar duidelijke onbehagen met de vragen, onthulde secretaris Liz Truss de belangrijkste doelstellingen en geopolitieke aard van het Britse buitenlands beleid. In haar woorden: “Waar ik me op richt, is ervoor zorgen dat we te maken hebben met de grootste bedreigingen voor de wereld. Dreiging nummer één waar we op dit moment mee te maken hebben, is de dreiging vanuit Rusland. 

Om dat te doen, moeten we ervoor zorgen dat we alternatieve energiebronnen hebben. Een van de belangrijkste energiebronnen is de Golfregio. We werken niet in een perfecte wereld. We hebben te maken met een wereld waarin we moeilijke beslissingen moeten nemen. En ik denk dat het juist is dat we die nauwere handelsrelatie met de Golfstaten opbouwen.”

Deze verklaring helpt om de geopolitieke krachten te onthullen die de relaties tussen grootmachten bepalen, hun belangrijkste voorstellen en hun strategische rationaliteit. Bovendien getuigde Liz Truss ook van een lange traditie van buitenlands beleid en de geopolitiek van het Verenigd Koninkrijk. Deze traditie ligt in de 19e-eeuwse Britse imperialistische politiek tegen Rusland, zoals bijvoorbeeld in de Great Game of Asia, wiens elementen Alfred Mackinder gebruikte om zijn beroemde kerngebiedtheorie uit te werken in 1904.

Volgens hem zou de meest relevante Britse zorg de regio van het binnenland, waar, ruwweg gezegd, Rusland werd gevormd. Het is een fort dat ontoegankelijk is voor de belegering van de maritieme macht van de insulaire of marginale mogendheden van Eurazië, terwijl het tegelijkertijd de uitbreiding van de macht bevordert van welk land dan ook om het te veroveren. Daarom,

Eindelijk, in juni 2022, in het parlement van Spanje, sprak een lid van Barcelona en Comú, parlementslid Gerardo Pisarello, de NAVO-top in Madrid toe. Volgens hem : “Deze top was in wezen georganiseerd om de geostrategische prioriteiten van de Verenigde Staten te versterken, die niet over Oekraïne of Europa gaan, maar vooral over het verzwakken van China. Heren, daarom is de heer Marshall [de Verenigde Staten] niet naar deze top gekomen met een pakket sociale en groene investeringen onder zijn arm. 

Hij is niet met een Green New Deal onder zijn arm gekomen. Hij is gekomen om ons tegen een hoge prijs zijn vervuilende schaliegas, zijn genetisch gemodificeerde organismen (genetisch gemodificeerde organismen) granen en vooral de wapens van Lockheed Martin en zijn oorlogsindustrie te verkopen. En hij is gekomen om ons te vertellen dat we, meer dan het beëindigen van de oorlog, hem moeten voeden.”

De toespraak van het Spaanse parlementslid benaderde een van de historische redenen voor de oorlogen, economische belangen. Een sociaal gedrag dat aanzienlijk wordt verergerd door een systeem waarbij het hoofddoel kapitaalaccumulatie is. Sinds het begin van de consolidatie van het kapitalistische systeem heeft oorlog een centrale regel gehad. 

Volgens de beroemde Belgische historicus Henri Pirenne manifesteert de relatie tussen oorlog en kapitaalaccumulatie zich sinds de kruistochten in de context van de Europese Economische Renaissance van de twaalfde eeuw. In zijn eigen woorden: “Dus het enige blijvende en essentiële resultaat van de kruistochten was om de Italiaanse steden, en in mindere mate die van de Provence en Catalonië, de heerschappij over de Middellandse Zee te geven. 

Hoewel ze er niet in slaagden de heilige plaatsen van de islam te ontworstelen, en hoewel niet meer dan een paar plaatsen aan de kust van Klein-Azië en op de eilanden van hun vroege veroveringen zijn overgebleven, moet West-Europa in ieder geval niet alleen de hele handel van de Bosporus en Syrië tot de Straat van Gibraltar monopoliseren, maar zich daar ontwikkelen een economische en strikt kapitalistische activiteit die zich geleidelijk zou verspreiden naar alle landen ten noorden van de Alpen.” 

Al met al wijzen deze drie situaties over recente internationale toespraken over, direct of indirect, de oorlog in Oekraïne, gerelateerd aan religieuze controverses, geopolitieke rivaliteit en kapitaalaccumulatie, op een diepe en oude sociale dynamiek met betrekking tot de oorzaken van militaire conflicten.

Het was iets dat zo’n vijftig jaar geleden prachtig en subliem werd veroordeeld door John Lennon. Om precies te zijn, op 9 september 1971 gaven John Lennon en zijn vrouw, Yoko Ono, de wereld een opmerkelijk lied, Imagine, dat het vredeslied en een van de beroemdste liedjes in de geschiedenis is geworden. Verschillende artiesten hebben het opgenomen. Men kan zich het optreden van Gilberto Gil herinneren, het zingen van Imagine like a prayer, dat plaatsvond op 9 september 2003 in de General Assembly Hall, op het hoofdkwartier van de Verenigde Naties, ter nagedachtenis aan degenen die het leven lieten bij de aanval op de Verenigde Naties compound in Bagdad, Irak, op 19 augustus 2003. 

De zachte melodie van het nummer staat in schril contrast met de sterke teksten. Lennon zelf geloofde dat het zachte deuntje de publieke acceptatie van de boodschap van het lied had bevorderd. Ondanks dat hij de kwestie van vrede als een wereld zonder oorlogen aan de orde stelde, een waarde die algemeen wordt gedeeld door gewone mensen, vermeed Lenon de algemene opvatting die vrede definieert als iets dat door zichzelf, tautologisch, wordt verklaard als een waarde op zich. 

De teksten van Lennon benaderen op een precieze manier, naast de prachtige melodie, de droom van vrede vanuit oorlogsredenen. In dit nummer zou je kunnen zeggen dat Lennon de oorlog en de oorzaken ervan meer analyseerde dan alleen aan vrede te denken.

Inderdaad, in drie alinea’s nodigde hij iedereen uit om te dromen van een wereld: waar geen hemel en hel was, alle mensen die in het heden leven en zich geen zorgen maken over enige vorm van toekomstige redding, namelijk een wereld zonder religie; waar geen landen waren, zoals hij zei, niets om te doden of reden om te sterven, samenlevingen zonder nationalisme en geopolitiek; en ten derde, waar geen bezit, hebzucht of honger was, integendeel mensen die de wereld deelden, een plaats zonder accumulatie van kapitaal en rijkdom. Kortom, de door Lennon gedroomde wereld was de mensheid zonder religies, naties en ook kapitalisme.

Dus gebruikte Lennon de droom van vrede, een waarde die door een groot deel van de mensheid wordt gedeeld, om de oorlogsredenen aan de kaak te stellen: religie, geopolitiek en kapitalisme. Kwesties die tegenwoordig nog steeds aanwezig zijn, ingesloten door enkele toespraken over oorlog in Oekraïne.

Omdat hij zo nauwkeurig en briljant was in het identificeren van de oorzaken van oorlog, wees Lennon uiteindelijk op een diepe sociale dynamiek die buitengewoon zwaar weegt wanneer deze wordt beschouwd in het tijdelijke kader van de geschiedenis van het internationale systeem.

Lennon zou het zeker niet eens zijn met het idee dat hij misschien aan gewone mensen heeft onthuld hoe moeilijk (om niet te zeggen onmogelijk) het is om de droom van vrede te verwezenlijken, de verovering van een wereld zonder oorlogen. 

Misschien, zoals geschreven door sommige sceptische auteurs, is het meest ongemakkelijke aspect van het huidige internationale systeem dat men zich realiseert hoe ingewikkeld het is om een ​​einde te maken aan de sociale druk die naties tot oorlog dwingt. In deze wereld liggen de mogelijkheden van niet-confrontatieregelingen tussen naties meer op diplomatieke constructie van checks and balances die het gewelddadige gedrag van de landen kunnen vastbinden en onderdrukken, dan op de reële mogelijkheid om religie, geopolitiek en kapitalisme uit te bannen.

Mauricio Metri – Universitair hoofddocent aan het Instituut voor Internationale Betrekkingen en Defensie van de Federale Universiteit van Rio de Janeiro (UFRJ), Brazilië, en aan het Graduate Programme in International Political Economy (UFRJ).

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Nederland

Remkes ‘stevige vertrouwenscrisis in Nederland’

Published

on

remkes

Stikstofbemiddelaar Remkes zei na afloop van het gesprek vrijdag met LTO en wat ander grut, dat er sprake is van een ‘stevige vertrouwenscrisis in Nederland’, en dat die niet alleen gaat over de aanpak van het stikstofprobleem. Het eerste gesprek wat Remkes voerde duurde langer, want het was reuze gezellig.

Laten we, om te beginnen, eens vaststellen dat er absoluut geen noodzaak is om aan het milieu of het klimaat  te gaan sleutelen, omdat “99% van de wetenschappers het daarover eens is”. Ook met dat cijfer is gerommeld, evenals met alle andere zogenaamde studies die de regering (en met hen vele andere) als alibi opgeeft. In het verleden heeft het klimaat altijd geschommeld, evenals de hoeveelheden CO2 en NOx in de atmosfeer. Bovendien gaat het er niet om of wetenschappers het met elkaar eens zijn; het gaat om onomstotelijk bewijs en dat is er niet.

Het klimaat en het milieu zijn momenteel de populairste stokken waarmee geslagen wordt, teneinde politieke doelen te bereiken die zonder die leugens niet op een democratische wijze bereikt kunnen worden. Als een bankier een politieke partij infiltreert of een bedrijf zo’n partij zelfs opkoopt om een toekomstige winstpositie veilig te stellen, dan heeft dat niets met de politieke argumentatie van milieu of het klimaat te maken, maar met ordinaire geldzucht en een democratie die kennelijk niet voldoende meer functioneert.

In strijd met de wet

Naar aanleiding van Kamervragen gaf de regering zonder omhaal toe dat de huidige plannen gebaseerd zijn op een nog door te voeren wetswijziging. Onze regering voert dus maatregelen in die strijdig zijn met de huidige wet. Maatregelen die zij nodig achten ‘omdat er een rechtsuitspraak ligt’, waarmee zij doelen op de uitkomst van een rechtszaak die werd gevoerd door de Nijmeegse milieuactivist Vollenbroek (alchemist van beroep) en waarin werd geëist dat de merkwaardige milieudoelen sneller bereikt moesten worden.

Gaat er wellicht nog iemand naar de rechter om te eisen dat onze regering zich nu eens gewoon aan de wet gaat houden? Of heeft deze rechter, op bevel van een milieufanaat, geoordeeld dat iedereen zich aan een wet moet houden die nog niet bestaat?

Het formele doel is om in 2030 74 procent van alle Natura 2000-gebieden onder de kritische risicowaarde te brengen. Dat is absoluut onmogelijk om de vrij eenvoudige reden dat zo’n 30 tot 35 procent van de totale stikstofdepositie uit het buitenland komt. Gaan we, om dat toch te bewerkstelligen, b.v. Duitsland en België militair veroveren en hen onze wil opleggen? Daar komt nog bij dat die ‘kritische waarde’ en de vermeende dispositie worden berekend met behulp van het Aerius-model wat daar nagenoeg ongeschikt voor is vanwege grote onzekerheidsmarges. Als rechter Vollenbroek dáár naar kijkt, kan Minister Van der Wal wel op Curaçao blijven en voorlopig ‘low profile’ kiezen.

“Koeien vervangen door
vluchtelingen? Waanzin”

Geld kan geen CO2 laten verdwijnen en koeien vervangen door geïmporteerde ‘vluchtelingen’ verandert volmaakt niets aan een zogenaamde stikstofdispositie. Grasland volbouwen met huizen laat wel de temperatuur stijgen en vernielt ook nog eens vele honderden vierkante kilometers aan rijke zuurstofproductie. De antropogene (door menselijk handelen) invloed op het milieu is nog nooit zo groot geweest als in deze tijd en eigenlijk kunnen we dit tijdperk duiden als dat van politieke klimaat- en milieumishandeling. Ten koste van leefbaarheid, mens en milieu, worden kanslozen onze maatschappij ingepompt die voldoende chaos-ervaren en -bestendig zijn om een politiek verdeel- en heers-systeem in stand te houden; kijk maar waar die vluchtelingen vandaan komen.

Inderdaad: er is een stevige vertrouwenscrisis in dit land. Dat komt omdat de achtereenvolgende regeringen beleid voeren dat niet is gebaseerd op wat de maatschappij als koers voor ogen had toen men ging stemmen. Eenmaal gekozen op valse voorwendselen, volgt er steevast beleid wat eigenlijk niemand wilde. Keer op keer is de bevolking bedot door een elite waar we kennelijk met geen mogelijkheid vanaf kunnen komen; een premier die al 12 jaar premier is en Kamerleden die hun hele werkzame leven Kamerlid zitten te wezen. En het resultaat van hun werken? “We moeten toch eens wat aan het milieu gaan doen, minder koolstofdioxide en minder stikstof”.

Terwijl het hele land op instorten staat…

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Probleem immigratie tot op het mes: migrantencriminaliteit explodeert

Duitse politie-autoriteiten registreerden vorig jaar ongeveer 20.000 mesaanvallen. Dat zijn bijna 60 aanvallen per dag. Buitenlanders zijn onevenredig vertegenwoordigd onder de daders. Het lokale publiek weet zo goed als niets over de achtergrond… [...]

Worden de Provinciale Statenverkiezingen het Waterloo van de VVD?

Het zal een beetje nieuwsvolger niet zijn ontgaan dat het nogal onrustig is in het land. Van opstandige boeren tot midden- en lage inkomens die gebukt gaan onder de torenhoge… [...]

Essen: wrede burgeroorlog met 400 gewapende Arabieren – de achtergrond is ongelooflijk

Eind juni braken er burgeroorlogachtige schermutselingen uit in Essen. Zo’n 400 zwaarbewapende Arabische clanleden slaan elkaar onder meer met messen en honkbalknuppels in elkaar. Een klein verzoek van de AfD-parlementaire fractie aan… [...]

Viktor Orbán krijgt het Avondland op de kast met het onderwerp ras

Viktor Orbán, de president van Hongarije, heeft kennelijk iets gezegd over ras dat iedereen boos maakt. Nu heb ik van Hongaren begrepen dat de Hongaarse taal geen open speelveld is… [...]

Hoe krankzinnig wil je het hebben

Onder de oppervlakte woekert een abces dat door ontelbare zwaar verwaarloosde polderlandse kwalen wordt gevoed. De pus zoekt al heel lang een uitweg en heeft die nu gevonden met het… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN