Connect with us

Counter Extremism Project

De broers achter een extreemrechts wapenrechtennetwerk in de VS die mogelijk veel geweld kan veroorzaken

Published

on

dorr brothers

Voordat ze enkele van de vroegste protesten tegen COVID-19-shutdowns initieerden, verbeterden de gebroeders Dorr een merk van vurig Second Amendment-activisme dat de wetgevers niet van de wijs brengt, maar de donaties laat stromen.

Matt Windschitl had nog een kans om het adres collega’s in de Iowa Huis van Afgevaardigden voor dat ze op zijn pro-gun wetsvoorstel gestemd, het hoogtepunt van een yearslong inspanning om te produceren wat een supporter geprezen als “de meest monumentale en een prachtig stuk wetgeving pistool in Iowa geschiedenis.” De ervaren Republikeinse wetgever liep naar het kamerpodium – en ontketende een tegenaanval tegen een onwaarschijnlijke vijand. 

Het was april 2017, en voor de komende jaren Windschitl had bevond zich absorberen breedtes van een man genaamd Aaron Dorr, een extreem-rechtse provocateur die een kanon rechten advocacy organisatie genaamd Iowa Gun Owners geleid. Dorr was onlangs naar Facebook gegaan om Windschitl te beschuldigen van het sluiten van deals in achterkamertjes om anti-kanonkrachten in het Capitool te sussen, en zei dat de wetgever “veel meer bezorgd was over het zorgen dat zijn haar gewoon perfect verzorgd werd” dan vechten voor wapenrechten. 

Windschitl stond met een streng gezicht naar de microfoon en hekelde de beleden activist als een hype-man die zich richtte op het verzamelen van donaties voor zijn groep. Dorr promootte zichzelf als de leider van Iowa’s enige ‘ compromisloze wapenlobby’, maar Windschitl wees erop dat Dorr niet eens was geregistreerd als lobbyist. Toen Windschitl vroeg of iemand in de kamer met Dorr had gesproken over de omnibus-wapenrekening, stak niemand een hand op.

‘Als je hem geld stuurt, vraag ik je te stoppen … Het is tijd dat zijn zwendel stopt,’ zei Windschitl. “Je hebt nodig en je verdient de waarheid: Aaron Dorr is een oplichter, een leugenaar, en hij doet geen diensten en geen gunsten.” 

Dorr kreeg een lawine van kritiek in de maanden en jaren die volgden toen hij en twee van zijn jongere broers – Chris en Ben – hun merk van extreemrechts activisme toepasten op controversiële politieke kwesties. De broers, opgegroeid in Iowa, maken deel uit van een kring van extreemrechtse activisten die meer dan een dozijn non-profitorganisaties beheren, verspreid over het hele land, van Wyoming en Wisconsin tot North Carolina en Georgia . Ze hebben een enorme basisinzamelingsmachine gebouwd die een gestage stroom van berichten voortbrengt die smeken om schenking aan wapens, abortusrechten en andere bronnen van conservatieve verontwaardiging. 

In april, ongeveer een maand nadat de COVID-19-vergrendelingen in de VS van kracht werden , plaatsten Reddit-gebruikers de drie broers in het middelpunt van een astroturfcampagne tegen overheidsmaatregelen die bedoeld waren om de uitbraak te vertragen. Chris Dorr hielp bij het organiseren van een demonstratie in de hoofdstad van Pennsylvania, ondanks officiële waarschuwingen over massale bijeenkomsten die tot een golf van infecties leidden. Sindsdien is het dodental van het coronavirus in Pennsylvania gestegen tot meer dan 6.400 . De afgelopen weken hebben de broeders alarm geslagen over de ‘misdadigers’, ‘ criminelen ‘ en ‘ politieke terroristen’‘Die landelijk de straat op ging na de moord op George Floyd in mei onder de knie van een politieagent uit Minneapolis. 

Centraal in de inspanningen van de Dorrs staat het eigen winstgevende adviesbureau van de broers, dat enorme sommen geld heeft ontvangen van hun belastingvrije organisaties, wat de beschuldigingen voedt dat de broers hun aanhangers bedriegen. 

“Wat ze doen is veel geld inzamelen door non-profitorganisaties op te zetten en verschillende conservatieve, hot-button problemen aan te pakken”, zegt Scott Hubay, een advocaat uit Ohio die gespecialiseerd is in non-profit compliance en de bevindingen van The Trace en The Daily heeft onderzocht Beest. “Maar in plaats van dat geld uit te geven aan wat ze het publiek vertelden dat het hun doel was, gebruiken ze het om zichzelf te verrijken.” 

De aangesloten outfits van de Dorrs hebben in de loop der jaren miljoenen dollars binnengehaald, blijkt uit belastingaangiften. Maar successen op het gebied van fondsenwerving worden verloochend door afnemende politieke invloed, aangezien de tactieken van de broers steeds meer vuur uit het hele ideologische spectrum trekken. Hun vijanden hekelen hen als parasitaire steekvliegen die erop uit waren om de laatste politieke tijdgeest en alarmistische retoriek te gebruiken om hun eigen zakken te vullen, soms ten koste van oorzaken die ze beweren te steunen. Enkele van de grootste kritiek kwam van de pro-gun gemeenschap, waaronder de National Rifle Association, die Aaron en Chris Dorr ervan beschuldigde oplichters te zijn . 

Nadat The Trace en The Daily Beast de bevindingen van dit onderzoek naar de gebroeders Dorr hadden gestuurd, reageerde Aaron Dorr met een verklaring dat hij zei dat hij ook namens zijn broers en zussen was uitgegeven. “The Trace en de aan haar gelieerde entiteiten staan ​​altijd bovenaan de lijst van de nepnieuwsuitzendingen van de radicale linkse Hate-America”, zei hij. 

“In een tijd waarin gewapende misdadigers in onze straten in opstand komen, politieagenten vermoorden, winkels plunderen en particuliere bedrijven afbranden, konden wij, Dorr-broers niet trotser zijn op de agressieve, vicieuze gevechten die we doen voor wetsgetrouwe wapenbezitters en pro’s lifers in heel Amerika, ‘voegde hij eraan toe. “We verontschuldigen ons voor niets en om aangevallen te worden door dezelfde socialistische, nepnieuws-blogs die president Trump haten, betekent dit dat we ons werk fantastisch doen.” 

Maar de voetafdruk van de Dorrs nam toe naarmate de ideologische verdeeldheid en de fragmenterende media groter werden en een vruchtbare grond creëerden voor complottheorieën en desinformatie. COVID-19 bracht dit “ infodemic ” in scherper opluchting als valse beweringen over het coronavirus – waaronder enkele geduwd door president Donald Trump – blijven frustreren inspanningen om de ziekte in te dammen. De Dorr broers waren vroeg verspreiders van het idee dat op macht beluste politici benutten van de uitbraak te begeerde Amerikaanse vrijheden, een lijn met echo’s in het debat kanon rechten, waar de voorstellen voor strengere wetten het spook van de massa vuurwapen confiscatie hebben gebracht verzwakken. 

In de aanloop naar vroege protesten tegen COVID-19-gerelateerde lockdowns, creëerden de Dorrs Facebook-groepen om oppositie te organiseren in Minnesota , New York , Ohio , Pennsylvania en Wisconsin . Deze groepen trokken meer dan 200.000 leden en werden verzamelplaatsen voor complottheoretici. Mensen die meededen , werden doorverwezen naar misleidende webadressen – bijvoorbeeld www.ReOpenMN.com – waar ze schijnbaar berichtleiders konden sturen om de economie van hun staat te heropenen. Degenen die op de links klikten, werden naar websites gebracht voor de wapenrechtengroepen van de Dorrs, waar ze lidmaatschappen konden kopen van $ 35 tot $ 1.000. 

‘Dit soort dingen doen deze jongens. Ze profiteren van extreem gespannen extreemrechts ”, zei senator Ron Latz, lid van de Democratische Landbouw-Arbeidspartij in Minnesota, wiens inspanningen om de wapenwetten aan te scherpen de woede van de Dorrs hebben getrokken ‘Het is een zaak voor hen’, voegde Latz eraan toe. ‘Ze weten hoe ze het moeten doen, en het zijn klootzakken.’ 

Nadat The Washington Post voor het eerst verslag had uitgebracht van de rol van de Dorrs in de ontluikende anti-quarantainebeweging, zette de creditcardverwerker die donaties aan de groepen van de broers afhandelde, ze stilletjes van zijn platform af. Aaron en Chris Dorr hebben bijna identieke berichten verzondenwaarin elk van hen zei dat ze waren gewaarschuwd voor de actie van de processor door een levenslang lid dat $ 100 wilde bijdragen aan hun respectieve groepen. Ze portretteerden de de-platforming als onderdeel van een ‘collectieve wapenbeheersingsbeweging’ die ‘onze inspanningen zou belemmeren om vuurwapens te ontmaskeren’ tijdens de komende verkiezingscyclus. Tegen de tijd dat ze de berichten hadden verzonden, hadden ze hun fondsenwervingsmogelijkheden weer online gebracht. ‘Als we niet de munitie hebben waarmee we moeten vechten, kunnen we niet vechten. Zo simpel is het ‘, zeiden beide berichten. ‘En daarom wil ik je vragen om een ​​nooddonatie te doen.’ 

Hoewel de wapenrechtengroepen van de Dorrs niet in de buurt komen van de bekwaamheid of het profiel van de NRA, bloeiden ze op in een tijd waarin interne vetes en financiële schandalen de meest invloedrijke wapenrechtenorganisatie van Amerika hobbelen, wat een kans creëert voor activisten wier agressieve en onconventionele tactieken degradeerden ze eerder naar de marge van de Amerikaanse cultuuroorlogen. 

De Dorrs werpen zichzelf als het ” krachtigste ” tegenwicht voor ” gelei-republikeinse politici ” en ” socialisten tegen wapens ” en grijpen het moment aan om hun imago te versterken als de compromisloze vleugel van de verdediging van wapenrechten. Maar deze pitches houden vaak verband met misleidende verklaringen, versieringen en ronduit onwaarheden. Een nauwkeurige blik op de online activiteit van de broers onthult tal van gevallen waarin een van hen het record van een wetgever verkeerd typeerde , republikeinen die voor de wapens waren, als allesbehalve aanviel , of kritiek op hen en hun groepen sponsten als bewijs van hun invloed. 

Nadat Windschitl Aaron Dorr op de vloer in Iowa House in 2017 had aangeklaagd, keurden de wetgevers de omnibus-wapenwet goed, die de bescherming van ” Stand Your Ground” bevatte voor wapenbezitters die uit zelfverdediging doodden. De Republikeinse gouverneur Terry Branstad ondertekende de wet. Ondanks de openbare beweringen van Windschitl die de rol van Dorr in het wetsvoorstel ontkennen, heeft de activist hoe dan ook de eer opgeëist . 

Later datzelfde jaar versloeg Aaron Dorr de ethische aanklachten van het State House, ingediend door een andere Republikeinse wetgever die beweerde dat hij de registratieregels voor lobbyisten had geschonden. De wetgever wees op Facebook-video’s waarin Dorr beweerde dat hij “ontmoetingen met wetgevers” had gehouden en tijd had doorgebracht met het “afronden van wetgeving” in het Capitool. Dorr verdedigde zichzelf door te stellen dat er in feite ‘geen directe lobbyactiviteiten door mij’ waren. 

Opgenomen in zijn bewijs: Niemand stak een hand op toen Windschitl vroeg of er leden van het Huis met Dorr hadden gesproken over de omnibuswapenwet. 

Nadat de House Ethics Committee de aanklachten had afgewezen – de voorzitter noemde ‘ mazen in de wet ‘ die onbetaalde non-profitbestuurders vrijstelden van registratievereisten – zond Dorr een inzamelingsactie uit waarin de beproeving werd gekarakteriseerd als ’terugbetaling’ voor ‘de Algemene Vergadering dwingen om stand-uw-grond te halen’ en nog veel meer tijdens de wetgevende zitting van 2017. ” 

Revilement onder de belangrijkste voorvechters van wapenrechten en GOP-politici heeft hele websites opgeleverd die zijn gewijd aan het ontmaskeren van de retoriek van de Dorrs. Ben Dorr, de jongste van de drie broers, is de politiek directeur van Minnesota Gun Rights. Hij beweerde dat hij “elke afzonderlijke” wapenwet die de afgelopen jaren in Minnesota was ingediend, had gedood, een opmerkelijke bewering gezien hoe de pro-wapenwetgevers van de staat zijn groep sinds ten minste 2015 publiekelijk en nadrukkelijk hebben aangeklaagd . In februari, het Huis en de Senaat Republikeinse voorverkiezingen verbonden met Republikeinse Partij leiders te lanceren www.mnscammersexposed.com, gewijd aan het waarschuwen van kiezers over de pogingen van de broers om geld te verdienen aan ‘nietsvermoedende Minnesota-sympathisanten die sympathiseren met hun boodschap’. 

Aaron Dorr beschreef zichzelf ooit als afgestudeerd aan ’talloze Rothfeld-scholen’, een duidelijke verwijzing naar Mike Rothfeld, een nationaal politiek adviseur die bekend staat om zijn beheersing van direct-mailmarketing, die nu het middelpunt is van de fondsenwervende inspanningen van de broers. Rothfeld, die weigerde commentaar te geven op dit verhaal, zat in de raad van bestuur van de National Association for Gun Rights , wiens sterke arm-methoden en absolutistische weergave van Second Amendment-rechten een pad voor de gebroeders Dorr opleverden. 

De National Association for Gun Rights begon met vroege fondsenwerving nadat Aaron Dorr in 2009 Iowa Gun Owners lanceerde. Het duurde niet lang voordat hij nationale bekendheid proefde. Chris Dorr, terwijl hij voor de presidentiële campagne van de Amerikaanse vertegenwoordiger Michele Bachmann vóór de Iowa-verkiezingen van 2012 werkte, zou een politiek waardevolle Excel-spreadsheet van de privécomputer van een collega hebben gestolen met contactgegevens van leden van Iowa’s grootste homeschool-organisatie. Chris Dorr had ook dienst gedaan als senator van de staat, Kent Sorenson, die heimelijk betalingen van de Bachmann-campagne accepteerde voor zijn goedkeuring, maar overwoog om trouw te veranderen aan Ron Paul, en de homeschool-lijst zouhelpen Sorenson aantrekkelijker te maken als betaald surrogaat. 

Aaron Dorr fungeerde als tussenpersoon van Sorenson en mailde de campagneleider van Paul een lijst met eisen : $ 8000 per maand voor Sorenson; 5.000 dollar per maand voor Chris Dorr; en een donatie van $ 100.000 aan een politiek actiecomité. Die commissie werd voorgezeten door een Iowa Gun Owners- bestuurslid . Ook zou een van de campagnemedewerkers van Paul een brief moeten ondertekenen waarin hij zich verontschuldigt voor eerdere openbare verklaringen die de wapenrechtengroep bashen. Een van de dingen die de campagne in ruil zou ontvangen, was de ‘lijst van de belangrijkste thuisschoolgroep in Iowa … waardoor gerichte thuisschoolpost mogelijk was’, schreef Aaron Dorr. 

Sorenson ging over tot het verzamelen van $ 73.000 gesluisd om zijn adviesbureau om te maskeren de Paul campagne als bron van het geld. Sorenson en drie campagnemedewerkers van Paul werden later veroordeeld voor strafrechtelijke vervolging . Sorenson en een medewerker van Paul zaten in de gevangenis, terwijl de andere twee een proeftijd kregen. De Dorrs zijn nooit aangeklaagd. 

De betrokkenheid van de broers bij de uitbetalingsregeling kwam in beeld nadat de e-mail van Aaron Dorr in het nieuws verscheen . Chris Dorr werd gekopieerd op de e-mail. Hij vertelde de onderzoekers echter dat hij het pas las nadat het verhaal was gebroken. Hij beweerde onwetendheid met betrekking tot de onderhandelingen van zijn broer met de Paul-campagne en beschreef het nemen van de thuisonderwijslijst als een fout die waarschijnlijk is opgetreden tijdens het verzamelen van gegevens op kantoor. Een ethisch rapport van de Senaat van Iowa concludeerde later dat het bewijs “tegenstrijdig” was over de vraag of de beweringen van Chris Dorr met betrekking tot de lijst waar waren. 

Enkele jaren na de presidentiële campagne breidden de broeders zich uit door zich aan te sluiten bij of zich aan te sluiten bij wapenrechtengroepen in Minnesota , New York , Pennsylvania en Ohio . Ze hebben ook contact gemaakt met hard-rechtse personages die vooraanstaande pro-gun-organisaties leiden in onder meer Georgia , Idaho , North Carolina en Missouri , waardoor een netwerk van partners ontstond met vergelijkbare websites, berichten en tactieken. 

Als uitvoerend directeur van Ohio Gun Owners leidt Chris Dorr operaties in Columbus, waar hij vijanden heeft gemaakt met zowel wapenrechtenactivisten als republikeinse politici. Ambtenaren van de Buckeye Firearms Association bestempelden Ohio Gun Owners als een “false flag group” die supporters aanspoorde om petities te ondertekenen om een ​​database op te bouwen voor toekomstige fondsenwervingsinspanningen. In augustus verwees de Republikeinse gouverneur Mike DeWine Chris Dorr naar de staatspolitie nadat hij zei dat er “politieke lichamen over de hele grond zouden liggen” en een “lijk voor de buizerds” als de wetgevers na de massaschietpartij waarbij negen mensen om het leven zouden komen, de wapens zouden onderdrukken in Dayton. De politie sloot het onderzoek af zonder strafrechtelijke vervolging in te dienen . 

De capriolen van Chris Dorr zijn een soort grap geworden in het Statehouse, waar hij belangrijke wetgevende aankondigingen miste om zijn statief in de hal op te zetten en zichzelf te filmen voor supporters. Hij nam onlangs zijn kenmerkende borstelige baard voor de camera om te beweren dat George Lang, een vertegenwoordiger van de Republikeinse staat in Ohio en voorzitter van de House Criminal Justice Committee, in 2018 tegen uw grondwet had gestemd en een soortgelijke maatregel had laten uitstellen nadat deze een jaar was ingediend later. Lang stemde zelfs vóór een wetsvoorstel met standvastigheid in 2018 voordat die bepaling door de Senaat werd verwijderd . Lang was mede-sponsor van de ingevoerde maatregel het volgende jaar en in een telefonisch interview zei hij dat het wetsvoorstel niet vooruitging omdat geen van de hoofdsponsors om een ​​hoorzitting verzocht.

‘Ik heb de video helemaal niet bekeken, dus ik weet niet waar hij het over heeft, maar als hij op een of andere manier heeft afgeleid dat ik ooit tegen heb gestemd, is dat een grondwet, dat is een kale leugen’, zei Lang in een telefonisch interview. Hij voegde eraan toe dat de aanvallen van Ohio Gun Owners het een potentiële bondgenoot hadden gekost. “Vanuit een ideologisch perspectief kom ik waarschijnlijk in lijn met die groep voor ongeveer 90 procent van de problemen, maar ik geef geen vorm of vorm aan de tactiek die ze gebruiken.” 

Voorstanders van wapenrechten die de broers aan het werk hebben gezien, hopen dat ze het spel zullen verlaten. Turfoorlogen en financieringsgevechten komen veel voor in de non-profitwereld, maar de impopulariteit van de Dorrs onder potentiële bondgenoten is opmerkelijk en onderstreept hun voorliefde voor sabotage. Hun alles-of-niets-aanpak schrapt politieke strategieën en coalitievorming ten gunste van een plan met verschroeide aarde dat waarschijnlijk contraproductief zal zijn. 

“We zijn bekend met hun tactiek: ze zijn een fondsenwervende organisatie en ze gebruiken het geld voor zichzelf”, zegt Jerry Henry, de uitvoerend directeur van GeorgiaCarry.Org, een pro-gun organisatie die worstelt met het Dorrs ‘ Georgia-hoofdstuk . ‘Ze introduceren een stuk wetgeving en komen dan uit tegen iedereen die die wetgeving voor hen kan aannemen.’ 

Sinds de vaststelling van Windschitl’s stand your ground law in Iowa, heeft Aaron Dorr zijn energie gestoken in het bepleiten van constitutionele carry, die de vereisten voor het dragen van pistolen in het openbaar afschaft. Maar toen de wetgevers in 2019 de stemmen voor constitutionele carry-wetgeving verzamelden, viel Dorr de commissieleiders aan wiens steun cruciaal was om deze verder te brengen. De republikein Jason Schultz, die het wetsvoorstel door de senaat van de staat had geleid, was zo geschokt dat hij het uit overweging rukte en vervolgens een verklaring las waarin hij beloofde nooit een wetsvoorstel te steunen dat Dorr in handen kreeg. De collega’s van Schultz applaudisseerden. 

In een telefonisch interview zei Schultz dat de gebroeders Dorr zich vooral zorgen maakten over hun winst. ‘Ze gooien alleen gas op het vuur om meer donaties, bijdragen en lidmaatschappen te genereren’, zei Schultz. ‘Ik dacht altijd dat het echt slechte lobbyisten waren; het blijkt dat ze tegen de zaak werken waarvoor ze beweren te vechten. ‘ 

Non-profitorganisaties moeten details over jaarlijkse inkomsten en uitgaven bekendmaken op openbaar beschikbare belastingaangiften als hun bruto-inkomsten meer dan $ 50.000 bedragen. De Internal Revenue Service kan de belastingvrije status van een groep opheffen of boetes opleggen als leveranciers, bestuursleden of leidinggevenden zich ten onrechte verrijken ten koste van de missie van een organisatie.

Belastingaangiften voor de wapenrechtengroepen van de Dorrs laten zien dat ze zelden een vergoeding hebben ontvangen, ondanks het feit dat ze wel 70 uur per week hebben gewerkt . Een van de weinige uitzonderingen was in 2018, toen Chris Dorr meldde $ 30.000 te verdienen aan Ohio Gun Owners. Aaron Dorr heeft in totaal minder dan $ 10.000 aan lonen bekendgemaakt sinds Iowa Gun Owners meer dan een decennium geleden werd opgericht. 

Maar bij nadere beschouwing van de verklaringen en openbare registers van de Dorrs blijkt dat donaties op verschillende manieren naar de broeders worden gestuurd. Een van de belangrijkste kanalen is een bedrijf met winstoogmerk en direct mail, Midwest Freedom Enterprises LLC. De broers hebben onlangs een video van een uur gemaakt waarin ze kijkers meenamen op een rondleiding door het magazijn waar Midwest Freedom Enterprises ogenschijnlijk het hoofdkantoor heeft en pronkt sommige van de gadgets die ze gebruiken om mailers af te drukken, te vouwen en in enveloppen te stoppen. 

Aaron en Chris Dorr spraken in de video over het lanceren van het bedrijf in de begintijd van Iowa Gun Owners omdat het goedkoper was om brievenbussen vol te proppen met verzoeken als ze ze in eigen huis hadden gemaakt. Op een gegeven moment hield Ben Dorr een vel papier omhoog en las het bedrag – bijna $ 125.000 – dat Minnesota Gun Rights betaalde voor direct mail en porto ‘om die antikanonkandidaten te verpulveren’ en leden op de hoogte te houden in 2016. Het prijskaartje zou hebben twee keer zo hoog geweest, zo niet voor Midwest Freedom Enterprises, zei hij. 

‘En als deze politici het niet leuk vinden, geven we eerlijk gezegd geen bal. Het kan ons niet schelen wat je denkt, ‘zei Ben Dorr. “We vechten voor onze leden … en we besparen ze zoveel lidmaatschapsgeld, zoveel geld door het te doen voor centen op de dollar, omdat we graag politici zien huilen.” 

Hij grijnsde. ‘Dat doe ik tenminste.’ 

Direct mail is lange tijd een favoriete fondsenwervingstactiek aan de rechterkant. The Trace and The Daily Beast analyseerden zeven wapenrechtengroepen in het netwerk van de broers die tussen 2014 en 2018 ten minste één gedetailleerd financieel overzicht hadden ingediend bij de belastingdienst. Uit het onderzoek bleek dat deze groepen gezamenlijk meer dan $ 1,9 miljoen aan direct mail hebben uitgegeven. , portokosten en aanverwante kosten, goed voor bijna de helft van hun cumulatieve kosten. 

Het grootste deel van dat geld – bijna $ 1,1 miljoen – kwam van Iowa Gun Owners, Minnesota Gun Rights en Ohio Gun Owners, non-profitorganisaties die rechtstreeks door de gebroeders Dorr worden beheerd. Volgens hun video gebruiken die drie groepen Midwest Freedom Enterprises voor hun direct mail. In diezelfde periode van vijf jaar gaven Iowa Gun Owners nog eens $ 300.000 uit aan beheerskosten, taken die ook worden uitgevoerd door Midwest Freedom Enterprises, zo blijkt uit verklaringen. 

Verkiezingen waren ook een zegen voor het postbedrijf van de broeders. In Iowa betaalden kandidaten en politieke actiecomités tussen 2010 en 2016 $ 226.000 aan Midwest Freedom Enterprises, volgens gegevens over campagnefinanciering. Minstens ongeveer 30 procent – $ 67.000 – van die fondsen was bijgedragen aan de Iowa Gun Owners PAC en andere commissies die worden gecontroleerd door Aaron Dorr of zijn naaste medewerkers. 

In een video gemarkeerd door cleveland.com , zei Ben Dorr dat hij een verlaging heeft gekregen van de advieskosten betaald door Minnesota Gun Rights. Uit belastingaangiften blijkt dat Minnesota Gun Rights tussen 2014 en 2018 meer dan $ 163.000 aan advies heeft uitgegeven. Advies kostte Ohio Gun Owners en Iowa Gun Owners in hetzelfde tijdsbestek $ 109.000 extra. 

Minnesota Gun Rights kreeg ooit te maken met juridische stappen van een republikeinse wetgever van de staat, toen de groep doorging met het verspreiden van mailers die zijn handtekening droegen nadat hij hen had opgedragen te stoppen. Die wetgever sloot zich later bij 15 van zijn collega’s aan bij het uitbrengen van een open brief waarin de “neppers” en “fraudeurs” werden aangeklaagd die probeerden “te profiteren” van voorstanders van wapenrechten “terwijl ze niets deden” om de zaak daadwerkelijk te bevorderen. 

De IRS heeft de belastingvrije status voor Minnesota Gun Rights in 2016 ingetrokken nadat het verschillende jaren van belastingaangiftes niet had ingediend. Desalniettemin bleef Minnesota Gun Rights zichzelf promoten als een actieve non-profitorganisatie. Toen Ben Dorr in 2019 werd geconfronteerd met verslaggevers van een lokale Fox-filiaal, verwierp hij vragen over de discrepantie als ‘nepnieuws’ – om later te erkennen dat Minnesota Gun Rights inderdaad was achterop geraakt. De groep diende de ontbrekende aangiften in en de status werd hersteld. 

Gedurende hun hele bestaan ​​hebben Iowa Gun Owners en Ohio Gun Owners nooit gemeld dat ze voor fondsenwerving hebben betaald. Bij Minnesota Gun Rights blijkt uit belastingaangiften dat 90 procent – bijna $ 542.000 – van alle fondsen die tussen 2016 en 2018 zijn uitgegeven, meer geld heeft ingezameld, een aandeel dat de industrienormen ver overtreft. Het Better Business Bureau heeft aanbevolen dat fondsenwerving niet meer dan 35 procent van de uitgaven van een non-profitorganisatie mag uitmaken. 

“Wat de Dorrs doen, gaat veel verder dan wat ik een klant ooit zou aanraden”, zegt Hubay, de advocaat van Ohio en nalevingsdeskundige zonder winstoogmerk. “501 (c) (4) organisaties zouden over belangenbehartiging en lobby voor wetgeving moeten gaan, maar de Dorrs lijken gefocust te zijn op het genereren van bijdragen en vervolgens die middelen naar zichzelf te sluizen via managementtarieven en direct mail. Het is absoluut verdacht. ‘ 

Als belastingvrije sociale-welzijnsorganisaties onder sectie 501 (c) (4) van de federale belastingwet, verschillen de groepen van de broers van liefdadigheidsinstellingen doordat ze geld kunnen uitgeven om kiezers naar specifieke kandidaten te sturen, zolang dat niet hun primaire is doel . Groepen moeten het bedrag dat ze aan dergelijke activiteiten hebben uitgegeven aan de IRS melden en moeten mogelijk een belasting betalen. 

Formulieren voor de groepen van de Dorrs laten zien dat ze nooit hebben gemeld dat ze deelnemen aan politieke campagnes – ook al hebben ze fondsen geworven met het expliciete doel kandidaten te stimuleren of te verslaan. Bij Iowa Gun Owners bedankte Aaron Dorr donateurs voor het financieren van een “verkiezingsprogramma” van $ 150.000 gericht op “gerichte races door de staat”, en in een apart geval klaagde hij erover dat hij was verraden door een senator van de staat waarvoor zijn groep tv had gekocht en radio-advertenties, samen met 12.000 stuks direct-mail.

Hubay zei dat de wet wazig is over welke activiteiten te rapporteren uitgaven voor politieke campagnes zijn, “maar het feit dat ze hun programma beschreven als een politiek programma en spraken over het richten op bepaalde rassen, is iets dat de IRS zou kunnen beschouwen als bewijs van ongemelde uitgaven.”

Ondertussen blijven de Dorrs manieren vinden om rechtse woede op te wekken.

Op 9 juni gaf Chris Dorr een “Action ALERT” aan e-mailabonnees van Ohio Gun Owners tijdens landelijke demonstraties tegen politiegeweld. De missive van Dorr heeft de oproepen tot het ontkrachten van de politie verkeerd weergegeven als een campagne van antifa en Black Lives Matter ‘misdadigers’ om ‘onze grote natie met wetteloosheid te verwoesten’. Hij voegde eraan toe: “Ik kan niet beginnen met het beschrijven van de anarchie, de sociale vernietiging die zou ontstaan ​​als Amerika onze politiediensten zou ontbinden en de linkse gekken die de grote steden van Amerika leiden, hun linkse ‘gemeenschapsgerichte sociale oplossingen’ laten implementeren.”

Dorr ging verder met het aan de kaak stellen van Sandy Hook Promise – een organisatie die is opgericht door ouders van basisschoolkinderen die zijn gedood tijdens de massaschietpartij in 2012 in Newtown, Connecticut – voor recente uitingen ten gunste van politiehervorming en raciale rechtvaardigheid. Dorr moedigde zijn lezers aan om contact op te nemen met wetgevers in Ohio en te eisen dat ze tegen een door Sandy Hook Promise gesteunde wet stemmen om het onderwijs over geweld en zelfmoordpreventie op scholen te vergroten. 

“Als je klaar bent, overweeg dan ook om $ 10 of $ 20 te chippen om ons te helpen de voortdurende kosten van het terugvechten tegen deze wapenbeheersingsrekeningen te dekken,” schreef Dorr. “Elke cent die u kunt doneren, wordt onmiddellijk gebruikt in dit gevecht om meer en meer Ohians te mobiliseren voor dit gevecht sic ] , en we stellen uw steun zeer op prijs!”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Algemeen

Bandleider Jeroen Rietbergen stapt op vanwege ongepast gedrag bij The Voice

Published

on

Jeroen Rietbergen

RTL en producent ITV hebben besloten The Voice of Holland voorlopig niet uit te zenden. De zender meldt dat er ‘zeer schokkende’ aantijgingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik zijn binnengekomen. Jeroen Rietbergen heeft zijn functie als muzikaal leider bij het programma per direct neergelegd.

Rietbergen, de partner van Linda de Mol, zou een van de vermeende daders zijn. Hij heeft zaterdag een bekentenis en spijtbetuiging gestuurd naar het programma Boos, dat onderzoek deed naar de aantijgingen.

Het Openbaar Ministerie (OM) bevestigt na berichtgeving in De Telegraaf dat er eerder deze week aangifte is gedaan tegen een persoon die ‘gerelateerd is’ aan het tv-programma The Voice of Holland. Of het om Rietbergen gaat is niet bekendgemaakt. Wel zegt een woordvoerder dat het niet om Marco Borsato gaat. Tegen de zanger en voormalige coach bij The Voice of Holland werd afgelopen december aangifte gedaan wegens vermeende onzedelijke betastingen.

De beerput is open: ‘Misbruikzaak The Voice gaat ook over Ali B’

In een verklaring schrijft RTL: ‘Op woensdag 12 januari jl. heeft de redactie van het BNNVara-programma Boos een mail aan ons gestuurd met aantijgingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik rondom The Voice of Holland. De aantijgingen zijn zeer ernstig en schokkend en waren niet bekend bij RTL.’

De zender heeft in gezamenlijk overleg met de producent van het zangprogramma besloten om The Voice of Holland voorlopig stil te leggen. ‘Op basis van deze aantijgingen is contact opgenomen met producent ITV en is er in overleg besloten dat ITV, onmiddellijk een zorgvuldig, onafhankelijk onderzoek zal initiëren. We nemen dit uitermate serieus. Deelnemers, medewerkers, iedereen moet in alle veiligheid kunnen werken. Daarin is geen ruimte voor interpretatie. Prioriteit is nu om de feiten op tafel te krijgen.’

Tim Hofman, presentator van Boos, meldt op Twitter ‘ontzettend lang en zorgvuldig’ te hebben gewerkt aan het onderzoek. ‘Aankomende donderdag zenden we onze aflevering over The Voice Of Holland uit.’ In een aanvullende post benadrukt de presentator dat de aantijgingen niet alleen zijn gericht tegen Jeroen Rietbergen, maar tegen ‘meerdere personen binnen het programma.’

‘Onderste steen moet boven’

The Voice of Holland-presentatrice Chantal Janzen is geschrokken van de berichten over ongepast gedrag achter de schermen van het RTL-programma The Voice of Holland. Ze wenst alle betrokkenen via Instagram veel sterkte.

‘Geschokt over de berichten omtrent The Voice,’ schrijft Janzen op Instagram. “Schande voor de hardwerkende mensen aan en in dit programma die hier niets van weten en niets mee te maken hebben. Onderste steen moet boven.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Counter Extremism Project

Extreemrechts een steeds dieper probleem in Nederland

Published

on

extreemrechts

Rechtsextremisme blijft in Nederland gevoed worden en wordt steeds gevaarlijker. Dat maakt Nieuwsuur duidelijk in een reportage waarin rechtsextremisten zelf aan het woord komen. Zo vertelt een van hen hoe hij zijn 7-jarige dochter racistisch opvoedt. Geweld wordt gezien als oplossing.

Een gederadicaliseerde rechtsextremist bekent tegenover journalist Rudy Bouma dat hij heeft aangezet tot geweld tegen linkse mensen in het buitenland. Toen dat vervolgens ook daadwerkelijk werd uitgevoerd en het bewijs per video werd aangeleverd, schrok hij pas van zijn eigen gedrag.

Wetenschapper Nikki Sterkenburg, werkzaam bij de terrorismebestrijder NCTV, stelt dat extreemrechts succes heeft omdat hun ideeën steeds vaker worden overgenomen door politieke partijen, ook als die zelf niets van extreemrechts moeten hebben. Ze constateert dat er amper aandacht is voor de toenemende radicalisering onder rechtse Nederlanders die geweld niet schuwen. Volgens haar is dat een schril contrast met de alerte en massale reactie van de overheid op radicalisering onder moslims.

Het was op een zaterdag in 2014 toen Nikki Sterkenburg – toen nog journalist voor Elsevier Weekblad – een demonstratie van extreemlinkse activisten in Den Haag bijwoonde. De gemoedelijke sfeer sloeg om toen drie mannen het plein naderden. “Neonazi’s”, gromde een van de antifascisten. Sterkenburg kon haar ogen niet geloven. Zijn dat neonazi’s? Ze leken eerder op hipsters.

De politie stuurde het drietal weg, maar de nieuwsgierigheid van Sterkenburg was gewekt. Ze liet de demonstratie voor wat het was en ging achter de mannen aan. Een gesprek volgde. De jaren erna zou Sterkenburg tientallen radicaal- en extreemrechtse activisten ontmoeten, van harde schreeuwers tot heimelijke internettrollen. Ze wilde weten wat deze mensen beweegt. Haar zoektocht leidde tot een wetenschappelijk proefschrift over extreemrechts in Nederland, dat ze vandaag verdedigt aan de Universiteit Leiden, en het publieksboek Maar dat mag je niet zeggen dat morgen verschijnt bij uitgeverij Das Mag.

Sterkenburg is journalist en wetenschapper. Twee zielen in een lichaam. Als journalist met een interesse in radicalisering stapt ze recht op haar doel af en schrijft ze vlijmscherpe stukken. Als wetenschapper weet ze dat ze haar onderzoeksgroep moet beschermen. Die dubbelrol leidde tot spanningen. Hoe ging Sterkenburg daarmee om, en blijft ze actief in de wetenschap? We spreken erover via Zoom. Sterkenburg zit buiten op een bankje in Amsterdam. Ze verontschuldigt zich dat ze te laat is. De fotograaf voor Het Parool heeft haar net uitgebreid gefotografeerd. “Het wordt een foto voor een zwarte muur. We hebben er een aantal paardenbloemen in geprikt om het nog een beetje leuk te laten lijken.”

Je onderzocht motieven van radicaal- en extreemrechtse activisten in Nederland. Aanvankelijk als journalist, later als promovendus aan de Universiteit Leiden. Vanwaar de overstap naar de wetenschap?

“Als journalist had ik me er al een paar keer over verbaasd dat sommige wetenschappelijke artikelen over radicaal- en extreemrechts volledig gebaseerd waren op mediaberichtgeving. Er was nauwelijks onderzoek waarin mensen zelf aan het woord kwamen. Ik wilde die lacune dichten. Als ik dat dan toch jarenlang ging doen, wilde ik ook wel iets van erkenning in de vorm van een academische titel.”

Dus je klopte gewoon aan bij een universiteit?

“Ik heb mijn promotor geregeld aan de bar van Pauw. Ik kende hem al als journalist. Kijk, ik ben helemaal geen ‘cum laude’-type. Op de universiteit zei niemand tegen mij: ‘Jij bent zo goed, jij moet echt gaan promoveren.’ Dus ik moest een promotor hebben die het veldonderzoek dat ik wilde doen zou begrijpen. Iemand die snapt dat ik hier nu induik en niet eerst een jarenlange literatuurstudie ga doen. Toen ik zag dat hoogleraar en terrorismedeskundige Edwin Bakker bij Pauw zat, heb ik mezelf naar binnen geouwehoerd in de studio. Die avond aan de bar heb ik hem voorgesteld dat ik wel bij hem wilde promoveren en dat we het later nog wel over het onderwerp konden hebben.”

De uitverkorenen

In haar promotietraject onderzoekt Sterkenburg waarom mensen zich aansluiten bij radicaal- en extreemrechts, waarom ze actief blijven en hoe dat zich verhoudt tot de wetenschappelijke literatuur. Ze sprak met neonazi’s, straatactivisten en internettrollen. Allemaal geloven ze dat de eigen groep wordt bedreigd. Dat kan een economische dreiging zijn (mensen pikken onze banen in), een sociale dreiging (ik voel me niet meer thuis in deze maatschappij), een culturele dreiging (Nederland is aan het islamiseren), of een etnische dreiging (we worden minderheid in eigen land). Radicaal- en extreemrechts definieert Sterkenburg als het streven naar een homogene culturele of etnische staat, door middel van het inperken van de burgerlijke vrijheden en grondrechten van religieuze en etnische minderheden, al dan niet met geweld.

Waarom worden mensen actief binnen een radicaal- en extreemrechtse groepering?

“In mijn onderzoek onderscheid ik vijf wegen van toetreding. De spanningszoekers willen vooral provoceren, vaak waren ze al jong lid van een racistische jeugdsubcultuur. De politieke zoekers zijn teleurgesteld in politieke oplossingen en zoeken bredere steun bij radicaal- en extreemrechts. De rechtvaardigheidszoekers zijn boos op de overheid, die voor hun gevoel niets voor hen doet maar wel voor statushouders. De sociale zoekers zijn erin gerold omdat ze een vriend of een buurman wilden helpen.”

“De ideologische zoekers zeggen dat ze al heel jong racistische ideeën hadden, maar konden daar nooit over praten met hun ouders of docenten. Uiteindelijk vonden ze op het internet een ideologische rechtvaardiging van hun gevoelens. Alleen bij deze groep begint het met een ideologie. Bij de rest, zelfs bij de neonazi’s, volgt de ideologie pas nadat ze zijn toegetreden.”

Hoe kwamen deze categorieën tot stand? Gebruikte je een bepaalde wetenschappelijke methode?

“Ze zijn deels gebaseerd op bestaand wetenschappelijk onderzoek, deels op mijn eigen observaties. De eerste vier categorieën zijn vergelijkbaar omschreven in het proefschrift van Annette Linden uit 2009. Zij interviewde aanhangers van extreemrechts van 1996 tot 1999. Je vindt soortgelijke omschrijvingen ook terug in eerder onderzoek over neonazi’s, over radicaal- en extreemrechtse politieke partijen en over protestbewegingen. De vijfde categorie, die ideologische zoeker, is nieuw. Dat heeft te maken met de recente opkomst van alt-right en de meer intellectuele tak van extreem- en radicaalrechts.”

Dat is volgens jou de categorie waarvoor we het meest moeten vrezen.

“‘Vrezen’ vind ik een lastige term. Dan zeg je dat er een dreiging van deze mensen uitgaat, terwijl de meesten nooit geweld zullen gebruiken. Maar als je me vraagt over welke groep ik me het meeste zorgen maak, dan is het die groep. Ze hebben een rotsvast geloof in hun ideologie. Ze zijn minder gevoelig voor praktische en sociale argumenten om iets niet te doen dan activisten uit de andere groepen.”

“De ideologische zoeker is heel succesvol in mensen ompraten. Ze zijn minder recht voor hun raap en dat is een strategie. Ze spreken over een ‘cultuur’, ‘beschaving’ of ‘identiteit’ die wordt bedreigd, terwijl ze eigenlijk ‘rassen’ bedoelen. Ze passen hun boodschap aan zodat ze heel redelijk lijken, totdat je er nog eens bij stilstaat en denkt: wacht even, dit is niet helemaal oké wat nu wordt gezegd.”

Begrippenkader

Dit zijn de definities die Nikki Sterkenburg hanteert in haar boek Maar dat mag je niet zeggen (2021).

Radicaal- en extreemrechts Het streven naar een homogene culturele of etnische staat, door middel van het inperken van de burgerlijke vrijheden en grondrechten van religieuze en etnische minderheden, al dan niet met geweld.

Cultuurnationalisme Radicaal- en extreemrechtse stroming met als voornaamste standpunt dat de islam nooit samen kan gaan met de westerse cultuur en maatschappij. Om die reden zijn cultuurnationalisten sterk voorstander van assimilatie, wat inhoudt dat nieuwkomers hun cultuur en wortels moeten opgeven en de nieuwe cultuur omarmen.

Etno-nationalisme Aanhangers van het etno-nationalisme vinden dat elk volk een eigen geografisch grondgebied moet hebben. Om etnische diversiteit te behouden, moeten verschillende etnische groepen niet met elkaar samenleven en geen gemengde relaties aangaan. Dit is volgens etno-nationalisten de enige manier waarop unieke culturen en karakteristieken kunnen voortbestaan.

Raciaal nationalisme Aanhangers van het raciaal nationalisme, vaak neonazi’s of white supremacists, vinden het witte ras superieur en streven naar een totalitair systeem. Ze menen dat het witte ras ook over andere (inferieure) rassen zou moeten heersen en vinden in sommige gevallen zelfs dat andere rassen mogen worden gedeporteerd of uitgeroeid.

Alt-right Alt-right is een verzamelnaam voor zowel etno-nationalisten als raciaal nationalisten die losjes een online (internationaal) netwerk vormen. De online alt-rightsubcultuur is vanaf 2013 voortgekomen uit een netwerk van Engelstalige blogs en websites waar onder meer libertariërs, identitairen, nationalisten, fascisten en nationaalsocialisten elkaar vonden.

Je onderzocht ook wat mensen motiveert om actief te blijven bij radicaal- en extreemrechts.

“Hier speelt een stuk zingeving voor veel mensen. Ik heb ook veel jihadisten geïnterviewd vlak voordat de Islamitische Staat werd uitgeroepen en vlak daarna. Zij waren heel optimistisch, want eindelijk ging gebeuren waar ze al lang op hoopten en wat ze voorspeld hadden. Dat heb je bij extreem-rechts in veel mindere mate. Ze zijn somber en geloven zelf eigenlijk ook niet meer dat hun doelen behaald gaan worden. Toch willen ze niet opgeven, ook vanuit het idee dat ze min of meer de aangewezen persoon zijn. Ze hebben het gevoel dat ze uitverkoren zijn. En het voelt goed dat ze iets doen wat andere mensen niet durven.”

Dubbelrol

Jarenlang bezocht Sterkenburg obscure bijeenkomsten en demonstraties om activisten te leren kennen. Ze maakte altijd meteen kenbaar dat ze journalist en onderzoeker was. Sterkenburg: “Ik zou me ook ongemakkelijk voelen als ik een tijdlang met iemand zou optrekken en pas later zou zeggen: ik ben journalist en wetenschapper en ik ga dit allemaal opschrijven. Dat hoeft ook niet, daar ben ik van overtuigd.”

Want iedereen was wel bereid om je te woord te staan?

“Bijna iedereen. Slechts een enkeling niet.”

Je zou verwachten dat mensen niet willen praten met een buitenstaander.

“Aanvankelijk wilden sommigen dat ook niet, maar op een gegeven moment zagen ze me zo vaak. Dan vergeten ze een beetje dat ik er niet bij hoor. Het hielp ook dat ik goed contact had met een paar sleutelfiguren die het heel interessant vonden dat ik dit onderzoek deed. Uiteindelijk willen mensen ook laten zien dat ze meer zijn dan boze schreeuwers bij demonstraties. Ze willen de gelaagdheid laten zien.”

In je boek schrijf je dat de dubbelrol van journalist en wetenschapper niet altijd makkelijk was.

“Nee, doe het niet! Je hoort continu dingen waar je als journalist echt een goed verhaal van zou willen maken. Maar dan zou ik iemand met naam en toenaam in de schijnwerpers van de media zetten. Dan schaad ik het wetenschappelijke principe ‘do no harm’. Een wetenschapper moet zorgen dat de onderzoeksgroep geen last heeft van deelname. Dat ging steeds meer knellen. Ik ben blij dat dat straks voorbij is.”

Je kunt ook iets horen waarvan je denkt: daar moet ik eigenlijk wat mee doen. En dan mag je niks zeggen.

“Gelukkig heb ik dat niet meegemaakt. Soms hoorde ik wel dat ze iets gingen uithalen, maar dan was dat vooral een openbare-ordeprobleem.”

Het was niet zo dat jij al wist dat ze morgen een moskee gingen bezetten.

“Nee, ik heb ook altijd tegen ze gezegd dat ik dat niet wilde weten. Soms zeiden ze: ‘Weet je wat wij dit weekend gaan doen?’ En dan zei ik: ‘Zeg het niet. Ik wil het niet horen. Ik lees het wel in de krant.’”

Draag je niet ook verantwoordelijkheid om ze op andere gedachten te brengen?

“We hebben wel flinke discussies gehad hoor. Tuurlijk, als ze wilden weten hoe ik erover dacht, dan zei ik het wel. Maar ik was er om in kaart te brengen wat die mensen beweegt. Dat is een andersoortige rol.”

Je schreef ook een publieksboek. Waarom vind je het belangrijk dat een breed publiek hierover leest?

“Een proefschrift is een academisch verhaal, maar vertelt niet hoe het was. Ik merkte dat mensen na afloop van lezingen vooral benieuwd waren naar mijn ervaringen. Hoe kwam je met ze in contact? Was je bang voor ze? Werd je bedreigd? Wat is het gekste dat je hebt gehoord? Wat dacht je toen in die situatie? Ik besprak dit met mijn uitgever, en die zei tegen mij: doe gewoon alsof we met z’n tweeën in de kroeg zitten en jij gaat vertellen wat je de afgelopen jaren hebt meegemaakt. Zo ontstond het boek.”

Van alle radicale geluiden krijgt radicaal-rechts in Nederland veel media-aandacht. Nu interview ik jou over dit onderzoek. Maken wij, journalisten, extreemrechts groter?

“Soms wel. Zeker als er weer een Facebook-initiatief is waar iedereen moord en brand over schreeuwt, terwijl er maar twee mensen achter zitten. Daarom probeer ik een kijkje in de levens van deze mensen te geven. Dan zie je dat de organisatie soms van knulligheden aan elkaar hangt. Maar er zijn ook elementen die heel zorgelijk zijn, waar niemand over schrijft. Soms denk ik: ‘waarom maken jullie dit zo groot?’, en soms: ‘waarom heeft niemand het hierover?’ Dat is een gekke paradox.”

Kun je een voorbeeld geven van iets zorgelijks waar niemand over schrijft?

“Ik schreef in februari 2017 voor het eerst over de alt-right-beweging Erkenbrand, voor Elsevier. Erkenbrand had toen al een aanhang van 70 tot 80 man. Het eerstvolgende artikel erover verscheen pas negen maanden later in de Volkskrant. Twee mensen met een spandoek op het dak van een moskee halen direct het nieuws, terwijl de grotere en misschien ook wel invloedrijkere groepen minder zichtbaar zijn.”

Heb je door dit onderzoek meer begrip gekregen voor mensen die extreemrechts aanhangen?

“Bij sommigen kan ik wel volgen hoe het zo is gekomen. Ze komen uit een uitzichtloze situatie. Maar mensen hebben altijd een keuze. Ze kunnen ook gaan kickboxen, bij de voetbalvereniging, of vrijwilligerswerk gaan doen. Ik geloof dat sommigen dit echt doen omdat ze het beste met Nederland voor hebben en omdat ze mensen willen helpen, maar dat kun je ook doen zonder de aanwezigheid van etnische en religieuze minderheden voortdurend te problematiseren. Je kunt je op andere manieren nuttig maken – wat sommigen ook wel proberen, trouwens.”

Ga je verder in de wetenschap?

“Echt niet! Ik heb er lang een beetje vaag over gedaan, maar nu mag ik het eindelijk van mijn werkgever zeggen: ik ben plaatsvervangend afdelingshoofd Analyse bij de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV), en dat is echt een hele gave baan. Voorlopig blijf ik dat doen. Maar ik hoop wel, als ze me nog toelaten, over tien jaar weer eens bij alle activisten langs te gaan om te vragen hoe het ze is vergaan. Er zitten een paar geharde types tussen, maar heel veel mensen werden pas tussen 2013 en 2015 actief. Ik ben benieuwd hoe ze erin staan als in 2030 nog steeds geen Derde Wereldoorlog of burgeroorlog is uitgebroken die ze allemaal voorspellen. Zullen ze er dan nog hetzelfde over denken?”

Verder lezen:

Sterkenburg, N. (2021). Van actie tot zelfverwezenlijking. Routes van toetreding tot radicaal- en extreemrechts. [Proefschrift, Universiteit Leiden] Sterkenburg, N. (2021). Maar dat mag je niet zeggen. De nieuwe generatie radicaal- en extreemrechts in Nederland. Uitgeverij Das Mag.

Via:NEMO kennislink

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Counter Extremism Project

Religie, extreemrechtse en ‘LGBTQ-vrije’ gebieden: hoe Polen het meest homofobe land van Europa werd

Published

on

polen

De alliantie tussen de nationalistische meerderheidspartij, de neofascisten en de katholieke kerk heeft een autoritaire wending in het land teweeggebracht, en minderheden betalen de hoogste prijs.

In oktober 2020 heeft het Poolse Constitutionele Hof een uitspraak gedaan die abortus bijna volledig verbiedt , een recht dat voor die tijd al ernstig was beperkt. De vrouwen in Polen werden gedwongen opnieuw de straat op te gaan.

Gezien de invloed die de katholieke kerk op de kwestie uitoefent , zijn in sommige gevallen ook kerken het doelwit geweest. Verschillende leden van extreemrechtse ultranationalistische groeperingen, gesteund door de ultras , hebben zichzelf echter aangeduid als “beschermers” van deze kerken en vielen de demonstranten brutaal aan.

Bij de Kerk van het Heilig Kruis in Warschau werden sommige vrouwen bijvoorbeeld de trap afgesleept door mannen die vrouwonvriendelijke beledigingen reciteerden. Vervolgens kondigde de ultranationalistische leider Robert Bąkiewicz aan dat hij een burgerwacht “Nationale Garde” vormde om wat hij “linkse barbaren” noemde te verdrijven .

“We zullen elke kerk, elk district, elk dorp en elke stad verdedigen” , zei hij . “Het zwaard van gerechtigheid zweeft over hen en, indien nodig, zullen we ze tot as verbranden en deze revolutie vernietigen.” Ondanks waarschuwingen van wetshandhavers over de risico’s voor de openbare orde, hebben leden van Wet en Rechtvaardigheid (PiS) – de nationalistische meerderheidspartij – deze extreemrechtse burgerwachten publiekelijk gesteund .

Jarosław Kaczyński, partijvoorzitter en een van de meest invloedrijke politici van het land, riep ook katholieken op om te mobiliseren om kerken te verdedigen. Een van zijn parlementsleden, Tomasz Rzymkowsk, prees de “jonge nationalisten” die de kerken en “de hele Latijnse beschaving” kwamen verdedigen tegen de “barbaren”.

Hoewel deze botsingen nogal verontrustend zijn, zijn ze niets nieuws.

In Polen zijn soortgelijke scènes de afgelopen jaren zelfs verschillende keren herhaald: ultranationalistische groeperingen hebben degenen aangevallen die vechten voor LGBTQ + -oorzaken en reproductieve rechten. Aangemoedigd door de conservatieve regering en haar nationalistische en traditionalistische politiek, zijn deze mannen – afkomstig uit de neofascistische bewegingen en de gelederen van de ultrageluiden – in feite soldaten in de voorhoede van een enorme politieke en culturele oorlog.

Sinds hij in 2015 aan de macht kwam, heeft Wet en Rechtvaardigheid minderheden gedemoniseerd, de samenleving gepolariseerd en extreemrechts gestimuleerd, waardoor toespraken in het publieke debat centraal kwamen te staan ​​die slechts enige tijd daarvoor naar de marge waren gedegradeerd. Het heeft ook uitgehold de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht , het onder haar politieke controle en versterkt de druk op de media .

Deze voortdurende aanvallen op liberale waarden hebben veel kritiek gekregen, zowel in binnen- als buitenland . De Poolse Ombudsman voor de rechten van de burger, Adam Bodnar, stelt botweg dat Wet en Rechtvaardigheid een bedreiging vormt voor de Poolse democratie.

“Wanneer de leider van een land het geweldsmonopolie delegeert aan een extreemrechtse particuliere organisatie, is dat een zeer gevaarlijke tijd voor de democratie”, zei hij tegen World News, met name verwijzend naar de steun van Wet en Rechtvaardigheid. “verdedigers” van de kerken. “Ze spelen met vuur … en ze geven ruimte [aan de neofascisten] binnen de machtsstructuur van de staat.”

Sinds 2015 is Law and Justice systematisch op zoek naar een zondebok onder minderheden om hun eigen electorale basis op te zetten. Het is geen toeval dat hij in de regering kwam op het hoogtepunt van de Europese migratiecrisis, en in de nasleep van de daaropvolgende hysterie die aanleiding gaf tot xenofobe en islamofobe gevoelens – zelfs als Polen niet langs de belangrijkste Europese migratieroutes ligt en eerder homogeen, met een zeer kleine fractie moslimburgers.

Later, op zoek naar een nieuw doelwit, haalde Law and Justice uit naar de LGBTQ + -gemeenschap, afgeschilderd als een bedreiging voor de traditionele waarden en de eenheid van het katholieke gezin.

De aanval komt van de hoogste hiërarchieën van de partij, waarbij Kaczyński LGBTQ + -rechten omschrijft als een “groot gevaar” en als “een aanval op kinderen”. Andere politici op het gebied van recht en justitie tweetten dat ” Polen veel mooier is zonder LGBTQ ” of vergeleek het homohuwelijk met zoöfilie. Honderd gemeenten in het hele land hebben zichzelf ook verklaard “gebieden vrij van LGBT-ideologie”. 

Deze haatzaaiende uitlatingen hebben geleid tot een golf van publieke vijandigheid tegen de LGBTQ + -gemeenschap, wat soms heeft geleid tot gewelddaden. Tijdens de Pride in Bialystok in 2019 werden de demonstranten aangevallen door een menigte ultrasnelle, ultranationalisten en katholieke fundamentalisten.

“Velen zijn aangevallen, geslagen en achtervolgd op straat. Er werden ook stenen en flessen vol pis gegooid ”, zegt Ola Kaczorek, covoorzitter van de ngo Miłość Nie Wyklucza (“ Liefde sluit niet uit ”), die strijdt voor de invoering van een egalitair huwelijk in Polen.

In oktober 2020 kwam de beslissing van het Poolse Constitutionele Hof, die de ongrondwettigheid van abortus bestraft in het geval van ernstige aangeboren afwijkingen bij de drachtige foetus. De beslissing – genomen door een rechtbank vol rechters die bij wet en justitie waren aangesteld – verbood abortus effectief , aangezien misvorming van de foetus de oorzaak was van 98 procent van de vrijwillige abortus .

Voor velen was het de laatste in een lange reeks aanvallen op Poolse vrouwenrechten. “Je voelt dat je strijdt tegen je eigen regering”, zegt Justyna Wydrzyńska, activiste van Abortus zonder Grenzen, een project dat Poolse vrouwen wil helpen toegang te krijgen tot abortuspraktijken.

Voormalig ombudsman Adam Bodnar stelt dat het verbod, ingevoerd in januari 2021, dient om een ​​”politieke schuld” aan de katholieke kerk af te betalen. “Als [de laatste] een uitgesproken standpunt heeft over abortus”, zegt hij, “dan moet dat recht verder worden beperkt.”

Dit alles heeft de extreemrechtse Polocca steeds meer onbezonnen en onbezonnen gemaakt. Dit is duidelijk te zien in de jaarlijkse Onafhankelijkheidsmars, die elk jaar op 11 november in Warschau wordt gehouden en de verjaardag van de onafhankelijkheid van Polen in 1918 viert.

Al meer dan een decennium is de dag een soort onofficiële bijeenkomst van neofascisten geworden , die uit het hele land (en zelfs uit het buitenland) komen en vaak in botsing komen met de politie. Aan geweld is er ook geen gebrek: in die van 2021 lanceerden de extremisten een rookbom in een appartement waarop het spandoek van Strajk Kobiet (een beweging voor vrouwenrechten geboren in 2016) op het balkon stond , waardoor er brand ontstond.

De March for Independence laat ook zien hoezeer de regering en extreemrechts nu op dezelfde posities zitten. De mars van 2020, georganiseerd onder het thema “Onze cultuur, onze regels”, was openlijk homolesbobitransfoob en weerspiegelde de retoriek van de regering tegen de LGBTQ + -gemeenschap.

Het evenement werd ook aangekondigd met een poster met een ridder die een regenboogster met een zwaard spietst , terwijl de aanwezigen spandoeken toonden met de tekst “een normaal gezin, een sterk Polen”.

Deze situatie heeft vooral de meest progressieve krachten en minderheden in het land getroffen. “LGBTQ + jongeren groeien op omringd door politieke en ideologische slogans die zeggen dat er iets diep mis met hen is”, legt Kaczorek van Miłość Nie Wyklucza uit.

Voor het overige probeert de regering eventuele dissidente stemmen weg te werken. Bodner, beschouwd als een van de weinige echt onafhankelijke staatsfiguren, werd in april 2021 door het Grondwettelijk Hof ontslagen.

Human Rights Watch zei dat de beslissing is genomen op direct verzoek van de regering en heeft geleid tot verschillende demonstraties op de Poolse wegen. Verschillende ngo’s voeren aan dat dit een onvolledige juridische beslissing is , om nog maar te zwijgen van het feit dat zijn vervanger vrijwel zeker zal worden gekozen door Wet en Justitie.

Ondanks de hindernissen zijn de tegenstanders van Wet en Rechtvaardigheid nog steeds vastbesloten om hun strijd voort te zetten. “Dit is mijn thuis”, herinnert Kaczorek zich, “en hoewel Polen me haat, hou ik echt van mijn land.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

De bazen van het ‘Veiligheidsberaad’ zijn stiekem een nieuwe macht aan het worden

Tot ruim twee jaar geleden had nauwelijks iemand gehoord van ‘veiligheidsregio’s’, laat staan van ‘het Veiligheidsberaad’. Maar in coronatijd waren de burgemeesters van de veiligheidsregio’s en vooral hun voorzitter Hubert… [...]

Het bloedbad van Melilla

37 Afrikanen kwamen om bij een poging om over het hek van de Spaanse enclave Melilla in Marokko te springen. Ceuta en Melilla zijn twee steden die op het Afrikaanse… [...]

Welkom in Circus Rutte!

Je wordt gekwalificeerd als een tassendraagster van de Minister-president Rutte, laat een paar traantjes en het linkse deel van de Tweede Kamer staat op zijn achterste benen. Een linkse politieke… [...]

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN