Connect with us

Counter Extremism Project

De geschiedenis van de oudste extreem rechtse groepering KKK (Ku Klux Klan)

Published

on

kkk

KKK (Ku Klux Klan)

  • Type van organisatie:Crimineel, binnenlands terrorist, politieke partij (bepaalde takken), geheim, gewelddadig
  • Ideologieën en voorkeuren:Anti-immigrant, anti-katholiek, anti-rassenvermenging, antisemitisch, homofoob, nativistisch, racistisch, segregationistisch, blank nationalistisch, blanke trots, blanke suprematie, xenofoob
  • Plaats van herkomst:Pulaski, Tennessee
  • Jaar van herkomst:1865 (originele groep)
  • Oprichter (s):John C. Lester, John B. Kennedy, James R. Crowe, Frank O. McCord, Richard R. Reed, J. Calvin Jones (originele groep)
  • Plaatsen van operatie:Verenigde Staten, Canada, wereldwijd

Ook gekend als:

  • Broederschap van Klans*
  • Kerk van de Nationale Ridders van de Ku Klux Klan*
  • Imperial Klans of America*
  • Ridders van de Ku Klux Klan (de Ridderspartij)*
  • Ku Klos Ridders van de Ku Klux Klan*
  • Trouwe witte ridders van de Ku Klux Klan*
  • Nationale Arische Ridders van de Ku Klux Klan*
  • Originele Knight Riders Knights of the Ku Klux Klan*
  • De Klan*
  • Traditionalistische Amerikaanse ridders van de Ku Klux Klan*
  • United Klans of America*
  • Verenigde Noordelijke en Zuidelijke Ridders van de Ku Klux Klan*

Managementsamenvatting:

De Ku Klux Klan (“KKK” of “de Klan”), toegewijd aan blanke suprematie, is Amerika’s bekendste haatgroep.*De macht en status van de Klan is echter dramatisch afgenomen in de decennia sinds de topjaren van miljoenen leden. In feite is de KKK niet langer een enkele, samenhangende organisatie, die is opgesplitst in ten minste vier grote uitlopers en tientallen kleinere facties, die zich allemaal identificeren als leden van “de Klan” en “Klan” opnemen in hun groepsnamen. De invloed van de Klan blijft echter aanzienlijk, vooral onder Amerikaanse haatgroepen. De KKK heeft ook “grote aantallen sympathisanten” aangetrokken* vanwege de geografische verspreiding over 41 staten en historische bekendheid, volgens het Southern Poverty Law Center.* Het is de oudste haatgroep in de Verenigde Staten.*

De KKK is de oudste en meest beruchte haatgroep in de Verenigde Staten.

De KKK heeft drie groeifasen doorgemaakt, telkens gevolgd door een drastische achteruitgang. De oorspronkelijke Klan werd in 1865 opgericht door een groep van zes Zuidelijke legerveteranen in Tennessee. Uit angst voor toenemende politieke controle door reconstructionistische politici gesteund door de potentiële electorale macht van pas bevrijde mannelijke zwarte slaven, reageerde de KKK door zwarte mensen te terroriseren door middel van fysieke en psychologische intimidatie tijdens het tijdperk van de wederopbouw na de burgeroorlog. De KKK nam kostuums aan die de geesten van dode Zuidelijke soldaten opriepen, en maakte daarbij gebruik van angst en bijgeloof onder de zwarte bevolking. Het bestond tot 1871, toen de federale regering de Ku Klux Klan-wet goedkeurde, waardoor de vervolging van KKK-leden als onderdeel van een terroristische organisatie mogelijk werd.*De KKK dook opnieuw op in 1915 in Atlanta, Georgia. Op het hoogtepunt van de macht van de groep, halverwege de jaren twintig, eiste het ongeveer 4 à 5 miljoen leden op. Nummers stortten echter in en de organisatie werd effectief ontbonden vóór de komst van de Tweede Wereldoorlog. Als reactie op de ontluikende burgerrechtenbeweging werd de KKK opnieuw gevormd in de jaren zestig en blijft deze op beperkte manieren functioneren. Tegenwoordig zijn er ten minste vier belangrijke KKK-takken onder de 72 actieve groepen die onder de naam Klan opereren: de Brotherhood of Klans, de National Knights, de Imperial Klans of America en de Knights Party.*

De KKK is de afgelopen twee jaar teruggekeerd naar het nationale publieke bewustzijn. In 2014 werd Frazier Glenn Cross Jr. (ook bekend als Miller), de oprichter van de Carolina Knights of the Ku Klux Klan, gearresteerd voor de moord op drie mensen in Joodse gemeenschapscentra in Kansas en Missouri.* Op 8 september 2015 adviseerde een jury uit Kansas dat Cross ter dood zou worden veroordeeld,* en hij werd op 11 november 2015 veroordeeld voor moord. Toen hij ter dood werd veroordeeld door een rechtbank in Kansas, antwoordde Cross: “Heil Hitler.”*

Heil Hitler.Frazier Glenn Cross Jr., na veroordeling voor de moord op drie in Joodse gemeenschapscentra, 2015.

In 2015, nadat de blanke racist Dylann Roof negen Afro-Amerikanen had doodgeschoten in een bekende zwarte kerk in Charleston, South Carolina, verspreidden de Loyal White Knights van de Ku Klux Klan Klan-propaganda met zakken snoep naar voortuinen in Alabama, Californië, Georgia, Kansas en Mississippi.* Op vliegers werden lezers aangemoedigd om een ​​hotline te bellen die Roof groette, die zei: “Wij van de Loyal White Knights zouden graag de overwinning willen zeggen aan … Dylann S. Roof die besloot te doen wat de bijbel hem vertelde …”*Een woordvoerder van de Knights of the Ku Klux Klan (ook bekend als de Knights Party) pakte het anders aan en probeerde de KKK te distantiëren van Roof’s acties door hem aan de kaak te stellen. Ze drong er bij de media op aan “moedig” te zijn en de aanklacht onder de aandacht te brengen, bewerend dat de moorden “zouden worden gebruikt om blanke schuld te promoten”.*

Volgens het Southern Poverty Law Center “blijft de boodschap van haat van de Klan bestaan, ondersteund door een record van geweld en terreur dat ongeëvenaard is in de geschiedenis van Amerikaanse extremistische groeperingen.”*

Leer:

De KKK gelooft in blanke suprematie, blanke solidariteit en het behoud van het blanke ras.

De belangrijkste leerstelling van de KKK is blanke suprematie, blanke solidariteit en het behoud van het blanke ras. De groep beschrijft zichzelf als “promotors van blanke christelijke beschaving.”*

In 1975 lanceerde David Duke, een KKK-lid en toekomstige kandidaat voor president en andere hoge functies, de Knights Party, waarbij hij expliciet probeerde het imago van de Klan te verzachten. Volgens de Knights Party probeert de KKK “het bestaan ​​van ons volk en een toekomst voor blanke kinderen veilig te stellen” en pleit ze voor blanke zelfbeschikking in de VS.* De Ridderspartij beschrijft dus haar ethos als ‘racistisch’ in plaats van ‘racistisch’*en verwerpt expliciet beschuldigingen van racisme, bewerend: “Wat moeten ze teleurgesteld zijn als ze ontdekken dat de Klan geen negers haat!”*De term racisme zoals gebruikt door de Knights Party beschrijft een simpele voorkeur voor het ene ras boven het andere, in plaats van racisme, dat negatieve discriminatie van andere rassen met zich meebrengt. Andere academici beweren ook verschillen tussen racisme en racialisme, waaronder een professor aan de Yale Law School die stelt: “[r] acialisme is rationeel, moreel neutraal en onvermijdelijk in een samenleving met onze geschiedenis van slavernij, discriminatie en blank-zwarte sociale verschillen in zo veel gebieden. “* Volgens het Oxford English Dictionary en de meeste woordenboeken is het echter synoniem met racisme.*

Vergelijkbaar met de bewering van de Knights Party, heeft de keizerlijke tovenaar (leider) van de traditionele Amerikaanse ridders van de Ku Klux Klan Frank Ancona verklaard: “We haten mensen niet vanwege hun ras … We willen ons ras het Witte ras houden … We willen wit blijven. Het is niet hatelijk om White Supremacy te willen behouden. “*

De Knights Party bagatelliseert ook haar gewelddadige verenigingen – verwijzend naar haar ‘vermeende’ gewelddadige ‘verleden’*– en wijst expliciet het label ‘haatgroep’ af. Volgens de KKK zelf is het “geen haatgroep, maar we zijn een LIEFDE-groep … omdat we houden van Amerika en we HOUDEN van onze mensen.” Een KKK-hoofdstuk genaamd de Traditionalist American Knights of the Ku Klux Klux (TAK) stelt op vergelijkbare wijze: “Wij zijn een geweldloze organisatie die gelooft in het behoud van het blanke ras en de Amerikaanse grondwet zoals deze oorspronkelijk is geschreven …”*

Ondanks deze pogingen om de KKK los te koppelen van haar racistische grondslagen, schuilt volgens het Southern Poverty Law Center “dezelfde onverdraagzame retoriek … onder het fineer”.*De KKK “doelwit [en] wordt vaker zwart dan welke andere groep dan ook.” Biraciale stellen zijn ook “vaak het doelwit van Klan-geweld”, terwijl antisemitisme en “hondsdolle homofobe” literatuur sinds de jaren zeventig ook belangrijke pijlers vormen van de ideologie van de KKK. In 1999 inspireerde homofobe Klan-retoriek naar verluidt Steven Eric Mullins en Charles Monroe Butler om een ​​homoseksuele man dood te slaan voordat hij het lijk verbrandde.* In april 2014 schoot de oprichter en voormalig leider van de Carolina Knights of the Ku Klux Klan Glenn Frazier Cross een jongen en zijn grootvader dood in het Joods Gemeenschapscentrum van Greater Kansas City, een dag voor de Joodse feestdag van Pesach.*

Organisatiestructuur:

Er zijn op dit moment minstens vier belangrijke KKK-splintergroepen actief.

De KKK is niet langer een enkele entiteit die wordt gerund door een enkele leider en met een centraal hoofdkantoor. De SPLC noemt minstens vier grotere Klan-organisaties: de Brotherhood of Klans (BOK); de Kerk van de Nationale Ridders van de Ku Klux Klan (Nationale Ridders); Imperial Klans of America (IKA); en de Knights of the Ku Klux Klan (KKKK, ook bekend als The Knights Party), de grootste groep. Deze vier hoofdgroepen worden aangevuld met tientallen kleinere facties, die allemaal de naam “Klan” gebruiken.*

De Broederschap van Klans (BOK)

De Brotherhood of Klans (BOK) werd in 1996 opgericht door Dale Fox. Het is een “traditionele” Klan en daarom zeer geheimzinnig. Het is niettemin geografisch wijdverspreid en onderscheidt zich van andere facties als de enige Klan die een aanwezigheid vestigde buiten de Verenigde Staten, “met een aanzienlijke aanwezigheid in Canada”.* Het hoofdkantoor bevindt zich vermoedelijk in Henderson, Tennessee.*

De Kerk van de Nationale Ridders van de Ku Klux Klan (Nationale Ridders)

Gevormd in 1960 en nu opererend vanuit South Bend, Indiana, is de National Knights een van de meest actieve Klans. De SPLC heeft gewezen op de organisatorische incompetentie van de groep door te zeggen dat het “een soort” Keystone Kops “-reputatie heeft verworven in de blanke supremacistische scene vanwege zijn onhandige manieren.”*

Imperial Klans of America (IKA)

Net als de BOK is de Imperial Klans of America (IKA) een “traditionele” Klan. Het werd in 1996 opgericht door Ron Edwards in Dawson Springs, Kentucky. Er wordt aangenomen dat het de op een na grootste Klan-groep is na de BOK.*

The Knights of the Ku Klux Klan (KKKK, ook bekend als de Knights Party)

De Knights Party werd in 1975 opgericht door David Duke en beweert de moderne Klan te vertegenwoordigen met een ‘vriendelijker, zachter’ gezicht dat op zoek is naar ‘blanke burgerrechten’. Het hoofdkantoor is gevestigd in Harrison, Arkansas.*

De fragmentatie en het gebrek aan organisatie van de KKK is grotendeels het gevolg van interne ideologische meningsverschillen en onbeduidend gekibbel.* Over het algemeen markeren cosmetische verschillen in competentie, PR-vaardigheid, groepsgrootte en structuur de ene groep als verschillend van de andere.* Ideologische verschillen tussen deze Klan-groepen zijn echter marginaal, aangezien ze allemaal zijn toegewijd aan blanke suprematie.

De KKK bestaat uit ongeveer 160 hoofdstukken in 41 staten.

De KKK bestaat uit ongeveer 160 bekende actieve chapters in 41 staten, waaronder zowel nationale organisaties zoals de Knights of the Ku Klux Klan als lokale chapters zoals de Alabama White Knights of the Ku Klux Klan.*De in Londen gevestigde Telegraph schat het totale KKK-lidmaatschap op “niet meer dan 8.000”,* verder “verdeeld over tientallen verschillende – en vaak strijdende – organisaties die de naam Klan gebruiken.”* Volgens de Anti-Defamation League heeft de KKK meer afdelingen dan enige andere rechtse groep in de VS.* Tweederde van de hoofdstukken bevindt zich in het Zuiden.*

Traditionele KKK-groepen zoals de TAK gebruiken een goed ontwikkelde hiërarchische structuur die wordt gekenmerkt door een onderscheidend Klan-lexicon. Zo staat TAK-leider Frank Ancona bekend als de “Grand Wizard” van de organisatie. De United Northern and Southern Knights of the Ku Klux Klan (UNSKKKK) behoudt ook de kenmerkende namen van rang, zoals Klaliff, Kleagle, Kladd, Klexter, Klokard en Klokan.*De naar verhouding meer ‘moderne’ Ridderspartij maakt daarentegen af ​​van het traditionele Klan-lexicon. Over het algemeen behouden KKK-leden de anonimiteit, afgezien van hogere echelons en enkele officieren.

Financiering:

Financiering voor de KKK wordt verondersteld minimaal te zijn en in de eerste plaats verzekerd door lidmaatschapsbijdragen en de verkoop van KKK-parafernalia en merchandise.* De TAK moedigt potentiële supporters die niet geneigd zijn tot volledig lidmaatschap ook aan om zich aan te melden als “Ghoul Squad” -leden, en daarmee “bij te dragen aan ons onzichtbare, onzichtbare leger van supporters” voor een vergoeding van $ 25 of $ 100.*

Werving:

Historisch gezien is de “Kleagle” van een Klan-groep verantwoordelijk voor het werven van nieuwe leden, bekend als “Ghouls”. Volgens de SPLC krijgt de Kleagle – in Klan-groepen die nog steeds de traditionele namen aannemen – “een percentage van de startkosten.”* In de jaren veertig kostte het lidmaatschap $ 10, “plus jaarlijkse contributie van $ 6,80” en functioneerde het als een piramidespel waarin het “nationale, staats- en provinciale hoofdkwartier elk ongeveer 20 procent van de actie kreeg.”*

De KKK heeft grote aanslagen, waaronder het bloedbad in South Carolina in juni 2015, misbruikt als een kans voor rekrutering. Gedurende de zomer van 2015 deelde de KKK flyers uit samen met zakken snoep op voortuinen in woonhuizen in Alabama, Californië, Georgia, Kansas en Mississippi. De vliegers bevatten de website en het telefoonnummer van de Loyal White Knights of the Ku Klux Klan. Volgens “Grand Dragon” Robert Jones, “doen we dit van de oostkust tot de westkust, gewoon om mensen de Klan’s in hun gemeenschap te laten weten.”* Volgens de Anti-Defamation League zijn delen van de KKK-leden afkomstig uit een ‘crimineel milieu’.*

De KKK werft ook via webgebaseerde media. Pastor Thomas Robb – een bekende huidige KKK-leider, opvolger van David Duke en huidig ​​hoofd van de Knights of the Ku Klux Klan – presenteert een show genaamd This Is The Klan op zijn website. Op dezelfde site worden jongere leden en potentiële rekruten doorverwezen naar White Youth Focus , gehost door Billy Graham, “voor raciaal bewuste jonge mensen om hun nieuws te horen.”*Thomas Robb organiseerde voorheen een YouTube-show genaamd The Andrew Show met de kanaalnaam ShowForWhiteKids.*“Blanke vrouwen” worden verzorgd in een show genaamd White Women’s Perspective , georganiseerd door Rachel Prendergraft en gepromoot op de website van Pastor Robb.* Nadat hij de controle over de KKKK had overgenomen, zag Robb af van de traditionele initiatieriten “ten gunste van een eenvoudige inbrengvergoeding die de sollicitanten boekjes en tests opleverde, waardoor ze door de gelederen konden gaan door te betalen voor promoties.”*

In de tweede helft van 2020 en begin 2021 waren er berichten in de Verenigde Staten over de distributie van KKK-propagandamateriaal. Verschillende vliegers werden vaak verspreid in plastic zakken en verzwaard met rijst, vogelzaad of stenen.* Sommigen van hen droegen de slogan “white lives matter” uit protest tegen de Black Lives Matter-beweging.* De vliegers zorgden voor websites en postbussen om KKK-hoofdstukken te contacteren.* Volgens de politiechef van Tutelake, Californië, waar dergelijke pakketten in december 2020 werden gevonden, zouden de overtreders mogelijk kunnen worden beschuldigd van aanstootgevend zwerfafval, maar KKK-advertenties worden over het algemeen beschermd onder het Eerste Amendement.*

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Algemeen

Bandleider Jeroen Rietbergen stapt op vanwege ongepast gedrag bij The Voice

Published

on

Jeroen Rietbergen

RTL en producent ITV hebben besloten The Voice of Holland voorlopig niet uit te zenden. De zender meldt dat er ‘zeer schokkende’ aantijgingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik zijn binnengekomen. Jeroen Rietbergen heeft zijn functie als muzikaal leider bij het programma per direct neergelegd.

Rietbergen, de partner van Linda de Mol, zou een van de vermeende daders zijn. Hij heeft zaterdag een bekentenis en spijtbetuiging gestuurd naar het programma Boos, dat onderzoek deed naar de aantijgingen.

Het Openbaar Ministerie (OM) bevestigt na berichtgeving in De Telegraaf dat er eerder deze week aangifte is gedaan tegen een persoon die ‘gerelateerd is’ aan het tv-programma The Voice of Holland. Of het om Rietbergen gaat is niet bekendgemaakt. Wel zegt een woordvoerder dat het niet om Marco Borsato gaat. Tegen de zanger en voormalige coach bij The Voice of Holland werd afgelopen december aangifte gedaan wegens vermeende onzedelijke betastingen.

De beerput is open: ‘Misbruikzaak The Voice gaat ook over Ali B’

In een verklaring schrijft RTL: ‘Op woensdag 12 januari jl. heeft de redactie van het BNNVara-programma Boos een mail aan ons gestuurd met aantijgingen van seksueel grensoverschrijdend gedrag en machtsmisbruik rondom The Voice of Holland. De aantijgingen zijn zeer ernstig en schokkend en waren niet bekend bij RTL.’

De zender heeft in gezamenlijk overleg met de producent van het zangprogramma besloten om The Voice of Holland voorlopig stil te leggen. ‘Op basis van deze aantijgingen is contact opgenomen met producent ITV en is er in overleg besloten dat ITV, onmiddellijk een zorgvuldig, onafhankelijk onderzoek zal initiëren. We nemen dit uitermate serieus. Deelnemers, medewerkers, iedereen moet in alle veiligheid kunnen werken. Daarin is geen ruimte voor interpretatie. Prioriteit is nu om de feiten op tafel te krijgen.’

Tim Hofman, presentator van Boos, meldt op Twitter ‘ontzettend lang en zorgvuldig’ te hebben gewerkt aan het onderzoek. ‘Aankomende donderdag zenden we onze aflevering over The Voice Of Holland uit.’ In een aanvullende post benadrukt de presentator dat de aantijgingen niet alleen zijn gericht tegen Jeroen Rietbergen, maar tegen ‘meerdere personen binnen het programma.’

‘Onderste steen moet boven’

The Voice of Holland-presentatrice Chantal Janzen is geschrokken van de berichten over ongepast gedrag achter de schermen van het RTL-programma The Voice of Holland. Ze wenst alle betrokkenen via Instagram veel sterkte.

‘Geschokt over de berichten omtrent The Voice,’ schrijft Janzen op Instagram. “Schande voor de hardwerkende mensen aan en in dit programma die hier niets van weten en niets mee te maken hebben. Onderste steen moet boven.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Counter Extremism Project

Extreemrechts een steeds dieper probleem in Nederland

Published

on

extreemrechts

Rechtsextremisme blijft in Nederland gevoed worden en wordt steeds gevaarlijker. Dat maakt Nieuwsuur duidelijk in een reportage waarin rechtsextremisten zelf aan het woord komen. Zo vertelt een van hen hoe hij zijn 7-jarige dochter racistisch opvoedt. Geweld wordt gezien als oplossing.

Een gederadicaliseerde rechtsextremist bekent tegenover journalist Rudy Bouma dat hij heeft aangezet tot geweld tegen linkse mensen in het buitenland. Toen dat vervolgens ook daadwerkelijk werd uitgevoerd en het bewijs per video werd aangeleverd, schrok hij pas van zijn eigen gedrag.

Wetenschapper Nikki Sterkenburg, werkzaam bij de terrorismebestrijder NCTV, stelt dat extreemrechts succes heeft omdat hun ideeën steeds vaker worden overgenomen door politieke partijen, ook als die zelf niets van extreemrechts moeten hebben. Ze constateert dat er amper aandacht is voor de toenemende radicalisering onder rechtse Nederlanders die geweld niet schuwen. Volgens haar is dat een schril contrast met de alerte en massale reactie van de overheid op radicalisering onder moslims.

Het was op een zaterdag in 2014 toen Nikki Sterkenburg – toen nog journalist voor Elsevier Weekblad – een demonstratie van extreemlinkse activisten in Den Haag bijwoonde. De gemoedelijke sfeer sloeg om toen drie mannen het plein naderden. “Neonazi’s”, gromde een van de antifascisten. Sterkenburg kon haar ogen niet geloven. Zijn dat neonazi’s? Ze leken eerder op hipsters.

De politie stuurde het drietal weg, maar de nieuwsgierigheid van Sterkenburg was gewekt. Ze liet de demonstratie voor wat het was en ging achter de mannen aan. Een gesprek volgde. De jaren erna zou Sterkenburg tientallen radicaal- en extreemrechtse activisten ontmoeten, van harde schreeuwers tot heimelijke internettrollen. Ze wilde weten wat deze mensen beweegt. Haar zoektocht leidde tot een wetenschappelijk proefschrift over extreemrechts in Nederland, dat ze vandaag verdedigt aan de Universiteit Leiden, en het publieksboek Maar dat mag je niet zeggen dat morgen verschijnt bij uitgeverij Das Mag.

Sterkenburg is journalist en wetenschapper. Twee zielen in een lichaam. Als journalist met een interesse in radicalisering stapt ze recht op haar doel af en schrijft ze vlijmscherpe stukken. Als wetenschapper weet ze dat ze haar onderzoeksgroep moet beschermen. Die dubbelrol leidde tot spanningen. Hoe ging Sterkenburg daarmee om, en blijft ze actief in de wetenschap? We spreken erover via Zoom. Sterkenburg zit buiten op een bankje in Amsterdam. Ze verontschuldigt zich dat ze te laat is. De fotograaf voor Het Parool heeft haar net uitgebreid gefotografeerd. “Het wordt een foto voor een zwarte muur. We hebben er een aantal paardenbloemen in geprikt om het nog een beetje leuk te laten lijken.”

Je onderzocht motieven van radicaal- en extreemrechtse activisten in Nederland. Aanvankelijk als journalist, later als promovendus aan de Universiteit Leiden. Vanwaar de overstap naar de wetenschap?

“Als journalist had ik me er al een paar keer over verbaasd dat sommige wetenschappelijke artikelen over radicaal- en extreemrechts volledig gebaseerd waren op mediaberichtgeving. Er was nauwelijks onderzoek waarin mensen zelf aan het woord kwamen. Ik wilde die lacune dichten. Als ik dat dan toch jarenlang ging doen, wilde ik ook wel iets van erkenning in de vorm van een academische titel.”

Dus je klopte gewoon aan bij een universiteit?

“Ik heb mijn promotor geregeld aan de bar van Pauw. Ik kende hem al als journalist. Kijk, ik ben helemaal geen ‘cum laude’-type. Op de universiteit zei niemand tegen mij: ‘Jij bent zo goed, jij moet echt gaan promoveren.’ Dus ik moest een promotor hebben die het veldonderzoek dat ik wilde doen zou begrijpen. Iemand die snapt dat ik hier nu induik en niet eerst een jarenlange literatuurstudie ga doen. Toen ik zag dat hoogleraar en terrorismedeskundige Edwin Bakker bij Pauw zat, heb ik mezelf naar binnen geouwehoerd in de studio. Die avond aan de bar heb ik hem voorgesteld dat ik wel bij hem wilde promoveren en dat we het later nog wel over het onderwerp konden hebben.”

De uitverkorenen

In haar promotietraject onderzoekt Sterkenburg waarom mensen zich aansluiten bij radicaal- en extreemrechts, waarom ze actief blijven en hoe dat zich verhoudt tot de wetenschappelijke literatuur. Ze sprak met neonazi’s, straatactivisten en internettrollen. Allemaal geloven ze dat de eigen groep wordt bedreigd. Dat kan een economische dreiging zijn (mensen pikken onze banen in), een sociale dreiging (ik voel me niet meer thuis in deze maatschappij), een culturele dreiging (Nederland is aan het islamiseren), of een etnische dreiging (we worden minderheid in eigen land). Radicaal- en extreemrechts definieert Sterkenburg als het streven naar een homogene culturele of etnische staat, door middel van het inperken van de burgerlijke vrijheden en grondrechten van religieuze en etnische minderheden, al dan niet met geweld.

Waarom worden mensen actief binnen een radicaal- en extreemrechtse groepering?

“In mijn onderzoek onderscheid ik vijf wegen van toetreding. De spanningszoekers willen vooral provoceren, vaak waren ze al jong lid van een racistische jeugdsubcultuur. De politieke zoekers zijn teleurgesteld in politieke oplossingen en zoeken bredere steun bij radicaal- en extreemrechts. De rechtvaardigheidszoekers zijn boos op de overheid, die voor hun gevoel niets voor hen doet maar wel voor statushouders. De sociale zoekers zijn erin gerold omdat ze een vriend of een buurman wilden helpen.”

“De ideologische zoekers zeggen dat ze al heel jong racistische ideeën hadden, maar konden daar nooit over praten met hun ouders of docenten. Uiteindelijk vonden ze op het internet een ideologische rechtvaardiging van hun gevoelens. Alleen bij deze groep begint het met een ideologie. Bij de rest, zelfs bij de neonazi’s, volgt de ideologie pas nadat ze zijn toegetreden.”

Hoe kwamen deze categorieën tot stand? Gebruikte je een bepaalde wetenschappelijke methode?

“Ze zijn deels gebaseerd op bestaand wetenschappelijk onderzoek, deels op mijn eigen observaties. De eerste vier categorieën zijn vergelijkbaar omschreven in het proefschrift van Annette Linden uit 2009. Zij interviewde aanhangers van extreemrechts van 1996 tot 1999. Je vindt soortgelijke omschrijvingen ook terug in eerder onderzoek over neonazi’s, over radicaal- en extreemrechtse politieke partijen en over protestbewegingen. De vijfde categorie, die ideologische zoeker, is nieuw. Dat heeft te maken met de recente opkomst van alt-right en de meer intellectuele tak van extreem- en radicaalrechts.”

Dat is volgens jou de categorie waarvoor we het meest moeten vrezen.

“‘Vrezen’ vind ik een lastige term. Dan zeg je dat er een dreiging van deze mensen uitgaat, terwijl de meesten nooit geweld zullen gebruiken. Maar als je me vraagt over welke groep ik me het meeste zorgen maak, dan is het die groep. Ze hebben een rotsvast geloof in hun ideologie. Ze zijn minder gevoelig voor praktische en sociale argumenten om iets niet te doen dan activisten uit de andere groepen.”

“De ideologische zoeker is heel succesvol in mensen ompraten. Ze zijn minder recht voor hun raap en dat is een strategie. Ze spreken over een ‘cultuur’, ‘beschaving’ of ‘identiteit’ die wordt bedreigd, terwijl ze eigenlijk ‘rassen’ bedoelen. Ze passen hun boodschap aan zodat ze heel redelijk lijken, totdat je er nog eens bij stilstaat en denkt: wacht even, dit is niet helemaal oké wat nu wordt gezegd.”

Begrippenkader

Dit zijn de definities die Nikki Sterkenburg hanteert in haar boek Maar dat mag je niet zeggen (2021).

Radicaal- en extreemrechts Het streven naar een homogene culturele of etnische staat, door middel van het inperken van de burgerlijke vrijheden en grondrechten van religieuze en etnische minderheden, al dan niet met geweld.

Cultuurnationalisme Radicaal- en extreemrechtse stroming met als voornaamste standpunt dat de islam nooit samen kan gaan met de westerse cultuur en maatschappij. Om die reden zijn cultuurnationalisten sterk voorstander van assimilatie, wat inhoudt dat nieuwkomers hun cultuur en wortels moeten opgeven en de nieuwe cultuur omarmen.

Etno-nationalisme Aanhangers van het etno-nationalisme vinden dat elk volk een eigen geografisch grondgebied moet hebben. Om etnische diversiteit te behouden, moeten verschillende etnische groepen niet met elkaar samenleven en geen gemengde relaties aangaan. Dit is volgens etno-nationalisten de enige manier waarop unieke culturen en karakteristieken kunnen voortbestaan.

Raciaal nationalisme Aanhangers van het raciaal nationalisme, vaak neonazi’s of white supremacists, vinden het witte ras superieur en streven naar een totalitair systeem. Ze menen dat het witte ras ook over andere (inferieure) rassen zou moeten heersen en vinden in sommige gevallen zelfs dat andere rassen mogen worden gedeporteerd of uitgeroeid.

Alt-right Alt-right is een verzamelnaam voor zowel etno-nationalisten als raciaal nationalisten die losjes een online (internationaal) netwerk vormen. De online alt-rightsubcultuur is vanaf 2013 voortgekomen uit een netwerk van Engelstalige blogs en websites waar onder meer libertariërs, identitairen, nationalisten, fascisten en nationaalsocialisten elkaar vonden.

Je onderzocht ook wat mensen motiveert om actief te blijven bij radicaal- en extreemrechts.

“Hier speelt een stuk zingeving voor veel mensen. Ik heb ook veel jihadisten geïnterviewd vlak voordat de Islamitische Staat werd uitgeroepen en vlak daarna. Zij waren heel optimistisch, want eindelijk ging gebeuren waar ze al lang op hoopten en wat ze voorspeld hadden. Dat heb je bij extreem-rechts in veel mindere mate. Ze zijn somber en geloven zelf eigenlijk ook niet meer dat hun doelen behaald gaan worden. Toch willen ze niet opgeven, ook vanuit het idee dat ze min of meer de aangewezen persoon zijn. Ze hebben het gevoel dat ze uitverkoren zijn. En het voelt goed dat ze iets doen wat andere mensen niet durven.”

Dubbelrol

Jarenlang bezocht Sterkenburg obscure bijeenkomsten en demonstraties om activisten te leren kennen. Ze maakte altijd meteen kenbaar dat ze journalist en onderzoeker was. Sterkenburg: “Ik zou me ook ongemakkelijk voelen als ik een tijdlang met iemand zou optrekken en pas later zou zeggen: ik ben journalist en wetenschapper en ik ga dit allemaal opschrijven. Dat hoeft ook niet, daar ben ik van overtuigd.”

Want iedereen was wel bereid om je te woord te staan?

“Bijna iedereen. Slechts een enkeling niet.”

Je zou verwachten dat mensen niet willen praten met een buitenstaander.

“Aanvankelijk wilden sommigen dat ook niet, maar op een gegeven moment zagen ze me zo vaak. Dan vergeten ze een beetje dat ik er niet bij hoor. Het hielp ook dat ik goed contact had met een paar sleutelfiguren die het heel interessant vonden dat ik dit onderzoek deed. Uiteindelijk willen mensen ook laten zien dat ze meer zijn dan boze schreeuwers bij demonstraties. Ze willen de gelaagdheid laten zien.”

In je boek schrijf je dat de dubbelrol van journalist en wetenschapper niet altijd makkelijk was.

“Nee, doe het niet! Je hoort continu dingen waar je als journalist echt een goed verhaal van zou willen maken. Maar dan zou ik iemand met naam en toenaam in de schijnwerpers van de media zetten. Dan schaad ik het wetenschappelijke principe ‘do no harm’. Een wetenschapper moet zorgen dat de onderzoeksgroep geen last heeft van deelname. Dat ging steeds meer knellen. Ik ben blij dat dat straks voorbij is.”

Je kunt ook iets horen waarvan je denkt: daar moet ik eigenlijk wat mee doen. En dan mag je niks zeggen.

“Gelukkig heb ik dat niet meegemaakt. Soms hoorde ik wel dat ze iets gingen uithalen, maar dan was dat vooral een openbare-ordeprobleem.”

Het was niet zo dat jij al wist dat ze morgen een moskee gingen bezetten.

“Nee, ik heb ook altijd tegen ze gezegd dat ik dat niet wilde weten. Soms zeiden ze: ‘Weet je wat wij dit weekend gaan doen?’ En dan zei ik: ‘Zeg het niet. Ik wil het niet horen. Ik lees het wel in de krant.’”

Draag je niet ook verantwoordelijkheid om ze op andere gedachten te brengen?

“We hebben wel flinke discussies gehad hoor. Tuurlijk, als ze wilden weten hoe ik erover dacht, dan zei ik het wel. Maar ik was er om in kaart te brengen wat die mensen beweegt. Dat is een andersoortige rol.”

Je schreef ook een publieksboek. Waarom vind je het belangrijk dat een breed publiek hierover leest?

“Een proefschrift is een academisch verhaal, maar vertelt niet hoe het was. Ik merkte dat mensen na afloop van lezingen vooral benieuwd waren naar mijn ervaringen. Hoe kwam je met ze in contact? Was je bang voor ze? Werd je bedreigd? Wat is het gekste dat je hebt gehoord? Wat dacht je toen in die situatie? Ik besprak dit met mijn uitgever, en die zei tegen mij: doe gewoon alsof we met z’n tweeën in de kroeg zitten en jij gaat vertellen wat je de afgelopen jaren hebt meegemaakt. Zo ontstond het boek.”

Van alle radicale geluiden krijgt radicaal-rechts in Nederland veel media-aandacht. Nu interview ik jou over dit onderzoek. Maken wij, journalisten, extreemrechts groter?

“Soms wel. Zeker als er weer een Facebook-initiatief is waar iedereen moord en brand over schreeuwt, terwijl er maar twee mensen achter zitten. Daarom probeer ik een kijkje in de levens van deze mensen te geven. Dan zie je dat de organisatie soms van knulligheden aan elkaar hangt. Maar er zijn ook elementen die heel zorgelijk zijn, waar niemand over schrijft. Soms denk ik: ‘waarom maken jullie dit zo groot?’, en soms: ‘waarom heeft niemand het hierover?’ Dat is een gekke paradox.”

Kun je een voorbeeld geven van iets zorgelijks waar niemand over schrijft?

“Ik schreef in februari 2017 voor het eerst over de alt-right-beweging Erkenbrand, voor Elsevier. Erkenbrand had toen al een aanhang van 70 tot 80 man. Het eerstvolgende artikel erover verscheen pas negen maanden later in de Volkskrant. Twee mensen met een spandoek op het dak van een moskee halen direct het nieuws, terwijl de grotere en misschien ook wel invloedrijkere groepen minder zichtbaar zijn.”

Heb je door dit onderzoek meer begrip gekregen voor mensen die extreemrechts aanhangen?

“Bij sommigen kan ik wel volgen hoe het zo is gekomen. Ze komen uit een uitzichtloze situatie. Maar mensen hebben altijd een keuze. Ze kunnen ook gaan kickboxen, bij de voetbalvereniging, of vrijwilligerswerk gaan doen. Ik geloof dat sommigen dit echt doen omdat ze het beste met Nederland voor hebben en omdat ze mensen willen helpen, maar dat kun je ook doen zonder de aanwezigheid van etnische en religieuze minderheden voortdurend te problematiseren. Je kunt je op andere manieren nuttig maken – wat sommigen ook wel proberen, trouwens.”

Ga je verder in de wetenschap?

“Echt niet! Ik heb er lang een beetje vaag over gedaan, maar nu mag ik het eindelijk van mijn werkgever zeggen: ik ben plaatsvervangend afdelingshoofd Analyse bij de Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV), en dat is echt een hele gave baan. Voorlopig blijf ik dat doen. Maar ik hoop wel, als ze me nog toelaten, over tien jaar weer eens bij alle activisten langs te gaan om te vragen hoe het ze is vergaan. Er zitten een paar geharde types tussen, maar heel veel mensen werden pas tussen 2013 en 2015 actief. Ik ben benieuwd hoe ze erin staan als in 2030 nog steeds geen Derde Wereldoorlog of burgeroorlog is uitgebroken die ze allemaal voorspellen. Zullen ze er dan nog hetzelfde over denken?”

Verder lezen:

Sterkenburg, N. (2021). Van actie tot zelfverwezenlijking. Routes van toetreding tot radicaal- en extreemrechts. [Proefschrift, Universiteit Leiden] Sterkenburg, N. (2021). Maar dat mag je niet zeggen. De nieuwe generatie radicaal- en extreemrechts in Nederland. Uitgeverij Das Mag.

Via:NEMO kennislink

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Counter Extremism Project

Religie, extreemrechtse en ‘LGBTQ-vrije’ gebieden: hoe Polen het meest homofobe land van Europa werd

Published

on

polen

De alliantie tussen de nationalistische meerderheidspartij, de neofascisten en de katholieke kerk heeft een autoritaire wending in het land teweeggebracht, en minderheden betalen de hoogste prijs.

In oktober 2020 heeft het Poolse Constitutionele Hof een uitspraak gedaan die abortus bijna volledig verbiedt , een recht dat voor die tijd al ernstig was beperkt. De vrouwen in Polen werden gedwongen opnieuw de straat op te gaan.

Gezien de invloed die de katholieke kerk op de kwestie uitoefent , zijn in sommige gevallen ook kerken het doelwit geweest. Verschillende leden van extreemrechtse ultranationalistische groeperingen, gesteund door de ultras , hebben zichzelf echter aangeduid als “beschermers” van deze kerken en vielen de demonstranten brutaal aan.

Bij de Kerk van het Heilig Kruis in Warschau werden sommige vrouwen bijvoorbeeld de trap afgesleept door mannen die vrouwonvriendelijke beledigingen reciteerden. Vervolgens kondigde de ultranationalistische leider Robert Bąkiewicz aan dat hij een burgerwacht “Nationale Garde” vormde om wat hij “linkse barbaren” noemde te verdrijven .

“We zullen elke kerk, elk district, elk dorp en elke stad verdedigen” , zei hij . “Het zwaard van gerechtigheid zweeft over hen en, indien nodig, zullen we ze tot as verbranden en deze revolutie vernietigen.” Ondanks waarschuwingen van wetshandhavers over de risico’s voor de openbare orde, hebben leden van Wet en Rechtvaardigheid (PiS) – de nationalistische meerderheidspartij – deze extreemrechtse burgerwachten publiekelijk gesteund .

Jarosław Kaczyński, partijvoorzitter en een van de meest invloedrijke politici van het land, riep ook katholieken op om te mobiliseren om kerken te verdedigen. Een van zijn parlementsleden, Tomasz Rzymkowsk, prees de “jonge nationalisten” die de kerken en “de hele Latijnse beschaving” kwamen verdedigen tegen de “barbaren”.

Hoewel deze botsingen nogal verontrustend zijn, zijn ze niets nieuws.

In Polen zijn soortgelijke scènes de afgelopen jaren zelfs verschillende keren herhaald: ultranationalistische groeperingen hebben degenen aangevallen die vechten voor LGBTQ + -oorzaken en reproductieve rechten. Aangemoedigd door de conservatieve regering en haar nationalistische en traditionalistische politiek, zijn deze mannen – afkomstig uit de neofascistische bewegingen en de gelederen van de ultrageluiden – in feite soldaten in de voorhoede van een enorme politieke en culturele oorlog.

Sinds hij in 2015 aan de macht kwam, heeft Wet en Rechtvaardigheid minderheden gedemoniseerd, de samenleving gepolariseerd en extreemrechts gestimuleerd, waardoor toespraken in het publieke debat centraal kwamen te staan ​​die slechts enige tijd daarvoor naar de marge waren gedegradeerd. Het heeft ook uitgehold de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht , het onder haar politieke controle en versterkt de druk op de media .

Deze voortdurende aanvallen op liberale waarden hebben veel kritiek gekregen, zowel in binnen- als buitenland . De Poolse Ombudsman voor de rechten van de burger, Adam Bodnar, stelt botweg dat Wet en Rechtvaardigheid een bedreiging vormt voor de Poolse democratie.

“Wanneer de leider van een land het geweldsmonopolie delegeert aan een extreemrechtse particuliere organisatie, is dat een zeer gevaarlijke tijd voor de democratie”, zei hij tegen World News, met name verwijzend naar de steun van Wet en Rechtvaardigheid. “verdedigers” van de kerken. “Ze spelen met vuur … en ze geven ruimte [aan de neofascisten] binnen de machtsstructuur van de staat.”

Sinds 2015 is Law and Justice systematisch op zoek naar een zondebok onder minderheden om hun eigen electorale basis op te zetten. Het is geen toeval dat hij in de regering kwam op het hoogtepunt van de Europese migratiecrisis, en in de nasleep van de daaropvolgende hysterie die aanleiding gaf tot xenofobe en islamofobe gevoelens – zelfs als Polen niet langs de belangrijkste Europese migratieroutes ligt en eerder homogeen, met een zeer kleine fractie moslimburgers.

Later, op zoek naar een nieuw doelwit, haalde Law and Justice uit naar de LGBTQ + -gemeenschap, afgeschilderd als een bedreiging voor de traditionele waarden en de eenheid van het katholieke gezin.

De aanval komt van de hoogste hiërarchieën van de partij, waarbij Kaczyński LGBTQ + -rechten omschrijft als een “groot gevaar” en als “een aanval op kinderen”. Andere politici op het gebied van recht en justitie tweetten dat ” Polen veel mooier is zonder LGBTQ ” of vergeleek het homohuwelijk met zoöfilie. Honderd gemeenten in het hele land hebben zichzelf ook verklaard “gebieden vrij van LGBT-ideologie”. 

Deze haatzaaiende uitlatingen hebben geleid tot een golf van publieke vijandigheid tegen de LGBTQ + -gemeenschap, wat soms heeft geleid tot gewelddaden. Tijdens de Pride in Bialystok in 2019 werden de demonstranten aangevallen door een menigte ultrasnelle, ultranationalisten en katholieke fundamentalisten.

“Velen zijn aangevallen, geslagen en achtervolgd op straat. Er werden ook stenen en flessen vol pis gegooid ”, zegt Ola Kaczorek, covoorzitter van de ngo Miłość Nie Wyklucza (“ Liefde sluit niet uit ”), die strijdt voor de invoering van een egalitair huwelijk in Polen.

In oktober 2020 kwam de beslissing van het Poolse Constitutionele Hof, die de ongrondwettigheid van abortus bestraft in het geval van ernstige aangeboren afwijkingen bij de drachtige foetus. De beslissing – genomen door een rechtbank vol rechters die bij wet en justitie waren aangesteld – verbood abortus effectief , aangezien misvorming van de foetus de oorzaak was van 98 procent van de vrijwillige abortus .

Voor velen was het de laatste in een lange reeks aanvallen op Poolse vrouwenrechten. “Je voelt dat je strijdt tegen je eigen regering”, zegt Justyna Wydrzyńska, activiste van Abortus zonder Grenzen, een project dat Poolse vrouwen wil helpen toegang te krijgen tot abortuspraktijken.

Voormalig ombudsman Adam Bodnar stelt dat het verbod, ingevoerd in januari 2021, dient om een ​​”politieke schuld” aan de katholieke kerk af te betalen. “Als [de laatste] een uitgesproken standpunt heeft over abortus”, zegt hij, “dan moet dat recht verder worden beperkt.”

Dit alles heeft de extreemrechtse Polocca steeds meer onbezonnen en onbezonnen gemaakt. Dit is duidelijk te zien in de jaarlijkse Onafhankelijkheidsmars, die elk jaar op 11 november in Warschau wordt gehouden en de verjaardag van de onafhankelijkheid van Polen in 1918 viert.

Al meer dan een decennium is de dag een soort onofficiële bijeenkomst van neofascisten geworden , die uit het hele land (en zelfs uit het buitenland) komen en vaak in botsing komen met de politie. Aan geweld is er ook geen gebrek: in die van 2021 lanceerden de extremisten een rookbom in een appartement waarop het spandoek van Strajk Kobiet (een beweging voor vrouwenrechten geboren in 2016) op het balkon stond , waardoor er brand ontstond.

De March for Independence laat ook zien hoezeer de regering en extreemrechts nu op dezelfde posities zitten. De mars van 2020, georganiseerd onder het thema “Onze cultuur, onze regels”, was openlijk homolesbobitransfoob en weerspiegelde de retoriek van de regering tegen de LGBTQ + -gemeenschap.

Het evenement werd ook aangekondigd met een poster met een ridder die een regenboogster met een zwaard spietst , terwijl de aanwezigen spandoeken toonden met de tekst “een normaal gezin, een sterk Polen”.

Deze situatie heeft vooral de meest progressieve krachten en minderheden in het land getroffen. “LGBTQ + jongeren groeien op omringd door politieke en ideologische slogans die zeggen dat er iets diep mis met hen is”, legt Kaczorek van Miłość Nie Wyklucza uit.

Voor het overige probeert de regering eventuele dissidente stemmen weg te werken. Bodner, beschouwd als een van de weinige echt onafhankelijke staatsfiguren, werd in april 2021 door het Grondwettelijk Hof ontslagen.

Human Rights Watch zei dat de beslissing is genomen op direct verzoek van de regering en heeft geleid tot verschillende demonstraties op de Poolse wegen. Verschillende ngo’s voeren aan dat dit een onvolledige juridische beslissing is , om nog maar te zwijgen van het feit dat zijn vervanger vrijwel zeker zal worden gekozen door Wet en Justitie.

Ondanks de hindernissen zijn de tegenstanders van Wet en Rechtvaardigheid nog steeds vastbesloten om hun strijd voort te zetten. “Dit is mijn thuis”, herinnert Kaczorek zich, “en hoewel Polen me haat, hou ik echt van mijn land.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN