Connect with us

Politiek

De honden van de oorlog

Published

on

oorlog

In 1980 verscheen de film ‘The Dogs of War‘, gebaseerd op een roman van Frederick Forsyth.

Het boek stamde al uit 1974, en hoewel het pure fictie betrof, kon iedereen wel voorbeelden bedenken van soortgelijke scenario’s die nauw aansloten bij het ‘plot‘. Een groep huurlingen die ergens in Afrika een regering omver moeten werpen zodat een Britse ‘tycoon‘ zich tegoed kan doen aan de bodemschatten, in dat verhaal platinum. De titel van het boek is ontleend aan het toneelstuk ‘Julius Caesar‘ van Shakespeare: ‘Cry, ‘Havoc!’, and let slip the dogs of war.

Dat is wat ik hier sinds het begin van dit blog heb getracht te doen: ‘Cry ‘Havoc’!‘, in de hoop dat we op enig moment bij zinnen zouden komen, en zouden inzien dat de oorlogen waar wij bij betrokken zijn geraakt, niet onze oorlogen zijn. Geen defensieve oorlogen. En dat de doelen ons geen voordeel brengen, of zelfs een arm en een been, of onze hele welvaart en veiligheid, en daarmee de toekomst van onze kinderen gaat kosten.

Er zijn mensen die het anders zagen, en zien. Maar de overgrote meerderheid interesseerde het gewoon geen bal. Niet dat ze hun hart op de verkeerde plek hadden zitten, maar ze ‘wisten‘ zich machteloos. En in die zin is dit blog een monument van machteloosheid, want ik ben er evident ook niet in geslaagd om de ‘Dogs of War‘ de wind uit de zeilen te nemen. U zult echter begrijpen dat ik de ‘afwikkeling‘ van ‘Afghanistan‘, ‘Irak‘, ‘Libië‘, ‘Yemen‘, ‘Syrië‘, en nu ‘Oekraïne‘ niet met mij meetors als iets wat ik had kunnen helpen te voorkomen, want meer dan ik heb gedaan om te waarschuwen was niet mogelijk.

Als je je vergist in de ‘vijand‘, krijg je scenes zoals we die kennen van de ‘Val van Saigon‘, de evacuatie van Kabul, en de chaos in Irak, Libië, Syrië, en nu Oekraïne. Wat u scherp op het netvlies moet houden, dat is dat wat oogt als een afgang, voor de ‘Dogs of War‘ de boterham is met dik beleg. De toegezegde miljarden voor nóg meer wapens terwijl Rusland in Oekraïne ‘orde op zaken stelt‘, maakt de wapenproducenten, en de huurlingen (beroepsmilitairen) blij, maar het levert u niet alleen minder welvaart op, maar ook minder veiligheid, en minder vrijheid. Als u dat niet ziet, bent u ongeneselijk ziek. En met besmettingsgevaar.

Dat Oekraïne ‘vermalen‘ wordt, komt niet omdat de NAVO zo weinig wapens heeft, en te weinig uitgeeft aan de krijgsmacht. Vijfenzeventig procent of meer van alle uitgaven ten behoeve van oorlog komt nu al voor rekening van de NAVO-landen en hun bondgenoten. Houden we pas op als dat honderd procent is? Als we de ‘Only Sheriff in Town‘ zijn? Het komt gewoon omdat de NAVO dat land ‘onder de bus‘ heeft geflikkerd, om u zo gek te krijgen om te vrágen om te worden beroofd van alles wat u dierbaar is. En het van pure haat vervulde deel van de bevolking van Oekraïne, waarvan een niet gering aantal nog altijd vindt dat Hitler de betere partij was in de vorige wereldoorlog, was al niet meer te redden, en ‘bruikbaar‘ zoals we Al Qaida en daaraan verwante fanaten manipuleren om kanonnenvoer te leveren.

De afgelopen jaren heb ik veel geschreven over Oekraïne, en de leugens rondom de coup door ‘Victoria-Fuck-the-EU-Nuland‘ en haar team, die bepaalden wie er na de coup deel uit mochten maken van het regime, en hoe voorkomen kon worden dat het ‘etnisch Russische‘ deel van de bevolking ooit nog vertegenwoordigd zou worden in de ‘Rada‘. En waarom het verbijsterend is dat Nederland vliegverkeer dat van Schiphol vertrok niet waarschuwde voor luchtafweer dat tot op grote hoogte vliegtuigen kon raken, terwijl ‘onze‘ Frans Timmermans daarover was geïnformeerd door zijn Oekraïense vrienden, die zelf ook ‘Buk‘-installaties op scherp hadden staan om eventuele Russische gevechtsvliegtuigen uit de lucht te kunnen schieten.

Die hele coup was, vanaf ‘Dag 1‘, niet bedoeld om Oekraïne te helpen, maar om ‘Amerikaanse tycoons‘ de controle over het Russische gas te geven dat Europa nodig had, en heeft, om huizen te verwarmen, eten te koken, de industrie draaiende te houden, en als basis voor kunstmest, zodat we wat te eten hebben. Analoog aan dat verhaal van Forsyth, waar het alleen om platinum gaat, en niet om gas. Voor die ‘tycoons‘ kon heel Oekraïne verder doodvallen. En nu ze die controle over dat gas uit handen is geglipt, is dat ook letterlijk het geval. Deze hele farce is een extreem giftig geostrategisch ‘spel‘ voor de NAVO. Maar hoe zien de Russen het? Want als je je vergist in hun bedoelingen, breng je offers zonder doel, als je dan toch zo nodig wilt schieten.

In januari stelde ik dat, ondanks alle lawaai in de westerse media over een aanstaande oorlog van Rusland tegen Oekraïne, die beslissing nog niet genomen was. Dat Rusland hoopte af te dwingen dat Europa (Frankrijk en Duitsland) terug zouden keren naar ‘Minsk II‘, een verdrag dat zij mede hadden ondertekend, net als Oekraïne. Als eerste stap op weg naar een ‘inclusieve‘ veiligheidsstructuur voor Europa, wat niet alleen in het belang van die twee landen, en de rest van de EU is, in de beleving van de Russen, maar ook in het belang van Oekraïne, waar de geschiedenis leert dat ‘neutrale‘ landen, die intern hun zaakjes goed regelen, potentie hebben. En als zo’n veiligheidsstructuur bezegeld was met akkoorden en verdragen die, voor de verandering, wél zouden worden nageleefd, dan zou iedereen in Europa, in Rusland, en in China daar wel bij varen. De verliezers zouden de ‘Dogs of War‘ en de ‘tycoons‘ zijn.

Mocht echter blijken dat Europa de kant van de ‘Dogs of War‘ zou kiezen, dan restte Rusland geen andere mogelijkheid dan eigenmachtig in te grijpen om te zorgen dat ‘Minsk II‘ geëffectueerd zou worden, door de ‘Donbas‘ regio zijn autonomie te geven. Waarbij, zo schreef ik, het mij waarschijnlijk leek dat die militaire ontknoping ook in zou houden dat Rusland de kuststrook langs de Zwarte Zee, waar veel ‘etnische Russen‘ wonen, met de Oekraïense nationaliteit, bij de Donbas zou willen trekken, waardoor het door ‘Kiev‘ bestuurde gedeelte ‘Land-Locked‘ achter zou blijven, bedolven onder westerse wapens en torenhoge schulden, en er een landroute zou zijn voor de trein van Beijing naar de Balkan en Zuid-Europa. Volgens DIT bericht ga je in het land dat de bewonderde Vaclav Havel voortbracht, strijder voor de vrijheid van meningsuiting, drie jaar de bak in als je het uit je toetsenbord durft te wringen, waar het het gelezen kan worden als een verdediging van het Russische ingrijpen. Stalin zou trots zijn op de regering in Praag! En dat komt dan bovenop de censuur die nu in heel Europa is afgekondigd om er zeker van te zijn dat het NAVO-geluid geen concurrentie hoeft te vrezen. Maar het gaat de ‘experts‘ die door ‘OP1‘ worden geraadpleegd allemaal nog niet ver genoeg. ‘Ophangen of executeren!

Vooralsnog zie ik geen enkele reden om op die schets terug te komen, maar ik heb hier niet de strategische plannen van het Kremlin voor mij liggen, dus wie weet? De tragiek is, dat als ik het bij het rechte eind heb, Rusland zal stoppen als die doelen bereikt zijn, of als er een akkoord gesloten kan worden met ‘Kiev‘ voor die tijd. Maar dat het in ons deel van de wereld verkocht zal worden als een ‘succes‘, omdat niet héél Oekraïne verloren is gegaan. Terwijl de meer fanatieke Oekraïne haters, die eveneens geloven in een algehele bezetting en de installatie van een marionet in ‘Kiev‘, teleurgesteld zullen zijn. Het is voor mij echter uitgesloten dat ‘Moskou‘ de ambitie heeft om van Oekraïne een soort ‘vazalstaat‘ te maken naar analogie van de uitkomst van ‘Jalta‘, wat leidde tot het ‘Warschau-Pact‘, met ‘Moskou‘ als de ‘dompteur‘ in Oost-Europa. Dat is de natte droom van de ‘Dogs of War‘, omdat ze beseffen dat Rusland daar op leeg zou lopen, terwijl zij niet alleen een dik belegde boterham zouden hebben, maar ook elke dag taart, op kosten van de belastingbetaler, en ten bate van de ‘tycoons‘.

Als ik gelijk krijg, en Rusland stopt als het de gebieden die ik in januari al identificeerde heeft ingenomen, en dat gebied ‘consolideert‘, of als er dan toch nog een ‘integraal akkoord‘ met ‘Kiev‘ zal worden gesloten, kunnen we de rekening opmaken. Door de ‘Fog of War‘, de ziekmakende, grotendeels feitenvrije propaganda, zal dat nog niet meteen lukken, maar uiteindelijk zullen de feiten ter tafel komen in de vorm van ‘Reality Checks‘. Meer in het bijzonder, op termijn, stijgende, of dalende welvaart. En ik blijf erbij, dat de combinatie van Rusland en China geen partij is voor het uitgebluste, onder schulden begraven westen. Ik zie in de ‘praatprogramma’s‘ het neusje van de ‘expert-zalm‘ in ons land voorbij komen, en allemaal zien ze wat anders dan ik. Want als ze het zo zouden zien als ik, werden ze niet uitgenodigd. Dezelfde mensen die ‘zeker wisten‘ dat we in Afghanistan, Irak, Libië, Syrië en héél Oekraïne met gejuich zouden worden onthaald, staan nu opnieuw uit hun nek te kletsen. En dat soort fouten hebben verschrikkelijke consequenties.

Eind twintigste eeuw ging Rusland failliet. Het luidde de komst van Poetin in. Nu gaat Rusland opnieuw failliet, naar het zich laat aanzien, als gevolg van de financiële oorlog die de NAVO-landen hebben ontketend. Maar met volkomen andere consequenties, omdat Rusland niet langer afhankelijk is van import vanuit het westen, of de ‘financiële dienstverlening‘. Het betekent in de praktijk dat westerse investeerders, waaronder veel pensioenfondsen en andere ‘institutionele‘ beleggers, tientallen miljarden kwijtraken, en nooit meer terug zullen zien. Het is een ‘technisch failliet. Ze betalen gewoon niet meer, en de volgende stap is dat ze ‘waardepapier‘ in handen van investeerders uit ‘vijandige landen‘ verbeurd verklaren, als compensatie voor de moedwillig door het westen toegebrachte schade aan Russische belangen. Het denken in het westen is, dat Russen die geld verliezen, meer in het bijzonder de ‘oligarchen‘ in dat land, ons gaan helpen om van Poetin af te komen. Ik vrees dat dat een ernstige miscalculatie is.

Die calculatie is gestoeld op de ‘Davos‘-mentaliteit. In die kringen is geld en macht alles. Landen, volkeren, cultuur, religie zijn voor de ‘tycoons‘ die hun hart verpand hebben aan ‘Davos‘ (die specifieke vorm van globalisme), van nul en generlei waarde. Slechts nuttig om het ‘klootjesvolk‘ mee te manipuleren, en voor te bereiden op hun eindstation: Kanonnenvoer, huurder, belastingbetaler, loonslaaf. Dat soort ‘tycoons‘ waren er in de tijd van Jeltsin volop in Rusland, maar die zitten nu allemaal in het Verenigde Koninkrijk, de Verenigde Staten en Israël, en likken hun wonden. Allemaal al langer geleden door Poetin buitengesloten. Wat er rest, of voor in de plaats is gekomen, zit op een ander spoor. Al is er in Rusland al langer een strijd gaande tussen de ‘tycoons‘ die van ouds her de Russische Centrale Bank aan hun zijde hadden, en de meer ‘Links-Leunende‘ adviseurs als Sergey Glazyev. In DIT artikel leest u meer over de ‘sancties‘ van het westen die tot doel hebben de Russische economie te ontwrichten. Qua omvang groter dan de ‘sancties‘ die de Verenigde Staten afkondigden tegen Japan voor de Tweede Wereldoorlog, wat daar tot ‘Pearl Harbor‘ leidde. Maar Rusland vergelijken met het Japanse keizerrijk gaat overigens op alle fronten mank.

Je hoeft helemaal geen fan te zijn van Poetin, of Xi, of Russische, danwel Chinese zeden en gebruiken, om te begrijpen waar ze op uit willen komen, en in te schatten of het ze gaat lukken, of niet. Onze achilleshiel is ons zelfgenoegzame idee dat wij in het westen in elk denkbaar opzicht superieur zijn. En dat ‘Davos‘ ons gaat redden. Het zit niet in hun ‘genen‘. Die globalistische ‘tycoons‘ hebben lak aan u en mij. We zijn niet eens een stip op hun ‘spreadsheet‘. En de ‘Dogs of War‘ die zij inhuren zijn er ook niet om u te beschermen, zoals de media die zij beheersen er ook niet zijn om u te informeren. Ze zien ons als ‘pinautomaat‘ voor hun ‘Regime Change Expedities‘ en ‘Eindeloze Oorlogen‘, die hen ‘goudgeld‘ opleveren, in het verlengde van de ‘Hulp-Industrie‘ die zijn beheersen.

De kracht van het perspectief dat Poetin en Xi (maar eigenlijk natuurlijk de Russen en de Chinezen) de rest van de wereld bieden, is het beeld van een ‘Federalistisch‘ alternatief. Daarom sluiten landen als India, Brazilië en Mexico zich niet aan bij de oorlog die de NAVO-landen hebben ontketend tegen Rusland. Poetin realiseert zich terdege dat een onfortuinlijke afloop van deze militaire ingreep dat hele ‘federalistische‘ ideaal kapot kan maken, en dat is ook wat de NAVO-propaganda beoogt te bereiken. Ze wíllen burgerslachtoffers, en brute repressie. Maar in Moskou weten ze dat ze de burgers in de gebieden die ze samen hopen te voegen tot de door hen erkende ‘Donbas‘-regio, als gebied dat is losgeweekt van ‘Davos‘, en is toegevoegd aan die ‘Federalistische‘ wereld, meer in lijn met het oorspronkelijke concept van de EU, en de Verenigde Staten, nodig hebben voor het vervolg. Zo gaan ze ook te werk in Syrië, en met succes. Zelfs de westerse getallen voor burgerslachtoffers maken dat deze oorlog vooralsnog minder doden onder de burgers teweegbrengt dan er in een jaar door sluipschutters, mijnen en terreur in de ‘Donbas‘ vielen, onder supervisie van Europa en de NAVO. Maar met de influx van grote aantallen vechtjassen die geen deel uitmaken van enige getrainde legereenheid, en dan met molotovcocktails pantservoertuigen te lijf gaan, wordt het snel ingewikkelder. Daarbij zien sommigen die de ontwikkelingen op de voet volgen dat de Russen hun strijdwijze aanpassen, en ook doelen die ze aanvankelijk wilden sparen nu alsnog in de as leggen. Ook zien zij dat de eerdere instructies om ‘boze burgers‘ die met molotovcocktails gooien te ontzien, zijn geschrapt.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

EU

EU vernieuwt digitale Covid-certificaat ondanks 99% negatieve publieke feedback

Published

on

Covid-certificaat

Op voorstel van de Europese Commissie heeft het Europees Parlement, zoals verwacht, gestemd om het EU Digital Covid-certificaat met nog een jaar te verlengen. De stemming was 453 voor, 119 tegen en 19 onthoudingen.

De Covid-certificaat regeling zou op 30 juni aflopen. Eerder deze maand had een delegatie van het parlement al een “politiek akkoord” bereikt met de Commissie over de verlenging van het certificaat, waardoor de stemming van gisteren vrijwel een uitgemaakte zaak was.

De certificaatverordening werd oorspronkelijk in juni vorig jaar aangenomen, zogenaamd om “veilig reizen” tussen EU-lidstaten te vergemakkelijken. Maar het digitale EU-certificaat evolueerde snel tot het model en soms de infrastructuur voor de binnenlandse “gezondheids”- of Covid-passen die het volgende jaar de toegang tot vele andere gebieden van het sociale leven zouden beperken.

De EU heeft ervoor gekozen om het covid-certificaat te verlengen ondanks de overweldigend negatieve resultaten van een openbare raadpleging over het onderwerp die door de Europese Commissie is gelanceerd onder de noemer “Geef uw mening” en die van 3 februari tot 8 april voor het publiek toegankelijk was De raadpleging lokte meer dan 385.000 reacties uit – die bijna allemaal tegen vernieuwing lijken te zijn!

In een brief aan de Europese Ombudsman die het Franse parlementslid Virginie Joron op haar Twitter-feed plaatste, schrijft Joron:

Ik lees willekeurig honderden reacties met mijn team. Ik vond geen voorstander van verlenging van de QR-code [dus het digitale certificaat]. Op basis van dit grote onderzoek lijkt het duidelijk dat vrijwel alle reacties negatief waren.

De overwegend negatieve tendens van de reacties was inderdaad vanaf het begin duidelijk. De eerste volledige pagina met reacties, allemaal van 4 februari, is hier beschikbaar . Ze zijn natuurlijk in verschillende talen van de Europese Unie: Frans, Duits, Italiaans en ook één in het Engels.

Om de lezers een idee te geven van de teneur, hier is een vertaling van alleen de eerste regel of twee van de eerste paar reacties (beginnend vanaf de onderkant van de pagina):

Ik ben volledig tegen de vaststelling van dit certificaat, gezien wat er momenteel gebeurt met de rampzalige behandeling van Covid door de EU …

Ik wil dat deze cst [waarschijnlijk een verwijzing naar het Belgische “Covid Safe Ticket”] of vaccinpaspoort eenvoudigweg wordt geëlimineerd …

In het conceptdocument worden beweringen gedaan die niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Er wordt bijvoorbeeld beweerd dat het Covid-certificaat een effectieve bescherming biedt tegen de verspreiding van het virus – welke gegevens kunnen deze bewering ondersteunen?…

Hallo, ik ben geschokt en walg van de vrijheidsdodende beslissingen die in de EU zijn genomen … met betrekking tot dit “Europese certificaat” …

Het covid-certificaat of de groene pas MOET onmiddellijk worden afgeschaft als discriminerend en ongrondwettelijk en mag niet worden ondersteund door wetenschappelijke gegevens, omdat het uitsluitend is gebaseerd op BEPAALDE maatregelen voor burgers…

Ik ben tegen de verlenging van de groene pas, die geen ander doel dient dan het creëren van discriminatie…

Ik wil nooit meer onderworpen worden aan een discriminerend certificaat…

En tot slot de Engelstalige vermelding:

Het digitale Covid-certificaat zou per direct moeten eindigen. Er zijn zoveel gegevens die het feit ondersteunen dat digitale paspoorten nul positieve invloed hebben op transmissiesnelheden en in feite zijn er in de meest gevaccineerde en sterk gereguleerde landen [sic.] covid-percentages krankzinnig …

En zo verder, enzovoort, tot 385.191 reacties.

De vernieuwing van het Digitaal Covid Certificaat betekent niet dat het direct wordt toegepast, maar dat de infrastructuur op zijn plaats blijft en dat het kan worden toegepast als en wanneer lidstaten dat nodig achten.

De huidige regels voor het bezit van een geldig digitaal EU-Covid-certificaat discrimineren niet alleen, onnodig te zeggen, tegen niet-gevaccineerde, maar ook tegen natuurlijke immuniteit, die als vluchtiger wordt behandeld dan door vaccins veroorzaakte immuniteit.

Bewijs van voltooide basisvaccinatie maakt een certificaat 270 dagen geldig; het bewijs van het ontvangen van een boosterdosis geeft voorlopig onbeperkte geldigheid. Aan de andere kant geeft een bewijs van “herstel” – waarbij een positieve PCR-test het enige geaccepteerde bewijs is – slechts 180 dagen geldigheid.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU Een nieuwe westerse religie krijgt vorm

Published

on

eu

EU Leiders in het Westen zijn de afgelopen 12 maanden erg druk geweest met het opzetten van internationale instellingen, regelgeving en technologieën die de bevoegdheden die ze tijdens de lockdown hebben gekregen legitimeren, formaliseren en verankeren. 

EU Ze hebben hun centrale banken die protocollen ontwikkelen voor het implementeren van nieuwe digitale valuta die het toezicht op de financiële transacties van hun bevolking vereenvoudigen; op vaccins gebaseerde identificatiesystemen (zoals het digitale Covid-certificaat van de EU , de gezondheidscode van Hong Kong en de digitale passagiersverklaring van Australië ) die het volgen van personen binnen en tussen landen gemakkelijker maken; en CO2-budgetten en sociale kredietsystemen die kunnen worden gebruikt om te beoordelen wie het waard is om te reizen en een redelijke levensstandaard, en wie niet.

Westerse politici gingen tijdens de covid-periode op de vuist met het opschorten van normale vrijheden en het beheersen van het dagelijkse leven van mensen. Hun autoritarisme was zo extreem dat, achteraf bezien, de legitimiteit ervan in westerse ogen moest worden gecementeerd via een permanente reeks internationaal gecoördineerde command-and-control-structuren.

 Deze zouden een bolwerk vormen tegen uitdagingen in en buiten de rechtbank, de achterkant van politici uit het covid-tijdperk beschermen en ook hun carrière bevorderen: hun herverkiezingsvooruitzichten zullen verbeteren omdat kiezers eerder geneigd zijn het ideologische verkooppraatje te blijven slikken als het wordt gezien als ondersteund door een wereldwijde consensus.

De nieuwe mondiale instellingen, hopen politici, zullen ervoor zorgen dat de kudde diep gehoorzaam blijft aan hun leiders, in beslag wordt genomen door zelfhaat en op hun hoede blijft voor elke medemens met wie ze verzet zouden hebben georganiseerd.

Deze nieuwe westerse orde die door onze leiders wordt opgericht, is verwant aan een religieuze orde die de neo-feodale ideologie behoudt die tijdens covid tot stand kwam, terwijl de massa’s verdeeld en in een staat van zelfhaat worden gehouden. 

De drie-eenheid van inputs

Om een ​​nieuwe religie op te richten, heb je eerst een aansprekend ideologisch verhaal nodig. Dan heb je een priesterschap nodig. Ten derde heb je een geschikt hoofdkwartier nodig voor het pausdom. De eerste twee waren gemakkelijk, maar de derde blijkt een knelpunt te zijn.

Laten we eens kijken waar we staan ​​met elk van deze drie.

In de middeleeuwen was de heersende ideologie dat iedereen zondig was en dat de duivel in ons allemaal op de loer lag, een verhaal dat leidde tot constante zelfhaat en een verdeelde boerenstand. Verenigd hadden ze stand kunnen houden, maar verdeeld waren ze een gemakkelijke prooi voor de rijken. De elites van de 21e eeuw zijn op zoek naar een modern equivalent van de zondeverhalen uit de Middeleeuwen.

Het blijkt dat ze een bijna beschamend groot aantal zondeverhalen hebben om uit te kiezen, aangezien legioenen fanatici geschikte oorzaken aandragen. Mogelijke op zonde gebaseerde ideologieën omvatten wakkerheid, waarin iedereen het gevaar loopt door iedereen te worden getriggerd; eeuwige noodsituaties in het klimaat, waarin ieders activiteiten een gevaar vormen voor iedereen; en eeuwige gezondheidscrises, waarin iedereen een potentiële microbiële verspreider is voor iedereen.

De elites kunnen hun favoriete nieuwe ideologie kiezen, hoewel ze er wel een moeten kiezen. Menigten zijn gemakkelijk te leiden, maar ze zijn ook wispelturig en kunnen gemakkelijk hun lijnen vergeten. De religie die de elites kiezen om hun bevolking mee te binden, moet goed ingebed zijn om nuttig te zijn. 

Op het gebied van het priesterschap is er geen gebrek aan groepen om tot priester te reconstrueren. De beste kandidaten om de vacatures in het priesterschap in te vullen, zijn de bullshitters die al in de meeste moderne organisaties zijn ingebed: degenen die worden geassocieerd met woorden als ‘duurzaam’, ‘ethisch’, ‘veilige ruimte’, ‘diversiteit’, ‘gezondheidsbewust’, ‘inclusief’, en andere anodyne, deugd-signalerende gemeenplaatsen die een marketeer identificeren die een pestkop is geworden. 

Ze verkopen al het idee dat huidige werknemers een bedreiging voor anderen zijn en regelmatige interventies nodig hebben, zoals onbewuste vooringenomenheidstraining en andere vormen van zelfkastijding. De laag bullshitters die in bijna elke grote westerse organisatie wordt aangetroffen, staat te trappelen om de handhavers te worden van welke ideologie dan ook die hun banen zal versterken.

Dus de ideologie en het priesterschap zijn in principe op elkaar afgestemd. De bottleneck in de opbouw van een nieuwe westerse religieuze orde is het pausdom. Wat nodig is, is niet een kopie van het moderne pausdom in Rome dat relatief weinig echte macht heeft over de vele rooms-katholieken in de wereld van vandaag, maar een kopie van het pausdom dat een echte macht was om rekening mee te houden in de Middeleeuwen in Europa: een ideologische krachtpatser met enorme belastinginkomsten die de markten voor onderwijs, gezondheidszorg en spirituele diensten domineerden. 

Het leidde en stuurde priesters, hield toezicht op de leercentra, organiseerde lezen en schrijven, hield een groot systeem van hospices in stand, organiseerde verschillende oorlogen (inclusief de kruistochten), enzovoort. Het deed veel dingen die we nu als slecht zouden beschouwen, maar ook dingen die de meesten als goed zouden beschouwen, zoals het verzorgen van zieken en het levend houden van de kennis van eerdere beschavingen in kloosters en bibliotheken. Dat is het soort machtig pausdom dat nodig is om een ​​nieuwe westerse religie te verstevigen.

Waar de Heilige Stoel?

Lokale priesters hebben een pausdom nodig om redenen van coördinatie en cohesie, om te voorkomen dat ze van het ideologische voorbehoud aflopen. Stel je voor dat een plaatselijke priester zijn plaats vergeet en serieus begint te worden over ethiek of duurzaamheid (of de echte betekenis van een ander recent gekaapt en ontdaan woord) en begint te twijfelen aan bijvoorbeeld de belastingontduiking en het frequente reizen van degenen aan de top. Dat kan een mens niet hebben!

En aangezien er van tijd tot tijd nieuwe informatie opduikt, kan men er niet van uitgaan dat deze automatisch gunstig in de ideologie zal worden verwerkt, tenzij er een pausdom is om deze te interpreteren en richtlijnen te geven. Waar dergelijke begeleiding niet beschikbaar of voldoende duidelijk is, zouden mensen naar een gebied van ‘gemakkelijke priesters’ kunnen trekken, wat de hele religie zou ondermijnen. Dat kan men ook niet hebben!

Waar kunnen de elites dan een religieus hoofdkwartier vestigen van waaruit ze echt gezag kunnen uitoefenen als middel om de plaatselijke priesters in het gareel te houden? 

Hun gedachten gingen tot dusver uit naar de Wereldgezondheidsorganisatie , in de hoop dat deze keuze drie vliegen in één klap zou slaan. Het zou het misbruik van noodgezondheidsbevoegdheden tijdens lockdowns normaliseren en afkeuren; het zou automatisch een bepaald verhaal kiezen als de nieuwe ideologie; en het zou een nieuwe, op gezondheid gebaseerde internationale bureaucratie versterken die macht zou kunnen krijgen over lokale gezondheidsbureaucraten en over iedereen die onder de vlag van ‘gezondheid’ reist. 

Alles wat ‘duurzaam’, ‘ethisch’ of ‘veilig’ is, zou onder de algemene noemer ‘gezondheid’ kunnen worden geplaatst. Het pausdom zou kunnen worden gestapeld met een paar vertrouwde handen (Anthony Fauci en dergelijke) die toezicht zouden houden op de benoeming van ideologische details die door de politieke elites worden vereist, zoals passende vrijstellingen voor zichzelf en hun vrienden. 

Ze zouden ook de verantwoordelijkheid nemen voor het organiseren van inquisities om ideologische tegenstanders te neutraliseren en te elimineren. Het script voor hoe de WHO een nieuw soort middeleeuwse rooms-katholieke kerk zou worden, schrijft zichzelf bijna.

De recente poging om de nationale soevereiniteit via de WHO te ondermijnen, is het belangrijkste bewijs van coördinatie langs deze lijnen tussen de elites. Deze poging kan en moet uit elkaar worden gehaald om erachter te komen wie de poging financierde, wie de voorgestelde wetgeving schreef, welke nationale regeringen het steunden, wie binnen die regeringen het steunden, enzovoort. Dit is de eerste concrete manifestatie van de opkomst van een globalistische elite, die onderzoekers een reële kans biedt om te zien wie ‘ze’ zijn en hoe ‘ze’ zich organiseren en coördineren.

Onze Verlossers

Toch heeft de WHO een fatale fout als het gaat om het hoofdkwartier van een nieuw westers pausdom: het bestrijkt de hele wereld en wordt dus medegefinancierd door veel regeringen, waarvan sommige geen interesse hebben in wakkerheid en andere westerse ideologieën die verdeeldheid zaaien. Westerse bevolkingsgroepen. Deze regeringen vertegenwoordigen bevolkingsgroepen die genoeg ervaring hebben met kolonialisme om de ‘vernieuwing’ waar het Westen naar toe gaat, te erkennen en af ​​te wijzen. 

Dit is de belangrijkste reden waarom het voorstel aan de WHO om zich de ideologische leiding en controle over het gezondheidsbeleid over de hele wereld toe te eigenen, op zijn kop werd gezet: het werd door Afrikaanse landen in de maling genomen. Hoewel het Westen het later opnieuw kan proberen, betekent de structuur van de WHO dat elke succesvolle beslissing ook later kan worden teruggedraaid, wat geen recept is voor een goed functionerend pausdom.

De westerse elites hebben dus alternatieve kandidaten voor de Stoel nodig, voor het geval de WHO niet tot actie kan worden gedwongen. Ze hoeven de priesterschappen in Afrika of in een groot deel van Azië niet te controleren: het is hun eigen bevolking die in het gareel moet worden gehouden, in plaats van de hele wereld. In die zin was het WHO-gambiet een beetje overdreven, waarbij de behoefte aan controle over het hele Westen werd gecombineerd met een terugkeer naar het kolonialisme. 

Wat beter zou passen als een nieuw ideologisch hoofdkwartier, althans in eerste instantie, is een organisatie die voornamelijk de westerse kernbevolking bereikt en al een commando- en controlestructuur heeft. Bij voorkeur zou het iets zijn dat al verplicht is voor westerse politici die, net als kardinalen, de toekomstige pausen zouden kunnen kiezen.

De komende opstanding?

Iets als de NAVO zou heel mooi passen. 

De NAVO heeft de afgelopen 30 jaar grotendeels met haar duimen gedraaid en was wanhopig op zoek naar een nieuwe missie. De crisis in Oekraïne heeft het een tijdelijk nieuw leven ingeblazen en heeft ertoe geleid dat voorheen onafhankelijke Europese landen (zoals die vervelende eerdere uitschieters in Scandinavië, Zweden en Finland) als aspirant nieuwe leden binnenkwamen. De geografische dekking is nu bijna perfect afgestemd op die van het gewenste nieuwe pausdom. 

Het enige dat nodig is, is om te gaan van een organisatie die erop uit is ‘ons te beschermen tegen oorlog’ naar een organisatie die erop is gericht ‘ons overal voor te beschermen’. 

Een kleine stap voor de NAVO, een grote sprong voor de westerse politieke elites.

De NAVO, of een organisatie die qua reikwijdte en leiderschap erg op de NAVO lijkt, zou spoedig de mantel van een nieuw ideologisch pausdom kunnen dragen en enige directe controle kunnen krijgen over de vele kleine priesterschappen in westerse landen, waaronder op zijn minst de bullshit-industrieën en de kleinere gezondheidsbureaucratieën. 

Dit nieuwe internationale ideologische systeem zou een ongemakkelijke alliantie vormen met de toppolitici in westerse landen, die aanvankelijk door hen werd opgericht, maar in de loop van de tijd onvermijdelijk meer rivaliserend met hen zou worden. Net als in de Middeleeuwen zouden kerk en heersers ideologisch bondgenoten zijn met een gemeenschappelijke reeks slachtoffers (de overgrote meerderheid van de mensen), maar rivalen als het ging om middelen en de ultieme loyaliteit van die slachtoffers.

Wat mogen we van zo’n systeem verwachten? Een overkoepelende gezondheidsstructuur die een stroom van verdeeldheid zaaiend en ontwrichtend bijgeloof zou afkondigen, zou in de eerste plaats de productiviteit van lokale zorgverleners aanzienlijk verminderen. We hebben al een vermindering van de levensverwachting gezien in landen die lockdowns oplegden, en een vergelijkbare verslechtering van de volksgezondheid mag worden verwacht in het kielzog van toekomstig bijgeloof dat wordt aangewend voor de gezondheid. 

Op dezelfde manier zou achteruitgang worden verwacht op het gebied van de geestelijke gezondheid en de economische productiviteit van particuliere bedrijven, aangezien het toezicht op en het gekleineerd worden door een nieuw priesterschap een grote belemmering is voor de productiviteit en het concurrentievermogen. 

Achteruitgang in de gezondheid en efficiëntie van de bevolking zal niet veel uitmaken voor de politici die de ideologische invloed van een nieuw pausdom nodig hebben om hun posities te verstevigen, maar op de langere termijn zal het er toe doen voor de kracht van hun landen. Terwijl de elites profiteren van zo’n nieuw pausdom, is de prijs een verzwakking van zowel de bevolking als het land.

genaden redden

Welke krachten zijn in staat deze destructieve nieuwe ideologie te doorbreken? De twee belangrijkste kandidaten zijn concurrentie en nationalisme.

De wereld evolueert langzaam naar militaire en economische machtsblokken, met een blok bestaande uit China en Rusland en een ander blok uit het Westen. Zelfs binnen het Westblok zullen die landen en regio’s die erin slagen het nieuwe pausdom te weigeren, gedijen in vergelijking met de anderen, en de dynamische, energieke, vrijheidzoekende elementen van de bevolking aantrekken. De jaloezie die hierdoor ontstaat, zal een echte uitdaging zijn voor de nieuwe ideologieën.

Wat kan de nieuwe verlichtingsbeweging aan dit scenario doen? In veel westerse landen, waaronder de grote EU-landen, is het antwoord “op korte termijn niet veel”. De belangen die ijveren voor de consolidering van de noodbevoegdheden zijn enorm, met inbegrip van de reguliere media en de belangrijkste politieke partijen. 

Maar in andere Europese landen, zoals Zwitserland, is het antwoord “dit scenario zal waarschijnlijk helemaal worden vermeden”. Dit komt omdat dergelijke landen de realiteit van de huidige situatie al hebben begrepen en bewust buiten de westerse superstructuren blijven, waaronder zowel de NAVO als de EU. 

Het belangrijkste slagveld op korte termijn zal waarschijnlijk de VS zijn. De federalistische structuren van de Amerikanen zullen de komst van een nieuw seculier pausdom weerstaan. Maar als de NAVO gebruikt gaat worden als zetel van nieuwe pausen, zal het Amerikaanse veiligheidsinstituut sterk in de verleiding komen om zich aan te sluiten bij de andere machtige Amerikaanse belangen – Big Tech, Big Pharma, de globalisten en de wakkere beweging – die hard aandringen op ideologische zege.

De ogen van de dapperen en de vrijen in het Westen zijn op de VS gericht.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Het Melilla-hek: zuidelijke flank en dood zonder rechten

Published

on

Melilla

Nog steeds geschokt door het bloedbad van Nador, naast de grens tussen Spanje en de Europese Unie in Melilla, is het complex om een ​​analyse te maken waarbij de pijn die door deze sterfgevallen wordt veroorzaakt, wordt genegeerd. Terwijl ik deze regels schrijf, is er nog steeds geen officieel dodental, maar ze liggen dichter bij de 50 die zijn aangekondigd door organisaties ter verdediging van de mensenrechten dan bij de 23 die door de Marokkaanse regering zijn erkend.

Wat de Spaanse regering nu het meest zorgen zou moeten baren, zou zijn te eisen dat Marokko de slachtoffers niet begraaft zonder een proces van identificatie en opheldering van de oorzaken van deze sterfgevallen. Lijken mogen niet ondergronds worden verborgen zonder te voldoen aan de minimumnormen voor legaliteit met respect voor de rechten die elk slachtoffer zou moeten hebben. In dit verband moeten we de verdragen aanhalen die zijn ondertekend ter bescherming van slachtoffers van schendingen van het internationaal strafrecht .

Het is duidelijk dat we deze strafrechtelijke kwalificatie nog steeds niet procedureel kunnen bepalen, maar de beschikbare gegevens wijzen in deze richting. En natuurlijk, als de begrafenis van de slachtoffers wordt uitgevoerd zonder de minste forensische procedure, dan moeten we concluderen dat het in strijd is met deze internationale normen.

Dit zou kunnen leiden tot de activering van de bevoegdheid van het Internationaal Strafhof om een ​​mogelijke verantwoordelijkheid voor het nalaten van Spanje dat het Verdrag van Rome heeft ondertekend, op te helderen. Marokko heeft echter alleen de status van waarnemer in genoemd verdrag , hoewel artikel 23 van de Marokkaanse grondwet van 2011 bepaalt dat genocide en andere misdaden tegen de menselijkheid en mensenrechtenschendingen strafbaar zijn.

In ieder geval moet de Spaanse regering een evenwicht vinden, en dat is de grote paradox, tussen een naadloze verdediging van de mensenrechten en de echte politiek van een zeer complexe diplomatieke relatie met het Koninkrijk Marokko, dat het met bloedige en betreurenswaardig deze nieuwe aanval op onze grenzen.

Wat er is gebeurd?

Er zijn veel onbeantwoorde vragen. De eerste vraag is om te bevestigen dat Marokko zich niet echt bewust was van deze benadering van de grens van talloze mensen die oprukten met het duidelijke doel om het hek aan te vallen. Had Marokko niet de capaciteit om ze te onderscheppen voordat het het kritieke punt van de grens bereikte? Het lijkt moeilijk te geloven.

Het is duidelijk dat als Marokko had ingegrepen voordat ze het grensgebied hadden bereikt, waarschijnlijk niemand van die interventie had gehoord en dat de gevolgen niet zo dramatisch zouden zijn geweest. Wilde Marokko dan weer meer publieke repercussies – die inmiddels uit de hand lopen – door zo’n grote groep migranten de grens te laten naderen? Wilde hij onze grenzen weer onder druk zetten met hybride destabilisatiesystemen? En de grote vraag, als het vorige antwoord bevestigend is, wat zou Marokko nu kunnen nastreven met deze nieuwe migratiedruk?

Je zou kunnen zeggen dat hun politiediensten hebben opgetreden om de aanval op het hek te voorkomen, maar ik sta erop: waarom lieten ze hen toe het kritieke punt te naderen en hen vervolgens af te slachten?

Deze bewegingen worden in de meeste gevallen georganiseerd door maffia’s die handel drijven in de wanhopige wensen van mensen in rampzalige economische, politieke en sociale omstandigheden. Deze zijn het resultaat van een kolonialisme dat in de 20e eeuw zijn hulpbronnen heeft uitgebuit en een hele reeks mislukte politieke regimes heeft opgebouwd.

Het is echter, en juist om deze reden, moeilijk te geloven dat, aangezien deze groepen zijn grondgebied binnenkwamen, Marokko zich niet bewust was van hun bewegingen in zijn eigen land totdat ze Nador bereikten, waar ze zelfs in menigten door de straten liepen. Natuurlijk was wachten tot ze het hek bereikten een riskante beslissing die leidde tot de opsluiting van deze mensen en een repressie ontketende die even gewelddadig was als de onbegrijpelijke dood van deze weerloze mensen gewelddadig was.

Gelijktijdig met de NAVO-top

Toevalligheden gebeuren, maar het is te toevallig dat dit slechts vier dagen voor de start van de NAVO-top in Madrid gebeurde. Om deze reden is het ook noodzakelijk om deze afgeleide in overweging te nemen vanwege het tijdelijke samenvallen van de feiten.

De bijeenkomst in Madrid wordt deze week gehouden met als meest urgente uitdaging de oorlog van Poetin in Oekraïne. Zonder natuurlijk de uitdaging te vergeten die de Indo-Pacific-regio en de rol van China de komende jaren zullen vormen. Het belangrijkste is bovendien dat de NAVO haar rol als organisatie voor de collectieve verdediging van haar leden in de Euro-Atlantische ruimte gaat opgeven om een ​​mondiale veiligheidsorganisatie te worden .

Hier blijkt de interesse van Spanje en andere mediterrane landen om ook een Bondgenootschappelijk veiligheidsbeleid te voeren op de zogenaamde “zuidelijke flank”, gezien het gevaar dat ontstaat door de hybride dynamiek van destabilisatie die uit de Maghreb en de Sahel komt. Het is op dit punt dat het tijdelijke samenvallen van deze buitensporige actie van de Marokkaanse veiligheidstroepen verrassend is. Vermoedelijk zijn de verklaringen van de Spaanse president, Pedro Sánchez , die de actie als effectief beschreef, gedaan zonder de omvang van de catastrofe in detail te kennen.

In ieder geval staat de agenda van de bijeenkomst in Madrid nu heel dicht bij enkele gebeurtenissen die de discussie verdienen over een veiligheidsbeleid dat de maffia demobiliseert die met mensenlevens spelen en die landen die door actie of nalatigheid gebruik hebben gemaakt van de wanhoop van migranten als instrument van zijn beleid ter verdediging van zijn eigen geostrategische belangen.

Als de actie van Marokko een andere bedoeling had, zal het in plaats daarvan een nieuw argument vormen voor het zogenaamde Strategische Concept van Madrid , dat de verdediging van “de soevereiniteit en territoriale integriteit” van alle leden van het Bondgenootschap omvat. Dit zal uiteindelijk eindigen met de uitsluiting van Melilla en Ceuta van het actieterrein van de NAVO, wat nu zal blijven binnen wat Jens Stoltenberg, secretaris-generaal van het Bondgenootschap, de verbintenis noemt om “elke centimeter” van het grondgebied van de lidstaten te verdedigen. Dit versterkt exponentieel de zuidelijke flank, waarin Spanje de eerste belanghebbende partij is, aangezien historisch gezien de grootste externe bedreigingen voor zijn veiligheid uit de Noord-Afrikaanse regio komen.

Maar we kunnen niet zomaar vergeten wat er is gebeurd. Het is onmiddellijk noodzakelijk om een ​​internationaal onderzoek te eisen naar deze aanvallen op de mensenrechten waarin, als Spanje geen directe verantwoordelijkheid heeft, het op zijn minst een verantwoordelijkheid heeft als burgerwacht door een gemeenschappelijke controle van de grens met Marokko in te stellen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN