Connect with us

Geschiedenis

De reconquista van de geschiedenis: extreemrechts in Spanje en de herinnering aan het keizerlijke Spanje

Published

on

vox

Nationale identiteiten putten uit de geschiedenis: uit de door elkaar gegooide verhalen uit het verleden probeert de politiek een samenhangend verhaal te creëren, een ‘ nationale mythe ‘. Maar de confrontatie met de nationale mythe kan gevaarlijk zijn en tot weerstand leiden, ontdekte paus Franciscus, die per ongeluk Spaanse reactionairen uitdaagde met zijn brief aan aartsbisschop Rogelio Cabrera Lopez van Monterrey, Mexico.

Om de 200ste verjaardag van Mexico’s onafhankelijkheid van het Spaanse rijk op 27 september 2021 te vieren, riep de paus het Mexicaanse volk op om “het verleden opnieuw te lezen, rekening houdend met zowel de lichten als de schaduwen die de geschiedenis van het land.” Paus Franciscus erkende de rol van de kerk in het westerse kolonialisme in Amerika en vroeg om vergeving van ernstige zonden die door individuen en instellingen in naam van het katholicisme zijn begaan. De brief leidde tot verontwaardiging, niet in Mexico, maar in Spanje, onder conservatieve en extreemrechtse kringen die hun nationale mythologie onder vuur zagen liggen.

Het verzet tegen de boetedoening van paus Franciscus werd geleid door Partido Popular (De Volkspartij). De partij, opgericht door functionarissen van het Franco-regime, is een soort extreemrechtse erfgenaam van de nog niet zo lang geleden fascistische dictatuur, maar die nu probeert afstand te nemen van het verleden door vast te houden aan de christendemocratische ideologie. Isabel Diaz Ayuso, lid van de Volkspartij en voorzitter van de Gemeenschap van Madrid, was bijzonder uitgesproken over de brief van de paus. Ze verklaarde:dat ze “verbaasd was dat een katholiek die Spaans spreekt op die manier zou praten over een erfenis als de onze, die het Spaans, het katholicisme, en dus beschaving en vrijheid, naar het Amerikaanse continent heeft gebracht.” Ayuso beschuldigde de paus van het verspreiden van het idee van een ‘vermeende erfzonde’, dat van kolonialisme, een instrument van linkse politici. Ze beweerde dat de erfenis van Spanje in Amerika “een van de grootste mijlpalen in de geschiedenis” was en dat de president van Mexico, Andrés Manuel López Obrador, en oppositieleiders “een inheemsheid promootten dat het nieuwe communisme is”.

De berisping van het kolonialisme als een van de ‘erfzonden’ van het Westen wordt gedeeld door andere nationalistische en extreemrechtse politieke bewegingen in de westerse wereld. Binnen de Verenigde Staten heeft radicaal rechts de term ‘blanke schuld’ bedacht voor soortgelijke doeleinden. Alt-Right dringt erop aan dat bewegingen, zoals Black Lives Matter, de geschiedenis herinterpreteren om nieuwe ideologieën te legitimeren die blanke Amerikanen sociaal en politiek onderdrukken.

Evenzo beweerde extreemrechts Spaans dat Franciscus’ boetedoening “deel uitmaakt van het annuleren van de cultuur, van het vernietigen van de geschiedenis van de naties waar we zo trots op zijn.” Ayuso’s onbeschaamde houding probeert de grenzen van wat politiek aanvaardbaar is te verleggen door de voorstanders van het Spaanse kolonialisme te positioneren als slachtoffers van deze nieuwe linkse overheersing die hen het zwijgen probeert op te leggen. Deze verschuiving moedigt vervolgens anderen aan om soortgelijke opvattingen te uiten. Voormalig premier José María Aznar verdedigde bijvoorbeeld de Spaanse Conquista en zei: “Ik ben geneigd er erg trots op te zijn, ik vraag niet om vergiffenis”.

Het standpunt van de Volkspartij over de herinnering aan de kolonisatie van Amerika heeft meer radicale overtuigingen genormaliseerd. Vox, de Spaanse extreemrechtse partij, opgericht door leden die zich in 2013 afscheidden van de Volkspartij , heeft zich bijvoorbeeld  diep in de nationalistische taboes van Spanje genesteld en heeft soms Franco verdedigd”. De partij heeft zich gelukkig aangesloten bij de zware kritiek op de brief van Francis.

Pogingen van Ayuso en Vox om de brief van de paus van september te herinterpreteren als een linkse politieke stunt, aangewakkerd door moderne censuur, houden geen rekening met de geschiedenis. Paus Johannes Paulus II stimuleerde deze praktijk al in 1985 toen hij zich verontschuldigde voor een andere kolonialisme-gerelateerde horror, de trans-Atlantische slavenhandel. Sinds hij tot paus is gekozen, strijdt Francis al jaren voor de erkenning van de rol van het katholicisme in het westerse kolonialisme. Zo had hij in 2015 in Bolivia om vergiffenis gesmeektvoor de acties van de katholieke kerk in de Conquista, opmerkend dat “veel ernstige zonden [tegen] de inheemse bevolking van Amerika zijn begaan in de naam van God” en “nederig vergiffenis vragen, niet alleen voor de overtreding van de kerk zelf, maar ook voor misdaden begaan tegen de inheemse volkeren tijdens de zogenaamde verovering van Amerika.” Destijds riepen deze uitspraken niet zo’n sterke weerstand op, aangezien ‘cultuur opheffen’ toen nog geen bestaand begrip was.

De nationaal-populistische en extreemrechtse reactie op de brief van paus Franciscus illustreert hoe rechts zichzelf probeert te versterken door een nieuwe linkse censuur aan de kaak te stellen. Het heeft deze beschuldiging, die vaak wordt gebruikt onder het aan de kaak stellen van een zogenaamd ‘cultureel marxisme’, in verband gebracht met verhalen over blanke slachtofferschap en dun verhulde racistische opmerkingen onder het mom van ‘beschaving’, wat heeft bijgedragen aan het versterken van, in dit geval, ouderwetse Spaanse nationalisme.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Geschiedenis

Gewist Geschiedenis: Lessen uit Mao Zedong’s ‘Grote Proletarische Culturele Revolutie’

Published

on

china

De Culturele Revolutie ging over het zuiveren van niet-communisten.

“Aan het begin van de Culturele Revolutie in 1966 gingen de jonge Rode Gardes van huis tot huis om alle sporen uit te wissen van wat zij ‘de vier ‘ouden’ ‘ noemden: oude ideeën, oude gebruiken, oude cultuur en oude gewoonten. Niets was een beter voorbeeld van de vierjarigen dan boeken.” – Jim Mann van de Los Angeles Times , 1985

Er zijn onmiskenbare parallellen tussen Mao Zedongs ‘Grote Proletarische Culturele Revolutie’ en de huidige marxistische bewegingen in het Westen. De Culturele Revolutie begon met het verbranden van boeken en veranderde al snel in het afbreken van standbeelden en het veranderen van de namen van plaatsen en ‘ vooral straatnamen ‘. Vervolgens zouden de Rode Garde ‘vijanden’ uit hun huizen slepen en hen publiekelijk te schande maken tijdens ‘strijdsessies’. Ten slotte zouden de Rode Gardes van huis tot huis gaan, eigendommen in beslag nemen en soms de mensen martelen en doden die zij als tegen de communistische revolutie beschouwden.

De Culturele Revolutie ging over het zuiveren van niet-communisten. De inspanning kwam nadat gedwongen collectivisatie tijdens de “Grote Sprong Voorwaarts” van 1958 – 1962 leidde tot een massale hongersnood “die meer dan 40 miljoen levens kostte”. In de nasleep van de gruwelijke Grote Sprong Voorwaarts moest Mao Zedong degenen vernietigen die begonnen af ​​te wijken van het communistische denken. Op 8 augustus 1966 verklaarde het Centraal Comité van de Chinese Communistische Partij (CCP  ) :

“Hoewel de bourgeoisie omver is geworpen, probeert ze nog steeds de oude ideeën, cultuur, gebruiken en gewoonten van de uitbuitende klassen te gebruiken om de massa’s te corrumperen, hun geest te veroveren en een comeback te maken.”

Om aan de macht te blijven, legde de CCP uit dat hun doel:

“…is om te strijden tegen en te verpletteren die gezagsdragers die de kapitalistische weg inslaan, om de reactionaire burgerlijke academische ‘autoriteiten’ en de ideologie van de bourgeoisie en alle andere uitbuitende klassen te bekritiseren en te verwerpen en om onderwijs, literatuur en kunst te transformeren en alle andere delen van de bovenbouw die niet overeenkomen met de socialistische economische basis, om de consolidatie en ontwikkeling van het socialistische systeem te vergemakkelijken.”

Mao moest de oppositie onderdrukken, zoals alle communisten moeten doen om de macht te behouden nadat duidelijk is gemaakt dat hun rampzalige beleid de burgers verwoest. Mao’s Culturele Revolutie eiste het leven van 7,73 miljoen onschuldige mensen en duurde van 16 mei 1966 tot de dood van Mao Zedong op 9 september 1976. Mao “ ontketende de [Culturele Revolutie] beweging door jonge mensen aan te sporen in opstand te komen tegen hun ouders en leraren ”.

De gevreesde Rode Garde, die toezicht hield op de enorme vernietiging tijdens die kwade periode in China, bestond uit militante middelbare scholieren en universiteitsstudenten die de taak hadden om “alle overblijfselen van de oude cultuur in China te verwijderen” en partijleiders die als “onvoldoende revolutionair werden beschouwd” te “zuiveren”. .” De Rode Garde waren gewoon zwaar geïndoctrineerde tieners die door Mao werden gebruikt “om het communisme af te dwingen door kapitalistische, traditionele en culturele elementen uit de samenleving te verwijderen” en doen denken aan Hitler’s bruine hemden in Duitsland en Antifa in Amerika en in het Westen van vandaag.

Burgers mochten alleen lezen uit “The Little Red Book”, of “Citaten van voorzitter Mao Zedong” en andere beperkte communistische propaganda. Volgens de BBC , “was het [T]he Ministerie van Cultuur gericht op het verspreiden van een exemplaar onder elke Chinese burger en werden honderden nieuwe drukkerijen gebouwd om dit te bereiken.”

Onderstaande afbeeldingen onthullen het militante karakter van de Culturele Revolutie; met rode gardisten die boeddhabeelden afbreken, het rode boekje lezen en verboden boeken verbranden.

Tijdens dat schrikbewind was niemand veilig voor de Rode Garde, die, zonder waarschuwing of bewijs, iemand als vijand van Mao als doelwit kon nemen en je naar een “strijdsessie” kon slepen, waar je zou worden vernederd en zelfs gemarteld en gedood urenlang voor publiek dat het spektakel kwam aanschouwen en verrukt was van de woede van het gepeupel. Of ze kunnen gewoon mensen in hun huizen martelen.

Er is heel weinig over die periode gedocumenteerd en de huidige Chinese Communistische Partij werkt strategisch om de burgers ervan te overtuigen dat de tijden veel beter zijn geworden sinds de tijd van de Rode Garde. Net als communisten hebben ze geprobeerd het wrede tijdperk uit de geschiedenis te wissen en strikte controles te houden op eventuele herinneringen aan die periode of aan de grote hongersnood.

Veel van de overgebleven foto’s van de Culturele Revolutie zijn gemaakt door de CCP-goedgekeurde fotograaf Li Zhensheng , die nauwgezet een geheime voorraad negatieven bijhield, zorgvuldig gedocumenteerd met de tijd, namen en locaties en bewaard onder de vloerplanken van zijn huis totdat hij ze kon smokkelen naar de Verenigde Staten. Li Zhensheng stierf vorige maand op 79-jarige leeftijd. Zijn foto’s zijn essentieel om de wreedheid van de Culturele Revolutie te begrijpen.

De onderstaande afbeeldingen tonen mensen die om wat voor reden dan ook werden gezien als mensen die de communistische lijn niet volgden. Ze zouden uren achtereen worden vernederd terwijl grote menigten hen uitschelden, vaak gedwongen om voorovergebogen te gaan staan ​​met borden om hun nek of domkoppen die hun schuld als ‘rechtsen’ of ‘kapitalisten’ verkondigden.

Fan Shen, die in 1966 12 jaar oud was, beschrijft zijn ervaring als jonge communist in het fascinerende boek ” Gang of One: Memoirs of a Red Guard “. Hij beschrijft zijn jeugdige opwinding bij het deelnemen aan de revolutie in de voetsporen van zijn communistische ouders, en zijn langzame desillusie toen hij werd gedwongen de wreedheid van zijn acties en die van zijn kameraden onder ogen te zien. Shens boek is vooral belangrijk omdat zijn verslag overeenkomt met de weinige afbeeldingen die in grafische details zijn bewaard.

Bekijk hier hoe Fan Shen zijn ervaring bespreekt:

Tijdens de Culturele Revolutie waren overal propagandaposters, en soms beeldden ze goede burgers af die “The Four Olds” kapot sloegen:

china
Vernietig de Oude Wereld; Vestig de Nieuwe Wereld
(Dasui jiu shijie, chuangli xin shijie)
 , 1967, Peking

Zoals beschreven aan de Columbia University :

Deze propagandaposter is een klassiek voorbeeld van de Rode Garde-kunst uit de vroege Culturele Revolutie en illustreert de anti-traditionele, anti-imperialistische beeldenstorm die tot in de jaren zestig voortduurde. Merk op dat de arbeider een kruisbeeld kapot maakt, evenals een boeddhistisch beeld en klassieke Chinese teksten.

De posters beeldden Mao Zedong af als een van een lange rij legendarische en moorddadige communisten, wat hij inderdaad was.

Opgemerkt moet worden dat literatuur over de Culturele Revolutie vaak wordt geschreven vanuit een revisionistisch perspectief in een poging het communistische element van die periode te bagatelliseren en het als een anomalie voor te stellen.

Wetende dat links de meedogenloze geschiedenis van de Culturele Revolutie, die meer dan twintig jaar na de wreedheden van nazi-Duitsland het leven kostte, niet geleidelijk kan doorschrobben, doen velen mentale gymnastiek om Mao’s heerschappij te scheiden van de tirannieke tendensen van het hedendaagse communisme.

In feite is de Culturele Revolutie de essentie van het communisme.

Ik kan hier alleen maar aan toevoegen dat in de rode boekjes de auteurs worden vervangen door tech. Twitter heeft een hoofd van China aangesteld (maar zijn daar zelf verbannen), Google en FB, ze zijn allemaal medeplichtig aan het toestaan ​​​​van hun platforms om nu een gecensureerde omgeving te zijn zonder consistentie. Elke echte liberaal weet dat censuur in welke vorm dan ook verschrikkelijk is. Het leidt naar slechts één plaats en slechts één plaats. De enige manier waarop duisternis kan worden overwonnen, is in het licht. Hoe snel vergeten deze idioten dat het joodse denken als gewelddadig werd beschouwd, hun boeken, winkels en uiteindelijk werden ze zelf voor miljoenen verbrand door ooit ‘goede mensen’. We zien dat deze platforms miljoenen nepaccounts toestaan, in de meeste gevallen opgezet door door buitenlandse ondersteunde bots die zijn gemaakt met als enig doel Helter Skelter te ontketenen. Twintig mensen zijn tegenwoordig verwend en geïndoctrineerd opgegroeid. Ze zullen snel weten hoe echte tirannie (niet een door de media gefabriceerde tirannie) eruitziet en aanvoelt. Aan de andere kant, misschien zullen zij degenen zijn die de klappen uitdelen. 

Ik heb naar meer dan 30 landen gereisd en honderden uren doorgebracht in gesprekken met degenen die dit en andere soortgelijke dingen ontvluchtten. Niemand voelde dat het kon gebeuren. Ik sprak met een vrouw in Toronto die om 7 uur haar ouders aangaf, zonder het te weten. Toen ze uit school thuiskwam, waren haar ouders weg en haar grootmoeder sprak geen woord tegen haar en keek haar zelfs niet in de ogen. Een oom en tante kwamen om 2 uur ’s nachts opdagen en ze smokkelden haar China uit, uiteindelijk in Zuid-Korea en uiteindelijk naar Canada. Pas jaren later zou ze met afgrijzen beseffen dat zij het was die haar ouders had vermoord. Een klant van een bank liet zijn moeder hem slechts een paar jaar geleden onthullen dat de leraar, als tiener in haar klas met haar geliefde leraar, Mao bekritiseerde … verschillende tieners vielen haar aan en sloegen haar dood. Zijn moeder vluchtte, voor altijd met het schuldgevoel dat ze hulpeloos was geweest om het te stoppen… Poolse wetenschappers die als studenten uit Polen vluchtten, opgejaagd door de communistische bewakers. Tot op de dag van vandaag, na meer dan 40 jaar in Canada te hebben gewoond, dringt de vader aan op een familieplan voor evacuatie. Zo gelooft hij dat geen enkel systeem ooit veilig is. En het meest recent zat ik afgelopen zomer in een vliegtuig met een ouder echtpaar, op de vlucht voor Venezuela… hun 400 hectare grote boerderij en hun hele leven achterlatend dankzij de ineenstorting veroorzaakt door het ongebreidelde socialisme en nu totalitaire aanvallen. 5 van hun oudere kinderen en hun families vluchtten naar Duitsland, Frankrijk en Canada. 

Ze hebben hun hele leven gewerkt om die boerderij te bouwen. Ze waren kapot. Het irriteert me wat er gebeurt. Het zou iedereen met een greintje historisch besef moeten walgen. Gelukkig voor deze klootzakken hebben de meesten het niet…. en tech is meer dan blij om een ​​handje te helpen.. niet slim genoeg om te zien wat Xi heeft gedaan met 1,5 miljoen regeringsmedewerkers, en recentelijk met Jack Ma. Misschien als ze alles in beslag hebben genomen en ons als kapitalistische varkens worden vastgehouden… zal hun onwetendheid verdwijnen… en zal het tot hen doordringen welke rol ze hebben gespeeld om het te laten gebeuren. en onlangs naar Jack Ma. Misschien als ze alles in beslag hebben genomen en ons als kapitalistische varkens worden vastgehouden… zal hun onwetendheid verdwijnen… en zal het tot hen doordringen welke rol ze hebben gespeeld om het te laten gebeuren. en onlangs naar Jack Ma. Misschien als ze alles in beslag hebben genomen en ons als kapitalistische varkens worden vastgehouden… zal hun onwetendheid verdwijnen… en zal het tot hen doordringen welke rol ze hebben gespeeld om het te laten gebeuren.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Geschiedenis

Neurenberg, 1947

Published

on

Neurenberg

In de jaren dertig werden de Duitse geneeskunde en Duitse zorginstellingen algemeen beschouwd als de meest geavanceerde ter wereld. Decennia voordat Hitler aan de macht kwam, waren er echter subtiele maar enorm ingrijpende verschuivingen aan de gang, te beginnen met de opkomst van de eugenetica-beweging aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw.

In 1922 publiceerden Alfred Hoche en Karl Binding, een psychiater en een advocaat, een invloedrijk boek,  De vernietiging van het leven toestaan ​​dat het leven onwaardig is . Een metafoor uit deze en andere invloedrijke werken sprak tot de verbeelding van het Duitse medische establishment en ondermijnde de traditionele ethiek van Hippocrates die de geneeskunde sinds de oudheid beheerste.

In plaats van de gezondheid van de individuele patiënt die voor behandeling kwam te dienen, werden Duitse artsen aangemoedigd om verantwoordelijk te zijn voor de “gezondheid” van het “sociale organisme” – het  volk – als geheel.

In plaats van getroffen individuen als zieken te beschouwen en medische zorg nodig te hebben, werden Duitse artsen agenten van een sociaal-politiek programma,  gedreven door een koude en berekenende utilitaire ethos. Als het sociale organisme als gezond of ziek werd beschouwd, werden sommige individuen (bijvoorbeeld mensen met cognitieve of fysieke handicaps) op het  volk gekarakteriseerd als ‘kankers’ . En wat doen artsen met kanker, maar elimineren ze? 

De eerste mensen die door de nazi’s werden vergast, waren geen joden in concentratiekampen (die later kwamen), maar gehandicapte patiënten in psychiatrische ziekenhuizen, vermoord onder het ‘T4 Euthanasieprogramma’ van het Derde Rijk. Elk van deze doodvonnissen werd ondertekend door een Duitse arts. Zelfs nadat het dodelijke regime zijn aandacht op joden en andere etnische minderheden had gericht, bleven ze quasi-rechtvaardigingen op het gebied van de volksgezondheid inzetten: bedenk dat de joden routinematig door de nazi’s werden gedemoniseerd als ‘verspreiders van ziekten’. Als artsen niet de behoeften van zieke en kwetsbare patiënten dienen, maar agenten zijn van een sociaal programma, laat het Duitse voorbeeld ons zien wat er gebeurt als dat sociale programma verkeerd wordt gestuurd door een corrupt regime.

Toen de wreedheden van de nazi-dokters tijdens de naoorlogse processen van Neurenberg aan het licht kwamen, veroordeelde de wereld terecht Duitse artsen en wetenschappers die eraan deelnamen. Dat hun acties onder het naziregime legaal waren, was geen adequate verdediging; deze artsen werden in Neurenberg veroordeeld voor misdaden tegen de menselijkheid. Om dergelijke rampen in de toekomst te voorkomen, werd het centrale principe van onderzoeksethiek en medische ethiek – namelijk de  vrije en geïnformeerde toestemming  van de proefpersoon of patiënt – vervolgens duidelijk verwoord in de  Code van Neurenberg . Hier is de eerste van de 10 punten die in de code worden verwoord:

De vrijwillige toestemming van de menselijke proefpersoon is absoluut essentieel. Dit betekent dat de betrokkene rechtsbevoegd moet zijn om toestemming te geven; moet zo zijn gesitueerd dat het vrije keuzevrijheid kan uitoefenen, zonder tussenkomst van enig element van geweld, bedrog, bedrog, dwang, te ver gaan of een andere bijbedoeling van dwang of dwang; en moet voldoende kennis en begrip hebben van de elementen van het betrokken onderwerp om hem in staat te stellen een begrijpende en weloverwogen beslissing te nemen. Dit laatste element vereist dat vóór de aanvaarding van een bevestigende beslissing door de proefpersoon hem de aard, de duur en het doel van het experiment bekend worden gemaakt; de methode en middelen waarmee het moet worden uitgevoerd; alle redelijkerwijs te verwachten ongemakken en gevaren;

Dit principe werd verder ontwikkeld in de Helsinki-verklaring van de World Medical Association, het Belmont-rapport in opdracht van de Amerikaanse federale regering in de jaren zeventig, en vervolgens gecodificeerd onder de Amerikaanse Code of Federal Regulations in de “Common Rule”, de wet die de mens regelt. onderwerpen onderzoek in de Verenigde Staten.

Snel vooruit naar 2020. In het licht van het nieuwe coronavirus en de angsten die worden veroorzaakt door mediapropaganda, werd het principe van vrije en geïnformeerde toestemming opnieuw losgelaten. Het meest flagrante, maar zeker niet het enige voorbeeld waren vaccinmandaten die werden uitgevaardigd terwijl de vaccins nog onder de toelating voor gebruik in noodgevallen vielen, en dus volgens de eigen definitie van onze federale overheid, ‘experimenteel’.

Hoe en waarom werd het bolwerk van de 20e-eeuwse medische ethiek zo snel verlaten, en met zo weinig tegenstand van het medische en wetenschappelijke establishment? Wat waren de onmiddellijke effecten? Wat zullen de langetermijngevolgen zijn van de verschuiving terug naar een grove utilitaire ethiek die wetenschap, geneeskunde en volksgezondheid beheerst tijdens een pandemie?

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Geschiedenis

De fascistische organisaties in Oekraïne onder Hitler en vandaag

Published

on

Oekraïne

We zien momenteel hoe paramilitaire groepen oprukken in sommige landen in Oost-Europa, die zich ongegeneerd presenteren als opvolgers van de Hitler-fascisten en als de nieuwe nationaal-socialisten. Stoere mannen met SS-runen en hakenkruizen paraderen door Oekraïense steden. Hoe kan dit worden gedaan? Waarom is het vandaag de dag weer mogelijk om de vernietiging van joden en andere impopulaire minderheden openlijk te propageren? En hoe kunnen Duitse toppolitici ongestraft poseren met spraakmakende neonazi’s uit Oekraïne en bovendien het Duitse publiek ervan overtuigen dat dit “vrijheidsstrijders” zijn tegen het vermeende Russische neo-imperialisme?

Verkeerde wereld. Nazi-symbolen zijn ten strengste verboden in Duitsland. En dat klopt. Dus hoe kan het dat de groene politicus Robert Habeck wapens eist voor Oekraïense neonazi’s? Ontbreekt de heer Habeck of de heer Steinmeier historische basiskennis? HIStory kan hier bijles geven.

Laten we daarom beginnen: we moeten een stukje terug in de geschiedenis van Oost-Europa. Ongetwijfeld hielden tientallen jaren communistische heerschappij in het gebied van de Sovjet-Unie de politieke stromingen die drie decennia geleden ontdooiden met de val van het Warschaupact onder een virtuele ijskap. In 2014 greep een zogenaamde “Rechtse Sector” de macht in Oekraïne. Een net iets minder nationaal-socialistische partij genaamd “Vrijheid” (Swoboda) ageert tegen Joden, Russen en Duitsers en wil Oekraïners alleen burgerrechten geven in de Oekraïne. Laten we eens kijken hoe het tot stand is gekomen.

Tot de Eerste Wereldoorlog was Oost-Europa in handen van slechts drie grote multi-etnische staten; namelijk: Oostenrijk-Hongarije, Rusland en Duitsland. De volkeren in deze staten leefden door elkaar in een lappendeken. Het naast elkaar bestaan ​​van deze volkeren was relatief vrij van conflicten. Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog kondigde de president van de Verenigde Staten van Amerika, Woodrow Wilson, zijn beroemde en veelgeprezen Veertienpuntenplan aan. Dit veertienpuntenplan bepaalde dat de grote multi-etnische staten Duitsland en Oostenrijk-Hongarije grote gebieden moesten afstaan. Hier werd de nationale staat Polen hersteld. In 1917 stortte het Russische tsaristische rijk zich in een burgeroorlog als gevolg van de bolsjewistische revolutie. Sommige staten waren hier al afgesplitst. Nu zijn ook de Baltische republieken Litouwen, Estland en Letland onafhankelijk verklaard door het Wilson Plan. Uit het faillissement van Oostenrijk-Hongarije ontstonden: Tsjechoslowakije, Hongarije en verschillende Balkanstaten. Nu werd de hele situatie hoogst explosief. Omdat de nieuwe nationale staten zichzelf bepaalden op basis van hun etnische groepen. Dat was nieuw. In het verleden omvatte de term natiestaat eigenlijk alleen het geheel van burgers in een staat die verenigd zijn door een gemeenschappelijke cultuur en geschiedenis. Maar niet door tot een bepaalde etnische groep te behoren. De gevolgen van deze etnische nationaliteit waren verschrikkelijk: etnische minderheden werden gepest, lastiggevallen en in het ergste geval verdreven. Deze zogenaamde “etnische zuivering” vergiftigde de atmosfeer in Oost-Europa, vooral in de Baltische staten en de Balkan. En zodra de nieuw gecreëerde etnisch gevormde natiestaten waren gevormd, waren ze tot de tanden bewapend en waren ze binnen de kortste keren in oorlog met naburige staten. Om deze oorlogen te kunnen financieren, hebben zij hun eigendommen verpand aan de kredietverlenende banken uit de VS, voornamelijk aan het bankenconsortium rond JP Morgan.

En zo blijkt dat de Eerste Wereldoorlog niet eindigde in november 1918. Dat was eigenlijk de tijd van de Duitse capitulatie. Zo werd het hoofddoel van deze oorlog voor Groot-Brittannië en de VS ook daadwerkelijk bereikt: Duitsland, als gevaarlijkste concurrent van de eerstgenoemde twee, werd voor enige tijd uitgeschakeld. Door deze verdeling van de vorige grote rijken in Europa begon de oorlog echter pas echt. We hebben al gemeld hoe bloedig de oorlog jarenlang in de Baltische staten is uitgevochten. En zodra Polen als staat werd hersteld, ontketende zich een wrede oorlog tussen Polen en het bolsjewistische Rusland.

Tussen Duitsland en Polen daarentegen woedde in Silezië een wrede burgeroorlog. En in Galicië was zich net een Volksrepubliek West-Oekraïne aan het ontwikkelen. Maar toen Polen klaar was met de Sovjet-Unie, wendde het zich tot Galicië en annexeerde het gebied zonder meer. Dat konden de Oekraïners die in deze regio wonen niet accepteren. Vooral omdat de Polen nogal onverdraagzaam optraden als koloniale meesters.

Dit is de geboorte van het Oekraïense fascisme. Militante verzetsstrijders georganiseerd onder de Oekraïners. Deze partizanen werden relatief vroeg gesteund door de Duitse contraspionagedienst, de buitenlandse geheime dienst van de Weimarrepubliek. De verdediging zag hier natuurlijke bondgenoten in de strijd tegen de Polen. En in 1929 werd de Organisatie van Oekraïense Nationalisten (OUN) opgericht. Dit was de juridische arm, waartoe het Oekraïense opstandelingenleger (UPA) zich als gewapende arm voegde. De fanatieke anticommunist Stepan Bandera en de wat meer gematigde Andriy Melnyk maakten al snel naam als leiders van deze groepen. De Oekraïense nationalisten waren op geen enkele manier preuts. De voorloper van de VN, de Volkenbond, classificeerde daarom de OUN van Stepan Bandera als een terroristische organisatie. Want in 1934 hebben de OUN-leiders Mykala Lebed en de eerder genoemde Stepan Bandera de Poolse minister van Binnenlandse Zaken Bronislaw Pieracki vermoord. Bandera werd aanvankelijk ter dood veroordeeld voor deze misdaad, maar werd later omgezet in levenslange gevangenisstraf.

In september 1939 begon Hitlers blitzkrieg tegen Polen. In de chaos van deze oorlogshandelingen wordt Bandera bevrijd en neemt hij de leiding van de OUN weer over. Al in 1940 leidde zijn polariserende gedrag kennelijk tot de splitsing van de OUN in een factie onder leiding van Bandera en een andere factie onder leiding van Melnyk.

De bloeitijd van de OUN begon toen de Duitse Wehrmacht in de zomer van 1941 de Sovjet-Unie binnenviel. Op sleeptouw van de Wehrmacht en de Waffen-SS trekken de OUN-jagers de bezette Sovjetgebieden binnen. Ze hopen dat de Duitsers hen in ruil voor hun medewerking hun eigen autonome staat Oekraïne zullen geven. Politiek officier van de OUN Volodomir Stachiv schrijft in die zin aan Adolf Hitler dat ze een fascistisch land willen bouwen dat “de nationale reorganisatie van Oost-Europa consolideert en de vernietiging van de opstandige joods-bolsjewistische invloed afdwingt”.

En zo creëren de Oekraïense aanhangers van de OUN, die al op sleeptouw zijn genomen door de nazi’s, de langverwachte “nationale reorganisatie”. In Odessa werden in één nacht 19.000 Joden vermoord door de Wehrmacht en Roemeense troepen. In de komende weken werden nog eens 40.000 weerloze Joodse burgers vermoord. In Krasnodar werden 7.000 joden en communisten vergast. Bij het bloedbad van Babyn Yar aan de rand van de Oekraïense hoofdstad Kiev zijn op 29/30 september 1941 in één klap 33.000 Joden vermoord, in samenwerking met de Wehrmacht, Waffen-SS en OUN. Al op 30 juni 1941 hielpen de Oekraïense extremisten de Wehrmacht bij sadistische massamoorden. De wreedheid en bloeddorstigheid van de Oekraïners schokte zelfs geharde SS-slagers. Generaal Heggendorff meldde: “Ze waren zo brutaal in de omgang met onbetrouwbare mensen dat we vaak moesten ingrijpen.” De Duitse beulen gaven de ijverige Oekraïense medewerkers vaak banen die ze voor zichzelf “beneden hun waardigheid” vonden. Dus terwijl de Duitse moordenaars het op volwassen moordslachtoffers richtten, zouden de Oekraïners kinderen en ouderen vermoorden. De Duitse bezetters profiteerden van de lokale kennis, de taal en de kennis van de netwerken in de regio van hun Oekraïense medewerkers. Het was de taak van de Oekraïners om de bevolking “uit te kammen” voor joden en communistische “commissarissen”. Dus terwijl de Duitse moordenaars het op volwassen moordslachtoffers richtten, zouden de Oekraïners kinderen en ouderen vermoorden. De Duitse bezetters profiteerden van de lokale kennis, de taal en de kennis van de netwerken in de regio van hun Oekraïense medewerkers. Het was de taak van de Oekraïners om de bevolking “uit te kammen” voor joden en communistische “commissarissen”. Dus terwijl de Duitse moordenaars het op volwassen moordslachtoffers richtten, zouden de Oekraïners kinderen en ouderen vermoorden. De Duitse bezetters profiteerden van de lokale kennis, de taal en de kennis van de netwerken in de regio van hun Oekraïense medewerkers. Het was de taak van de Oekraïners om de bevolking “uit te kammen” voor joden en communistische “commissarissen”.

Volgens Hitlers “commissarorder” moesten Joden en communistische functionarissen onmiddellijk worden doodgeschoten. De fascisme-onderzoeker Raul Hilberg meldt de verklaring van een SS-generaal: “We waren geschokt door de bloeddorstigheid van deze mensen.” Ook de Oekraïners maakten korte metten met de Polen: tussen 1943 en 1944 werden meer dan 100.000 Poolse burgers afgeslacht.

Al deze ijver was echter van geen enkel nut voor de Oekraïense medewerkers. Het is waar dat leidende nazi-functionarissen graag met de genade van Hitler nieuwe, gedeeltelijk autonome republieken hadden willen stichten op het grondgebied van de Sovjet-Unie. Dit principe van indirecte heerschappij had zijn waarde op briljante wijze bewezen in het oude Rome en ook in het Britse rijk. Maar dit concept mislukte vanwege de koppigheid van de Führer Adolf Hitler. In plaats daarvan wilde hij de ‘Slavische ondermensen’ uitroeien, zoals de Amerikanen de Indianen deden, om plaats te maken voor rasechte Arische kolonisten op het ontvolkte land. Ook de leiders van de Oekraïense separatisten werden door de nazi’s geëlimineerd. Bandera verbleef tot het einde van de oorlog in een chic appartement in een concentratiekamp, ​​net als andere vooraanstaande Oekraïners. Desalniettemin bleven de voetvolk van de OUN als onofficiële medewerkers in de sleep van de SS en de Wehrmacht. Toen de nederlaag van de Duitse formaties echter duidelijk werd en de strijdkrachten zich alleen naar het westen terugtrokken, werden Oekraïense vrijwilligers zelfs toegelaten tot de Waffen-SS. Voor de Oekraïners richtten de nazi’s het Nachtigall-bataljon en het Roland-bataljon op. Toen de Duitse formaties zich al terugtrokken uit Oost-Europa, verschansten 40.000 OUN-jagers zich in de Karpaten en hielden het Rode Leger op afstand om de achterkant van de Duitse formaties te dekken. Oekraïense vrijwilligers werden zelfs toegelaten tot de Waffen-SS. Voor de Oekraïners richtten de nazi’s het Nachtigall-bataljon en het Roland-bataljon op. Toen de Duitse formaties zich al terugtrokken uit Oost-Europa, verschansten 40.000 OUN-jagers zich in de Karpaten en hielden het Rode Leger op afstand om de achterkant van de Duitse formaties te dekken. Oekraïense vrijwilligers werden zelfs toegelaten tot de Waffen-SS. Voor de Oekraïners richtten de nazi’s het Nachtigall-bataljon en het Roland-bataljon op. Toen de Duitse formaties zich al terugtrokken uit Oost-Europa, verschansten 40.000 OUN-jagers zich in de Karpaten en hielden het Rode Leger op afstand om de achterkant van de Duitse formaties te dekken.

Na de Duitse capitulatie gingen de OUN- en UPA-jagers ondergronds. Tussen 1945 en 1951 hebben Oekraïense sluipschutters naar schatting 35.000 Sovjetpolitie en partijkaders gedood. Sommige Oekraïense terroristen gingen echter liever naar veilige landen in het buitenland. Vooral omdat de Oekraïense bevolking steeds meer oorlogsmoe werd en de constante aanvallen beu werd. Oekraïners vormden hun eigen gemeenschappen in ballingschap, bijvoorbeeld in Bredford, Engeland. Andere Oekraïners wilden hun militaire handel echter niet opgeven, zelfs niet in ballingschap.

Ze profiteerden van het feit dat president Roosevelt in de VS was overleden. Na zijn dood werd een nieuwe politieke lijn aangenomen. Een beleid van toenemende confrontatie nam nu de plaats in van samenwerking met de Sovjet-Unie. En als men eerst een dossier had aangemaakt van de relevante oorlogsmisdadigers om hen tot hun verdiende straf te brengen, dan werd dit dossier genaamd CROWCASS steeds meer gebruikt om toekomstige werknemers te rekruteren in de geplande oorlog tegen de Sovjet-Unie. Iedereen die informatie kon verschaffen over de Sovjet-Unie was van harte welkom. Op deze manier stapte nazi-generaal Reinhard Gehlen naadloos over van de nazi-buitenlandse inlichtingendienst “Fremde Heere Ost” als onderaannemer van de CIA naar de uitvoerende voorzitter van de nieuwe federale inlichtingendienst BND. In 1948 besloot de Amerikaanse Nationale Veiligheidsraad in decreet nummer 20 om de nazi-misdadigers te recyclen voor de geplande derde wereldoorlog. Juridisch werd het mogelijk om nazi-misdadigers naar de Verenigde Staten te brengen. Operatie Bloodstone bepaalde welke vaardigheden nodig zijn bij het recyclen van nazi’s. De nazi’s zouden worden gefinancierd door de propaganda-radiostations Radio Free Europe en Radio Liberty.

Er waren echter voortdurend problemen met de ingehuurde Oost-Europese nazi-collaborateurs. Want ze beleefden hun wederzijdse vijandigheden levendig. Ook haar loyaliteit aan de Amerikaanse werkgever was niet altijd even duidelijk. Volgens Christopher Simpson: “Dubbele, driedubbele en viervoudige agenten waren de norm, niet de uitzondering. Politieke moorden en ontvoeringen kwamen veel voor.” Maar deze tijdgenoten waren nog steeds nodig voor een speciale opdracht. Omdat de VS twee verschillende atoombommen hadden getest in Hiroshima en Nagasaki. Ze dachten dat ze in het bezit waren van kernwapens. Zo ontstond eind 1948 het plan om in dertig dagen zeventig atoombommen op de Sovjet-Unie te laten vallen. Dit was bedoeld om veertig procent van de industriële capaciteit van de Sovjet-Unie te verlammen. Nu zou de volgende 5 moeten zijn. 000 Oost-Europese oorlogsmisdadigers worden naar het postnucleaire besmette gebied gestuurd. Ze zouden het nu besmette gebied voor de VS moeten annexeren. Er waren eigenlijk 5.000 vrijwillige Oekraïners en Russen die naar hun nu nucleair besmette thuisland wilden gaan als wetshandhavers voor de VS. Gelukkig was de Sovjet-Unie in staat om in 1949 haar eigen atoombom tot ontploffing te brengen, waardoor de beroemde balans van terreur werd ingesteld die tot op de dag van vandaag het nucleaire inferno van ons afhoudt. De nazi-collaborateurs bleven daarom onbestraald. In plaats daarvan werden ze getraind voor gerichte sabotagedaden in de Sovjet-Unie. Ze landden met een parachute in vijandelijk gebied. Helaas heeft de Sovjetpolitie de saboteurs daar onderschept. Omdat, zoals we al zeiden, veel Oekraïense Amerikaanse agenten waren al gechanteerd door de Sovjet-inlichtingendienst en “veranderd” in dubbelagenten. Dan was er Kim Philby. Hij werkte in een leidende positie bij de Britse geheime dienst en onthulde als dubbelagent aan de Sovjets alle namen en acties van de westerse geheime diensten. Ook deze sabotage mislukte.

Sommige Oekraïense nazi-collaborateurs konden echter naar de VS emigreren. Ze oefenden een sterke invloed uit in de ballingschapsgemeenschappen daar en brachten de mensen in toenemende mate op hun eigen standvastige anti-communistische koers. De Assembly of Captive European Nations, opgericht door de Amerikaanse regering, was de lobbyorganisatie die op haar beurt de politieke partijen tot de radicale lijn bracht. De anti-communistische draai van de Republikeinse Partij onder Ronald Reagan was het resultaat van deze lobby. En toen het Sovjetrijk implodeerde, keerden de erfgenamen van Stepan Bandera’s OUN vanuit de Verenigde Staten terug naar hun geboorteland Oekraïne.

Vandaag de dag is Oekraïne diep verdeeld. In het oosten van het land voelen mensen zich Russen. In het Westen daarentegen is er een groot enthousiasme voor een soort van “Oekraïnisering”. Je moet weten dat er van oudsher weinig verschillen zijn tussen de Oekraïense en Russische cultuur. Maar er wordt kunstmatig een Oekraïense taal gefokt. De poging om de Oekraïners die in het Oosten wonen deze reactie op te dringen, wordt door de mensen daar krachtig afgewezen. Dit is waar het potentieel voor bloedige conflicten zich ontvouwt. Bovendien werd in 2010 de nazi-collaborateur Stepan Bandera bij wet uitgeroepen tot “Held van Oekraïne”. Straten zijn vernoemd naar Bandera en standbeelden zijn opgericht ter ere van hem. Iedereen die iets kritisch over Bandera zegt, riskeert gevangenisstraf.

De politieke cultuur in West-Oekraïne wordt gekenmerkt door extreemrechtse, antisemitische milities en partijen. De partij Swoboda, wat ‘vrijheid’ betekent in het Duits, verspreidt schaamteloos nazi-ideeën. Haar voorzitter Oleh Tjanybok verwees trots naar de verontwaardiging van de OUN toen hij in 2004 zei:

“Jullie zijn Oekraïense nationalisten, Oekraïense patriotten! Jullie moeten de helden worden die vandaag de aarde onder onze voeten verdedigen! Ze slingerden geweren om hun nek en gingen het bos in. Ze vochten tegen Russen, tegen Duitsers, tegen Joodse varkens en ander gespuis dat de Oekraïense staat van ons wilde afpakken! We moeten de Oekraïne eindelijk aan de Oekraïners geven!” <1>

In die zin worden alle niet-Oekraïners geterroriseerd en geïntimideerd. Of afgeslacht, op de goede oude OUN-manier. Op 2 mei 2014 werden opnieuw 42 mensen door Oekraïense extremisten opgesloten in het Vakbondshuis in Odessa en vervolgens verbrand <2>. Het was van tevoren extreem bloedig op het Maidanplein in Kiev. Vooral de veel gewelddadigere terroristische groepering “The Right Sector” viel op. Inmiddels zijn meer dan 80 extreemrechtse milities onder controle van het Oekraïense ministerie van Binnenlandse Zaken geplaatst. Ongevraagd financierde de Oekraïense belastingbetaler de nazi-terreur, waarmee de normale bevolking werd onderdrukt door criminele elementen.
Onvoorstelbare omstandigheden. Dat is ongeveer alsof een nogal armoedige Waffen-SS en een haveloze Gestapo nog steeds voor “vrede en orde” zorgden in Duitsland. Het is ook schokkend dat alle Duitse politici hun respect betuigen aan deze gevaarlijke fascisten en criminelen en ons willen vertellen dat ze “vrijheidsstrijders” en pioniers van de democratie steunen. In feite betalen wij Duitse belastingbetalers deze beruchte criminelen ook in de strijd tegen het kwaadaardige rijk – dat wil zeggen Rusland. Gekke wereld. corrupte wereld.

We leren van het verleden hoe we de toekomst beter kunnen maken.

Gebruikte literatuur:

Christopher Simpson: Blowback: Amerika’s rekrutering van nazi’s en de vernietigende impact ervan op ons binnenlands en buitenlands beleid. Londen 1988

Hermann Ploppa: De greep op Eurazië – De achtergrond van de eeuwige oorlog tegen Rusland. Marburg 2019

Opmerkingen:

<1> https://daserste.ndr.de/panorama/aktuell/Judenschweine-bekaempfen-Aufruf-oder-Nacherzaehlung,ukraine387.html

<2> “Remember Odessa” – een documentaire van Wilhelm Domke-Schulz https://www.youtube.com/watch?v=itJizpcx34Q

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Fascisme: de laars van het kapitaal deel 2

Dit is deel 2 van het Fascisme: de laars van het kapitaal (deel 1 is hier) II. Liberalisme, neoliberalisme en het liberaal-fascistische koopje Bij een goede analyse zien we dat liberalisme… [...]

Fascisme: de laars van het kapitaal deel 1

De tegenstellingen worden scherper! Zoals de traditie is tijdens crisisperiodes onder het kapitalisme, heeft een golf van fascisme zich over de wereld verspreid om de belangen van de heersende klasse… [...]

Getolereerde nazi-cultus

Sinds het begin van de oorlog in Oekraïne is het graf van de Oekraïense nazi-collaborateur Stepan Bandera in München een echt bedevaartsoord geworden. Het woord ‘nazi‘ is de afgelopen jaren… [...]

Boeren : Die oorlog daar, is de onze”, gaf Mark Rutte aan

Boeren “Die oorlog daar, is de onze”, gaf Mark Rutte aan. Nu maakt een oorlog niet alleen talloze menselijke slachtoffers, minstens evenveel dieren verliezen het leven tijdens een oorlog. Legers… [...]

Filmpje! Gideon van Meijeren wast nepdominee Jesse Klaver de oren

Filmpje! Gideon van Meijeren wast nepdominee Jesse Klaver de oren: ‘Vergeleken met GroenLinks-geweld is dit een opstootje!’ Tijdens het debat over de boerenprotesten was er vandaag een harde confrontatie tussen… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN