Connect with us

Politiek

De sinistere convergentie van Klaus Schwabs grote reset met het Vaticaan en de bevrijdingstheologie

Published

on

Klaus Schwab

Te midden van de wereldwijde covid-lockdowns en economische ontwrichtingen die het in 2020 heeft veroorzaakt, verscheen Klaus Schwab, een voorheen onopvallende oprichter van een in Zwitserland gevestigd zakenforum, op het wereldtoneel en riep op tot wat hij een Great Reset van de hele wereldeconomie noemde, met behulp van de pandemie als aanjager. In juli 2020 publiceerde hij zelfs een boek waarin hij zijn blauwdruk schetste. Het wordt terecht een technocratische samenleving genoemd met mondiale top-down centrale planning. Schwab gebruikt de vrees voor de opwarming van de aarde en de benarde situatie van de armen in de wereld om te rechtvaardigen wat in feite een plan is voor een mondiaal totalitarisme waar, zoals de Davos-website het stelt, niemand iets zal bezitten. Wat niet goed bekend is, is het feit dat de inspiratie voor Schwabs dystopische plannen afkomstig is van een katholieke bisschop die hij in de jaren zeventig in Brazilië ontmoette.

Verre van een traditionele katholieke priester, stond deze bisschop bekend als de “Rode Bisschop” en onderschreef Castro’s Cuba-model, evenals de Mao Culturele Revolutie waarin miljoenen Chinezen werden gedood of vernietigd in een zuivering van de vijanden van Mao. Zijn naam was aartsbisschop Dom Helder Camara van Brazilië, de leidende vroege figuur die in de jaren zestig en zeventig de kerkbeweging verspreidde die bekend staat als ‘bevrijdingstheologie’.

Van nazi tot communist?

Helder Camara maakte een overgang van de twee uitersten van het politieke spectrum. In 1934 was Camara een leidende figuur in een pro-Mussolini Braziliaanse kerkelijke fascistische beweging, Braziliaanse Integralist Action of Acao Integralista Brasileira (AIB). Het was geen toevallige betrokkenheid. Als jonge katholieke priester maakte pater Camara deel uit van de Hoge Raad van de AIB. In 1936 was Camara persoonlijk secretaris geworden van de oprichter van de AIB, Plinio Salgado, en nationaal secretaris van de AIB. Net als Mussolini’s fascistische zwarthemden of Hitlers bruinhemden in de jaren twintig, waren de Braziliaanse AIB de groenhemden, die paramilitaire groepen opstelden die in de jaren dertig actief en gewelddadig communisten op straat aanvielen in Brazilië. Toen Camara begin jaren dertig tot priester werd gewijd, droeg hij naar verluidt het Greenshirt onder zijn soutane.merkwaardige delen van de geschiedenis van Camara.

Tegen het einde van de oorlog, in 1946, was Helder Camara er op de een of andere manier in geslaagd om over te stappen van het pro-Mussolini en pro-Hitler-fascisme van de AIB naar een pro-marxistisch “progressivisme” als assistent-generaal van de Braziliaanse Katholieke Actie, wiens jeugdgroep , JUC, omarmde openlijk de Castro Cubaanse Revolutie in 1959. In 1963 definieerde een factie van de JUC die Camara steunde, de Ação Popular (AP), zichzelf als socialistisch en verklaarde hun steun voor de “socialisatie van de productiemiddelen. ” De katholieke groep AP nam statuten aan die lof voor de Sovjetrevolutie bevatten en een erkenning van “het cruciale belang van het marxisme in de revolutionaire theorie en praktijk”. Dom Helder werd van 1964 tot 1985 aartsbisschop van Olinda en Recife in het noordoosten van Brazilië.

Een grondlegger van de bevrijdingstheologie

Helder Camara was een instrumentele figuur in een beweging die zich al snel wereldwijd verspreidde, niet alleen in de katholieke kerk maar ook onder andere kerken. Later werd het door de Peruaanse priester Gustavo Gutierrez de Bevrijdingstheologie genoemd. De “bevrijding” verwees naar wat de priesters beweerden de boodschap van het christendom te zijn: “God houdt bij voorkeur van de armen.” De beweging beweerde dat de rol van de kerk zou moeten worden toegewijd aan het proces van bevrijding in het onderdrukte en uitgebuite land in de Derde Wereld. De beweging markeerde een radicale verschuiving in de positie van de katholieke kerk. Priesters begonnen geweld tegen dictators zoals Somoza in Nicaragua te legitimeren, zelfs toen een aantal van hen de wapens opnamen en zich in de jaren zeventig bij de Sandinisten en andere marxistische groeperingen voegden.

Gustavo Gutierrez riep expliciet op “om de huidige onrechtvaardige situatie af te schaffen en een andere samenleving op te bouwen, vrijer en menselijker.” Op zijn zachtst gezegd was dit een radicale ommezwaai waarbij de kerk zich moest richten op het zo nodig met geweld bevrijden van de armsten van de samenleving in de ontwikkelingslanden en het herverdelen van de rijkdom. Door communisten gesteunde guerrillabewegingen in overwegend katholieke landen zagen al snel het nut in van priesters die hun oorlogen een sociale legitimiteit gaven die verder ging dan de marxistische doctrine. Gutierrez zei: “De theologie van de bevrijding is geworteld in een revolutionaire strijdbaarheid.”

Een mede-Braziliaanse pleitbezorger van Helder Camara’s sociaal activisme voor de kerk, pater Leonardo Boff, verklaarde: “Wat wij voorstellen is marxisme, historisch materialisme, in de theologie.” Boff en anderen zijn sindsdien overgestapt van het bepleiten van radicale landhervormingen, door land af te nemen van grote eigenaren en het aan arme boeren te geven, naar het steunen van radicale agenda’s voor de opwarming van de aarde als onderdeel van hun bevrijdingsagenda. Sindsdien heeft de beweging zich verspreid van Latijns-Amerika tot Afrika en Azië, van Zimbabwe tot Sri Lanka.

In wezen schiep Helder Camara’s Bevrijdingstheologie het sociale klimaat en bevorderde de verspreiding door de samenleving voor de “slachtoffer”-ideologie van de huidige wijdverbreide bewegingen van ANTIFA tot BLM en de hele Groene Agenda-beweging.

Rode bisschop ontmoet Schwab

In recente openbare verklaringen citeerde Klaus Schwab, oprichter van het Davos World Economic Forum een ​​halve eeuw geleden, twee mannen die volgens hem zijn leven hebben veranderd. Een daarvan was Henry Kissinger, die zijn mentor was toen Schwab eind jaren zestig op Harvard zat. De andere was verrassend genoeg de Rode Bisschop, Dom Helder Camara. Het was Kissinger die als minister van Buitenlandse Zaken van Nixon een complot smeedde om linkse regeringen in Chili, Argentinië en elders te vermoorden, ze te vervangen door meedogenloze militaire dictaturen zoals Pinochet, terwijl Helder Camara aan de andere kant werkte en de armen mobiliseerde tegen de staat.

In 2010 publiceerde Schwab’s World Economic Forum een ​​zelfgenoegzaam boek met de bescheiden titel: “The World Economic Forum: A Partner in Shaping History-The First 40 Years 1971 – 2010.” Daar beschrijft Schwab de centrale rol die Kissinger vanaf het begin speelde bij het selecteren van sprekers en gasten voor Schwabs elite zakelijke bijeenkomsten.

Over het jaar 1974 schreef Schwab: “Tijdens het European Management Symposium 1974 (vandaag WEF) maakte Dom Hélder Câmara, de rooms-katholieke aartsbisschop van Olinda en Recife, Brazilië, een opmerkelijke verschijning, waarmee hij de rol van het Forum als platform voor provocerende maar vitale stemmen. Câmara was uitgenodigd in Davos, ondanks het feit dat hij door veel regeringen en bedrijfsleiders als persona non grata werd beschouwd. Hij noemde zichzelf “de woordvoerder van die tweederde van de mensheid die lijdt onder de oneerlijke verdeling van de natuurlijke hulpbronnen.” Schwabs verslag vervolgde: “Dom Hélder voorspelde dat ontwikkelingslanden op een dag de leidende economische machten zouden kunnen uitdagen en botsen. Hij bekritiseerde multinationals omdat ze zoveel van de mensheid in erbarmelijke omstandigheden hielden. Hij riep op tot een grotere maatschappelijke verantwoordelijkheid,welvaart voor alle mensen.” Schwab verklaarde in een video: “Een voorbeeld dat voor mij waarschijnlijk een cruciaal moment in mijn leven was. Ik reisde voor de eerste keer naar Brazilië, ik ontmoette een priester die toen bekend stond als de priester van de armen, zijn naam was Dom Hélder Câmara.”

WEF en paus Franciscus

Tijdens een bezoek aan Brazilië in 2013 in het begin van zijn pausschap, noemde Franciscus Dom Helder Camara als iemand die onuitwisbaar de “reis van de kerk in Brazilië” markeerde. In zijn Evangelii gaudium (De Vreugde van het Evangelie) van hetzelfde jaar verklaarde Franciscus in de taal van de Bevrijdingstheologie van Helder Camara en anderen: “Zonder de voorkeursoptie voor de armen, loopt de verkondiging van het Evangelie … het risico verkeerd te worden begrepen of te verdwijnen. ” De term “voorkeursoptie voor de armen” is de sleutel. Het klinkt nobel, maar wat betekent het in werkelijkheid?

Met name deed Klaus Schwab in 2014 een persoonlijke uitnodiging aan paus Franciscus om de Davos-bijeenkomst toe te spreken. Francis heeft sindsdien talloze van dergelijke brieven aan Schwab geschreven en staat op de lijst van het World Economic Forum als Agenda-bijdrager. In oktober 2020 schreef de officiële website van het Davos WEF: “In een opvallende, 43.000 woorden lange encycliek die afgelopen zondag werd gepubliceerd, drukte de paus zijn stempel op de inspanningen om vorm te geven aan wat wordt genoemd een Grote Reset van de wereldeconomie als reactie op de verwoesting van COVID-19.”

Tegen 2015 had Franciscus, die zich voordoet als de speciale bewaker van de armen, zijn goedkeuring gegeven aan het initiëren van het officiële proces, door de Congregatie voor de Heiligverklaringen, om een ​​proces van Helder Camara’s “zaligverklaring” te beginnen. Sindsdien heeft de huidige paus ongekende politieke standpunten ingenomen voor maatregelen van de Global Warming Green Agenda, vaccins tegen covid, steun voor gendergelijkheid, migratie, herverdeling van rijkdom van rijk naar arm en andere sociale acties die zijn controversiële pausdom hebben gedomineerd.

Geweldige reset

De relevante vraag die moet worden gesteld, is waarom de oprichter van ’s werelds meest invloedrijke corporate globaliseringsforum, Klaus Schwab, de oprichter van de Bevrijdingstheologie en de huidige liberale paus Franciscus zou omarmen, de allereerste jezuïetenpaus die deze ideeën vandaag geniepig nieuw leven inblaast?

Het is zeker niet zo dat Klaus Schwab het marxisme omarmt. Schwab is de ‘Godfather van de globalisering’. De versmelting van de ideologieën van Francis en Schwab is een slimme manier om massale steun te creëren, vooral onder jongere en armere mensen over de hele wereld voor de grootschalige aanval op privébezit en op een stabiele middenklasse die nodig is voor de wereldwijde corporatistische Great Reset, een mondiaal technocratisch fascisme van bovenaf.

In november 2020 verklaarde paus Franciscus dat er een nieuwe “sociale rechtvaardigheid” nodig is en dat privé-eigendom niet vanzelfsprekend is in het christendom: “Laten we bouwen aan de nieuwe sociale rechtvaardigheid en toegeven dat de christelijke traditie nooit het recht op privé-eigendom heeft erkend. als absoluut en onroerend”, zei Francis. Hij werkt niet uit.

In oktober 2020 vaardigde de paus een encycliek uit, Fratelli Tutti, waarin hij op privébezit uitging. Hij schreef: “Zakelijke vaardigheden, die een geschenk van God zijn, moeten altijd duidelijk gericht zijn op de ontwikkeling van anderen en op het uitbannen van armoede…” Hij verklaarde: “Het recht op privé-eigendom gaat altijd gepaard met het primaire en prioritaire principe van de ondergeschiktheid van alle privé-eigendom aan de universele bestemming van de goederen van de aarde, en dus het recht van iedereen op het gebruik ervan.”

Dit is opmerkelijk vergelijkbaar met wat Schwab van het WEF schrijft in zijn boek uit 2020, The Great Reset, waar hij stelt: “Eerst en vooral zal het post-pandemische tijdperk een periode inluiden van massale herverdeling van rijkdom, van de rijken naar de armen en van kapitaal naar arbeid.” Schwab beweert dat het tijdperk van het neoliberalisme op de vrije markt voorbij is en dat grote overheidsingrijpen nodig is om een ​​’duurzaam’ milieubeleid te voeren.

Op de WEF-website beschreef de organisatie van Schwab hun visie op de reset naar een wereld waarin niemand iets bezit. Een video verklaart hun visie op de wereld in 2030: “Je zult niets bezitten en je zult gelukkig zijn”, eraan toevoegend dat “Wat je ook nodig hebt, je zult huren.” Het zou zelfs inhouden dat je je kleding huurt! Schwab stelt dat deze radicale herverdeling van eigendomsrechten wereldwijd nodig zal zijn om ‘ecologische rechtvaardigheid’ te bereiken. Dit sluit aan bij Francis’ oproep tot een ‘groene financiële agenda’ om het huidige financiële systeem te vervangen.

De omarming door Davos van de Vaticaanse agenda is veel sinister dan het lijkt. Hun Great Reset gaat over het einde van de menselijke vrijheid of vrijheid ten gunste van een nieuwe globalistische agenda van totale controle, hightech surveillance, verplichte medicijnen en massale herverdeling van inkomen vanuit de middenklasse van de samenleving. Schwab is niets anders dan een meester in marketing, en zijn dystopische Great Reset en zijn ‘ecologische rechtvaardigheid’ is precies dat.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
1 Comment

1 Comment

  1. Pingback: De trojka van transformatie: Merkel, Schwab en Harbarth INDIGNATIE

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

De NAVO bereidt zich voor op oorlog tegen nucleair bewapende “gelijke concurrenten”.

Published

on

navo

Aan het einde van de NAVO-top in Madrid, Spanje, hebben de lidstaten van de NAVO, waaronder de meeste Europese landen, evenals de VS en Canada, een strategiedocument aangenomen waarin hun plannen worden geschetst om het Europese continent te militariseren, de massale uitbreiding van de oorlog tegen Rusland en om zich voor te bereiden op een oorlog tegen China.

NAVO Het document kondigt aan: “We zullen, zowel individueel als collectief, het volledige spectrum van strijdkrachten leveren… die nodig zijn voor afschrikking en verdediging, inclusief voor intensieve cross-dimensionale oorlogvoering tegen gelijkwaardige concurrenten die kernwapens bezitten.”

NAVO
Een fragment uit het strategiedocument

In tegenstelling tot het laatste strategiedocument uit 2010 zegt het huidige document: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.” Dit verklaart praktisch dat het bondgenootschap in oorlog is – hoewel geen van de lidstaten van de NAVO een oorlog heeft gevoerd in het “euro-Atlantisch gebied”.

NAVO
Het document beweert: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.”

Het strategisch kaderdocument gebruikt openlijk de taal van de machtspolitiek. Het woord ‘belangen’ wordt zeven keer gebruikt en er wordt uitgelegd dat zowel China als Rusland de ‘belangen van het bondgenootschap’ betwisten.

In het laatste strategische kaderdocument van de NAVO uit 2010 werd het woord ‘belangen’ slechts één keer gebruikt. Destijds beloofden ze “het politiek overleg en de praktische samenwerking met Rusland op gebieden van gemeenschappelijk belang te verbeteren”.

Terwijl het document uit 2010 Rusland een ‘partner’ noemde, noemt het huidige Rusland een ‘bedreiging’ en China een ‘uitdaging’. Het nieuwe NAVO-strategiedocument rechtvaardigt deze classificaties expliciet door te stellen dat deze landen “een uitdaging vormen voor onze belangen”.

Het zei verder: “De Volksrepubliek China probeert controle te krijgen over belangrijke gebieden van de technologie- en industriële sectoren, kritieke infrastructuur en strategische materialen en toeleveringsketens. Het gebruikt zijn economische slagkracht om strategische afhankelijkheden te creëren en zijn invloed te vergroten.”

NAVO
Het document beweert dat de economische ontwikkeling van China (aangeduid als “controle”) indruist tegen de belangen van de NAVO-lidstaten.

Om hun “belangen” veilig te stellen, beloven de bondgenoten “de afschrikkings- en verdedigingshouding aanzienlijk te versterken”.

Het document stelt stellig dat de reeks maatregelen die de oorlog in Oekraïne veroorzaakten, succesvol waren: “De uitbreiding van de NAVO is een historisch succes.” Het Kremlin rechtvaardigde zijn invasie van Oekraïne door te beweren dat de inspanningen van Oekraïne om toe te treden tot de NAVO en het stationeren van kernwapens op de Russische grens een bedreiging zou hebben gevormd voor de nationale veiligheid van Rusland.

Het NAVO-document kondigt aan door te gaan met de uitbreiding van het militaire bondgenootschap: “We bevestigen opnieuw ons opendeurbeleid… Onze deur blijft openstaan ​​voor alle Europese democratische staten die de waarden van ons bondgenootschap delen… Lidmaatschapsbesluiten worden genomen door gevangen door de NAVO-bondgenoten en derden hebben geen inspraak in dit proces.”

De oorlog in Oekraïne is nu de grootste Europese oorlog sinds de Tweede Wereldoorlog en heeft al het leven gekost aan tienduizenden Oekraïners en Russen. Door haar uitbreiding als een succes te omschrijven, verklaart de NAVO dat deze doden en nog veel meer die zullen komen een aanvaardbare prijs zijn om de belangen van haar leden te beschermen.

Als antwoord op uitdagingen voor de ‘belangen’ van het Bondgenootschap, hebben de NAVO-leden zich verplicht tot een militariseringsprogramma dat gevolgen zal hebben voor alle aspecten van de samenleving. Het zegt: “In een omgeving van strategische concurrentie zullen we ons wereldwijde situationele bewustzijn vergroten en ons bereik uitbreiden om gebruik in alle dimensies en richtingen af ​​te schrikken, te verdedigen, te bestrijden en te weigeren in overeenstemming met onze 360-gradenbenadering.”

Het vervolgt: “Zolang er kernwapens bestaan, zal de NAVO een nucleair bondgenootschap blijven… Daartoe zullen we zorgen voor een substantiële en consistente aanwezigheid te land, ter zee en in de lucht, onder meer door verbeterde geïntegreerde vluchten.” – en raketverdediging . .. De houding van de NAVO op het gebied van nucleaire afschrikking is ook gebaseerd op door de Verenigde Staten in Europa naar voren geplaatste kernwapens en op de bijdragen van de relevante bondgenoten.”

De doelen die in het document worden geschetst, kunnen alleen worden bereikt door een enorme toename van de troepen, munitie en voorraden die nodig zijn voor oorlogvoering. “We zullen vooruit schrikken en verdedigen met robuuste, in het theater opgestelde, cross-dimensionale gevechtsklare troepen, geoptimaliseerde commando- en controleregimes, bijna-ingezette munitie en uitrusting, en verbeterde capaciteit en infrastructuur om elke bondgenoot met weinig of geen voorsprong snel te versterken. tijd.”

De NAVO-strategienota erkent geen andere prioriteiten die concurreren met de inzet van militaire middelen. De woorden “honger”, “armoede” en “werkloosheid” zijn even afwezig als de coronapandemie, die wereldwijd tientallen miljoenen mensen het leven heeft gekost, alleen al in de VS een miljoen.

De opmerkingen van de Amerikaanse president Joe Biden kwamen overeen met de toon van dit document.

Op een persconferentie na de top verklaarde Biden trots: “We hebben Oekraïne sinds mijn aantreden bijna $ 7 miljard aan veiligheidshulp verleend. In de komende dagen zijn we van plan meer leveringen aan te kondigen ter waarde van meer dan $ 800 miljoen, waaronder een ultramodern westelijk luchtverdedigingssysteem, extra artillerie en munitie, anti-artillerieradar, extra munitie voor de HIMARS-raketwerpers die we al hebben geleverd, en extra HIMARS uit andere landen.”

Hij voegde eraan toe dat de Amerikaanse bondgenoten in totaal “bijna 140.000 antitanksystemen, meer dan 600 tanks, bijna 500 artilleriesystemen, meer dan 600.000 patronen artilleriemunitie en ultramoderne meervoudige raketwerpers hadden geleverd.” , anti-scheeps- en luchtafweersystemen.”

Toen hem werd gevraagd naar de kosten van de oorlog voor het Amerikaanse volk, zei Biden dat er niet eens over was nagedacht.

Op de persconferentie werd Biden door een verslaggever gevraagd: “De leiders van de G7-landen hebben deze week een belofte gedaan om Oekraïne te steunen, ik citeer ‘zo lang als het duurt’. En ik vraag me af of u kunt uitleggen wat dat betekent – ‘zo lang als het duurt’. Betekent dit onbeperkte Amerikaanse steun aan Oekraïne? Of moet je uiteindelijk president Zelenskyy vertellen dat de VS zijn land niet langer kunnen steunen?”

Biden antwoordde: “We zullen Oekraïne steunen zolang als nodig is.”

Een andere verslaggever vroeg naar “hoge benzineprijzen in de VS en over de hele wereld… Hoe lang is het nog eerlijk voor automobilisten in Amerika en de rest van de wereld om de rekening van deze oorlog te blijven betalen?”

Biden herhaalde: “Zolang het duurt.”

Biden heeft in feite verklaard dat onbeperkte maatschappelijke middelen zullen worden besteed aan de oorlogsinspanning. Nadat de Amerikaanse heersende klasse de financiering voor de strijd tegen de pandemie heeft verlaagd, waardoor onverzekerde werknemers zelf de vaccins en ziekenhuisopnames voor Covid-19 moeten betalen, dringt ze in plaats daarvan aan om enorme maatschappelijke fondsen in de oorlogsinspanning te pompen.

De plannen die in het nieuwe NAVO-strategiedocument zijn uiteengezet, hebben onnoemelijke implicaties voor de oorlog zelf en voor de eindeloze herverdeling van sociale fondsen naar militaire uitgaven. Dit gaat gepaard met bezuinigingen op gezondheidszorg en pensioenen en lagere lonen voor werknemers.

Terwijl arbeiders wereldwijd de strijd aangaan tegen de stijgende kosten van levensonderhoud, is het van vitaal belang dat ze de strijd tegen oorlog en militarisme tot hun topprioriteit maken.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Oekraïne is de nieuwste neocon-ramp

Published

on

neocon

De belangrijkste boodschap van de neocons is dat de VS de militaire macht moet overheersen in elke regio van de wereld, en het hoofd moet bieden aan opkomende regionale machten die op een dag de wereldwijde of regionale dominantie van de VS kunnen uitdagen, met name Rusland en China.

De oorlog in Oekraïne is het hoogtepunt van een 30-jarig project van de Amerikaanse neoconservatieve beweging. De regering-Biden zit vol met dezelfde neocons die de Amerikaanse oorlogen van keuze in Servië (1999), Afghanistan (2001), Irak (2003), Syrië (2011), Libië (2011) verdedigden en die zoveel deden om de Russische regering te provoceren. invasie van Oekraïne. Het trackrecord van neocons is er een van regelrechte rampen, maar toch heeft Biden zijn team bemand met neocons. Als gevolg daarvan stuurt Biden Oekraïne, de VS en de Europese Unie naar weer een geopolitiek debacle. Als Europa enig inzicht heeft, zal het zich afscheiden van deze debacles van het Amerikaanse buitenlands beleid.

De neocon-visie is gebaseerd op een allesoverheersende valse premisse: dat de Amerikaanse militaire, financiële, technologische en economische superioriteit het mogelijk maakt om voorwaarden te dicteren in alle regio’s van de wereld.

De neocon-beweging ontstond in de jaren zeventig rond een groep publieke intellectuelen, van wie er verschillende werden beïnvloed door de politicoloog Leo Strauss van de University of Chicago en de classicus Donald Kagan van de Yale University. Neocon-leiders waren Norman Podhoretz, Irving Kristol, Paul Wolfowitz, Robert Kagan (zoon van Donald), Frederick Kagan (zoon van Donald), Victoria Nuland (vrouw van Robert), Elliott Cohen, Elliott Abrams en Kimberley Allen Kagan (vrouw van Frederick ).

De belangrijkste boodschap van de neocons is dat de VS de militaire macht moet overheersen in elke regio van de wereld, en het hoofd moet bieden aan opkomende regionale machten die op een dag de wereldwijde of regionale dominantie van de VS kunnen uitdagen, met name Rusland en China. Voor dit doel moet de Amerikaanse militaire macht vooraf worden gepositioneerd in honderden militaire bases over de hele wereld en moeten de VS bereid zijn om, indien nodig, oorlogen naar keuze te leiden. De Verenigde Naties mogen alleen door de VS worden gebruikt als ze nuttig zijn voor Amerikaanse doeleinden.

Deze aanpak werd voor het eerst uiteengezet door Paul Wolfowitz in zijn ontwerprichtlijn voor defensiebeleid (DPG), geschreven voor het ministerie van Defensie in 2002. Het ontwerp riep op tot uitbreiding van het door de VS geleide veiligheidsnetwerk naar Midden- en Oost-Europa, ondanks de expliciete belofte van de Duitse Minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher zei in 1990 dat de Duitse eenwording niet zou worden gevolgd door de uitbreiding van de NAVO naar het oosten. Wolfowitz pleitte ook voor Amerikaanse oorlogen naar keuze en verdedigde het recht van Amerika om onafhankelijk, zelfs alleen, op te treden in reactie op crises die de VS zorgen baren. Volgens generaal Wesley Clark maakte Wolfowitz Clark al in mei 1991 duidelijk dat de VS regime-change-operaties zouden leiden in Irak, Syrië en andere voormalige Sovjet-bondgenoten.

De neocons waren al voorstander van de uitbreiding van de NAVO met Oekraïne, zelfs voordat dat in 2008 het officiële Amerikaanse beleid werd onder George W. Bush Jr.. Ze beschouwden het NAVO-lidmaatschap van Oekraïne als de sleutel tot regionale en mondiale dominantie van de VS. Robert Kagan beschreef de neocon-zaak voor de uitbreiding van de NAVO in april 2006:

[D]e Russen en Chinezen zien niets natuurlijks in [de ‘kleurenrevoluties’ van de voormalige Sovjet-Unie], alleen door het westen gesteunde staatsgrepen die zijn ontworpen om de westerse invloed in strategisch vitale delen van de wereld te bevorderen. Zijn ze zo fout? Zou de succesvolle liberalisering van Oekraïne, aangespoord en ondersteund door de westerse democratieën, niet slechts de opmaat kunnen zijn voor de opname van dat land in de NAVO en de Europese Unie – kortom, de uitbreiding van de westerse liberale hegemonie?

Kagan erkende de ernstige gevolgen van de uitbreiding van de NAVO. Hij citeert een expert die zegt: “Het Kremlin maakt zich in alle ernst klaar voor de ‘strijd om Oekraïne’.” De neocons zochten deze strijd. Na de val van de Sovjet-Unie hadden zowel de VS als Rusland een neutraal Oekraïne moeten zoeken, als een voorzichtige buffer en veiligheidsklep. In plaats daarvan wilden de neocons de Amerikaanse ‘hegemonie’, terwijl de Russen de strijd aangingen, deels ter verdediging en deels ook uit hun eigen imperiale pretenties. Tinten van de Krimoorlog (1853-6), toen Groot-Brittannië en Frankrijk Rusland probeerden te verzwakken in de Zwarte Zee na Russische druk op het Ottomaanse rijk.

Kagan schreef het artikel als particulier, terwijl zijn vrouw Victoria Nuland de Amerikaanse ambassadeur bij de NAVO was onder George W. Bush Jr. Nuland was de neoconservatieve bij uitstek. Nuland was niet alleen de ambassadeur van Bush bij de NAVO, maar was in 2013-17 Barack Obama’s adjunct-staatssecretaris voor Europese en Euraziatische zaken, waar ze deelnam aan de omverwerping van de pro-Russische president van Oekraïne, Viktor Janoekovitsj, en nu dient als Bidens ondersecretaris van Staat die het Amerikaanse beleid leidt ten aanzien van de oorlog in Oekraïne.

In de ‘strijd om Oekraïne’ waren de neocons klaar om een ​​militaire confrontatie met Rusland uit te lokken door de NAVO uit te breiden over de heftige bezwaren van Rusland, omdat ze vurig geloven dat Rusland zal worden verslagen door financiële sancties van de VS en NAVO-wapens.

De neocon-visie is gebaseerd op een allesoverheersende valse premisse: dat de Amerikaanse militaire, financiële, technologische en economische superioriteit het mogelijk maakt om voorwaarden te dicteren in alle regio’s van de wereld. Het is een standpunt van zowel opmerkelijke overmoed als opmerkelijke minachting voor bewijs. Sinds de jaren vijftig zijn de VS gedwarsboomd of verslagen in bijna elk regionaal conflict waaraan het heeft deelgenomen. Maar in de ‘strijd om Oekraïne’ waren de neocons klaar om een ​​militaire confrontatie met Rusland uit te lokken door de NAVO uit te breiden over de heftige bezwaren van Rusland, omdat ze vurig geloven dat Rusland zal worden verslagen door financiële sancties van de VS en NAVO-wapens.

Het Institute for the Study of War (ISW), een neoconservatieve denktank onder leiding van Kimberley Allen Kagan (en gesteund door een who’s who van defensie-aannemers zoals General Dynamics en Raytheon), blijft een Oekraïense overwinning beloven. Met betrekking tot de opmars van Rusland gaf de ISW een typisch commentaar: “Ongeacht aan welke kant de stad [Sievierodonetsk] in handen is, zal het Russische offensief op operationeel en strategisch niveau waarschijnlijk zijn hoogtepunt hebben bereikt, waardoor Oekraïne de kans krijgt om zijn operationele te herstarten. tegenoffensief om de Russische troepen terug te dringen.”

De feiten ter plaatse doen echter anders vermoeden. De economische sancties van het Westen hebben weinig nadelige gevolgen gehad voor Rusland, terwijl hun ‘boemerang’-effect op de rest van de wereld groot was. Bovendien wordt de capaciteit van de VS om Oekraïne te bevoorraden met munitie en wapens ernstig belemmerd door Amerika’s beperkte productiecapaciteit en gebroken toeleveringsketens. De industriële capaciteit van Rusland is natuurlijk kleiner dan die van Oekraïne. Het BBP van Rusland was ongeveer 10x dat van Oekraïne voor de oorlog, en Oekraïne heeft nu veel van zijn industriële capaciteit verloren in de oorlog.

De meest waarschijnlijke uitkomst van de huidige gevechten is dat Rusland een groot deel van Oekraïne zal veroveren, waardoor Oekraïne misschien bijna geheel door land wordt ingesloten. De frustratie in Europa en de VS zal toenemen door de militaire verliezen en de stagflatoire gevolgen van oorlog en sancties. De domino-effecten kunnen verwoestend zijn als een rechtse demagoog in de VS aan de macht komt (of in het geval van Trump, terugkeert naar de macht) en belooft de vergane militaire glorie van Amerika te herstellen door middel van gevaarlijke escalatie.

In plaats van deze ramp te riskeren, is de echte oplossing om een ​​einde te maken aan de neocon-fantasieën van de afgelopen 30 jaar en dat Oekraïne en Rusland terugkeren naar de onderhandelingstafel, waarbij de NAVO zich ertoe verbindt een einde te maken aan haar inzet voor de uitbreiding naar het oosten met Oekraïne en Georgië in ruil voor een levensvatbare vrede die de soevereiniteit en territoriale integriteit van Oekraïne respecteert en beschermt.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

NAVO’s nieuwe wereldwijde koude oorlog is nu officieel

Published

on

NAVO

Rusland en China, door standvastig te blijven, kunnen voldoende zijn om de Amerikaanse as de NAVO in het graf te duwen dat het verdient.

Ten slotte heeft de door de Verenigde Staten geleide militaire alliantie, de NAVO genaamd, haar wereldwijde ambities voor de Koude Oorlog expliciet gemaakt. Eindelijk is de oorlogszuchtige organisatie schoon uit de bedrieglijke kast gekomen waarin ze zich jarenlang heeft verstopt. En daarom, moge het voortaan verdoemd worden door alle goeddenkende mensen van de wereld.

Tijdens een top die deze week in Madrid werd gehouden, heeft de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie een nieuw Strategisch Concept uitgebracht waarin Rusland als een “directe bedreiging” en China als een “uitdaging” voor “onze waarden en belangen” wordt verklaard . Wat zijn die waarden en belangen precies? Oorlogszucht en overheersing!

De laatste keer dat de NAVO een strategisch document publiceerde was in 2010. Destijds werd Rusland beschreven als een “partner” en werd China niet eens genoemd.

In het afgelopen decennium heeft het door de VS gedomineerde militaire blok steeds meer een vijandig beleid aangenomen ten aanzien van zowel Rusland als China. De zoektocht naar een nieuwe koude oorlog was meedogenloos, onverbiddelijk en grotendeels impliciet. Nu echter verklaart de door de VS geleide as openlijk haar vijandigheid.

De 30-koppige NAVO heeft formeel twee nieuwe Europese staten uitgenodigd om zich bij haar gelederen te voegen, Finland en Zweden. De twee Scandinavische landen maken een einde aan decennia van nominale neutraliteit in wat alleen kan worden gezien als een berekende provocerende actie tegen de nationale veiligheid van Rusland. 

De nieuwe leden zullen de NAVO-landgrens met Rusland verdubbelen en de reeds ontluikende aanwezigheid van de nucleair bewapende alliantie in het Noordpoolgebied vergroten. Moskou heeft gewaarschuwd voor een dergelijke uitbreiding van de NAVO als een moedwillige destabilisatie van het strategische evenwicht. Het feit dat het blok doorgaat met de uitbreiding spreekt van de roekeloze minachting voor pogingen om wederzijdse veiligheid te vinden en de internationale vrede te handhaven.

De NAVO-top deze week maakte ook duidelijk dat de door de VS geleide militaire as een oorlogsbasis tegen China aanneemt. Waarom zou een Atlantische organisatie anders voor de eerste keer de aanwezigheid uitnodigen van vier landen in de Stille Oceaan die in toenemende mate de Amerikaanse anti-Chinese retoriek hebben herhaald? Leiders uit Australië, Nieuw-Zeeland, Japan en Zuid-Korea waren in Madrid om de zogenaamde “Asia-Pacific Four” (AP4) te vormen. 

Net als bij de door de VS geleide Quadrilateral Security Dialogue, of Quad, en het AUKUS-pact, wordt de Stille Oceaan veranderd in een NAVO-gevechtsgebied gericht op China, op vrijwel dezelfde manier als de Atlantische Oceaan wordt gedomineerd door NAVO-vijandigheid jegens Rusland. Uiteindelijk zijn het de Verenigde Staten en hun imperiale belangen die worden gediend en richting geven. Dit is wat echt wordt bedoeld met de vage en schijnbaar goedaardige bezwering van “onze waarden en interesses”.

Dit hoogtepunt in 2022 is allemaal in overeenstemming met de historische rol van de NAVO. Het werd in 1949 in Washington opgericht als een offensief instrument voor Amerikaanse agressie tegen de Sovjet-Unie. De nulsomideologie van het Amerikaanse imperialisme is noodzakelijkerwijs gebaseerd op hegemonie en overheersing. Andere naties zijn ofwel vazallen of vijanden. Een multipolaire wereld van wederzijds partnerschap is een gruwel. Het concept van de Verenigde Naties is inderdaad een gruwel. De wereld moet worden afgebakend in ‘bondgenoten en vijanden’ om het door het Amerikaanse militaristisch aangedreven kapitalisme te laten overleven.

Toen de eerdere koude oorlog met de Sovjet-Unie in 1991 eindigde door de politieke en economische ineenstorting van de Sovjet-Unie, verdween de aanvankelijke euforie van de vermeende Amerikaanse overwinning snel. Auteur en commentator John Rachel onderzoekt hoe duizelingwekkend gepraat over een einde aan militarisme en buitensporige militaire uitgaven en de anticipatie op een enorm, transformerend ‘vredesdividend’ maar al te wreed werd genegeerd. 

Waarom? Omdat de Amerikaanse heersers en hun NAVO-vazallen beseften dat zonder militarisme en oorlog het spel klaar was voor hun kapitalistische afpersing van het bedrijfsleven.

Toen ontstond de Wolfowitz-doctrine en “dominantie over het volledige spectrum”, waarbij de Verenigde Staten en hun Europese volgelingen letterlijk de oorlog aan de planeet verklaarden om natuurlijke hulpbronnen in het nauw te drijven en de waargenomen machten van concurrenten onder controle te houden. Een herrijzend Rusland en opkomend China zouden niet worden getolereerd als een belemmering voor de Amerikaanse hegemonische ambities.

In de afgelopen 30 jaar sinds het einde van de eerste koude oorlog is er niets minder dan een orgie van oorlogszuchtige oorlogen van de VS en de NAVO waarin zwakkere naties de een na de ander zijn vernietigd door het door de Amerikanen geleide militarisme. Internationaal recht en mensenrechten zijn gestript en geplunderd door een door Washington geleide blitzkrieg op de planeet.

Principiële mensen zoals Julian Assange die dergelijke criminaliteit aan de kaak stelden, zijn vervolgd en gemarteld. De vrijheid van meningsuiting en oprecht onafhankelijk kritisch denken zijn lastiggevallen en vermoord.

Met ongelooflijke hypocrisie, arrogantie en waanideeën verheerlijken de Amerikaanse president Joe Biden en andere NAVO-handlangers de principes van democratie, op regels gebaseerde orde en internationaal recht. Als de waarheid is, zijn de Verenigde Staten en hun NAVO-lacunes de vijanden van de wereldvrede. Martin Luther King maakte bijna 60 jaar geleden een soortgelijke observatie. Hij werd vervolgens vermoord door de Amerikaanse nationale veiligheidsstaat. Washington en zijn handlangers in het Westen of de Stille Oceaan vormen de grootste bedreiging voor alles wat ze zogenaamd, cynisch, koesteren.

De Verenigde Staten en hun bende imperialistische flunkeys in de NAVO snakken al drie decennia naar een nieuwe koude oorlog. Toen de Russische Federatie onder leiding van president Vladimir Poetin het unilateralisme van de Amerikaanse schurkenstaat en zijn satrapen uitdaagde met zijn historische toespraak in München in 2007, die hem als een vijand bestempelde. 

De militaire interventie van Rusland in 2015 om Syrië te helpen dat wordt aangevallen door de VS en de NAVO in een geheime oorlog voor regimeverandering, werd betaald voor de orgie van het door Amerika geleide imperialistische gangsterisme. Die spoiler markeerde Rusland verder als een vijand die moest worden aangepakt.

De staatsgreep van Washington en de NAVO in Oekraïne in 2014 was opnieuw een keerpunt. Het was een feitelijke uitbreiding van de NAVO tot aan de grenzen van Rusland met een nazi-speerpunt. Kan het nog provocerender? Maar Moskou trok de rode lijn. Ondanks herhaalde oproepen voor diplomatieke resolutie over Oekraïne en de uitbreiding van de NAVO, werd Rusland gedwongen om “technische militaire maatregelen” te nemen door de dreiging van het Kiev-regime te neutraliseren.

Ook China heeft stoutmoedig laten zien dat het zijn onafhankelijkheid niet ondergeschikt wil maken aan het keizerlijke bevel van Washington. Dit is de reden waarom Washington op grillige wijze zijn halve eeuw oude Eén China-beleid verlaat met het bijbedoeling om Peking tegen zich in het harnas te jagen. De provocatie richting Rusland in de vorm van het door de NAVO bewapende Oekraïne is hetzelfde als de provocatie richting China met een door de VS bewapend Taiwan en een toenemende NAVO-gelieerde omsingeling in Azië-Pacific.

Overduidelijk, en zonder toevlucht te nemen tot overdrijving, kan men zeggen dat de NAVO-top deze week neerkwam op een conferentie over oorlogsplanning. De door de VS geleide as heeft een nieuwe wereldwijde koude oorlog veroorzaakt.

Dat is op zich vervloekt. In een wereld die wordt geteisterd door pandemie, ziekte, ecologische achteruitgang, armoede, honger en werkloosheid, sluizen de kapitalistische machten miljarden naar oorlogsmachines en veroorzaken ze koorts voor confrontaties op basis van angstzaaierij, fobieën en demonisering. Hun mentaliteit is demonisch. Het door de VS geleide imperialisme heeft veel van de huidige crises in de wereld veroorzaakt, waaronder een nieuwe koude oorlog.

Desalniettemin is de wereld drastisch veranderd sinds de oprichting van de NAVO 73 jaar geleden of zelfs vanaf het moment dat de laatste koude oorlog zo’n drie decennia geleden eindigde. Er is inderdaad een verschrikkelijk gevaar van een catastrofale hete oorlog. Er is echter ook een welkom gevaar voor de NAVO die haar eigen graf graaft uit haar criminele activiteiten en betreurenswaardige tegenstellingen. Rusland en China, door standvastig te blijven, kunnen voldoende zijn om de Amerikaanse as in het graf te duwen dat het verdient.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Boris Johnson heeft Brexit niet waargemaakt, dus waarom zouden de Britten hem vertrouwen op Oekraïne?

Boris Johnson zit in de problemen want ‘We kunnen het ons niet veroorloven om onze eigen mensen te eten te geven, maar we kunnen het ons wel veroorloven om een… [...]

Nieuwe NAVO-uitbreiding: carte blanche voor sultan Erdogan

Nu het is opgelost, kunnen Zweden en Finland lid worden van de NAVO. Turkije heeft zijn negatieve houding opgegeven. Maar de goedkeuring van Erdogan had een prijs. De situatie zal waarschijnlijk niet alleen… [...]

Fascisme: de laars van het kapitaal deel 2

Dit is deel 2 van het Fascisme: de laars van het kapitaal (deel 1 is hier) II. Liberalisme, neoliberalisme en het liberaal-fascistische koopje Bij een goede analyse zien we dat liberalisme… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN