Connect with us

Economie

De toren van Bazel

Published

on

swift

De Bank voor Internationale Betalingen beslist — ongestoord door democratische overwegingen — over het lot van miljoenen mensen.

De meest exclusieve club ter wereld heeft 18 leden. Ze ontmoeten elkaar om de maand op een zondagavond om 19.00 uur in vergaderzaal E in een ronde hoogbouw waarvan de getinte ramen uitkijken op het SBB-station van Basel. Je sessie duurt een uur, misschien anderhalf uur. Een deel van de aanwezigen neemt een collega mee, maar de adviseurs laten zelden hun stem horen tijdens dit vertrouwelijke “conclaaf”. Als de vergadering voorbij is, nemen de adviseurs afscheid en trekken de heren zich terug in de eetzaal op de achttiende verdieping voor het diner, in de verwachting dat het eten en de wijn zoals gewoonlijk uitstekend zullen zijn. Het echte werk gebeurt tijdens het diner, dat tot 23.00 uur of middernacht duurt. Er heerst een waardige sfeer, de omgangsvormen, verfijnd gedurende meer dan acht decennia, zijn onberispelijk. Men is het erover eens dat niets wat aan de eettafel wordt gezegd ooit openbaar wordt (1).

Door de eeuwen heen zijn er veel verhalen geweest over groepen mensen die de wereld regeren, sommige gebaseerd op losse feiten, andere op geruchten, vermoedens, speculaties en regelrechte leugens. Sommige van deze verhalen zijn gedeeltelijk juist, andere zijn volledig overdreven, maar als het gaat om het historische record, komt niets dichter bij het stereotype van een mysterieuze groep die het lot van meer dan 7 miljard mensen bepaalt dan de Bank voor Internationale Betalingen, die zo goed verborgen dat maar weinigen ooit veel aandacht aan haar hebben besteed.

De Bank voor Internationale Betalingen (BIS) is de belangrijkste internationale organisatie waar de overgrote meerderheid nog nooit van heeft gehoord. Het is de oudste van alle wereldwijde financiële organisaties, veel ouder dan de bekendere zoals de Wereldbank of het Internationaal Monetair Fonds (IMF). Het heeft zichzelf vele malen opnieuw uitgevonden om te overleven als een instelling, altijd met één doel: het veiligstellen van het internationale kapitaalverkeer onder alle omstandigheden – zelfs als het een wereldoorlog is. Waarschijnlijk komt de machtigste club ter wereld samen binnen haar muren. De 18 leden worden door niemand gekozen en zijn aan niemand verantwoording schuldig. Maar wat ze hier elke twee maanden bespreken, beïnvloedt het lot van miljarden mensen.

Vanaf het begin onder het teken van totalitarisme

Volgens de BIS werd zij in 1930 opgericht om de herstelbetalingen die na de Eerste Wereldoorlog aan Duitsland waren opgelegd, te vereffenen (2).

De oprichters van BIS Hjalmar Schacht en Montagu Norman hadden toen een heel andere droom: de droom van een exclusieve, kosmopolitische club voor centrale bankiers (3). Een plek waar ze beslissingen konden nemen en konden netwerken, ongestoord door politici en het volk, een soort forum voor centrale bankiers om openlijk te spreken en de koers te bepalen van het mondiale monetaire beleid.

Duitsland stopte al snel met het betalen van herstelbetalingen (4), maar met de oprichting van de BIS hadden Schacht – later de architect van Hitlers oorlogseconomie en president van de Reichsbank – en Norman – hoofd van de Bank of England – hun doel bereikt. De BIS staat tot op de dag van vandaag boven elke wet. Ze is aan niemand verantwoording verschuldigd, haar medewerkers zijn immuun – de Zwitserse autoriteiten hebben zelfs geen toegang tot het nieuwe hoofdkantoor, dat overigens is uitgerust met een ziekenhuis en een bunker – voor het geval dat. Het eerste hoofdkantoor was zelfs gehuisvest in een verlaten hotel – er was geen bordje op de deur.

Vanaf het begin heeft de bank een centrale rol gespeeld in het ‘beheer’ van de goudreserves, terwijl ze een bijna pijnlijk neutrale houding aanhield. In tegenstelling tot de berichten was het niet de Bank of England die het goud van Tsjechoslowakije aan de nazi’s overhandigde. Want wat naar de nazi’s ging, was het goud dat de BIS in Londen had opgeslagen voor Tsjechoslowakije. En ze besloot: aangezien Tsjechoslowakije officieel niet meer bestond nadat Duitsland was binnengevallen, was het goud ook van de Duitsers (5).

Het oorlogsverleden verhinderde echter niet dat de BIS na de oorlog nog meer invloed kreeg. De bank die het Tsjechische goud aan de nationaal-socialisten leverde, stond vanaf het begin centraal in de plannen voor een Europese munteenheid. Het Delors-rapport , een soort oprichtingsdocument van de euro, werd in Bazel opgesteld bij de BIS – omdat de hoofden van de centrale banken daar toch regelmatig bijeenkwamen.

En de Hongaarse econoom Alexandre Lamfalussy , die wordt beschouwd als de “vader van de euro”, werkte 23 jaar voor de BIS, meest recentelijk als hoofd – totdat hij in 1993 het Europees Monetair Instituut (EMI) oprichtte, dat ook zijn eerste stoel in de BIS had toren. Het EMI was de voorloper van de Europese Centrale Bank (ECB). En dit is zelf een kleinkind van de BIS. Bovenal draagt ​​de unieke onafhankelijkheid van de ECB de handtekening van de BIS. Terwijl het hoofd van de Fed (het centrale banksysteem van de Verenigde Staten) verantwoording verschuldigd is aan het Congres, is het hoofd van de ECB alleen verantwoording verschuldigd aan de BIS.

Technocraten en centrale bankiers regeren de wereld vanuit Bazel (6), en Adam LeBor’s boek “Tower of Basel” laat open of dat goed of slecht is.

Maar één ding is zeker: het veelgebruikte argument dat ‘staats’-centrale banken de geldproductie onder democratische controle zouden plaatsen, ontkracht dit boek over de geschiedenis van de BIS volledig. Precies het tegenovergestelde is het geval. De centrale bankiers mogen eigenlijk doen en laten wat ze willen. En dan beweren dat het voor ons eigen bestwil is.

In een notendop, de BIS bedenkt en stuurt het beleid voor alle andere centrale banken, en omgekeerd handelt geen enkele centrale bank buiten de door de BIS vastgestelde beleidsstructuur.

De BIS, een “bastion van wereldwijde technocratie”

De bekende valuta-expert Dr. Franz Pick (1898 tot 1985) zei ooit : “Het lot van de munt is en blijft het lot van een natie.” Met de toenemende globalisering kan dit concept zeker ook in een mondiale context worden geplaatst: “Het lot van valuta is en blijft dat lot van de wereld.”

Een speciaal rapport van Bloomberg Markets uit 2018 getiteld Welcome to the Elite Private Club Of the World’s Central Bankers onthulde een belangrijk feit over de BIS:
bij de Bank for International Settlements, de weinig bekende organisatie in het hart van het wereldwijde financiële systeem, is er een wisseling van de wacht. Agustín Carstens, voormalig hoofd van de centrale bank van Mexico, verving Jaime Caruana op 1 december als algemeen directeur. “Hij heeft de leiding over een instelling die een bastion van wereldwijde technocratie blijkt te zijn in een tijd van toenemende transparantie en groeiende ontgoocheling bij de elites.”

Een “bastion van wereldwijde technocratie”?

Als de Bank voor Internationale Betalingen inderdaad een bolwerk van wereldwijde technocratie is, wat zegt dat dan over alle ondergeschikte centrale banken en de rest van de wereldwijde commerciële banken in elk land (7)? Welnu, het wijst op een totale wereldwijde transformatie en een reorganisatie van het wereldwijde financiële en economische systeem.

In juni 2019 sprak de gouverneur van de Bank of England, Mark Carney, het Lord Mayor’s Banquet for Bankers and Merchants van de City of London toe in Mansion House in Londen. Carney legde uit:

“Er ontstaat een nieuwe economie, gedreven door technologische, demografische en ecologische veranderingen. Deze economie vraagt ​​om een ​​nieuw financieel systeem. Een nieuw financieel systeem dat de digitale economie ondersteunt. Een nieuw financieel systeem met producten die kosteneffectiever, meer op maat en inclusief zijn. Een nieuw financieringssysteem dat de transitie naar een duurzame economie ondersteunt. Een nieuwe financiering die innovatie en veerkracht in evenwicht brengt. Met zijn leiderschap in FinTech en groene financiering creëert de Britse private sector de nieuwe financiering, maar uw inspanningen zullen nog effectiever zijn als u de juiste voorwaarden voor innovatie en een gelijk speelveld vindt.”

Inderdaad, de Bank of England ontpopt zich als de instelling van groene financiële technologieën FinTech (8) die de wereld zal financieren naar duurzame ontwikkeling: “We zullen de overgang naar een koolstofneutrale economie ondersteunen.” De andere centrale banken doen niet onder voor , en Lagarde claimt de hoofdrol voor zichzelf.

Samenvattend hebben de centrale banken van de wereld onthuld dat ze 100 procent medeplichtig zijn aan het economische systeem van de Verenigde Naties, genaamd Duurzame Ontwikkeling, oftewel Technocracy.

De Bank voor Internationale Betalingen is door een grote financiële publicatie erkend als een “bastion van mondiale technocratie”, en individuele centrale banken vinden zichzelf opnieuw uit om de overgang naar het nieuwe economische systeem te voltooien. De Agenda 2030 gaat zijn gang.

Technocratie is over de hele wereld gekomen. Het wordt niet gerund door burgers, maar door dezelfde mondiale elites die het al tientallen jaren besturen. Als zodanig is het een zwendel die is ontworpen om de natuurlijke hulpbronnen van de wereld uit de handen van burgers en naties en in de schatkist van elites te pompen.

Het is niet het communisme, het socialisme of het fascisme dat het huidige gevaar voor de wereld vormt – het is de technocratie. Dit moet nu worden erkend nu er nog een sprankje tijd is om er iets aan te doen.

wisseling van de wacht

Agustín Carstens, de voormalige gouverneur van de centrale bank van Mexico, heeft Jaime Caruana opgevolgd als algemeen directeur; zijn onderwerp: de ontwikkeling van het monetaire systeem.

In de zomer van 2021 hield Agustín Carstens een lezing getiteld “Cross Border Payment: A Vision for the Future”, waarvan de titel vreemd lijkt op die van andere “elitaire entiteiten”. Zo gaf het IMF op zijn jaarvergadering in oktober 2020 een bijdrage getiteld “Cross-Border Payments – A Vision for the Future”, en publiceerde het managementadviesbureau McKinsey & Company ook “A vision for the future of cross-border payments “. het scherm.

Alle drie de “visies” die hier worden genoemd, gaan over de “problemen in het monetaire systeem en hun mogelijke oplossingen” die momenteel door de centrale banken worden gezien. Toeval?

“We weten niet wie er tegenwoordig een biljet van $ 100 gebruikt, en we weten ook niet wie er tegenwoordig een biljet van 1.000 peso gebruikt. Het belangrijkste verschil met CBDC (Central Bank Digital Currency) is (9) dat de centrale bank absolute controle zal hebben over de regels en voorschriften die het gebruik van deze uitdrukking van centrale bankaansprakelijkheid regelen, en we zullen ook de technologie hebben om het af te dwingen” (Agustin Carstens).

In anderhalve minuut bevestigt Agustín Carstens dat het verschil tussen CBDC en contant geld is dat JIJ bij elke transactie weet wie wat met hun geld doet en JIJ de regels kunt bepalen voor hoe het geld wordt gebruikt…

Carstens ziet CBDC’s als een privacy-eliminerend instrument en een manier voor centrale bankiers om burgers te dwingen valuta precies te gebruiken wanneer, waar en hoe hen dat wordt verteld. Tientallen centrale banken over de hele wereld werken aan deze CBDC’s, waaronder de Federal Reserve, de ECB en de Bank of China. Deze inspanningen vertegenwoordigen, in de ogen van velen, een grote escalatie in de oorlog tegen contant geld.

Een digitale valuta van de centrale bank, in tegenstelling tot contant geld, zal centrale banken “absolute controle” geven over het gebruik van CBDC’s “en de technologie om de CBDC-regels en -voorschriften af ​​te dwingen (Internationaal Monetair Fonds, 2020). Met een uitgezaaid digitaal surveillanceprogramma voor individuen, zou de CBDC dictatoriale macht hebben op het niveau van individueel kopen en verkopen. En tegelijkertijd is de burger arbeidsongeschikt.

Een Telegraph- artikel van juni 2021 was even openhartig:

“Digitaal contant geld kan worden geprogrammeerd om alleen te worden uitgegeven aan essentiële zaken of goederen die een werkgever of de overheid gepast acht.”

Het artikel citeert verder Tom Mutton, een directeur van de Bank of England:

“Je zou programmeerbaarheid kunnen introduceren (…). Dit zou een aantal sociaal gunstige resultaten kunnen hebben door activiteiten te ontmoedigen die op de een of andere manier als sociaal schadelijk worden beschouwd.”

Een programmeerbare digitale valuta zou onze hele samenleving kunnen beheersen. En het lijkt erop dat het “nieuwe normaal” die kant op gaat.

Alles wordt al geïmplementeerd: in juli 2019 keurden de ministers van Financiën van de G7 een actieplan voor cryptocurrencies goed; in augustus keurden de centrale bankiers van de G7 Going Direct goed ; in september begon de Amerikaanse Federal Reserve honderden miljarden dollars “rechtstreeks” te lenen aan handelshuizen op Wall Street; en in oktober publiceerde de BIS een groot rapport over wereldwijde cryptocurrencies ( BIS , 2019; Helms , 2019; Fitts , 2020; Martens & Martens, 2020). Begonnen vóór de P(l)andemie, wordt de heersende, chaotische tijd gebruikt om de ontwikkeling vooruit te helpen, om de snelst mogelijke implementatie te garanderen. Digitale ID en digitale valuta van de centrale bank zijn de hoekstenen van China’s sociale scorepuntensysteem.

Het is één ding om mensen te ontmoedigen contant geld te gebruiken. De introductie van digitaal geld, dat bureaucraten de macht geeft om toezicht te houden op de uitgaven van iedereen die het nodig heeft, is een heel andere zaak.

Nu ons schuldgeldsysteem zijn wiskundige einde heeft bereikt, “moeten er nieuwe ideeën worden ontwikkeld”. De ECB zou bijvoorbeeld stimuleringspakketten met een vervaldatum kunnen uitvaardigen om mensen te dwingen uit te geven in plaats van te sparen. De staat zou de uitgaven kunnen beperken tot bepaalde geografische grenzen, door een reisbeperking op te leggen. Ze zouden “fiscale winnaars en verliezers” kunnen kiezen – grote bedrijven bijvoorbeeld – die bepaalde handelaren of industrieën bevoordelen en andere verpletteren.

Centrale banken en regeringen hebben een aantal krachtige hefbomen om aan te trekken. Het is gemakkelijk voor te stellen dat betalingen door de overheid worden omgezet in digitale valuta. Sociale zekerheid, uitkeringen, bijstand, voedselbonnen en andere uitkeringen konden alleen met het nieuwe CBDC worden betaald. De overheid zou er ook op kunnen aandringen dat verkopers en aannemers uitsluitend met het nieuwe digitale geld worden betaald.

Bij de medialancering zullen we veel geruststellingen horen van mensen als Carstens. Vergelijkbaar met wat we moesten doorstaan ​​toen de euro werd ingevoerd. Ze zullen beloven eerlijk te handelen en de vrijheid van mensen te beschermen. Ze zullen zeggen dat het doel is om het centralebankbeleid voor iedereen beter te maken. Ze zullen er ook op aandringen dat ze proberen de samenleving te beschermen tegen criminelen, belastingontduikers, witwassers en terroristen.

De enige vraag is of het publiek zal kopen wat centrale bankiers echt willen verkopen.

Zullen we de oorlog tegen contant geld winnen?

We hebben geen uitgebreid plan of toegang op hoog niveau nodig om deze cashloze agenda te dwarsbomen. Het instrument dat we nodig hebben om onze economische onafhankelijkheid te behouden, zit al in onze portemonnee: contant geld. Dat is niet moeilijk te begrijpen. Als de bankiers niet willen dat we contant geld gebruiken, dan is contant geld ons wapen tegen hun controleagenda.

Bronnen en opmerkingen:

(1) Adam LeBor heeft een leemte opgevuld met zijn boek “Tower of Basel”, omdat informatie over de Bank for International Settlements (BIS) voorheen een zeldzaamheid was. In een levendige vertelstijl beschrijft hij de geschiedenis en functie van de BIS. Hij beschrijft hoe het managementteam van de BIS dankzij een sterke netwerking het voortbestaan ​​van de Bazelse instelling tegen alle verwachtingen in heeft weten te verzekeren. Ondanks de oprichting van het IMF en de Wereldbank heeft de BIS zelfs na 1945 haar positie in het mondiale financiële systeem kunnen behouden. LeBor laat de kracht van de BIS zien en de privileges die medewerkers genieten. Hij concludeert: De machtige BIS, hoewel een supranationale en technocratische instelling, moet democratisch gelegitimeerd en transparant zijn – of ze moet worden afgeschaft.
(2) Dus de Eerste Wereldoorlog gaf ons de oprichting van de BIS, net zoals er geen mandaat zou zijn geweest voor het bestaan ​​van het IMF zonder het spook van de Tweede Wereldoorlog. Opgericht in Bretton Woods in 1944, werd de Wereldbank gedomineerd door internationale bankiers, leden van de Council on Foreign Relations en later de Trilaterale Commissie. Corruptie en eigenbelang nemen de kop op als publieke middelen met miljarden in particuliere handen worden omgeleid.
(3) Adam LeBor geeft in zijn boek aan dat velen van hen integrale leden van het naziregime waren:
Hjalmar Schacht, die van 1933 tot 1939 Hitlers minister van Financiën was in zijn hoedanigheid als president van de Reichsbank, was directeur van de BIS. Schacht werd na de Tweede Wereldoorlog berecht en vrijgesproken voor oorlogsmisdaden.
Walther Funk, voormalig nazi-minister van Economische Zaken en president van de Reichsbank van 1939 tot 1945, was ook directeur van de BIS. Funk werd aanvankelijk gevangen gezet voor oorlogsmisdaden voordat hij in 1957 werd vrijgelaten. Zoals de LeBor documenten, Funk werkte nauw samen met Heinrich Himmler, die chef was van de SS (Schutzstaffel). Funk was ook een van de pioniers van een artikel uit 1940 met de titel “Economic Reorganization of Europe”, dat werd goedgekeurd door de nazi-leiders en wordt bewaard in de archieven van de BIS (Bank for International Settlements).
Emil Puhl, plaatsvervanger van Funk, was vice-president van de Reichsbank en directeur van de BIS tijdens de Tweede Wereldoorlog. Net als Funk werd Puhl veroordeeld als oorlogsmisdadiger.
Kurt von Schröder, na de Tweede Wereldoorlog veroordeeld voor misdaden tegen de menselijkheid, was directeur van de BIS.
Karl Blessing, beschreven als de protégé van Hjalmar Schacht, werkte in de jaren dertig bij de BIS en werd uiteindelijk president van de Bundesbank en directeur van de BIS in 1958. Blessing werd opgesloten na de Tweede Wereldoorlog, maar werd niet beschuldigd van oorlogsmisdaden.
(4) Young Plan (1929), tweede heronderhandeling over Duitse herstelbetalingen uit de Eerste Wereldoorlog. Een nieuwe commissie, voorgezeten door de Amerikaan Owen D. Young, kwam op 11 februari 1929 in Parijs bijeen om het Dawes-plan van 1924 te herzien. Zijn rapport van 7 juni 1929, met kleine wijzigingen aanvaard, trad op 1 september 1930 in werking. Hij verlaagde het bedrag dat Duitsland moest betalen tot 121 miljard Reichsmark in 59 jaarlijkse termijnen, richtte de Bank voor Internationale Betalingen op om geldoverdrachten af ​​te handelen en maakte een einde aan de buitenlandse controle over het Duitse economische leven. Maar zodra het Young Plan van kracht was geworden, begon de wereldwijde economische crisis van de jaren dertig en zonk de Duitse solvabiliteit naar de rand van de afgrond. In 1932 stelde de Conferentie van Lausanne voor om de herstelbetalingen te verlagen tot het symbolische bedrag van 3 miljard mark, maar het voorstel werd nooit geratificeerd. Adolf Hitler kwam in 1933 aan de macht en binnen een paar jaar werden alle belangrijke verplichtingen van het Verdrag van Versailles – zowel politiek als economisch – geannuleerd.
(5) Decennia later werd het goud van de Baltische staten heel anders behandeld: Moskou eiste herhaaldelijk uitlevering, maar dat mislukte. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie ging het Baltische goud intact naar de bevrijde landen. Het feit dat de BIS tijdens de oorlog door nazi-functionarissen werd beschreven als de “enige echte buitenlandse tak van de Reichsbank” wordt tot op de dag van vandaag terecht met de instelling geassocieerd.
(6) De huidige Raad van Bestuur (vanaf februari 2022):
François Villeroy de Galhau, Parijs; gouverneur van de Banque de France; Voorzitter van de Raad van Bestuur;
Stefan Ingves, Stockholm; Gouverneur van de Zweedse Riksbank; plaatsvervangend voorzitter van de raad van bestuur;
Andrew Bailey, Londen; gouverneur van de Bank of England;
Roberto Campos Neto, Brazilië; President van de Centrale Bank van Brazilië;
Shakkanta Das, Bombay; gouverneur van de Reserve Bank of India;
Thomas Jordan, Zürich; President van de Zwitserse Nationale Bank;
Klaas Knoop, Amsterdam; president van de Nederlandsche Bank De Nederlandsche Bank; Haruhiko Kuroda, Tokio; gouverneur van de Bank of Japan;
Christine Lagarde, Frankfurt am Main; president van de Europese Centrale Bank;
Juyeol Lee, Seoel; gouverneur van de Bank of Korea;
Tiff Macklem, Ottawa; gouverneur van de Bank of Canada;
Joachim Nagel, Frankfurt am Main; voorzitter van de Deutsche Bundesbank;
Jerome Powell, Washington, DC; voorzitter van de Federal Reserve;
Victoria Rodríguez Ceja, Mexico-Stad; gouverneur van de Banco de México;
Ignazio Visco, Rome; gouverneur van de Bank van Italië, Banca d’Italia;
John C Williams, New York; President en CEO van de Federal Reserve Bank van New York;
Pierre Wunsch, Brussel; gouverneur van de Nationale Bank van België;
Yi Gang, Peking; Gouverneur van de Chinese Centrale Bank
(7) Wereldwijde high finance is georganiseerd als een piramide, met de Bank voor Internationale Betalingen aan de top. De BIS is in particulier bezit van 60 centrale banken in die landen die 95 procent van het wereldwijde bruto binnenlands product voor hun rekening nemen. Vanuit het hoofdkantoor in Bazel, Zwitserland, opereert de BIS, met een balans van meer dan $ 240 miljard, als een moederschip voor die 60 centrale banken. Tijdens de Tweede Wereldoorlog fungeerde de BIS als handelsplatform voor door de nazi’s geroofd goud. Het oprichtingsstatuut verklaart de BIS onaantastbaar en immuun voor alle rechtsgebieden in de wereld, waardoor het absolute monetaire macht heeft. Het is een vrije staat met een eigen politiemacht – zoals Vaticaanstad, de City of London of het District of Columbia. Binnen deze Vrijstaat worden beslissingen genomen over de wereldrente en de wereldgeldhoeveelheid. Deze beslissingen vinden hun weg naar het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank, van daaruit naar de staats- en regionale banken, en uiteindelijk naar de onderkant van de piramide, van waaruit alle rijkdom – dus exploiteerbare bronnen – van arbeid, grondstoffen, wetenschappelijke doorbraken en technologische innovaties, hoe ze consequent worden blootgesteld aan de hebzucht van de bankiers en hun miljardair-toezichthouders, die ze gebruiken als een instrument om hun eigen rijkdom te vergroten.
(8) Een diepgaande uitleg van FinTech: ” Technocracy: The Hard Road to World Order “, hoofdstuk 8, Fintech: Crypto, Cashless and Green.
(9) CBDC’s zijn precies zoals ze klinken, namelijk gedigitaliseerde versies van het pond/dollar/euro enzovoort, uitgegeven door centrale banken. Net als Bitcoin en andere cryptocurrencies zou de CBDC ook volledig digitaal zijn en zou het gevecht dus eindigenverder tegen het geld voorschieten. In tegenstelling tot cryptocurrencies zou er echter geen codering zijn om de anonimiteit te behouden. Het tegenovergestelde zou waar zijn, wat een einde zou kunnen maken aan het idee van financiële privacy. De afgelopen twee jaar zijn CBDC-plannen alleen op de achterpagina’s aan de mainstream gepresenteerd; daar echter met alle openheid: zowel Reuters als de Financial Times berichtten er uitgebreid over. Het is een langzame oplichterij, maar toch een oplichterij. De landen waar het idee het verst gevorderd is, zijn China en het VK. De Chinese digitale yuan is in ontwikkeling sinds 2014en wordt continu en uitgebreid getest. Het VK is daar nog lang niet, maar de Britse minister van Financiën Rishi Sunak dringt in de pers aan op de ontwikkeling van een digitaal pond dat “Britcoin” wordt genoemd. Andere landen, waaronder Nieuw-Zeeland , Australië , Zuid-Afrika en Maleisië , lopen niet ver achter. Jerome Powell, hoofd van de Amerikaanse Federal Reserve, kondigde in de nabije toekomst aan :om een ​​gedetailleerd rapport te publiceren over de “digitale dollar”. De suggesties over hoe deze CBDC’s zouden kunnen werken, zouden voldoende moeten zijn om zelfs de meest vertrouwende geesten alarmbellen te laten rinkelen. De meeste mensen zouden het niet leuk vinden als de overheid alle uitgaven in realtime zou monitoren , maar dat is niet het ergste. Verreweg het gevaarlijkste idee is dat elke toekomstige digitale valuta “programmeerbaar” moet zijn. Dat betekent dat de mensen die het geld uitgeven, de macht hebben om te bepalen hoe het wordt uitgegeven.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Economie

Lagarde is de moeder van inflatie

Published

on

lagarde

Lagarde De Europese Centrale Bank heeft gespeculeerd. In plaats van de ongebreidelde inflatie in een vroeg stadium te bestrijden, bleef de ECB de markten zelfs na het uitbreken van de oorlog overspoelen met nieuw geld. Het totale vermogen bereikte deze week een nieuw record. De president van de ECB stelt renteverhogingen uit en maakt het probleem week na week erger. Wie houdt ze eindelijk tegen?.

Nu is dat 8,8 biljoen euro dankzij Lagarde. Het balanstotaal van de Europese Centrale Bank (ECB) bereikte eind mei dit adembenemende historische record. Hoewel de inflatie in Europa woedt, overspoelt de Europese Centrale Bank de markten nog steeds met nieuw geld. Sinds het begin van het jaar is daar 250 miljard euro bijgekomen. De oorlog in Oekraïne heeft de inflatieproblemen in Europa al dramatisch verergerd.

ECB-president Christine Lagarde is verantwoordelijk voor de grootste geldcreatie in de geschiedenis van de EU.

lagardeMaandenlang heeft ze bruusk waarschuwingen en oproepen gladgestreken om eindelijk een einde te maken aan het buitensporige gelddrukken. Inflatie is slechts een tijdelijk fenomeen, speciale factoren zoals de pandemie of supply chain-problemen zijn de schuld, alles zal snel normaliseren. Toen werd gezegd dat de oorlog de inflatie in de eerste plaats gevaarlijk had gemaakt. De inflatie bereikte in januari voor het uitbreken van de oorlog al het hoogste niveau in decennia.

Sinds haar aantreden eind 2019 voert Lagarde in financiële kringen een buitengewoon agressief beleid om geld te verhogen.

Eind 2019 had de ECB een balanstotaal van 4,7 biljoen euro. Nu, twee en een half jaar later, heeft het de ongelooflijke 8,8 biljoen bereikt. Dat betekent: onder Lagarde creëert de ECB elke maand 137 miljard euro aan nieuw geld en elke dag nog eens 4,6 miljard euro. Een beurshandelaar in Frankfurt merkt op: “Geen wonder dat al dat geld nu snel in waarde daalt en stijgt.”

De geldstroom van Lagarde moet het voor Frankrijk en de Zuid-Europese landen gemakkelijk maken om de hoge schuld te herfinancieren en de gevolgen van de pandemie te verzachten.

Tegelijkertijd heeft het echter de aandelen- en vastgoedmarkten tot een speculatieve boom gedreven, maar vooral heeft het een enorme inflatie veroorzaakt. In april stegen de consumentenprijzen in Duitsland en Europa met elk 7,4 procent. Dit betekent dat de inflatie in het Europese muntgebied hoger is dan ooit tevoren en dat de inflatie in Duitsland het hoogste punt in veertig jaar heeft bereikt.

De snel stijgende prijzen belasten niet alleen miljoenen consumenten, vooral die met lage inkomens.

Tegelijkertijd worden Duitse spaarders abrupt onteigend omdat inflatie snel opeet wat ze hebben gespaard. Lagarde daarentegen lijkt de belangen van de eurolanden met een overmatige schuldenlast voor ogen te hebben. Omdat de devaluatie voor hen een zegen is. Een massale herverdeling van spaarders naar de staten is begonnen, economen noemen het effect “inflatiebelasting”.
Terwijl de protesten tegen het inflatiebeleid van de ECB steeds luider worden, heeft Lagarde er eindelijk mee ingestemd om van koers te veranderen – zij het in slow motion. Allereerst maakt ze pas bekend dat de extra geldschepping in de zomer wordt afgebouwd. Een einde aan de netto-aankopen van effecten wordt ‘heel vroeg’ in het derde kwartaal verwacht, schrijft de ECB-president in een blog op de website van de centrale bank.

En: “Op basis van de huidige vooruitzichten zullen we waarschijnlijk tegen het einde van het derde kwartaal een einde kunnen maken aan de negatieve rentetarieven.” , waaronder mogelijk het einde van de activa-aankopen en een initiële renteverhoging. Dit is precies waar veel experts op het gebied van inflatiebestrijding om hadden gevraagd.

Voor veel analisten is de ommekeer te voorlopig en toch te laat.

“Ze heeft vier biljoen euro nieuw geld op de markt gegooid en vraagt ​​zich nu af wat de inflatie is”, zei een CDU-lid van de Bondsdag.

Een brede kring van bedrijven, banken, vakbonden, politici, verenigingen en wetenschappers beschuldigt de centrale bank al maanden van inactiviteit. Volgens de spaarbanken hadden de valutawaakhonden zelf maandenlang de inflatie aangewakkerd. Daarmee schendt de ECB haar centrale mandaat om prijsstabiliteit te waarborgen. Het wekt met name wrevel dat de belangrijkste rentetarieven tot op de dag van vandaag negatief zijn gebleven.

 De depositorente van de centrale bank, die geldt voor bankdeposito’s bij de centrale bank, is momenteel min 0,5 procent. De basis-herfinancieringsrente, die lange tijd werd beschouwd als de belangrijkste rente, maar de laatste jaren werd overschaduwd door de depositorente, bevindt zich op de nullijn.

Terwijl de Fed in de VS eerder en resoluut de monetaire beleidsommekeer in gang zette, speelt Lagarde om tijd.

De EVP, de grootste fractie in het Europees Parlement, waarschuwt Lagarde al maanden dat burgers het vertrouwen in het monetaire beleid zullen verliezen als de hoge inflatie hen “maand na maand van geldelijke waarde berooft”. Het effect van de inflatiebelasting is politiek explosief omdat miljoenen burgers hier koeltjes zouden worden onteigend zonder democratische legitimiteit. In Duitsland zijn er steeds meer stemmen die Lagarde beschuldigen van eenzijdige politiek van belang. Het demonstratieve ontslag van de Bundesbank-president en inflatiecriticus Jens Weidmann is een baken.

Om interne kritiek te voorkomen, legde Lagarde in april een intern spreekverbod van de ECB op de communicatie op.

Kritiek van individuele valutawaakhonden op rentebesluiten moet worden voorkomen, zodat de geloofwaardigheid van de ECB niet wordt geschaad. Maar dat maakte critici nog meer woedend over de koppigheid van de president. Uw kritiek op cryptocurrencies wordt ook gezien als een verkeerde inschatting en een signaal van zwakte. Lagarde zei op de Nederlandse televisie: “Mijn zeer nuchtere beoordeling is dat cryptocurrencies niets waard zijn, dat ze op niets zijn gebaseerd, dat er geen onderliggende waarde is die als een anker van veiligheid fungeert.”

rypto-valuta’s zijn in feite een indicatie van de groeiende wantrouwen jegens veel beleggers in conventionele valuta, die om politieke redenen kan oplopen. Bovendien slaagde de ECB er onder Lagarde niet in om om eindelijk de aangekondigde digitale euro te realiseren. Lagarde countert droog: “De dag dat we de digitale munt van de centrale bank, een digitale euro, vrijgeven, garandeer ik dat de centrale bank erachter zal staan.” Maar hoe aantrekkelijk is een digitale euro die net zo snel opblaast als die Analoge euro momenteel?

 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Economie

Dit is misschien een goed moment om na te denken over een cryptoverzekering

Published

on

verzekering

Terwijl crypto crasht, is de toestand van cryptocurrency en verzekering vaag.

Cryptoverzekering De crypto-industrie stort in. Bitcoin-prijzen zijn op hun laagste sinds 2020 ; één platform heeft gebruikers uitgesloten van het opnemen van geld, en veel van de grootste cryptobedrijven, waaronder Coinbase en BlockFi , hebben ontslagen aangekondigd. Deze verstoring weerspiegelt de economische onrust die door de bredere markt kabbelt, maar dient ook als een duidelijke waarschuwing voor gewone mensen dat, over het algemeen gesproken, crypto de ene dag waardevol kan zijn en de volgende waardeloos.

Hoewel de bedrijven die mensen gebruiken om crypto te kopen en op te slaan in sommige opzichten vergelijkbaar zijn met banken, hebben deze platforms niet de depositoverzekering die bank- of beleggingsrekeningen hebben. Als de bedrijven die deze platforms exploiteren zouden falen, is er geen garantie dat mensen de waarde van hun crypto kunnen terugkrijgen . Dit gebrek aan bescherming weerspiegelt het feit dat regelgevers de crypto-industrie nog steeds inhalen. Het dient ook als een herinnering dat hoewel cryptoplatforms misschien veilig lijken – sommige zijn beursgenoteerde bedrijven – ze opereren in een sector die bijna geen regels en weinig vangnetten heeft. Zelfs UST, een ‘stablecoin’-cryptocurrency die de waarde van de Amerikaanse dollar zou moeten volgen, crashte vorige maand, waardoor het equivalent vantientallen miljarden dollars .

“Mijn slaap was ernstig verstoord, ik verloor 4 kilogram gewicht in een paar dagen, ik was in een extreem depressieve toestand”, vertelde Yuri Popovich, een in Kiev gevestigde webdesigner die het spaargeld van zijn gezin tijdens de oorlog in Oekraïne naar UST overboekte. Hercoderen. “Helaas is er in ons land geen wetgeving die dergelijke soorten verliezen dekt.”

Hoewel beleggen in crypto om vele redenen over de hele wereld ongelooflijk riskant blijft, genieten reguliere Amerikaanse bankrekeningen enige bescherming die wordt geboden door de Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC). De FDIC, opgericht tijdens de Grote Depressie om het vertrouwen in het financiële systeem te vergroten , is ontworpen om te garanderen dat rekeninghouders ten minste een deel van hun geld terugkrijgen in het geval dat een bank instort . Banken financieren de FDIC, die op zijn beurt bankrekeningen tot $ 250.000 verzekert.

Aangezien cryptoplatforms technisch gezien geen banken zijn en niet betalen in het FDIC-systeem, hebben individuele crypto-accounts deze vorm van bescherming niet . Ondertussen worden crypto-investeringsrekeningen over het algemeen niet ondersteund door de Securities Investor Protection Corporation, die rekeningen verzekert die worden beheerd door beursvennootschappen, zoals Fidelity of Vanguard , tot $ 500.000 als het bedrijf faalt.

“De meeste mensen kopen cryptocurrency om te speculeren, toch? Ze beschouwen het als een belegbaar actief’, zegt Lee Reiners, uitvoerend directeur van het Global Financial Market Center van Duke Law School. ‘Als je Apple-aandelen koopt, is er ook echt geen verzekering. Het concept van verzekeren is nu niet echt van toepassing.”

Het risicovolle karakter van crypto is een groter onderwerp van discussie geworden, aangezien verschillende cryptobedrijven tekenen van hapering vertonen. Coinbase, een van ’s werelds meest populaire crypto-uitwisselingen, zei vorige maand in een winstrapport dat gebruikers theoretisch de toegang tot hun crypto zouden kunnen verliezen als het bedrijf failliet zou gaan. (Coinbase probeerde later de waarschuwing in een blogpost terug te draaien en zei dat er “nooit een situatie is waarin klantengelden kunnen worden verward met bedrijfsactiva.”)

Het is de laatste tijd alleen maar erger geworden voor de crypto-industrie. In de nasleep van de UST-crash onderzoekt de Securities and Exchange Commission naar verluidt of het bedrijf achter de munt, Terraform Labs, de effectenwet heeft overtreden . En vorige week weerhield Celsius Network, een cryptoplatform dat geen echte bank is, maar beweert hoogrentende cryptovaluta-leningen aan te bieden, zijn gebruikers plotseling om zich terug te trekken van het platform; effectentoezichthouders in verschillende staten onderzoeken nu dat besluit. Downtime kan extreem kostbaar zijn voor crypto-investeerders, aangezien de waarde van een enkele munt binnen een paar uur met honderden of duizenden dollars kan schommelen. Te midden van alle verstoringen ligt de prijs van bitcoin rond de $ 20.000 , een scherpe daling ten opzichte van het hoogste punt in november van bijna $ 70.000.

“Op dit moment is er geen gemakkelijke manier voor klanten om de aard en omvang van hun blootstelling aan het faillissement van een crypto-handelsplatform te bepalen”, vertelde Dan Awrey, een Cornell-professor in de rechten, aan Barron’s vorige maand. “Klanten moeten ervan uitgaan dat het faillissement van een platform hen zou blootstellen aan aanzienlijke vertragingen in het herstel, waarna ze misschien maar een paar cent van de dollar terugkrijgen.”

Maar er zijn ook andere risico’s. Een crypto-portemonnee kan worden gehackt en als iemand eenmaal heeft gestolen wat erin zit, kan die crypto ongelooflijk moeilijk te herstellen zijn . Sommige mensen proberen dit risico te vermijden door hun cryptovaluta te beschermen met zogenaamde ” cold storage “, wat neerkomt op het opslaan van de sleutels die mensen gebruiken om toegang te krijgen tot hun cryptovaluta op een harde schijf die niet is verbonden met internet. Deze methode brengt dezelfde risico’s met zich mee als elk ander fysiek eigendom, en die risico’s zijn zelfs nog groter voor bedrijven die veel cryptovaluta van andere mensen in koude opslag opslaan, en voor cryptomining-activiteiten die nieuwe cryptocurrency produceren met behulp van magazijnen vol krachtige computers .

“Je hebt aardbevingen, overstromingen, brand, bliksem, wind, hagel”, zegt Ben Davis, teamleider bij Superscript, een verzekeringsprogramma dat cryptovaluta dekt en is geregistreerd als makelaar op Lloyd’s Insurance Marketplace. “Als je veel zeer dure apparatuur op één plek hebt, wil je dat deze verzekerd is.”

Terwijl sommige conventionele verzekeringsaanbieders langzaam opwarmen om crypto te dekken , is er ook een opkomende lichting startups die zich specifiek richten op cryptoverzekeringen. Deze omvatten bedrijven zoals InsurAce, dat verliezen dekt die het gevolg zijn van crypto-hacks, en Coincover, dat NFT-verzekeringen aanbiedt , naast verschillende andere op crypto gerichte producten die bij een verzekering worden geleverd .

Sommige mensen dienen al claims in voor crypto-verliezen. Een rechter in Ohio oordeelde in 2018 dat bitcoin gestolen van het online account van één man legaal eigendom was – geen geld – en daarom zou moeten worden gedekt door de verzekering van de huiseigenaar van de man voor zijn volledige waarde, die op dat moment $ 16.000 was. Na een explosie in een onderstation dat vorige maand werd gebruikt door een bitcoin-mijnwerker in de staat New York, zei een bedrijf dat werd getroffen, samen met de crypto-mijnwerker, Blockfusion, dat ze een claim zouden indienen voor de verloren inkomsten.

Meer recentelijk zegt Dan Thomson van InsurAce dat het bedrijf meer dan $ 11 miljoen heeft uitbetaald aan mensen die een “depegging” -verzekering hebben gekocht voor hun UST, de stablecoin die is ontworpen door Terraform Labs (depegging vindt plaats wanneer de waarde van een cryptocurrency niet langer overeenkomt met de fiat-valuta, of een ander type asset, dat is ontworpen om te volgen). Het bedrijf vergoedde ook een aantal van zijn klanten nadat hackers in april een cryptoplatform met de naam Elephant Money hadden aangevallen .

Hoewel verzekeringen een iets groter deel van de crypto-industrie aan het worden zijn, is de dekking nog steeds een lappendeken. En zelfs als een cryptoplatform wel een verzekering afsluit, is er geen garantie dat individuele cryptohouders die het platform van dat bedrijf gebruiken volledig beschermd zijn. Coinbase zegt bijvoorbeeld dat hoewel bepaalde beveiligingsgebeurtenissen worden beschermd door zijn verzekering, zelfs als het bedrijf probeert mensen gezond te maken, het plan mogelijk niet het geheel van iemands verliezen dekt. Over het algemeen blijft de meeste activiteit in de wereld van crypto onverzekerd.

“Het is heel, heel, heel klein”, zegt Eyhab Aejaz, de mede-oprichter en CEO van Breach Insurance, een verzekeringsmaatschappij die zich richt op crypto. “Er is gewoon niet genoeg verzekeringscapaciteit op de markt om zelfs maar een klein deel van de totale blootstelling te garanderen.”

Dit benadrukt een groot probleem als het gaat om het reguleren van crypto: er is geen sterke consensus over wat crypto is. Is het internetgeld, eigendom, oplichting, een digitaal bezit, een beveiliging, een redelijke investering? En omdat er geen overeenstemming is over wat crypto is, is het moeilijk om een ​​goede benadering te bedenken om de waarde ervan te verzekeren – of om erachter te komen of het überhaupt moet worden beschermd.

Regelgevers onderzoeken nog steeds hoe ze crypto kunnen benaderen. De SEC heeft betoogd dat ten minste sommige cryptoproducten effecten zijn, en eerder dit jaar gaf president Joe Biden federale agentschappen de opdracht om nieuwe regels voor de industrie op te stellen. Een tweeledige rekening van Sens. Kirstin Gillibrand (D-NY) en Cynthia Lummis (R-WY) heeft tot doel de toegang van klanten tot hun cryptocurrency te beschermen in het geval dat de crypto-uitwisseling die ze gebruiken failliet gaat, naast andere voorstellen voor het reguleren van de industrie . Ten minste één wetgever, Rep. Josh Gottheimer, heeft voorgesteld dat de overheid de FDIC-dekking uitbreidt tot bepaalde soorten stablecoin-cryptocurrencies, zolang deze worden geleverd door instellingen die de overheid kwalificeert. De FDIC, de Federal Reserve en het Office of the Comptroller of the Currency hebben soortgelijke plannen voorgesteld . Toch vindt niet iedereen dat een geweldig idee of zinvol voor elk type crypto.

“Als crypto een volledig speculatieve investering is, dan denk ik dat het onverstandig is om de depositoverzekering en de overheid achter die crypto-activa te plaatsen”, zegt Hilary Allen, een professor in de rechten aan de American University. “Beleggers moeten begrijpen dat ze geen geld op een bank zetten. Wat ze doen is gokken.”

De toenemende inspanning om de crypto-industrie te reguleren zal waarschijnlijk niet snel voorbij zijn. Ondertussen zorgt alle chaos op de cryptomarkt ervoor dat meer mensen nadenken over het lot van hun geld. Dat is misschien geen goed nieuws voor crypto-investeerders, maar het is zeker goed nieuws als je in de snelgroeiende cryptoverzekeringsbusiness zit.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Economie

Crisis aandelen- en obligatiemarkten: ECB komt bijeen voor crisisvergadering

Published

on

ecb

De ECB heeft een buitengewone vergadering bijeengeroepen met het oog op de aanhoudende uitverkoop op de obligatiemarkten. Volgens ingewijden maakt de centrale bank zich vooral zorgen over de Italiaanse risicopremie.

De monetaire politici van de Europese Centrale Bank (ECB) hebben verrassend genoeg een buitengewone raadsvergadering bijeengeroepen met het oog op de onrust op de financiële markten. “De Raad van Bestuur zal woensdag een ad-hocvergadering houden om de huidige marktomstandigheden te bespreken”, zei een woordvoerder van de centrale bank woensdagochtend. Volgens verschillende ingewijden loopt de vergadering al sinds 11.00 uur. Het is echter nog niet duidelijk of er daarna een bericht wordt gepubliceerd.

Hoewel de ECB geen informatie op de agenda heeft gegeven, heeft het nieuws nu al impact op de financiële markten. Volgens de aankondiging is de euro met 0,7 procent gestegen tot 1.049 Amerikaanse dollar. De Dax steeg met maar liefst 1,3 procent tot 13.481 punten. Daarentegen daalde het rendement op tienjarige Italiaanse staatsobligaties met bijna 30 basispunten tot 3,87 procent.

Vorige week kondigde de ECB tijdens haar meest recente vergadering een reeks renteverhogingen aan, waardoor het renteverschil tussen de Duitse staatsobligaties en die van de zuidelijke eurolanden, met name Italië, met een grotere schuldenlast opliep tot het hoogste niveau in meer dan twee jaar. Dit bracht de ECB in een dilemma. Enerzijds moet het de inflatie bestrijden. Aan de andere kant, kijk tegelijkertijd naar het niveau van de rentetarieven die eurolanden met een hoge schuldenlast, zoals Italië of Griekenland, kunnen verwachten.

Het sentiment op de aandelenmarkten was de afgelopen dagen al flink verslechterd, doordat de rente op de kapitaalmarkten fors was gestegen als gevolg van het eerder aangekondigde verkrappingsbeleid van de Amerikaanse Federal Reserve en de door de ECB aangekondigde renteverhoging. Dit was de laatste tijd vooral duidelijk in Zuid-Europese landen en leidde tot een uitverkoop op de aandelen- en obligatiemarkten. Volgens analisten voedde ook de aankondiging van de ECB dat ze al begin juli zou stoppen met het kopen van nieuwe staatsobligaties de huidige ontwikkeling. 

Tegen deze achtergrond verklaarde ECB-directeur Isabel Schnabel enkele dagen geleden dat de centrale bank actie wilde ondernemen tegen de verruiming van de spreads. De ontwikkelingen op de obligatiemarkt worden nauwlettend gevolgd en bij een wanordelijke stijging van de financieringskosten van eurolanden met een zware schuldenlast zal worden opgetreden, aldus Schnabel. De verbintenis met de euro is het instrument van de centrale bank tegen een dergelijke versnippering, legde de directeur uit en benadrukte:

” Deze inzet kent geen grenzen.”

Volgens Schnabel kan de ECB op nieuwe noodsituaties reageren met bestaande of nieuwe instrumenten. “Deze instrumenten kunnen weer anders zijn, met andere voorwaarden, verschillende looptijden en verschillende waarborgen om ons stevig binnen ons mandaat te houden.” Als voorbeelden verwees ze naar het pandemische noodaankoopprogramma van de ECB en het concept van regelrechte geldtransacties. Dit werd onlangs naar voren gebracht door voormalig president Mario Draghi, die in het kader van de eurocrisis in 2012 aankondigde dat hij “alles zou doen om de euro te behouden”. 

Schnabel liet echter vaag doorschemeren dat een nieuw “instrument” niet zonder voorwaarden kon komen. Volgens de directeur van de ECB is een eerste tegengif om de rentekloven te dichten de flexibele herinvestering van fondsen van verlopen obligaties als onderdeel van het multi-miljard dollar-aankoopprogramma voor PEPP-obligaties.

Niet iedereen is echter overtuigd van de geplande reddingsprogramma’s van de ECB. Beleggers die gewend zijn aan grootschalige marktinterventie door de ECB zijn er nog niet van overtuigd dat de centrale bank de leenkosten kan verhogen en tegelijkertijd de obligatierendementen van de meest kwetsbare leden van de regio onder controle kan houden. Met name de hoge inflatie van momenteel ruim 8 procent en de gevolgen van de coronapandemie vormen een probleem. 

“De aandelenmarkten kreunen onder zorgen over inflatie, problemen met de toeleveringsketen en afnemend economisch vertrouwen”, zegt Ulrich Kater, hoofdeconoom bij de spaarbankeffectendochter Dekabank, tegen het Handelsblatt . Op de obligatiemarkten zou een scherpe stijging van de inflatieverwachtingen de prijzen hebben gedrukt en de rente ‘dramatisch hebben opgetrokken’. Opluchting op de financiële markten is dus voorlopig niet in zicht. 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN