Connect with us

Economie

Draghi’s laatste snik

Published

on

eu

Mario Draghi’s laatste grote optreden toont de hulpeloosheid waarin de ECB zich bevindt. Een lichte verhoging van de boeterente op ongebruikte bankfondsen is een hulpeloze monetaire beleidswijziging, die in het licht van de naderende recessie het best als luchtfietserij kan worden gezien. Maar wat had de ECB moeten doen? Het is duidelijk dat de monetaire beleidsinstrumenten van de centrale banken niet langer werken.

Als afscheidscadeau heeft ECB-president Mario Draghi een passend besluit genomen: de rentetarieven – die al in negatief territorium zijn – zijn verlaagd tot min 0,5%, en vanaf november zal de ECB opnieuw obligaties kopen van overheden en bedrijven. Voor 20 miljard euro per maand en – dit is het beslissende nieuws vanuit het oogpunt van de markten – zonder tijdslimiet. Zolang de inflatie in de eurozone niet de doelstelling van twee procent bereikt, zal de ECB blijven kopen en veel economen denken dat het heel lang zal duren om op die 2% te komen.

ecbEnerzijds is er het beleid van centrale banken, dat sinds het midden van de jaren tachtig op elke (mogelijke) crisis op de financiële markten of in de economie heeft gereageerd met renteverlagingen, zonder nadien de rentetarieven indien nodig opnieuw te verhogen. Ze hebben bijgedragen aan het belonen van degenen die schulden hebben. Het resultaat is een exploderende wereldwijde schuld van staten en particulieren, vooral voor niet-productieve doeleinden zoals consumptie, de aankoop van bestaande activa, met name onroerend goed, en speculatie. Het probleem van de steeds groter wordende schuld is echter dat deze alleen kan worden gehandhaafd tegen lagere rentetarieven. De rentetarieven moeten daarom bij wijze van spreken morgen nòg lager zijn, omdat ze vandaag al laag zijn.

Deze neiging tot leven op de pof werd verder versterkt door de politiek. Vooral in reactie op de nieuwe concurrenten uit Oost-Europa en China zou men moeten zorgen voor beter onderwijs en meer investeringen. Maar in plaats van deze vermoeiende weg te gaan, dwong het beleid de compensatie van ontbrekende inkomstenstijgingen met méér schulden (VS) of brak het de verzorgingsstaat in sneltreinvaart af (EU).

Goedkoop geld en de als risicovrije speculaties leidden tot bubbels op de financiële markten. In de afgelopen 20 jaar hebben we er al twee gehad (dot-com bubbel en financiële bubbel) en we zouden eigenlijk al in de volgende moeten zitten (staatsobligaties en Wall Street). Het probleem hierbij is dat als deze bubbels barsten brengen ze onmiddellijk het wereldwijde financiële systeem en dito conjunctuur in gevaar vanwege de hoge schuldenlast. En zal de oplossing worden gezocht in – u raadt het al – nog meer goedkoop geld.

Natuurlijk kan men niet voor altijd rekenen op de positieve uitwerking van nieuwe schulden. Het effect neemt in werkelijkheid zelfs af, dus de omvang moet toenemen. Als het dat niet doet, krijgen we crises zoals de financiële crisis van 2009. Alleen door meer en meer en goedkoper en goedkoper geld kan het huidige systeem draaiende worden gehouden.

De hoge schulden verzwakken bovendien de groei, omdat steeds meer bedrijven alleen bestaan dankzij het goedkope geld. Ze kunnen doen alsof ze nog steeds solvabel zijn, ook al zijn ze eigenlijk bankroet. Financiële deskundigen spreken in dit verband van “zombies” die niet investeren of innoveren en het voor gezonde bedrijven nòg moeilijker maken om succesvol te opereren. Het bancaire systeem is ondertussen al aardig verzwakt door deze zombies en verliezen als gevolg van de laatste crisis en komt onder toenemende druk van de lage rente. De winsten daalt en het vermogen om kredieten te verstrekken aan gezonde bedrijven neemt af.

In de eurozone hebben we dan ook nog het probleem met de euro. Zoals u weet vinden wij de eurozone de slechtst denkbare monetaire unie. Met de introductie van de euro begon in de crisislanden van vandaag de dag een schuldenexplosie. De rentetarieven waren (en zijn) te laag en zorgden voor bubbels op de onroerendgoedmarkten. Maar ze zorgden er ook voor dat de economieën van de lidstaten uiteen liepen in plaats van – zoals gehoopt – dat ze in de pas zouden lopen. De “eurocrisis” was en is daarom geen staatsschuldencrisis, maar een doodordinaire schuldencrisis en een crisis van gebrek aan convergentie van de lidstaten. Zonder de belofte van Mario Draghi om alles te doen wat denkbaar is om de euro te behouden, zou de eurozone niet meer bestaan. Het enige probleem is dat goedkoop geld de problemen van de eurozone niet kan oplossen, maar alleen tijd koopt. En werkt het alleen als het geld nòg goedkoper wordt.

Politici en centrale bankiers hebben de doos van Pandora geopend: ze hebben alle ellende over de wereld losgelaten. Het enige dat nog resteert is de hoop….. op een oplossing. Maar elke oplossing die zij kiezen vergroot de crisis tot een steeds groter probleem.

We kunnen het visualiseren met het volgende voorbeeld: de centrale banken duwen de schuldenballon onder water zodat het geen probleem wordt. Ondertussen wordt deze ballon elk jaar groter en duwt hij meer naar de oppervlakte. Alleen door meer druk kan hij onder water worden gehouden, maar het effect is dat hij steeds meer opblaast hoe meer die onder water wordt geduwd. Op een gegeven moment kan de centrale bank hem niet vasthouden en schiet de schuldenballon uit alle macht naar de oppervlakte.

Met elke nieuwe reddingsactie pompen ze de ballon verder op en leggen zo de basis voor de grootste schuldencrisis aller tijden. Het is een grote gok: kunnen ze (nog) een hoge inflatie genereren en zo een ietwat pijnloze weg naar schuldverlichting vinden of barst de bubbel?

Het is in ieder geval duidelijk dat er geen vrijwillige exit uit deze ellende mogelijk is. Daarom past de benoeming van de Franse politicus Christine Lagarde in dit beeld. Het IMF, haar vorige werkgever, heeft verschillende onderzoeken uitgevoerd die aantonen waar de reis naar toe kan gaan. De ideeën variëren van het inpikken van delen van vermogens, het invoeren van een belasting op contante transacties tot en met het verbod op contant geld (en vermoedelijk zelfs fysiek goud).

De randvoorwaarden voor een stijgende goudprijs zijn verder verbeterd met de recente monetaire beleidsbeslissingen van de Europese Centrale Bank. Commerciële banken en verzekeringsmaatschappijen krijgen nog meer redenen om goud als een kasreserve te beschouwen, als gevolg van de stijgende rente op deposito’s bij de ECB. Twee jaar geleden begonnen grote financiële instellingen hun kasposities in hun kluizen te vergroten.

De aankondiging van de hervatting van het obligatie-aankoopprogramma spoelt meer geld naar de markten. De ECB heeft de rendementen op Europese staatsobligaties al in de grond gestampt – wat nog een groot probleem gaat worden. Oliver Bäte, CEO van Allianz, kondigde al in augustus aan dat zijn groep niet langer Duitse staatsobligaties zou kopen, gezien het negatieve rendement.

Het zal ongetwijfeld leiden tot een nòg grotere obligatiebubbel, tot een nòg grotere beleggingsnoodtoestand bij conservatieve institutionele beleggers (pensioenfondsen, verzekeringsmaatschappijen), tot nòg meer risico voor een paar procentpunten rendement. Dit verhoogt de kans op een crash en de potentiële omvang van de volgende grote crisis.

De ECB zal vervolgens gedwongen worden verdere uitzonderlijke maatregelen te nemen. Dat zou bijvoorbeeld kunnen zijn dat de criteria onder het aankoopprogramma worden verzachten. Tot nu toe koopt het geen Griekse effecten (maar let op: nationale centrale banken doen het werk namens de ECB). Met de toename van de strafrente kan ze zich echter – uit wanhoop – terugvallen op rampzalige beslissingen. Volgens haar eigen ECB-statuten mag het rendement op de te kopen obligaties niet lager zijn dan de depositorente (nu -0,5%).

Komen we op een actueel onderwerp: het beperken van (het gebruik van) contant geld! En hoe zit het met “helikoptergeld”? Ten slotte is inflatie dringend nodig. En ook dit alles zal leiden tot een nog grotere vraag naar goud!

Het argument van dat er geen rente op goud zit, ooit genoemd door vermogensbeheerders als een negatief criterium, keert meer en meer in de tegenovergestelde richting. De reële rentetarieven in de eurozone begeven zich op een (neerwaarts) hellend vlak. Goud krijgt zijn koopkracht in de loop van de sluipende inflatie en kost geen rente. We kunnen zelfs geconfronteerd worden met het begin van een grote “gouden zeepbel”, aangezien steeds meer beleggers de roep van goud volgen.

Dis is wat wij denken hèt grote afscheidscadeau van Mario Draghi aan beleggers in goud in de eurozone. Zijn opvolger mag dan zorgen voor de bijwerkingen van een sterke stijging van die goudprijs.

Er is ongetwijfeld veel nagedacht over hoe de rente nog dieper het negatieve territorium in kan worden geduwd zonder dat de spaarders uit het systeem kunnen ontsnappen. Aangezien zelfs dit niet genoeg zal zijn, wordt tegelijkertijd de volgende grote stap tegelijkertijd voorbereid: de directe financiering van staten door de centrale banken. Vermoedelijk gerechtvaardigd door de “dringende strijd” tegen klimaatverandering. Zo vind je altijd wel een reden.

Politici en bankiers manoeuvreren ons nu al tientallen jaren in een doodlopende straat – en begint de finale. De desintegratie van de eurozone, in combinatie met een recessie van ongekende omvang is onvermijdelijk. Ongeacht de uitkomst, de verliezer is duidelijk: de spaarder.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
1 Comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Economie

De EU is begonnen met haar terugtocht

Published

on

eu

Boort de ECB naar olie? Heeft de ECB een boerderij? Rijdt de ECB in een vrachtwagen? Leidt de ECB een vrachtschip over de Stille Oceaan of laadt ze vracht in de haven van Los Angeles?

De EU is aan haar terugtocht begonnen: ze heeft de eerste stappen gezet in het ontrafelen van energie- en voedselsancties tegen Rusland. Zullen er nog andere stappen volgen? Of zal de pan-West, Rusland-fobische as terugslaan met verdere strijdlust? Er is nog niets geregeld, maar als de terugtrekking zou doorgaan en het afzonderlijke akkoord over de graanexport van Oekraïne stand zou houden, zou dat over het algemeen goed nieuws zijn voor de regio.

De grotere vraag is of dit een verschil zal maken voor het grotere economische paradigma – zelfs een meer substantiële terugtrekking van de EU volgt. Helaas is het antwoord zeer waarschijnlijk niet.

Het zevende pakket sancties van de EU tegen Rusland, terwijl het ogenschijnlijk een verhoging van de sancties voorstelt (wat het is voor bepaalde goudimporten in de EU die geen echte impact hebben op Rusland) – en met een kleine uitbreiding van de lijst van gecontroleerde (voornamelijk technische ) items – het pakket vertegenwoordigt in werkelijkheid een verborgen toevluchtsoord.

Want als men dieper graaft, verlicht het pakket de sancties op belangrijke gebieden aanzienlijk. Ten eerste ‘verduidelijkt’ het pakket luchtvaartmaatregelen (Opmerking: hoewel ondoorzichtig geformuleerd, lijkt deze passage stilletjes de export van reserveonderdelen van Airbus naar Russische luchtvaartvloten toe te staan). In het pakket staat dat om eventuele negatieve gevolgen voor de voedsel- en energiezekerheid over de hele wereld te voorkomen – en voor alle duidelijkheid – de EU de vrijstelling uitbreidt tot transport van landbouwproducten, (voedsel)- en kunstmestexport en het transport van olie uit Rusland naar derde landen. Bovendien stelt het de aankopen door derden van farmaceutische en medische producten uit Rusland vrij.

De EU beweert graag dat hun sancties nooit voedsel en mest bevatten, en dat de suggestie dat ze dat deden, propaganda is. Hun argument is echter onoprecht. De legalistische bewoordingen van de EU-sancties waren zo open, zo ondoorzichtig, dat het niet duidelijk was of ze dat wel of niet deden. Handelsondernemingen vreesden begrijpelijkerwijs boetes met terugwerkende kracht voor het overtreden van sancties. Ze hadden de bittere ervaring dat het Amerikaanse ministerie van Financiën weigerde expliciet te zeggen wat wel en niet was toegestaan; en in het geval van Iran, uit het niets, Europese banken met monsterlijke boetes.

De explicietheid is belangrijk: voedsel, landbouwproducten en kunstmest die naar derde landen worden vervoerd, zijn vrijgesteld van sancties. Staten als Egypte kunnen nu tarwe importeren uit Oekraïne, Rusland – en feitelijk ook uit Wit-Rusland (omdat het nu een interne markt vormt met Rusland).

Evenzo is het transport van Russische olie uit derde landen naar staten als China, India, Iran en Saoedi-Arabië nu expliciet vrijgesteld.

Hier is nog een oneerlijkheid – zo niet hypocrisie – impliciet in deze vrijstelling. De EU is al die tijd deugdzaam geweest door aan te geven hoe ze de verkoop van Russische energie aan de EU zouden verbieden – en hoe het resulterende verlies van inkomsten aan Rusland zou verhongeren en de oorlogsinspanningen van Moskou in Oekraïne zou verlammen.

Wel, eerst drong Rusland aan op betaling van zijn gas in roebels. De EU zei ‘nee’, maar gaf toen toe. Toen richtte de EU zich op Russische olie en prees de G7 een ‘plafond’ op de olieprijzen. Maar staten als China en India zeiden ‘nee’. En nu heeft de EU toegegeven aan het transport van Russische olie door derde partijen. (Griekse en Cypriotische tankereigenaren hadden hun regeringen al zo verdraaid om aan te dringen op een eerdere vrijstelling voor hen).

Wat is er aan de hand? De oliemarkt is de laatste tijd volatiel geweest, aangezien de VS hebben geprobeerd de ‘papieren markt’ (die veel groter is dan de fysieke markt) te manipuleren om een ​​prijsdip in de Bent en WTI-index te bewerkstelligen. Nogmaals, het doel was om Rusland pijn te doen – en om Yellens ‘olieplafond’ te vergemakkelijken door de prijzen dichter bij de $60 per vat te brengen waarop Yellen haar laatste hoop heeft gevestigd.

Het heeft niet gewerkt, en het lijkt erop dat het Witte Huis alleen maar wil dat de olieprijzen omlaag gaan – punt uit. Zelfs de havik, Victoria Nuland, zei vrijdag dat de VS en hun bondgenoten Russische olievoorraden nodig hebben om de wereldmarkten te betreden, anders zullen de kosten van deze hulpbron weer gaan stijgen: “We moeten de aanwezigheid van Russische olie op de wereldmarkt zien , anders zal het tekort aan olie leiden tot een nieuwe prijsstijging.”

Realisme sijpelt door! Poetin voldoet aan al zijn belangrijkste eisen met betrekking tot de voedselcrisis – en verkoopt vandaag zelfs een iets grotere hoeveelheid olie.

De olieprijs zal inderdaad fluctueren. Het zal echter meer reageren op de effecten van de diepte die in de komende recessie wordt bereikt, dan op marktmanipulatie en Yellen’s prijsplafondinspanningen. Het westerse establishment probeert nog steeds de nieuwe realiteit te begrijpen dat grondstoffen een aangeboren waarde hebben, terwijl fiat-valuta’s zoals de dollar dat niet hebben. Het nieuwe grondstoffentijdperk vertegenwoordigt een psychologische wereldwijde verschuiving naar intrinsieke waarde, in een tijd van stijgende inflatie.

En waar gaat die ‘nu vrijgestelde’ Russische oliedoorvoer naartoe? Waarom, naar de EU (grotendeels). Dit is waar de oneerlijkheid duidelijk wordt: India koopt Russische olie, voert het door zijn raffinaderijen en verkoopt ‘Indiase geraffineerde producten’ waar? Naar de EU. Idem voor andere ladingen. Idem voor Saoedi-Arabië. Op de cognossementen van die schepen wordt Rusland niet vermeld als ze op hun EU-bestemming aankomen.

Kortom, de EU faciliteert stilletjes het omzeilen van haar eigen afgekondigde ‘verpletterende’ sanctieregime.

Zou deze kleine stap van terugtrekking echter de wind uit het aanzwellende zeil van de economische crisis kunnen doen wankelen? Nee. Er zijn twee belangrijke  bronnen  van inflatie. Er is de aanbodzijde en de vraagzijde. Elk van hen kan de inflatie aanjagen, maar ze zijn heel erg verschillend in hoe ze werken.

De aanbodzijde, zoals de naam al aangeeft, komt van input. Het aanbod is er gewoon niet. De landbouwprijzen gaan omhoog omdat de kunstmestprijzen stijgen, mede door de oorlog in Oekraïne. De olieprijzen stijgen omdat er een wereldwijd tekort is en er verstoringen zijn in de toeleveringsketens.

Dus wat kan de ECB daaraan doen? Niks. Boort de ECB naar olie? Heeft de ECB een boerderij? Rijdt de ECB in een vrachtwagen? Leidt de ECB een vrachtschip over de Stille Oceaan of laadt ze vracht in de haven van Los Angeles?

Nee, de centrale bankiers doen geen van die dingen, en dus kunnen ze dat deel van het probleem niet oplossen. Het verhogen van de rente heeft geen invloed op de tekorten aan de aanbodzijde die we zien. En dat is de richting van waaruit de inflatie – die de Europese recessie drijft – waait.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Economie

Gaat de EU overwinteren zonder Russisch gas?

Published

on

gas

Hebben we net een waarschuwing gehad voor een paar warme dagen, of daar komen de media al weer met alarmerende berichten over een barre winter. De kans op levering van Russisch gas wordt met de dag kleiner. Het blijven spannende tijden. We rollen van de ene naar de andere crisis, ach het went.

Overwinteren

De saaie tijd in West Europa, waar een gezapige vrede heerst na de WO2, lijkt voorbij. In meerdere opzichten gaan we Oost Europa achterna, maar tegelijk kijken we weg van de oorlog in Oekraïne. Het lijkt of er een taboe op rust en we bewust de discussie vermijden. Ben je wel tegen Poetin en ben je voor het leveren van wapens aan Zelenski. De meningen zijn verdeeld. Net als in “coronatijd” toen we voor of tegen vaccinatie, mondkapjes en andere repressieve coronamaatregelen waren.

Ging het toen om een onzichtbaar virus, nu gaat het om gebrek aan onzichtbaar aardgas dat ons in de winter bijeen zal drijven om elkaar op te warmen. Op het poolijs staan pinguïns met duizenden tegen elkaar gedrukt om warm te blijven. Gaan wij dat kuddegedrag ook vertonen als er gebrek is aan natuurlijke verwarmingsbronnen? Villa’s en landhuizen met open haard gelegen aan de bosrand uitgezonderd, we maken het nu al spannend.

Wapens

We kijken gespannen naar Rusland, zal Poetin de gaskraan dichtdraaien? Is de EU zelf schuldig aan de verwachte gastekorten doordat de sancties richting Rusland als een boemerang terug kaatsen? Zeg het maar. Natuurlijk is er sprake van een oorlog waar van alles over te zeggen valt. Wat zoekt Poetin in Oekraïne, waarom sturen ‘wij’ wapens en waarom moeten Oost Europese landen met een veel lagere economische snelheid worden opgenomen in de EU.

Waarom moet de NAVO worden uitgebreid met voormalige satellietstaten van de Sovjet Unie? Waarom moeten wij een Russische dictator vrezen? Waarom altijd die wapenwedloop? Kwesties die de meningen verdelen. Persoonlijk ben ik tegen oorlogvoering. In mijn militaire dienstplicht(1972/73) was ik uitermate vredelievend. De toenmalige Minister van Defensie heette niet voor niks Henk Vredeling. Hij kwam van de Landbouwhogeschool Wageningen en wist net als onze huidige Defensieminister Ollongren niet dat munitie was bedoeld om mee te schieten. Daar moesten we zuinig op zijn. Anno 2022 zitten weer ministers op posten waar ze niet voor opgeleid zijn.

Ik weet zeker dat ik als dienstplichtig ex-munitiebeheerder ons leger beter had bevoorraad dan wat mevrouw Ollongren nu doet. Hoewel, dat moet ik haar nageven, ze ruimt wel de ouwe meuk uit de OMU-magazijnen op door het te doneren aan Zelenski. Dat zijn de magazijnen waar altijd Oorlogs MUnitie op voorraad wordt gehouden voor de eerste weken oorlogvoering. De wapenindustrie krijgt dan opdracht nieuw vuurwerk te maken. Nu draaien ze overuren vanwege de opgevoerde wapenleveranties aan Oekraïne. Een reden voor Poetin om de strijd op te voeren.

Afknijpen gas wapenindustrie

Weer terug naar het gas. Zal na het onderhoud aan de Nordstreampijpleiding er weer gas stromen of zou de toevoer langzaam afgebouwd worden. Ik gok op het laatste. Langzame foltering is de meest pijnlijke. Het gaat Poetin niet alleen om de ingestelde sancties, waar zijn volk het meeste last van heeft, het gaat hem ook om het afknijpen van de energietoevoer naar de westerse wapenindustrie. Dat de complete industriële sector in Duitsland schade ondervindt is bijvangst.

Vergeet niet dat in Europa, met name in Frankrijk en Nederland, een behoorlijke wapenindustrie is gevestigd. De leveranties zijn altijd duister en gaan via via. Dit zegt Google: “Voor een klein land produceert Nederland veel wapens. Hier werken ongeveer 15.000 mensen in de wapenindustrie met een omzet van vier miljard. Nederland bezet een vaste plaats in de top tien van wapen exporterende landen. Tevens is Nederland een belastingparadijs voor de wapenindustrie, zo zegt deze politieke partij.

Boerenverstand

Als gas schaars wordt en olie onbetaalbaar zal de industrie in Europa op z’n kont komen te liggen. De EU zal de lidstaten via een noodverordening verplichten eerst de industrie te rantsoeneren. Als je de bevolking in de kou zet krijg je opstand. Als de industrie wordt afgeknepen zal de onrust pas uitbreken als de werkloosheid ontspoort en een recessie escaleert naar een depressie. Depressies leiden tot revoluties. Het repressieve beleid van de Europese regentenkliek zal de EU splijten met alle gevolgen van dien.

Je hoeft geen hogere wiskunde te hebben gestudeerd om te zien waar technocratische besluitvorming van elitaire regenten toe leidt. Je hoeft alleen maar het nieuws van de reguliere en alternatieve media te analyseren om met gezond boerenverstand conclusies te trekken. Het waren altijd de boeren die de strontkar moesten trekken wanneer er in het verleden stront aan de knikker was.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Economie

Alles vor gas: Schijnheilige EU en VS

Published

on

gas

De EU stevent af op een ernstige energie- en economische crisis. De problemen begonnen echter niet pas met de oorlog in Oekraïne – en werden aanzienlijk verergerd door de sancties tegen Rusland. Uiterlijk in juni toen tot het olie-embargo werd besloten, was duidelijk dat de EU en Rusland op een confrontatie afstevenden. Nu is het dan zo ver – en de Europese politiek is radeloos. Een nieuwe aflevering in de kroniek van politiek falen.

De Europese Commissie lijkt volkomen hulpeloos. Ze wil de lidstaten voorbereiden op een mogelijke permanente onderbreking van de gastoevoer vanuit Rusland. Maar in het ontwerp van het gasnoodplan, dat morgen (20 juli) zal worden gepresenteerd, kunnen Commissievoorzitter Ursula von der Leyen en haar “Team Europa” niets beters bedenken dan het verlagen van de verwarmingstemperatuur in kantoren en openbare gebouwen – tot 19 graden! Het Internationaal Energie Agentschap kwam in maart al met dit banale idee op de proppen. “De voorstellen lijken ontmoedigd, zelfs wanhopig”, bekritiseert de Groene Europarlementariër Michael Bloss de EC. Zijn collega Markus Ferber spreekt van een “opeenvolging van huisvrouwentips”.

Maar dit gaat niet alleen over een paar mislukte voorstellen voor een gascrisis. Het is een mislukt beleid. De EU gaat sinds de herfst met open ogen de megacrisis in. Deze crisis treft niet langer alleen de energiemarkten. Het raakt ook het economisch beleid en de monetaire unie – en daarmee de “harde kern” van de EU. Daarover zometeen meer.

In Europa draait momenteel een misdaadthriller waarin een gasturbine de hoofdrol speelt. De Europese Commissie en de regeringen van de EU-landen draaien al lange tijd de sanctieschroef tegen Rusland aan. Maar daarmee brengen ze ook en vooral de EU-landen zèlf ernstige schade toe, maar Rusland wordt volgens de EU-politici nòg meer beschadigd. Tussen haakjes: steeds meer burgers in de EU spreken zich uit tegen de sancties.

Dat komt o.a. vanwege de negatieve gevolgen in eigen land. Al het mogelijke is al gesanctioneerd door de EU en ook over allerlei mensen zijn sancties uitgeroepen. Zelfs mensen die Poetin nog nooit persoonlijk hebben gezien. Twee dingen zijn echter nog niet gesanctioneerd en zullen dat ook niet worden: Russisch uranium en gas. Uranium omdat de Amerikaanse kerncentrales dat nodig hebben, En wat gas betreft: teveel staten zijn ervan afhankelijk en er zijn niet genoeg vervangers.

De VS levert extreem duur LPG, maar kan de benodigde hoeveelheden niet leveren. India levert ook gas(producten), maar in feite is dat Russisch gas dat met een flinke winst wordt doorverkocht. Andere staten, zoals bijvoorbeeld Noorwegen, leveren wat meer, maar ondanks de verhoging van de gasproductie kan aan de totale vraag niet worden voldaan.

Ten goede of ten kwade moet de EU er daarom op vertrouwen dat Rusland betrouwbaar gas blijft leveren, ondanks de sancties die de EU heeft opgelegd. Voor de huidige behoeften en om de gasopslag voor de komende winter te vullen. Zodat er geen rellen ontstaan ​​als de huizen koud blijven, zelfs als politici reclame maken voor koude huizen “uit solidariteit”.

Het Westen is optimistisch over de gasleveringen en zegt dat gas Poetins grootste bron van inkomsten is en dat hij dit inkomen zeker niet kan en mag opgeven. Maar toen de Russische gastoevoer werd verminderd, ontstond er een kleine paniek. Toen werd gezegd dat Poetin de gaskraan zou dichtdraaien. Er werd in de zijkanten van het nieuws gemeld dat de turbine van een gascompressorstation naar Canada was gestuurd voor inspectie als onderdeel van gepland onderhoud. Vervolgens waren er geruchten dat het een leugen was, dat de toevoer gewoon was gestopt. En toen werd gezegd dat de turbine niet zou worden teruggestuurd omdat deze onder de Canadese sancties viel.

Op een gegeven moment kwam het nieuws dat de Nord Stream 1 gasleiding zou worden stilgelegd vanwege onderhoudswerkzaamheden die al lang gepland stonden; van 11 tot 21 juli. Op 10 juli las meldde de Duitse Tagesschau: “Canada wil een onderhouden turbine terugsturen voor de Nord Stream 1-gaspijpleiding… Oekraïne heeft bezwaar gemaakt tegen de geplande levering van de onderhouden Russische Nord Stream 1-turbine van Canada naar Duitsland.. .”

Verwarrend, allemaal. Een gasturbine, die al in Canada was voor inspectie voordat Nord Stream 1 werd stilgelegd, zou nu het belangrijkste moeten zijn voor Nord Stream 1 om op 21 juli weer in gebruik te worden genomen. En deze turbine, waar hij ook vandaan kwam, werd alleen vrijgegeven voor retourlevering door Canada op aandringen van de Duitse minister van Economische Zaken Habeck. Het cruciale onderdeel wordt echter niet rechtstreeks aan Rusland geleverd, maar per vliegtuig aan Duitsland, zodat Canada de sancties niet overtreedt.

En vanuit Duitsland wordt het per veerboot naar Rusland gebracht en via Finland over land. Het is gepland om op 24 juli in Rusland aan te komen en moet dan naar de installatieplaats worden gebracht en geassembleerd. Het duurt in ieder geval tot begin augustus voordat Nord Stream 1 weer in gebruik kan worden genomen. En dat is niet de schuld van Rusland. Het valt nog te bezien of het weer volledig wordt opgeleverd. En waar de gerepareerde gasturbine oorspronkelijk stond, is blijkbaar niet meer interessant. En ook niet of dat voor gasleveringen uit een andere pijpleiding van belang is.

En hoe zit het nu met de Europese normen en waarden, nu Brussel Rusland in de ban heeft gedaan?

Eerst was er de Amerikaanse president Biden die bij zijn aartsvijand op de knieën ging om te vragen extra olie te krijgen, nu is ook de voorzitster van de Europese Commissie, de Duitse politieke lichtgewicht Ursula von der Leyen uit de bocht gevlogen. Met het oog op de (grotendeels zelf veroorzaakte) energiecrisis geven de “leiders van de vrije wereld” geen moer om westerse normen en waarden – en gaan zij in zee met bloeddorstige autocraten.

Met zijn controversiële reis naar Saoedi-Arabië dacht Biden de betrekkingen met het land te verbeteren. De ultrareactionaire oliemonarchie moet worden aangemoedigd om meer olie te produceren om voor ontspanning op de oliemarkten te zorgen. Voor dat vermeende “hogere” doel ontmoette Biden kroonprins Mohammed bin Salman, die ervan wordt verdacht persoonlijk opdracht te hebben gegeven tot de brute moord op Jamals Kashoggi van de Washington Post. De advocaat van Kashoggi, Asim Ghafoor, was op 14 juli in de VAE gearresteerd (op verzoek van de VS, naar verluidt), Zoals bekend werd Kashoggi letterlijk en figuurlijk in de pan gehakt.

Saudi-Arabië is ook bekritiseerd vanwege zijn rol in de burgeroorlog in Jemen. De relatie met Riyadh was daardoor flink bekoeld. Onlangs werden er in Saoedi-Arabië weer eens 81 mensen geëxecuteerd. De belangrijkste bondgenoot van de VS in het Midden-Oosten is niet alleen één van ’s werelds grootste olieproducenten, maar ook een tegenstander van Iran en een belangrijke afnemer van westerse wapens.

“We zijn als land niet direct afhankelijk, maar energieprijzen en toegang tot energie zijn zeer belangrijke kwesties”, zei minister van Volksgezondheid Sajid Javid. Toen hem werd gevraagd naar de mensenrechtensituatie, voegde hij eraan toe: “Ik ben blij dat we een relatie hebben waarin we zowel over mensenrechtenkwesties als over onze langetermijnrelatie kunnen praten.” De gastheer deed geen enkele toezegging.

Saoedi-Arabië, ’s werelds grootste olie-exporteur, heeft tussen april en juni zijn invoer van Russische brandstof meer dan verdubbeld om elektriciteitscentrales te helpen aan de vraag naar koeling in de zomer te voldoen en de ruwe olie van het koninkrijk vrij te maken voor export, meldde Reuters eerder al. Door de sancties tegen Rusland is de brandstofprijs tegen een gereduceerd tarief verkocht om kopers aan te trekken. Uit gegevens verkregen door Reuters via het volgen van schepen van Refinitiv Eikon blijkt dat Saoedi-Arabië in april-juni van dit jaar 647.000 ton (48.000 vaten per dag) stookolie uit Rusland importeerde via Russische en Estse havens, vergeleken met 320.000 ton in dezelfde periode in 2021.

Saoedi-Arabië is niet het enige land dat ondanks de sancties van het kortingstarief heeft geprofiteerd. In mei steeg de Chinese invoer van ruwe olie met 55% ten opzichte van het voorgaande jaar, met leveringen gelijk aan bijna twee miljoen vaten per dag (bpd), een kwart meer dan 1,59 bpd in april. Dankzij de kortingen kon het Kremlin in mei ongeveer $ 20 miljard verdienen aan de olie-export. Ondanks alles heeft Saoedi-Arabië zijn samenwerking met Rusland behouden in de alliantie van wereldwijde producenten die bekend staat als OPEC+. De twee zijn de facto leiders van respectievelijk OPEC- en niet-OPEC-producenten in die groep.

Of wat te denken van de Venezolaanse heerser Nicolas Maduro. Jarenlang hadden de Verenigde Staten sancties aan het land opgelegd. Maar nu heeft de Amerikaanse regering zelf het gesprek gezocht en versoepeling beloofd. Niet omdat de situatie in het land is veranderd, maar omdat de Verenigde Staten, na hun olie-embargo tegen Rusland, dringend op zoek zijn naar alternatieve bronnen van olie, gas en kolen.

Venezuela, als één van de grotere potentiële olieleveranciers, zou ervoor kunnen zorgen dat de internationale energiemarkten niet in de war raken en de prijzen niet blijven stijgen. Maduro heeft daar geen probleem mee – hij heeft geld nodig. De president van de Venezolaanse Oil Association, Reinaldo Quintero, zei dat zijn land de capaciteit met 400.000 vaten per dag zou kunnen verhogen.

Het bezoek van Von der Leyen aan Azerbeidzjan, gisteren, is ook omstreden. Het gaat ook om de uitbreiding van de energievoorziening, in dit geval gas. Von der Leyen had verteld een contract te hebben afgesloten met een betrouwbaarder land dan Rusland: dat van de corrupte autocraat Ilham Aliyev. Onder zijn leiding voerde Azerbeidzjan onlangs oorlog tegen Armenië. Dat lijkt de CDU-politicus niet te deren.

Ook heeft zij het er niet over dat de Azerbeidzjaanse presidentiële familie In de loop der jaren honderden miljoenen euro’s in Europa heeft geïnvesteerd via lege vennootschappen. Duitse zakenlieden hielpen ook met de campagne – dat zijn we te weten gekomen door de “Pandora Papers.” Azerbeidzjan heeft toegezegd jaarlijks 20 miljard kubieke meter gas te leveren – dat komt overeen met 5% van de totale gasbehoefte van de EU.

Als het om olie en gas gaat, geven Von der Leyen en Biden geen moer om westerse normen en waarden. Het belangrijkste is dat zij Rusland proberen klein te krijgen. Beide zakenreizen zullen echter waarschijnlijk niet voldoende zijn om de energiecrisis op te lossen, die grotendeels het gevolg is van de westelijke sancties.

We hadden het in het begin over de komende problemen ten aanzien van economisch beleid en de monetaire unie – en daarmee de “harde kern” van de EU. Mogelijk dreigt hier een kernfusie – een eurocrisis 2.0 met onvoorziene gevolgen.

De meest recente gebeurtenissen in Italië geven een eerste voorbode van wat komen gaat. In Italië heeft premier Mario Draghi de pijp aan Maarten gegeven en dat treft de EU en de eurozone op het slechtst mogelijke moment. En dan is er ook nog gerommel in Frankrijk, België en ons land. Zelfs Duitsland is niet langer de gebruikelijke haven van stabiliteit, en ook hier dreigt een economische aardbeving. Dit alles is met het blote oog gemakkelijk te zien.

Maar Brussel weigert de dreigende crisis onder ogen te zien. Er zijn geen tekenen van een beleidswijziging – integendeel: de Europese Commissie bereidt het zevende pakket sancties tegen Rusland voor. De energiesector is dit keer immers uitgesloten.

Maar het onrealistische doel om ‘onafhankelijk’ te worden van de Russische energie is nog verre van geregeld. De gevolgen van dit beleid worden niet weerspiegeld. Volgens een intern rapport van de Europese Commissie zouden de sancties Rusland hard treffen. Welke risico’s en neveneffecten ze hebben voor de Europese economie is echter niet van belang. In het laatste economische rapport worden alle problemen toegeschreven aan “Poetins oorlog”. Over de strafmaatregelen wordt met geen woord gerept.

Nu wreekt zich dat de EU de gascrisis niet serieus heeft genomen en heeft ingegrepen om de al te volatiele en speculatieve markten te reguleren. Het eist echter ook zijn tol dat er steeds meer sancties tegen de Russische energiesector werden afgekondigd en opgelegd zonder de gevolgen te overzien en te verzachten.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Probleem immigratie tot op het mes: migrantencriminaliteit explodeert

Duitse politie-autoriteiten registreerden vorig jaar ongeveer 20.000 mesaanvallen. Dat zijn bijna 60 aanvallen per dag. Buitenlanders zijn onevenredig vertegenwoordigd onder de daders. Het lokale publiek weet zo goed als niets over de achtergrond… [...]

Worden de Provinciale Statenverkiezingen het Waterloo van de VVD?

Het zal een beetje nieuwsvolger niet zijn ontgaan dat het nogal onrustig is in het land. Van opstandige boeren tot midden- en lage inkomens die gebukt gaan onder de torenhoge… [...]

Essen: wrede burgeroorlog met 400 gewapende Arabieren – de achtergrond is ongelooflijk

Eind juni braken er burgeroorlogachtige schermutselingen uit in Essen. Zo’n 400 zwaarbewapende Arabische clanleden slaan elkaar onder meer met messen en honkbalknuppels in elkaar. Een klein verzoek van de AfD-parlementaire fractie aan… [...]

Viktor Orbán krijgt het Avondland op de kast met het onderwerp ras

Viktor Orbán, de president van Hongarije, heeft kennelijk iets gezegd over ras dat iedereen boos maakt. Nu heb ik van Hongaren begrepen dat de Hongaarse taal geen open speelveld is… [...]

Hoe krankzinnig wil je het hebben

Onder de oppervlakte woekert een abces dat door ontelbare zwaar verwaarloosde polderlandse kwalen wordt gevoed. De pus zoekt al heel lang een uitweg en heeft die nu gevonden met het… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN