Connect with us

Politiek

Een leider leidt…. en het volk lijdt

Published

on

rusland

In de wereld van helden en schurken zijn het vooral de mainstream media die een bepalende factor zijn in het neerzetten van het imago van regeringsleiders. Wat zij zeggen doet er toe, maar wat zij verzwijgen is niet minder belangrijk.

De Oekraïense president Volodymir Zelenski wordt momenteel aanbeden als een halfgod in (en door) de westerse politici en ondersteunende mainstream media. Voor hen is hij de messias die zijn land wil beschermen tegen het verschrikkelijke kwaad Poetin; een dappere, smetteloze held. Hij is de Joodse underdog die zich opwerkte tot een gevierd acteur en uiteindelijk met een overweldigende meerderheid tot president werd gekozen. Nu de sinistere Poetin zijn land is binnengevallen, trotseert hij dapper de Russische dreiging en weigert hij resoluut zijn toevlucht te zoeken in Amerikaanse ballingschap, zoals hem is aangeboden. Kortom: een echte held.

Een andere “redder” die de laatste jaren wat stiller is geworden, is Barack Obama, de eerste zwarte president van de VS. Hij, die natuurlijk met veel hard werk en talent eerst Harvard bereikte, senator uit Illinois werd en uiteindelijk zelfs in het Witte Huis belandde, vertegenwoordigt volgens velen nog de westerse moraal  Hij is ook een pleitbezorger van de nobele waarden in de wereld (en ontving niet voor niets kort na zijn verkiezing tot president al bij voorbaat de Nobelprijs voor de Vrede – een eer waarvoor Zelenski nu ook min of meer is genomineerd).

Dan is er nog een hedendaagse pleitbezorger van westerse “vrijheidswaarden”: de Canadese premier Justin Trudeau; een stralende, knappe, zonnige jongen die een zelfopofferende pleitbezorger is voor de rechten van transgenders en andere seksuele en etnische minderheden. Hij toont ook een duidelijke stelling versus “rechts” en heeft ook uitgeroepen tot het laatste gevecht tegen het ergste dodelijke virus aller tijden, corona. Ook hier kent hij geen compromissen: voor hem is iedereen die zich niet wil laten vaccineren een slechte nazi.

Tot zover de hedendaagse pioniers van de westerse democratie en vrijheid. Aan de andere kant zijn er natuurlijk ook de kwaadaardige schurken, de gemene heren van de duisternis, die moeten worden geëlimineerd zodat ze hun mensen geen kwaad meer kunnen doen. De bekendste slager onder ons op dit moment is – zoals hierboven vermeld – de Russische dictator Vladimir Poetin. Hij zou naar verluidt  Oekraïne en liefst heel Europa onder zijn duim willen krijgen om een ​​Sovjet-imperium te stichten waarin alleen hij en zijn handlangers het voor het zeggen hebben. Iedereen die niet voor hem buigt, wordt ofwel opgesloten in de goelag of meteen vergiftigd – althans dat is de officiële strekking.

Een ander monster dat volgens velen al lang moest worden geëlimineerd, is de Syrische heerser Bashar al-Assad, die niet alleen zijn mensen martelt, maar ze ook overlaadt met gifgas en bommen. Terwijl hij en zijn vrouw Asma een luxe leven leiden, veroordeelt hij zijn onderdanen tot zware fysieke arbeid voor een hongerloon, zodat ze jammerlijk omkomen. Ook hier heeft het monster Poetin zijn vingers in de pap, want hij verleent Assad steun door hem van allerlei wapens te voorzien en troepen naar de Levant te sturen.

Saddam Hoessein

Saddam Hoessein, die niet meer onder ons is, was een ander monster uit het Midden-Oosten dat moest worden geëlimineerd vanwege zijn barbaarse misdaden tegen de menselijkheid. Om deze reden stuurde de toenmalige Amerikaanse president George W. Bush in 2003 onder valse oorlogsvoorwendselen troepen naar Irak, waarbij niet alleen Saddam omkwam, maar ook ongeveer 600.000 – veelal onschuldige – Irakezen. Na maandenlang zogenaamd ondergedoken te zijn geweest in een gat in de grond, waren de Amerikanen eindelijk in staat om Saddams verblijfplaats te achterhalen en hem uiteindelijk ter dood te veroordelen en te laten executeren.

Uit deze lijst is het op het eerste gezicht duidelijk dat staatshoofden in de westerse wereld, of degenen die erdoor worden gesteund, over het algemeen en grotendeels kritiekloos worden gevierd als eerbiedwaardige en nobele helden; dit begint met hun officiële titel: in de reguliere pers worden ze meestal “presidenten ” of “premiers” genoemd. De tegenpool wordt gevormd door de zogenaamde “heersers” of “dictators”, en op een gegeven moment ook “despoten” of “tirannen”, die vooral in Oost-Europa, het Midden-Oosten, Zuidoost-Azië, Afrika en de rest van de Derde Wereld grote schade aanrichten.

Maar als je achter de façade durft te kijken, zul je zien dat dit maar één kant van de medaille is: het is het perspectief van de zogenaamde “westerse waarden”. Het omdraaien van de medaille laat zien dat de wereld niet zo zwart-wit is. De westerse toppolitici zijn geen onberispelijke democraten die geen vlieg kwaad kunnen doen en alleen nobele doelen nastreven, noch hebben we noodzakelijkerwijs te maken met de heersers van onderontwikkelde derdewereldlanden of zogenaamde “schurkenstaten” met barbaarse monsters die niets anders doen dan zich bezighouden met het afweren van een complot van de wereldheerschappij om hun volk lastig te vallen of af te slachten.

De waarheid is dat wij politici of mensen in het algemeen niet zien zoals ze zijn, maar in de eerste plaats zoals de mainstream media zouden willen dat het is. Zij bepalen hoe we over deze mensen denken. Ze doen dit door simpelweg hun goede punten te benadrukken en alles onder het tapijt te vegen wat niet past bij dit heroïsche imago. Bij de zogenaamde kwaadaardige schurken doen ze het andersom en noemen ze alleen de negatieve aspecten. Dit heeft weinig te maken met objectiviteit. De meeste mensen zijn zich hier helemaal niet van bewust.

Zelenski

Westerse mainstream media hebben de laatste tijd de verschillende corruptieschandalen van Zelenski genegeerd. Het verhaal van de Oekraïense president Volodymyr Zelenski is des te ongelooflijker omdat het door de man zelf is geschreven. Voorafgaand aan zijn verkiezing in 2019 was de voormalige komiek al op proef actief als president, met in de hoofdrol zijn eigen comedyserie over een bescheiden leraar die tot president wordt gekozen. In die rol van geschiedenisleraar Wassily Goloborodko pakte Zelenski de Oekraïense president corruptie aan – en het werd ook een centraal thema van zijn echte verkiezingscampagne. Dat viel goed bij de Oekraïners – Zelenski werd verkozen met een meerderheid van 73% in de tweede stemmingsronde en versloeg de door en door corrupte oligarch Petro Porosjenko.

In het meest recente hoofdstuk van zijn presidentiële geschiedenis week hij echter af van zijn script. Het Pandora Papers-lek onthulde dat Zelenski één van de 38 Oekraïense politici was die geld verstopten op offshore-rekeningen. Van geen enkel ander land werden meer politici in de Pandora Papers genoemd dan Oekraïne, met twee keer zoveel ambtenaren als het land op de tweede plaats: Rusland.

Bij Zelenski gaat het om een ​​netwerk (in ieder geval daterend vanaf 2012) van offshore-bedrijven in Belize, Cyprus en de Britse Maagdeneilanden, waarbij niet alleen hij wordt verondersteld (of ooit was) betrokken, maar ook enkele sleutelfiguren van zijn presidentiële team en medewerkers van zijn productiemaatschappij Kvartal 95. Zelenski had tijdens zijn kandidatuur slechts bij enkele van deze bedrijven zijn betrokkenheid toegegeven.

In dit verband is er ook de beruchte oligarch Ihor Kolomoyskj, op wiens tv-zender de programma’s van Kvartal 95 werden uitgezonden. Oekraïense toezichthouders denken dat Kolomoysky mogelijk miljarden dollars uit PrivatBank heeft weggesluisd. Zelf was hij in de jaren negentig mede-oprichter van wat nu de grootste bank van Oekraïne is. Hij verliet het land nadat een gat van $ 5,5 miljard in de boeken van de bank was ontdekt (en werd opgevuld met belastinggeld), en keerde pas terug nadat Zelenski president werd.

Tijdens zijn verkiezingscampagne beschuldigden tegenstanders van Zelenski hem ervan slechts een marionet van Kolomoyskyi te zijn, daarbij verwijzend naar niet-gespecificeerde betalingen van in totaal $ 41 miljoen van PrivatBank aan zijn offshore-netwerk. De Oekraïense onderzoekssite Slidstvo.Info onthulde dat deze bedrijven werden gebruikt om luxe eigendommen in het centrum van Londen te kopen.

Het is nog niet geheel duidelijk waarvoor het grootste deel van het offshore-netwerk werd gebruikt, maar een gedeeltelijk antwoord op het mysterie is te vinden in Baker Street in Londen, vlakbij de residentie van een beroemd fictief personage: Sherlock Holmes. Documenten van de Pandora Papers laten zien dat een netwerkbedrijf werd gebruikt om een​​appartement in Londen te kopen, op korte loopafstand van het museum dat nu staat op 221b Baker Street, het adres van de legendarische detective van Sir Arthur Conan Doyle.
Er is weliswaar geen hard bewijs dat Zelenski zelf deel uitmaakte van de onroerendgoedovereenkomsten in Londen, maar uit de documenten blijkt wel dat hij een belangrijke speler was in andere delen van het offshore-netwerk. Het gebied is één van de vele dure delen van Londen die de voorkeur genieten van buitenlandse investeerders die anonieme shell-bedrijven gebruiken.

Eind 2018 werd Sluga naroda (de naam van de tv-serie) ook de naam van de partij van Zelenski. Dat Zelenski een komiek was bleek uit het feit dat hij tijdens een verkiezingsdebat zijn concurrent Porosjenko beschuldigde van het verbergen van geld op offshore-rekeningen en daarmee zijn fortuin enorm vergrootte, en deed hij vóórkomen alsof hij zelf niets te verbergen had.

In september vorig jaar meldde de “Süddeutsche Zeitung” dat “oligarchen, hoge ambtenaren en corrupte officieren van justitie en rechters nog steeds de Oekraïnse staat onder elkaar verdelen, en miljarden verdwijnen naar het buitenland, Oekraïne heeft net zo weinig vooruitgang geboekt bij het vestigen van een rechtsstaat als in de strijd tegen corruptie, op enkele uitzonderingen na.”

Het Nezygar Telegram-kanaal, dat vaak sensationele informatie publiceert, heeft informatie gepubliceerd over de financiële situatie van de Oekraïense president Zelenski, die onvermoeibaar zijn westerse partners smeekt om verschillende soorten materiële hulp. Het bleek dat Zelenski zelf gewone Oekraïners kan helpen en het overheidsbudget kan aanvullen. Er staat bijvoorbeeld 1,2 miljard dollar op de rekening van Zelenski bij het Costa Ricaanse filiaal van de Dresdner Bank Latin America. En het werd, zoals later bleek, geaccumuleerd via maandelijkse afbetalingen die op de rekening van de president van Oekraïne kwamen van drie “filantropen”: Oekraïense oligarchen Rinat Akhmetov (van First Union Bank), Viktor Pinchuk (met rekeningen van Deutsche Bank) en, van natuurlijk, Igor Kolomoisky (hij geeft de voorkeur aan overschrijvingen via de Banque Nationale de Paris in Genève).

De onderzoekers slaagden erin om niet alleen kennis te nemen van de timing en het volume van de contante ontvangsten op de Zelenski-rekening in Costa Rica, maar ook met een deel van de uitgaven van de Oekraïense president. Van zijn rekening in de Verenigde Staten werd 34 miljoen dollar overgemaakt om een ​​villa in Miami te kopen. Het Britse juwelenhuis Graff ontving ongeveer $ 80.000, wat bescheiden lijkt in de context van de uitgaven voor onroerend goed.

Uit de documenten van de Pandora Papers blijkt ook dat hij vlak voordat hij werd gekozen, zijn belang in een belangrijk offshorebedrijf, het op de Britse Maagdeneilanden geregistreerde Maltex Multicapital Corp., schonk aan zijn zakenpartner. En ondanks het opgeven van zijn aandelen blijkt uit de documenten dat er snel een regeling werd getroffen waardoor de offshore dividenden kon blijven betaal worden aan een bedrijf dat nu van zijn vrouw is.

In ons Economedian Magazine van komend weekend gaan we uitvoerig in op wat er over Zelenski en zijn inner circle staat in de Pandora Papers.

Censuur van kritische media, iets dat door de zogenaamde despoten in het Westen altijd aan de kaak wordt gesteld – wat overigens ook in ons land tegenwoordig heel gewoon is – is ook voor Zelenski aan de orde van de dag. Zo trok hij begin 2021 willekeurig de vergunning in van televisiezenders die kritisch stonden tegenover de regering; ook werden verschillende websites verboden en werden onlangs oppositiepartijen buitenspel gezet. Tot zover de “heldhaftige” Zelenski, die op dit vlak niet veel anders handelt dan Poetin in Rusland.

Barack Obama

Maar je hoeft niet eens naar Oekraïne te kijken. Zelfs in het “vrije” Westen is niet alles goud wat er blinkt – bijvoorbeeld in het geval van de stralende ster Barack Obama. Als we de buitenkant van de ex-president van de VS afkrabben, zien we een hypocriet en oorlogszuchtige man die er niet in is geslaagd zijn campagnebeloftes volledig na te komen – integendeel. Sterker nog, hij bracht niet eens de helft van zijn mooie aankondigingen in praktijk. Hij slaagde er bijvoorbeeld niet in de martelgevangenis van Guantanamo te sluiten, die overigens vandaag de dag nog steeds bestaat. Ook zijn belofte om de staatsschuld te verminderen is met een knal mislukt.

In plaats daarvan zijn de overheidsuitgaven in de VS enorm gestegen dankzij de talloze oorlogen die hij begon of voortzette, en zijn hervorming van de gezondheidszorg was een grote mislukking. Zo konden de VS in augustus 2011 alleen aan het nationale faillissement ontsnappen door de schuldlimiet te verhogen: de staatsschuld bedroeg destijds ongeveer 15 biljoen dollar. Een extra schot in de roos was de aankondiging van Obama dat alle Amerikaanse troepen tegen 2014 uit Afghanistan zouden zijn teruggetrokken – wat, zoals bekend, pas afgelopen zomer gebeurde (onder chaotische en gênante omstandigheden).

Daarnaast is Obama verschillende oorlogen en Amerikaanse “militaire interventies” begonnen – namelijk in onder meer Syrië, Jemen en Libië, waarbij talloze doden, waarvan vele onschuldig, zijn schuld zijn. Zelfs de “Frankfurter Allgemeine Zeitung“, die loyaal is aan het systeem, ging in 2016 in op de oorlogszucht van Obama, die eufemistisch werden neergezet als “vredesinterventies”. De krant meldde dat geen enkele Amerikaanse president ooit zoveel militaire operaties tegen terroristen had bevolen als de “Messias” Obama. Zelfs het vlaggenschip van Wokeness, de New York Times, vatte het samen: “Onder hem was de Amerikaanse natie twee termijnen in oorlog zonder onderbreking.” Daarnaast breidde Obama het gebruik van gevechtsdrones uit, waardoor een bijzonder groot aantal onschuldige slachtoffers vielen; het is ook vermeldenswaard dat bijna al zijn oorlogen illegaal waren, aangezien er geen VN-mandaten voor waren .

Justin Trudeau

Laten we ook eens kijken naar de Canadese “ideale schoonzoon” Justin Trudeau. Wat velen niet weten, is dat hij (net als onze premier Rutte en andere leden in het kabinet) een volgeling is van de transhumanistische en vurige vaccinatiefanaat Klaus Schwab, de oprichter van het World Economic Forum in Davos. Net als zijn mentor Schwab was en is Trudeau een ijzeren pleitbezorger van zogenaamde coronavaccinaties, harde pandemische maatregelen, lockdowns, het dragen van mondmaskers, digitale vaccinatiecertificaten voor totale controle en nog veel meer. In Europa zullen de veel mensen waarschijnlijk nog slechte herinneringen overgehouden hebben aan de brute acties van Trudeau tegen de talrijke vrachtwagenchauffeurs die in Ottawa protesteerden tegen het Covid-certificaat (voor zover daarover berichten stonden in de mainstream media).

Hij liet de openbare ruimtes van de deelnemende vrachtwagens met geweld ontruimen, vrachtwagenchauffeurs zagen hun ruiten inslagen door de “ordehandhavers”, hij zette bereden politieagenten in die weerloze demonstranten vertrapten en hij riep ook gewetenloos de nationale noodtoestand uit in Ottawa.
Trudeau schuwde het niet om de bankrekeningen van donateurs en supporters van de wanhopige vrachtwagenchauffeurs die voor hun bestaan​​vreesden, te bevriezen. En iedereen die het niet eens was met deze disproportionele aanpak werd door hem – hoe kan het ook anders – als nazi’s belasterd.

Over Trudeau en de NAVO-top gesproken:


Deze drie voorbeelden – Zelenski, Obama en Trudeau – tonen de vertekende perceptie die westerse mainstream media vaak uitdragen van politici waarmee ze sympathiseren. Hier, wanneer het opportuun is, zijn alle ogen dichtgeknepen. Door alleen de “mooie kanten” te noemen en alle wandaden van deze leiders te negéren, ontstaat een karikatuur van onaantastbare, smetteloze politici die vechten voor vrijheid en democratie. Natuurlijk zijn veel van de gruweldaden die werden toegeschreven aan machthebbers zoals Poetin, Assad of Saddam Hoessein niet uit de lucht gegrepen. Ongetwijfeld hebben ze hun volk onderdrukt, gemarteld en zelfs vermoord. In Rusland, Syrië of Irak gaat het zeker niet goed met de rechten van seksuele minderheden, van andersdenkenden, of zelfs van vrouwen. Maar als er voor de verandering eens iets positiefs uit deze landen te melden was, bleven de mainstream media stil. Met de juiste propaganda zou je ze kunnen presenteren als bewonderenswaardige pleitbezorgers van vrijheid, zoals het geval is met westerse politici in de thuislanden van de journalistieke “influencers”.

Toen de Amerikanen in 2003 Irak binnenvielen, waren ze daar ook niet preuts – en de campagne destijds, zoals we in het begin schreven, werd gestart onder het verraderlijke voorwendsel dat de heerser Saddam Hoessein massavernietigingswapens zou hebben (die in feite niet bestonden) ). In werkelijkheid ging het over macht, geld en olie. Geloof het of niet, meer dan 600.000 mensen zouden het slachtoffer zijn geworden van deze zinloze oorlog, die George W. Bush was begonnen en die slechts zes weken duurde. Er werden zelfs ‘kernwapens’ gebruikt, om precies te zijn: bunkerbrekende uraniummunitie. De gevolgen waren verwoestend en zijn nog steeds zichtbaar in de vorm van misvormingen bij de burgerbevolking. Tragisch genoeg worden ook veel kinderen ziek, en sommige pasgeborenen worden zelfs vreselijk misvormd geboren. Hoewel deze verschrikkelijke misvormingen vóór de oorlog in Irak niet bestonden, ontkennen de Amerikaanse en Britse bondgenoten elke verantwoordelijkheid daarvoor. Ze worden natuurlijk ook nooit verantwoordelijk gehouden. Het is opmerkelijk dat in 2013 de reguliere media nog berichtten over deze gruweldaden – terwijl ze er nu, aangezien het kwaad in Moskou woont, niets meer over zeggen.

Zelfs met de “slager” en “monster” Assad is het helemaal niet duidelijk hoe monsterlijk hij werkelijk is. De enige laakbare daad waarvan hij wordt beschuldigd, is het gebruik van gifgas; maar het is nog niet voldoende bewezen of zijn regime er echt achter stond of dat het een false flag-actie was van zijn vijanden, mogelijk ook van radicale islamitische milities, die in het bezit kwamen van de deze wapens. In ieder geval kwam adviseur en auteur Michael Lüders tot de conclusie dat het gifgas niet van Assad kwam, maar van het Al-Nusra Front en de Turkse geheime dienst.

Dus hoewel er voldoende bewijs is dat het oh zo op normen en waarden gebaseerde Westen en zijn politici, die hun handen wassen in morele onschuld, ook verantwoordelijk zijn voor veel onheil en zelfs enkele gruweldaden, maakt het de mensen in de westerse wereld helemaal niets meer uit . Ze zijn al zo geïndoctrineerd en gehersenspoeld dat ze automatisch aannemen dat westerse leiders inherent ‘goed’, ‘fatsoenlijk’, onbaatzuchtig en beschaafd zijn – terwijl die uit de derde wereld en opkomende landen of voormalige vijandige staten automatisch slecht of zelfs crimineel zijn. De mediavervorming is in deze landen weer precies het tegenovergestelde; Assad wordt bijvoorbeeld veel positiever geportretteerd in de Russische mainstream media dan in het Westen.

Het hangt altijd af van het standpunt – en van wie de meningen verspreidt. Maar dat mag je waarschijnlijk dan weer niet zeggen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

VS : The American Gun Saga en zijn diepe wortel in cultuur

Published

on

vs

VS – “Er is iets verrot in de staat Denmark” – Marcellus zei dit in William Shakespeare’s Hamlet over de geest als een zichtbaar symptoom van de verrotting in de staat Denemarken als gevolg van wanbestuur. Veel mensen in de Verenigde Staten zijn het erover eens dat de epidemie van massale schietpartijen betekent dat er iets heel erg mis is gegaan in hun samenleving.

VS – De recente incidenten in Uvalde, Buffalo, Californië en het metrostation in Brooklyn hebben opnieuw een langlopend debat doen ontbranden over ongebreideld wapengeweld in de VS. Elke keer dat er een schietpartij plaatsvindt, vinden de discussies en debatten plaats, om binnen een paar dagen in de vergetelheid te raken. Het probleem is ook niet opgelost en het aantal vuurwapendoden houdt ook niet op.

Helaas zijn massale schietpartijen een regelmatig fenomeen geworden in de VS. Wat drijft deze mensen om dag in dag uit krankzinnig openbaar geweld te plegen? Een persoon wordt niet als moordenaar geboren, maar de omstandigheden vormen een individu in de loop van de tijd. Massaal wapengeweld vindt plaats in een sociale en economische context die een persoon ertoe aanzet om dergelijke gruwelijke moorden te plegen.

Grondwettelijke rechten

Er is een grondwettelijk recht om wapens te dragen in de Verenigde Staten. Het tweede amendement zegt: “Een goed gereguleerde militie, die noodzakelijk is voor de veiligheid van een vrije staat, mag geen inbreuk maken op het recht van het volk om wapens te hebben en te dragen.

” Veel historici zijn het erover eens dat de belangrijkste reden voor het aannemen van het tweede amendement was om te voorkomen dat het land een professioneel staand leger moest hebben en het was niet bedoeld om particulieren het recht te verlenen om wapens te houden voor zelfverdediging. Door de jaren heen heeft het Hooggerechtshof het recht om wapens te dragen in de grondwet echter geïnterpreteerd als een individueel recht op zelfverdediging, waardoor het voor het Congres moeilijk werd om wapens te reguleren.

Vuurwapenwetten

De National Firearms Act (NFA) van 1934 is de eerste wapenbeheersingswetgeving die in het land is aangenomen, gevolgd door de Federal Firearms Act (FFA) van 1938. Deze wetten waren gericht op het beheersen van ganglandcriminaliteit en verboden wapenaankopen door de veroordeelde misdadigers. Het verplichtte ook wapenverkopers om de klantgegevens bij te houden.

Na de moord op president John F. Kennedy, senator Robert Kennedy en dr. Martin Luther King Jr, drong president Lyndon B Johnson aan op de Gun Control Act (GCA) van 1968. Deze wet verbood het importeren van wapens die geen sportief doel hebben, legde de leeftijd op beperking van de aankoop van pistolen, verboden criminelen, geesteszieken en anderen om wapens te kopen, vereiste serienummers voor alle vervaardigde en geïmporteerde wapens, samen met strengere vergunningen en regelgeving voor de vuurwapenindustrie. 

Echter, de 1986 Firearm Owner’s Protection Act (FOPA), versoepelde regelgeving op de verkoop en overdracht van de munitie.

Zwarte Opstand in 1960 en Mulford Act

De wapencultuur in Amerika is diep geworteld in de racistische geschiedenis van de slavernij. De kenmerken van die erfenis zijn ook duidelijk zichtbaar in het moderne Amerika. Tegenwoordig wordt de Republikeinse Partij vaak geïdentificeerd als een verdediger van het tweede amendement. Maar de Republikeinse beleidsmakers hadden in de jaren zestig een heel andere houding. Stevige Republikeinen zoals Ronald Reagan steunden de wetsvoorstellen over wapenbeheersing, niet vanwege ideologie, maar vanwege racistische dwang.

Het pleidooi voor gewapende zelfverdediging door steeds militantere groepen, waaronder de Black Panther Party (BPP) voor zelfverdediging, wekte angst bij de politieke elite. Deze schroom vertaalde zich in het ontwerpen van wetgeving om radicaal sociaal activisme te ondermijnen. 

De Mulford Act die in 1967 in Californië werd ingevoerd, ingevoerd door Don Mulford en ondertekend door gouverneur Ronald Reagan, verbood het openlijk dragen van geladen vuurwapens in openbare ruimtes in de staat Californië. National Rifles Association (NRA) had ook de wet gesteund. De Mulford Act verzwakte ook in hoge mate de BPP.

vs

Ghost Guns en de consumentenmarkt voor wapens

Kent u het concept van spookwapens? Een particulier gemaakt vuurwapen dat een commercieel toegepast federaal verplicht serienummer mist, wordt een spookgeweer genoemd. Deze wapens zijn onvindbaar. Een artikel in de New York Times waarschuwde dat spookwapens kunnen worden besteld door bendeleden, criminelen en zelfs kinderen en beschreef dat het stijgende aantal in beslag genomen spookwapens een ‘crisis’ is. Het hoofd van de wapenveiligheidsorganisatie noemde spookwapens op dit moment de grootste bedreiging in het land.

De dramatische expansie van een consumentenmarkt voor wapens na de Tweede Wereldoorlog (WOII) wakkerde de toenemende angst aan voor meer wapens in verkeerde handen. Senator Tom Dodd (D-Conn) hekelde “de handel in pistolen tussen postorderbedrijven en jongeren, jonge volwassen misdadigers, drugsverslaafden, verstandelijk gehandicapten en personen die over het algemeen geen wapens zouden kunnen kopen vanwege hun achtergrond.” 

Hij valideerde verantwoord wapenbezit en verzekerde angstige wapenbezitters vaak dat hij alleen ondeugdzaam wapengebruik en -gebruikers wilde reguleren. Een van de meest beruchte postorderopties waren startpistolen en goedkope pistolen die in West-Europa werden gemaakt. Het idee van gemakkelijk toegankelijke illegale wapens was eng, maar het was niet politiek uitvoerbaar tot de zwarte opstand van de jaren zestig in steden als Detroit, Newark, Washington DC

Als gevolg van de politiek gemotiveerde “War on Drugs” hebben zich in veel arme binnenstedelijke gemeenschappen wapens verspreid. De nieuwe drugsoorlog creëerde een gloednieuwe markt voor illegale drugs – een ondergrondse markt die inherent gevaarlijk zou zijn en noodzakelijkerwijs zou worden gekenmerkt door zowel wapens als geweld. 

In veel stedelijke minderheidsgemeenschappen vertaalt de oorlog tegen drugs zich in een dagelijkse realiteit van racistische intimidatie, surveillance en moorden door de politie. In plaats van drugsmisbruik te behandelen als een probleem voor de volksgezondheid, is het een wapen geworden voor wetshandhavers om binnenstedelijke gemeenschappen te brutaliseren.

Bittere waarheid over data

De misdaadcijfers in de Verenigde Staten verschillen niet zo veel van die in andere landen in West-Europa, het VK, Japan en Australië; maar het aantal moorden is dramatisch hoger. Een belangrijke reden is de gemakkelijke beschikbaarheid van wapens. Volgens overheidsgegevens heeft de VS 4,4 procent van de wereldbevolking, maar meer dan 40 procent van alle wapens die in het bezit zijn van burgers. 

In 2013 waren er ongeveer 357 miljoen vuurwapens in dit land van 330 miljoen mensen. Van de 64 landen en gebieden met een hoog inkomen onderscheidt de VS zich door het hoge niveau van wapengeweld. De VS staat op de achtste plaats van de 64 (andere zeven zijn Caribische gebieden) voor moorden met vuurwapens. Als we uitsluitend kijken naar landen en gebieden met een hoog inkomen met een bevolking van meer dan 10 miljoen, staat de VS op de eerste plaats.

Vanaf de jaren ’80 en ’90 begonnen ontwikkelde landen maatregelen te nemen tegen het bezit van burgerwapens. Canada, het VK en Australië namen effectieve wapenbeheersingsmaatregelen, terwijl de VS het enige ontwikkelde land met een grote wapenmarkt was. Daarom groeide het burgerwapenbezit exponentieel in de VS.

Nationale Rifles Association (NRA)

National Rifles Association of America (NRA) is de grootste en meest invloedrijke belangenbehartigingsgroep voor wapens in Amerika. De moderne NRA, opgericht in 1871 om de schietvaardigheid van het geweer te bevorderen, is een prominente lobbyorganisatie voor wapenrecht geworden. Volgens de NRA telde de organisatie in december 2018 bijna 5 miljoen leden. In de loop van haar geschiedenis heeft de organisatie invloed uitgeoefend op de wetgeving, deelgenomen aan of rechtszaken gestart, en verschillende kandidaten op lokaal, staats- en federaal niveau goedgekeurd of tegengewerkt. 

Het NRA-instituut voor wetgevende maatregelen beheert het politieke actiecomité (PAC), het Political Victory Fund (PVF). In 2016 heeft de NRA een recordbedrag van $ 366 miljoen opgehaald en $ 412 miljoen uitgegeven aan politieke activiteiten. Negen Amerikaanse presidenten waren lid van de NRA, waaronder Donald Trump. De NRA is de belichaming van vriendjeskapitalisme in de VS.

Consumentenkapitalisme/wapenkapitalisme

Frequent wapengeweld in de samenleving vertegenwoordigt het gevierde individualisme van het Amerikaanse leven dat op zichzelf is gericht. Henry A. Giroux, een Amerikaans-Canadese geleerde en cultuurcriticus, van de McMaster University, schrijft: “Wanneer geweld een organiserend principe van de samenleving wordt, begint het weefsel van een democratie te ontrafelen, wat suggereert dat Amerika in oorlog is met zichzelf.” 

We leven in een samenleving die wordt bepaald en ondersteund door geweld. In dezelfde week als de massaschietpartijen in Oregon, voerde het Amerikaanse leger luchtaanvallen uit op een ziekenhuis in Kunduz, Afghanistan, waarbij ten minste 22 mensen omkwamen en meer dan tientallen gewond raakten.

Gedurende zeven decennia, na de Tweede Wereldoorlog, heeft wapenpaniek de politiek en het beleid inzake wapenbeheersing gevormd, wat altijd resulteert in een discussie om onderscheid te maken tussen deugdzaam en ondeugdelijk wapengebruik. Een dergelijke tweedeling verhulde de fundamentele realiteit in Amerika: het wapenkapitalisme. Het heeft de Amerikanen meer dan 400 miljoen wapens in handen gegeven. 

Ondanks opeenvolgende paniekaanvallen blijven wapens grotendeels ongereguleerd op de markt, omdat regelgevende handelingen zich slechts beperkt hebben gericht op wat zij beschouwen als ondeugdelijk wapengebruik en gebruikers. De vader van de schutter uit Oxford, bijvoorbeeld, was slechts een van de bijna 700.000 Amerikanen die in de week van Black Friday probeerden legaal een wapen te kopen.

In 1945 was er één kanon voor elke drie Amerikanen; vandaag hebben we meer wapens dan mensen. De wapencultuur in Amerika groeide samen met de naoorlogse hausse van het consumentenkapitalisme. Sinds de Tweede Wereldoorlog en de naoorlogse hausse zijn de VS vaak over de hele wereld verwikkeld in oorlogen. Blijkbaar is het land gewend geraakt aan een permanente oorlogseconomie – aan de militarisering van het buitenlands beleid. Met een militair budget dat gelijk is aan de helft van alle militaire uitgaven van de rest van de wereld samen, geeft de militaristische wereldwijde aanwezigheid van de VS de boodschap af dat geweld de ultieme oplossing is voor elk geschil. Dit is een boodschap die steevast doorsijpelt in de Amerikaanse psyche en cultuur.

Het nieuws dat door de meeste grote media wordt gepubliceerd, meldt dat de aandelenkoersen van de top 5 van belangrijkste wapen- en munitiefabrikanten de volgende ochtend van de schietpartij in Uvalde, Texas omhoogschoten. Dit is het prominente voorbeeld van wat wapenkapitalisme is. Je hebt een schietpartij, de volgende dag kopen meer mensen aanvalswapens, denkend om zichzelf te verdedigen en je hebt meer wapens in openbare hand, dus heb je meer schietincidenten. Degenen die profiteren van deze vicieuze cirkel van dodelijke val zijn de wapenfabrikanten en de wapenlobbyisten. Degenen die lijden zijn de arme ongewapende kinderen en burgers.

Het vriendjeskapitalisme tussen wapenfabrikanten en de wetgevers produceerde wetten zoals het “Dickey-amendement”, waardoor het Congres al meer dan 20 jaar geen federale financiering heeft voor onderzoek naar wapengeweld. Het Dickey-amendement verbiedt het gebruik van federale fondsen om wapenbeheersing te bepleiten of te bevorderen. Zo heeft het het Center for Disease Control (CDC) verhinderd enig onderzoek te doen naar traumatisch hersenletsel in verband met vuurwapens. De wapenlobby werkte samen met de politieke elite om hun winst veilig te stellen door gegevens te onderdrukken.

Zo hebben we een portret van een samenleving die wentelt in een moeras van eindeloos geweld, verdeeld door uitersten van rijkdom en armoede, en fundamenteel ontworpen om de één procent of minder te verrijken die het grootste deel van de industrieën en hulpbronnen van de natie bezit. Deze realiteit vormt de context van economisch geweld tegen de arbeidersmeerderheid van het land, wiens karige sociale vangnet en verslechterende sociaaleconomische omstandigheden een provocerende achtergrond vormen voor de Amerikaanse epidemie van wapengeweld.

VS

Kan er een oplossing zijn?

De oplossing voor deze epidemie is niet eendimensionaal. Wapens wegnemen zou de eerste stap zijn. Canada deed het, het VK deed het, Australië deed het; en hun resultaat is voor iedereen te zien. Wapens wegnemen betekent niet alleen het niet meer kopen en verkopen van aanvalswapens; maar ook om reeds verkochte munitie terug te kopen. Australië deed dat in 1996, waardoor het wapengeweld drastisch werd verminderd. 

Amerikaanse wetgevers moeten lessen trekken uit andere landen. De geestelijke gezondheidszorg moet een van de speerpunten zijn van de wetgeving. Verzekeraars nemen sinds kort maatregelen op het gebied van de geestelijke gezondheid; maar dat is niet voldoende. Een groot deel van de bevolking van het land kan zich geen ziektekostenverzekering veroorloven. We hebben universele gezondheidszorg nodig die ook geestelijke gezondheid omvat. We hebben meer regelgeving nodig voor de wapenindustrie. We moeten ons richten op de absurde immuniteit en privileges die de wapencultuur verleent aan zowel wapenfabrikanten als wetshandhavers. 

In plaats van reactionaire profilering hebben we universele veiligheidsmaatregelen nodig. In plaats van miljardairs zoals Michael Bloomberg, moeten de meest getroffen mensen in het wapengeweld de strijd ertegen leiden. Omdat wapengeweld nauw verbonden is met gezondheidszorg, armoede, oorlog, werkloosheid, huiselijk geweld, migratie, school- en werkplekvervreemding en nog veel meer sociaaleconomische dimensies waarop het huidige kapitalistische model van de Amerikaanse samenleving is gebouwd; om wapengeweld aan te pakken, moeten we dit model het hoofd bieden. de meest getroffen mensen in het wapengeweld moeten het voortouw nemen in de strijd ertegen. 

Omdat wapengeweld nauw verbonden is met gezondheidszorg, armoede, oorlog, werkloosheid, huiselijk geweld, migratie, school- en werkplekvervreemding en nog veel meer sociaaleconomische dimensies waarop het huidige kapitalistische model van de Amerikaanse samenleving is gebouwd; om wapengeweld aan te pakken, moeten we dit model het hoofd bieden. de meest getroffen mensen in het wapengeweld moeten het voortouw nemen in de strijd ertegen. 

Omdat wapengeweld nauw verbonden is met gezondheidszorg, armoede, oorlog, werkloosheid, huiselijk geweld, migratie, school- en werkplekvervreemding en nog veel meer sociaaleconomische dimensies waarop het huidige kapitalistische model van de Amerikaanse samenleving is gebouwd; om wapengeweld aan te pakken, moeten we dit model het hoofd bieden.

Het sprankje hoop hier is dat de crisis van wapengeweld voor het eerst in generaties een nieuwe politieke ontwikkeling heeft veroorzaakt. De jongere generatie is er op straat tegenaan gelopen. Washington DC was in 2018 getuige van de enorme “March for Our Lives”-rally.

De extreemrechtse Republikeinen zijn pro-gun. Van hen een effectieve oplossing verwachten, zal tevergeefs zijn. De centristen en democraten zijn slechts bereid om minimale aanpassingen aan de wapenwet te doen, wat tot nu toe niet vruchtbaar is geweest. Amerikaans links moet hier een rol spelen. Tot nu toe heeft links terughoudendheid getoond bij het debatteren over wapengeweld. Om wapengeweld te stoppen, moeten we een langetermijnvisie hebben met enkele tastbare acties op korte termijn. Een nieuw soort maatschappelijk model dat wapengeweld bij de wortel kan aanpakken, heeft een radicale, vooruitziende holistische visie nodig. We zullen er misschien niet van de ene op de andere dag komen, maar we kunnen er zeker komen als we de visie en de toewijding hebben.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU vernieuwt digitale Covid-certificaat ondanks 99% negatieve publieke feedback

Published

on

Covid-certificaat

Op voorstel van de Europese Commissie heeft het Europees Parlement, zoals verwacht, gestemd om het EU Digital Covid-certificaat met nog een jaar te verlengen. De stemming was 453 voor, 119 tegen en 19 onthoudingen.

De Covid-certificaat regeling zou op 30 juni aflopen. Eerder deze maand had een delegatie van het parlement al een “politiek akkoord” bereikt met de Commissie over de verlenging van het certificaat, waardoor de stemming van gisteren vrijwel een uitgemaakte zaak was.

De certificaatverordening werd oorspronkelijk in juni vorig jaar aangenomen, zogenaamd om “veilig reizen” tussen EU-lidstaten te vergemakkelijken. Maar het digitale EU-certificaat evolueerde snel tot het model en soms de infrastructuur voor de binnenlandse “gezondheids”- of Covid-passen die het volgende jaar de toegang tot vele andere gebieden van het sociale leven zouden beperken.

De EU heeft ervoor gekozen om het covid-certificaat te verlengen ondanks de overweldigend negatieve resultaten van een openbare raadpleging over het onderwerp die door de Europese Commissie is gelanceerd onder de noemer “Geef uw mening” en die van 3 februari tot 8 april voor het publiek toegankelijk was De raadpleging lokte meer dan 385.000 reacties uit – die bijna allemaal tegen vernieuwing lijken te zijn!

In een brief aan de Europese Ombudsman die het Franse parlementslid Virginie Joron op haar Twitter-feed plaatste, schrijft Joron:

Ik lees willekeurig honderden reacties met mijn team. Ik vond geen voorstander van verlenging van de QR-code [dus het digitale certificaat]. Op basis van dit grote onderzoek lijkt het duidelijk dat vrijwel alle reacties negatief waren.

De overwegend negatieve tendens van de reacties was inderdaad vanaf het begin duidelijk. De eerste volledige pagina met reacties, allemaal van 4 februari, is hier beschikbaar . Ze zijn natuurlijk in verschillende talen van de Europese Unie: Frans, Duits, Italiaans en ook één in het Engels.

Om de lezers een idee te geven van de teneur, hier is een vertaling van alleen de eerste regel of twee van de eerste paar reacties (beginnend vanaf de onderkant van de pagina):

Ik ben volledig tegen de vaststelling van dit certificaat, gezien wat er momenteel gebeurt met de rampzalige behandeling van Covid door de EU …

Ik wil dat deze cst [waarschijnlijk een verwijzing naar het Belgische “Covid Safe Ticket”] of vaccinpaspoort eenvoudigweg wordt geëlimineerd …

In het conceptdocument worden beweringen gedaan die niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Er wordt bijvoorbeeld beweerd dat het Covid-certificaat een effectieve bescherming biedt tegen de verspreiding van het virus – welke gegevens kunnen deze bewering ondersteunen?…

Hallo, ik ben geschokt en walg van de vrijheidsdodende beslissingen die in de EU zijn genomen … met betrekking tot dit “Europese certificaat” …

Het covid-certificaat of de groene pas MOET onmiddellijk worden afgeschaft als discriminerend en ongrondwettelijk en mag niet worden ondersteund door wetenschappelijke gegevens, omdat het uitsluitend is gebaseerd op BEPAALDE maatregelen voor burgers…

Ik ben tegen de verlenging van de groene pas, die geen ander doel dient dan het creëren van discriminatie…

Ik wil nooit meer onderworpen worden aan een discriminerend certificaat…

En tot slot de Engelstalige vermelding:

Het digitale Covid-certificaat zou per direct moeten eindigen. Er zijn zoveel gegevens die het feit ondersteunen dat digitale paspoorten nul positieve invloed hebben op transmissiesnelheden en in feite zijn er in de meest gevaccineerde en sterk gereguleerde landen [sic.] covid-percentages krankzinnig …

En zo verder, enzovoort, tot 385.191 reacties.

De vernieuwing van het Digitaal Covid Certificaat betekent niet dat het direct wordt toegepast, maar dat de infrastructuur op zijn plaats blijft en dat het kan worden toegepast als en wanneer lidstaten dat nodig achten.

De huidige regels voor het bezit van een geldig digitaal EU-Covid-certificaat discrimineren niet alleen, onnodig te zeggen, tegen niet-gevaccineerde, maar ook tegen natuurlijke immuniteit, die als vluchtiger wordt behandeld dan door vaccins veroorzaakte immuniteit.

Bewijs van voltooide basisvaccinatie maakt een certificaat 270 dagen geldig; het bewijs van het ontvangen van een boosterdosis geeft voorlopig onbeperkte geldigheid. Aan de andere kant geeft een bewijs van “herstel” – waarbij een positieve PCR-test het enige geaccepteerde bewijs is – slechts 180 dagen geldigheid.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU Een nieuwe westerse religie krijgt vorm

Published

on

eu

EU Leiders in het Westen zijn de afgelopen 12 maanden erg druk geweest met het opzetten van internationale instellingen, regelgeving en technologieën die de bevoegdheden die ze tijdens de lockdown hebben gekregen legitimeren, formaliseren en verankeren. 

EU Ze hebben hun centrale banken die protocollen ontwikkelen voor het implementeren van nieuwe digitale valuta die het toezicht op de financiële transacties van hun bevolking vereenvoudigen; op vaccins gebaseerde identificatiesystemen (zoals het digitale Covid-certificaat van de EU , de gezondheidscode van Hong Kong en de digitale passagiersverklaring van Australië ) die het volgen van personen binnen en tussen landen gemakkelijker maken; en CO2-budgetten en sociale kredietsystemen die kunnen worden gebruikt om te beoordelen wie het waard is om te reizen en een redelijke levensstandaard, en wie niet.

Westerse politici gingen tijdens de covid-periode op de vuist met het opschorten van normale vrijheden en het beheersen van het dagelijkse leven van mensen. Hun autoritarisme was zo extreem dat, achteraf bezien, de legitimiteit ervan in westerse ogen moest worden gecementeerd via een permanente reeks internationaal gecoördineerde command-and-control-structuren.

 Deze zouden een bolwerk vormen tegen uitdagingen in en buiten de rechtbank, de achterkant van politici uit het covid-tijdperk beschermen en ook hun carrière bevorderen: hun herverkiezingsvooruitzichten zullen verbeteren omdat kiezers eerder geneigd zijn het ideologische verkooppraatje te blijven slikken als het wordt gezien als ondersteund door een wereldwijde consensus.

De nieuwe mondiale instellingen, hopen politici, zullen ervoor zorgen dat de kudde diep gehoorzaam blijft aan hun leiders, in beslag wordt genomen door zelfhaat en op hun hoede blijft voor elke medemens met wie ze verzet zouden hebben georganiseerd.

Deze nieuwe westerse orde die door onze leiders wordt opgericht, is verwant aan een religieuze orde die de neo-feodale ideologie behoudt die tijdens covid tot stand kwam, terwijl de massa’s verdeeld en in een staat van zelfhaat worden gehouden. 

De drie-eenheid van inputs

Om een ​​nieuwe religie op te richten, heb je eerst een aansprekend ideologisch verhaal nodig. Dan heb je een priesterschap nodig. Ten derde heb je een geschikt hoofdkwartier nodig voor het pausdom. De eerste twee waren gemakkelijk, maar de derde blijkt een knelpunt te zijn.

Laten we eens kijken waar we staan ​​met elk van deze drie.

In de middeleeuwen was de heersende ideologie dat iedereen zondig was en dat de duivel in ons allemaal op de loer lag, een verhaal dat leidde tot constante zelfhaat en een verdeelde boerenstand. Verenigd hadden ze stand kunnen houden, maar verdeeld waren ze een gemakkelijke prooi voor de rijken. De elites van de 21e eeuw zijn op zoek naar een modern equivalent van de zondeverhalen uit de Middeleeuwen.

Het blijkt dat ze een bijna beschamend groot aantal zondeverhalen hebben om uit te kiezen, aangezien legioenen fanatici geschikte oorzaken aandragen. Mogelijke op zonde gebaseerde ideologieën omvatten wakkerheid, waarin iedereen het gevaar loopt door iedereen te worden getriggerd; eeuwige noodsituaties in het klimaat, waarin ieders activiteiten een gevaar vormen voor iedereen; en eeuwige gezondheidscrises, waarin iedereen een potentiële microbiële verspreider is voor iedereen.

De elites kunnen hun favoriete nieuwe ideologie kiezen, hoewel ze er wel een moeten kiezen. Menigten zijn gemakkelijk te leiden, maar ze zijn ook wispelturig en kunnen gemakkelijk hun lijnen vergeten. De religie die de elites kiezen om hun bevolking mee te binden, moet goed ingebed zijn om nuttig te zijn. 

Op het gebied van het priesterschap is er geen gebrek aan groepen om tot priester te reconstrueren. De beste kandidaten om de vacatures in het priesterschap in te vullen, zijn de bullshitters die al in de meeste moderne organisaties zijn ingebed: degenen die worden geassocieerd met woorden als ‘duurzaam’, ‘ethisch’, ‘veilige ruimte’, ‘diversiteit’, ‘gezondheidsbewust’, ‘inclusief’, en andere anodyne, deugd-signalerende gemeenplaatsen die een marketeer identificeren die een pestkop is geworden. 

Ze verkopen al het idee dat huidige werknemers een bedreiging voor anderen zijn en regelmatige interventies nodig hebben, zoals onbewuste vooringenomenheidstraining en andere vormen van zelfkastijding. De laag bullshitters die in bijna elke grote westerse organisatie wordt aangetroffen, staat te trappelen om de handhavers te worden van welke ideologie dan ook die hun banen zal versterken.

Dus de ideologie en het priesterschap zijn in principe op elkaar afgestemd. De bottleneck in de opbouw van een nieuwe westerse religieuze orde is het pausdom. Wat nodig is, is niet een kopie van het moderne pausdom in Rome dat relatief weinig echte macht heeft over de vele rooms-katholieken in de wereld van vandaag, maar een kopie van het pausdom dat een echte macht was om rekening mee te houden in de Middeleeuwen in Europa: een ideologische krachtpatser met enorme belastinginkomsten die de markten voor onderwijs, gezondheidszorg en spirituele diensten domineerden. 

Het leidde en stuurde priesters, hield toezicht op de leercentra, organiseerde lezen en schrijven, hield een groot systeem van hospices in stand, organiseerde verschillende oorlogen (inclusief de kruistochten), enzovoort. Het deed veel dingen die we nu als slecht zouden beschouwen, maar ook dingen die de meesten als goed zouden beschouwen, zoals het verzorgen van zieken en het levend houden van de kennis van eerdere beschavingen in kloosters en bibliotheken. Dat is het soort machtig pausdom dat nodig is om een ​​nieuwe westerse religie te verstevigen.

Waar de Heilige Stoel?

Lokale priesters hebben een pausdom nodig om redenen van coördinatie en cohesie, om te voorkomen dat ze van het ideologische voorbehoud aflopen. Stel je voor dat een plaatselijke priester zijn plaats vergeet en serieus begint te worden over ethiek of duurzaamheid (of de echte betekenis van een ander recent gekaapt en ontdaan woord) en begint te twijfelen aan bijvoorbeeld de belastingontduiking en het frequente reizen van degenen aan de top. Dat kan een mens niet hebben!

En aangezien er van tijd tot tijd nieuwe informatie opduikt, kan men er niet van uitgaan dat deze automatisch gunstig in de ideologie zal worden verwerkt, tenzij er een pausdom is om deze te interpreteren en richtlijnen te geven. Waar dergelijke begeleiding niet beschikbaar of voldoende duidelijk is, zouden mensen naar een gebied van ‘gemakkelijke priesters’ kunnen trekken, wat de hele religie zou ondermijnen. Dat kan men ook niet hebben!

Waar kunnen de elites dan een religieus hoofdkwartier vestigen van waaruit ze echt gezag kunnen uitoefenen als middel om de plaatselijke priesters in het gareel te houden? 

Hun gedachten gingen tot dusver uit naar de Wereldgezondheidsorganisatie , in de hoop dat deze keuze drie vliegen in één klap zou slaan. Het zou het misbruik van noodgezondheidsbevoegdheden tijdens lockdowns normaliseren en afkeuren; het zou automatisch een bepaald verhaal kiezen als de nieuwe ideologie; en het zou een nieuwe, op gezondheid gebaseerde internationale bureaucratie versterken die macht zou kunnen krijgen over lokale gezondheidsbureaucraten en over iedereen die onder de vlag van ‘gezondheid’ reist. 

Alles wat ‘duurzaam’, ‘ethisch’ of ‘veilig’ is, zou onder de algemene noemer ‘gezondheid’ kunnen worden geplaatst. Het pausdom zou kunnen worden gestapeld met een paar vertrouwde handen (Anthony Fauci en dergelijke) die toezicht zouden houden op de benoeming van ideologische details die door de politieke elites worden vereist, zoals passende vrijstellingen voor zichzelf en hun vrienden. 

Ze zouden ook de verantwoordelijkheid nemen voor het organiseren van inquisities om ideologische tegenstanders te neutraliseren en te elimineren. Het script voor hoe de WHO een nieuw soort middeleeuwse rooms-katholieke kerk zou worden, schrijft zichzelf bijna.

De recente poging om de nationale soevereiniteit via de WHO te ondermijnen, is het belangrijkste bewijs van coördinatie langs deze lijnen tussen de elites. Deze poging kan en moet uit elkaar worden gehaald om erachter te komen wie de poging financierde, wie de voorgestelde wetgeving schreef, welke nationale regeringen het steunden, wie binnen die regeringen het steunden, enzovoort. Dit is de eerste concrete manifestatie van de opkomst van een globalistische elite, die onderzoekers een reële kans biedt om te zien wie ‘ze’ zijn en hoe ‘ze’ zich organiseren en coördineren.

Onze Verlossers

Toch heeft de WHO een fatale fout als het gaat om het hoofdkwartier van een nieuw westers pausdom: het bestrijkt de hele wereld en wordt dus medegefinancierd door veel regeringen, waarvan sommige geen interesse hebben in wakkerheid en andere westerse ideologieën die verdeeldheid zaaien. Westerse bevolkingsgroepen. Deze regeringen vertegenwoordigen bevolkingsgroepen die genoeg ervaring hebben met kolonialisme om de ‘vernieuwing’ waar het Westen naar toe gaat, te erkennen en af ​​te wijzen. 

Dit is de belangrijkste reden waarom het voorstel aan de WHO om zich de ideologische leiding en controle over het gezondheidsbeleid over de hele wereld toe te eigenen, op zijn kop werd gezet: het werd door Afrikaanse landen in de maling genomen. Hoewel het Westen het later opnieuw kan proberen, betekent de structuur van de WHO dat elke succesvolle beslissing ook later kan worden teruggedraaid, wat geen recept is voor een goed functionerend pausdom.

De westerse elites hebben dus alternatieve kandidaten voor de Stoel nodig, voor het geval de WHO niet tot actie kan worden gedwongen. Ze hoeven de priesterschappen in Afrika of in een groot deel van Azië niet te controleren: het is hun eigen bevolking die in het gareel moet worden gehouden, in plaats van de hele wereld. In die zin was het WHO-gambiet een beetje overdreven, waarbij de behoefte aan controle over het hele Westen werd gecombineerd met een terugkeer naar het kolonialisme. 

Wat beter zou passen als een nieuw ideologisch hoofdkwartier, althans in eerste instantie, is een organisatie die voornamelijk de westerse kernbevolking bereikt en al een commando- en controlestructuur heeft. Bij voorkeur zou het iets zijn dat al verplicht is voor westerse politici die, net als kardinalen, de toekomstige pausen zouden kunnen kiezen.

De komende opstanding?

Iets als de NAVO zou heel mooi passen. 

De NAVO heeft de afgelopen 30 jaar grotendeels met haar duimen gedraaid en was wanhopig op zoek naar een nieuwe missie. De crisis in Oekraïne heeft het een tijdelijk nieuw leven ingeblazen en heeft ertoe geleid dat voorheen onafhankelijke Europese landen (zoals die vervelende eerdere uitschieters in Scandinavië, Zweden en Finland) als aspirant nieuwe leden binnenkwamen. De geografische dekking is nu bijna perfect afgestemd op die van het gewenste nieuwe pausdom. 

Het enige dat nodig is, is om te gaan van een organisatie die erop uit is ‘ons te beschermen tegen oorlog’ naar een organisatie die erop is gericht ‘ons overal voor te beschermen’. 

Een kleine stap voor de NAVO, een grote sprong voor de westerse politieke elites.

De NAVO, of een organisatie die qua reikwijdte en leiderschap erg op de NAVO lijkt, zou spoedig de mantel van een nieuw ideologisch pausdom kunnen dragen en enige directe controle kunnen krijgen over de vele kleine priesterschappen in westerse landen, waaronder op zijn minst de bullshit-industrieën en de kleinere gezondheidsbureaucratieën. 

Dit nieuwe internationale ideologische systeem zou een ongemakkelijke alliantie vormen met de toppolitici in westerse landen, die aanvankelijk door hen werd opgericht, maar in de loop van de tijd onvermijdelijk meer rivaliserend met hen zou worden. Net als in de Middeleeuwen zouden kerk en heersers ideologisch bondgenoten zijn met een gemeenschappelijke reeks slachtoffers (de overgrote meerderheid van de mensen), maar rivalen als het ging om middelen en de ultieme loyaliteit van die slachtoffers.

Wat mogen we van zo’n systeem verwachten? Een overkoepelende gezondheidsstructuur die een stroom van verdeeldheid zaaiend en ontwrichtend bijgeloof zou afkondigen, zou in de eerste plaats de productiviteit van lokale zorgverleners aanzienlijk verminderen. We hebben al een vermindering van de levensverwachting gezien in landen die lockdowns oplegden, en een vergelijkbare verslechtering van de volksgezondheid mag worden verwacht in het kielzog van toekomstig bijgeloof dat wordt aangewend voor de gezondheid. 

Op dezelfde manier zou achteruitgang worden verwacht op het gebied van de geestelijke gezondheid en de economische productiviteit van particuliere bedrijven, aangezien het toezicht op en het gekleineerd worden door een nieuw priesterschap een grote belemmering is voor de productiviteit en het concurrentievermogen. 

Achteruitgang in de gezondheid en efficiëntie van de bevolking zal niet veel uitmaken voor de politici die de ideologische invloed van een nieuw pausdom nodig hebben om hun posities te verstevigen, maar op de langere termijn zal het er toe doen voor de kracht van hun landen. Terwijl de elites profiteren van zo’n nieuw pausdom, is de prijs een verzwakking van zowel de bevolking als het land.

genaden redden

Welke krachten zijn in staat deze destructieve nieuwe ideologie te doorbreken? De twee belangrijkste kandidaten zijn concurrentie en nationalisme.

De wereld evolueert langzaam naar militaire en economische machtsblokken, met een blok bestaande uit China en Rusland en een ander blok uit het Westen. Zelfs binnen het Westblok zullen die landen en regio’s die erin slagen het nieuwe pausdom te weigeren, gedijen in vergelijking met de anderen, en de dynamische, energieke, vrijheidzoekende elementen van de bevolking aantrekken. De jaloezie die hierdoor ontstaat, zal een echte uitdaging zijn voor de nieuwe ideologieën.

Wat kan de nieuwe verlichtingsbeweging aan dit scenario doen? In veel westerse landen, waaronder de grote EU-landen, is het antwoord “op korte termijn niet veel”. De belangen die ijveren voor de consolidering van de noodbevoegdheden zijn enorm, met inbegrip van de reguliere media en de belangrijkste politieke partijen. 

Maar in andere Europese landen, zoals Zwitserland, is het antwoord “dit scenario zal waarschijnlijk helemaal worden vermeden”. Dit komt omdat dergelijke landen de realiteit van de huidige situatie al hebben begrepen en bewust buiten de westerse superstructuren blijven, waaronder zowel de NAVO als de EU. 

Het belangrijkste slagveld op korte termijn zal waarschijnlijk de VS zijn. De federalistische structuren van de Amerikanen zullen de komst van een nieuw seculier pausdom weerstaan. Maar als de NAVO gebruikt gaat worden als zetel van nieuwe pausen, zal het Amerikaanse veiligheidsinstituut sterk in de verleiding komen om zich aan te sluiten bij de andere machtige Amerikaanse belangen – Big Tech, Big Pharma, de globalisten en de wakkere beweging – die hard aandringen op ideologische zege.

De ogen van de dapperen en de vrijen in het Westen zijn op de VS gericht.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN