Connect with us

Wereld

Een ongeluk zit in een klein hoekje

Published

on

EU

Te weinig informatie over een urgente kwestie zorgt ervoor dat we de ontbrekende delen, die we nodig hebben voor ons verhaal, zelf in gaan vullen. Of we wenden ons tot mensen die we vertrouwen die stellig zijn over kennis die ze zelf ook ‘van horen zeggen‘ hebben. Te veel informatie is ook geen zegen, want dat kunnen we niet verwerken in de beschikbare tijd die we hebben. Om te weten waar ‘veelschrijvers‘ voor staan is vaak al onbegonnen werk. Voordat je hun hele oeuvre hebt doorgenomen, ben je een mensenleven verder, en wat weet je dan?

Ons oordeel over ‘veelschrijvers‘ hangen we als regel derhalve op aan wat de ‘recensent‘, of de ‘biograaf‘ ons kan vertellen. Maar dan nog is het de vraag of die ‘recensent‘, of ‘biograaf‘ geen aspecten over het hoofd ziet? Bij meerdere ‘recensies‘ of ‘biografieën‘ is het niet zelden verrassend om te zien hoezeer ze uiteen lopen. Hoe de één zekere aspecten van het leven van de auteur die wordt ‘afgekloven‘ anders duidt dan een ander die exact dezelfde teksten en aanvullende informatie heeft. Met ‘journalistiek‘ niet anders.

Neem als voorbeeld hoe u en ik worden voorgelicht over de ‘schendingen van het luchtruim van Taiwan‘, en hoe de ene publicatie daar anders over bericht dan de andere. HIER een artikel waarin die verschillen tegen het licht worden gehouden. De conclusie van de auteur van het artikel is dat er sprake is van opzettelijke ‘misinformatie‘. Maar ik hoef u niet te vertellen dat er beslist ook mensen zijn die menen dat dit ‘vergelijkend warenonderzoek‘ Chinese propaganda is, omdat ze wíllen geloven in het verhaal van hun eigen ‘betrouwbare‘ bron.

Ruimte laten voor een andere lezing van de feiten is veelal ongemakkelijk, omdat het een simpel verhaal complex maakt. En dat brengt ons in onzekerheid, terwijl we snakken naar zekerheid, in het bijzonder als we een bepaalde situatie bedreigend vinden. Wat doorgaans eerder inhoudt dat ons is wijsgemaakt dat een bepaalde situatie bedreigend is. De reflex is om ons af te sluiten van zekere bronnen waarvan we eerder al hebben moeten concluderen dat ze ons, en alles waar wij voor staan, geen warm hart toedragen, als dat  nadrukkelijk is gebleken over een langere periode. Onder mijn lezers zijn er zonder enige twijfel velen die zich afvragen waarom ik een krant als NRC nog niet heb opgezegd, als ik er zoveel kritiek op heb? Het korte antwoord is: ‘Omdat ik er de tijd voor heb om ook die krant te lezen, en de ergernis als regel de commentaren betreft, en de feiten die níet worden meegenomen‘. En ben ik met andere kranten of zenders dan beter af? Ik verkeer in de riante situatie dat ik voldoende tijd heb om mij van verschillende kanten te laten informeren, en ik zoek daarbij geen bevestiging van mijn reeds ingenomen standpunten, maar eerder de kruimels die van het bord vallen die mij op weg helpen om beter te begrijpen wat mensen bezielt als ze hun medemens op het verkeerde been zetten.

Bepaalde autoriteiten, sociale platforms, en zoekmachines, zullen dit blog vermoedelijk bestempelen als een bron van ‘misinformatie‘, waar ik hun propaganda en vijandsbeelden niet klakkeloos overneem, om niet te zeggen dat ik hen bij gelegenheid zonder schroom in hun hemd zet, waar ze stellig zijn, terwijl ze ‘uit hun nek lullen‘, of in elk geval minder stellig zouden moeten zijn. In NRC kwam ik op vrijdag een column van Kiza Magendane tegen, ‘Balanceren op de coronascheidslijn, waar ik blij van werd. Het grootste gevaar op dit moment, is dat we ons ingraven, omdat het immers ‘oorlog‘ is. Terugkerend thema op dit blog, is dat aspect van ons denken, waarin we veel te gemakkelijk kiezen voor woorden als ‘oorlog‘ of ‘strijd‘, waardoor we onszelf gaan zien als soldaten die het op moeten nemen tegen de vijand. We staan toe dat we ‘gemobiliseerd‘ worden, zonder urgentie.

Waar is de brand?

Zoals ik in mijn vorige bijdragen heb getracht duidelijk te maken, zijn veel thema’s waar we door gefascineerd zijn in praktische zin nagenoeg betekenisloos. Afleiding. Schimmenspel. ‘Smoke and Mirrors‘. En degenen die ons bij de teugel hebben, zijn niet geïnteresseerd in onze verhalen. In mijn werkzame leven, met een beroep in de productieve sector waar ik erg gelukkig in was, mocht ik op zeker moment ook een kijkje in de keuken van het ‘Management‘ nemen, waarbij het bedrijf mij cursussen aanbod die mijn potentieel in die richting zouden moeten ontwikkelen. Ik stroomde in vanuit een andere invalshoek dan vers gerecruteerde kandidaten voor een managementfunctie, die daarvoor hadden gestudeerd. Van hen leerde ik al op ‘Dag 1‘ dat affiniteit met het bedrijf niet alleen geen voorwaarde was, maar zelfs een doodzonde. Het garandeerde dat je ineffectief was, omdat je dan te ‘sentimenteel‘ was. Ik leerde dat zij er zo tegenaan keken, en dat ze daar ook op waren geselecteerd. En dat het nooit iets zou worden tussen ons, omdat ik in zekere zin sta voor het radicaal tegenovergestelde uitgangspunt. U ziet dat hier op dit blog ook terug waar ik de eigenaar van een bedrijf tegenover de ‘Managers‘ zet, en mijn eerbied en waardering uitspreek voor de eigenaar/ondernemer, en de ‘Management-klasse‘ ervan beticht dat ze geen hart hebben, en de meest succesvolle vertegenwoordigers worden terecht vergeleken met psychopaten.

Ook een eigenaar/ondernemer kan zich gedwongen zien harde keuzes te maken, om zijn of haar ‘kindje‘, het bedrijf, te redden. De ‘Manager-klasse‘ waar ik het over heb wil niks redden, behalve de eigen ‘Bottom Line‘. Als ze solliciteren bij een bedrijf na hun studie, is dat als regel omdat dat bedrijf goed staat op hun ‘CV‘ als ze er een tijdje gewerkt hebben. De directeur van het bedrijf waar ik zelf voor werkte, die aantrad toen ik er al de nodige jaren werkte, was ook uit dat hout gesneden, en maakte er geen geheim van nieuwe rekruten voor ‘Management-functies‘ ook te selecteren op hun ambitie om over niets anders na te denken dan de verbetering van hun eigen lot en verdiensten. Loyale werknemers waren ‘kanonnenvoer‘. Nuttige idioten. Geen wonder dus dat hij uiteindelijk het iconische Nederlandse bedrijf verkocht, waar hij persoonlijk ook een leuke grijpstuiver aan over hield, nadat hij als ondernemer de ene na de andere misser had gemaakt, waardoor de ‘bruidsschat‘ die er lag toen hij aantrad er in minder dan geen tijd doorheen was gejaagd. Zijn focus was meer de koers van het aandeel, mede omdat zijn eigen ‘bonussen‘ hem de trotse eigenaar maakten van de nodige ‘opties‘.

Daarom hoop ik dat u die artikelen van Cynthia Chung heeft gelezen waar ik in ‘Mutsie‘ naar verwees. De oplossing is niet een strijd tegen die ‘Management-klasse‘, maar een ‘nieuw ontwerp‘ van de samenleving, gestoeld op solidariteit, ondernemerschap, trots, verantwoordelijkheidsbesef en visie. Weg van de ‘Super-Computer‘ gedreven ‘wetenschappelijke modellen‘, en kille, pathologische types die menen dat de wereld er beter van wordt als we alles aan elkaar liegen, moorden, plunderen, oorlog voeren en geld uitgeven dat er niet is, ter meerdere eer en glorie van hun eigen ambitie. Kijk nog eens goed naar ‘feodalisme‘ als bestuursmodel, en wat het ons gebracht heeft. En wat de denkers zeiden die ons op sleeptouw namen nadat dat ‘Imperiale‘ denken door het ijs was gezakt.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

Abortus verbod : Censuur en verboden in South Carolina komen eraan

Published

on

abortus

Nadat het Amerikaanse Grondwettelijk Hof het recht van het land op abortus heeft vernietigd, worden de zorgen over beperkingen en censuur nu bevestigd. Dat blijkt uit een wetsvoorstel in South Carolina.

In South Carolina komt naar voren wat velen verwachtten na de uitspraak van het Hooggerechtshof: dat door de Republikeinen gedomineerde staten abortus en informatie erover zullen verbieden. Een wetsvoorstel dat in de Senaat van South Carolina werd ingediend, zou abortus strafbaar stellen met een gevangenisstraf van maximaal 25 jaar. Het ontwerp voorziet niet in uitzonderingen, bijvoorbeeld in gevallen van verkrachting of incest.

Daarnaast wil het voorstel vergaande censuur invoeren. Exploitanten van internetsites mogen geen informatie over dit onderwerp verstrekken aan inwoners van South Carolina. Het verspreiden van informatie, zoals hoe abortuspillen kunnen worden gebruikt om een ​​zwangerschap af te breken, wordt bestraft met maximaal 20 jaar gevangenisstraf.

Censuur is al van kracht

 Sinds het vonnis is in veel delen van de VS geconstateerd dat massa’s inhoud over abortussen is geblokkeerd . De twee sociale netwerken Facebook en Instagram van de metagroep hebben al content verwijderd. Met de nieuwe wet in South Carolina wordt deze trend versterkt.

De zuidelijke staat zal waarschijnlijk niet de enige zijn met het wetsvoorstel. In totaal zijn er 26 Amerikaanse staten die de wetten willen aanscherpen . In sommige staten bestaan ​​er in het verleden nog wetten die abortus verbieden en deze worden nu opnieuw geactiveerd. Deze staten omvatten onder andere Alabama, Mississippi en Texas.

Sommige van deze staten zullen waarschijnlijk ook volgen als het gaat om censuurinspanningen. Zo heeft de invloedrijke anti-abortusorganisatie National Right to Life Committee (NRLC) een modelwet. Deze bevat tal van beperkingen op de vrijheid van meningsuiting en informatie die vergelijkbaar zijn met het voorstel van South Carolina. Onder meer journalisten vrezen dat ze in de toekomst vervolgd kunnen worden als ze bijvoorbeeld artikelen over abortus publiceren . Hoewel de Amerikaanse grondwet het recht op vrijheid van meningsuiting garandeert, doet de meerderheid in het Hooggerechtshof waarnemers twijfelen of de constitutionele rechters een schending van de grondrechten zouden zien.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Amerika steekt zichzelf in de rug

Published

on

Amerika

Harde waarheden zijn hard nodig over Amerika’s verloren oorlogen

Amerikanen liegen misschien al uit wat er nog over is van hun democratie.

De grote leugen die de Republikeinen van vandaag verenigt en motiveert, is natuurlijk dat Donald Trump, en niet Joe Biden, de presidentsverkiezingen van 2020 heeft gewonnen. Andere grote leugens in ons recente verleden zijn de notie dat klimaatverandering niets anders is dan een Chinese hoax, dat Rusland verantwoordelijk was voor de verkiezingsnederlaag van Hillary Clinton in 2016 en dat de invasie van Irak in 2003 noodzakelijk was omdat de leider van dat land, Saddam Hussein, iets te maken had met de aanslagen van 9/11 (hij deed het niet! ) ’t!).

Die en andere leugens, grote en kleine, samen met systemische corruptie in Washington zijn precies waarom zoveel Amerikanen tot wanhoop zijn gedreven. Geen wonder dat die ‘betreurenswaardige mensen’ in 2016 wanhopig de hand reikten naar een figuur die geen product was van de leugenachtige Beltway-cultuur van Washington. Wanhopige tijden leiden tot wanhopige daden, waaronder het zalven van een mislukte casino-eigenaar en volmaakte oplichter als Amerika’s MAGA-pet-dragende redder. Als de 45e president vestigde Donald Trump een record voor leugens die waarschijnlijk niet te evenaren zullen zijn in zijn “grootsheid” – dat moeten we toch hopen.

Helaas zijn Amerikanen opmerkelijk tolerant geworden ten opzichte van comfortabele leugens en geven ze er over het algemeen de voorkeur aan boven ongemakkelijke waarheden. Nergens is dit duidelijker te zien dan in het militaire domein waar ik het grootste deel van mijn leven heb gewoond. Het eerste slachtoffer van oorlog, zo wordt gezegd, is de waarheid, en aangezien dit land eeuwig in oorlog is gebleven, blijven we ook de waarheid eeuwig martelen.

Als het op oorlog aankomt, zijn hier slechts een paar van onze volledig Amerikaanse leugens: dat dit land langzaam boos wordt omdat we de voorkeur geven aan vrede, zelfs als oorlogen vaak nodig zijn, en dat is ook de reden waarom vredelievend Amerika ‘ s werelds ” beste” en verreweg het duurste leger ter wereld; dat juist zo’n leger ook een unieke kracht is voor vrijheid op planeet Aarde; dat het onbaatzuchtig vecht ” om de onderdrukten te bevrijden ” (een motto van de Special Forces) maar nooit om imperiale of anderszins egoïstische ambities te bevorderen.

Voor een supermacht die graag zijn militaire spieren spant, zijn dergelijke leugens in wezen de normaalste zaak van de wereld. Zie ze in feite als leugens van de overheid . Als historicus die naar de toekomst kijkt, maak ik me meer zorgen over twee werkelijk verraderlijke leugens die in het begin van de jaren dertig hebben geleid tot de ineenstorting van een jonge democratie in Weimar Duitsland, leugens die op hun eigen manier de Holocaust hebben vergemakkelijkt en die, onder de juiste (dat wil zeggen, verkeerde) omstandigheden, ook de onze kunnen worden. Wat waren die twee leugens?

De tragische leugens van Duitsland na de Eerste Wereldoorlog

Tijdens de Eerste Wereldoorlog probeerde het Duitse leger de gecombineerde strijdkrachten van Groot-Brittannië, Frankrijk, Rusland en later de Verenigde Staten te verslaan, terwijl ze tegelijkertijd ‘aan een lijk werden vastgeketend’, zoals een Duitse generaal de belangrijkste bondgenoot van zijn land beschreef , het Oostenrijks-Hongaarse rijk. Halverwege 1916 was het Duitse Tweede Rijk onder leiding van keizer Wilhelm II in wezen een militaire dictatuur geworden die koste wat kost een totale overwinning nastreeft. 

Twee jaar later was datzelfde leger door zijn commandanten tot uitputting gedreven. Toen het op het punt stond in te storten, wasten de generaals hun handen van verantwoordelijkheid en lieten de politici aanklagen voor vrede. Maar zelfs voordat de kanonnen op 11 november 1918 zwegen, waren bepaalde reactionaire elementen in het land al twee grote en verwante leugens aan het repeteren die de opkomst van een demagoog en het begin van een nog rampzaliger wereldoorlog zouden vergemakkelijken.

De eerste grote leugen was dat het Duitse leger, dat toen als ’s werelds beste (klinkt bekend?) Die leugen was houdbaar omdat Duitsland zelf niet was binnengevallen in de Eerste Wereldoorlog; de ergste gevechten vonden plaats in Frankrijk, België en Rusland. 

Het was ook houdbaar omdat de militaire leiders tegen de mensen hadden gelogen over de vooruitgang die werd geboekt in de richting van ‘overwinning’. (Dit zou de hedendaagse Amerikaanse oren opnieuw bekend in de oren moeten klinken.) Dus toen die hoge leiders eind 1918 eindelijk de handdoek in de ring gooiden, kwam het als een schok voor de meeste Duitsers, die een vast dieet van ‘vooruitgang’ hadden gekregen, terwijl nieuws over ernstige tegenslagen aan het westelijk front werd onderdrukt.

De tweede grote leugen volgde op de eerste. Want als men de mythe van ‘ongeslagen in het veld’ zou accepteren, zoals zoveel Duitsers deden, wie was dan verantwoordelijk voor de nederlaag van ’s werelds beste leger? 

Niet de Duitse generaals natuurlijk. Inderdaad, in 1919, onder leiding van veldmaarschalk Paul von Hindenburg , zouden diezelfde generaals kwaadwillig beweren dat ontrouwe elementen aan het thuisfront – een vijand van binnen – hadden samengespannen om de heroïsche troepen van het land te verraden. Zo ontstond de ” steek in de rug “-mythe die de schuld op verraders van binnenuit legde, terwijl het zo handig werd verdreven van de keizer en zijn generaals.

Wie waren dan de achterklappers van Duitsland? De gebruikelijke verdachten werden opgepakt: voornamelijk socialisten, marxisten, antimilitaristen, pacifisten en een bepaald soort oorlogsprofiteurs (maar geen wapenmakers zoals de familie Krupp). Al snel zouden ook de Duitse joden worden gepakt door gootbewoners als Adolf Hitler, omdat ze zogenaamd aan hun plicht om in de gelederen te dienen, hadden ontlopen. Dit was weer een gemakkelijk te weerleggen leugen, maar al te veel Duitsers, wanhopig op zoek naar zondebokken en ongetwijfeld ook onverdraagzaam, bleken dergelijke leugens graag te geloven.

Die twee grote en verraderlijke leugens leidden tot een bijna totaal gebrek aan verantwoordelijkheid in Weimar Duitsland voor militaristen zoals Hindenburg en generaal Erich Ludendorff die in belangrijke mate verantwoordelijk waren voor de nederlaag van het land. Zulke leugens voedden de woede en voedden de grieven van het Duitse volk, en creëerden een vruchtbare voedingsbodem voor nog meer pijnlijke leugens. 

In een klimaat van angst, gedreven door de enorme economische ontwrichting als gevolg van de Grote Depressie van 1929, vond een voorheen marginale figuur zijn stem en zijn publiek. Die twee grote leugens dienden om Hitler meer macht te geven en, niet verrassend, begon hij zowel een militaire revival te promoten als op te roepen tot wraak tegen de achterbakse ‘novembercriminelen’ die Duitsland naar verluidt hadden verraden. Hitlers leugens werden gemakkelijk omarmd, deels omdat ze op goed voorbereide oren vielen.

Natuurlijk zou een volwassen democratie als Amerika nooit een leider kunnen voortbrengen die op afstand lijkt op een Hitler of een militaristisch rijk dat streeft naar wereldheerschappij. Rechts?

Amerika zal inderdaad nooit zijn eigen Hitler produceren, een demagoog die inderdaad kan worden beschreven als een zeer onstabiel genie, en met ‘genie’ bedoel ik zijn griezelige vermogen om de duistere passies van zijn volk en zijn leeftijd aan te boren en te exploiteren. Toch hebben de Verenigde Staten in 2021 zeker eigen machtshongerige, minder stabiele ‘genieën’ – zoals alle landen in alle tijden hebben. 

Mannen zonder principes of grenzen, bereid om grote leugen na grote leugen te herhalen totdat ze absolute macht krijgen. Iemand als voormalig minister van Buitenlandse Zaken Mike Pompeo of senator Tom Cotton misschien? Of misschien een bijgewerkte versie van de gepensioneerde luitenant-generaal Michael Flynn, de vluchtige nationale veiligheidsadviseur van Donald Trump, die pas onlangs zijn steun uitsprak voor een militaire staatsgreep om de regering omver te werpen. Of misschien, in 2024, Trump zelf. 

Amerika’s eigen grote leugens 

Natuurlijk is Duitsland in de nasleep van de Eerste Wereldoorlog nauwelijks een perfecte analogie voor de Verenigde Staten in de nasleep van twee decennia van zijn rampzalige maar verre oorlog tegen het terrorisme. En geschiedenis is op zijn best suggestief in plaats van duplicerend. Toch bestuderen we het deels omdat het verleden inzicht geeft in mogelijke toekomsten. Persoonlijkheden en gebeurtenissen veranderen, maar de menselijke natuur blijft grotendeels hetzelfde. Daarom lezen militaire officieren het werk van de Atheense generaal en historicus Thucydides nog steeds met winst, ondanks het feit dat zijn oorlogen meer dan twee millennia geleden eindigden.

Laten we dus terugkeren naar de twee grote leugens die, achteraf gezien, fataal waren voor de democratie van Weimar Duitsland. Hoe kunnen ze vandaag van toepassing zijn op de VS? Sinds 9/11 heeft ons leger twee grote oorlogen in Afghanistan en Irak vervolgd, evenals talrijke kleinere conflicten in plaatsen als Libië, Syrië en Somalië. Datzelfde leger heeft beide grote oorlogen verloren, terwijl ze aanhoudende humanitaire crises en rampen in de ‘kleinere’ in het Grotere Midden-Oosten en Afrika hebben veroorzaakt of verergerd.

Maar in het Amerikaanse ’thuisland’ (zoals het bekend werd na de aanslagen van 9/11), is het opmerkelijk hoe zelden iemand opmerkt hoe slecht datzelfde leger al die oorlogen heeft verknoeid. Inderdaad, het wordt over het algemeen in het grootste deel van het land en zeker in Washington gevierd als de beste militaire macht ter wereld , misschien zelfs in de wereldgeschiedenis. 

Het budget blijft stijgen als een reactie op overwinningen overal en verdient daarom het leeuwendeel van de belastingbetalers. De gepensioneerde generaals en admiraals worden gevierd en beloond met gezonde pensioenen en zelfs gezondere lonen en voordelen als ze ervoor kiezen (en velen doen) om door de draaideur te rennen dat hen verbindt met zeer winstgevende oorlogsbedrijven zoals Boeing, Lockheed Martin en Raytheon.

In wezen zijn Amerikanen verkocht op het idee dat “hun” leger ongeslagen is in het veld, of, indien “verslagen” in de zin van tegenslagen, niet verantwoordelijk voor hen. Maar als de Amerikaanse troepen de beste van ons zijn en hun verliezende bevelhebbers over het algemeen goed genoeg om eeuwig beloond te worden, wie is dan verantwoordelijk voor het verlies van Amerika in Irak? In Afganistan? Zij niet, natuurlijk, niet als je peilingen gelooft die aantonen dat Amerikanen meer “vertrouwen” in het leger hebben dan de meeste andere Amerikaanse instellingen (hoewel die cijfers, die nog steeds hoog zijn, de laatste tijd zijn gedaald ).

Als de verantwoordelijkheid voor de nederlaag niet aan de troepen of hun militaire bevelhebbers moet worden toegewezen, en als wij Amerikanen ons zeker niet kunnen voorstellen dat een vijand als de Taliban in staat is om onze machtige strijdkrachten te verslaan, wie heeft dan de schuld? Een vijand van binnen! Iemand in het thuisland die Amerika’s nobele helden in de rug steekt. Maar zo ja, wie precies?

Hoge leiders in het Amerikaanse leger klagen al dat de terugtrekking van Joe Bidens troepen uit Afghanistan misschien toch de kiem van een nederlaag in dat land zaait (alsof bijna 20 jaar van het voeren van een rampzalige oorlog daar op de een of andere manier de weg vrijmaakte voor succes). Republikeinen hebben, zoals hun gewoonte is, ook hun messen tevoorschijn. Ze lijken zich voor te bereiden om Democraten neer te steken omdat ze zwak zijn op het gebied van defensie en appeasers van “dictators” zoals de leiders van Iran en China .

En als je nadenkt over een toekomstig verhaal over de ‘vijand van binnen’, vergeet dan niet de recente brief ondertekend door 124 van onze gepensioneerde generaals en admiraals die proberen de achteruitgang van de democratie in dit land niet aan Trump en zijn lakeien te wijten, maar over de verspreiding van het progressivisme, het socialisme en zelfs het marxisme. Dat zij ook maar de geringste verantwoordelijkheid zouden dragen voor de situatie waarin Amerika zich vandaag bevindt, zou nooit bij die groep verliezers ter grootte van een bedrijf opkomen die zich voordeed als zelfbenoemde profeten. 

Maar de waarheid is veel harder dan die opportunisten met de hoogste rang willen toegeven. Onophoudelijke oorlog, verraderlijk militarisme en ons falen om dit allemaal onder ogen te zien, moeten worden beschouwd als de echte vijanden van binnen. En die ‘vijanden’ helpen de democratie in Amerika te vernietigen, zoals James Madison , Dwight D. Eisenhower en Martin Luther King, Jr. , onder anderen, ons decennia, zelfs eeuwen geleden waarschuwden.

Hier is de simpele waarheid ervan: Amerika’s oorlogen sinds 9/11 waren nooit voor dit land om te winnen. Het waren zinloze kansenconflicten, waarvan het Pentagon profiteerde (en zijn steeds groter wordende budget). Ze waren bezoedeld door een behoefte aan wraak en slecht beheerd door enkele van dezelfde vlaggen-rangofficieren die die brief ondertekenden. Eerlijke zelfreflectie zou een serieuze koerscorrectie binnen dat leger vereisen en zeer zeker een algehele afwijzing van militarisme en militair avonturisme. En dit is ongetwijfeld de reden waarom zovelen in het militair-industrieel-congrescomplex de voorkeur geven aan het comfort van grote leugens.

We hebben hier eerder versies van gezien. Ronald Reagan herinterpreteerde een criminele oorlog in Zuidoost-Azië als ‘ een nobele zaak ‘. George HW Bush verwees naar een rationele en beredeneerde terughoudendheid om onnodige overzeese oorlogen te voeren als ‘het Vietnam-syndroom’, en beweerde dat de VS er eindelijk ‘ tegen was geschopt ‘ met hun kortstondige overwinning op Saddam Hoessein in de Desert Storm-campagne van 1991.

De Rambo-mythe in de populaire cultuur versterkte het idee dat Amerikaanse krijgers de oorlog in Vietnam hadden gewonnen, om vervolgens in de rug te worden gestoken door onbetrouwbare politici en anti-oorlogsdemonstranten die ook op de terugkerende troepen spuwden. ( Dat deden ze niet.) Samen werkten zulke mythen om het Amerikaanse leger te beschermen tegen radicale hervormingen, en zorgden ze voor een voortdurende business-as-usual houding in het Pentagon totdat, na 9/11, zijn echte ” missie (on)volbrachte ” jaren arriveerden.

Harde waarheden zijn het tegengif voor grote leugens 

Amerikanen hebben een dag van afrekening nodig die geen teken van komst vertoont. We hebben het tenslotte over een congres dat niet eens kan instemmen met het vormen van een gezamenlijke commissie om de bestorming van het Capitool op 6 januari te onderzoeken. Toch kan een man dromen, nietwaar? 

Mijn eigen droom zou de vorming van een waarheidscommissie inhouden om hoge leiders, militairen en burgers, verantwoordelijk te houden, niet alleen voor hun leugens over de vele oorlogen in Amerika, maar ook voor de beslissingen om ze te lanceren en de zielige optredens die volgden, terwijl ze hun gewetenloze best deden om zichzelf van verantwoordelijkheid te ontslaan.

Sta me toe ook te dromen over wat zo’n oefening in het vertellen van de waarheid en echte verantwoording zou inhouden:

  1. Tweeledige congresonderzoeken naar de oorlogen in Irak en Afghanistan, inclusief beëdigde getuigenissen van presidenten Bush, Obama en Trump, evenals vice-presidenten Cheney, Biden en Pence, en die mislukte voormalige bevelvoerende generaals van ons.
  2. Tweeledig congresonderzoek naar de eindeloze leugens van het leger over de vooruitgang in zijn oorlogen, indien nodig gekoppeld aan onderzoeken naar oorlogsmisdaden.
  3. Grote verlagingen van de militaire uitgaven door het Congres om het huidige en toekomstige militaire avonturisme te beteugelen.
  4. Een einde aan de militaire bewondering, een afwijzing van het militarisme en een hernieuwde toewijding aan democratie en het vertellen van de waarheid.
  5. Geen toekomstige oorlogen overzee zonder een verklaring van het Congres van hetzelfde, gevolgd door verplichte dienstplicht die zou beginnen met de zonen en dochters van leden van het Congres.

Door grote leugens en hun trouw aan hen, kunnen de Verenigde Staten vandaag een pad volgen dat Weimar Duitsland in de jaren twintig en begin jaren dertig al met geweld bewandelde. Het vieren van het leger ondanks zijn nederlagen is een recept voor eeuwige oorlog en eeuwige oneerlijkheid. Het gelijkstellen van democratische krachten binnen Amerika met verdeeldheid en opruiing is niet alleen een recept voor onrust, maar ook voor een potentieel hardere, veel gewelddadiger toekomst.

Hier leert de geschiedenis een verontrustende les. Wat uiteindelijk de meeste Duitsers dwong harde waarheden onder ogen te zien, militarisme en megalomane dromen van een wereldrijk af te wijzen, was een catastrofale nederlaag in de Tweede Wereldoorlog. Wat, als er al iets is, zal Amerikanen dwingen soortgelijke harde waarheden onder ogen te zien? De mensheid kan zich niet nog een wereldoorlog veroorloven, niet een waarin een president de macht heeft om duizend holocausts te ontketenen via een eeuwig ‘ gemoderniseerd ‘ nucleair arsenaal.

Onthoud gewoon: grote leugens hebben gevolgen.

 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Kanker als melkkoe Een recept voor de dood

Published

on

kanker

Het Amerikaanse CDC en Biden’s regering hebben hun pijlen gericht op kanker. Cancer Moonshot is de naam van het programma waarin doelen worden geïdentificeerd om de $ 1,1 miljard aan toegezegde geldelijke steun te rechtvaardigen. Die doelen zijn onder meer: het maken van een website met verhalen van mensen met kanker, het verbeteren van screening, het verbeteren van preventie en het aanpakken van ‘ongelijkheid’.

Maar als we de documentatie lezen blijkt kanker racistisch te zijn.

Binnen de 100 dagen durende introductie van het programma Cancer Moonshot, waarbij $ 215 miljoen werd toegewezen in de eerste van vijf fasen, riep het Witte Huis het Cancer Cabinet bijeen om een prioriteitsagenda voor de hele regering vast te stellen, inclusief de ontwikkeling van nieuwe programma’s en samenwerkingen tussen overheidsinstanties.

Als subsidie van Cancer Moonshot heeft het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden een wetsvoorstel aangenomen om de Advanced Research Projects Agency-Health op te richten. Dat wordt een parallel agentschap met het NIH en afzonderlijk gefinancierd onder de jurisdictie van het HHS voor een bedrag van $ 500 miljoen per jaar. Hun doel wordt beschreven als: “de ontwikkeling bevorderen van nieuwe, baanbrekende capaciteiten, technologieën, systemen en platforms om innovaties op het gebied van gezondheid en geneeskunde te versnellen waaraan niet wordt voldaan door federale programma’s of particuliere entiteiten.”

Big Government nieuwspraak voor – het wijzigen van goedkeuringsprocessen van de toezichthouder Food and Drug Administration (FDA).

Er zijn in de VS momenteel TWAALF afzonderlijke gezondheidsinstanties onder de federale overheid, waaronder: NIH, CDC, Administration on Aging, Administration on Children & Families, Agency for Healthcare Research, enz… Toch is er nu een dertiende nodig omdat de anderen nog niet veel hebben bereikt, anders dan het verspillen van belastinggeld.

De doelen van de NIH worden op bijna identieke wijze gedefinieerd als de voorgestelde ARPA-H-wet. Toch vallen een paar verschillen op. Bijvoorbeeld:
1) de benoemde directeur kan de vrijgave van medicijnen, apparaten en biologische ‘producten’ bespoedigen
2) de directeur kan de FDA vergoedingen voor uitgaven geven …
3) ze zijn NIET onderworpen aan de PHS-wet Sectie 492 die van toepassing is op alle andere gezondheidsinstellingen en vereist geen jaarlijkse schriftelijke beschrijving van het door de BSC beoordeelde onderzoek en de resultaten van die beoordeling. Met andere woorden: er is GEEN toezicht.

De begunstigden voor financiering van ARPA-H zijn al bekend en omvatten AstraZeneca en een aantal non-profitprogramma’s gericht op etnische minderheden. Het Witte Huis beweert dat zwarten onevenredig het doelwit zijn van kankercijfers en sterfgevallen, gezien de racistische toepassing van de gezondheidszorg. Dus dit bureau, ARPA-H, zal zich concentreren op proeven met menselijke cavia’s die alleen op zwarten en hispanics van toepassing zijn.

Hoewel dit de versie van het Witte Huis is, is er ten opzichte van het CDC een verschil met de raciale demografie met blanke mensen met de hoogste incidentie van alle rassen, waar het sterftecijfer onder zwarten 14% is van alle sterfgevallen door borstkanker, en bij hispanics is dat  6,7%. Het is duidelijk dat uit deze demografische gegevens blijkt dat borstkanker voornamelijk een “blanke” ziekte is. De CDC merkt op dat bij het bepalen van de factoren die tot overlijden leiden de hoge leeftijd het grootste risico is.

Terwijl de Cancer Moonshot-website preventie en genezing benadrukt, lijkt Big Pharma er een andere visie op na te houden:

– de voorschriften voor kanker van AstraZeneca zijn gericht op long- en borstkanker. Hun laatste ontdekking is een alternatief voor chemo dat de tumorgroei vertraagt tot 9 maanden in plaats van 5,5. Bijwerkingen van dit medicijn, Enhurtu, omvatten interstitiële longziekte/pneumonie met ernstige of fatale gevolgen, neutropenie – een ernstige afname van het aantal witte bloedcellen, linkerventrikeldisfunctie, embryofoetale toxiciteit = overlijden. Meer voorkomende bijwerkingen zijn: misselijkheid, verlaagd hemoglobine, lyfociet, witte bloedcellen, aantal bloedplaatjes, aantal neutrofielen, luchtweginfectie, hoofdpijn, pijn, alopecia, enz. enz. In onderzoeken variëerden vaak voorkomende bijwerkingen van 21% tot 78% in onderzoeken.

– Merck werkt aan een adjuvans voor een behandelingssupplement. Keytruda werkt met uw immuunsysteem, hoewel het medicijn uw immuunsysteem kan aanvallen, al uw organen kan uitschakelen en de dood kan veroorzaken. De proeven gebruiken Keytruda in combinatie met chemo versus chemo alleen.

NIET één vooruitgang in de farmacie staat voor ‘genezen’, en geen enkele zijn op zichzelf staande behandelingen. In plaats daarvan wordt het lichaam van een persoon blootgesteld aan nog grotere slopende en ernstige bijwerkingen die zeer zeker tot volledige invaliditeit kunnen leiden. Het medicijn wordt gedurende 2 jaar elke 3 weken toegediend. De kosten per behandeling zijn in de VS $ 10.500 + voor een totale aansprakelijkheid van $ 367.500 – naast chemo – $ 10.000 tot $ 200.000 + chirurgie + andere adjuvante medicijnen.

– Pfizer – idem.

Met Pfizer is er iets vreemds aan de hand. De farmaceut heeft $ 6,7 miljard betaald voor Arena Pharmaceuticals. Op de website van Arena troffen we de volgende tekst aan: *Arena is een farmaceutisch bedrijf dat in de klinische fase geen medicijnen of producten heeft die zijn goedgekeurd voor gebruik door een gezondheidsautoriteit. Hoewel het een aantal medicijnen heeft in klinische onderzoeken, meestal fase 2, zijn er enkele in fase 3. Nu vinden wij $ 6,7 miljard betalen voor een paar patenten op zijn zachtst gezegd vreemd. Iets lijkt er heel erg mis te zijn in de waardering van de onderneming.

Sinds de oprichting in 2005 had heeft Arena één jaar winst gemaakt. Dat was over 2019. De overname van Pfizer zorgde er eind vorig jaar voor dat de aandelenkoers van Arena op één dag, 9 december, met 92% steeg. Maar de aankondiging van de overname werd op 13 december gedaan. Dus wie waren de (niet)-insiders die nooit zouden zweren dat ze illegaal op voorkennis zouden kopen? De grootste aandeelhouders zijn: Wellington Management Group, BlackRock, Goldman Sachs, Janus en Geode Capital.

En dan is er nog deze interessante anomalie: FORA Capital heeft rond die periode een investering gedaan in Arena. FORA is een tweemansbedrijf met twee klanten – zijzelf: Stanislav Shalunov en losif Petviaschvili uit Rusland, met een Amerikaans adres op 1221 Brickell Ave., Miami FL. Shalunov is ook de CEO van Clostra, hetzelfde adres. Clostra is een privébedrijf dat wordt gefinancierd door het ministerie van Defensie, op hun website staat: “Clostra gebruikt ultramoderne machine learning om innovatieve oplossingen te creëren voor defensie, medicijnen en het bedrijfsleven.” Alle personen binnen het bedrijf werken op afstand. Het kantooradres is waarschijnlijk voor de ministeriële goedkeuring. Maar de koppeling is duidelijk – geschonden.

Wat het onthult, is het feit dat zelfs Pfizer erkent dat de CoVid-hysterie een chaotische dood zal sterven, samen met gerelateerde winsten. Als zodanig richt de dierenarts-CEO zich op kanker en hartziekten als de volgende niet-genezende therapieën voor 2022 – 2030, waarbij ze algoritmisch een markt van 22+ miljoen personen in de VS hebben berekend. Ondanks miljarden die gericht zijn op wetenschappelijk onderzoek naar kanker en hartaandoeningen gedurende 60-70 jaar, zullen beide ziekten het komende decennium blijkbaar aanzienlijk toe te nemen.

Hoe kan dat nou? En waarom heeft het Amerikaanse ministerie van Defensie Russen gefinancierd terwijl Rusland de gesanctioneerde vijand is?

In november kocht Pfizer Trillium Therapeutics voor 2,2 miljard dollar, ondanks het feit dat het bedrijf verwikkeld was in een rechtszaak die beweerde dat het bestuur de fiduciaire plicht had geschonden. Trillium is gericht op oncologie. Kanker. En vooral gerichte gentherapie in tegenstelling tot chemo en bestraling. Belangrijk in dit verband is te weten dat Catherine (Kitty) Mackey in 2021 werd benoemd tot lid van de raad van bestuur van Trillium – zij is voormalig sr. vice-president van Pfizer. Als het een beetje gekunsteld klinkt, is de kans groot dat het opzettelijk gekunsteld is.

Wat de acquisities van Pfizer onthullen, is de grote finale die we al geruime tijd geleden hebben aangedkondigd met betrekking tot CoVid. Duw de winstmarge tot het uiterste, wetende dat in 2022 de inkomstenstroom gewoon zal opdrogen. En de hype van vaccins en boosters zal voor altijd uitgedragen worden voor mensen die lichtgelovig zijn. Dat gezegd hebbende, positioneren genoemde farmaceuten zichzelf al om de voorhoede te vormen van de nieuwe “koninklijke” pandemie – hartaandoeningen en kanker. En niemand zal deze ziekten ontkennen – maar de oorzaken zullen betwist worden.

Bijvoorbeeld: twee interessante en omstreden bijwerkingen van het CoVid-vaccin zijn hart- en vaatziekte en kanker. In welk geval heeft Big Pharma daadwerkelijk een bijwerking gecreëerd om de bijwerkingen te bespoedigen met verdere farmacologische interactie en medicijnen? Toen aan de lopende behandelingen niet meer voldoende werd verdiend?

Laten we eens kijken naar de inkomstengeschiedenis van Pfizer:

De omzet van Pfizer voor het kwartaal eindigend op 30 september 2021 bedroeg $ 24,094 miljard, een stijging van 134,45% op jaarbasis.
De omzet van Pfizer voor de twaalf maanden eindigend op 30 september 2021 bedroeg $ 69,337 miljard, een stijging van 114,44% op jaarbasis.
De jaaromzet van Pfizer voor 2020 was $ 41,908 miljard, een stijging van 1,79% ten opzichte van 2019.
De jaaromzet van Pfizer voor 2019 was $ 41,172 miljard, een stijging van 0,85% ten opzichte van 2018.
De jaaromzet van Pfizer voor 2018 bedroeg $ 40,825 miljard, een daling van 22,31% ten opzichte van 2017.
Met andere woorden, Pfizer vertoonde vóór CoVid een winstmarge tussen -22% en 1,8%. Plots stijgt hun winst met 135%. Maar wat hebben ze eigenlijk gedaan om de ziekte te voorkómen? Niks. Het enige wat ze deden was een BillGates-vaccin maken, waardoor dan ook nog bevolkingsgroepen een te vroege dood stierven, veel mensen ziek werden en onrecht werd aangedaan. Dat alles zonder enige aansprakelijkheid – waarvoor hen vrijstelling was gegeven door politici (o.a. Ursula von der Leyen).

De komende acht jaar zullen naar verwachting hart- en vaatziekten en kanker aanzienlijk toenemen, waarvoor massale farmaceutische medicatie nodig is om deze effectieve nevenaandoeningen te bestrijden, als een schaduwresultaat van de CoVid-vaccins.

Kanker is een melkkoe van 200 miljard dollar voor zowel de medische maffia als de corrupte big pharma. Er zal nooit een remedie zijn voor kanker die in het reguliere gebruik zal komen, omdat dat de winststroom voor deze boeven zou vernietigen. Hoewel we denken dat kanker wel degelijk een remedie heeft, zal het nooit het daglicht zien. De moderne geneeskunde kan het zich niet veroorloven om kanker te genezen, zegt een opvallend rapport getiteld The Cancer Industry: Hype vs. Reality (link Scientific American hier).

Het bestrijden van kanker heeft een verschrikkelijk trackrecord:
– het levenslange risico op kanker is ~40% bij mensen, maar slechts 4% bij de meeste andere grote diersoorten.
– de 2-jaarsoverleving van nieuw gediagnosticeerde kankerpatiënten is slechts 7% in de afgelopen 27 jaar van de oorlog tegen kanker.
– chemotherapie doodt meestal kankerpatiënten voordat hun ziekte dat doet.
– 70% van de tumoren zijn vaste massa’s waarin chemo en bestraling niet kunnen doordringen. Het percentage therapiefalen voor solide tumoren is ~90%.
– resistentie tegen tumoren begint in 100% van de tijd.
– chemotherapie bereikt slechts in 2% van de tijd een 5-jaarsoverleving.
– het sterftecijfer voor alle vormen van kanker in de VS, ~152,4 sterfgevallen per 100.000 mensen, is sinds 1930 niet meer gestegen, maar in de afgelopen decennia is het sterftecijfer door kanker blijven stijgen.
– de oorzaak van kanker blijft een verwarring, maar roken blijft als een grote boosdoener aangemerkt.

Tussen 1975 en 2011 verdrievoudigde in de VS het aantal gevallen van borstkanker terwijl het sterftecijfer constant bleef. Tussen 1999 en 2017 steeg het aantal gevallen van longkanker in de VS met 15%. China vertegenwoordigt de meest significante verdubbeling sinds 2010: 50% van de mannen in China rookt. Vergeleken hiermee valt het in de VS nog mee: 12,5% van de Amerikaanse volwassenen rookt sigaretten.

De chemicaliën in sigaretten worden als mogelijke oorzaak genoemd en omvatten: benzeen, vinylchloride, cyanide, ammoniak, lood en koolmonoxide:
– benzeen: aangetroffen in tapijten, wasmiddelen, meubelwas, nylon en farmaceutica.
– vinylchloride: plastic containers en voedselverpakkingen.
– cyanide: brandende kunststoffen, textiel, papier en fotografie.
– ammoniak: reinigingsmiddelen zoals tegelvloer, tapijt, vlekkenmiddelen, glas en hout.
– lood: tuinslangen, sieraden, plastic speelgoed, batterijen, isolatie en lippenstift.
– koolmonoxide: gebruikt bij de vervaardiging van luiers, waterbehandeling, grasmaaiers, ovens en fornuizen.
Als we moeten geloven dat het aantal rokers in de VS dramatisch is gedaald, waarom zijn dan de gevallen van longkanker gestegen? Misschien omdat dezelfde chemicaliën overal in ons dagelijks leven worden aangetroffen?

Terwijl het farmaceutische productieniveau van chemicaliën exponentieel is gestegen, is (o.a. in de VS) het roken van sigaretten afgenomen en is longkanker toegenomen! Het verbieden van sigaretten zou – uit oogpunt van volksgezondheid – ook een verbod moeten inhouden op elk ander artikel dat dezelfde chemicaliën gebruikt – inclusief de meeste farmaceutische voorschriften! Die worden zelfs ingenomen, en worden gebruikt door 66% van alle volwassenen in de VS.

Kanker wordt vooral veroorzaakt door de westerse levensstandaard. Niet door één product, of twee. En kankermedicijnen? Bezaaid met bovengenoemde chemicaliën, waardoor de kans groot is dat de ziekte daadwerkelijk wordt versterkt!

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Drietal verdacht van poging tot doodslag bij trekkerprotest A32 Heerenveen

Twee mannen en een jongen zijn gisteravond bij een trekkerprotest op de A32 bij Heerenveen opgepakt op verdenking van poging tot doodslag. Het gaat om mannen van 46 en 34… [...]

Krystian M., de man die de moordenaars van Peter R. de Vries aanstuurde?

Op maandagochtend is de 26-jarige Krystian M. uit het Gelderse Ochten aangehouden voor het aansturen van de moord op Peter R. de Vries. Wie is de man die in het… [...]

Peter R. de Vries Een onvergetelijke en onvervangbare man

Het is vandaag precies een jaar geleden dat Peter R. de Vries in het centrum van Amsterdam werd neergeschoten. De shock is nog altijd groot. De misdaadverslaggever Peter R. de… [...]

Kabinet Rutte onbekwaamheid is teken aan de wand

“Naast de commissaris, de coördinator en de gespreksleider, detacheert het kabinet haar werk dus ook bij een stutter…een toevoeging aan de Haagse trukendoos om problemen op afstand te zetten in… [...]

FVD eist transparantie Bilderberg-conferentie: CIA-plot? Nieuwe wereldorde? Schaduwregering? (Video)

Een van de medeoprichters van de Bilderberg-conferentie is de aan de nazi’s verbonden prins Bernhard, een lid van Hitlers ‘Reiter-SS’, een bereden eenheid van de SS. De uiterst geheimzinnige Bilderberg… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN