Connect with us

Erich brink

En een ander mag de rotzooi opruimen

Published

on

KANTOOR

Geprivilegieerde burgers hebben hun personeel om de rotzooi achter hun kont op te ruimen. In de reguliere werkomgeving zijn dat de schoonmakers. Het bedrijf draait op voor de kosten. De ratio is daarbij dat de geprivilegieerde werknemer te duur is om daarmee belast te worden. Enkele decennia terug stonden er wel managers op die de ‘Clean Desk Policy’ tot beleid maakten, maar dat had minder te maken met een poging de kosten in de hand te houden. Daar was het óf een persoonlijke fetisj, óf de angst dat schoonmakers en andere ‘niet geautoriseerde’ medewerkers bij toeval kennis zouden nemen van bedrijfsgeheimen.

Mijn eigen individuele werkomgeving is beslist geen toonbeeld van netheid, maar in de tijd dat ik werkte voor de kost liet ik mijn werkplek wel zo veel mogelijk schoon achter. En omdat die werkplek vervolgens werd ingenomen door een volgend team, trof ik waar mogelijk al voorbereidingen die hen tijd bespaarde, als ik na het beëindigen van mijn eigen dienst nog even de tijd had voor ik de zaak kon overdragen. Dat was een kwestie van fatsoen en collegialiteit. Er waren ook, sporadisch, mensen die het zagen als broodroof, omdat schoonmakers ook iets te doen moesten hebben, en als ik actief schoonmakers hielp om het schoonmaken te bespoedigen, dan waren er ook altijd mensen die zich verexcuseerden, omdat ze daar niet voor waren aangenomen.

In kringen van management en de politiek ruimen functionarissen veelal niet slechts hun eigen rotzooi niet op, maar maken ze er, kort voor ze hun werkplek verlaten, omdat hun opvolger staat te trappelen van ongeduld om het beter te doen dan zij, niet zelden opzettelijk een gigantische puinhoop van. Overal losse eindjes, valkuilen, niet gedekte budgetten, en klauwen vol werk om eerst de zooi op te ruimen voordat er zelfs maar gedacht kan worden aan iets productiefs. Lagere goden binnen het bedrijf die een manager boven zich hadden die de ‘Clean Desk Policy’ dwingend had ingevoerd, hielden de bovenste la van hun bureau vrij om, als de ‘Gestapo’ in beeld verscheen, met één armbeweging alles wat zich op hun bureau bevond daar in te vegen.

Op mondiale schaal is het een sport om een land dat je ‘bevrijd’ hebt, maar niet vast kunt houden, als een rokende sintel achter te laten. Al kost het mensenlevens. Zie Afghanistan. Geprivilegieerde, exceptionele landen zien dat helemaal niet als immoreel, of kenmerkend voor hun pathologische gemoedstoestand. Ik kan er niet genoeg van krijgen om te wijzen op de doelbewuste creatie van Al Qaida door de Amerikanen en de Saoedi’s, teneinde de Sovjet-Unie hun eigen ‘Vietnam’ te bezorgen. Waarbij de architect van dat plan, de Pools-Amerikaanse ‘veiligheidsadviseur’ Brzezinski, evenknie van Kissinger, ook zo’n briljante geest, het niet als een probleem zag dat de Amerikanen de terreur van de radicale Islam hadden geïnspireerd tot grootse plannen voor de mensheid.

Het doel van deze bijdrage is het kweken van besef voor een tamelijk simpele boodschap, die luidt dat veel wat er opzichtig níet goed gaat in de wereld, is te herleiden tot de ‘aard van de beestjes’ die we aanstellen om het land te leiden. In ons deel van de wereld zien we graag een ‘winner’. Een ‘markante figuur’. Een ‘beeldbepalende’, ‘fotogenieke’, ‘verkoopbare’ windvaan die 24/7 gaat voor het eigen succes. Geen ‘teamspeler’. Geen ‘dienende speler’, maar iemand die op zijn of haar medemens neerkijkt als zijn of haar slaaf, ook al verhult hij of zij dat om electorale redenen waar het het ‘eigen volk’ betreft. Het is geen ‘Groot Complot’, maar collectieve pathologie.

In een alleraardigste necrologie in NRC na het overlijden van Charlie Watts, de bij leven al legendarische drummer van de Rolling Stones, stond een anekdote die illustratief is voor het conflict. Watts was een ‘dienende drummer’, en een ‘Heer op Stand’, die woonde op een landgoed, samen met zijn eerste en enige vrouw. Hij grossierde niet in het uitventen van zichzelf als een ‘uniek merk’, zoals de andere bandleden. In Amsterdam had Mick Jagger in euforische staat, in een kamer vol aanbidders, de telefoon gepakt, en Watts gebeld die zich had teruggetrokken op zijn eigen hotelkamer. En in zijn ‘kennelijk staat’ had Jagger in de hoorn geschreeuwd: ‘Where is my drummer!’, en daarna de hoorn weer opgelegd. Watts verscheen korte tijd later, gladgeschoren, onberispelijk in het pak, en gaf Jagger een ‘rechtse directe’ in zijn gezicht. Met de boodschap: ‘Never again call me your drummer! You are my singer!’ Waarop hij weer was vertrokken.

De landen van de SCO, met China en Rusland voorop, zijn zoals Watts. Het westen is meer zoals Jagger. Branie. Bravoure. Ik zeg dat niet uit gebrek aan bewondering voor Jagger, en ik realiseer mij terdege dat de creatieve sectie van de band de motor is achter het succes, maar het westen stevent nu af op het einde dat Brian Jones ten deel viel, en dat is een offer voor roem waar maar weinig mensen op zitten te wachten. Als een parabel om het concept van een existentieel conflict inzichtelijk te maken werkt het hopelijk zoals ik het bedoel. Maar grijp het niet aan om er meer in te lezen dan de bedoeling is. Een terugkeer naar fatsoen, beschaving en diplomatie hoeft niet te betekenen dat we onze creatieve capaciteit om zeep helpen. De wereld heeft schoonmakers, ‘dienende drummers’, wellevende teamspelers nodig, en is ten dode opgeschreven als we doorgaan van iedereen een ‘Ster’ te maken die het volste recht heeft hotelkamers kort en klein te slaan, en er op los te leven op jacht naar het ‘in de markt’ zetten van het ‘eigen merk’.

Wie ruimt de puinhoop op in Libië, Syrië, Irak, Afghanistan, Oekraïne, en in het door ‘Intelligente Lockdowns’ en schofterig veel ‘gratis geld’ omgeploegde westen?

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Algemeen

De Epstein-medewerker waar niemand het over heeft: de IDF-linked Bond Girl die de Britse NHS infiltreert

Published

on

epstein

Oorspronkelijk gepubliceerd op Vocal.Media, was dit zwaar gecensureerde artikel het eerste deel van een trilogie waarin Nicole Junkermann werd onderzocht en haar banden met Jeffrey Epstein, de Israëlische inlichtingendienst en de Britse NHS Healthtech Advisory Board onder leiding van de Britse minister van Volksgezondheid Matt Hancock MP onderzocht. Dit artikel werd uiteindelijk verwijderd en gecensureerd door Vocal.Media. Nu opnieuw gepubliceerd op Indignatie.nl, waar censuur uit den boze is.

Dit artikel lees je gratis. Als het bevalt kun je onderaan een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Ik heb een verhaal te vertellen. Een verhaal dat mijn hart doet bonzen en mijn bloeddruk doet stijgen terwijl ik elk woord typ. Een waargebeurd verhaal van een vrouw van grote rijkdom en macht, die verschillende keren op Jeffrey Epstein’s “Lolita Express” privéjet reed. Ze lijkt een in Duitsland geboren Israëlische inlichtingendienst van de staat te zijn, gevestigd in Londen. Een ex-model wiens naam verscheen in de Panama Papers van de Mossack Fonseca-lekken en die verwikkeld raakte in een FIFA-corruptieschandaal met Sepp Blatter en zijn familie. Ze is misschien het dichtstbijzijnde voorbeeld dat je zou kunnen vinden voor een echte ‘Bond Girl’. Toch is ze voor de meesten van ons bijna volledig onbekend.

Deze dame is onlangs de NHS geïnfiltreerd via het Britse ministerie van Volksgezondheid en Sociale Zorg met de hulp van Matt Hancock MP, en haar aanwezigheid betekent een grote bedreiging voor de gegevensbeveiliging van elke burger van het Verenigd Koninkrijk. Elk stukje data over jou, je gezondheidsproblemen, je bloedgroep, het model van de draadloze pacemaker die je in leven houdt, elk detail van elk gênant medisch probleem in de handen van het Israëlische staatsapparaat en mogelijk verkocht aan de hoogste bieder. Je denkt misschien dat dit jou niets aangaat. Waarom zou je je zorgen moeten maken over een buitenlandse extreemrechtse regering waarvan bewezen is dat ze zich bemoeit met de zaken van ons land? Uw gegevens zouden toch nutteloos voor hen zijn? Maar dat is niet meer de wereld waarin we leven. Big data is de moderne goudkoorts. De psychologen en marketingagenten hebben geleerd hoe ze je dingen kunnen laten kopen; de volgende stap is dat ze het met succes beheersen om jou dingen te laten doen, en voor dat soort controle over mensen hebben ze de gegevens van iedereen nodig.

Toen ik voor het eerst onderzoek deed naar de zaak Jeffrey Epstein, bladerde ik door elk stuk officiële documentatie dat beschikbaar was. Ik wist wat ik zocht en hoe gevaarlijk het was. Ik was begonnen met het identificeren van staatseigendommen door hun bewegingen, acties, associaties en door ouderwets speurwerk. Ik was geïnteresseerd in het identificeren van MI5- of MI6-agenten, de Israëlische Mossad, de CIA of enig ander onderdeel van een spionageapparaat van een natiestaat. Het is misschien wel een van de gevaarlijkste hobby’s op aarde, spionnenjacht, en als ik eerlijk ben, weet ik niet eens zeker waarom ik het doe. Hoe dan ook, Jeffrey Epsteins geliefde deal was waarschijnlijk wat ze zouden geven aan een buitenlandse inlichtingendienst. Epstein was een perfecte plek om te beginnen met vissen op potentiële spoken.

Zodra ik iemand heb gevonden waarvan ik vermoed dat hij betrokken is bij spionage, zal ik alle bestaande informatie over die persoon opsporen en het verhaal van hun leven zo goed mogelijk opbouwen. Ik leer elke bekende gewoonte die ze hebben en in plaats van onmiddellijk een artikel over hen te schrijven, blijf ik gewoon hun activiteiten met belangstelling volgen. Ik volg al een paar jaar veel potentiële statelijke actoren. Ik heb ook een paar goede verhalen gemist door te lang te wachten. Maar ik wil je niet alleen het verleden laten zien, maar ik wil je het heden laten zien, en misschien zelfs de toekomst.

Onderzoeksmanifest

epstein
Het Epstein-vluchtmanifest onthult de Junkermann-connectie met de mensenhandel in pedofielen

In de Epstein-zaak was een van de beste bewijsstukken die beschikbaar waren voor onderzoekers het  vluchtmanifest  voor zijn machine voor het molesteren van kinderhandel. Er waren veel gecodeerde initialen en een paar bekende namen vermeld in de officiële documentatie. Zoals u waarschijnlijk al weet, hadden  Bill Clinton en zijn agenten van de geheime dienst  bij vele gelegenheden de beruchte “Lolita Express” gereden. Ook Naomi Campbell, Kevin Spacey, Alan Dershowitz en Chris Tucker vlogen in het vliegtuig met de miljardair zedendelinquent.

We bouwen allemaal herkenbare gedragspatronen op in de loop van de tijd. Wanneer u iemand onderzoekt, begint u meestal met het identificeren van deze patronen en zoekt u vervolgens naar eventuele afwijkingen van de verwachte resultaten. In het vluchtmanifest van Epsteins vliegtuigen was een patroon dat zichtbaar was uit de beschikbare informatie, hoe hij zijn privéjet zou gebruiken. Hij zou het vliegtuig om twee hoofdredenen gebruiken. Meestal zou hij zichzelf en een aantal van zijn entourage naar een bestemming vliegen, of hij zou mensen vliegen om hem te ontmoeten. De zeldzaamste gebeurtenis was wanneer Epstein zou vliegen zonder zijn gebruikelijke entourage en slechts één andere passagier. Er was maar één naam die uit het vluchtmanifest sprong als een goed voorbeeld van wanneer Epstein afwisselde van zijn routine. Zijn tweede ontmoeting met Nicole Junkermann.

Anno 2019 is de huidige zakelijke portfolio van Nicole Junkermann zeer indrukwekkend. Ze wordt vaak omschreven als een ex-model, ondernemer en investeerder, maar mevrouw Junkermann is veel meer dan alleen wat je op het eerste gezicht ziet. Nicole Junkermann, geboren op 27 april 1975 in Düsseldorf, Duitsland, studeerde bedrijfskunde aan de Internationale Universiteit van Monaco en ging vervolgens Management Development studeren aan de prestigieuze Harvard Business School in de Verenigde Staten. Naast haar vele talenten is ze meertalig en spreekt ze Duits, Engels, Frans, Italiaans en Spaans. In 1998, na haar afstuderen aan de Universiteit van Monaco, was ze mede-oprichter van “Winamax”, een vroeg online gamingplatform dat bestond voordat online gamingregulering een prioriteit werd voor de autoriteiten.

epstein
De toenmalige President en Chief Executive bij Infront Sports and Media, Phillipe Blatter.

In 2002 verwierf Junkermann de rechten voor het WK 2006 in Duitsland met haar relatief nieuwe bedrijf Infront Sports and Media. Het bedrijf was in die tijd vooral bekend om zijn president en chief executive,  Philippe Blatter , de neef van  Sepp Blatter , de toenmalige president van de FIFA. Door dit openlijke corrupte nepotisme werd Junkermann’s Infront Sports and Media het bedrijf om de tv-rechten voor toekomstige grote FIFA-toernooien op de markt te brengen. Het bedrijf verwierf vervolgens de rechten op alle WK’s van de FIFA, en hoewel deze deal in 2006 werd afgezwakt, gaf de FIFA Infront in 2011 opnieuw toestemming om de tv-rechten op de Aziatische markten te verkopen voor de Wereldbeker 2018 en 2022. kopjes.

Tijdens haar tijd bij Infront Sports and Media werd Junkermann drie keer betrapt op het vliegen op Jeffrey Epstein’s “Lolita Express”. De eerste geregistreerde vlucht, op 22 maart 2002, zou ze delen met Epstein, Sean Koo en een andere passagier, maar het is haar tweede reis die er echt uitspringt. Op zaterdag 31 augustus 2002 zouden Jeffrey Epstein en Nicole Junkermann alleen van Paris Le Bourget Airport naar Birmingham Airport in het Verenigd Koninkrijk vliegen. Ze zouden op maandag 2 september 2002 via dezelfde route terugkeren naar Parijs. Voor Jeffrey Epstein is het zeer ongebruikelijk om te vliegen zonder zijn normaal aanwezige entourage. Dus wat gebeurde er dat weekend? Ik heb veel onderzoek gedaan naar deze data, maar tot nu toe heb ik geen antwoorden.

Dit artikel lees je gratis. Als het bevalt kun je onderaan een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Op dat moment was Junkermann 27 jaar oud, dus het is zeer onwaarschijnlijk dat ze aan het daten waren, aangezien iedereen weet dat Jeffrey Epstein niet geïnteresseerd is in volledig seksueel ontwikkelde volwassenen. Het vinden van deze anomalie op het vliegtuigmanifest van Epstein moedigde me aan om dieper in het leven van Nicole Junkermann te kijken, en onder andere of ze al dan niet banden had met een staatsinlichtingendienst. Waren Junkermann en Epstein om onschuldige redenen alleen bijeen? Hoewel Junkerman al veel investeringen had gedaan, probeerde ze misschien meer geld te krijgen van een enthousiaste investeerder als Epstein. Hoe Epstein oorspronkelijk zijn miljarden vergaarde, is op zich nog steeds een nogal duister onderwerp.

Wat ook de reden was waarom deze twee ongelooflijk rijke mensen samen waren, deze ontmoeting was heel privé. Junkermann had ook net het programma voor managementontwikkeling van Harvard University afgerond, en Jeffrey Epstein had een spraakmakende relatie met Harvard, wat ertoe leidde dat hij in 2003  geld doneerde  aan het Ivy League-college, terwijl hij verklaarde dat hij de school $ 30 miljoen aan financiering had gegeven , een claim die  later onjuist bleek te zijn . Gebruikte Epstein de beroemde Amerikaanse universiteit om te rekruteren voor zijn eigen bedrijven of andere belangen?

Later meer Epstein, maar in de eerste plaats ging ze door met de carrière van Junkermann en richtte ze in 2005 een private equity-fonds op gericht op media- en sportinvesteringen in Azië en Europa, genaamd “United in Sports”, en slaagde erin om in 2007 € 242,2 miljoen op te halen voor de onderneming. een ander project, Infront Sports and Media, werd uiteindelijk in 2011 voor 600 miljoen euro verkocht aan een Europese participatiemaatschappij,  Bridgepoint . In dat jaar was Nicole Junkermann officieel een van de populairste investeerders ter wereld geworden. Sinds haar allereerste aanwinsten waar ik al naar verwees, heeft Junkermann geïnvesteerd in of gekocht:  Shanghai Really Sports ,  Ziggurat , Thousand-Child,  Aloha ,  Jobbio ,  Emoticast , Elvie , Auctionata, Coindrum,  Spoon Guru , Optiopay ,  Grabyo ,  Magnum Global Ventures ,  Songza , tausendkind,  Revolut ,  Sentient Technologies ,  Here be Dragons , Soundtrack Your Brand, Groq, Catapult, Delivery Club, Relate IQ,  DollarShaveClub ,  Bruhouse Brewery , Cage Warriors, Eagle Alpha, Gokixx, Rebuy.de, Travelbird, Healthtech Digital,  OWKIN  en Reporty Homeland Security die Carbyne911 zouden worden  . De laatste vier van deze bovengenoemde bedrijven zijn van aanzienlijk belang.

De Israëlische inlichtingendienst

 

epstein
Het originele Carbyne911-bord met Junkermann en haar mede-oprichters van de Israëlische Unit 8200

De link tussen Nicole Junkermann, de Israëlische staatsinlichtingendiensten en de Israeli Defence Force is niet zwak. De onheilspellende naam ” Reporty Homeland Security ” was de eerste incarnatie van wat nu is omgedoopt tot ” Carbyne911 ” en wordt eenvoudigweg “Carbyne” genoemd. Beschreven als een “wereldwijde leider in technologie voor openbare veiligheid”, is Carbyne een app voor het afhandelen van oproepen waarmee u onder andere elke lopende noodsituatie rechtstreeks naar de reagerende hulpdiensten kunt streamen. Het beweert, in het informatiegedeelte van een promotievideo op YouTube met de titel “Nicole Junkermann presents Carbyne”, dat het:

“bieden een plug-and-play-oplossing waarmee 911-bellers hun smartphonefuncties kunnen verbinden met de alarmcentrale, zodat de telefoniste een betere beoordeling van de noodsituatie kan maken. Locatiegegevens, audio-, camera- en videotoegang kunnen worden gedeeld, waardoor de operator meer details over de situatie krijgt. Het gebruik van de oplossing van Carbyne stelt noodbeheerteams in staat om hun gevallen beter te beoordelen en het gebruik van stroomafwaartse hulpdiensten te verbeteren.”

Ze beloven het gebruik van persoonlijke gegevens, locatiegegevens, live video, gegevens van omringende draagbare technologie en zelfs informatie van geparkeerde slimme auto’s te combineren om meer informatie te leveren aan de hulpdiensten die zouden moeten reageren. Ze kunnen je locatie bepalen, zelfs binnenshuis, tot op een meter afstand, en ze beweren dat ze zelfs gegevens kunnen verzamelen van verbroken oproepen. Ze vermelden echter niet hoe ze toestemming zullen krijgen om dergelijke massa’s beschikbare gegevens te gebruiken. Wie zijn deze engelen achter deze revolutionaire technologie die tussen een slachtoffer en de hulpdiensten wil komen?

Een van de directeuren van Carbyne is Nicole Junkermann . De voorzitter van de raad van bestuur is  Ehud Barak , de 10e premier van Israël, de 14e stafchef van de Israëlische strijdkrachten, voormalig minister van Defensie en voormalig hoofd van de militaire inlichtingendienst voor Israël. Ehud Barak heeft een lange geschiedenis als een van de meer publieke gezichten van Israëlische geheime operaties. Voordat hij premier werd, was Ehud Barak een grote naam in de IDF. In de jaren 70 leidde hij vele operaties, waaronder het beroemd vermommen van zichzelf als vrouw om leden van de PLO (Palestijnse Bevrijdingsorganisatie) te vermoorden. Ehud Barak is al in verband gebracht met Epstein, en Benjamin Netanyahu heeft geholpen om die banden te benadrukken voor zijn eigen politieke gewin.

epstein
Nicole Junkermann verschijnt uit de schaduw voor de Carbyne911-fotoshoot
epstein
Oorspronkelijke voorzitter van de raad van bestuur voor Carbyne911, Ehud Barak had zeer nauwe banden met Epstein
epstein
Pinchas Buchris, voormalig hoofd van het Israëlische Ministerie van Defensie
epstein
Amir Elichai blijft prominent aanwezig in de huidige raad van bestuur van Carbyne911
epstein
Alex Dizengof werkte oorspronkelijk aan de ontwikkeling van cyberbeveiligingssoftware voor de Israëlische premier

Junkermann’s infiltratie van de Britse NHS en zijn “Big Data”

epstein
De enige kleine foto van de Healthtech Advisory Board van .gov

Ik heb Nicole Junkermann aandachtig gevolgd terwijl ze veel startende technologiebedrijven opkocht en eind 2018 werd mijn ergste angst werkelijkheid. Matt Hancock , parlementslid voor West Suffolk en staatssecretaris voor Gezondheid en Sociale Zorg in het VK, benoemde Nicole Junkermann tot lid van de  Healthtech Advisory Board . Voor de overgrote meerderheid van de mensen die in het Verenigd Koninkrijk wonen, is de NHS een instelling die we koesteren en aanbidden. Velen van ons zullen de National Health Service met ons leven beschermen, want dat heeft het voor ons gedaan in onze donkerste dagen.

De Healthtech Advisory Board wordt beschreven als een verzameling van clinici, academici en IT-experts. Op de officiële website van de overheid staat: “het bestuur zal bekijken hoe de NHS het potentieel van technologie kan benutten en een cultuur van innovatie kan creëren, met als doel de patiëntresultaten te verbeteren en de werklast voor NHS-personeel te verminderen.” Het vermeldt niet waarom het een aan de Israëlische inlichtingendienst gekoppelde durfkapitalist nodig heeft die bij meerdere schandalen betrokken is geweest. Hun eerste officiële vergadering vond plaats op 19 november 2018 – zie bijlage I voor de andere leden van de Healthtech Advisory Board.

De twee leden die van belang zijn met betrekking tot dit artikel zijn Nicole Junkermann en  Parker Moss , de laatste is de Chief Business Officer bij  OWKIN , een van de vele bedrijven in Junkermann’s uitgebreide portfolio. OWKIN is een AI-startup die machine learning gebruikt om medisch en biologisch onderzoek te verbeteren. Op zichzelf zou het bedrijf waarschijnlijk perfect passen bij de toekomst van de NHS, maar vanwege de connectie met Nicole Junkermann en de Israëlische inlichtingendienst, moet OWKIN worden gezien als een te groot risico voor de gegevensbescherming voor NHS-gebruikers.

epstein
NJF Holdings-website kondigt NHS big data-overwinning aan

Op 16 juni 2019 publiceerde de NJF Holdings-website van Nicole Junkermann een artikel, oorspronkelijk gepubliceerd in de  Telegraph , onder de titel ” London Hospital’s Could Bied Patient Data to Google-backed AI Startup in a Bid to Develop Better Drugs .” Het was precies zoals ik had verwacht. De ingewikkelde titel was een eerbetoon aan het feit dat OWKIN al NHS-patiëntgegevens was beloofd, en ze kondigen dit al vol vertrouwen aan aan hun investeerders en hun andere medewerkers. We moeten Matt Hancock oproepen om Nicole Junkermann met onmiddellijke ingang uit de Healthtech Advisory Board te verwijderen, en we zouden moeten onderzoeken hoe NHS-gegevens kunnen worden beschermd tegen vijandige buitenlandse inlichtingendiensten.

Dit artikel lees je gratis. Als het bevalt kun je onderaan een kleine bijdrage doen, zodat ik dit soort artikelen kan blijven schrijven

Junkermann en Epstein – Conclusies

Ik geloof dat de toekomstige ontsluiting van eerder verborgen bewijs zal bevestigen dat Jeffrey Epstein voor meerdere inlichtingendiensten heeft gewerkt. Maar hij is hoogstwaarschijnlijk gerekruteerd door de Israëlische staat. Junkermann is erin geslaagd te voorkomen dat haar connecties met Epstein tot nu toe in de openbaarheid kwamen. Maar ze is bedreven in het controleren van haar openbare profiel. Nicole Junkermann is de afgelopen acht jaar machtiger geworden en ik heb gezien dat negatieve informatie over haar eerdere schandalen uit de zoekresultaten is verwijderd. Ga jezelf controleren. Typ Nicole Junkermann in op Google Zoeken en doorloop alle artikelen die verschijnen. Ze zijn overweldigend positief, of hebben gewoon betrekking op een van haar bedrijven, en dit is heel anders dan wat u slechts een paar jaar geleden zou hebben gevonden. Toen ik Nicole Junkermann voor het eerst begon te onderzoeken, waren er veel negatieve artikelen die allemaal zijn verdwenen. Ik weet niet eens zeker of dit verhaal het zal overleven.

Bijlage I

De andere leden van de Healthtech Advisory Board zijn:

  • Rachel Dunscombe, die de CEO was van de NHS Digital Academy en Director for Digital voor Salford Royal NHS Group, maar sinds haar benoeming in de Healthtech Advisory Board, is ze ook toegetreden tot KLAS Arch Collaborative als hun wereldwijde (niet-Amerikaanse) leider en senior Tech Evangelist.
  • Manoj Badale OBE die wordt beschreven als een Digital Venture Builder en zakelijke banden heeft met de familie Murdoch.
  • David Gann CBE Vice President of Innovation bij Imperial College London.
  • Sir Mark Walport, een Engelse medische wetenschapper en voormalig wetenschappelijk adviseur van de Britse regering van 2013 tot 2017.
  • Nicola Blackwood, de barones van North Oxford en lid van het House of Lords.
  • Roger Taylor, voorzitter van het Center for Data Ethics and Innovation.
  • Jeni Tennison OBE, Chief Executive Officer bij het Open Data Institute en hoofdontwikkelaar voor legistlation.gov.uk.
  • Dan Sheldon, hoofd van Well Digital.
  • Daniel Korski CBE, voormalig adviseur van de regeringen van David Cameron en Hamid Karzai – en is iemand  die een eigen artikel verdient .
  • Michelle Brennan, president van Johnson and Johnson, een van de farmaceutische zwaargewichten.

PS Sinds het schrijven van dit artikel in 2020 maakt Nicole Junkermann gebruik van verschillende continentale Europese rechtbanken om de inhoud te laten verwijderen en censureren. Ze heeft een regionale rechtbank in Berlijn gebruikt om het artikel het zwijgen op te leggen en heeft geprobeerd mij haar juridische kosten te laten betalen voor haar Orwelliaanse actie. Junkermann heeft rechtbanken gebruikt om interviews af te nemen die ik over dit onderwerp heb gegeven aan Ed Opperman, Jason Bermas en Tony Gosling. Haar acties met betrekking tot dit artikel hebben me ertoe gebracht nog twee artikelen te schrijven die de Junkermann-trilogie vormen. Elk van deze artikelen wordt voor bewaring overgedragen aan Indignatie en SDB-servers om te voorkomen dat ze permanent uit het record worden verwijderd. Ik dank iedereen die dit artikel in eerste instantie heeft gedeeld en degenen die dit blijven doen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Algemeen

Het normale dat nooit was

Published

on

normaal

Veel mensen zouden graag terug willen naar de ‘normale’ wereld van vorig jaar; de ‘normale’ wereld waarin het wild geen enkele rol speelde, waarin volledige, ondergeschikte afhankelijkheid van instellingen een voorwaarde was voor alle productieve activiteit, waarin kinderen de eerste vijftien jaar van hun leven opgesloten zaten in een kleine, lelijke kamer met volwassenen betaald om hen te dwingen dingen te doen die ze niet willen doen, waarbij een piepkleine technicolor bubbel van overtolligheid op een wereldwijde fabriek van onuitsprekelijke ellende dreef die een leven van zinloze vervreemdende activiteit vereiste, ‘werk’ genaamd, genoeg vrijheid om de lelijke artefacten te consumeren die je je hele leven op een hatelijke manier hebt gemaakt, waarin liefde helemaal geen betekenisvolle rol speelde, of waarheid of schoonheid. Deze wereld van brute lelijkheid, totaal en volkomen immuun voor kwaliteit en cultuur, bestaande uit ellendige mensen die zo leeg waren van vreugde, zo afgesneden van de menselijke natuur, zo volledig gedomesticeerd, dat ze veertig jaar lang de berg van uitwerpselen opkruipen die ‘carrière’ wordt genoemd of passief het centraal toegediende verdovende middel consumeren dat ‘plezier’ wordt ergens zinvol. Dit was ‘normaal’.

Door: Erich brink

Het is waar, nu de wereld is veranderd in een afgesloten supermax waarin we verondersteld worden alleen met elkaar in wisselwerking te staan ​​via centraal gestuurde viddy-schermen, dat wat we nog over hadden van cultuur, vrijheid, gevoel voor menselijk leven en, voor de armen is het vermogen om nog een paar ongemakkelijke momenten met de vingernagels vast te houden aan de schaduw van het leven allemaal volledig gedoofd of staat op het punt te worden gedoofd; en het is waar dat de grotendeels Huxleyaanse dystopie waarin we een paar maanden geleden leefden, zijn masker afneemt om een ​​grotendeels Orwelliaanse dystopie te onthullen; het is zeker waar dat degenen die dit alles hebben toegestaan ​​en blijven toestaan, onderdanige lafaards zijn; en het is waar dat dit alles verschrikkelijk is. Maar het is niet waar dat het leven in 2019 normaal was, en het is ook niet waar dat we terug moeten naar deze ‘normale’ wereld.

Omdat het niet normaal is om in een wereld van betonnen kubussen te leven die vol is met aansporingen om producten te kopen die je vergiftigen. Het is niet normaal om samen te persen in een enorme gedroogde massa om passief een centraal beheerd hyperstimulerend spektakel te consumeren. Het is niet normaal om niets met de natuur te maken te hebben buiten een paar dagen slenteren door een park. Het is niet normaal om niets met je buren te maken te hebben, ver van je familie te wonen, in feite ver van alles wat je nodig hebt, alleen in staat om ze te bereiken door langzaam, vermoeiend te kruipen langs vergiftigde steegjes die vastzitten in een kleine metalen doos. En het is niet normaal om voor al uw behoeften te worden gedwongen tot totale gedomesticeerde afhankelijkheid van een immens technocratisch systeem; voor uw voedsel, uw gezondheid, uw veiligheid, voor het onderhoud van uw woning en voor de stabiliteit van uw geest.

Deze dingen zijn niet normaal. Ze zijn abnormaal. Ze zijn onnatuurlijk, onwerkelijk en krankzinnig, niet minder omdat ze bestaan ​​in een postmoderne wereld die enorme moeite doet om haar burgers ervan te overtuigen dat er echt niet zoiets bestaat als normaliteit, of natuur, of realiteit of gezond verstand; dat deze dingen subjectieve illusies zijn. Ze zijn echt en ze zijn bijna volledig afwezig geweest in het ‘moderne’ menselijke leven, niet slechts gedurende een jaar (sinds het begin van de lockdown), niet slechts gedurende veertig jaar (sinds het begin van het laat-stadium kapitalisme), niet alleen voor een vierhonderd jaar (sinds het begin van het kapitalisme), maar gedurende tienduizend jaar; sinds het begin van de beschaving. De wortels van abnormaliteit gaan bijna onmetelijk diep, vijfduizend volledig; en rondhangen in de takken zal helemaal geen verschil maken.

De reden waarom niemand een uitweg kan bedenken uit onze snelle afglijden naar een horror die zelfs onze grootste schrijvers niet konden bedenken, is omdat ze proberen te ontsnappen van een ongemakkelijke dystopie naar een comfortabele. De oplossing voor het probleem dat kinderen gek worden doordat ze thuis vastgebonden zijn aan elektronische apparaten die zijn ontworpen om hen te verslaafd aan een cultuurloze woestenij, is niet om ze terug te sturen naar een instelling die is ontworpen om hen verslaafd te maken aan de bediening van het professionele middenveld. -mensen betaald om beheersing van sub-moron-taken af ​​te dwingen die geen ander nut hebben dan het efficiënter functioneren van een systeem dat mensen behandelt als wegwerppellets. De oplossing voor het probleem dat je geen dokter kunt zien tenzij je een bizarre loterij wint die vijf minuten schermtijd toestaat met een goed gekwalificeerde functionaris van een nieuw evoluerende wereld van biofascisme, is niet terugkeren naar een wereld in welke zeer geïnstitutionaliseerde medicijnautomaten worden betaald om u de capaciteit te ontnemen om voor uzelf te zorgen en u, opgelapt en klaar om door te gaan met produceren, terug te sturen naar een werkhuis waar u onmiddellijk weer ziek wordt. De oplossing voor de gruwelen van een techno-totalitair niet-leven van constante monitoring en bewaking, een nachtmerrieachtige kunstmatige orde van hartverscheurende digitale eenzaamheid, is niet terugkeren naar een zelfsturende technocratische wereld van constante, doelloze, hersenloze expansie, vooruitgang en consumptie en, bijgevolg, constante vernietiging van de natuur, bewustzijn, gezelligheid,

In 2019 leefden we in een volkomen abnormale wereld, een duizendjarige doodscultus die bezit had genomen van de geest van zowat iedereen op planeet aarde. Er was nergens echte vreugde, geen wilde natuur – behalve vakanties voor rijke mensen – en geen echte cultuur – de laatste zucht van collectieve genialiteit was veertig jaar geleden gedoofd. Daarom was en is het zo buitengewoon eenvoudig om de wereld te overtuigen om zichzelf op te sluiten in een wereldwijde online gevangenis. Iedereen zat al in de gevangenis, ze waren al sociaal afstandelijk, en dat waren ze algemaskeerd. Een voorwendsel om deze de facto beperkingen tot werkelijkheid te maken was nauwelijks nodig, en het is ook niet nodig dat degenen die de machine bezitten en beheren zich al te veel zorgen maken over opstand, aangezien gevangenen alleen maar schreeuwen om wat meer tuin, een beetje meer kantine -tijd, en misschien een beroemd persoon om langs te komen en hen te laten zien hoe ze moeten koken.

Niet dat 2019 erger was dan 2020, natuurlijk niet. Het behoeft geen betoog dat ik de wereld die we een jaar geleden hadden de voorkeur gaf boven die van nu. Hoewel ik cultuur lang als dood beschouwde, gaf ik de voorkeur aan een wereld waarin ik vrijelijk door zijn botten kon bladeren. Hoewel ik de gezichten van de mensen om me heen altijd als afschuwelijke maskers heb beschouwd, gaf ik de voorkeur aan een leven zonder muilkorven. Ook al heb ik altijd een hekel gehad aan de wet, ik had liever niet de aggro om er voortdurend en opvallend ongehoorzaam aan te zijn. Hoewel de professionele klassen me existentiële dysenterie bezorgen, was het leven beter als het niet gehoorzamen aan hun moreel-hygiënische eisen niet neerkwam op moord. En hoewel West Reading, waar ik woon, grimmig was, gaf ik er de voorkeur aan dat het zombieleger van achtervolgde scrags op weg naar hun volgende zelfmoordpoging bezig was met pubs, voetbalwedstrijden en multiplexen. Ja, ik heb liever zachte gevangenisbewakers, die gemakkelijker te ontwijken zijn, dan AI-lasers, die automatisch afwijkende meningen wegnemen; en ik woon liever in een gevangeniscel met een raam dan in een cel zonder. Maar het is nog steeds een gevangenis.

Er zal geen uitweg zijn uit de laatste afdaling naar de laatste verschrikkingen van de beschaving terwijl de menselijke geest volledig bepaald blijft door de grenzen van de beschaving; door de verslavingen, angsten en rechtvaardigende mythen die het produceert. We zullen alleen een zinvolle rebellie zien, een die dat ook daadwerkelijk zal gebeurenwerk, wanneer het leven zo ondraaglijk is dat alleen totale opstand zin heeft, wanneer de zwakke ambities die ons aan deze ellendige schaduwshow hebben geketend – leuk baantje, leuk huisje, aardig stukje roem, een paar geldkredieten – worden gezien als de weerzinwekkende soppen zijn ze echt; wanneer de ‘opvoeding’ en ‘plezier’ en ‘gezondheid’ en ‘veiligheid’ van de wereld zich openbaren als de mechanismen van de dood. Dan gebeuren er twee dingen. De meeste mensen zullen helemaal gek worden en hun en ons leven uit elkaar halen, terwijl een paar mensen een kwaliteit in hen zullen ontdekken die lange, lange tijd afwezig is geweest in het menselijk bewustzijn; onbevreesdheid.

We zijn allemaal lafaards, vanaf onze geboorte getraind om bezorgd te zijn over verlies, dood, onzekerheid en verandering; en daarom blijft het systeem winnen. Enkelen van ons weigeren maskers te dragen en weigeren zich op slot te doen, en dat is allemaal goed, maar er verandert niets totdat we weigeren te werken, weigeren in te loggen voor de samenleving en solidariteit, centraal beheerd plezier weigeren, professionele dominantie van de commons, weigeren huur en belasting, weiger eigendom (dat wil zeggen gestolen land en toegeëigende middelen; niet dingen die individuen en gemeenschappen bezitten), weiger grenzen, weiger wegwijzers, weiger advertenties, weiger managers, weiger dokters, weiger regeringen, weiger leraren, weiger priesters , weiger hervorming, weiger democratie, weiger petities en weiger protesten. Weiger het hele beschaafde systeem. Als we weigeren de beschaving te gehoorzamen, dan zal het leven veranderen.

En ik kan de beschaving alleen weigeren als ik weiger datgene wat het heeft gebouwd en dat wat het in stand houdt; het egoïstische, zelf-geïnformeerde zelf. De geïsoleerde mentaal-emotionele automaat die aan het begin van de geschiedenis de controle over het menselijk leven overnam en de afgelopen 300 generaties heeft besteed aan het opbouwen van zijn imago als het volkomen onwerkelijke, volkomen verslavende, volkomen gruwelijke schouwspel waarin we allemaal vastzitten. Totdat het zelf en de wereld zijn beide overwinnen zal alleen maar pijnlijker worden, zoals het leven altijd doet, ongeacht welke zielige compromissen we sluiten, ongeacht hoe we door het meubilair van onze angsten en verslavingen heen schuifelen om ‘gezond’ en ‘veilig’ te blijven terwijl het schip zinkt, wat we ook doen om de ene, enkele, vreselijke waarheid van het leven uit onze gedachten te houden; dat we allemaal sterven.

Deze wereld is gebouwd om de dood uit onze gedachten te duwen. Aan het einde van de wereld, waar we nu bestaan, is de dood zo ver van de ervaring geduwd dat het minder echt lijkt dan een droom; in feite komt het alleen in dromen en verhalen voor. We hebben het geduwd vanuit een zinvol gesprek, we hebben het geduwd uit het dagelijks leven, we hebben het letterlijk geduwd vanuit onze woonplaatsen en we hebben het geduwd vanuit onze bewuste ervaring, die is gebaseerd op een aanbidding van de jeugd, van licht, van het verwerven van macht, roem, geld en bezittingen, van een werelds bestaan ​​dat maar eindeloos zal voortduren. Hoewel we naar begrafenissen gaan, over de dood praten, er soms grappen over maken en films kijken waarin mensen niets anders doen dan sterven, leven we alsof we eeuwig zullen leven. Als we horen dat er iemand is overleden, staan ​​we versteld. Dood!? Wat!? Hoe is dit mogelijk!? Ik bedoel, elk levend wezen op aarde sterft, maar ik had nooit verwacht dat het hem zou overkomen voor haar!

Het is deze ontkenning van de dood, en de daarmee gepaard gaande angst voor vuil, ziekte, chaos, verlies, wanorde, stront en bloed die, althans gedeeltelijk, aan de basis liggen van de blinde naleving van de wereld met het ‘nieuwe normaal’. Daarom zijn het de middenklassen geweest die het voortouw hebben genomen om ons allemaal in antiseptische huishoudfolie te wikkelen, omdat ze minder te maken hebben met de dood – met onzekerheid, met verlies, met modder en pijn – dan met degenen die ze beheren; hoewel we nu allemaal middenklasse zijn, althans in het Westen, allemaal geschokt door het vooruitzicht zes maanden minder te leven, een ietwat gerimpelde appel te eten, naar een mens te ruiken of in een wereld te leven waar dingen in verval raken. voor onze ogen. Tot die veranderingen zullen we door onze opgedraaide neuzen rond het nieuwe virtuele gevangenisziekenhuis worden getrokken, totdat we de dood onder ogen zien, zullen we niet leven.

Angst voor de dood is natuurlijk niet het volledige plaatje. De diepe onderdanigheid en pathologische gehechtheid van de gedomesticeerde man aan bijgebrachte overtuigingen vullen de rest aan (hoewel het ook verband houdt met angst voor de leegte) en, nogmaals, verklaart waarom de middenklasse het meest enthousiast was over het plaatsen van hun gezicht onder de naderende krik laarzen. Behalve dat ze in de meest comfortabele cellen van de nieuwe wereldwijde lock-up leven, zijn ze masochisten waar het ertoe doet; op school en op het werk, waardoor ondanks vertoningenvan ongehoorzaamheid stijgen en bloeien ze. Dit is de reden waarom de officiële radicalen van links, die ofwel middenklasse zijn of middenklasse geesten hebben, überhaupt een platform hebben, ondanks veel luidruchtige bezorgdheid over Julian Assange en de Palestijnen en het milieu, ze zijn in wezen en bijna onherroepelijk volgzaam , onderdanig en aardig . Je kunt het podium alleen op je knieën bereiken.

Op weg naar normaliteit

Het goede nieuws is niet alleen dat het mogelijk is om de dood onder ogen te zien en beperkingen te weigeren, het is ook mogelijk om dit vandaag en nu te doen. In feite is het altijd mogelijk geweest. Het is nu niet moeilijker om je angsten en gehechtheden los te laten dan in 2019. Het is vandaag niet moeilijker om de beschaving te weigeren dan in 1979 of 1779. Het is niet moeilijker om vandaag te leven alsof de dag is aangebroken dan het was toen we voor het eerst aan de kettingen van Ur werden geketend. In feite is het in feite gemakkelijker – net zoals het gemakkelijker is om een ​​gewelddadige relatie los te laten waarin zelfs het voorwendsel van liefde is geschrapt. Het kan enige tijd duren voordat genoeg van ons de vrijheid hebben om zich te verenigen om zinvol materiaal te maken verschil met de onwereld, om een ​​paal door zijn gebroken hart te slaan, maar de inhoud van revolutie volgt uit de essentie ervan, en die substantie bevindt zich niet aan het einde van de regenboog of aan de onderkant van de stembus, het is zoals een van de eerste gevangenen van de moderne wereld, Franz Kafka, leerde ons kronkelend aan onze voeten.

Ik heb het niet over zweverig zelfverbetering, mcmindfulness of een vaag abstract ‘oh ja, ik ga sterven, dat weet ik,’ maar in feite geconfronteerd met je eigen sterfelijkheid – altijd sneller dan je denkt – en die van de mensen om je heen, die eigenlijk door het bos van verboden toegangsborden lopen die om ons heen opgroeien en jezelf daadwerkelijk bevrijden, of beginnen te bevrijden van je verslavingen en illusies, elkeeen daarvan wordt nu beantwoord door en gevoed vanuit de wereld, waardoor je eraan gehecht blijft. En ik heb het ook niet over protesten, maar als je mee wilt gaan en een vriendje wilt vinden met genoeg ballen om met enige waardigheid te leven, goed voor je, ik heb het ook niet over petities, die helemaal niets hebben, en ik ook niet praten over stemmen in een aardige manager, iemand die misschien op een paar handige knoppen drukt op het monolithische martelwerktuig waar we allemaal aan vastgebonden zijn. Ik heb het over totale weigering.

Ik heb het over het allemaal opgeven, in ieder geval zo goed mogelijk. Opleiding? Laat maar. Een carrière? Laat maar. Pensioen? Laat maar. Voor wat dan ook op de wereld vertrouwen? Vergeet het maar! Pornografie, superheldenfilms, abstracte kunst, smartphones, videogames, sociale media? Gooi ze opzij. Gewone wraakzucht, schuldgevoelens, wanhoop aftrekken? Laat ze gaan. Bang om alleen te zijn? Bang voor mensen? Bang voor liefde? Bang voor de natuur? Verveeld door grote kunst? Verveeld door stilte? Verveeld door het maken van liefde? Verveeld? Deze wereldse angsten en verlangens moeten worden overwonnen voordat de wereld die ze voedt, kan veranderen. Het is alleen door het individu op te voedenbesef dat we het collectieve woord kunnen verspreiden (in de echte wereld dus, niet op sociale media), of effectief thuisschool kunnen, of lokale valuta kunnen starten, of lokale vaardigheden kunnen delen, of onafhankelijk kunnen werken, of zelfs gewoon met de buren kunnen praten. Alleen door lang verlaten gebieden van de individuele psyche te bezetten, kunnen we het toegeëigende land om ons heen bezetten. Pas als we de manager en de politicus en de politieagent en de huisbaas binnen kunnen gehoorzamen, kunnen we dat ook zonder.

Geef de gevangenis op die je over je lef hebt gebouwd en een uitweg uit de gevangenis die we van de aarde hebben gebouwd, zal openen. Bevrijd je geest en je reet, mijn reet, ieders reet, zal volgen. Sterf nu en vermijd de drukte.

Dit is normaal.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

De bazen van het ‘Veiligheidsberaad’ zijn stiekem een nieuwe macht aan het worden

Tot ruim twee jaar geleden had nauwelijks iemand gehoord van ‘veiligheidsregio’s’, laat staan van ‘het Veiligheidsberaad’. Maar in coronatijd waren de burgemeesters van de veiligheidsregio’s en vooral hun voorzitter Hubert… [...]

Het bloedbad van Melilla

37 Afrikanen kwamen om bij een poging om over het hek van de Spaanse enclave Melilla in Marokko te springen. Ceuta en Melilla zijn twee steden die op het Afrikaanse… [...]

Welkom in Circus Rutte!

Je wordt gekwalificeerd als een tassendraagster van de Minister-president Rutte, laat een paar traantjes en het linkse deel van de Tweede Kamer staat op zijn achterste benen. Een linkse politieke… [...]

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN