Connect with us

EU

Energiebeleid EU rammelt aan alle kanten

Published

on

energiearmoede

In Brussel is er een groeiende bezorgdheid dat het klimaatbeleid van de Europese Commissie zou kunnen lijden onder de snel stijgende energieprijzen. Omdat de “Europese Green Deal” energie nog duurder maakt, terwijl de vraag naar elektriciteit, bijvoorbeeld voor elektrische auto’s, groeit. Eurogroepleider Paschal Donohoe zei dat de stijging van de gas- en elektriciteitsprijzen geen argument is tegen plannen om tegen 2050 klimaatneutraal te worden. Daarover bestond brede overeenstemming onder de ministers van Financiën van de euro. Ooogkleppen op en gewoon doordenderen……

In een officiële getuigenis voor het Europees nepparlement vorige week viel de Europese commissaris voor Energie Kadri Simson Rusland aan over de gasleveranties omdat het “de krappe [aanbod]balans verergerde” en daardoor “de stijgende prijzen” veroorzaakte.

Simson reageerde op beschuldigingen tegen Gazprom en beloofde een onderzoek. “We onderzoeken deze claim via onze concurrentie-invalshoeken … Beter reageren op elke vorm van speculatie en marktmanipulatie is een ander gebied waarop we onze actiemogelijkheden moeten beoordelen.”

Simson is een Estse politicus die een openbare carrière heeft gemaakt door stemmen te trekken van Russisch sprekende Esten. Ze is er niet in geslaagd om de plaats in te nemen van de leider en voormalig premier van haar partij, Edgar Savisaar.

Simson is een rijke politica. Het huidige rapport aan de Europese Unie (EU) over de financiële belangen van Simson, gedateerd afgelopen januari, is een bijna totale blanco pagina, behalve drie appartementen die ze bezit in Tallinn waarin zij en haar familie niet zelf wonen, plus een garage – ze woont ergens anders, maar niet bij haar ex-man Priit Simson. Hij is journalist bij een Ests dagblad; hij is gespecialiseerd in de studie van wat hij “extremistische bewegingen onder de Russisch sprekende bevolking in Estland” noemt.

Uit de toespraak van Kadri Simson blijkt duidelijk dat zij vindt dat Brussel geen fouten heeft gemaakt die tot de huidige crisis hebben geleid. In haar toespraak sprak zij om te beginnen over het versnellen van de transitie naar wind- en zonne-energie. Vervolgens sprak over zij het feit dat Brussel nu geen rekening zal houden met de rol van Nord Stream-2, maar er pas over zal nadenken nadat Duitsland een beslissing heeft genomen om een vergunning voor ingebruikname af te geven. Brussel is er een meester in zaken op de lange baan te schuiven, en dit alles kan – ten aanzien van de huidige energiecrisis – dooretteren tot volgend jaar.

Het derde punt dat zij maakte is dat de EU binnenkort naar de landen van de Perzische Golf zal reizen om gasleveringen aan de Europese Unie te bespreken. Dan zal de Europese Commissie ook nog de mogelijkheid onderzoeken om de gasreserves in de EU te optimaliseren en ook de mogelijkheid van gezamenlijke gasaankopen door EU-landen die gezamenlijk optreden. Tenslotte wordt als reden voor de stijging van de gasprijzen in de EU tot dusver de wereldwijde groei van de vraag genoemd. Gazprom is door haar niet rechtstreeks beschuldigd. Simson beloofde echter de situatie met niet-concurrerend of speculatief gedrag op de gasmarkt te bestuderen.

Op deze manier is het recept van de Europese Commissie voor de bestrijding van de crisis in feite voornamelijk teruggebracht tot langetermijnoplossingen die de situatie deze winter op geen enkele manier zullen beïnvloeden. De enige oplossing die door de Europese Commissie is aangekondigd en die hier en nu kan worden uitgevoerd, is sociale bijstand aan de bevolking. Maar de verantwoordelijkheid daarvoor ligt bij de Europese landen zelf.

Brussel is van mening dat EU-landen de opbrengsten van stijgende prijzen voor koolstofquota kunnen besteden aan subsidies en uitkeringen voor energiearme Europeanen. In 2021 wisten Europese landen nog eens 10,8 miljard euro aan deze quota te verdienen. Maar het is juist de stijging van de prijs van deze quota die een andere reden is geworden voor de stijging van de gaskosten.


Brussel is verder van mening dat EU-landen de opbrengsten van stijgende prijzen voor koolstofquota kunnen besteden aan subsidies en uitkeringen voor energiearme Europeanen. In 2021 wisten Europese landen tot nu toe nog eens 10,8 miljard euro aan deze quota te verdienen. Maar door juist de stijging van deze prijs (van de quota) is een andere (onbenoemde) reden geworden voor de stijging van de gaskosten.

Volgens schattingen van de Europese Commissie zullen de elektriciteitsrekeningen voor burgers van veel EU-landen dit jaar met € 400- € 500 stijgen; groei en instabiliteit van deze energieprijzen belooft een algemene stijging van de grondstof- en voedselprijzen, en voor alle andere soorten goederen in de toekomst. De Europese Commissie erkent echter niet haar eigen fouten die binnen de EU tot dit alles hebben geleid.

In de eerste plaats was het de Europese Commissie die erop stond langetermijncontracten voor de levering van gas en het creëren van gasbeurshandel te vermijden. Tegelijkertijd zijn de lidstaten van de EU er in de reeds bestaande gascontracten (in de meeste gevallen) in geslaagd om de koppeling met ruwe olie te vervangen door een spotmarktkoppeling voor gas. Als gevolg hiervan heeft de Europese Unie, in plaats van meer voorspelbare gasprijzen, ongecontroleerde en volatiele prijsschommelingen op haar gasinkopen gekregen. Simson heeft daar met geen woord over gesproken. Ze zei alleen dat de Europese Commissie situaties van niet-concurrerend of speculatief gedrag op de gasmarkt bestudeert, evenals op de markt van koolstofemissiequota.

Nog maar een paar jaar geleden was het vanzelfsprekend dat het veiligstellen van overvloedige, betrouwbare, efficiënte en betaalbare energie de economie zou bepalen. Zonder efficiënte energie kan er geen staal of beton worden vervaardigd, grondstoffen worden ontgonnen of iets gedaan wordt dat onze moderne economieën definieert. In de afgelopen maanden is de wereldmarktprijs voor steenkool voor elektriciteitsopwekking verdubbeld. De prijs van aardgas is met honderden procenten gestegen. De olieprijs stevent af op $ 90 per vat, het hoogste niveau in zeven jaar. Dit heeft veel weg van een gepland vervolg op wat soms de Davos Great Reset of de Green Agenda zero-carbon-waanzin wordt genoemd.

Financiële investeerders op Wall Street en Londen zagen al in een vroeg stadium het voordeel van de enorme winsten die van de groene energieagenda voor het oprapen lagen (en liggen) en werkten samen met het World Economic Forum in Davos om haar belachelijke investeringsmodel te promoten, met als gevolg dat er weinig of niet meer werd geïnvesteerd in conventionele olie-, gas- en kolenbedrijven of een uitbreiding van de productie. In 2020 daalden de wereldwijde uitgaven aan olie, gas en kolen met naar schatting $ 1 biljoen. Dit zal niet zomaar zijn opgelost.

Frankrijk heeft inmiddels de energieprijzen gemaximeerd vanwege de huidige inflatiegolf. Ook is het land weer steeds meer aangewezen op kernenergie. Kernenergie moet deel uitmaken van het Europese antwoord op de huidige crisis, zei de Franse minister van Financiën Bruno Le Maire. Daarbij stuit hij echter op vastberaden verzet in Duitsland. Van de Europese Commissie wordt nu een oplossing verwacht. Het heeft een “toolkit” aangekondigd die de 27 lidstaten zouden kunnen gebruiken om de stijging van de energieprijzen te beteugelen. Het zal niets uithalen….

De Europese Commissie uit haar beschuldiging niet rechtstreeks tegen Gazprom. De ontevredenheid over Gazprom is echter te horen in het antwoord van de commissaris op een vraag over de beschuldigingen van Polen tegen Gazprom. Simson gaf toe dat Gazprom “haar langetermijncontracten voor gasleveringen aan de EU volledig nakomt.” Maar meteen introduceerde ze het anti-Russische sentiment in haar kritiek: In de praktijk levert Gazprom geen extra volumes gas aan de Europese markt of het levert ze op een minimaal volumeniveau.

“Tegelijk bedankt de Europese Commissie Noorwegen voor toenemende gasleveranties”, zegt Stanislav Mitrakhovich, een vooraanstaand expert van het  Nationaal Fonds voor Energiezekerheid (NSF) en onderzoeker aan de Financiële Universiteit onder de regering van de Russische Federatie [FinU]. “Maar Noorwegen heeft de leveranties marginaal verhoogd, terwijl Rusland het aanbod met bijna 20% heeft verhoogd in vergelijking met vorig jaar. En dit is [Simsons reactie] met betrekking tot wie het gas heeft en wie niet.”

Waarom Brussel die stap van Gazprom niet genoemd heeft? Het behoudt zich de mogelijkheid voor dat er in de toekomst een mogelijkheid voor de Europese Commissie zal zijn om Gazprom aan de kaak te stellen als gevolg van een ander onderzoek. De EC is nog steeds voorzichtig met Gazprom: het is nu duidelijk niet het moment om ruzie te maken met een gasleverancier. Er kan echter een onderzoek tegen Gazprom starten.

Maar onduidelijk is (bij ons) welke claim precies bij Gazprom kan worden neergelegd. De contracten worden immers nagekomen. De Europese Commissie begrijpt dat het moeilijk zal zijn om vermeende manipulatie van Gazprom te bewijzen. Maar ze kunnen en zullen het waarschijnlijk proberen.

Een andere fout van de Europese Unie was de goedkeuring door de Europese Commissie van de gasrichtlijn [2009/73/EG], volgens welke Brussel Russische gaspijpleidingen verbiedt om gas op volle capaciteit te pompen, zelfs in de fysieke afwezigheid van een alternatieve gasleverancier. Dat wil zeggen, Brussel heeft regels opgesteld die de gasleveringen uit Rusland kunstmatig beperken. Als gevolg hiervan kan de OPAL-gasleiding maar op de helft van zijn capaciteit werken, waardoor de mogelijkheid om door de Nord Stream-1-leiding te pompen wordt verkleind. Vanwege de beperkingen van de Nord Stream-2-pijpleiding moest de Europese Commissie tijdens de uitvoering van het project de spelregels opnieuw wijzigen. Nu zal deze gasleiding nog maar halfslachtig kunnen werken. Maar hierover ook geen woord uit Brussel.

Een andere fout die de Europese Unie ook nooit zal toegeven, is dat de kunstmatige overgang naar wind- en zonne-energie te snel gaat, met het opgeven van reserve-energiecapaciteiten, voornamelijk kolen- en kernenergie. De bestaande kernreactoren moeten voor het einde van hun levensduur worden gesloten. Een levendig voorbeeld hiervan is in te zien Duitsland, dat ze in 2022 geheel wil stilleggen. Kolencentrales werden veel sneller stilgelegd omdat de Europese Commissie de tarieven voor de uitstoot van broeikasgassen verhoogde, waardoor kolencentrales onrendabel werden voor exploitatie. Dit alles botst nu met de realiteit dat groene energie helemaal niet in staat is om grote leveringsproblemen aan te pakken. De crisis was volkomen voorspelbaar. Nu de Europese Commissie vastbesloten is om haar ​​agenda voor groene energie, Fit for 55, door te blijven voeren en aardgas uitdrukkelijk als langetermijnoptie afwijst, terwijl tegelijkertijd steenkool en kernenergie worden afgeschaft, lijkt de incompetentie van de klimaatmodellen van de denktanks van een 100% koolstofvrije, elektrische samenleving die in 2050 “af is”, een fata morgana.

Simson gaf niet alleen deze fouten van de EU niet toe – integendeel, zoals verwacht pleitte ze voor een nog versnelde overgang naar wind- en zonne-energie. De logica is deze: als het medicijn niet goed werkt, laten we dan nog meer medicijn nemen. Een fundamentele blunder. “Het is noodzakelijk om op een evolutionaire manier te bewegen, niet op een revolutionaire manier”, zegt eerder genoemde Stanislav Mitrakhovich. “Het lijkt mij dat Europa het daarentegen niet zou moeten hebben over de versnelling, maar over een vertraging van de energietransitie-inspanningen, om de catastrofe het hoofd te kunnen bieden.”

De Europese Unie zou een time-out moeten nemen, en onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek doen naar (of en) hoe wereldwijde opwarming gevolgen heeft voor hernieuwbare energie. Omdat als wat er vorige maand in de Noordzee is gebeurd  – toen de windturbines twee weken stilstonden vanwege de afwezigheid van wind – geen eenmalig fenomeen is, maar in de toekomst een permanent verschijnsel zal worden, wat behoorlijke risico’s met zich meebrengt.

Grote investeringen in windturbines en zonnepanelen worden in dat scenario dan niet gecompenseerd en terugbetaald. Het is een beangstigend vooruitzicht als lidstaten in de EU, die traditionele kolen- en gascentrales hebben gesloten, geconfronteerd zullen worden met optredende windstilte, want dan is er niemand die kan helpen. En het wegvallen van elektriciteit is nog veel erger – als sociale netwerken en applicaties niet werken, betekent dit vrijwel een volledige stillegging van de economie.

Naar onze bescheiden mening zou de EU niet alleen de energievoorzieningstransitie moeten vertragen, maar ook de druk op de opwekking van kolen en gas verminderen, en het stilleggen van kerncentrales voor het einde van hun levensduur moeten voorkómen en in plaats daarvan verlengen, net zoals Rusland en de Verenigde Staten bijvoorbeeld doen. Zelfs Japan, waar een ongeval plaatsvond met een kerncentrale, is niet bereid om nucleaire opwekking op te geven. Bovendien zou Oost-Europa, in plaats van het UCTE-elektriciteitsnet af te schaffen, de elektriciteitsstromen moeten vergroten en de intersysteemverbindingen met het Russische energiesysteem binnen de UCTE moeten uitbreiden. Rusland beschikt immer over vrij grote hoeveelheden reservecapaciteit. Daarvoor zijn geen hele grote investeringen nodig in het opruimen van knelpunten in de elektriciteitsnetten in het oostelijk deel van de EUI. Maar Brussel volgt precies de tegenovergestelde koers.

Het is veelzeggend dat de Europese Commissie bijna niets heeft gezegd over het echte recept om Europa hier en nu van de crisis te redden – niet uitstel, maar juist het versneld lanceren van Nord Stream-2. Dit is in feite het enige wat Brussel snel zou kunnen doen om de crisis te bestrijden. Wat Brussel ook kan doen (en waar zij op hoopt) is een warme winter om zo de ernstige black-outs van licht en warmte over te slaan, evenals het stilleggen van de industrie om de bevolking van energie te voorzien.

Maar in plaats daarvan heeft de Europese Commissie beloofd om binnen een paar weken naar de landen van de Perzische Golf te gaan voor onderhandelingen over gasleveringen. Deze optie zal ons inziens weinig nut hebben. De aanvoer van pijpleidingen uit het Midden-Oosten wordt beperkt door de capaciteit. De heropleving van het Nabucco-gaspijpleidingproject uit haar as is nog een kwestie van wensdenken. Vloeibaar gas kan door Europa worden gekocht, maar is duur. Maar misschien is de EU wel bereid er meer voor te betalen dan Azië.

Eind september sprak zelfs de Britse minister van Economie, Energie en Industriële Strategie, Kwasi Kvarteng, zich uit voor Nord Stream-2, al is Londen minder afhankelijk van de Russische gasvoorziening dan andere Europese landen. Hij legde uit dat hij de diversificatie van de gastoevoerroutes ondersteunt. Maar de Europese Commissie heeft zo veel moeite gedaan om Nord Stream-2 om zeep te brengen dat ze het zelfs in de huidige omstandigheden van de energiecrisis niet gelanceerd kunnen krijgen.

Wat betreft het idee van de Europese Commissie om gezamenlijke gasaankopen tot stand te brengen zal het buitengewoon moeilijk zijn om dit uit te voeren. Het is duidelijk dat hoe meer brandstof de consument koopt, hoe sterker zijn onderhandelingspositie met de verkoper en hoe groter de korting en hoe betere voorwaarden hij kan toeslaan. “Het aanbod om samen gas te kopen [voor de EU] is tien jaar geleden gedaan. Het was het idee om een energie-unie op te richten om via Brussel gas te kopen. Maar dit mislukte. De reden was dat de landen van de EU te veel van elkaar verschillen; er is een verschillend consumptiepatroon van de een naar de ander; er zijn verschillende bestaande gasleveringscontracten”, merkt Mitrakhovich op.

Het idee om in de EU een strategische gasreserve aan te leggen is redelijker, maar zoals gezegd kan dat niet snel genoeg worden uitgevoerd. De toegenomen vraag dit jaar werd onder meer gevormd doordat de winter van 2020-2021 ijzig en lang bleek te zijn en de ondergrondse opslag tot een recordniveau daalde. Dus tegen de tijd dat het nieuwe stookseizoen begon, was de EU erin geslaagd om minder gas in de opslag te pompen dan normaal. Als er aanvankelijk meer ondergrondse opslagfaciliteiten waren geweest en die allemaal met gas zouden zijn gevuld, dan was de situatie met de gasprijzen dit jaar duidelijk eenvoudiger geweest. Maar in sommige Europese landen zijn er helemaal geen opslagfaciliteiten.

Maar zal de EU hen kunnen dwingen om te investeren, en dan ook om gas op te pompen voor reserves? Het bouwen van dergelijke infrastructuur en het opslaan van gas kost geld. Niet alle arme landen van de EU zullen dit geld willen besteden, en vooral de zuidelijke landen niet. Als het (voor hen) een redelijk warme winter is waarom zouden ze dan extra gas opslaan?

Ondertussen is er slecht nieuws voor consumenten en bedrijven: de hoge gas- en elektriciteitsprijzen blijven waarschijnlijk tot 2022 onder ons, wat althans de Europese Commissie toegeeft. Brussel wil niet echt tegenmaatregelen nemen. “De gasprijzen zullen tijdens de winter hoog blijven en zouden vanaf volgend voorjaar geleidelijk moeten dalen”, zei energiecommissaris Kadri Simson. Doorslaggevend voor de verdere ontwikkeling is hoe koud de winter zal zijn. “Deze prijsschok mag niet worden onderschat.”

Indien nodig worden de “noodgevallen” geholpen – maar dat is een kleine troost.  En dan gaat het sowieso alleen om nationale maatregelen – en die moeten volgens Brussel ook in de tijd beperkt zijn. Brussel zèlf durft de structurele oorzaken van de energiecrisis niet aan te pakken want het ontbreekt haar de wil om beslissende tegenmaatregelen te nemen. In dat geval zouden (zoals hierboven besproken) de rol van Gazprom, het belang van kernenergie en de invloed van emissiehandel zorgvuldig moeten worden onderzocht. Dit zijn allemaal hete hangijzers. Daarnaast mikt de EU zelf met haar “Green Deal” op continue stijgende energieprijzen (om zogenaamd het wereldklimaat te redden werden de prijzen met opzet kunstmatig verhoogd). Die stijgende prijzen moeten “decarbonisatie” bevorderen, zodat “we” tegen 2050 “klimaatneutraal” kunnen zijn.

Bij deze hele problematiek kom dan ook nog dat weinige mensen weten dat de huidige groene-energiemarkten worden gemanipuleerd om speculanten zoals hedgefondsen of investeerders zoals BlackRock of Deutsche Bank te bevoordelen en om energieverbruikers te benadelen. De hoofdprijs voor aardgas dat in Europa wordt verhandeld, het Nederlandse TTF-futurescontract, wordt verkocht door de in Londen gevestigde ICE-beurs. Die speculeert hoe hoog de toekomstige groothandelsprijzen voor aardgas in de EU over een maand, twee of drie maanden zullen zijn. Achter de ICE zitten onder meer Goldman Sachs, Morgan Stanley, Deutsche Bank en Société Générale. De markt bestaat uit zogenaamde gastermijncontracten of derivaten.

Banken en andere marktpartijen kunnen speculeren voor een cent per dollar. Toen bekend werd hoe laag de gasvoorraden van de EU voor de komende winter zijn, waren de financiële haaien in rep en roer. Begin oktober waren de futurescontractprijzen voor Nederlands TTF-gas in slechts enkele dagen tijd met een ongekende 300% gestegen. Sinds februari is het een stuk erger geweest, met een standaard LNG-lading van 3,4 biljoen BTU (British Thermal Units) die nu $ 100-120 miljoen kost, vergeleken met minder dan $ 20 miljoen eind februari. Dat is een stijging van 500-600% in zeven maanden.

In plaats van de flagrante tekortkomingen in haar agenda voor groene energie toe te geven, denkt de Europese Commissie in Brussel nog steeds dat het probleem alleen aardgas en steenkool zijn. EU-klimaat-dictator Frans Timmermans had niet eens in de gaten hoe absurd zijn opmerking was: “Als we vijf jaar eerder de Green Deal hadden gehad, zaten we niet in deze positie, omdat we dan minder afhankelijk zouden zijn van fossiele brandstoffen en aardgas.”

Als de Europese Unie en in haar kielzog de lidstaten doorgaan met deze zelfmoordagenda, bevindt de EU zich over een paar jaar in een gedeïndustrialiseerde woestenij. Het probleem is niet gas, kolen of kernenergie. Het is de inefficiënte groene stroom uit zonne- en windenergie die de komende decennia niet de stabiele en betrouwbare energie zal kunnen leveren.

De groene energieagenda van de westerse landen, evenals de door Davos afgedwongen maatregelen, zullen er alleen maar voor zorgen dat er steeds minder gas, kolen of kernenergie beschikbaar zal zijn om op terug te vallen als de wind stopt met waaien, de waterkrachtcentrales op droog staan of de zon niet schijnt niet.  Je hoeft geen raketgeleerde te zijn om te beseffen dat dit een weg naar economische vernietiging is. Maar misschien is dat wel het doel van de “duurzame” energie van de VN 2030 of de “Great Reset” van Davos: bevolkingsvermindering op grote schaal. Wij mensen zijn de kikkers die langzaam gaar worden – maar dat is dan weer een heel andere discussie.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

EU

Toename gewelddadige aanvallen op moskeeën en moslims in Duitsland

Published

on

moslims

Tussen januari 2014 en juni 2021 waren er in Duitsland in totaal 768 gewelddadige aanvallen op moskeeën en moslims. Vooral de jaren 2020 en 2021 vallen op met meer dan 140 aanslagen, al zal het aantal niet-gemelde daden van dit soort – waaronder vandalisme, aanzetten tot haat, brandstichtingen en lichamelijk letsel – waarschijnlijk beduidend hoger zijn.

moslims Er zijn dit jaar al talloze aanslagen geweest op moskeeën. In januari meldde de media dat vanuit een appartement op het Islamisches Kulturcenter Halle Saale eV is geschoten met een luchtbuks.

De cijfers zijn gepubliceerd door Brandeilig.org, het eerste landelijke meldpunt voor anti-moslim racisme. De onafhankelijke antidiscriminatievereniging Federatie tegen Onrecht en Racisme e. V. (FAIR), gevestigd in Keulen, lanceerde een initiatief om de samenleving te sensibiliseren voor anti-moslim racisme.

Volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken wonen er tussen de 4,4 en 4,7 miljoen moslims in Duitsland, wat overeenkomt met iets meer dan 5 procent van de totale bevolking. De meesten van hen komen uit Turkije, en elke tweede moslim komt nu uit een ander land. Er zijn ook ongeveer 2.350 moskeeën in het hele land. Duitsland heeft na Frankrijk de grootste moslimbevolking in West-Europa.

Met jaarverslagen wil Brandeilig.org nu bestaande informatielacunes met betrekking tot moskee-aanvallen en geweld tegen moslims dichten. Het initiatief publiceerde afgelopen mei het eerste #Incendiary Report voor 2018, omdat er voor dit jaar voor het eerst een betrouwbare hoeveelheid informatie was; verdere verslagen volgen.

Er werd informatie vastgelegd over het aantal aanslagen, de deelstaten waarin ze plaatsvonden, de aanleiding voor de aanslag, het verloop en de soorten aanslagen.

Voor 2018 registreerde Brandeilig.org in totaal 120 gewelddadige aanvallen van angstaanjagende proporties. In totaal werd in 84 procent van de gevallen in wisselende mate geweld gebruikt en was er ook sprake van aanzienlijke materiële schade en persoonlijk letsel. In vier procent van de gevallen lieten de daders de ledematen van varkens achter op het moskeeterrein – een bijzonder weerzinwekkende praktijk omdat veel moslims om religieuze redenen geen varkensvlees eten.

In Beieren ging het bij 25 aanslagen, wat overeenkomt met 21 procent, meestal om het gebruik van geweld tegen moslims of moskeeën. Noordrijn-Westfalen volgt op de voet met 23 aanslagen (19 procent). Er waren 14 aanslagen in Nedersaksen en 12 in Baden-Württemberg, elk overeenkomend met ongeveer een tiende van het totale aantal.

Ook in tien andere deelstaten was er geweld tegen moslims en moesten mensen voor hun leven vrezen. Alleen in Brandenburg en Saarland werden in 2018 geen aanvallen op moslims of moskeeën geregistreerd door Brandeilig.org.

In totaal zijn 54 aanslagen en daarmee bijna de helft van alle incidenten toe te wijzen aan het extreemrechtse spectrum. In zeven gevallen werd de daad gekenmerkt door racistische woordenschat of racistische symboliek (bijvoorbeeld het bekladden van hakenkruizen op gevels).

Vijftien gevallen zijn terug te voeren op een buitenlandse ideologie (gedefinieerd als “alle buitenlandse niet-religieuze ideologieën”). Tekenen die verwijzen naar de Koerdische nationalistische Partiya Karkerên Kurdistanê (PKK) of duidelijke verantwoordelijkheidsclaims zijn volgens het rapport aanwijzingen hiervoor.

Er zijn 16 gevallen van tegenstrijdige omstandigheden in het buitenland (zonder voldoende aanwijzingen voor een ondubbelzinnige toewijzing aan een buitenlandse ideologie). Het aantal incidenten dat aan geen enkele politieke motivatie kan worden toegeschreven, is 28.

Het meest voorkomende type aanval, met 44 procent, is vandalisme in verschillende mate. Denk aan graffiti, het achterlaten van een kadaver of kapotte ruiten, waarbij de gebeurtenissen van het misdrijf aan een breed spectrum onderhevig zijn. Er zijn ook negen brandstichtingen geweest, b.v. B. door zelfgemaakte molotovcocktails te gebruiken tegen moskeeën. Twee mensen raakten gewond.

Andere soorten geregistreerde aanvallen zijn haatzaaiende uitlatingen (21), belediging (7) of bedreiging (7). Twee mensen raakten gewond door het gebruik van luchtgeweren. Ook ruimtes die verbonden zijn met een moskee – zoals bibliotheken, evenementenruimtes of wooneenheden – werden aangevallen.

In Beieren vond een bijzonder weerzinwekkende daad plaats, die volgens het rapport niet in een categorie kan worden ingedeeld maar kennelijk een extreemrechtse achtergrond heeft. Op de bouwplaats van een moskee in Regensburg werden kruisen geplaatst met daarop de namen van de slachtoffers van de terroristische aanslagen van 2016 in Brussel. Destijds had de “Beierse Identitaire Beweging” het feit erkend. Ook al wordt het niet in het rapport uiteengezet, het doel hiervan is om de oorzaak van dergelijke gewelddaden toe te schrijven aan leden van de religieuze moslimgemeenschap en hen te stigmatiseren.

Met een aanvullend onderzoek onder 68 van de 120 getroffen gemeenschappen kon het Brandeilig-initiatief ook een gedetailleerder beeld schetsen van de enorme omvang van het geweld tegen moslims.

77 procent van de ondervraagden gaf aan de schade zelf te hebben gerepareerd omdat de verzekering de kosten niet wilde dekken. Door middel van donaties werd ongeveer 211.230 euro opgehaald. Hoewel het rapport de financiële omvang van de materiële schade niet beschrijft, geven de fondsen die zijn opgehaald om het op te ruimen op zijn minst een vaag idee van de omvang van de schade. In één geval heeft de verzekeringsmaatschappij het contract voor de betreffende gemeente opgezegd nadat de kosten waren gedekt.

Het is ook verontrustend dat ongeveer de helft van de ondervraagden “ja” antwoordde op de vraag of er eerder aanslagen waren geweest. Bovendien werd de politie in sommige gevallen pas ingeschakeld als de aanvallen frequenter werden. Dit onderstreept de veronderstelling dat er in werkelijkheid veel meer vijandelijkheden waren dan gedocumenteerd door Brandeilig.org.

Terwijl het #Brandeilig-Rapport de aanslagen op moskeeën en moslims in Duitsland tot in detail beschrijft en daarmee een belangrijke bijdrage levert aan het onderzoek, is de oorzaak van deze geweldsgolf slechts oppervlakkig aangegeven en grotendeels verhuld.

Wel stellen de auteurs van het rapport dat de “rechts-populistische vleugel in het partijpolitieke landschap in Duitsland aan het versterken is en dat ook buitenparlementaire rechts-extremistische en islamofobe groeperingen” zorgen baren. Het rapport stelt echter ook dat er nauwelijks sprake is van “maatschappelijk besef van de ernst van de situatie”.

De belangrijkste verantwoordelijkheid voor het toenemende geweld tegen moslims ligt bij de heersende klasse, die de laatste jaren steeds verder naar rechts opschuift. Het creëerde het ideologische klimaat en de politieke structuren waarin geweld tegen moslims en andere minderheden nu plaatsvindt.

Vooraanstaande vertegenwoordigers van alle reguliere partijen en de media hebben deelgenomen aan de anti-moslim lastercampagne. Tegelijkertijd namen de federale en deelstaatregeringen de facto het vluchtelingenbeleid van de AfD over. Sinds de toetreding tot de Bondsdag in 2017 is de extreemrechtse partij door alle daar vertegenwoordigde partijen betrokken bij het parlementaire werk in de Bondsdag.

Extreemrechtse krachten en terroristische structuren – vaak met nauwe banden met het staatsapparaat – voelen zich hierdoor aangemoedigd en nemen steeds vaker hun toevlucht tot dodelijk geweld. De afgelopen jaren waren het bloedbad in Hanau, de aanslag op de synagoge in Halle en de moord op CDU-politicus Walter Lübcke drie van de ergste rechts-extremistische terroristische aanslagen in Duitsland sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. Het rechtse geweld kan alleen worden gestopt door de onafhankelijke tussenkomst van de arbeidersklasse, die rechts-extremisme, militarisme en oorlog fel afwijst.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Digitale privacy

EU-landen overwegen een historisch unieke overeenkomst inzake biometrie met de VS

Published

on

eu

In een brief aan verschillende EU-lidstaten en de Commissie dreigt de Amerikaanse regering met een nieuwe voorwaarde voor visumvrije toegang. In Brussel heerst verwarring over een reactie. Het Parlement was als laatste op de hoogte van het initiatief.

Sinds de aanslagen van 11 september 2001 hebben de Amerikaanse regering en de Europese Unie verschillende overeenkomsten voor het delen van gegevens gesloten. Met de TFTP-overeenkomst krijgen de Amerikaanse autoriteiten bijvoorbeeld informatie over wereldwijde financiële transacties via het Belgische bedrijf SWIFT. De PNR-overeenkomst dwingt de overdracht van passagiersgegevens vóór elke vlucht af. Beide contracten waren controversieel onder gegevensbeschermingsactivisten en vochten om in het EU-parlement.

Een nieuw, veel verdergaand veiligheidsakkoord staat nu op de agenda. Het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid vereist directe toegang tot biometrische politiedatabanken in de EU. De vingerafdrukken en gezichtsopnamen die daar zijn opgeslagen, zijn bedoeld om de identificatie van personen in het kader van de Amerikaanse immigratiecontroles te vergemakkelijken.

Eerst vrijwillig, daarna verplicht vanaf 2027

Het initiatief staat bekend als het Enhanced Border Security Partnership (EBSP). Deelname is in eerste instantie vrijwillig. Vanaf 2027 wordt het echter een vereiste in het Amerikaanse Visa Waiver Program (VWP), waarmee maximaal 90 dagen visumvrij naar de Verenigde Staten kan worden gereisd.

De regering in Washington heeft de regels in het visumvrijstellingsprogramma meermaals aangescherpt. Sinds 2006 zijn reizigers verplicht om biometrische paspoorten bij zich te hebben. In 2008 volgde de verplichting tot preregistratie van binnenkomst in het ESTA-reistoestemmingssysteem.

Tot slot moesten alle VWP-deelnemers bilaterale overeenkomsten ter voorkoming en bestrijding van zware criminaliteit (PCSC) hebben. In individuele gevallen is het wederzijds mogelijk om vingerafdrukken en DNA-profielen op te vragen.

Commissie heeft ook een brief ontvangen van de Amerikaanse ambassadeur

Dus als de Europese regeringen weigeren hun databases te openen als onderdeel van het EBSP-initiatief, bestaat het risico om uit het VWP te worden gegooid. Verschillende EU-lidstaten hebben in februari via de Amerikaanse ambassades een brief van Washington ontvangen, waaronder Frankrijk, Duitsland en Zwitserland. De exacte inhoud is geheim, verzoeken om vrijheid van informatie bij het Bondsministerie van Binnenlandse Zaken en de Kanselarij liepen op niets uit.

Op EU-niveau zorgen de plannen voor de EBSP nu voor verwarring. Want ook de EU-commissie heeft een brief ontvangen van de Amerikaanse ambassadeur bij de EU. Daarin wordt de Unie uitgenodigd voor een “technische dialoog” over de implementatie van de nieuwe verordening in de lidstaten.

Verdere details van de brief blijven geheim . Openbaarmaking heeft een “negatief effect op het klimaat van vertrouwen” tussen de bevoegde autoriteiten aan EU- en VS-zijde, schrijft de Commissie op verzoek.

In ruil daarvoor geen gegevens over Amerikaanse burgers

In Brussel wordt betwist of de Commissie überhaupt verantwoordelijk is voor het onderhandelen over dergelijke overeenkomsten. Omdat de EBSP bilaterale overeenkomsten tussen regeringen zou zijn. Al in 2008 had de Commissie op verzoek van de Raad echter onderhandeld over overeenkomsten in het kader van het VWP in een “tweesporenbenadering” .

Ondanks de juridische onduidelijkheid heeft het Franse voorzitterschap het initiatief uit Washington opmerkelijk snel afgehandeld. Slechts een maand later stelde de regering in Parijs een gezamenlijke reactie op de Amerikaanse brieven op . Daarin wordt de Amerikaanse autoriteiten gevraagd om de gevraagde opening van biometrische databanken te specificeren.

Zo is het onduidelijk welke van de miljoenen Europese biometrische gegevens interessant zijn voor de Europese politiediensten en welke Amerikaanse systemen in ruil daarvoor toegankelijk moeten worden gemaakt voor Europese grensautoriteiten. Zo onderhoudt het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid de IDENT-database , waarin vingerafdrukken en gezichtsopnamen van ongeveer 270 miljoen mensen worden opgeslagen . Dit zijn echter uitsluitend mensen die de Verenigde Staten zijn binnengekomen of geprobeerd hebben binnen te komen. Biometrische systemen voor Amerikaanse burgers bestaan ​​niet op federaal niveau.

eu

Bij de grenscontroles in de VS worden vingerafdrukken en gezichtsopnamen uitgelezen en opgeslagen, en die zijn nu te vergelijken met EU-systemen. – Amerikaanse grensagentschap

De facto kopie van EU-informatiesystemen

Verschillende formaties van de Raad, waar de regeringen van de lidstaten samenkomen en van gedachten wisselen, hebben het EBSP-initiatief al behandeld. Zo vond er overleg plaats in de Raadswerkgroepen “Informatie-uitwisseling in het JI-gebied” en “Visa”.

Het ging ook in op de vrees dat de toegang van de VS tot biometrische gegevens in afzonderlijke lidstaten ook achterdeurtoegang tot EU-databanken mogelijk zou maken.

Toegegeven, deze toegang zou niet direct zijn. EU-leden zijn nu echter verplicht om ook nationale vingerafdrukken en gezichtsopnamen in Europese databases te spiegelen. Als het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid bilaterale overeenkomsten zou hebben met alle EU-landen, zou het een de facto kopie zijn van de EU-informatiesystemen.

EU-parlement blijft inactief

Pas na de afzonderlijke lidstaten en de Commissie heeft de Amerikaanse regering ook de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (LIBE) van het Europees Parlement geïnformeerd over de geplande toegang tot biometrische gegevens in de EU. Tot nu toe hebben de Kamerleden echter geen actie ondernomen, voor zover bekend.

Gezien de omvang van het Amerikaanse initiatief is dit verrassend. Ook urgentie is geboden, want de Raad creëert met zijn gezamenlijke reactie namens de lidstaten feiten en voert sinds eind maart zelfs gesprekken met de Amerikaanse regering. Vorige week heeft het Franse voorzitterschap samen met de Commissie het EBSP-initiatief besproken tijdens een vergadering over het visumvrijstellingsprogramma in Washington. De resultaten hiervan zijn niet openbaar gemaakt.

 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU graantekorten en een dreigende hongercrisis

Published

on

eu

De EU belemmert inspanningen van de Verenigde Naties (VN) om wereldwijde hongersnood als gevolg van oorlog en sancties af te wenden. Het plan voorziet in de doorvoer van de enorme graanvoorraden van Oekraïne over Wit-Rusland (Belarus) voor verscheping via havens aan de Oostzee. Het plan, dat wordt gesteund door VN-secretaris-generaal António Guterres, wordt beschouwd als het enige haalbare alternatief voor het onlangs geblokkeerde graantransport via de Zwarte Zee.

De EU is evenwel niet bereid haar sancties tegen de uitvoer van meststoffen uit Belarus op te heffen, een voorwaarde voor een succesvolle uitvoering van het plan. Guterres is wel voorstander van deze opheffing, om zo de wereldwijde aanvoer van meststoffen veilig te stellen.

Het is veelbetekenend dat Brussel op 3 juni de sancties tegen de Wit-Russische kunstmestproducenten nog aanscherpte. Anderzijds winnen de pogingen van de VN om de export van Oekraïens graan via de Zwarte Zee op gang te brengen, aan kracht. Rusland en Turkije maken de weg vrij voor de eerste leveringen vanuit Odessa.

De tweeledige aanpak van de VN

Vorige week hebben de Verenigde Naties tastbare vooruitgang geboekt in hun pogingen om de dreiging van een wereldwijde hongercrisis ten gevolge van de oorlog in Oekraïne en westerse sancties af te wenden. VN-secretaris-generaal António Guterres verklaarde dat het zijn bedoeling is “de voedselproductie van Oekraïne en die van Rusland en Wit-Rusland, en ook de kunstmest van deze laatsten, in de wereldmarkt te reïntegreren”.[1]

In feite zijn beide pistes, de Oekraïense en de (Wit-)Russische,  nodig om de wereldwijde voedselvoorziening veilig te stellen. De laatste tijd leverde Oekraïne ongeveer 10 procent van de tarwe en gerst in de wereld, en ongeveer 16 procent van de maïs. Rusland op zijn beurt is de belangrijkste tarwe-exporteur, en Rusland en Wit-Rusland zijn samen goed voor ongeveer 40 procent van de export van kalizout (potas) in de wereld, nodig voor de productie van kunstmest. Zonder meststoffen zal de komende oogst niet genoeg voedsel opleveren om de wereld te voeden. Sinds het begin van de oorlog in Oekraïne streeft de VN ernaar de Russische en Wit-Russische export te hervatten, samen met die van Oekraïne.

Oplossing in zicht

Een oplossing voor de uitvoer van Oekraïense tarwe – waarvan 95% traditioneel via Zwarte Zeehavens wordt doorgevoerd – is momenteel in zicht. Deze uitvoer wordt evenwel door verschillende obstakels belemmerd. Enerzijds zijn de Oekraïense havens bezet door Rusland of worden ze geblokkeerd door de Russische marine. Anderzijds heeft de Oekraïense marine de kustwateren ondermijnd om Russische aanvallen vanuit zee te voorkomen.

In eerste instantie hebben Rebeca Grynspan, secretaris van de UNCTAD (VN-ontwikkelingsorganisatie), en Martin Griffiths, coördinator voor noodhulp van de VN, hun besprekingen in Moskou vorige week als ‘constructief’ omschreven en gezegd dat zij hoopten op een oplossing. Het is bekend dat de Russische president Vladimir Poetin in principe heeft ingestemd met de beëindiging van de havenblokkade. In dat geval zou Turkije op zijn beurt de Oekraïense zeemijnen verwijderen en de graanschepen veilig door de Zwarte Zee begeleiden.[2]

Na intensieve bilaterale onderhandelingen eind mei hebben waarnemers hoop op een doorbraak in de besprekingen tussen de Turkse minister van Buitenlandse Zaken Mevlüt Çavuşoğlu en zijn Russische ambtgenoot Sergej Lavrov, gepland voor 8 juni in Ankara. Volgens berichten in de Russische en Turkse media is een succesvolle uitkomst nabij.

Sancties werken als een hagelschot

Het is echter nog steeds niet duidelijk hoe het tweede aspect van de aanpak van de VN – het mogelijk maken van de uitvoer van Russisch en Wit-Russisch graan en meststoffen – moet worden gewaarborgd. Zowel de EU als de VS kunnen zich tot dusver verschuilen achter hun bewering dat geen van deze producten onder hun sancties tegen Rusland vallen. Dit is waar, maar het verhult het feit dat enerzijds de transatlantische sancties tegen kalizouten uit Wit-Rusland nog steeds van kracht zijn, en dat anderzijds de Russische export enorm wordt gehinderd door strafmaatregelen tegen de transportsector en de financiële sector.

De vrees voor een verdere uitbreiding van de embargo-maatregelen van het Westen is een bijkomende belemmering met een negatief effect op de handel. Dit afschrikkend effect van sancties is bekend uit vroegere ervaringen. Niet zelden hebben sancties zelfs humanitaire hulp geblokkeerd. [3] Er zijn meldingen dat Washington bereid is het ‘hagelschoteffect’ [cfr. de zwerm loodjes van een jachtgeweer, waarvan er misschien maar één doel treft] van de sancties op de Russische export van graan en kalizouten tegen te gaan. Linda Thomas-Greenfield, de Amerikaanse ambassadeur bij de VN, wordt geciteerd zeggende dat geïnteresseerde bedrijven inklaringscertificaten zouden kunnen krijgen.[4]

Guterres’ Wit-Rusland-Baltisch plan

De inspanningen van de Verenigde Naties worden momenteel vooral gesaboteerd door de EU, met name door haar plannen om de Oekraïense graanvoorraden niet alleen via de Zwarte Zee, maar ook over land uit te voeren. Met name Duitsland werkt momenteel aan de organisatie van de graanexport van Oekraïne per trein via Polen en Duitsland. De uitvoer is gepland vanuit Duitse of Italiaanse havens. [5]

Er doen zich echter aanzienlijke problemen voor doordat de lading aan de Oekraïens-Poolse grens op andere treinen moet worden overgeladen, als gevolg van het verschil in spoorbreedte. Dat is zo tijdrovend dat deskundigen vrezen dat slechts een klein gedeelte van de Oekraïense voorraden op tijd zal kunnen worden weggevoerd. Een haalbaar alternatief zou het graantransport via Wit-Rusland naar een van de Baltische havens zijn, met name het Litouwse Klaipėda. Via deze route kan bijna tweederde van iets meer dan 20 miljoen ton graan, die momenteel in Oekraïne ligt opgeslagen, beschikbaar worden gemaakt. VN-secretaris Guterres heeft deze route goedgekeurd.

“Categoriek uitgesloten”

EU-sancties tegen Wit-Rusland blokkeren dit project. Minsk [Wit-Russische hoofdstad] is bereid het vervoer van het graan over zijn grondgebied te organiseren, maar eist als tegenprestatie dat de huidige sancties op sommige van zijn exporten via havens, zoals die van Klaipėda, worden opgeheven. Dit zou gedeeltelijk samenvallen met het plan van de VN om de uitvoer van kalizouten ook uit Wit-Rusland te hervatten, teneinde de voedselvoorziening in de wereld opnieuw veilig te stellen.

De EU weigert echter. Vorige week werd gemeld dat ‘de lidstaten en de Commissie’ van oordeel zijn dat “opheffing of versoepeling van de sancties tegen Wit-Rusland categoriek uitgesloten zijn.”[6] De afgelopen drie maanden heeft Brussel geprobeerd Minsk met financiële aanbiedingen weg te lokken van Rusland. Het is echter opvallend dat de EU na de sancties van 9 maart alleen aan Rusland nieuwe sancties heeft opgelegd, en niet aan Wit-Rusland. De Wit-Russische regering heeft niet gereageerd op de avances van de EU. Zij maakte duidelijk dat pogingen om een wig te drijven tussen haarzelf en Rusland tot mislukken gedoemd waren.

De prioriteiten van de EU

Op 3 juni legde de EU dus nieuwe sancties op aan Wit-Rusland. Deze sanctieronde is gericht tegen bedrijven als Belaruskali, de belangrijkste potasproducent van het land, tegen het hoofd van het bedrijf, Ivan Golovati, en tegen de exporttak, Belarusian Potash Co.[7] Het opleggen van strafmaatregelen tegen bedrijven, wier producten VN-secretaris-generaal Guterres weer beschikbaar wil stellen om een wereldwijde hongercrisis af te wenden, is een opvallend rechtstreekse belediging aan het adres van de Verenigde Naties. Het geeft aan dat de EU een hogere prioriteit geeft aan het verzwakken van vijandige staten dan aan het voorkomen van een hongercrisis.

(*) German-Foreign-Policy.com wordt gerealiseerd door een groep onafhankelijke journalisten en sociale wetenschappers die “permanent de hernieuwde pogingen van Duitsland opvolgen om terug een hoge machtsstatus te verwerven op economisch, militair en politiek vlak.” De meeste artikels zijn zowel in het Duits als het Engels beschikbaar.

[1] Sharon Marris: World hunger at ‘new high’, UN warns, with enough grain to feed millions stuck in Ukrainesky.com 19.05.2022.

[2] William Mauldin, Jared Malsin, Evan Gershkovich: Black Sea Grain Talks Gain Steam as Russia, Turkey Eye Cooperation. wsj.com 01.06.2022.

[3] Zie ook  Iran’s Shift to the East en  Hunger wird gemacht (II).

[4] William Mauldin, Jared Malsin, Evan Gershkovich: Black Sea Grain Talks Gain Steam as Russia, Turkey Eye Cooperation. wsj.com 01.06.2022.

[5] Zie ook  Die Hungerkrise.

[6] Thomas Gutschker, Friedrich Schmidt, Reinhard Veser: Buhlen um Lukaschenko. Frankfurter Allgemeine Zeitung 03.06.2022.

[7] Belarus: EU keurt nieuwe sancties goedconsilium.europa.eu 03.06.2022.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

MAGA-Congreslid Miller noemt einde abortusrecht ‘historische zege voor witte levens’

Volgens het Republikeinse Congreslid Mary Miller is het om zeep helpen van het abortusrecht door het Hooggerechtshof ‘een historische zege voor witte levens’. Miller deed die uitspraak op een bijeenkomst… [...]

Poetin De oude wereld is voorbij

De Russische leider Poetin heeft de oude wereldorde begraven en zijn visie op de toekomst van Rusland en de wereld uiteengezet in een sleuteltoespraak. Poetin Er zijn nieuwe machtscentra ontstaan,… [...]

Deze financiële staatsgreep, ook bekend als Great Reset , is een planetaire takedown door financiële “insiders”

Great Reset Catherine Austin Fitts (CAF), uitgever van  The Solari Report  en voormalig Assistant Secretary of Housing (Bush 41 Admin.), stelt dat de zogenaamde “reset” er zo uitziet. Hoge voedsel- en brandstofprijzen… [...]

Duitsland is het middelpunt van een proxy-oorlog tussen de VS en Rusland

Het publiek in Duitsland is zich nog niet bewust van de omvang van de Duitse betrokkenheid bij de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne tegen Rusland. In een artikel van zaterdag gaf de… [...]

Peiling 26-6-22

De peiling van het bureau van Maurice de Hond gaf dit weekeinde een forse verschuiving te zien en die was bepaald niet in het voordeel van de regeringscoalitie. Volgens De Hond lijkt de peiling… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN