Connect with us

Wereld

Epstein: Ze wisten alles en deden niets

Published

on

epstein

Een frisse blik op de inspanningen van het Amerikaanse ministerie van Justitie om Epstein en zijn “relaties” te beschermen.

Het is twee jaar geleden dat Jeffrey Epstein stierf. We schreven toen een artikel waarbij we kanttekeningen plaatsten bij de “zelfmoord”.

https://indignatie.nl/2019/08/11/epstein-zelfmoord-doden-spreken-niet/

We weigeren mee te gaan in het verhaal dat hij zelfmoord heeft gepleegd, omdat dat vertrouwen zou vereisen in het onderzoek van het Amerikaanse ministerie van Justitie (DoJ) naar zijn dood. Niet dat het ondenkbaar is dat Epstein zelfmoord heeft gepleegd. Hij werd geconfronteerd met ernstige beschuldigingen die tot een lange gevangenistijd zouden hebben geleid. Hij herzag zijn testament twee dagen voordat hij stierf. (Dit duidt erop dat hij zijn dood plande of bang was dat hij zou worden vermoord, afhankelijk van hoe je het wilt bekijken.) Het is eerder dat we uit de Epstein-saga hebben geleerd dat het DoJ, die de bredere belangen van de Amerikaanse regering dient, niet te vertrouwen is.

Officieel twee jaar dood en we hebben nog steeds geen goede antwoorden gezien over de banden van Jeffrey Epstein met de Amerikaanse inlichtingendiensten.

Er zijn bronnen die Vicky Ward van Rolling Stone vertellen dat “Epsteins transacties in de wapenwereld in de jaren tachtig hem ertoe hadden gebracht voor meerdere regeringen te werken, waaronder de Israëli’s.”  Ward’s bronnen zeiden dat Epstein “in de inlichtingenwereld bekend stond als een “hyperfixer”, iemand die tussen verschillende culturen en netwerken kan schakelen.”

Wat betreft de beschuldigingen dat Epstein in de jaren tachtig wapens verhandelde – indien waar, dan waarschijnlijk in combinatie met de Amerikaanse of Israëlische inlichtingendienst – dat zou kunnen verklaren waarom hij een Oostenrijks paspoort had dat werd gebruikt om Frankrijk, Spanje, het Verenigd Koninkrijk en Saoedi-Arabië in de jaren 80 binnen te komen.

En het is gemakkelijk voor te stellen dat Epstein in de jaren 1990-2000 een “hyperfixer” was, gezien zijn banden met invloedrijke politieke en zakelijke figuren. Denk aan Bill Clinton, Bill Gates en Leslie Wexner (van o.a. Victoria’s Secret), om er maar een paar te noemen.

Het kan haast niet anders dan dat het allemaal dieper gaat dan dit, met relaties en afhandelingsagenten en de Amerikaanse regering die Epsteins verdorvenheid steunde of een oogje dichtkneep omdat hij (voor hen) nuttig was. Er moet iets anders zijn. Maar zonder concrete details en met een regering die niet bereid is antwoorden te geven, blijven deze beschuldigingen onbewezen.

In juli 2019 hielden openbare aanklagers van het US Attorney’s Office for the Southern District of New York (SDNY) een persconferentie waarin ze de arrestatie en aanklacht tegen Epstein voor seksuele uitbuiting van minderjarigen van 2002 tot 2005 aankondigden. Bij de toelichting op het besluit van de SDNY om Epstein te vervolgen, verklaarde de Amerikaanse procureur Geoffrey Berman dat ze “bijgestaan werden door uitstekende onderzoeksjournalistiek”.
Was het maar waar (geweest).
In werkelijkheid waren het federale aanklagers in New York die de rotzooi opruimden die was achtergelaten door federale aanklagers in Zuid-Florida en federale ambtenaren in Washington DC. Vergis u niet: het besluit van 2019 om Epstein te vervolgen was het resultaat van publieke verontwaardiging over de federale niet-vervolgingsovereenkomst van Epstein uit 2007. De public relations rondom Epstein werd zo groot dat het DoJ iets moest doen.

Eerst een paar data om in gedachten te houden. Ten eerste tekende Epstein in september 2007 zijn niet-vervolgingsovereenkomst (NPA) met federale functionarissen. Hij pleitte in juni 2008 schuldig te zijn m.b.t. de aanklachten van de staat Florida.

Het bewijs om Epstein te vervolgen was er altijd al. In 2015, tijdens een civiele zaak in Zuid-Florida die door de slachtoffers van Epstein tegen de federale overheid was aangespannen, werd via privilegelogboeken (samenvattingen van het bewijsmateriaal dat de regering geheim hield) onthuld dat de DoJ en FBI dozen en dozen vol met bewijsmateriaal tegen Epstein hadden. Dit omvatte een FBI-dossier genaamd “Summary of Sexual Activity” – “Samenvatting van seksuele activiteit” – dat informatie bevatte over slachtoffers, bewijsmateriaal van de grand jury en reisverslagen.

De FBI had ook veel informatie over de bedrijven en bankrekeningen van Epstein.

epstein

En hier worden de datums belangrijk. Epstein ondertekende zijn federale niet-vervolgingsovereenkomst met DoJ-functionarissen op 24 september 2007. Uit gerechtelijke documenten bleek dat het onderzoek naar Epstein aan de gang was – niet voltooid, niet afgerond, maar aan de gang – op het moment dat dat document werd ondertekend. In feite was de FBI nog steeds getuigen aan het ondervragen nadat de niet-vervolgingsovereenkomst was ondertekend. (Het is standaardpraktijk dat federale aanklagers een pleidooiovereenkomst aanbieden nadat ze de slachtoffers hebben geïdentificeerd – niet eerder.)

Uit gerechtelijke dossiers blijkt bijvoorbeeld dat “in oktober 2007, nadat de NPA was ondertekend, federale agenten spraken met drie van de meer dan 30 geïdentificeerde slachtoffers.”

epstein

Ongeveer vier maanden nadat Epstein de NPA had ondertekend, ontmoette de FBI een slachtoffer en verzamelde “aanvullende details over het misbruik van Epstein en het directe seksuele misbruik door een van zijn mede-samenzweerders, Nadia Marcinkova – die ook deelnam aan het misbruik van andere slachtoffers.” (Helaas voor de slachtoffers werd mevrouw Marcinkova beschermd tegen vervolging door de NPA van Epstein.)

epstein

Wat de slachtoffers in New York betreft, blijkt uit privilegelogboeken dat de FBI/DoJ deze slachtoffers kenden uit 2008.
Het ging helemaal naar de top.

epstein

Volgens Epstein-advocaat Alan Dershowitz ging de federale niet-vervolgingsovereenkomst “door verschillende niveaus van goedkeuring bij de hoofdrechter.”  Dit betekent DC.

epstein


Onze eigen navorsingen bevestigen wat Dershowitz zegt. Andrew Oosterbaan, toenmalig hoofd van het ministerie van Justitie van de Criminal Division’s Child Exploitation and Obscenity Section, werd op de hoogte gebracht van pleidooionderhandelingen en de niet-vervolgingsovereenkomst.

De belangrijkste functionaris van Justitie Andy Lourie was ook betrokken. (Lourie was in 2006 het waarnemend hoofd van de sectie Public Integrity Section of the Criminal Division in Washington, voordat hij in 2007 waarnemend hoofd plaatsvervangend assistent-procureur-generaal en stafchef van de Criminal Division werd. In 2007 was hij ook een assistent-advocaat van de VS in het zuidelijke district van Florida.)

Begin 2008, toen er besprekingen waren over een hernieuwde federale pleidooiovereenkomst en bezorgdheid over de berichtgeving in de pers, was de FBI betrokken bij Epstein-bijeenkomsten in Washington DC. Dit komt overeen met de betrokkenheid van Justitie bij enkele van de belangrijkste aspecten van de Epstein-zaak, van het herzien van de niet-vervolgingsovereenkomst tot het blijkbaar vertragen van de ontwikkeling van de zaak.

epstein

Justitie kreeg zelfs de schuld van de vertraging bij het presenteren van de Epstein-zaak aan een grand jury.

epstein

Uiteindelijk, in het voorjaar van 2008, zou DC de Epstein-deal ondertekenen.

epstein

Zoals officieren van justitie in Zuid-Florida overleg pleegden met Justitie in DC, deden ook de advocaten van Epstein dat. Ken Starr, een van de advocaten van Epstein, had om ontmoetingen met assistent-procureur-generaal Alice Fisher verzocht om te voorkómen dat het DoJ zijn wettige plicht uitoefent en om de slachtoffers van Epstein op de hoogte te stellen van de pleidooiovereenkomst.

Deze beroepen hebben gewerkt. Volgens de correspondentie van Starr uit april 2008 aan plaatsvervangend adjunct-procureur-generaal Sigal Mandelker, werden de kennisgevingsbrieven van het slachtoffer “opgehouden door een oproep ter elfde ure aan AAG Fisher.”

epstein

Deze kennisgevingsbrieven voor slachtoffers, die hen zouden informeren over de pleidooiovereenkomst van Epstein en hen het recht zouden geven om te worden gehoord bij elke pleidooi- of veroordelingshoorzitting, waren rechten die werden verleend door de Crime Victims’ Rights Act. De hogere niveaus van het DoJ, in samenwerking met lokale aanklagers en het verdedigingsteam van Epstein, spanden samen om deze rechten niet toe te kennen.

Zoals het 11th Circuit Court of Appeals onlangs opmerkte, “het lijkt erop dat officieren van justitie hand in hand hebben samengewerkt met de advocaten van Epstein – of op zijn minst ingingen op hun verzoeken – om het bestaan en de voorwaarden van de NPA verborgen te houden voor slachtoffers.”

We leggen dit bewijsmateriaal uit – van aanklagers en federale functionarissen die de NPA van Epstein versnelden, van het bereiken van de NPA voordat slachtoffers werden geïnterviewd, van DoJ-deelname op hoog niveau aan de Epstein-deal – omdat er één belangrijke vraag is die onbeantwoord blijft: waarom deed de federale regering zoveel moeite om Epstein en zijn mede-samenzweerders te beschermen?

We vermoeden dat het antwoord teruggaat naar waar we mee begonnen – Epstein’s banden met inlichtingendiensten. Volgens Alex Acosta, de voormalige Amerikaanse procureur die de NPA ondertekende, kreeg hij de opdracht de zaak terug te trekken omdat Epstein boven zijn loonschaal zat. Acosta zou Trump-overgangsfunctionarissen hebben verteld dat hij “te horen kreeg dat Epstein ‘behoorde tot de inlichtingendienst’ en hem met rust moest laten.”

En wie gaf Acosta die instructies om Epstein met rust te laten? Een goed startpunt kunnen de federale functionarissen zijn die in dit artikel worden genoemd.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Wereld

Zwarte man door zestig politiekogels doorzeefd, politie noemt het ‘zelfverdediging’

Published

on

Zwarte man

In de Amerikaanse stad Akron, Ohio, zijn protesten uitgebroken nadat een zwarte man door politieagenten is doodgeschoten. Volgens de politie zou de 25-jarige Jayland Walker een schot gelost hebben en zou hij gemaskerd zijn geweest, hoewel dat uit geen van de vrijgegeven beelden duidelijk blijkt. Walker werd door minstens zestig politiekogels doorzeefd.

Het officiële verhaal van de politie luidt dat Walker na een kleine verkeersovertreding gemaand werd zijn auto aan de kant te zetten. Hierop zou hij zijn doorgereden, waarna hij vanuit zijn auto op de politieagenten schoot. Walker werd door meerdere politieauto’s enkele minuten achtervolgd. Nadat hij eindelijk stopte, zette hij het op een lopen. Volgens de politie droeg hij een bivakmuts. Omdat de agenten vreesden dat Walker nog eens zou schieten, werd hij door de agenten neergeschoten. In de auto zou een vuurwapen zijn aangetroffen.

Zondag hield de politie een persconferentie om het doodschieten van Walker te verantwoorden. Daarbij werden de beelden van de bodycam van slechts een van de acht betrokken agenten getoond. Die zijn dusdanig korrelig, dat niet te zien is of Walker inderdaad gemaskerd was, zoals de agenten beweren. Ook valt uit de beelden van een verkeerscamera niet op te maken dat Walker werkelijk op de agenten heeft geschoten, zoals eveneens beweerd wordt.

De advocaat van de familie Walker heeft na het zien van de beelden laten weten ‘zeer verontrust’ te zijn over de beschuldigingen van de politie aan het adres van Jayland Walker. Volgens hem probeert de politie Walker opzettelijk af te schilderen ‘als een gemaskerd monster met een pistool’ en was er niets dat rechtvaardigt dat Walker bij het wegrennen zo onder vuur genomen werd. Hoeveel kogels er zijn afgevuurd is nog niet duidelijk, wel heeft de schouwarts vastgesteld dat er ‘meer dan zestig wonden’ in het lichaam van Walker zaten.

Direct na het delen van de videobeelden, trokken veel mensen naar het politiebureau om te protesteren tegen politiegeweld tegen zwarte mensen. De burgemeester van Akron heeft het doodschieten van Walker ‘hartverscheurend’ genoemd, maar vroeg de inwoners van de stad tegelijkertijd hun rust en kalmte te bewaren. De politie is een intern onderzoek gestart. Volgens burgerrechtenorganisatie NAACP bestaat er echter geen twijfel over wat er is gebeurd: ‘Dit was een moord. In koelen bloede.’

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Schaf de CIA af

Published

on

cia

Zowat elke waardeloze escapade van het Amerikaanse buitenlands beleid van de jaren vijftig tot het einde van de jaren zeventig gaat terug op de CIA. 

CIA Van de catastrofale staatsgreep van de Iraanse president Mohammad Mossadegh in 1954, de regimewisseling van de Guatemalteekse president Jacobo Arbenz omdat hij het aandurfde om United Fruit op de tenen te trappen, het fiasco van de Varkensbaai, de vele, sommige nogal belachelijke, pogingen om Fidel Castro, Zuid De ondergang van de Vietnamese leider Ngo Dinh Diem, een mogelijke rechtse Cubaanse link met de moord op JFK, de moord op de Chileense generaal Rene Schneider en de omverwerping van de Chileense president Salvador Allende, de Watergate-inbraak en nog veel, veel meer – de vingerafdrukken van de CIA waren al deze misdaden. 

Het werd zo erg dat twee hooggeplaatste, echt-centristische regeringsfunctionarissen opriepen tot het schrappen van de CIA: senator Patrick Moynihan in 1995 en president Harry Truman in 1963.

Een nieuw boek bewijst het. Jefferson Morley’s  Scorpion’s Dance, de president, de Spymaster en Watergate ,  beschrijven tientallen jaren van CIA-grappige zaken, en er waren er heel veel. Inderdaad, als je je ooit afvraagt ​​hoe de wereld zo’n puinhoop is geworden en wie daarvoor verantwoordelijk is, lees dan dit boek. En er is geen reden om aan te nemen dat de onzin is gestopt of dat de CIA, ondanks de Taliban, zich op de een of andere manier stilletjes met haar eigen zaken bemoeit en haar papavervelden in Afghanistan water geeft.

Nee. De CIA leidde terroristen op in het hele Midden-Oosten en nazi’s in Oekraïne. Ze zijn er nog steeds mee bezig, hoewel hun avonturen aan de Russische grens tot verreweg de meest dodelijke ramp leiden in een geschiedenis die doorzeefd is met hen, om de simpele reden dat de Russische caper op elk moment nucleair kan worden. Aan de manier waarop ze zich hebben gedragen, lijkt het alsof de CIA dat wil. Als Biden het agentschap kan controleren en een nucleaire winter en radioactieve wereldwijde massadood kan voorkomen, zal ik erg onder de indruk zijn.

Morley’s boek richt zich op de relatie tussen president Richard Nixon en CIA-directeur Richard Helms. Hun ietwat ongemakkelijke, edgy teamwerk leidde tot debacles in binnen- en buitenland. Met de goedkeuring van Nixon bespioneerde Helms illegaal de anti-oorlogsbeweging. Ondertussen hielp de CIA de moord op generaal Schneider – omdat hij een civiele machtsoverdracht steunde en Allendes legitieme presidentschap niet ongedaan zou maken, iets dat de kribbige trots van Nixon en zijn adviseur Henry Kissinger diep beledigde – moedigde fascistische moordenaars aan om achter Allende aan te gaan. . Het gaf aan dat de VS hun excessen niet alleen niet zouden stoppen, maar ze ook zouden steunen.

En Chili bedreigde niet eens een vitaal Amerikaans belang. Het was van internationale betekenis voor Washington. Maar Morley merkt op: „Chili was belangrijk als theater in de Koude Oorlog.” En de VS stal de show. De anti-Allende-coup leverde een geweldige prestatie van hoe Nixon en Helms de CIA inzetten om vrijheid, eerlijkheid, democratie en fatsoen te vernietigen. Het luidde tientallen jaren van openlijk fascisme in onder Pinochet. Maar de Amerikaanse elites vonden dit de moeite waard. Het beheer van de publieke perceptie dat Washington de koude oorlog aan het winnen was, bleef van het grootste belang, en hoe opzichtiger de tentoonstelling, hoe beter.

Dit was en blijft typisch. Washington gelooft dat het moet worden gezien als winnend en zijn vijanden als volkomen verdorven. “Het staat buiten kijf dat het idee om een ​​spectaculaire misdaad te plegen,” schrijft Morley, “en Cuba de schuld te geven als een manier om Castro omver te werpen, medio 1963 in omloop was op de hoogste niveaus van het Pentagon en de CIA.” Klinkt bekend? Vervang Cuba door Rusland en Castro door Poetin en je zult zien dat er in 50 jaar weinig is veranderd. 

De CIA bezit een zeer mager draaiboek, bijna uitsluitend doorspekt met mislukte strategieën, maar dit falen lijkt het bureau er nooit van te weerhouden dezelfde idiotie te herhalen, in de hoop op een ander resultaat: Einsteins definitie van waanzin. En volgens die regel was Helms een van de gekste van allemaal. “Roems, zoals Nixon, waren voorstander van actie. Het communisme, meenden ze, moest overal worden weerstaan. Zelfs met het manifeste fiasco van Vietnam hebben Helms en Nixon de strategie nog steeds verdubbeld. Nu is het communisme in de eenentwintigste eeuw misschien op de terugtocht, maar het fanatieke, paranoïde gevoel van een bedreiging voor Amerika verzadigt de hogere regionen van Washington. Dat in combinatie met andere gouvernementele kwalen is giftig.

“Een van de belangrijkste erfenissen van Nixon en Helms was cynisme”, schrijft Morley, en later dat van het Amerikaanse volk: “Bij gebrek aan een geloofwaardige verklaring voor Kennedy’s dood, explodeerde het wantrouwen jegens de regering en werd samenzweringsdenken gelegitimeerd.” En wie zegt dat het niet legitiem was? De CIA, de maffia, de anti-Castro Cubanen hadden allemaal een hekel aan Kennedy, en hun sluwheid was allemaal met elkaar verweven. 

Robert Kennedy ging er inderdaad van uit dat een dergelijke dodelijke combinatie zijn broer had gedood, maar Morley merkt op dat hij er niet naar kon handelen totdat hij president werd. Heel handig deed hij dat niet. En de moord op JFK werd onder het tapijt geveegd. Zoals Morley over de Franse president Charles De Gaulle schrijft: “Niet lang na Dallas voorspelde hij dat de Amerikaanse overheid zou terugschrikken om de raadselachtige misdaad van Dallas te onderzoeken. ‘Ze willen het niet weten,’ zei De Gaulle. ‘Ze willen het niet weten. Ze zullen zichzelf niet toestaan ​​om erachter te komen.’”

Het onderzoek van de Frank Church-congrescommissie aan het eind van de jaren zeventig naar misbruik door de CIA en de FBI markeerde het hoogtepunt van de inspanningen van de regering om deze schimmige criminele ondernemingen aan het licht te brengen. Het is sindsdien steil bergafwaarts gegaan en een duik in de duisternis. Na 9/11 kwam de waanzinnige oorlog tegen het terrorisme, toen het veel erger werd. 

Met carte blanche van de regering van George “Mission Accomplished” Bush, martelde de CIA onschuldige mensen op zwarte locaties over de hele wereld. Deze zinloze en gruwelijke wreedheden werden nooit vervolgd. In feite, Barak “Ik ben goed in het doden van mensen”, veegde Obama ze opzettelijk onder het tapijt en de zaken verslechterden alleen maar tijdens zijn regeerperiode. Maar ze stortten naar een dieptepunt onder Joe “Russische regimeverandering” Biden: dankzij de CIA en de speciale troepen van de VS in Oekraïne kan de mensheid over de afgrond turen naar nucleaire vernietiging.

Volgens de New York Times op 25 juni “zijn sommige CIA-personeelsleden in het geheim blijven opereren in [Oekraïne], voornamelijk in de hoofdstad Kiev, en leiden ze veel van de enorme hoeveelheden inlichtingen die de Verenigde Staten delen met Oekraïense troepen.” Omdat de Russen dit natuurlijk weten, is het een recept voor een nucleair Armageddon. Als de CIA dat voor elkaar krijgt, zal dat zijn ergste gruweldaad tot nu toe zijn, veel, onvergelijkbaar erger dan zijn mogelijke betrokkenheid bij de moord op Kennedy.

Biden zegt dat hij de Derde Wereldoorlog wil vermijden, maar zijn acties vertellen een ander verhaal. Dit is iets waarvoor hij zal boeten bij de peilingen in 2022 en 2024, maar dat is koude troost. We zouden tegen die tijd allemaal dood kunnen zijn vanwege zijn nucleaire vaardigheden. 

“Zoals gebruikelijk lijkt het erop dat de regering het van twee kanten wil hebben: het Amerikaanse volk verzekeren dat het wordt ‘in bedwang gehouden’ en dat we niet ‘in oorlog’ zijn met de Russen, maar alles doen behalve het planten van een Amerikaanse soldaat en vlag binnen Oekraïne”, schreef Kelley Vlahos in het Responsible Statecraft van 27 juni. “George Beebe … van het Quincy Institute … vraagt ​​zich af of Washington zelfs weet hoe ver het hier gaat.” Waarschijnlijk niet en speelt dus een onrechtvaardig arrogant spel met het lot van de mensheid. Wie gooit de dobbelstenen in dat spel? De CIA natuurlijk

Dit is het bureau dat Helms ons heeft nagelaten: gewelddadig, crimineel, geheimzinnig, wetteloos, het is een agglomeratie van moordenaars en folteraars die ongestraft over de hele wereld razen. Voormalig CIA-directeur Mike Pompeo pochte over het bureau: “We hebben gelogen, we hebben vals gespeeld, we hebben gestolen.” Dat zijn helaas slechts de overtredingen van het agentschap. Het zijn de misdrijven waar u zich zorgen over zou moeten maken. 

De CIA werkt niet alleen samen met nazi’s, ze traint ze ook. En het doet dat recht onder de neus van een land diep, tektonisch beledigd door het nazisme en, toevallig, gewapend met meer kernkoppen dan de VS. Dus momenteel flirt de CIA met de ultieme genocide, het uitsterven van de menselijke soort. Het is een instrument van het vleesgeworden kwaad. Los het op.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN