Connect with us

EU

Geen verrassing, Parijs is Parijs niet meer

Published

on

moslims

Zo blij dat ik Parijs in de jaren zeventig heb bezocht … toen het nog een relatief islamvrij Parijs was.

Frankrijk kent al tientallen jaren massale immigratie. Ondanks de wil van een meerderheid van de Fransen om hieraan een einde te maken, nemen de stromen die elk jaar in het land aankomen alleen maar toe. Immigratie en communitarisme versnelden een ingrijpende transformatie van de bevolking van het land. Gedurende deze tijd vermenigvuldigt de president van de Republiek de dappere verklaringen zoals zoveel slagen van het zwaard in het water ten opzichte van een situatie die het elke dag lijkt te overschrijden.

Recente immigratie

In tegenstelling tot wat sommige historici ons willen doen geloven, is Frankrijk geen oud immigratieland. Immigranten begonnen te arriveren in nummers met de eerste industriële revolutie in de late 19 e eeuw. De nieuwkomers waren Belgisch, Italiaans, Pools, enz. ( 1 ).

De opkomst van de economie tijdens de ”  glorieuze jaren dertig  ” heeft de immigratie uit met name Spanje, Portugal, Joegoslavië en Afrika opnieuw geactiveerd. De toestemming voor gezinshereniging uit 1976, verblijfsvergunningen zonder telling en de afwijking van het recht op asiel hebben de afgelopen decennia de voorkeur gegeven aan massale niet-Europese immigratie.

Aankomst stroomt

Terwijl de immigratiestromen al hoog waren tijdens de glorieuze jaren dertig, zijn de legale en illegale aankomsten in Frankrijk de laatste tijd alleen maar toegenomen.

  • Het aantal eerste verblijfsvergunningen dat elk jaar aan niet-Europese onderdanen wordt verleend, steeg van 204.000 in 2010 tot 264.800 in 2018 ( 2 ). Het aandeel werkende immigratie onder degenen die legaal Frankrijk binnenkomen is erg laag en vertegenwoordigde slechts 12% in 2018.

Het migratiesaldo (binnenkomsten minus uitgangen) van immigranten ligt op een hoog niveau en benadrukt alleen al in 2017 191.000 extra buitenlanders ( 3 ). Afrika is het eerste continent van herkomst voor immigranten.

  • Wat illegale immigratie betreft, zijn de cijfers voor binnenkomst op het grondgebied sinds 2019 niet meer door de administratie meegedeeld. Het National Centre for Migration Analysis van het ministerie van Binnenlandse Zaken schatte in 2018 dat het aantal illegale immigranten dat Frankrijk binnenkomt jaarlijks steeg van 26.000 in 2014 tot 79.500 in 2017 (4).

Nieuwe immigratiekanalen breiden zich uit in ons land. Ze vertrouwen op systemen zoals sociale bijstand voor kinderen en asiel om een ​​regeling in Frankrijk te bereiken. Het zeer lage verwijderingspercentage fungeert als een veilige haven voor buitenlanders die ten onrechte gebruik maken van hun minderheid of van bescherming onder asiel.

  • Jonge buitenlanders worden steeds talrijker om te profiteren van hun minderheid om zorg te vragen in het kader van de sociale bijstand aan kinderen (ASE). Volgens het ministerie van Justitie  zijn in 2018 ”  slechts ” 17.000 nieuwe mensen die niet-begeleide minderjarigen hebben geïdentificeerd geïdentificeerd. Deze cijfers negeren het totale aantal buitenlanders dat op het grondgebied aankomt en bescherming heeft aangevraagd leeftijd en die zelfs hun verzoek hebben afgewezen, keren niet terug naar hun land ( 5 ).
  • Asielverzoeken zijn sinds 2013 verdubbeld. Terwijl dat jaar 66.250 verzoeken werden gedaan, waren dit 123.600 in 2018 ( 6 ). Samen met Duitsland is Frankrijk een van de landen met niet alleen de meeste asielaanvragen in Europa, maar het is ook een van de enige Europese landen die het aantal asielaanvragen ziet toenemen. Frankrijk lijdt onder secundaire asielstromen: mislukte aanvragers in andere Europese landen beproeven hun geluk in Frankrijk, een land waarvan de president aan het begin van zijn mandaat zijn prioriteit heeft aangekondigd om  alle migranten te ‘  beschermen ‘ ( 7 ).

Het aantal aankomsten van buitenlandse minderjarigen en asielzoekers is zodanig gestegen dat een administratieve verdeling op het nationale grondgebied is ingevoerd. Deze systemen vormen een aanvullende indicator van het door de overheid geïmplementeerde beleid voor gedwongen vestiging ( 8 ).

De ballingschap van de Fransen in de lift

Terwijl de immigratie, met name van buiten Europa, alleen maar toeneemt in Frankrijk, verlaten steeds meer Fransen het land. Het aantal Fransen dat buiten Frankrijk woont, is het afgelopen decennium aanzienlijk toegenomen (+ 81%). In totaal 1,8 miljoen Fransen, vaak gekwalificeerd, die in het buitenland wonen. De belangrijkste Franse landen van bestemming zijn Zwitserland, de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk ( 9 ).

De buitenlandse bevolking

De cijfers van de laatste volkstelling in 2015 laten een populatie van allochtone achtergrond zien die significant zou zijn zonder al te groot te zijn. Van de 66 miljoen inwoners heeft Frankrijk 4,42 miljoen buitenlanders. Buitenlanders aanwezig in Frankrijk zijn in volgorde van belangrijkheid Algerijnen, Portugezen, Marokkanen, Turken, Italianen en Tunesiërs ( 10 ).

Bovendien hebben 2,41 miljoen Fransen geboren buiten Frankrijk de nationaliteit verkregen door middel van administratieve procedures.

De minister van Binnenlandse Zaken concludeert dat de toevoeging van Fransen door verkrijging van buiten Frankrijk geboren nationaliteit en buiten Frankrijk geboren buitenlanders de immigrantenpopulatie vormen, die 6,17 miljoen mensen of 10% van de bevolking zou vertegenwoordigen. ( 11 ).

Deze gegevens negeren gegevens die moeilijk te kwantificeren zijn, zoals het aantal illegale immigranten in het land, de weigering om bepaalde tweede generatie Fransen te assimileren, etnisch separatisme en de opkomst van moslimcommunitarisme in Frankrijk. , het aantal buitenlanders in een onregelmatige situatie op het grondgebied varieert tussen 340.000 en 1,6 miljoen .

De evolutie van het aantal kinderen dat is geboren met een islamitische voornaam illustreert de ingrijpende transformatie van het land: terwijl in 1968 slechts 3% van de pasgeborenen in Frankrijk een islamitische voornaam kreeg, waren ze 21,6% in 2018 ( 12 ).

Bij gebrek aan etnische statistieken is een andere index van de transformatie van de Franse bevolking de detectie van sikkelcelanemie. Deze genetische ziekte die alleen mensen uit West-Indië en Afrika treft, werd in 2016 met 39,39% van de pasgeborenen op het Franse vasteland gescreend ( 13 ). in juli 2018 werd de publicatie van deze beschamende indicator sindsdien stopgezet … ( 14 ).

https://youtu.be/7m8g_w7i0wc

Het geboortecijfer, een factor in de transformatie van de Franse samenleving

Als de vruchtbaarheid van buitenlandse vrouwen in Frankrijk lager is dan in hun land van herkomst, hebben allochtone vrouwen gemiddeld 2,6 kinderen, terwijl dit gemiddelde 1,77 is voor in Frankrijk geboren mensen ( 15 ) . Terwijl 15% van de in 2000 geboren kinderen een buitenlandse ouder had, waren ze 24% in 2016. In 2014 had bijna 40% van de pasgeborenen in Frankrijk een grote allochtone ouder ( 16 ).

Als het geboortecijfer van het Frans de stabiliteit van de bevolking niet waarborgt, levert het grote aantal geboorten van kinderen van buitenlandse ouders of van immigrantenachtergrond een belangrijke bijdrage aan de transformatie van de bevolking van het land.

Integratie en assimilatie afgebroken

Terwijl, tijdens de periode die bekend staat als de Dertig Glorieuze Perioden, de assimilatie van een hoofdzakelijk Europese buitenlandse bevolking werkte, lijkt het ”  Franse model ” te zijn afgebroken sinds de jaren 1980. De roekeloze opening van grenzen, verre van groei en het ‘  goede samenleven  ‘, zorgde ervoor dat een immigratie van armoede zich op de een of andere manier in het land kon vestigen. Dit gebrek aan integratie en assimilatie wordt met name weerspiegeld door steeds meer sloppenwijken aan de rand van grote steden en door stedelijke gebieden waar criminaliteit en islamisme groeien.

  • Niet minder dan 750 gevoelige stedelijke gebieden zijn geteld in Frankrijk ( 17 ). Als de namen van de districten die profiteren van het ”  stadsbeleid  ” regelmatig veranderen, wordt de interventie bij sommigen van hen van de politie en meer in het algemeen van geüniformeerde ambtenaren een steeds riskantere missie.
  • Wat delinquentie betreft, tonen de statistieken van het ministerie van Binnenlandse Zaken een oververtegenwoordiging van buitenlanders bij de beschuldigde van misdrijven en misdrijven begaan in Frankrijk. Dit is te zien aan het aantal vreemdelingen in Franse gevangenissen, dat wordt geschat op 15.000 of 22% van de gevangenispopulatie ( 18 ).
  • Het werkloosheidspercentage voor buitenlanders is het dubbele van dat van Fransen ( 19 ).
  • Hoewel immigratie wordt gepresenteerd als een pluspunt voor het land, toont een recente studie aan dat buitenlanders van de eerste generatie 4 keer meer sociale minima gebruiken dan autochtonen ( 20 ).

Oververtegenwoordiging van het aantal delinquenten, van het gebruik van sociale bijstand, van het aantal werklozen: onze politieke leiders geven vaak commentaar op de verslechtering van de situatie, waarbij ze ervoor zorgen geen herovering van de verloren gebieden te organiseren en een einde te maken aan een immigratie waarvan het falen duidelijk is.

Islamisering in beweging

Terwijl er in Frankrijk, net als in andere Europese landen, een secularisatie van de etnische bevolking is, vordert de praktijk van de moslimreligie alleen maar. Dit is te zien aan het aantal moskeeën, dat steeg van 100 in 1970 tot 2500 in 2016 ( 21 ). Er zijn 152 moskeeën waar de salafistische islam wordt uitgedeeld ( 22 ).

Er zijn talloze parlementaire rapporten en onderzoeken die wijzen op de snelle vooruitgang van het islamisme in Frankrijk. Deze vooruitgang maakt deel uit van een meer algemene context van de opkomst van het communitarisme en identiteitsclaims ( 23 ). Voor een groeiend deel van de moslimbevolking moet de islamitische wetgeving voorrang hebben op de wetten van de Republiek. Deze overtuiging is vooral uitgesproken onder recent aangekomen moslimmigranten ( 24 ).

Migratiebeleid van de overheid: verklaringen van korte duur en inactiviteit

President Macron lijkt zich ervan bewust te zijn dat het ongebreidelde migratiebeleid van de regering niet door de meerderheid van de Fransen wordt ondersteund ( 25 ). Hij vermenigvuldigt de verklaringen waaruit blijkt dat hij de immigratie wil beheersen. De vaststelling van quota voor arbeidsimmigratie, de hervorming van de medische hulp van de staat en de bestrijding van illegale immigratie zijn op hun beurt voorgesteld, tot op heden zonder concrete maatregelen. is aangenomen. Erger nog, de oorzaken van massa-immigratie worden nooit rechtstreeks aangepakt:

  • Gezinshereniging wordt nooit in twijfel getrokken, ook al impliceert dit massale immigratie.
  • Bescherming door middel van asiel en sociale bijstand voor kinderen wordt massaal afgeleid van het oorspronkelijke doel om een ​​nieuw immigratietraject te worden.
  • Het herstel van de grenscontroles van het land wordt nooit overwogen, terwijl het een illegale refoulement van illegale immigranten mogelijk zou maken.
  • Frankrijk heeft een bijzonder soepel beleid met betrekking tot de vernieuwing van illegale immigranten, waardoor het in het lage gemiddelde van Europese landen wordt geplaatst ( 26 ).

Deze verschillende factoren dragen bij aan het handhaven van een immigratielucht in Frankrijk. Ondertussen hebben andere Europese landen, zoals we zagen in onze presentatie van de grote vervanging in Europa, energieke maatregelen genomen om migratiestromen te beteugelen en verlies van hun identiteit te voorkomen.

Terwijl in de reguliere media, en met name op de openbare radio, een pro-migrantendiscours wordt verspreid in programma’s (27), worden klokkenluiders vervolgd en soms zwaar veroordeeld, in overeenstemming met de eisen van het parket (28). De recente overtuiging van Generation Identity-activisten die een symbolische actie hebben uitgevoerd in de Col de l’Echelle in de Alpen, illustreert dit op een opbouwende manier.

De komende jaren zal uitwijzen hoe lang dit migratiebeleid, gebaseerd op belangrijke principes volledig bovengronds, duurzaam zal zijn. President Macron’s recente reis naar Mayotte gaf hem een ​​glimp van de chaos die een laks beleid op dit gebied kan veroorzaken. Kunnen we hopen dat het bijdraagt ​​aan een gezond bewustzijn?

Paul Tormenen
2019/10/28

(1) ”  Bewijs van de realiteit van de grote vervanging “. JY Le Gallou. Polémia. 23 april 2019. ”  Immigranten in Frankrijk  “. Collectief werk. Franse documentatie. 2014.

(2) ” Draaitabel van verblijfstitels (nieuwe regio’s)  “. Ministerie van Binnenlandse Zaken. 12 juni 2019.

(3) ”  Immigranten, buitenlanders  “. INSEE. 2019.

(4) ”  Grenzen met Italië en Spanje onder druk  “. Le Figaro. 19 maart 2018.

(5) ”  Jaarlijks activiteitenverslag 2018  “. PJJ. Ministerie van justitie. ”  Buitenlandse minderjarigen, de nieuwe immigratieroute  “. André Posokhow. Polémia. 4 juni 2018.

(6) ”  Asielaanvragen “. Ministerie van Binnenlandse Zaken. 12 juni 2019.

(7) ” Emmanuel Macron wil niet langer een migrant op straat  “. De Parijse. 28 juli 2017.

(8) “Ondergaat Frankrijk nederzettingenimmigratie? “. P. Tormenen. Polémia. 5 januari 2019.

(9) ”  Ontheemdingscijfers “. Senaat. 2019.

(10) ” Distributie van buitenlanders per nationaliteitsgroep in 2018  “. INSEE. 2019.

(11) ”  De belangrijkste gegevens over immigratie naar Frankrijk vanaf 12 juni 2019 “. Ministerie van Binnenlandse Zaken. 12 juni 2019.

(12) ”  Toename van moslimvoornamen in Frankrijk “. Fdesouche. 29 juli 2019.

(13) “ Sikkelcelanemie: de belangrijkste vervangingskaart bijgewerkt. Cijfers 2016  ”. Fdesouche. 13 november 2017.

(14) ”  Waarom het bureau voor screening op sikkelcelziekte gesloten “. Bevrijding. 21 september 2018.

(15) “  Frankrijk heeft de hoogste vruchtbaarheid in Europa. Is het te wijten aan immigranten  ? ».Populatie en samenlevingen. INED. Juli 2019.

(16) ”  Geboorte in Frankrijk: de beslissende impact van immigratie  “. L’Express. 18 juli 2018.

(17) ”  Gevoelige stedelijke gebieden “. INSEE. 13 oktober 2016.

(18) ”  Onveiligheid en delinquentie in 2018: eerste statistische beoordeling “. Ministerie van Binnenlandse Zaken. 31 januari 2019.
“Meer dan één op de vijf gevangenen in Frankrijk heeft de buitenlandse nationaliteit  “. Le Figaro. 16 februari 2018.

(19) “  Dashboards van de Franse economie. Buitenlanders, immigranten  ”. INSEE. 27 februari 2018.

(20) ”  Maken immigranten misbruik van ons systeem?  “. Capital. 7 april 2015.

(21) ‘ Islam. Sinds 1970 is het aantal moskeeën vermenigvuldigd met 24  ”. Breizh Info. 13 maart 2016.

”  Missie van informatie Plaats en financiering van de islam in Frankrijk  “. Senaat. 27 januari 2016.

(22) ”  Het aantal salafistische moskeeën neemt nog steeds toe in 2018 tot 152  “. Observatorium van islamisering. 11 juli 2018.

(23) ”  Islamisme: 30 jaar verzaking  “. P. Tormenen. Polémia. 12 mei 2019.

(24) ”  Moslims in Frankrijk. 30 jaar na de Creil-sjaals-affaire  ”. FIOV. 23 september 2019.

(25) ”  Immigratie: de blik van de Fransen  “. FIOV. 4 december 2018.

(26) ”  Financiële rekening  “. Franse senaat. ”  Zwitserland stuurt opnieuw vluchtelingen terug naar oorlogsgebieden  “. RTS. 21 april 2019.

(27) Observatorium voor journalistiek. Verzoek ”  migranten Frankrijk cultuur Frankrijk inter  “.

(28) Veroordelingen in eerste aanleg in juni 2018 door Nicolas Dupont-Aignan voor het hebben genoemd van een ”  migratie-invasie  ” in een tweet van 17 januari 2017, veroordeling van activisten van Génération Identitaire in augustus 2018 voor actie tegen de Frans-Italiaanse grens in 2017 op de Col de l’Echelle in de Alpen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

EU

Toename gewelddadige aanvallen op moskeeën en moslims in Duitsland

Published

on

moslims

Tussen januari 2014 en juni 2021 waren er in Duitsland in totaal 768 gewelddadige aanvallen op moskeeën en moslims. Vooral de jaren 2020 en 2021 vallen op met meer dan 140 aanslagen, al zal het aantal niet-gemelde daden van dit soort – waaronder vandalisme, aanzetten tot haat, brandstichtingen en lichamelijk letsel – waarschijnlijk beduidend hoger zijn.

moslims Er zijn dit jaar al talloze aanslagen geweest op moskeeën. In januari meldde de media dat vanuit een appartement op het Islamisches Kulturcenter Halle Saale eV is geschoten met een luchtbuks.

De cijfers zijn gepubliceerd door Brandeilig.org, het eerste landelijke meldpunt voor anti-moslim racisme. De onafhankelijke antidiscriminatievereniging Federatie tegen Onrecht en Racisme e. V. (FAIR), gevestigd in Keulen, lanceerde een initiatief om de samenleving te sensibiliseren voor anti-moslim racisme.

Volgens het ministerie van Binnenlandse Zaken wonen er tussen de 4,4 en 4,7 miljoen moslims in Duitsland, wat overeenkomt met iets meer dan 5 procent van de totale bevolking. De meesten van hen komen uit Turkije, en elke tweede moslim komt nu uit een ander land. Er zijn ook ongeveer 2.350 moskeeën in het hele land. Duitsland heeft na Frankrijk de grootste moslimbevolking in West-Europa.

Met jaarverslagen wil Brandeilig.org nu bestaande informatielacunes met betrekking tot moskee-aanvallen en geweld tegen moslims dichten. Het initiatief publiceerde afgelopen mei het eerste #Incendiary Report voor 2018, omdat er voor dit jaar voor het eerst een betrouwbare hoeveelheid informatie was; verdere verslagen volgen.

Er werd informatie vastgelegd over het aantal aanslagen, de deelstaten waarin ze plaatsvonden, de aanleiding voor de aanslag, het verloop en de soorten aanslagen.

Voor 2018 registreerde Brandeilig.org in totaal 120 gewelddadige aanvallen van angstaanjagende proporties. In totaal werd in 84 procent van de gevallen in wisselende mate geweld gebruikt en was er ook sprake van aanzienlijke materiële schade en persoonlijk letsel. In vier procent van de gevallen lieten de daders de ledematen van varkens achter op het moskeeterrein – een bijzonder weerzinwekkende praktijk omdat veel moslims om religieuze redenen geen varkensvlees eten.

In Beieren ging het bij 25 aanslagen, wat overeenkomt met 21 procent, meestal om het gebruik van geweld tegen moslims of moskeeën. Noordrijn-Westfalen volgt op de voet met 23 aanslagen (19 procent). Er waren 14 aanslagen in Nedersaksen en 12 in Baden-Württemberg, elk overeenkomend met ongeveer een tiende van het totale aantal.

Ook in tien andere deelstaten was er geweld tegen moslims en moesten mensen voor hun leven vrezen. Alleen in Brandenburg en Saarland werden in 2018 geen aanvallen op moslims of moskeeën geregistreerd door Brandeilig.org.

In totaal zijn 54 aanslagen en daarmee bijna de helft van alle incidenten toe te wijzen aan het extreemrechtse spectrum. In zeven gevallen werd de daad gekenmerkt door racistische woordenschat of racistische symboliek (bijvoorbeeld het bekladden van hakenkruizen op gevels).

Vijftien gevallen zijn terug te voeren op een buitenlandse ideologie (gedefinieerd als “alle buitenlandse niet-religieuze ideologieën”). Tekenen die verwijzen naar de Koerdische nationalistische Partiya Karkerên Kurdistanê (PKK) of duidelijke verantwoordelijkheidsclaims zijn volgens het rapport aanwijzingen hiervoor.

Er zijn 16 gevallen van tegenstrijdige omstandigheden in het buitenland (zonder voldoende aanwijzingen voor een ondubbelzinnige toewijzing aan een buitenlandse ideologie). Het aantal incidenten dat aan geen enkele politieke motivatie kan worden toegeschreven, is 28.

Het meest voorkomende type aanval, met 44 procent, is vandalisme in verschillende mate. Denk aan graffiti, het achterlaten van een kadaver of kapotte ruiten, waarbij de gebeurtenissen van het misdrijf aan een breed spectrum onderhevig zijn. Er zijn ook negen brandstichtingen geweest, b.v. B. door zelfgemaakte molotovcocktails te gebruiken tegen moskeeën. Twee mensen raakten gewond.

Andere soorten geregistreerde aanvallen zijn haatzaaiende uitlatingen (21), belediging (7) of bedreiging (7). Twee mensen raakten gewond door het gebruik van luchtgeweren. Ook ruimtes die verbonden zijn met een moskee – zoals bibliotheken, evenementenruimtes of wooneenheden – werden aangevallen.

In Beieren vond een bijzonder weerzinwekkende daad plaats, die volgens het rapport niet in een categorie kan worden ingedeeld maar kennelijk een extreemrechtse achtergrond heeft. Op de bouwplaats van een moskee in Regensburg werden kruisen geplaatst met daarop de namen van de slachtoffers van de terroristische aanslagen van 2016 in Brussel. Destijds had de “Beierse Identitaire Beweging” het feit erkend. Ook al wordt het niet in het rapport uiteengezet, het doel hiervan is om de oorzaak van dergelijke gewelddaden toe te schrijven aan leden van de religieuze moslimgemeenschap en hen te stigmatiseren.

Met een aanvullend onderzoek onder 68 van de 120 getroffen gemeenschappen kon het Brandeilig-initiatief ook een gedetailleerder beeld schetsen van de enorme omvang van het geweld tegen moslims.

77 procent van de ondervraagden gaf aan de schade zelf te hebben gerepareerd omdat de verzekering de kosten niet wilde dekken. Door middel van donaties werd ongeveer 211.230 euro opgehaald. Hoewel het rapport de financiële omvang van de materiële schade niet beschrijft, geven de fondsen die zijn opgehaald om het op te ruimen op zijn minst een vaag idee van de omvang van de schade. In één geval heeft de verzekeringsmaatschappij het contract voor de betreffende gemeente opgezegd nadat de kosten waren gedekt.

Het is ook verontrustend dat ongeveer de helft van de ondervraagden “ja” antwoordde op de vraag of er eerder aanslagen waren geweest. Bovendien werd de politie in sommige gevallen pas ingeschakeld als de aanvallen frequenter werden. Dit onderstreept de veronderstelling dat er in werkelijkheid veel meer vijandelijkheden waren dan gedocumenteerd door Brandeilig.org.

Terwijl het #Brandeilig-Rapport de aanslagen op moskeeën en moslims in Duitsland tot in detail beschrijft en daarmee een belangrijke bijdrage levert aan het onderzoek, is de oorzaak van deze geweldsgolf slechts oppervlakkig aangegeven en grotendeels verhuld.

Wel stellen de auteurs van het rapport dat de “rechts-populistische vleugel in het partijpolitieke landschap in Duitsland aan het versterken is en dat ook buitenparlementaire rechts-extremistische en islamofobe groeperingen” zorgen baren. Het rapport stelt echter ook dat er nauwelijks sprake is van “maatschappelijk besef van de ernst van de situatie”.

De belangrijkste verantwoordelijkheid voor het toenemende geweld tegen moslims ligt bij de heersende klasse, die de laatste jaren steeds verder naar rechts opschuift. Het creëerde het ideologische klimaat en de politieke structuren waarin geweld tegen moslims en andere minderheden nu plaatsvindt.

Vooraanstaande vertegenwoordigers van alle reguliere partijen en de media hebben deelgenomen aan de anti-moslim lastercampagne. Tegelijkertijd namen de federale en deelstaatregeringen de facto het vluchtelingenbeleid van de AfD over. Sinds de toetreding tot de Bondsdag in 2017 is de extreemrechtse partij door alle daar vertegenwoordigde partijen betrokken bij het parlementaire werk in de Bondsdag.

Extreemrechtse krachten en terroristische structuren – vaak met nauwe banden met het staatsapparaat – voelen zich hierdoor aangemoedigd en nemen steeds vaker hun toevlucht tot dodelijk geweld. De afgelopen jaren waren het bloedbad in Hanau, de aanslag op de synagoge in Halle en de moord op CDU-politicus Walter Lübcke drie van de ergste rechts-extremistische terroristische aanslagen in Duitsland sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog. Het rechtse geweld kan alleen worden gestopt door de onafhankelijke tussenkomst van de arbeidersklasse, die rechts-extremisme, militarisme en oorlog fel afwijst.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Digitale privacy

EU-landen overwegen een historisch unieke overeenkomst inzake biometrie met de VS

Published

on

eu

In een brief aan verschillende EU-lidstaten en de Commissie dreigt de Amerikaanse regering met een nieuwe voorwaarde voor visumvrije toegang. In Brussel heerst verwarring over een reactie. Het Parlement was als laatste op de hoogte van het initiatief.

Sinds de aanslagen van 11 september 2001 hebben de Amerikaanse regering en de Europese Unie verschillende overeenkomsten voor het delen van gegevens gesloten. Met de TFTP-overeenkomst krijgen de Amerikaanse autoriteiten bijvoorbeeld informatie over wereldwijde financiële transacties via het Belgische bedrijf SWIFT. De PNR-overeenkomst dwingt de overdracht van passagiersgegevens vóór elke vlucht af. Beide contracten waren controversieel onder gegevensbeschermingsactivisten en vochten om in het EU-parlement.

Een nieuw, veel verdergaand veiligheidsakkoord staat nu op de agenda. Het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid vereist directe toegang tot biometrische politiedatabanken in de EU. De vingerafdrukken en gezichtsopnamen die daar zijn opgeslagen, zijn bedoeld om de identificatie van personen in het kader van de Amerikaanse immigratiecontroles te vergemakkelijken.

Eerst vrijwillig, daarna verplicht vanaf 2027

Het initiatief staat bekend als het Enhanced Border Security Partnership (EBSP). Deelname is in eerste instantie vrijwillig. Vanaf 2027 wordt het echter een vereiste in het Amerikaanse Visa Waiver Program (VWP), waarmee maximaal 90 dagen visumvrij naar de Verenigde Staten kan worden gereisd.

De regering in Washington heeft de regels in het visumvrijstellingsprogramma meermaals aangescherpt. Sinds 2006 zijn reizigers verplicht om biometrische paspoorten bij zich te hebben. In 2008 volgde de verplichting tot preregistratie van binnenkomst in het ESTA-reistoestemmingssysteem.

Tot slot moesten alle VWP-deelnemers bilaterale overeenkomsten ter voorkoming en bestrijding van zware criminaliteit (PCSC) hebben. In individuele gevallen is het wederzijds mogelijk om vingerafdrukken en DNA-profielen op te vragen.

Commissie heeft ook een brief ontvangen van de Amerikaanse ambassadeur

Dus als de Europese regeringen weigeren hun databases te openen als onderdeel van het EBSP-initiatief, bestaat het risico om uit het VWP te worden gegooid. Verschillende EU-lidstaten hebben in februari via de Amerikaanse ambassades een brief van Washington ontvangen, waaronder Frankrijk, Duitsland en Zwitserland. De exacte inhoud is geheim, verzoeken om vrijheid van informatie bij het Bondsministerie van Binnenlandse Zaken en de Kanselarij liepen op niets uit.

Op EU-niveau zorgen de plannen voor de EBSP nu voor verwarring. Want ook de EU-commissie heeft een brief ontvangen van de Amerikaanse ambassadeur bij de EU. Daarin wordt de Unie uitgenodigd voor een “technische dialoog” over de implementatie van de nieuwe verordening in de lidstaten.

Verdere details van de brief blijven geheim . Openbaarmaking heeft een “negatief effect op het klimaat van vertrouwen” tussen de bevoegde autoriteiten aan EU- en VS-zijde, schrijft de Commissie op verzoek.

In ruil daarvoor geen gegevens over Amerikaanse burgers

In Brussel wordt betwist of de Commissie überhaupt verantwoordelijk is voor het onderhandelen over dergelijke overeenkomsten. Omdat de EBSP bilaterale overeenkomsten tussen regeringen zou zijn. Al in 2008 had de Commissie op verzoek van de Raad echter onderhandeld over overeenkomsten in het kader van het VWP in een “tweesporenbenadering” .

Ondanks de juridische onduidelijkheid heeft het Franse voorzitterschap het initiatief uit Washington opmerkelijk snel afgehandeld. Slechts een maand later stelde de regering in Parijs een gezamenlijke reactie op de Amerikaanse brieven op . Daarin wordt de Amerikaanse autoriteiten gevraagd om de gevraagde opening van biometrische databanken te specificeren.

Zo is het onduidelijk welke van de miljoenen Europese biometrische gegevens interessant zijn voor de Europese politiediensten en welke Amerikaanse systemen in ruil daarvoor toegankelijk moeten worden gemaakt voor Europese grensautoriteiten. Zo onderhoudt het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid de IDENT-database , waarin vingerafdrukken en gezichtsopnamen van ongeveer 270 miljoen mensen worden opgeslagen . Dit zijn echter uitsluitend mensen die de Verenigde Staten zijn binnengekomen of geprobeerd hebben binnen te komen. Biometrische systemen voor Amerikaanse burgers bestaan ​​niet op federaal niveau.

eu

Bij de grenscontroles in de VS worden vingerafdrukken en gezichtsopnamen uitgelezen en opgeslagen, en die zijn nu te vergelijken met EU-systemen. – Amerikaanse grensagentschap

De facto kopie van EU-informatiesystemen

Verschillende formaties van de Raad, waar de regeringen van de lidstaten samenkomen en van gedachten wisselen, hebben het EBSP-initiatief al behandeld. Zo vond er overleg plaats in de Raadswerkgroepen “Informatie-uitwisseling in het JI-gebied” en “Visa”.

Het ging ook in op de vrees dat de toegang van de VS tot biometrische gegevens in afzonderlijke lidstaten ook achterdeurtoegang tot EU-databanken mogelijk zou maken.

Toegegeven, deze toegang zou niet direct zijn. EU-leden zijn nu echter verplicht om ook nationale vingerafdrukken en gezichtsopnamen in Europese databases te spiegelen. Als het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid bilaterale overeenkomsten zou hebben met alle EU-landen, zou het een de facto kopie zijn van de EU-informatiesystemen.

EU-parlement blijft inactief

Pas na de afzonderlijke lidstaten en de Commissie heeft de Amerikaanse regering ook de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (LIBE) van het Europees Parlement geïnformeerd over de geplande toegang tot biometrische gegevens in de EU. Tot nu toe hebben de Kamerleden echter geen actie ondernomen, voor zover bekend.

Gezien de omvang van het Amerikaanse initiatief is dit verrassend. Ook urgentie is geboden, want de Raad creëert met zijn gezamenlijke reactie namens de lidstaten feiten en voert sinds eind maart zelfs gesprekken met de Amerikaanse regering. Vorige week heeft het Franse voorzitterschap samen met de Commissie het EBSP-initiatief besproken tijdens een vergadering over het visumvrijstellingsprogramma in Washington. De resultaten hiervan zijn niet openbaar gemaakt.

 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU graantekorten en een dreigende hongercrisis

Published

on

eu

De EU belemmert inspanningen van de Verenigde Naties (VN) om wereldwijde hongersnood als gevolg van oorlog en sancties af te wenden. Het plan voorziet in de doorvoer van de enorme graanvoorraden van Oekraïne over Wit-Rusland (Belarus) voor verscheping via havens aan de Oostzee. Het plan, dat wordt gesteund door VN-secretaris-generaal António Guterres, wordt beschouwd als het enige haalbare alternatief voor het onlangs geblokkeerde graantransport via de Zwarte Zee.

De EU is evenwel niet bereid haar sancties tegen de uitvoer van meststoffen uit Belarus op te heffen, een voorwaarde voor een succesvolle uitvoering van het plan. Guterres is wel voorstander van deze opheffing, om zo de wereldwijde aanvoer van meststoffen veilig te stellen.

Het is veelbetekenend dat Brussel op 3 juni de sancties tegen de Wit-Russische kunstmestproducenten nog aanscherpte. Anderzijds winnen de pogingen van de VN om de export van Oekraïens graan via de Zwarte Zee op gang te brengen, aan kracht. Rusland en Turkije maken de weg vrij voor de eerste leveringen vanuit Odessa.

De tweeledige aanpak van de VN

Vorige week hebben de Verenigde Naties tastbare vooruitgang geboekt in hun pogingen om de dreiging van een wereldwijde hongercrisis ten gevolge van de oorlog in Oekraïne en westerse sancties af te wenden. VN-secretaris-generaal António Guterres verklaarde dat het zijn bedoeling is “de voedselproductie van Oekraïne en die van Rusland en Wit-Rusland, en ook de kunstmest van deze laatsten, in de wereldmarkt te reïntegreren”.[1]

In feite zijn beide pistes, de Oekraïense en de (Wit-)Russische,  nodig om de wereldwijde voedselvoorziening veilig te stellen. De laatste tijd leverde Oekraïne ongeveer 10 procent van de tarwe en gerst in de wereld, en ongeveer 16 procent van de maïs. Rusland op zijn beurt is de belangrijkste tarwe-exporteur, en Rusland en Wit-Rusland zijn samen goed voor ongeveer 40 procent van de export van kalizout (potas) in de wereld, nodig voor de productie van kunstmest. Zonder meststoffen zal de komende oogst niet genoeg voedsel opleveren om de wereld te voeden. Sinds het begin van de oorlog in Oekraïne streeft de VN ernaar de Russische en Wit-Russische export te hervatten, samen met die van Oekraïne.

Oplossing in zicht

Een oplossing voor de uitvoer van Oekraïense tarwe – waarvan 95% traditioneel via Zwarte Zeehavens wordt doorgevoerd – is momenteel in zicht. Deze uitvoer wordt evenwel door verschillende obstakels belemmerd. Enerzijds zijn de Oekraïense havens bezet door Rusland of worden ze geblokkeerd door de Russische marine. Anderzijds heeft de Oekraïense marine de kustwateren ondermijnd om Russische aanvallen vanuit zee te voorkomen.

In eerste instantie hebben Rebeca Grynspan, secretaris van de UNCTAD (VN-ontwikkelingsorganisatie), en Martin Griffiths, coördinator voor noodhulp van de VN, hun besprekingen in Moskou vorige week als ‘constructief’ omschreven en gezegd dat zij hoopten op een oplossing. Het is bekend dat de Russische president Vladimir Poetin in principe heeft ingestemd met de beëindiging van de havenblokkade. In dat geval zou Turkije op zijn beurt de Oekraïense zeemijnen verwijderen en de graanschepen veilig door de Zwarte Zee begeleiden.[2]

Na intensieve bilaterale onderhandelingen eind mei hebben waarnemers hoop op een doorbraak in de besprekingen tussen de Turkse minister van Buitenlandse Zaken Mevlüt Çavuşoğlu en zijn Russische ambtgenoot Sergej Lavrov, gepland voor 8 juni in Ankara. Volgens berichten in de Russische en Turkse media is een succesvolle uitkomst nabij.

Sancties werken als een hagelschot

Het is echter nog steeds niet duidelijk hoe het tweede aspect van de aanpak van de VN – het mogelijk maken van de uitvoer van Russisch en Wit-Russisch graan en meststoffen – moet worden gewaarborgd. Zowel de EU als de VS kunnen zich tot dusver verschuilen achter hun bewering dat geen van deze producten onder hun sancties tegen Rusland vallen. Dit is waar, maar het verhult het feit dat enerzijds de transatlantische sancties tegen kalizouten uit Wit-Rusland nog steeds van kracht zijn, en dat anderzijds de Russische export enorm wordt gehinderd door strafmaatregelen tegen de transportsector en de financiële sector.

De vrees voor een verdere uitbreiding van de embargo-maatregelen van het Westen is een bijkomende belemmering met een negatief effect op de handel. Dit afschrikkend effect van sancties is bekend uit vroegere ervaringen. Niet zelden hebben sancties zelfs humanitaire hulp geblokkeerd. [3] Er zijn meldingen dat Washington bereid is het ‘hagelschoteffect’ [cfr. de zwerm loodjes van een jachtgeweer, waarvan er misschien maar één doel treft] van de sancties op de Russische export van graan en kalizouten tegen te gaan. Linda Thomas-Greenfield, de Amerikaanse ambassadeur bij de VN, wordt geciteerd zeggende dat geïnteresseerde bedrijven inklaringscertificaten zouden kunnen krijgen.[4]

Guterres’ Wit-Rusland-Baltisch plan

De inspanningen van de Verenigde Naties worden momenteel vooral gesaboteerd door de EU, met name door haar plannen om de Oekraïense graanvoorraden niet alleen via de Zwarte Zee, maar ook over land uit te voeren. Met name Duitsland werkt momenteel aan de organisatie van de graanexport van Oekraïne per trein via Polen en Duitsland. De uitvoer is gepland vanuit Duitse of Italiaanse havens. [5]

Er doen zich echter aanzienlijke problemen voor doordat de lading aan de Oekraïens-Poolse grens op andere treinen moet worden overgeladen, als gevolg van het verschil in spoorbreedte. Dat is zo tijdrovend dat deskundigen vrezen dat slechts een klein gedeelte van de Oekraïense voorraden op tijd zal kunnen worden weggevoerd. Een haalbaar alternatief zou het graantransport via Wit-Rusland naar een van de Baltische havens zijn, met name het Litouwse Klaipėda. Via deze route kan bijna tweederde van iets meer dan 20 miljoen ton graan, die momenteel in Oekraïne ligt opgeslagen, beschikbaar worden gemaakt. VN-secretaris Guterres heeft deze route goedgekeurd.

“Categoriek uitgesloten”

EU-sancties tegen Wit-Rusland blokkeren dit project. Minsk [Wit-Russische hoofdstad] is bereid het vervoer van het graan over zijn grondgebied te organiseren, maar eist als tegenprestatie dat de huidige sancties op sommige van zijn exporten via havens, zoals die van Klaipėda, worden opgeheven. Dit zou gedeeltelijk samenvallen met het plan van de VN om de uitvoer van kalizouten ook uit Wit-Rusland te hervatten, teneinde de voedselvoorziening in de wereld opnieuw veilig te stellen.

De EU weigert echter. Vorige week werd gemeld dat ‘de lidstaten en de Commissie’ van oordeel zijn dat “opheffing of versoepeling van de sancties tegen Wit-Rusland categoriek uitgesloten zijn.”[6] De afgelopen drie maanden heeft Brussel geprobeerd Minsk met financiële aanbiedingen weg te lokken van Rusland. Het is echter opvallend dat de EU na de sancties van 9 maart alleen aan Rusland nieuwe sancties heeft opgelegd, en niet aan Wit-Rusland. De Wit-Russische regering heeft niet gereageerd op de avances van de EU. Zij maakte duidelijk dat pogingen om een wig te drijven tussen haarzelf en Rusland tot mislukken gedoemd waren.

De prioriteiten van de EU

Op 3 juni legde de EU dus nieuwe sancties op aan Wit-Rusland. Deze sanctieronde is gericht tegen bedrijven als Belaruskali, de belangrijkste potasproducent van het land, tegen het hoofd van het bedrijf, Ivan Golovati, en tegen de exporttak, Belarusian Potash Co.[7] Het opleggen van strafmaatregelen tegen bedrijven, wier producten VN-secretaris-generaal Guterres weer beschikbaar wil stellen om een wereldwijde hongercrisis af te wenden, is een opvallend rechtstreekse belediging aan het adres van de Verenigde Naties. Het geeft aan dat de EU een hogere prioriteit geeft aan het verzwakken van vijandige staten dan aan het voorkomen van een hongercrisis.

(*) German-Foreign-Policy.com wordt gerealiseerd door een groep onafhankelijke journalisten en sociale wetenschappers die “permanent de hernieuwde pogingen van Duitsland opvolgen om terug een hoge machtsstatus te verwerven op economisch, militair en politiek vlak.” De meeste artikels zijn zowel in het Duits als het Engels beschikbaar.

[1] Sharon Marris: World hunger at ‘new high’, UN warns, with enough grain to feed millions stuck in Ukrainesky.com 19.05.2022.

[2] William Mauldin, Jared Malsin, Evan Gershkovich: Black Sea Grain Talks Gain Steam as Russia, Turkey Eye Cooperation. wsj.com 01.06.2022.

[3] Zie ook  Iran’s Shift to the East en  Hunger wird gemacht (II).

[4] William Mauldin, Jared Malsin, Evan Gershkovich: Black Sea Grain Talks Gain Steam as Russia, Turkey Eye Cooperation. wsj.com 01.06.2022.

[5] Zie ook  Die Hungerkrise.

[6] Thomas Gutschker, Friedrich Schmidt, Reinhard Veser: Buhlen um Lukaschenko. Frankfurter Allgemeine Zeitung 03.06.2022.

[7] Belarus: EU keurt nieuwe sancties goedconsilium.europa.eu 03.06.2022.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

MAGA-Congreslid Miller noemt einde abortusrecht ‘historische zege voor witte levens’

Volgens het Republikeinse Congreslid Mary Miller is het om zeep helpen van het abortusrecht door het Hooggerechtshof ‘een historische zege voor witte levens’. Miller deed die uitspraak op een bijeenkomst… [...]

Poetin De oude wereld is voorbij

De Russische leider Poetin heeft de oude wereldorde begraven en zijn visie op de toekomst van Rusland en de wereld uiteengezet in een sleuteltoespraak. Poetin Er zijn nieuwe machtscentra ontstaan,… [...]

Deze financiële staatsgreep, ook bekend als Great Reset , is een planetaire takedown door financiële “insiders”

Great Reset Catherine Austin Fitts (CAF), uitgever van  The Solari Report  en voormalig Assistant Secretary of Housing (Bush 41 Admin.), stelt dat de zogenaamde “reset” er zo uitziet. Hoge voedsel- en brandstofprijzen… [...]

Duitsland is het middelpunt van een proxy-oorlog tussen de VS en Rusland

Het publiek in Duitsland is zich nog niet bewust van de omvang van de Duitse betrokkenheid bij de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne tegen Rusland. In een artikel van zaterdag gaf de… [...]

Peiling 26-6-22

De peiling van het bureau van Maurice de Hond gaf dit weekeinde een forse verschuiving te zien en die was bepaald niet in het voordeel van de regeringscoalitie. Volgens De Hond lijkt de peiling… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN