Connect with us

Economie

Het einde van de dollar Contract is contract….. toch?

Published

on

energiecrisis

Het besluit van de Russische president Poetin om de gasleveranties nog alleen in roebels te betalen is in het Westen hard aangekomen. Is het einde van de Amerikaanse dollar als toonaangevende munt – en de VS als wereldmacht – in de wereld nabij? En is de oorlog in Oekraïne slechts een radertje in de strijd tussen het Westen en het Oosten?

De Russische president Vladimir Poetin maakte deze week bekend dat zijn land zijn aloude reputatie als betrouwbare energieleverancier niet in gevaar wil brengen en daarom blijft de gaslevering uit Rusland op de afgesproken prijzen en volumes. Alleen de betaling wordt gewijzigd, van dollars en euro’s naar de Russische roebel. Laconieke rechtvaardiging van Poetin: door de sancties van het Westen konden Russen sowieso niets meer kopen met euro’s en dollars.

Begint nu de “oorlog” tegen de Amerikaanse dollar? Er is vaak gesproken over het einde van de dollardominantie en de ondergang van de petrodollar. Met het begin van de westerse economische oorlog tegen Rusland is het debat hierover geïntensiveerd. Dit kreeg nog een extra dimensie door de aankondiging dat Saoedi-Arabië van plan is zijn toekomstige zaken met China in yuan af te wikkelen – en niet langer in dollars. Ook een oliedeal tussen India en Rusland zorgde voor onrust.

Het nieuws uit Moskou dat Poetin nu alleen nog maar roebels wil accepteren voor gasleveringen aan Europa sloeg in als een bom. Het tijdstip van bekendmaken was zorgvuldig gekozen: kort voor de EU-top. Het zal menige regeringsleider en het EU-regime in Brussel nog grote kopzorgen bezorgen.

Rusland waarschuwde het Westen vandaag dat facturering in roebels voor miljarden dollars aan aardgasexport naar Europa slechts enkele dagen verwijderd zou kunnen zijn, de moeilijkste reactie van Moskou tot nu toe op verlammende sancties die door het Westen zijn opgelegd voor de invasie van Oekraïne. Het Kremlin meldde vandaag dat Poetin Gazprom, ’s werelds grootste aardgasbedrijf, dat 40% van Europa’s gas levert, opdracht heeft gegeven om exportbetalingen in roebel te accepteren, en dat het nog maar vier dagen had om uit te zoeken hoe.

EU-regeringsleiders onderschatten de ernst van de situatie op dit moment. “Ik denk niet dat iemand in Europa echt weet hoe roebels eruit zien”, zei de Sloveense premier Janez Jansa. “Niemand zal in roebels betalen.” Hoewel anderen het minder bot zeggen, komt het op hetzelfde neer – van de Duitse bondskanselier Olaf Scholz tot de Italiaanse premier Mario Draghi, die als voormalig hoofd van de Europese Centrale Bank hopelijk nog iets weet van andere valuta’s. Het stellen van dergelijke eisen zou echter de contracten fundamenteel veranderen en ze nietig maken, zeiden verschillende Europese leiders tijdens de eerste dag van hun EU-top. De Russische dreiging is groot aangezien de EU 90% van het aardgas importeert dat wordt gebruikt om elektriciteit op te wekken, huizen te verwarmen en de industrie te bevoorraden, terwijl zoals gezegd Rusland bijna 40% van het gas in het blok levert.

Ondanks de westerse bravoure om de sancties verder op te voeren en niet in roebels te betalen, is er geen haalbare manier voor de EU om in haar eigen gasbehoefte te voorzien en te voorkómen dat er een compleet pandemonium op de Europese markten ontstaat. Zelfs als de Verenigde Staten en andere landen zouden invallen (wat Von der Leyen probeerde te bereiken) en verwoed zouden proberen het tekort aan te vullen, is de Europese infrastructuur voor alternatieve energiebronnen zoals vloeibaar aardgas nog niet gebouwd. De ontwikkeling ervan kan jaren duren. De EU zou hoe dan ook overgaan tot sancties voor Russisch gas en strompelend een weg banen door de lente en de zomer. Maar tegen de herfst kan het een koude winter tegemoet gaan met de strengste brandstofrantsoenering sinds de Tweede Wereldoorlog.

De Duitse minister van Financiën, Christian Lindner, heeft de Duitse energieleveranciers vandaag geadviseerd niet te betalen voor Russisch gas in roebels, zoals Moskou eist. Dat zou voor de Duitse industrie wel eens dramatisch kunnen uitpakken.De eis van Moskou dat de Europese Unie haar gasexport in Russische roebels betaalt, kan de wereldeconomie opschudden, de westerse sanctiestrategie ondermijnen en Europa dwingen te beslissen of het ècht onafhankelijk wil zijn van de VS.

Minder bekend is dat aardgas ook een essentiële grondstof is voor de productie van essentiële producten zoals meststoffen en geneesmiddelen. Door de EU-sancties die aan Rusland zijn opgelegd vanwege zijn oorlog in Oekraïne, is aardgas om deze reden (en de afhankelijkheid van de EU van Russisch gas) gemakshalve uitgesloten. Kortom, Europa heeft voor de nabije toekomst Russisch gas nodig. Maar het kopen van die energie in roebels zou direct indruisen tegen de westerse strategie om economische oorlogsvoering te gebruiken om de Russische munteenheid te devalueren.

Poetin benadrukte dat dit een reactie was op de “onwettige” bevriezing van Russische tegoeden door het Westen. Tegelijkertijd zei hij dat Rusland “gas zal blijven leveren in de hoeveelheden die in eerdere contracten zijn gespecificeerd”. In Berlijn werd dit prompt opgevat als een oorlogsverklaring. “Dit is een escalatie van de economische oorlog”, zei Jens Südekum, lid van de wetenschappelijke adviesraad van het federale ministerie van Economische Zaken. Hij en de Duitse federale minister van Klimaat en Economie Habeck spreken van een “contractbreuk” van de kant van Poetin. “Contract” en “contractbreuk” zijn tegenwoordig twee erg grappige woorden. Zeker als ze uit de mond van politici komen.

Daarnaast hebben ook Duitsland, de EU en de VS regels overtreden. Door de deviezenreserves van de Russische centrale bank te bevriezen, doorbraken ze een taboe en begonnen ze de economische oorlogvoering. Critici waren er toen al snel bij om erop te wijzen dat de maatregel averechts zou kunnen werken. Want wie gaat zijn vermogen in de toekomst in dollars of euro’s beleggen als het op elk moment “on hold” kan worden gezet?

Gezien het feit dat het door de sancties van de EU prominent op de “onvriendelijke” lijst van Rusland staat, wordt de EU nu geconfronteerd met het kopen van roebels om Russisch gas te kopen. Maar hoe? De Europese Unie heeft vier hoofdopties:
1. Goud inwisselen voor roebels
2. “Barter”-goederen voor Russisch gas
3. Ruil euro’s voor roebels op de valutamarkt (forex)
4. Koop roebels van de Russische centrale bank met euro’s of Amerikaanse dollars.
En elk van deze opties heeft gevolgen:
– Goud is in feite sanctie-proof en dus geen vorm van betaling die het Westen wil gebruiken. Goud is ook een onhoudbaar betaalmiddel, omdat het de EU-reserves zou uitputten.
– Het is voor Europa onmogelijk om met Rusland te ‘ruilen’ zonder eerst de sancties op te heffen, waar het niet op wil terugvallen.
– Het verhandelen van euro’s voor roebels op de forexmarkt zal ervoor zorgen dat de roebel snel in waarde stijgt ten opzichte van de euro – iets waar de VS fel tegen strijdt, omdat het in tegenspraak zou zijn met zijn strategie om de valuta te verzwakken, terwijl goederen goedkoper worden om in Rusland te importeren en de inflatie terug te dringen .
– Roebels kopen van de centrale bank van Rusland is misschien niet eens een optie, aangezien Moskou zou kunnen weigeren euro’s of Amerikaanse dollars te accepteren, gezien de manieren waarop tegoeden in westerse valuta’s ertegen zouden kunnen worden bewapend.

Als Rusland betaling in euro’s en Amerikaanse dollars weigert, zullen ‘onvriendelijke’ landen gedwongen worden om eerst een intermediaire valuta aan te schaffen, zoals de Chinese yuan.Dit vooruitzicht om gedwongen te worden yuan te kopen, is iets waar het Westen op heeft geanticipeerd, maar er is nog maar weinig invloed om dit te voorkómen. Dit is de reden waarom de Verenigde Staten en de NAVO hun toevlucht hebben genomen tot kanonneerbootdiplomatie in de richting van Peking, en dreigen China sancties op te leggen voor het helpen van Rusland om de eenzijdige dwangmaatregelen van het Westen te omzeilen. Deze splitsing van de wereld in een confrontatie “vóór ons of tégen ons” zal waarschijnlijk de weg vrijmaken voor hernieuwde sancties tegen China.

Maar aangezien de totale handel met China bijna drie keer zo hoog is als de waarde van de handel met Rusland, zouden EU-sancties tegen China ervoor zorgen dat alle prijzen omhoogschieten. En de resulterende instabiliteit is iets wat Washington hoopt te benutten, door de Amerikaanse energie-export te stimuleren en Europa ervan afhankelijk te houden in plaats van Moskou. Dat is deel van de Amerikaanse agenda. Deze acties laten zien hoe, meer dan het isoleren van Rusland, het conflict over Oekraïne gaat over het afsplitsen van een terugtrekkend Europa van Azië en het weer meer afhankelijk te maken van de Verenigde Staten.

Nu hebben we het gedonder in de glazen. Poetin probeert het Westen in hun eigen spel te verslaan. Of dit uiteindelijk de dollar schaadt of zichzelf pijn doet, valt nog te bezien. Britse experts spreken van een “daad van wanhoop”, zij zien geen probleem voor de dollar… Maar de bekende wetenschapsjournalist Wolfgang Münchau had hiervoor al gewaarschuwd: “Het is een erg ernstige zaak als een centrale bank de rekeningen van een andere centrale bank bevriest… Als direct gevolg van deze beslissingen hebben we de dollar en de euro, en alles wat in die valuta luidt, in een de facto risicovolle activa veranderd”. Op zijn minst zal het landen onvermijdelijk ertoe aanzetten hun reserves te diversifiëren en hun bezit in yuan te vergroten, om de greep van het Westen op hun economieën te verminderen en hun economische veerkracht en zelfvoorziening te versterken.

Contractbreuk…..

Contracten hoeven niet schriftelijk vastgelegd te worden om contracten te zijn. In het verleden werd een koopovereenkomst tussen de boer en de veehandelaar vaak met handjeklap gesloten en was dus geldig. Een ambtseed is ook een soort contract. Voor politici regelt het de basisvoorwaarde waarop zij o.a. de soevereiniteit van hun land vertegenwoordigen. Ze zweren daarom om schade voor het volk af te wenden en hun voordeel te vergroten. Hun taken worden dan aan hen toevertrouwd op voorwaarde dat ze zich daarvoor inzetten.
Hoewel het reduceren van de term ‘contract’ tot een stuk papier is hoe ‘contract’ tegenwoordig wordt begrepen, vat het niet de etymologie van de term vast. De oorsprong van “contract” heeft niet veel te maken met papier. Naast het contract zijn er ook zeden en gebruiken, bijvoorbeeld het “contract in strijd met de goede zeden”, dat ongeldig is omdat het in strijd is met zeden en gebruiken. Een ander veelgehoord gezegde is dat van een contract dat het papier niet waard is waarop het is geschreven. Nauw verwante termen met “contract” zijn zeker “belofte” en “vertrouwen” respectievelijk “wantrouwen”.

Er zijn ontelbare gebroken beloften van politici, evenals eenzijdig opgezegde contracten op internationaal niveau, zodat de beschuldiging van contractbreuk, vooral uit de mond van een politicus, een uiterst vreemde smaak achterlaat. De overeenkomst van Minsk werd verbroken, wapenstilstandsovereenkomsten worden voortdurend verbroken – en het feit dat “schending van het contract” een serieus argument is om betalingstransacties in de energiehandel met Rusland (die overschakelt van dollars naar roebels) eigenlijk niets meer en minder betekent dan dat deze beschuldiging opportuun wordt geacht en dus voorbijgaat aan de geschiedenis van contractbreuken.

Het ABM-verdrag, een wapenbeheersingsverdrag dat in 1972 tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten werd ondertekend, werd in 2001 eenzijdig opgezegd door de Verenigde Staten. De NAVO breidde zich toen al uit naar het oosten; Polen, Tsjechië en Hongarije waren twee jaar eerder NAVO-leden geworden. In 2018 waren de gecombineerde defensie-uitgaven van de VS en de NAVO 15 keer hoger dan die van Rusland aan defensie.

Er zijn waarschijnlijk niet significant minder contractbreuken dan contracten. Een groot aantal rechtszaken over de hele wereld gaan over de vraag of contracten van welke aard dan ook zijn geschonden. De volgende vraag is niet vaak gehoord: “Hoe interpreteer je dit contract?” Dit leidt tot de volgende vraag: als een contract kan worden geïnterpreteerd, wat heeft het dan voor zin?

Natuurlijk is het gepast om van contractbreuk te spreken wanneer Poetin in oorlogstijd eenzijdig een contract wijzigt door te eisen dat de energieleveringen uit Rusland in roebels worden betaald. Aan de andere kant zou je kunnen zeggen dat de energiecontracten uit vredestijd komen, daarom willen we ze zo blijven behandelen. Zo zou het contract voor de aanleg van de Russisch-Duitse gasleiding Nord Stream 2 kunnen worden beschouwd. Ook zou het NAVO-verdrag kunnen worden overwogen, dat de NAVO definieert als een defensieve verdedigingsalliantie gebaseerd op wederzijdse bijstand in het geval dat een NAVO-lid wordt aangevallen.
Officieel is Oekraïne geen NAVO-lid. Het Westen heeft haar echter lang behandeld alsof ze er een was. ‘Contractbreuk’ is eigenlijk geen bruikbare beschuldiging aan het adres van Poetin. Het zou ook vreemd zijn voor een NAVO-lid om wapens te leveren aan een officieel niet-NAVO-lid in de oorlog tegen Rusland, die vervolgens worden gebruikt om op Russische soldaten te schieten, alleen om te beweren dat Rusland een verdrag schendt.

Contractwijzigingen aan de ene kant leiden tot contractwijzigingen aan de andere kant. Een wijziging van het verdrag aan Russische zijde zou de wijziging in de betalingen voor Russische energieleveringen aan Europa nauwkeuriger beschrijven als wat op het spel staat. Essentiële onderdelen van het contract, namelijk prijs en leveringshoeveelheid, werden niet gewijzigd. Misschien is dat de reden waarom “contractbreuk” te ver wordt opgerekt. “We hebben je contract gewijzigd, daarom kun je het opzeggen als je wilt” is geen zin die gsm-gebruikers en energieklanten hebben gehoord. Als het Westen het niet eens is met de eenzijdige wijzigingen van het verdrag door Rusland, dan moet Europa het verdrag gewoon opzeggen. Dit is waarschijnlijk het “goede recht” van Europa. Poetin heeft het verdrag maar een klein beetje veranderd.

Deze kleine wijziging in het verdrag heeft echter enorme gevolgen, waar het Westen meer over had moeten nadenken voordat het in een razernij van zijn eigen moraliteit overeenstemming bereikte over economische sancties tegen Rusland. Hoe zou het leven mooi kunnen zijn als Nord Stream 2 open was! Bier en wodka voor iedereen. En nu dit: als men gas uit Rusland wilt blijven halen, moet er waarschijnlijk in roebels worden betaald terwijl Nord Stream 2 gesloten is. Dit betekent dat er eerst dollars of euro’s moeten worden omgewisseld voor roebels bij de Russische centrale bank. Je kunt op je klompen aanvoelen dat deze aanpak de overhand heeft gekregen vanwege de onderliggende wisselkoersen. Een enorme stijging van de roebelkoers is onvermijdelijk. Wat helpt? Misschien wat verontwaardiging. En niet in de zin van ontwapening, maar in de zin van verontwaardiging – contractbreuk!

Maar dat doet Poetin ook. Hij wil niet buigen voor westerse sancties in dienst van de prijzenswaardige wereldvrede. Ook Julian Assange wilde niet buigen. Hij deed gewoon brutaal verslag aan Wiileaks over de decennia van criminele oorlogen en oorlogsmisdaden begaan door het Amerikaanse militair-industriële complex, en daarom riskeert hij 175 jaar gevangenisstraf als hij wordt uitgeleverd aan de oh zo vredelievende Nieuwe Wereld.

Hij is trouwens onlangs getrouwd. Ze wilden niet eens de gevangenisband in de Londense uitleveringsgevangenis aan hem ter beschikking stellen. En zo staan ​​de Europeanen, samen met hun prachtige moraliteit, nu voor de keuze tussen pest en cholera. Als ze gas blijven kopen van Rusland, waarvoor ze in roebels moeten betalen om het überhaupt te krijgen, zouden ze Rusland als het ware sancties hebben opgelegd waardoor Rusland hen dwingt mee te werken aan de financiering van de oorlog door de appreciatie van de roebel, waarvoor ze de sancties hadden opgelegd.

Het enige alternatief: geen gas meer uit Rusland. Poetin schakelt over op roebels en stelt daarmee indirect de vraag aan de westerse wereld of men zich realiseert wie hier de beslissingen neemt? De arrogante westerse waarden lijken zojuist veroordeeld te zijn tot een gedwongen les, bijles in het beantwoorden van de volgende vraag, om zo te zeggen: wie is de slager en wie is de worst?

Heeft de EU-topontmoeting van gisteren, waarvoor de Amerikaanse president Biden was uitgenodigd, wat opgeleverd? Er is natuurlijk gesproken over de Russische oorlog in Oekraïne. Het was zelfs het dominante thema . In het ontwerp voor de verklaring van de top staat “Russische militaire agressie tegen Oekraïne” bovenaan en er was een apart hoofdstuk met negen subitems aan gewijd. Maar de woorden “vrede” en “diplomatie” kwamen er niet in voor.

Allereerst werden de Russische wetsovertredingen en oorlogsmisdaden gebrandmerkt. Dan was er het onderwerp van humanitaire corridors. Pas in de derde alinea werd Rusland gevraagd de militaire operatie onmiddellijk te beëindigen en alle troepen terug te trekken. Logisch zou zijn als er een paragraaf zou komen over de lopende onderhandelingen tussen Moskou en Kiev over een staakt-het-vuren. En de rol van de EU. Een zin over een mogelijk vredesproces zou ook logisch zijn. Maar niets van dat alles.

“De Europese Unie staat naast Oekraïne en zijn volk”, begint de vierde alinea. Daarna gaat het om de vluchtelingen, elektriciteits- en gasleveringen aan Oekraïne (die Rusland niet heeft afgesloten, maar nu wil de EU het overnemen), en een solidariteitsfonds. Diplomatie? Geen probleem. Vrede? Geen. Een nieuw veiligheidsbevel voor Europa? Niet op de agenda. In plaats daarvan gaat het tweede hoofdstuk over het nieuwe “Strategic Compass” en upgraden. Daarna komt de energie en de oproep om “zo snel mogelijk” een einde te maken aan de afhankelijkheid van gas, olie en kolen uit Rusland.

Er is (nog) geen sprake van energiesancties, maar daar komt waarschijnlijk verandering in. De VS, Oekraïne, Polen en de Baltische staten doen er immers alles aan om de EU onder druk te zetten om een​​embargo uit te vaardigen. Duitsland en Hongarije houden nog stand. Maar voor hoe lang nog? Men zoekt tevergeefs naar positieve uitwerkingen van de eerdere sancties. In vier weken tijd heeft de EU al vier sanctiepakketten aangenomen – zonder enig merkbaar effect op de oorlog. Wordt het niet eens tijd om de balans op te maken en een nieuwe strategie te bepalen?

Zoals bekend zijn sancties een tweesnijdend zwaard. Ze raken niet alleen de schurk, maar meestal ook de zwaardvechter. In dit geval is het nog ingewikkelder. De straffen tegen Rusland troffen de VS nauwelijks, maar Duitsland en de EU des te harder. De Europeanen worden gedreven door de Amerikanen, ze hebben geen eigen plan. En de Amerikanen hebben hun eigen agenda, waar de europeanen gewillig in meegaan. Zo heeft Von der Leyen zich weer eens geopenbaard als superinkoper – dit keer niet voor een (paar) miljard aan vaccinaties in schimmige onderonsjes, maar in het zwaar milieuverontreinigende, (veel te) dure schaliegas van de Amerikanen, dat met “bootjes” naar ons toe wordt gebracht. De Green Deal geldt immers alleen voor de EU, en wat de Amerikanen (en de rest van de wereld) op milieugebied uitvreten zal ze in Brussel een zorg wezen.

De de-dollarisering van de wereldeconomie is in ieder geval begonnen. De enige conclusie die kan worden getrokken, is dat Amerikanen er erg slecht aan toe zijn met wat ze zouden moeten zien als hun regering. Als gevolg hiervan zouden de “mensen” in Europa zich eigenlijk moeten gaan afvragen wiens belangen hun regeringen eigenlijk vertegenwoordigen – en of de Russen nog steeds nodig waren als vijand in een alliantie met de Deep State USA om hun eigen “vriend” te worden. Niets van dit alles zou zijn gebeurd met Donald Trump. Daarom moest hij dringend uit de weg worden geruimd bij de Amerikaanse verkiezingen van 2020. Legaal, illegaal, het maakt niet uit. Contractbreuk is ongetwijfeld het ergste.

De vraag is: waarom nu deze aarzeling over roebels, Nord Stream 2, de gasleveranties, betalingstransacties, sancties, schaarste en dure economie? Oh ja: mensenrechten, oorlogsmisdaden, agressieve oorlogen, internationaal recht, soevereine staten en al dat goedkope geroeptoeter van woorden over en weer.

En dan hebben we nog, voor we het vergeten, Qatar. Kun je daar wel voetballen vanwege 6.500 dode bouwvakkers voor de voetbalstadions voor het WK. Je kunt met goed fatsoen niet naar Qatar vanwege hun steun aan de oorlog in Jemen. Ook houden ze daar niet van homo’s, en evenmin van vrouwenrechten.

Dat was tot een paar dagen geleden het geval. Inmiddels verschijnen er foto’s en berichten waarop politici slaafs buigend voor de emir en smeken om een ​​langlopend gasleveringscontract. Immers: “roebels & contractbreuk”.

Elke “goed geleide” oorlog omvat ook een plan om eruit te komen. De EU zou moeten overwegen of en hoe ze een brug kan slaan met Kremlin-chef Poetin. En het zou moeten bepalen wanneer en hoe de sancties kunnen worden opgeheven. Maar om vrede gerealiseerd te krijgen is het noodzakelijk de Augiusstal van de Europese Commissie grondig uit te mesten – en het EU-gebouw vanaf de fundamenten opnieuw op te bouwen.

De EU-leiders moeten nu een noodlottig besluit nemen: als ze doorgaan op het pad van ondergeschiktheid aan de Amerikaanse agressie tegen Rusland, zal Europa in een economische chaos worden gestort. Maar als Europese leiders in plaats daarvan breken met hun post-WW2 rol als Amerikaanse vazallen, hebben ze een kans op een zachte landing, gekenmerkt door vreedzame en productieve relaties met Rusland en China.

Tot dusver lijken de meeste EU-landen resoluut in de richting van het eerste te sturen. Maar er zijn scheuren in het blok aan het ontstaan, aangezien elk land zijn eigen politieke en economische berekeningen maakt. En aangezien zelfs de naaste bondgenoot Saoedi-Arabië van de VS nu overweegt zijn olie in yuan aan China te verkopen, is het duidelijk dat er grote veranderingen plaatsvinden in de mondiale economische orde.

Als we verder uitzoomen, wordt dit conflict grotendeels aangewakkerd door een dalende winstvoet in het Westen, een tendens die altijd aanwezig is in het kapitalistische systeem. Nu er voor het Westen steeds minder landen overblijven om super te exploiteren, zou de oorlog in Oekraïne het begin kunnen zijn van een proces waarin de kern zichzelf opeet, omdat zijn eigen instrumenten van imperialistische uitbuiting naar binnen worden gekeerd.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Economie

Lagarde is de moeder van inflatie

Published

on

lagarde

Lagarde De Europese Centrale Bank heeft gespeculeerd. In plaats van de ongebreidelde inflatie in een vroeg stadium te bestrijden, bleef de ECB de markten zelfs na het uitbreken van de oorlog overspoelen met nieuw geld. Het totale vermogen bereikte deze week een nieuw record. De president van de ECB stelt renteverhogingen uit en maakt het probleem week na week erger. Wie houdt ze eindelijk tegen?.

Nu is dat 8,8 biljoen euro dankzij Lagarde. Het balanstotaal van de Europese Centrale Bank (ECB) bereikte eind mei dit adembenemende historische record. Hoewel de inflatie in Europa woedt, overspoelt de Europese Centrale Bank de markten nog steeds met nieuw geld. Sinds het begin van het jaar is daar 250 miljard euro bijgekomen. De oorlog in Oekraïne heeft de inflatieproblemen in Europa al dramatisch verergerd.

ECB-president Christine Lagarde is verantwoordelijk voor de grootste geldcreatie in de geschiedenis van de EU.

lagardeMaandenlang heeft ze bruusk waarschuwingen en oproepen gladgestreken om eindelijk een einde te maken aan het buitensporige gelddrukken. Inflatie is slechts een tijdelijk fenomeen, speciale factoren zoals de pandemie of supply chain-problemen zijn de schuld, alles zal snel normaliseren. Toen werd gezegd dat de oorlog de inflatie in de eerste plaats gevaarlijk had gemaakt. De inflatie bereikte in januari voor het uitbreken van de oorlog al het hoogste niveau in decennia.

Sinds haar aantreden eind 2019 voert Lagarde in financiële kringen een buitengewoon agressief beleid om geld te verhogen.

Eind 2019 had de ECB een balanstotaal van 4,7 biljoen euro. Nu, twee en een half jaar later, heeft het de ongelooflijke 8,8 biljoen bereikt. Dat betekent: onder Lagarde creëert de ECB elke maand 137 miljard euro aan nieuw geld en elke dag nog eens 4,6 miljard euro. Een beurshandelaar in Frankfurt merkt op: “Geen wonder dat al dat geld nu snel in waarde daalt en stijgt.”

De geldstroom van Lagarde moet het voor Frankrijk en de Zuid-Europese landen gemakkelijk maken om de hoge schuld te herfinancieren en de gevolgen van de pandemie te verzachten.

Tegelijkertijd heeft het echter de aandelen- en vastgoedmarkten tot een speculatieve boom gedreven, maar vooral heeft het een enorme inflatie veroorzaakt. In april stegen de consumentenprijzen in Duitsland en Europa met elk 7,4 procent. Dit betekent dat de inflatie in het Europese muntgebied hoger is dan ooit tevoren en dat de inflatie in Duitsland het hoogste punt in veertig jaar heeft bereikt.

De snel stijgende prijzen belasten niet alleen miljoenen consumenten, vooral die met lage inkomens.

Tegelijkertijd worden Duitse spaarders abrupt onteigend omdat inflatie snel opeet wat ze hebben gespaard. Lagarde daarentegen lijkt de belangen van de eurolanden met een overmatige schuldenlast voor ogen te hebben. Omdat de devaluatie voor hen een zegen is. Een massale herverdeling van spaarders naar de staten is begonnen, economen noemen het effect “inflatiebelasting”.
Terwijl de protesten tegen het inflatiebeleid van de ECB steeds luider worden, heeft Lagarde er eindelijk mee ingestemd om van koers te veranderen – zij het in slow motion. Allereerst maakt ze pas bekend dat de extra geldschepping in de zomer wordt afgebouwd. Een einde aan de netto-aankopen van effecten wordt ‘heel vroeg’ in het derde kwartaal verwacht, schrijft de ECB-president in een blog op de website van de centrale bank.

En: “Op basis van de huidige vooruitzichten zullen we waarschijnlijk tegen het einde van het derde kwartaal een einde kunnen maken aan de negatieve rentetarieven.” , waaronder mogelijk het einde van de activa-aankopen en een initiële renteverhoging. Dit is precies waar veel experts op het gebied van inflatiebestrijding om hadden gevraagd.

Voor veel analisten is de ommekeer te voorlopig en toch te laat.

“Ze heeft vier biljoen euro nieuw geld op de markt gegooid en vraagt ​​zich nu af wat de inflatie is”, zei een CDU-lid van de Bondsdag.

Een brede kring van bedrijven, banken, vakbonden, politici, verenigingen en wetenschappers beschuldigt de centrale bank al maanden van inactiviteit. Volgens de spaarbanken hadden de valutawaakhonden zelf maandenlang de inflatie aangewakkerd. Daarmee schendt de ECB haar centrale mandaat om prijsstabiliteit te waarborgen. Het wekt met name wrevel dat de belangrijkste rentetarieven tot op de dag van vandaag negatief zijn gebleven.

 De depositorente van de centrale bank, die geldt voor bankdeposito’s bij de centrale bank, is momenteel min 0,5 procent. De basis-herfinancieringsrente, die lange tijd werd beschouwd als de belangrijkste rente, maar de laatste jaren werd overschaduwd door de depositorente, bevindt zich op de nullijn.

Terwijl de Fed in de VS eerder en resoluut de monetaire beleidsommekeer in gang zette, speelt Lagarde om tijd.

De EVP, de grootste fractie in het Europees Parlement, waarschuwt Lagarde al maanden dat burgers het vertrouwen in het monetaire beleid zullen verliezen als de hoge inflatie hen “maand na maand van geldelijke waarde berooft”. Het effect van de inflatiebelasting is politiek explosief omdat miljoenen burgers hier koeltjes zouden worden onteigend zonder democratische legitimiteit. In Duitsland zijn er steeds meer stemmen die Lagarde beschuldigen van eenzijdige politiek van belang. Het demonstratieve ontslag van de Bundesbank-president en inflatiecriticus Jens Weidmann is een baken.

Om interne kritiek te voorkomen, legde Lagarde in april een intern spreekverbod van de ECB op de communicatie op.

Kritiek van individuele valutawaakhonden op rentebesluiten moet worden voorkomen, zodat de geloofwaardigheid van de ECB niet wordt geschaad. Maar dat maakte critici nog meer woedend over de koppigheid van de president. Uw kritiek op cryptocurrencies wordt ook gezien als een verkeerde inschatting en een signaal van zwakte. Lagarde zei op de Nederlandse televisie: “Mijn zeer nuchtere beoordeling is dat cryptocurrencies niets waard zijn, dat ze op niets zijn gebaseerd, dat er geen onderliggende waarde is die als een anker van veiligheid fungeert.”

rypto-valuta’s zijn in feite een indicatie van de groeiende wantrouwen jegens veel beleggers in conventionele valuta, die om politieke redenen kan oplopen. Bovendien slaagde de ECB er onder Lagarde niet in om om eindelijk de aangekondigde digitale euro te realiseren. Lagarde countert droog: “De dag dat we de digitale munt van de centrale bank, een digitale euro, vrijgeven, garandeer ik dat de centrale bank erachter zal staan.” Maar hoe aantrekkelijk is een digitale euro die net zo snel opblaast als die Analoge euro momenteel?

 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Economie

Dit is misschien een goed moment om na te denken over een cryptoverzekering

Published

on

verzekering

Terwijl crypto crasht, is de toestand van cryptocurrency en verzekering vaag.

Cryptoverzekering De crypto-industrie stort in. Bitcoin-prijzen zijn op hun laagste sinds 2020 ; één platform heeft gebruikers uitgesloten van het opnemen van geld, en veel van de grootste cryptobedrijven, waaronder Coinbase en BlockFi , hebben ontslagen aangekondigd. Deze verstoring weerspiegelt de economische onrust die door de bredere markt kabbelt, maar dient ook als een duidelijke waarschuwing voor gewone mensen dat, over het algemeen gesproken, crypto de ene dag waardevol kan zijn en de volgende waardeloos.

Hoewel de bedrijven die mensen gebruiken om crypto te kopen en op te slaan in sommige opzichten vergelijkbaar zijn met banken, hebben deze platforms niet de depositoverzekering die bank- of beleggingsrekeningen hebben. Als de bedrijven die deze platforms exploiteren zouden falen, is er geen garantie dat mensen de waarde van hun crypto kunnen terugkrijgen . Dit gebrek aan bescherming weerspiegelt het feit dat regelgevers de crypto-industrie nog steeds inhalen. Het dient ook als een herinnering dat hoewel cryptoplatforms misschien veilig lijken – sommige zijn beursgenoteerde bedrijven – ze opereren in een sector die bijna geen regels en weinig vangnetten heeft. Zelfs UST, een ‘stablecoin’-cryptocurrency die de waarde van de Amerikaanse dollar zou moeten volgen, crashte vorige maand, waardoor het equivalent vantientallen miljarden dollars .

“Mijn slaap was ernstig verstoord, ik verloor 4 kilogram gewicht in een paar dagen, ik was in een extreem depressieve toestand”, vertelde Yuri Popovich, een in Kiev gevestigde webdesigner die het spaargeld van zijn gezin tijdens de oorlog in Oekraïne naar UST overboekte. Hercoderen. “Helaas is er in ons land geen wetgeving die dergelijke soorten verliezen dekt.”

Hoewel beleggen in crypto om vele redenen over de hele wereld ongelooflijk riskant blijft, genieten reguliere Amerikaanse bankrekeningen enige bescherming die wordt geboden door de Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC). De FDIC, opgericht tijdens de Grote Depressie om het vertrouwen in het financiële systeem te vergroten , is ontworpen om te garanderen dat rekeninghouders ten minste een deel van hun geld terugkrijgen in het geval dat een bank instort . Banken financieren de FDIC, die op zijn beurt bankrekeningen tot $ 250.000 verzekert.

Aangezien cryptoplatforms technisch gezien geen banken zijn en niet betalen in het FDIC-systeem, hebben individuele crypto-accounts deze vorm van bescherming niet . Ondertussen worden crypto-investeringsrekeningen over het algemeen niet ondersteund door de Securities Investor Protection Corporation, die rekeningen verzekert die worden beheerd door beursvennootschappen, zoals Fidelity of Vanguard , tot $ 500.000 als het bedrijf faalt.

“De meeste mensen kopen cryptocurrency om te speculeren, toch? Ze beschouwen het als een belegbaar actief’, zegt Lee Reiners, uitvoerend directeur van het Global Financial Market Center van Duke Law School. ‘Als je Apple-aandelen koopt, is er ook echt geen verzekering. Het concept van verzekeren is nu niet echt van toepassing.”

Het risicovolle karakter van crypto is een groter onderwerp van discussie geworden, aangezien verschillende cryptobedrijven tekenen van hapering vertonen. Coinbase, een van ’s werelds meest populaire crypto-uitwisselingen, zei vorige maand in een winstrapport dat gebruikers theoretisch de toegang tot hun crypto zouden kunnen verliezen als het bedrijf failliet zou gaan. (Coinbase probeerde later de waarschuwing in een blogpost terug te draaien en zei dat er “nooit een situatie is waarin klantengelden kunnen worden verward met bedrijfsactiva.”)

Het is de laatste tijd alleen maar erger geworden voor de crypto-industrie. In de nasleep van de UST-crash onderzoekt de Securities and Exchange Commission naar verluidt of het bedrijf achter de munt, Terraform Labs, de effectenwet heeft overtreden . En vorige week weerhield Celsius Network, een cryptoplatform dat geen echte bank is, maar beweert hoogrentende cryptovaluta-leningen aan te bieden, zijn gebruikers plotseling om zich terug te trekken van het platform; effectentoezichthouders in verschillende staten onderzoeken nu dat besluit. Downtime kan extreem kostbaar zijn voor crypto-investeerders, aangezien de waarde van een enkele munt binnen een paar uur met honderden of duizenden dollars kan schommelen. Te midden van alle verstoringen ligt de prijs van bitcoin rond de $ 20.000 , een scherpe daling ten opzichte van het hoogste punt in november van bijna $ 70.000.

“Op dit moment is er geen gemakkelijke manier voor klanten om de aard en omvang van hun blootstelling aan het faillissement van een crypto-handelsplatform te bepalen”, vertelde Dan Awrey, een Cornell-professor in de rechten, aan Barron’s vorige maand. “Klanten moeten ervan uitgaan dat het faillissement van een platform hen zou blootstellen aan aanzienlijke vertragingen in het herstel, waarna ze misschien maar een paar cent van de dollar terugkrijgen.”

Maar er zijn ook andere risico’s. Een crypto-portemonnee kan worden gehackt en als iemand eenmaal heeft gestolen wat erin zit, kan die crypto ongelooflijk moeilijk te herstellen zijn . Sommige mensen proberen dit risico te vermijden door hun cryptovaluta te beschermen met zogenaamde ” cold storage “, wat neerkomt op het opslaan van de sleutels die mensen gebruiken om toegang te krijgen tot hun cryptovaluta op een harde schijf die niet is verbonden met internet. Deze methode brengt dezelfde risico’s met zich mee als elk ander fysiek eigendom, en die risico’s zijn zelfs nog groter voor bedrijven die veel cryptovaluta van andere mensen in koude opslag opslaan, en voor cryptomining-activiteiten die nieuwe cryptocurrency produceren met behulp van magazijnen vol krachtige computers .

“Je hebt aardbevingen, overstromingen, brand, bliksem, wind, hagel”, zegt Ben Davis, teamleider bij Superscript, een verzekeringsprogramma dat cryptovaluta dekt en is geregistreerd als makelaar op Lloyd’s Insurance Marketplace. “Als je veel zeer dure apparatuur op één plek hebt, wil je dat deze verzekerd is.”

Terwijl sommige conventionele verzekeringsaanbieders langzaam opwarmen om crypto te dekken , is er ook een opkomende lichting startups die zich specifiek richten op cryptoverzekeringen. Deze omvatten bedrijven zoals InsurAce, dat verliezen dekt die het gevolg zijn van crypto-hacks, en Coincover, dat NFT-verzekeringen aanbiedt , naast verschillende andere op crypto gerichte producten die bij een verzekering worden geleverd .

Sommige mensen dienen al claims in voor crypto-verliezen. Een rechter in Ohio oordeelde in 2018 dat bitcoin gestolen van het online account van één man legaal eigendom was – geen geld – en daarom zou moeten worden gedekt door de verzekering van de huiseigenaar van de man voor zijn volledige waarde, die op dat moment $ 16.000 was. Na een explosie in een onderstation dat vorige maand werd gebruikt door een bitcoin-mijnwerker in de staat New York, zei een bedrijf dat werd getroffen, samen met de crypto-mijnwerker, Blockfusion, dat ze een claim zouden indienen voor de verloren inkomsten.

Meer recentelijk zegt Dan Thomson van InsurAce dat het bedrijf meer dan $ 11 miljoen heeft uitbetaald aan mensen die een “depegging” -verzekering hebben gekocht voor hun UST, de stablecoin die is ontworpen door Terraform Labs (depegging vindt plaats wanneer de waarde van een cryptocurrency niet langer overeenkomt met de fiat-valuta, of een ander type asset, dat is ontworpen om te volgen). Het bedrijf vergoedde ook een aantal van zijn klanten nadat hackers in april een cryptoplatform met de naam Elephant Money hadden aangevallen .

Hoewel verzekeringen een iets groter deel van de crypto-industrie aan het worden zijn, is de dekking nog steeds een lappendeken. En zelfs als een cryptoplatform wel een verzekering afsluit, is er geen garantie dat individuele cryptohouders die het platform van dat bedrijf gebruiken volledig beschermd zijn. Coinbase zegt bijvoorbeeld dat hoewel bepaalde beveiligingsgebeurtenissen worden beschermd door zijn verzekering, zelfs als het bedrijf probeert mensen gezond te maken, het plan mogelijk niet het geheel van iemands verliezen dekt. Over het algemeen blijft de meeste activiteit in de wereld van crypto onverzekerd.

“Het is heel, heel, heel klein”, zegt Eyhab Aejaz, de mede-oprichter en CEO van Breach Insurance, een verzekeringsmaatschappij die zich richt op crypto. “Er is gewoon niet genoeg verzekeringscapaciteit op de markt om zelfs maar een klein deel van de totale blootstelling te garanderen.”

Dit benadrukt een groot probleem als het gaat om het reguleren van crypto: er is geen sterke consensus over wat crypto is. Is het internetgeld, eigendom, oplichting, een digitaal bezit, een beveiliging, een redelijke investering? En omdat er geen overeenstemming is over wat crypto is, is het moeilijk om een ​​goede benadering te bedenken om de waarde ervan te verzekeren – of om erachter te komen of het überhaupt moet worden beschermd.

Regelgevers onderzoeken nog steeds hoe ze crypto kunnen benaderen. De SEC heeft betoogd dat ten minste sommige cryptoproducten effecten zijn, en eerder dit jaar gaf president Joe Biden federale agentschappen de opdracht om nieuwe regels voor de industrie op te stellen. Een tweeledige rekening van Sens. Kirstin Gillibrand (D-NY) en Cynthia Lummis (R-WY) heeft tot doel de toegang van klanten tot hun cryptocurrency te beschermen in het geval dat de crypto-uitwisseling die ze gebruiken failliet gaat, naast andere voorstellen voor het reguleren van de industrie . Ten minste één wetgever, Rep. Josh Gottheimer, heeft voorgesteld dat de overheid de FDIC-dekking uitbreidt tot bepaalde soorten stablecoin-cryptocurrencies, zolang deze worden geleverd door instellingen die de overheid kwalificeert. De FDIC, de Federal Reserve en het Office of the Comptroller of the Currency hebben soortgelijke plannen voorgesteld . Toch vindt niet iedereen dat een geweldig idee of zinvol voor elk type crypto.

“Als crypto een volledig speculatieve investering is, dan denk ik dat het onverstandig is om de depositoverzekering en de overheid achter die crypto-activa te plaatsen”, zegt Hilary Allen, een professor in de rechten aan de American University. “Beleggers moeten begrijpen dat ze geen geld op een bank zetten. Wat ze doen is gokken.”

De toenemende inspanning om de crypto-industrie te reguleren zal waarschijnlijk niet snel voorbij zijn. Ondertussen zorgt alle chaos op de cryptomarkt ervoor dat meer mensen nadenken over het lot van hun geld. Dat is misschien geen goed nieuws voor crypto-investeerders, maar het is zeker goed nieuws als je in de snelgroeiende cryptoverzekeringsbusiness zit.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Economie

Crisis aandelen- en obligatiemarkten: ECB komt bijeen voor crisisvergadering

Published

on

ecb

De ECB heeft een buitengewone vergadering bijeengeroepen met het oog op de aanhoudende uitverkoop op de obligatiemarkten. Volgens ingewijden maakt de centrale bank zich vooral zorgen over de Italiaanse risicopremie.

De monetaire politici van de Europese Centrale Bank (ECB) hebben verrassend genoeg een buitengewone raadsvergadering bijeengeroepen met het oog op de onrust op de financiële markten. “De Raad van Bestuur zal woensdag een ad-hocvergadering houden om de huidige marktomstandigheden te bespreken”, zei een woordvoerder van de centrale bank woensdagochtend. Volgens verschillende ingewijden loopt de vergadering al sinds 11.00 uur. Het is echter nog niet duidelijk of er daarna een bericht wordt gepubliceerd.

Hoewel de ECB geen informatie op de agenda heeft gegeven, heeft het nieuws nu al impact op de financiële markten. Volgens de aankondiging is de euro met 0,7 procent gestegen tot 1.049 Amerikaanse dollar. De Dax steeg met maar liefst 1,3 procent tot 13.481 punten. Daarentegen daalde het rendement op tienjarige Italiaanse staatsobligaties met bijna 30 basispunten tot 3,87 procent.

Vorige week kondigde de ECB tijdens haar meest recente vergadering een reeks renteverhogingen aan, waardoor het renteverschil tussen de Duitse staatsobligaties en die van de zuidelijke eurolanden, met name Italië, met een grotere schuldenlast opliep tot het hoogste niveau in meer dan twee jaar. Dit bracht de ECB in een dilemma. Enerzijds moet het de inflatie bestrijden. Aan de andere kant, kijk tegelijkertijd naar het niveau van de rentetarieven die eurolanden met een hoge schuldenlast, zoals Italië of Griekenland, kunnen verwachten.

Het sentiment op de aandelenmarkten was de afgelopen dagen al flink verslechterd, doordat de rente op de kapitaalmarkten fors was gestegen als gevolg van het eerder aangekondigde verkrappingsbeleid van de Amerikaanse Federal Reserve en de door de ECB aangekondigde renteverhoging. Dit was de laatste tijd vooral duidelijk in Zuid-Europese landen en leidde tot een uitverkoop op de aandelen- en obligatiemarkten. Volgens analisten voedde ook de aankondiging van de ECB dat ze al begin juli zou stoppen met het kopen van nieuwe staatsobligaties de huidige ontwikkeling. 

Tegen deze achtergrond verklaarde ECB-directeur Isabel Schnabel enkele dagen geleden dat de centrale bank actie wilde ondernemen tegen de verruiming van de spreads. De ontwikkelingen op de obligatiemarkt worden nauwlettend gevolgd en bij een wanordelijke stijging van de financieringskosten van eurolanden met een zware schuldenlast zal worden opgetreden, aldus Schnabel. De verbintenis met de euro is het instrument van de centrale bank tegen een dergelijke versnippering, legde de directeur uit en benadrukte:

” Deze inzet kent geen grenzen.”

Volgens Schnabel kan de ECB op nieuwe noodsituaties reageren met bestaande of nieuwe instrumenten. “Deze instrumenten kunnen weer anders zijn, met andere voorwaarden, verschillende looptijden en verschillende waarborgen om ons stevig binnen ons mandaat te houden.” Als voorbeelden verwees ze naar het pandemische noodaankoopprogramma van de ECB en het concept van regelrechte geldtransacties. Dit werd onlangs naar voren gebracht door voormalig president Mario Draghi, die in het kader van de eurocrisis in 2012 aankondigde dat hij “alles zou doen om de euro te behouden”. 

Schnabel liet echter vaag doorschemeren dat een nieuw “instrument” niet zonder voorwaarden kon komen. Volgens de directeur van de ECB is een eerste tegengif om de rentekloven te dichten de flexibele herinvestering van fondsen van verlopen obligaties als onderdeel van het multi-miljard dollar-aankoopprogramma voor PEPP-obligaties.

Niet iedereen is echter overtuigd van de geplande reddingsprogramma’s van de ECB. Beleggers die gewend zijn aan grootschalige marktinterventie door de ECB zijn er nog niet van overtuigd dat de centrale bank de leenkosten kan verhogen en tegelijkertijd de obligatierendementen van de meest kwetsbare leden van de regio onder controle kan houden. Met name de hoge inflatie van momenteel ruim 8 procent en de gevolgen van de coronapandemie vormen een probleem. 

“De aandelenmarkten kreunen onder zorgen over inflatie, problemen met de toeleveringsketen en afnemend economisch vertrouwen”, zegt Ulrich Kater, hoofdeconoom bij de spaarbankeffectendochter Dekabank, tegen het Handelsblatt . Op de obligatiemarkten zou een scherpe stijging van de inflatieverwachtingen de prijzen hebben gedrukt en de rente ‘dramatisch hebben opgetrokken’. Opluchting op de financiële markten is dus voorlopig niet in zicht. 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN