Connect with us

Algemeen

Het Maxwell-familiebedrijf: spionage

Published

on

maxwell

Ghislaine Maxwell is niet de enige Maxwell-broer die het controversiële werk van hun vader voor inlichtingen voortzet, terwijl andere broers en zussen de fakkel dragen speciaal voor Robert Maxwells grote rol in het PROMIS-softwareschandaal en de daaropvolgende, maar verwante hi-tech spionageoperaties.

Velen waren verrast om te horen dat de belangrijkste mede-samenzweerder in Jeffrey Epsteins aan inlichtingen gerelateerde seksuele chantageoperatie, Ghislaine Maxwell, zich had verstopt in New England sinds de arrestatie van Epstein en de daaropvolgende “zelfmoord” afgelopen zomer. Haar recente arrestatie heeft natuurlijk de aandacht weer gevestigd op het Epstein-schandaal en op de banden van Ghislaine met de hele operatie, waarin zij een centrale en cruciale rol speelde, aantoonbaar meer dan Epstein zelf.

Ghislaine werd  voor het eerst gemeld  om te leven in New England in het landhuis van haar vermeende vriendje Scott Borgeson op augustus 14 th  van vorig jaar. Hoewel Maxwell wordt verondersteld daar te zijn gebleven tot de aanschaf van de nabijgelegen New Hampshire huis waar ze werd gearresteerd, de aandacht van haar aanwezigheid op de East Coast werd onmiddellijk en sensationeel omgeleid naar de westkust toen een dag later op 15 augustus th ,  de  New York Post  publiceerde een foto waarop naar verluidt Maxwell een boek leest over “CIA-agenten” bij een In-N-Out Burger in Los Angeles, Californië. De foto werd  later onthuld om gephotoshopt en nep te zijn, maar diende uiteindelijk zijn doel in het afleiden van haar werkelijke locatie in New England.

Terwijl de media de nep-In-N-Out Burger-foto razernij bedekten, slaagde de verschijning van een onverwachte bezoeker in de buurt van Borgesons landhuis er grotendeels in om onder de radar te glippen. Op 18 augustus th , Ghislaine’s zus Christine  werd gespot  “inpakken een aantal zakken” in een SUV op slechts een paar mijl van “afgelegen strand” home Borgeson’s. Christine, die momenteel in Dallas, Texas woont en werkt, weigerde commentaar te geven op waarom ze het exacte gebied bezocht waar Ghislaine zich op dat moment zou schuilhouden. 

Van de zeven Maxwell-broers en zussen heeft Ghislaine Maxwell ongetwijfeld het grootste deel van de media-aandacht gekregen, zowel in de afgelopen jaren als waarschijnlijk sinds de vermoedelijke moord op de familiepatriarch, Robert Maxwell, in 1991. In de jaren sinds zijn dood hebben Robert Maxwells nauwe banden naar Israëlische inlichtingendiensten en banden met andere inlichtingendiensten zijn gedocumenteerd door gerespecteerde journalisten en onderzoekers, waaronder  Seymour Hersh  en  Gordon Thomas , onder anderen. 

Terwijl Ghislaine’s eigen banden met inlichtingen sindsdien aan het licht zijn gekomen met betrekking tot haar cruciale rol bij het faciliteren van de seksuele chantageoperatie van Jeffrey Epstein. Er is weinig of geen aandacht besteed aan haar broers en zussen, met name Christine en haar tweelingzus Isabel, ondanks dat ze hoge functies hebben bekleed bij het Israëlische inlichtingenbureau dat de grootste spionagedaad van hun vader namens Israël mogelijk maakte, de verkoop van de afgeluisterde PROMIS-software naar de Amerikaanse nationale laboratoria in het hart van het kernwapensysteem van het land. 

Niet alleen dat, maar Christine en Isabel raakten later direct betrokken bij op technologie gebaseerde zakelijke ondernemingen waarbij Ghislaine rechtstreeks betrokken was in dezelfde periode dat ze met Epstein werkte namens Israëlische en Amerikaanse inlichtingendiensten om machtige Amerikaanse politieke en publieke figuren te verstrikken in een seksuele chantageregeling waarbij minderjarigen betrokken zijn. Destijds beschreef Ghislaine haar beroep voor een aantal kranten als ‘een internetoperator’. Vervolgens, na de verkoop van meerdere miljoenen dollars van deze onderneming aan een concurrent, raakten Christine en Isabel betrokken bij opvolgers van het PROMIS-softwareschandaal die nauw verbonden waren met respectievelijk de Amerikaanse inlichtingendienst en de Israëlische inlichtingendienst. 

Ghislaine raakte zelf ook betrokken bij deze zaken, net als Jeffrey Epstein na zijn eerste arrestatie, toen ze de grootste namen in de Amerikaanse technologiescene het hof begonnen te maken, van de machtigste durfkapitaalbedrijven van Silicon Valley tot de meest bekende titanen. Dit sloot ook aan bij Epsteins investeringen in Israëlische technologiebedrijven die aan de inlichtingendiensten zijn gekoppeld en zijn beweringen dat hij in dezelfde periode talloze chantagemiddelen had tegen prominente CEO’s van technologiebedrijven.

Nu de naam van Ghislaine en haar banden met de inlichtingendiensten hun weg terug vinden in de mediawereld, vraagt ​​de gedetailleerde beschrijving van de decennialange loop van deze op technologie gerichte spionageoperaties en hun aanhoudende banden met de Maxwell-zussen de aandacht die het verdient, aangezien de noodzaak om het echte Maxwell-familiebedrijf – spionage – is nu groter dan ooit tevoren.

Valluiken en verraad

Een van de meest brutale en succesvolle operaties die de Israëlische inlichtingendienst op wereldschaal heeft uitgevoerd, is onmiskenbaar de verkoop van een softwareprogramma met fouten aan regeringen, bedrijven en grote financiële en wetenschappelijke instellingen over de hele wereld. Dat softwareprogramma, bekend als het informatiebeheersysteem van de aanklager of met de afkorting PROMIS, is oorspronkelijk gemaakt en op de markt gebracht door Inslaw Inc., een bedrijf dat is opgericht door voormalig NSA-functionaris Bill Hamilton en zijn vrouw Nancy.

In 1982 verhuurde Inslaw zijn revolutionaire PROMIS-software aan het Amerikaanse ministerie van Justitie, dat toen werd geleid door de aarts-neocon Edwin Meese III, de meest vertrouwde adviseur van Ronald Reagan en die later Donald Trump zou adviseren na de verkiezingen van 2016. Het succes van de software, die integratie van afzonderlijke databases en informatie-analyse op een voorheen onvoorstelbare schaal mogelijk maakte, trok uiteindelijk de aandacht van Rafi Eitan, de beruchte en legendarische Israëlische spionagemeester en handler van de ” meest schadelijke spion ” in de Amerikaanse geschiedenis, Jonathan Pollard . Eitan was destijds het hoofd van de inmiddels ter ziele gegane Israëlische inlichtingendienst, bekend als Lekem, die zich specifiek richtte op spionage met betrekking tot wetenschappelijke en technische informatie en ontdekkingen.

Eitan  had voor het eerst  over PROMIS gehoord van Earl Brian. Brian was een lange tijd een medewerker van Ronald Reagan, die eerder voor de CIA had gewerkt in geheime operaties en de leiding had gehad over het gezondheidszorgprogramma van Reagan toen Reagan gouverneur van Californië was. Brian schepte vaak op over  de bijnaam die  hij had gekregen door toezicht te houden op dat zorginitiatief – ‘de man die over de doden liep’. In 1982 probeerde Brian echter een zakenimperium op te bouwen, waarin de vrouw van de toenmalige AG Ed Meese een  grote investeerder was , en hij had Eitan voor het eerst ontmoet toen hij probeerde een gezondheidszorgsysteem in Iran te verkopen.

Brian maakte de doeltreffendheid van PROMIS bekend, maar in plaats van de revolutionaire benadering van data-analyse te prijzen, uitte hij zijn frustratie dat de software Amerikaanse federale onderzoekers in staat stelde witwaspraktijken en andere financiële misdrijven met succes op te sporen en aan te pakken. Hij uitte ook zijn frustratie dat hij uit de winst op PROMIS was weggelaten, waarvan hij de ontwikkeling al enkele jaren op de voet volgde. 

Naarmate hun gesprek vorderde, bedachten Eitan en Brian  een plan  om een ​​”luik”, tegenwoordig vaker een achterdeur genoemd, in de software te installeren. Vervolgens zouden ze PROMIS over de hele wereld op de markt brengen en de Israëlische inlichtingendienst en geallieerde elementen van de Amerikaanse inlichtingendienst een direct inzicht geven in de operaties van zijn vijanden en bondgenoten, terwijl ze ook Eitan en Brian enorme winsten opleveren voor de verkoop van de software. Brian zou PROMIS natuurlijk ook kunnen gebruiken om autoriteiten te omzeilen die financiële misdrijven onderzoeken. 

Volgens de getuigenis van ex-Mossad-functionaris Ari Ben-Menashe nam Ben-Menashe, nadat een kopie van PROMIS was verkregen door de Israëlische militaire inlichtingendienst (via directe samenspanning met het Amerikaanse ministerie van Justitie),  contact op met  een Israëlisch-Amerikaanse programmeur die in Californië op Eitan’s bestellingen. Die programmeur plaatste vervolgens een “luik” of achterdeur in de software die Lekem geheime toegang zou geven tot elke database die was verbonden met een apparaat waarop de software was geïnstalleerd.

Toen de achterdeur eenmaal aanwezig was, probeerde Brian zijn bedrijf Hadron Inc te gebruiken om de afgeluisterde PROMIS-software over de hele wereld op de markt te brengen, hoewel hij eerst had geprobeerd Inslaw uit te kopen om dit te doen. Zonder succes wendde Brian zich tot zijn goede vriend, de toenmalige procureur-generaal Ed Meese, en het ministerie van Justitie weigerde toen abrupt om de betalingen aan Inslaw te doen die in het contract waren bepaald, in wezen met behulp van de software gratis, waarvan Inslaw beweerde dat het diefstal was . 

De acties van Meese zouden Inslaw tot faillissement dwingen en Inslaw  daagde vervolgens  het ministerie van Justitie aan, waarbij een Amerikaanse rechtbank later oordeelde dat het door Meese geleide departement de software “nam, converteerde en stal” door middel van “bedrog, fraude en bedrog”. Nu Inslaw uit de weg was, verkocht Brian de afgeluisterde software aan de inlichtingendiensten van Jordanië en Irak, een grote zegen voor Israël, en aan een handvol bedrijven. Desondanks was Eitan niet tevreden met Brian en Hadron en wendde hij zich snel tot de persoon waarvan hij dacht dat hij PROMIS het meest effectief op de markt kon brengen en verkopen aan regeringen van belang over de hele wereld, Robert Maxwell. 

Maxwell, die voor het eerst werd aangeworven als een aanwinst van de Israëlische inlichtingendienst in de vroege jaren zestig, zou aanzienlijk sterker worden vanaf het begin van de jaren tachtig, toen hij een web van Israëlische bedrijven kocht, waarvan vele officiële ‘ dienstverleners ‘ voor de Mossad waren. Een van deze bedrijven, een computerbedrijf genaamd Degem, werd jarenlang gebruikt om de Mossad-moordenaars die ontvoeringen en moorden pleegden in Latijns-Amerika en Afrika, dekking te bieden.

Via Degem en andere Maxwell-bedrijven in Israël en elders, bracht Maxwell PROMIS zo succesvol op de markt dat de Israëlische inlichtingendienst al snel toegang kreeg tot de diepste werking van talloze regeringen, bedrijven, banken en inlichtingendiensten over de hele wereld. Veel van Maxwells grootste successen waren de verkoop van PROMIS aan dictators in Oost-Europa, Afrika en Latijns-Amerika. Na de verkoop en nadat Maxwell een mooi salaris had ontvangen, werd het ongeëvenaarde vermogen van PROMIS om alles op te sporen en te controleren – van geldstromen tot menselijke bewegingen – door deze regeringen gebruikt om met meer finesse financiële misdaden te plegen en om dissidenten op te sporen en te laten verdwijnen. De Israëlische inlichtingendienst heeft het natuurlijk allemaal in realtime bekeken.

In Latijns-Amerika verkocht Maxwell bijvoorbeeld PROMIS aan  militaire dictaturen in Chili en Argentinië , die werden gebruikt om de massamoord te vergemakkelijken die operatie Condor kenmerkte, aangezien de vrienden en families van dissidenten en zogenaamde subversieven gemakkelijk konden worden geïdentificeerd met behulp van PROMIS. PROMIS was voor dit doel zo effectief dat, slechts enkele dagen nadat Maxwell  de software  aan Guatemala had verkocht , de door de VS gesteunde dictatuur 20.000 “subversieve elementen” oppakte van wie nooit meer iets werd vernomen. Dankzij de achterdeur in PROMIS wist de Israëlische inlichtingendienst natuurlijk dat de identiteit van Guatemala’s verdwenen was voor de eigen families van het slachtoffer. Israël was er ook  nauw bij betrokken in de bewapening en training van veel van dezelfde Latijns-Amerikaanse dictaturen die de afgeluisterde PROMIS-software hadden verkocht.

Hoewel de Israëlische inlichtingendienst duidelijk gebruik vond voor de gestage stroom van gevoelige en geclassificeerde informatie, moest hun grootste prijs nog komen: uiterst geheime overheidslaboratoria in de Verenigde Staten. Eitan  gaf Maxwell de opdracht  om PROMIS te verkopen aan Amerikaanse laboratoria in het Los Alamos-complex, waaronder Sandia National Laboratory, dat de kern was en vormt van het Amerikaanse kernwapensysteem. Met name de uiteindelijke verkoop van PROMIS aan deze laboratoria door Maxwell vond plaats in dezelfde periode in 1984, toen Eitan een van Israëls topexperts op het gebied van nucleaire doelwitten de opdracht gaf om toezicht te houden op Jonathan Pollards spionage van Amerikaanse nucleaire geheimen namens Israël.

Om uit te stippelen hoe hij zo’n prestatie zou bereiken, ontmoette Maxwell niemand minder dan Henry Kissinger, die hem vertelde dat hij – om PROMIS aan deze gevoelige laboratoria te verkopen – de diensten moest inroepen van de toenmalige senator voor Texas John Tower, die destijds het hoofd was van de Armed Services Committee van de Senaat. Maxwell sloot snel een deal met Tower en betaalde vervolgens, met Mossad-geld,  Tower $ 200.000  voor zijn diensten, waaronder het openen van deuren – niet alleen voor het Los Alamos-complex, maar ook voor het Witte Huis van Reagan. Tower zou een reis regelen voor Maxwell om naar Sandia National Laboratory te reizen, waar hij PROMIS op de markt zou brengen. In tegenstelling tot de meeste andere PROMIS-verkopen, zou deze niet worden afgehandeld door Degem, maar door een in de VS gevestigd bedrijf genaamd Information on Demand.

Het is vermeldenswaard dat, ondanks de duidelijke en verraderlijke acties van Tower met betrekking tot de Amerikaanse nationale veiligheid, een andere oude “bron” van Robert Maxwell, George HW Bush, zou proberen om Tower te nomineren als minister van Defensie van de VS. Toen de Senaat weigerde Tower te bevestigen, nomineerde Bush pas toen Dick Cheney, die het Pentagon zou leiden en toezicht zou houden op de rol van de VS in de Eerste Golfoorlog. Niet lang nadat hij er niet in was geslaagd de benoeming als chef van het Pentagon veilig te stellen, stierf Tower bij een verdacht vliegtuigongeluk kort na de even verdachte dood van Robert Maxwell.

Dekmantelbedrijven en FBI doofpotaffaires

Robert Maxwell  kocht  Information on Demand in 1982 van de oprichter, Sue Rugge – een voormalig bibliothecaris, via de Pergamon Group – het jaar waarin Rafi Eitan en Earl Brian plannen hadden gemaakt om PROMIS te ondermijnen. De kantoren waren slechts een paar deuren verder van het huis van Isabel Maxwell en haar eerste echtgenoot Dale Djerassi, de zoon van de wetenschapper aan wie de anticonceptiepil werd toegeschreven. 

Volgens  FBI-bestanden  die Inslaw Inc. via een FOIA-verzoek in de jaren negentig had verkregen, opende de FBI van San Francisco een jaar later in oktober 1983 een onderzoek naar Information on Demand en interviewde ze vervolgens Rugge over het bedrijf en zijn activiteiten. Ze vertelde de FBI dat de bronnen van het bedrijf “meer dan 250 computerdatabases omvatten” en dat het bedrijf deze gebruikt om “enkele feiten te lokaliseren en antwoorden te geven op complexe vragen die te maken hebben met zaken als uitgebreid marktonderzoek, aangepaste gegevenssamenvattingen, geavanceerd zoeken in literatuur , huidige voorlichtingsdienst en globale informatiecapaciteit.

Een van deze databases omvatte Lockheed’s Dialog-database en “het Defensie Technisch Centrum dat is verbonden met het Ministerie van Defensie (DOD) dat geheime informatie bevat. Ze beweerde echter dat het bedrijf “geen wachtwoord heeft voor toegang en verder geen toegang nodig heeft”. Elders in het document wordt opgemerkt dat Information on Demand beweerde geen toegang te hebben tot gerubriceerde informatie “voor zover zij weten” en “informatie bevat over de overheid en verschillende beschikbare middelen om overheidsinformatiedatabases af te tappen.”

De FBI vroeg Rugge in het bijzonder naar één klant van het bedrijf, wiens naam en identificatiegegevens in zijn geheel zijn geredigeerd, maar merkt op dat deze mysterieuze klant sinds ten minste 1973 met Information on Demand heeft gewerkt. Daaropvolgende pogingen van Inslaw Inc. en anderen om om de identiteit van de geredigeerde cliënt te achterhalen, zijn sinds 1994 niet succesvol geweest. 

Met name slechts een maand voordat de FBI een onderzoek naar Information on Demand opende en Sue Rugge interviewde, had een ander gerelateerd bedrijf dat eigendom is van Maxwell, Pergamon International Information Corporation,  een brief gestuurd  naar de toenmalige CIA-directeur Bill Casey, met het aanbod om het bureau te voorzien van toegang tot octrooidatabanken. Het enige geredigeerde deel van de brief is de identiteit van de Executive Vice President van PIIC, die de brief aan Casey had geschreven.

Nadat Rugge was geïnterviewd, piekte de belangstelling van de FBI voor Information on Demand kort daarna in juni 1984, toen een formeel onderzoek werd geopend. Dit gebeurde nadat twee medewerkers van Sandia National Laboratory, die zich bezighielden met technologieoverdracht, het Bureau hadden benaderd over de pogingen van Information on Demand om PROMIS aan het laboratorium te verkopen. Die werknemers werden gedwongen contact op te nemen met de FBI nadat ze informatie hadden gekregen van medewerkers van de National Security Agency (NSA) over “de aankoop van Information on Demand Inc. door ene Robert Maxwell, de eigenaar van Pergamon International.” De specifieke informatie over deze aankoop bij de NSA is opgenomen in het rapport, maar is volledig weggewerkt. Twee maanden later nam een ​​van de Sandia-medewerkers contact op met het Bureau en suggereerde dat de NSA en de FBI gezamenlijk informatie op aanvraag zouden onderzoeken.

Het dossier van de FBI is specifiek gecodeerd als een buitenlands contra-inlichtingenonderzoek, wat suggereert dat de zaak werd geopend omdat de FBI op de hoogte was gebracht van de vermeende betrokkenheid van een buitenlandse inlichtingendienst bij een bepaald aspect van de activiteiten van Information on Demand die specifiek verband hielden met de “ verspreiding, marketing of verkoop van computersoftwaresystemen, inclusief maar niet beperkt tot het PROMIS computersoftwareproduct.” Het merkte ook op dat Maxwell zelf eerder het onderwerp was geweest van een “veiligheidsonderzoek” uitgevoerd door de FBI van 1953 tot 1961, het jaar waarin Maxwell formeel werd aangeworven als een Israëlische inlichtingendienst. 

Begin augustus 1984 bevalen het FBI-hoofdkwartier en andere hogere functionarissen van het door Ed Meese geleide ministerie van Justitie, dat zelf medeplichtig was aan de hele smerige PROMIS-affaire, het kantoor in New Mexico om het onderzoek naar Information on Demand, Maxwell en PROMIS stop te zetten. . Vreemd genoeg gaat de doofpot vandaag nog steeds door, waarbij de FBI  nog steeds weigert  documenten vrij te geven met betrekking tot Robert Maxwell en zijn rol in het PROMIS-schandaal.

Enkele maanden na de stopzetting van het FBI-onderzoek naar Information on Demand keerde Robert Maxwell in februari 1985 opnieuw terug naar Sandia National Laboratories, waar hij het contract voor de verkoop van PROMIS tekende en zichzelf aanstelde als President en CEO van Information on Demand. Een paar maanden later gaf hij die rol door aan zijn dochter Christine, die volgens haar cv de president en CEO van het bedrijf was tot de dood van haar vader in 1991  . Na de ineenstorting van zijn zakenimperium kort na zijn overlijden, wat ook resulteerde in de sluiting van Information on Demand, richtte Christine een bedrijf op met de naam Research on Demand dat vergelijkbare diensten aanbood en gespecialiseerd was “in internet- en big data-analyse-gerelateerde marktstudies voor bedrijven in de telecom.”

Bovendien vertelde Isabel Maxwell, die in de buurt van de kantoren van het bedrijf in Berkely, CA woonde,  aan  Haaretz  dat ze ook had gewerkt voor Information on Demand, dat ze ‘het bedrijf van haar zus’ noemt, na haar scheiding in 1989 van Dale Djerassi .

De erfenis van hun vader recreëren

Na de dood van Robert Maxwell, in wat de meeste van zijn familie en veel van zijn biografen beschouwen als een moord gepleegd door de Israëlische inlichtingendienst, begonnen zijn kinderen de stukken op te rapen en probeerden ze het rijk van hun vader weer op te bouwen. Van zijn zeven kinderen namen er vijf verschillende aspecten van het uitgebreide portfolio van hun vader over. 

Kevin en Ian Maxwell namen veel van zijn bedrijven over (en de bijbehorende fall-out) en zijn duistere netwerk van in elkaar grijpende bedrijven, trusts en stichtingen verspreid over de hele wereld. Ghislaine, die zich al in New York had gepositioneerd in opdracht van haar vader om zijn inspanningen om zijn imperium en operaties in Manhattan uit te breiden, te verankeren, begon een seksuele chantage-operatie namens de Israëlische inlichtingendienst naast Jeffrey Epstein. Christine en Isabel zouden echter verder gaan waar Maxwells inlichtingenwerk met PROMIS en in de technologie was geëindigd door een nieuwe revolutionaire technologie, het internet, te verzilveren.

“We probeerden letterlijk na te denken over hoe we dit hele bedrijf konden herstarten”, dat was ingestort na de dood van hun vader, zou Christine Maxwell  later zeggen  over haar beslissing om samen met haar man Roger Malina, Isabel en Isabel’s toenmalige echtgenoot David Hayden, op te richten, hun internetservicebedrijf – de McKinley Group – in januari 1992. Isabel zou zich de beslissing op dezelfde manier herinneren, toen  ze Wired  in 1999 vertelde  dat zij en haar zus “de wagons wilden omcirkelen en herbouwen”, en McKinley zagen als “een kans om een deel van de erfenis van hun vader.” In 2000 zou Isabel  tegen  The Guardian zeggen: dat haar vader “het [internet] geweldig zou vinden als hij er nog was.” “Hij was zeer vooruitziend … Hij zou in zijn element zijn, hij zou het geweldig vinden, ik weet zeker dat hij heel blij zou zijn om te weten wat ik nu doe,” vertelde ze de in het VK gevestigde publicatie terwijl “haar hoofd achterover gooien en luid lachen.” In die tijd leidde Isabel met name een Israëlisch softwarebedrijf met banden met de Israëlische militaire inlichtingendienst en machtige Israëlische politieke spelers, waaronder sommigen die eerder rechtstreeks onder haar vader hadden gewerkt. 

Het is niet moeilijk in te zien waarom Christine en Isabel het internet zagen als hun kans om de ‘erfenis’ van Robert Maxwell uit te breiden en te herbouwen. Zoals eerder vermeld, was Christine, tot aan de dood van haar vader, president en CEO van het Israëlische inlichtingenbureau Information on Demand, eigendom van Robert Maxwell, waar Isabel ook had gewerkt. Na zijn dood had Christine een gerelateerd bedrijf opgericht, Research on Demand genaamd, dat gespecialiseerd was in ‘internet- en big data-analyse’ voor telecommunicatiebedrijven, en dat later zou overlappen met het werk van de McKinley Group. McKinley begon als een directory met een beoordelingssysteem voor websites en stapte later over op de Magellan-zoekmachine, waarvan Isabel Maxwell   in 1997 aan  Cnet vertelde dat het  allemaal Christine’s idee was.

McKinley creëerde wat bekend werd als de Magellan online directory, herinnerd als “de eerste site die lange recensies en beoordelingen van websites publiceerde”. Magellan’s ‘value-added content’-benadering trok verschillende grote bedrijven aan, wat resulteerde in ‘ grote allianties ‘ met AT&T, Time Warner, IBM, Netcom en het Microsoft Network [MSN]  waarover  Isabel Maxwell onderhandelde . De belangrijkste alliantie van Microsoft met McKinley kwam eind 1995, toen  Microsoft aankondigde dat Magellan de zoekoptie voor de MSN-service van het bedrijf zou gaan gebruiken. Time Warner koos voor Magellan voor zijn vroege webportaal Pathfinder en Magellan stond een groot deel van de jaren negentig op de startpagina van de internetbrowser Netscape. 

McKinley’s fortuinen waren echter verontrust toen zijn inspanningen om de eerste zoekmachine te zijn die naar de beurs ging mislukten , waardoor een impasse ontstond  tussen Christine Maxwell en de echtgenoot van Isabel, wat er ook toe leidde dat het bedrijf in  wezen achterop raakte bij  andere marktleiders die allebei het raam misten voor een tweede IPO-poging en achterstand in het toevoegen van advertentie-inkomsten aan hun bedrijfsmodel. Excite, dat later werd overgenomen door AskJeeves,  kocht uiteindelijk  in 1996 de McKinley Group en Magellan voor 1,2 miljoen aandelen van Excite-aandelen, die toen werden gewaardeerd op $ 18 miljoen. Het was naar verluidt Isabel Maxwell die de deal mogelijk maakte, met de toenmalige CEO van Excite, George Bell, die  beweerde dat  zij alleen hun aankoop van McKinley had gered. 

Ondanks het matte einde van het bedrijf, kregen de Maxwell-zusters en andere belanghebbenden in het bedrijf, waaronder Ghislaine Maxwell, niet alleen een uitbetaling van meerdere miljoenen dollars uit de deal, maar smeedden ze ook nauwe banden met high-rollers uit Silicon Valley. Na de verkoop van McKinley/Magellan zouden de openlijke banden van Christine en Isabel Maxwell met inlichtingendiensten in zowel de VS als Israël aanzienlijk toenemen.

Een familiale aangelegenheid

Hoewel het bedrijf vaak wordt voorgesteld als een onderneming tussen Christine en Isabel Maxwell, waren McKinley Group en Magellan veel meer dan alleen het bedrijf van de tweelingzusjes. In  een artikel van november 2003  in  The Evening Standard staat bijvoorbeeld  dat Christine en Isabel het bedrijf hebben gelanceerd met aanzienlijke hulp van hun broer, Kevin Maxwell, die in het artikel wordt beschreven als “verteerd door een overweldigend verlangen om zijn ‘vader opnieuw opgenomen’ te worden” volgens vertrouwelingen. Een ander  Evening Standard-  artikel  uit maart 2001 citeerde het bericht dat “Kevin een belangrijke rol speelde” in de zaken van het bedrijf.

Bovendien  merkte The Sunday Times destijds  in november 2000 op dat Ghislaine Maxwell “een aanzienlijk belang had in Magellan” en een aanzienlijk bedrag verdiende na de verkoop aan Excite in 1996. Het merkte ook op dat Ghislaine gedurende de jaren negentig ” discreet een zakenimperium heeft opgebouwd dat net zo ondoorzichtig is als dat van haar vader’ en dat ‘ze geheimzinnig is tot op het punt van paranoia en dat haar zakelijke aangelegenheden diep mysterieus zijn’. Ze zou echter niettemin “zichzelf omschrijven als een ‘internetoperator'”, ook al “haar kantoor in Manhattan weigert zelfs de naam of de aard van haar bedrijf te bevestigen.” Een  apart artikel in  The Scotsman uit 2001 merkt ook op dat Ghislaine “extreem geheimzinnig is over haar zaken en zichzelf beschrijft als een internetoperator.”  

Hoe betrokken Ghislaine Maxwell precies was bij de McKinley Group en Magellan is onduidelijk, hoewel haar besluit om zichzelf te omschrijven als een ‘internetoperator’ en haar gedocumenteerde ‘substantiële interesse’ in het bedrijf suggereren dat het meer dan oppervlakkig was. Wat echter opvalt, is dat Ghislaine’s tijd als “internetoperator” en haar zakelijke belangen in Magellan rechtstreeks overlappen met haar tijd samen met Jeffrey Epstein in een  Israëlische inlichtingen-gerelateerde seksuele chantage-operatie.

Gedurende deze periode hadden Ghislaine Maxwell en Jeffrey Epstein vaak een aanzienlijke overlap in hun financiën, met persberichten uit die tijd waarin vaak werd gevraagd of de uitgaven van Ghislaine werden betaald door Epstein of via haar toegang tot de “verloren Maxwell-miljoenen” die waren verborgen in een web van duistere, niet-traceerbare financiële entiteiten en naar verluidt “verdwenen” na zijn dood in 1991. 

Dat laatste is zeker een mogelijkheid, want het was Ghislaine die na zijn dood als eerste het kantoor van haar overleden vader op de Lady Ghislaine binnenliep, waar ze ‘alle belastende documenten aan boord verscheurde’, aldus journalist John Jackson  die getuige was van  het tafereel. Dit zou waarschijnlijk betekenen dat ze snel kon onderscheiden welke documenten “belastend” waren en dat ze zich terdege bewust was van zijn meer onsmakelijke zakelijke activiteiten. Bovendien had Robert Maxwell vóór zijn dood Ghislaine voorzien van een “op maat ” New Yorkse onderneming genaamd Maxwell Corporate Gifts, waarvan weinig bekend is. Het bedrijf was naar  verluidt bedoeld om haar te helpen voet aan de grond te krijgen in de machtsbasis van New York voor de geplande uitbreiding van Robert Maxwell naar de New Yorkse samenleving, een plan dat voor het eerst in gang werd gezet na zijn aankoop van de  New York Daily News .

Met name  een artikel  van  The Evening Standard  in 2001 maakt een vreemde opmerking over een belangrijke bron van inkomsten van Epstein in de jaren negentig, waarin staat dat “vele miljoenen heeft verdiend aan zijn zakelijke banden met mensen als Bill Gates, Donald Trump en de miljardair van Ohio Leslie Wexner, wiens vertrouwen hij beheert.” Bovendien merkte Epstein-slachtoffer Maria Farmer  op in een interview dat ze Ghislaine en Epstein hoorde praten over Bill Gates alsof ze hem goed kenden in 1995. Deze vermeldingen van Bill Gates hier tarten echter het officiële verhaal over de Epstein-Gates-relatie, die beweert dat ze elkaar voor het eerst ontmoetten in 2011. Gezien de “grote alliantie ” tussen McKinley/Magellan en Microsoft die in 1995-1996 werd gesmeed, is het zeker mogelijk dat Epsteins pre-2001 “zakelijke banden” met Bill Gates in feite verband hielden met Ghislaine’s betrokkenheid en belang in Magellan. Dit wordt ook ondersteund door het feit dat, zoals zal worden aangetoond in deel 2 van dit rapport, Magellan-medeoprichter Isabel Maxwell een persoonlijke relatie had met Bill Gates en dat hij haar latere bedrijf, het in Israël gevestigde CommTouch, op de kaart heeft gezet.” na een grote investering die tussen Gates en Isabel persoonlijk was bemiddeld. Deel 2 zal ook laten zien hoe zowel de openlijke betrokkenheid van Isabel als Christine, met respectievelijk de Israëlische en Amerikaanse inlichtingendiensten, verdiepte nadat Magellan in 1996 werd verkocht aan Excite.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Algemeen

België Drugslab ontdekt nabij NAVO-terrein

Published

on

belgie

Interessante nevenactiviteiten: Drugslab opgegraven op nucleaire NAVO-basis in België

Op een Belgische militaire basis werd een clandestien drugslaboratorium ontdekt, waar ook NAVO-kernwapens zijn opgeslagen , waar ook op grote schaal de synthetische drugs-ecstasy werd geproduceerd. Zoals het parket van de provincie Limburg dinsdag bekendmaakte, bevond het laboratorium zich op de basis van Kleine Brogel in het noorden van België. Het werd vervolgens opgegraven met de hulp van experts van de Federale Politie van het Criminologisch Instituut en de civiele bescherming.

De twee aangehouden verdachten zijn inmiddels vrijgelaten, aldus de officier van justitie. Beiden zijn niet in dienst van het Belgische Ministerie van Defensie. Het werd opengelaten of er tegen hen beiden nader onderzoek werd gedaan. Naast de Belgische luchtmacht wordt de militaire basis ook gebruikt door de Amerikaanse luchtmacht. Het Belgische parlementslid Samuel Cogolati van de Ecolo-partij meldde in 2019 dat daar “tien tot twintig” kernkoppen voor de NAVO waren opgeslagen. Volgens de bevindingen van de speurders wordt de aan Nederland grenzende provincie Limburg vaker door criminelen gebruikt voor drugsdepots en drugslaboratoria.

België berucht als hotspot

België staat in Europa al lang bekend als een centrum voor de productie van drugs, met name ecstasy . De twee gelijknamige provincies in België en Nederland zijn altijd het middelpunt van onderzoeken. Grote hoeveelheden cocaïne komen het land binnen via de haven van Antwerpen, en pillen lijken minder dan 50 eurocent te kosten om te produceren – terwijl de straatwaarde in België en Nederland rond de 5 euro ligt. In Australië mag je ze echter voor minimaal 20 euro verkopen.

Altijd geweldige vondsten

De handel in dit type drugs gebeurt in België vaak via internet, naar het voorbeeld van de gewone onlinedealers. In 2017 werd in Nederland, op de grens met België , materiaal gevonden dat is gebruikt om een ​​miljard ecstasypillen te maken . En in 2013 werd op een afgelegen boerderij een enorm laboratorium ontdekt met de capaciteit om miljoenen ecstasypillen te maken. In die tijd was het de grootste dergelijke faciliteit in Europa. Het is echter minder vertrouwenwekkend dat synthetische drugs worden gehanteerd in het hart van de westerse nucleaire afschrikking, in militaire bases en in de buurt van wapenarsenalen…

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Algemeen

Boeren roepen in online groepen op tot burgeroorlog: ‘Laat Den Haag maar branden’

Published

on

boeren

In online groepen van boeren op internet klinkt oorlogszuchtige taal. Er wordt opgeroepen tot een ‘complete oorlog’ tegen Den Haag. Een bergingsbedrijf dat in opdracht van de politie een trekker van de weg heeft gehaald wordt bedreigd.

In de Telegramgroep ‘Boeren in Opstand’ met ruim tweeduizend leden plaatsten deelnemers dinsdag teksten als: ‘Laat Den Haag maar branden. Het kabinet heeft de oorlog verklaard aan iedereen. Het is nu oorlog’, ‘Als je een gewapende burgeroorlog wilt, kun je hem krijgen ook’, ‘Land mag op slot. Het is oorlog. Klaar mee’, ‘Bloeden zullen ze, die teringzakken’.

In de groep, waarin meestal maximaal zo’n driehonderd personen online zijn, klinken ook oproepen tot matiging. Die hebben nauwelijks effect. ‘Regering omverwerpen is de oplossing’, stuurt ‘Ganzekip Duck’. ‘Voor Rutte is er maar 1 oplossing: zoutzuur’, schrijft ‘Lordbuff’. ‘Dit kabinet is ziekelijk en moet WEG!!! Goedschiks of kwaadschiks’, meldt ‘Mr S’.

Bergingsbedrijf krijgt honderden doodsbedreigingen

Dat dergelijke oproepen ook tot actie kunnen leiden, blijkt als de politie maandagavond op de A28 een trekker in beslag neemt die de snelweg blokkeert. Een bergingsbedrijf zet het voertuig op een vrachtwagen. In de Telegram-groep wordt gevraagd naar de naam van het betrokken bedrijf. De volgende ochtend wordt de naam gedeeld, inclusief adresgegevens en een telefoonnummer. ‘Allemaal even een lief bedankje achterlaten’, stuurt Nikola Tesla.

Een medewerker van het bedrijf vertelt een paar uur later telefonisch dat hij ‘honderden doodsbedreigingen’ heeft ontvangen. ‘Ik wil niet alles herhalen. Veel geschreeuw met ziektes. De telefoon stond roodgloeiend.’ De man, die liever anoniem wil blijven, neemt niet meer met zijn eigen naam op. Het bedrijf heeft alle wagens, die normaal bij de werknemers blijven, uit voorzorg teruggehaald. ‘We worden voor van alles uitgescholden. Er werd gezegd dat ze met 150 trekkers naar onze zaak zouden komen.’

In de Telegram-groep is een bont gezelschap actief van spontane bezoekers, complotdenkers, boeren die actie willen voeren en toehoorders. Er wordt opgeroepen om 5G-masten in de fik te steken, snelwegen te blokkeren en ‘overheidsvoertuigen ondersteboven’ te rijden.

Woensdag staan nieuwe acties op het programma, schrijft ‘Regina Vdf’, die een bericht uit een andere groep deelt met de oproep naar het provinciehuis in Leeuwarden te komen. Ook die oproep gaat gepaard met een waarschuwing. ‘Woensdag gaat alles breken! We beginnen bovenaan!! Leeuwarden wordt de eerste steen die breekt!!!!!’

 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Algemeen

Dappere nieuwe WEF-wereld: baan verliezen aan de robot, kritiek “als een atoombom”

Published

on

wef

Het World Economic Forum (WEF) onder leiding van “Great Reset“-architect Klaus Schwab legt ons regelmatig in korte video’s uit waarom we de radicale herstructurering van de wereld geweldig moeten vinden. De voorbeelden zijn legio, we hebben verschillende actuele originele “tips” uit de globalistische kring verzameld.

Nieuwe grap: fietsen en belastingdruk tegen Poetin

Het nieuwe model zijn mensen die noodgedwongen overstappen op het overvolle openbaar vervoer en de fiets – want dat maakt hen onafhankelijk van Rusland.

Natuurlijk worden ze nog meer ‘onafhankelijk’ als er belastingen worden geheven op Russische olie. Dat maakt het natuurlijk niet duurder voor de consument en ruïneert Poetin. Echt deze keer, ik beloof het….

baan verlies? Maakt niet uit! Vrijdag naar het veld met jou!

Dat wil zeggen als ze hun baan als kelner niet verliezen aan kunstmatige intelligentie of hun baan als magazijnmedewerker aan een robotgeit, wat volgens het WEF een rage is.

De rest zou dan maar vier dagen moeten werken – en op vrijdag, bij voorkeur in het veld, om voedselcrises te voorkomen.

Die je dan natuurlijk aan het volk wil verkopen als arbeidersemancipatie…

Lukt het niet, dan komt de volgende golf asielzoekers

Als de Derde Wereld er niet in slaagt de hongercrisis, aangewakkerd door de globalisten, te voorkomen, dan worden mensen uit ontwikkelingslanden over de wereld getransporteerd als ‘menselijk kapitaal’, dat alle anderen alleen met fluwelen handschoenen zouden moeten behandelen.

“Desinformatie” zoals atoombom, maar geeft nog steeds Mars

Iedereen die deze ideeën bekritiseert, is natuurlijk een gevaar: onlangs vergeleek een deskundige “desinformatie” met atoombommen – helaas is dat geen grap.

Of je dan de critici naar Mars stuurt, of er zelf heen gaat om de “ongehoorzamen” op de gebroken aarde achter te laten, valt nog te bezien…

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN