Draghi

De Italiaanse premier Mario Draghi heeft donderdag voor de tweede keer in een week zijn ontslag ingediend. Dit keer accepteerde president Sergio Mattarella zijn ontslag. De op twee na grootste economie van de Europese Unie heeft dan ook geen functionerende overheid.

Bij een vertrouwensstemming in de Senaat woensdagavond stemden slechts 95 van de 321 leden van de Tweede Kamer voor Draghi en 39 tegen hem. De Lega, Forza Italia en de Vijfsterrenbeweging, die deel uitmaken van Draghi’s regering van ‘nationale eenheid’, ontzegden hem het vertrouwen door weg te blijven van de stemming. Een geplande motie van vertrouwen in de Kamer van Afgevaardigden heeft niet plaatsgevonden.

De 80-jarige president Mattarella ontbond het parlement op dezelfde dag. Dat betekent dat er op 25 september vervroegde verkiezingen zijn. Draghi blijft voorlopig aan als executive. De verkiezingen zouden normaal gesproken in april volgend jaar hebben plaatsgevonden.

Draghi’s val is een gevolg van scherpe klassenspanningen en sociale tegenstellingen in Italië. Mattarella benoemde het voormalige hoofd van de Europese Centrale Bank in februari 2021 tot regeringsleider, toen de eerste golf van de coronapandemie in Italië tienduizenden levens eiste en de economie in een vrije val verkeerde met een daling van 8,9 procent.

Alle partijen – van de rechtse Lega, Berlusconi’s Forza Italia, de Five Star-protestbeweging tot de Democraten en hun verschillende splintergroepen – verschansten zich achter Draghi, die als vertrouweling van het internationale financiële kapitaal ervoor moest zorgen dat Italië de 206 miljard euro waarop het recht had, ontvangen van het Coronafonds van de Europese Unie.

De Europese Commissie had de toewijzing van dit geld gekoppeld aan de uitvoering van in totaal 42 “hervormingen” die “de Italiaanse economie moesten bevrijden van groeibelemmeringen” en “meer concurrentievermogen” zouden maken, de staat “slanker” zouden maken en de sociale systemen “effectiever” – alles Slogans voor massale aanvallen op de arbeidersklasse en de lagere middenklasse.

Draghi voldeed aan de in hem gestelde verwachtingen. Hij vervulde belangrijke economische functies met externe experts, zoals voormalig investeringsbankier en Vodafone-CEO Vittorio Colao, en voorstanders van bezuinigingen en privatisering, zoals Lega’s Giancarlo Giorgetti, die hij tot minister van Economische Ontwikkeling benoemde.

Lees ook:  Bevrijd jezelf van het dictaat van de Amerikaanse betalingssystemen Visa en MasterCard

Draghi heeft de Corona-crisis “opgelost” met een massale vaccinatiecampagne onder leiding van een hooggeplaatste generaal. Hoewel het de verspreiding van de pandemie niet stopte – met 170.000 doden is Italië de tweede in Europa achter Groot-Brittannië – maar met een hoge vaccinatiegraad vormde het het voorwendsel om alle lockdown-maatregelen op te heffen en de industriële productie en de toeristenindustrie in stand te houden.

Met een reorganisatie van de sociale uitgaven ontlastte Draghi de corporaties ten koste van de arbeiders. Hij draaide de pensioenhervorming van de vorige regering, die de pensioenleeftijd onder bepaalde voorwaarden had verlaagd, terug. Hij noemde de ‘burgertoelage’ die de Vijf Sterren hadden ingevoerd in plaats van de bijstand een ‘flop’ en beperkte deze met strikte voorwaarden en controlemaatregelen.

Draghi’s belastinghervormingen en liberaliseringsmaatregelen verlichtten grote bedrijven en bedreigden het voortbestaan ​​van eigenaren van flatgebouwen en kleine zelfstandigen – en daarmee een belangrijke klantenkring van de Lega en de Five Stars. Eerder deze maand staakten taxichauffeurs in heel Italië na het betalen van hoge licentievergoedingen en zijn nu failliet door de liberaliseringsmaatregelen van Draghi.

Ook het “mededingingsdecreet” waarmee Draghi de zogenaamde Bolkestein-richtlijn van de EU wilde handhaven, zorgde voor opschudding. Hierin is vastgelegd dat overheidsbedrijven die door particulieren worden geëxploiteerd om de paar jaar opnieuw worden aanbesteed. Er zouden onder meer 14.000 lido’s worden getroffen, badplaatsen die grotendeels door families worden gerund en nu door grote investeerders kunnen worden overgenomen.

Wat het buitenlands beleid betreft, heeft Draghi Italië gecommitteerd aan het oorlogsbeleid van de NAVO tegen Rusland – ook al weigeren de Lega en Forza Italia wapens te leveren aan Oekraïne.

Draghi’s beleid werd in de internationale financiële wereld met enthousiasme onthaald. De Süddeutsche Zeitung juichte in november vorig jaar: “Het gaat tot nu toe uitstekend, moet ik zeggen. … Het enthousiasme over de ongewone dynamiek geeft Italië een goed humeur.” Italië is “voor het eerst in vele decennia in een positie om zijn economie volledig te heroriënteren”, citeerde ze de OESO-hoofdeconoom Laurence Boone. “Nu of nooit.”

Lees ook:  Er komt veel erger shit in de VS

De Italiaanse arbeidersklasse deelt deze opgetogenheid niet. Onder Draghi is de polarisatie van het land geïntensiveerd. Het officiële werkloosheidspercentage is 8,4 procent en de jeugdwerkloosheid is 24 procent. 3,4 miljoen werknemers hebben een onzekere baan. Het aantal armen is tijdens de coronapandemie opgelopen tot 5,6 miljoen, de officiële inflatie is 8 procent. Steeds weer wordt er gestaakt tegen banenverlies, lage lonen en onhoudbare arbeidsomstandigheden.

Het is veelbetekenend dat onder deze omstandigheden Draghi’s regering van “nationale eenheid” werd omvergeworpen door de Vijf Sterren en rechtse partijen, en niet door de zogenaamd linkse.

De Five Stars, die opkwamen als een protestbeweging tegen het politieke establishment, reageerden eerst met de extreemrechtse Lega, daarna met de Demorats en steunden uiteindelijk Draghi, zijn in vrije val en verdeeld. Van 33 procent bij de algemene verkiezingen van 2018 zijn ze in de peilingen gedaald tot 11 procent.

Minister van Buitenlandse Zaken Luigi di Maio heeft de beweging verlaten en heeft zijn eigen partij opgericht, Together for the Future, die Draghi steunt. Giuseppe Conte, Draghi’s voorganger als premier en voorzitter van de Five Stars, vecht tegen hem.

De Lega en Forza Italia hebben ook verloren in de peilingen, maar niet zoveel als de vijf sterren. Ze hopen na de verkiezingen een rechtse regering te kunnen vormen met de fascistische Fratelli d’Italia. Ze sloten zich nooit aan bij de regering van Draghi en werden met 23 procent de sterkste partij in de peilingen. Bij de laatste parlementsverkiezingen kregen ze slechts 4,4 procent.

Partijleider Giorgia Meloni, die Mussolini bewondert en nauw samenwerkt met de Spaanse Vox-partij, zou de volgende premier van Italië kunnen worden. Samen komen de rechtse partijen Meloni, Salvini en Berlusconi op 46 procent in de peilingen.

Lees ook:  Italië en het VK vertrouwen op hulp van Cuba, China, Venezuela om het coronavirus te bestrijden - terwijl de VS de wrede sancties opvoert

Verantwoordelijk voor de opkomst van rechts zijn de Democraten, hun pseudo-linkse aanhangsels en hun geallieerde vakbonden. Het gaat hen om de stabiliteit van de burgerlijke orde en niet om het lot van de arbeidersklasse. Ze onderdrukken hun strijd en steunen Draghi des te vastberadener, hoe duidelijker het anti-arbeiderskarakter van zijn beleid wordt.

Nadat Draghi vorige week donderdag voor het eerst zijn ontslag aankondigde, organiseerden ze een campagne om hem in functie te houden. 2000 burgemeesters publiceerden een overeenkomstige oproep. Ook vakbonden, ondernemers en de kerk riepen Draghi op om te blijven.

Volgens Italiaanse media hebben ook Emmanuel Macron, Olaf Scholz en Ursula von der Leyen Draghi gebeld om hem over te halen te blijven. Ze vrezen dat hun oorlogsfront tegen Rusland uiteen zal vallen en dat de inflatie en de dreigende recessie in Europa zullen worden verergerd door een nieuwe eurocrisis als de winkelbeheerder van het financiële kapitaal de Italiaanse regeringszetel verlaat.

De slaafse ondergeschiktheid van de vakbonden, democraten en pseudo-linksen aan Draghi, en zijn beleid tegen de arbeidersklasse, hebben de voorwaarden geschapen waarin extreemrechts en fascisten de woede en frustratie van de kleinburgerlijke lagen kunnen uitbuiten en, tot op zekere hoogte ook arbeiders.

De rechtse dreiging kan alleen worden bestreden door een onafhankelijk arbeidersoffensief dat de verdediging van lonen, banen en sociale rechten combineert met de strijd tegen oorlog en voor een internationaal socialistisch programma.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Door Indignatie redactie

Auteur en slecht gehumeurde klager

2 gedachte over “Italië: regering-Draghi ten einde”

Geef een antwoord