Connect with us

Politiek

Nazi’s witwassen helpt Oekraïne niet

Published

on

Azov-bataljon

Dezelfde westerse media die ooit extreemrechts van Oekraïne documenteerden en afkeurden, bagatelliseren het nu en rehabiliteren zelfs zijn leiders – inclusief echte nazi’s. Dergelijke verontschuldigingen bewijzen de Oekraïners of hun strijd tegen de Russische agressie geen enkel plezier.

Sinds de Russische president Vladimir Poetin een maand geleden een invasie in buurland Oekraïne lanceerde, is er iets merkwaardigs gebeurd met de berichtgeving in de westerse media over extreemrechts in het land. Te midden van de wereldwijde golf van verontwaardiging over de Russische agressieoorlog, die Moskou heeft gerechtvaardigd onder het voorwendsel van ‘denazificatie’, is de westerse pers – de afgelopen vijf jaar gefixeerd op het vooruitzicht van fascisme en extreemrechts in eigen land – begonnen de kwestie naar beneden.

We hebben nu te horen gekregen dat extreem-rechts uit Oekraïne verwaarloosbaar is, niet anders of invloedrijker dan zijn tegenhangers in het Westen en irrelevant dankzij het gebrek aan electoraal succes. Elke bewering van het tegendeel is louter Poetinitische propaganda. Hoe zou het niet kunnen, als de president van het land, Volodymyr Zelensky, zelf joods is? Wat betreft de beroemdste naam van de beweging – het neonazistische Azov-regiment dat in 2014 officieel werd opgenomen in de Nationale Garde van Oekraïne – wel, Azov, zo wordt ons verteld, is niet eens meer helemaal rechts.

Nu het Kremlin zijn best doet om de hele bevolking van Oekraïne af te schilderen als fascisten en tegelijkertijd scholen en ziekenhuizen tot puin te herleiden, begrijp je waarom deze redenering verleidelijk kan zijn. Maar het opkomende verhaal is ongegrond – een verraad aan de waarheidsmissie van de journalistiek en een die het debat over een gevaarlijke en gewelddadige beweging het zwijgen oplegt, waarvan het bestaan ​​zeer relevant is voor kwesties van het westerse oorlogsbeleid. Er zijn betere manieren om Oekraïners te steunen in hun strijd om de onafhankelijkheid en veiligheid van hun land te herstellen dan te doen alsof hun lokale extreem-rechts geen gevaar is – of zelfs echte nazi’s te rehabiliteren.

Azov . witwassen

Het meest gedurfde deel van deze campagne van tegenpropaganda is een poging om het Azov-regiment wit te wassen, dat jarenlang vrijwel synoniem was met heel extreem-rechts in Oekraïne. Nu, zo wordt ons verteld, is het niets van dien aard.

Nadat Azov bij de Nationale Garde was gebracht, vertelt de Duitse omroep Deutsche Welle ons : “Er was een scheiding tussen de beweging en het regiment, dat nog steeds rechtse symbolen gebruikt, maar niet langer kan worden geclassificeerd als een rechts-extremistisch lichaam. ” Een BBC-segment informeert ons dat het “niet dezelfde kracht is als in 2014”, zoals een pratend hoofd bevestigt dat zijn “radicale kern werd overstemd door de massa nieuwkomers”, terwijl de blanke supremacistische oprichter, Andriy Biletsky, in 2016 vertrok. om een ​​politieke partij op te richten, het National Corps. Met een “evoluerend lidmaatschap” en met de sociale media van de groep die geen uiterlijke tekenen van extremisme vertonen, concludeert de BBC dat er hier niets te zien is.

Dit zijn geen geïsoleerde voorbeelden. De London Times ging onlangs op pad met Azov en vond “een elitebataljon dat zijn extreemrechtse reputatie uitdaagde”. (“Ik vraag u patriottisme niet te verwarren met nazisme”, citeerden ze een commandant, terwijl andere leden om meer westerse wapens vroegen.) “Het is zeker dat Azov zichzelf heeft gedepolitiseerd”, verzekerde een deskundige de Financial Times . In een vreemd dubbelzinnig stukdat nooit zou slagen in de berichtgeving over een binnenlandse haatgroep, CNN geeft Azov een lange verklaring waarin wordt beweerd dat het “niets te maken heeft met [Biletsky’s] politieke activiteiten en de partij van het National Corps”, terwijl experts volhouden dat er “vermoedelijk” extreemrechts zijn elementen in alle legers en dat het aandeel extremisten in zijn gelederen nu waarschijnlijk kleiner is.

Dit alles is op zijn zachtst gezegd dubieus.

“Het Azov-regiment onderhoudt nauwe banden met het nationale korps”, zegt Ivan Katchanovski van de Universiteit van Ottowa. “Dit is een omgedoopt Patriot van Oekraïne en een civiele vleugel van het Azov-regiment. Daarom kan het Azov-regiment het best worden omschreven als extreemrechts geleid of extreemrechts gelinkt.”

“Ik geloof dat ze absoluut deel uitmaken van dezelfde beweging, en ik heb daar bewijs van geleverd”, zegt Oleksiy Kuzmenko, een onderzoeksjournalist gepubliceerd door de invloedrijke open-source inlichtingendienst Bellingcat en het Instituut voor Europese, Russische en Euraziatische studies van de George Washington University .

Het Nationale Korps is nog steeds verbonden met het regiment, brengt hulde aan zijn soldaten, maakt mensen bewust van het feit dat Azov-leden worden vervolgd – of, in hun ogen, vervolgd – door de regering, en bevordert een defensieconferentie in Mariupol afgelopen mei met de huidige commandant van Azov Denis Prokopenko, evenals regeringsfunctionarissen en oorlogsveteranen. Tot de laatste groep behoorde een lid van de Hoge Raad van het Nationaal Korps.

Bij die conferentie was ook de oprichter en leider van het National Corps, Biletsky, betrokken, die ooit schreef dat het de “historische missie” van Oekraïne was om “de blanke rassen van de wereld te leiden in een laatste kruistocht om te overleven” tegen “de door Semieten geleide Untermenschen” en die nog steeds banden hebben met het Azov-regiment. Of hij nu de verjaardag van de oprichting van Azov viert – in 2019 opmerkend dat hij “voor altijd in de gelederen van de grote Azov-familie zou blijven, die zich de afgelopen vijf jaar rond het regiment heeft gevormd” – of evenementen bijwoont met Prokopenko om recente slachtoffers te herdenken, het is te ver om te zeggen dat Biletsky er niet langer bij betrokken is.

Sterker nog, hij is niet alleen betrokken, maar instrumentaal. In een interview in 2019 met UMN (Ukrainian Media Network), reageerde de stafchef van het Azov-regiment op een vraag over waarom Azov zo goed bevoorraad was en er beter uitzag dan andere delen van de Nationale Garde:

We hebben een leider, Andriy Biletsky, een onafhankelijk parlementslid in de Verchovna Rada [Oekraïens parlement]. Naast MP is hij ook altijd bij ons op bezoek bij bijvoorbeeld het schietbaankampement. Belastingbetalers hebben geen cent bijgedragen aan de verbetering, ontwikkeling en werking ervan. Andriy Biletsky zoekt sponsors, zakenmensen die kunnen bijdragen aan wat we nu hebben, bijvoorbeeld goede kleding, inkoop, goede schietbanen, etc. . . . Veel vrijwilligersbataljons zijn op dezelfde manier gestopt als wij, en we zijn in deze sfeer gebleven, omdat Andriy, in tegenstelling tot anderen, niet bezig is met zijn eigen zaken, maar altijd op bezoek is en ons altijd helpt.

Hier is Biletsky bij de viering van de vierde verjaardag van het Azov-regiment , staande met Prokopenko voor Azov’s gemodificeerde Wolfsangel, de oude middeleeuwse rune die beroemd is aangenomen als een symbool door de nazi-SS. Azov benadrukt met een impliciete knipoog dat het cijfer slechts een combinatie is van de letters “N” en “I”, voor “het idee van de natie”.

Als het Azov-regiment geen banden heeft met de bredere Azov-beweging of extreemrechts als geheel, waarom was dan vorig jaar het “Jeugdkorps” van zijn politieke arm getraind op een van de bases van het regiment, met Prokopenko daar om een aftrap toespraak? Wat verklaart dan deze door het National Corps geproduceerde video uit 2019, waarin Prokopenko aan tafel zit met Ihor Mykhailenko, voormalig Azov-commandant en nu hoofd van de Nationale Militie-paramilitair van de Azov-beweging, en Maksym Zhorin, een andere voormalige commandant en Hitler-aanbidder die nu aan het hoofd staat van de centrale kantoor van het Nationaal Korps?

Prokopenko zelf heeft een verdachte achtergrond, een enigszins gehuld in mysterie dankzij het feit dat, zoals de Spaanse El Mundo het uitdrukte , informatie over hem van het Oekraïense internet lijkt te zijn geschrobd. Wat wel bekend is, is dat Prokopenko al sinds de vroegste dagen bij Azov werkt, waardoor het moeilijker is om te beweren dat de huidige iteratie een radicale breuk is met zijn oorsprong.

Prokopenko was een van de leiders van de Dynamo Kiev-ultra’s, een bepaalde factie van de gewelddadige en fel racistische voetbalhooligans die deel uitmaakten van enkele van de vroegste rekruten van Azov en andere anti-Russische paramilitairen. Nog maar een paar weken geleden bracht een van deze ‘ultra’-groepen, de White Boys Club (WBC), in hun woorden hulde aan Prokopenko, ‘de legendarische commandant van het ‘A’-regiment dat ook ons ​​platform vertegenwoordigt.

azov
De White Boys Club-factie van het Oekraïense voetbal “ultras” brengt hulde aan Azov-commandant Denis Prokopenko, die naar eigen zeggen “ook ons ​​platform vertegenwoordigt”. (Instagram)

Volgens Reporting Radicalism , een initiatief van het door de Amerikaanse regering gefinancierde Freedom House, gebruikt het embleem van de groep een afbeelding van prins Svyatoslav van Kiev, geprezen door modern extreem-rechts voor zijn tiende-eeuwse nederlaag van het Khazar-rijk, wiens royalty zich had bekeerd tot Jodendom in de voorgaande eeuwen. De WBC beweert met een knipoog dat hun naam slechts een verwijzing is naar de kleuren van hun team, maar hier kun je ze Klan-achtige kappen zien dragen en zwaaien met hakenkruizen voor een bord met de tekst “100% wit!”

Zoals zelfs dubbelzinnige beschrijvingen over Azov erkennen, is het moeilijk om de neonazistische neigingen van het regiment te bagatelliseren wanneer het tot in 2018 blijft pronken met extreemrechtse symbolen en een pogrom tegen lokale Roma uitvoert. Maar misschien is het beter om het te nemen uit de mond van het paard. Hier is de beruchte Russische neonazi en voetbalhooligan Denis Kapustin (ook bekend als Denis Nikitin) – oprichter van het neonazistische sportkledingmerk White Rex, promotor van Azov, en momenteel onder een Europees reisverbod – die in vulgaire bewoordingen klaagt over de plotselinge ommekeer op de Oekraïense uiterst rechts:

Het is grappig om te zien hoe liberaal afval, beurseters, flikkertjes en strijders voor de rechten van perverselingen doen alsof degenen die zich verzetten tegen het Russische leger niet dezelfde ‘neonazi’s, homofoben en fascisten’ zijn die ze haatten, waar ze bang voor waren , en waren “annuleren”. . . . Vóór 24 februari corrumpeerde u de Oekraïense samenleving met de propaganda voor LHBT-perversie, riep u de regering op om ons in gevangenissen te stoppen en alle nationalistische formaties te verbieden, maar nu breit u sokken voor het Oekraïense leger, maakt u foto’s met de geweren op de checkpoints, en het leuk vinden van de foto’s. Denk je dat je punten krijgt? Denk je dat we je pesterijen zijn vergeten?

Als sommigen in de westerse pers lijken te willen geloven dat er geen significant extreemrechts probleem is in Oekraïne, koesteren de neonazi’s zelf geen dergelijke illusies.

Niets om je zorgen over te maken (vanaf 2022)

Dit witwassen van Azov maakt deel uit van een bredere trend om de invloed van heel Oekraïens extreemrechts te bagatelliseren. Zelfs de Anti-Defamation League verzekert mensen nu dat extreemrechts “een zeer marginale groep is zonder politieke invloed en die geen Joden of Joodse instellingen in Oekraïne aanvalt.”

Deze poging om plotseling bezorgdheid te uiten over extreem-rechts in Oekraïne als een soort van marginale, Putinistische propaganda, gaat onhandig samen met jarenlange reguliere persverslaggeving en waarschuwingen van het establishment over de dreiging ervan.

Een rapport uit 2019 van het Soufan Center, een non-profitorganisatie opgericht door voormalig speciaal FBI-agent Ali Soufan die zich richt op terrorisme en buitenlands beleid, verklaarde dat Oekraïne “opkwam als een knooppunt in het bredere netwerk van transnationaal blank suprematie-extremisme”, terwijl de burgeroorlog woedde in het oosten sinds 2014 duizenden van dergelijke extremisten van over de hele wereld aantrekken om het land “als een slagveldlaboratorium” te gebruiken. Net als het Afghanistan van de jaren tachtig voor jihadisten, stelt het rapport, “worden delen van Oekraïne ook een veilige haven voor een reeks extremistische blanke suprematiegroepen om samen te komen, te trainen en te radicaliseren”, wiens doel het is om “terug te keren naar hun land van herkomst ( of derde landen) om schade aan te richten en geweld te gebruiken als een middel om nieuwe leden voor hun zaak te rekruteren.”

Het jaar daarop schreef Soufan samen met afgevaardigde Max Rose (D-NY) een opiniestuk voor de New York Times , waarin hij waarschuwde dat “blanke supremacisten zich tegenwoordig op dezelfde manier organiseren als jihadistische terroristische organisaties, zoals Al Qaeda, in de jaren tachtig en 1990′ en ‘het conflict in Oekraïne gebruiken als laboratorium en oefenterrein’. De twee wezen op een beëdigde verklaring van de FBI uit 2018 waarin het Azov-regiment een “paramilitaire eenheid” werd genoemd die bekend stond om zijn “associatie met de neonazistische ideologie” en klaagden dat ze zelfs toen al werden beschuldigd deel uit te maken van een campagne van het Kremlin om deze punten naar voren te brengen. .

Een rapport uit 2020 van het Combating Terrorism Centre (CTC) van West Point stelt dat Oekraïne, hoewel niet op het niveau van jihadistische netwerken in Syrië en Irak, “de favoriete bestemming is van veel Amerikaanse en Europese blanke supremacisten”, die “een web van informele banden met gelijkgestemde groepen in Europa.” Een afzonderlijk CTC-rapport het jaar daarop ontdekte dat “sommigen van degenen die elkaar ontmoetten op het slagveld of in training of op een van de functies die zijn voortgekomen uit de oorspronkelijke extreemrechtse extremistische mobilisatie-inspanning in de oorlog in Oekraïne, sindsdien netwerken van collega’s’ en soms ‘verwierven ze cruciale knowhow, zowel militair als ideologisch’.

Ook mensenrechtenorganisaties hebben gewezen op de dreiging van extreemrechts in Oekraïne. Freedom House waarschuwde in 2018 dat “extreemrechtse politieke krachten een reële bedreiging vormen voor de democratische ontwikkeling van de Oekraïense samenleving” en dat sinds de revolutie van 2014 en de burgeroorlog in de Donbas “extreme nationalistische opvattingen en groepen, samen met hun predikers en propagandisten, hebben aanzienlijke legitimiteit gekregen van de bredere samenleving.” Ze waren “een echte fysieke bedreiging voor linkse, feministische, liberale en LGBT-activisten, mensenrechtenverdedigers, evenals etnische en religieuze minderheden”, zei de organisatie, en waarschuwde dat ze “steeds actiever waren geworden”, waardoor evenementen en aanvallen met een hogere frequentie uitvoeren.

In hetzelfde jaar documenteerde Human Rights Watch minstens twee dozijn gewelddadige aanvallen door extreemrechtse groepen in de eerste zes maanden van het jaar, waarschuwde dat ze “in opkomst waren”, en vermaande de regering omdat ze er weinig aan deed of zelfs maar rekruteerde leden voor ‘politieactiviteiten’. “De autoriteiten in Oekraïne hebben consequent gefaald om geweld door ‘extreemrechtse’ groepen te voorkomen en te bestraffen, dat sinds tenminste 2015 gestaag is gegroeid”, meldde Amnesty International toen, waarbij de autoriteiten werden beschuldigd van “een duidelijke minachting voor het recht op vrijheid van meningsuiting en vreedzame bijeenkomst” van degenen die het doelwit zijn, en klagen dat extremisten “dergelijke aanvallen openlijk plannen en uitvoeren, en vaak opscheppen over hun gewelddadige acties op sociale media en offline.”

De pers wijst vandaag op het afnemende electorale succes van extreemrechts en negeert dat het samenviel met de opportunistische acceptatie door het politieke centrum van delen van het extreemrechtse wensenlijstje, waaronder het verheerlijken van nazi-collaborateurs en het promoten van Holocaust-revisionisme. Het is om deze reden dat het Simon Wiesenthal Centrum in 2018 beschuldigde dat “Oekraïne een van de belangrijkste verspreiders is geweest van een vervormde versie van de Holocaust-geschiedenis die de misdaden van Oekraïense nationalisten probeert te verbergen of te minimaliseren” en dat het “ervoor koos om antisemitisme te rehabiliteren. en om de geschiedenis te censureren.” Dat was hetzelfde jaar dat de Israëlische regering een rapport publiceerdewaarin staat dat antisemitische aanvallen in het land sinds het voorgaande jaar waren verdubbeld en meer waren dan het totaal voor heel Oost-Europa samen.

In feite is een aantal van de beste berichtgeving over de gevaren van extreemrechts in Oekraïne afkomstig van de zeer reguliere westerse pers die het nu bagatelliseert. Dezelfde BBC die zijn kijkers nu geruststelt dat ultranationalisten in Oekraïne niets zijn om zich zorgen over te maken, en bovendien dat ze sowieso geen nazi-sympathieën koesteren, heeft in de loop der jaren stuk voor stuk over Azov en extreemrechts gepubliceerd .

Dat omvat dit 2015-segment over de extreemrechtse rechtse sector en zijn dromen om een ​​andere regering omver te werpen, evenals dit 2018 -segment over de Nationale Militie, de aan Azov gelieerde paramilitair die samen met de politie patrouilleert in de straten van Oekraïne. Terwijl regeringsfunctionarissen in de laatste video waarschuwen dat extremisten zich opwarmen voor een staatsgreep en worden getolereerd door het Oekraïense ministerie van Binnenlandse Zaken, wordt ons verteld dat Azov “goed gevestigde banden heeft met extreemrechts”, “het logo duidelijke nazi-ondertonen heeft ‘, en het ‘giftige racisme ervan is in het openbaar op zijn minst vervangen door patriottisch nationalisme’. We kunnen alleen maar aannemen dat de BBC van vandaag niet op de hoogte is van zijn eigen berichtgeving in het verleden, of het ook beschouwt als onderdeel van een succesvolle propagandacampagne van het Kremlin.

Ondanks het uitgebreid behandelen van het onderwerp fascisme in de context van de binnenlandse politiek in het Westen, heeft de doorgaans progressieve Guardian nauwelijks de Oekraïner extreemrechts genoemd tijdens deze oorlog, behalve om de kwestie te bagatelliseren en het onderwerp te veranderen in Poetin . Maar hier was het slechts vier jaar geleden dat berichtte over “de angst dat de wankele democratie van Oekraïne dreigde te worden gekaapt door een steeds zelfverzekerder extreemrechts.” Hier is het een jaar eerder , waarin hij verslag doet van Azov’s uitgebreide netwerk van zomerkampen voor kinderen, opmerkt dat “zijn invloed zich verspreidt” en instructeurs laat zien die duidelijk getatoeëerd zijn met racistische leuzen en nazi-insignes die met kinderen werken. Hier is hetjaar eerder , over de “toenemende zorg” dat groepen als Azov “de ernstigste bedreiging vormen voor de Oekraïense regering, en misschien zelfs de staat, wanneer het conflict in het oosten voorbij is.”

In feite heeft zelfs de door de Amerikaanse regering gefinancierde Radio Free Europe/Radio Liberty jarenlang bericht over de gevaren van extreemrechts in Oekraïne, iets waardoor het nu zou worden beschuldigd van het verspreiden van Kremlin-propaganda. De outlet heeft betrekking op verklaringen van bewondering van politiefunctionarissen voor de legendarische nazi-collaborateur Stepan Bandera, een reeks ongestrafte aanvallen op Roma-kampen door ultranationalisten, de ontvangst van overheidsgeld door enkele van diezelfde groepen, een door het ministerie van Buitenlandse Zaken aangewezen “haatgroep” die won een rechtszaak tegen een nieuwszender die het als neonazi beschouwde, evenals de groeiende ” publieke aanwezigheid ” van de Azov-beweging en haar inspanningen voor “de uitbreiding van haar beweging in het buitenland”.

Hier is het tijdschrift Time dat vorig jaar berichtte over Azov, dat het “veel meer dan een militie” noemde, vanwege zijn politieke partij, zomerkampen, uitgeverijen en politie-geassocieerde burgerwachten. De woordvoerder vertelde Timedat het doel van Azov was om een ​​extreemrechtse coalitie in het Westen te creëren om de macht in Europa te grijpen. “In tegenstelling tot zijn ideologische collega’s in de VS en Europa, heeft het ook een militaire vleugel met ten minste twee trainingsbases en een enorm arsenaal aan wapens, van drones en gepantserde voertuigen tot artilleriestukken”, luidde het rapport, dat “wetshandhavers citeerde”. op drie continenten” om Azov te belasten met “een centrale rol in een netwerk van extremistische groeperingen dat zich uitstrekt van Californië over Europa tot Nieuw-Zeeland”. Dit alles is moeilijk te rijmen met de nu alomtegenwoordige bewering dat extreemrechts in Oekraïne irrelevant en onopvallend is en een rol speelt die niet verschilt van die van vergelijkbare groepen in het Westen.

Dit is slechts een druppel op de gloeiende plaat. Hoewel je nog steeds een groot deel van de ontkenning zult aantreffen in oudere berichtgeving – de neiging onder verslaggevers om overdreven te corrigeren in het licht van Russische propaganda is niets nieuws – mainstream westerse persberichten ( in de Verenigde Staten , Groot-Brittannië , Duitsland of elders in Europa ) vóór 2022 zal u over het algemeen veel beter geïnformeerd zijn over de realiteit van extreemrechts in Oekraïne en de gevaren die het met zich meebrengt dan alles wat nu of, zo te zien, in de komende maanden en jaren naar buiten wordt gebracht.

En als deze massa ongemakkelijke berichtgeving niet alleen in het geheugen zit, is het ronduit vervormd. Een recente Yahoo! Het nieuwsbericht verwierp het goed gedocumenteerde feit dat extreemrechtse groeperingen de revolutie van 2014 steunden als Kremlin-propaganda , daarbij verwijzend naar een US News & World Report uit de tijd dat de aanklacht “volledig ongegrond” noemde. Wie weet hoeveel lezers ooit doorklikten naar het eigenlijke rapport en ontdekten dat het stuk niet alleen die woorden niet van toepassing was op die specifieke beschuldiging, maar dat het feitelijk bevestigt dat “extreemrechtse conservatieve groepen bestaan ​​in Oekraïne en een centraal onderdeel van de aan de gang zijnde revolutie”?

Vóór deze oorlog presenteerde de westerse media-aandacht een Oekraïens extreem-rechts dat uniek goed georganiseerd was, goed verbonden was met zowel de Oekraïense staat als particuliere weldoeners, steeds meer aangemoedigd, gewelddadig en bedreigend voor de democratie, en opmars in termen van zijn invloed . Plots vertellen dezelfde media ons nu dat dit allemaal gewoon leugens en Russische propaganda is, in lijn met het favoriete gespreksonderwerp van de neonazi’s zelf. Dit “Orwelliaans” noemen doet het geen recht.

De gevaren van desinformatie

De pers die zich met dit revisionisme bezighoudt en zelfs Azov en andere extreemrechtse extremisten rehabiliteert, bewijst hun publiek een enorme slechte dienst en helpt Oekraïne daarbij niet.

“De berichtgeving in de westerse media over extreemrechts in Oekraïne tijdens de oorlog tussen Rusland en Oekraïne kan de populariteit van extreemrechts in het Westen aanzienlijk vergroten”, zegt Katchanovski. “Het kan helpen om veel extreemrechtse westerse vrijwilligers aan te trekken voor extreemrechtse of extreemrechtse gewapende formaties in Oekraïne en nieuwe extreemrechtse volgelingen in westerse landen. Zulke signalen zijn er al.”

Voor de oorlog had het door de Duitse regering gefinancierde Counter Extremism Project gewaarschuwd dat de paramilitaire trainingsinfrastructuur van Oekraïne “het risico met zich meebrengt dat op geweld gerichte rechts-extremistische en terroristische individuen uit het buitenland in Oekraïne training krijgen in wapens en explosieven”. ] de effectiviteit van het geweld dat deze personen in hun thuisland kunnen plegen.” Maar ondanks jarenlange fixatie van de media op de dreiging van extreemrechts terrorisme – een dreiging die in dit stadium nog relatief klein is maar het potentieel heeft om nog veel erger te worden – wordt deze zorg, wanneer het niet wordt afgedaan als een gespreksonderwerp van het Kremlin, bijna volledig onbesproken gebleven in de westerse pers, zelfs als duizenden buitenlandse strijders , sommigen van hen extremisten van eigen bodem, stroom het land binnen.

Er zijn ook ernstige risico’s voor Oekraïne. Een westers publiek dat niet op de hoogte is van de gevaren van extreemrechts, kijkt toe hoe zijn regeringen, zonder debat, een lawine van wapens het land in sturen, waar het zal vallen (en sommigen zijn al gevallen ) in handen van extremisten – dezelfde extremisten die hebben seriematig kwetsbare groepen aangevallen, een dictatuur willen instellen, herhaaldelijk hebben gedreigd en geweld gepleegd tegen de regering, en hebben al geholpen bij het omverwerpen van een president. Nu Zelensky zich nu een naoorlogse Oekraïense samenleving voorstelt met meer gewapende mensen op straat, en leden van het leger en de Nationale Garde – beide instellingen waar extremisten een thuis hebben gevonden– patrouilleren op alledaagse locaties, dit risico is des te groter.

De oorlog van Poetin tegen Oekraïne was, ironisch genoeg, een zegen voor extreemrechts, dat als gevolg van zijn aanval verder is gelegitimeerd, beter uitgerust en van vrijwilligers is voorzien. Het is tragisch dat de westerse pers nu ook dit proces bijstaat en onbewust de favoriete gespreksonderwerpen van extremisten naar voren schuift. We hoeven niet te doen alsof er geen extreemrechts probleem is in Oekraïne om het land onze steun en solidariteit te geven. Maar door de geschiedenis te herschrijven en PR te doen voor letterlijke nazi’s, slaapwandelen we misschien naar meer rampspoed.

 

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

De NAVO bereidt zich voor op oorlog tegen nucleair bewapende “gelijke concurrenten”.

Published

on

navo

Aan het einde van de NAVO-top in Madrid, Spanje, hebben de lidstaten van de NAVO, waaronder de meeste Europese landen, evenals de VS en Canada, een strategiedocument aangenomen waarin hun plannen worden geschetst om het Europese continent te militariseren, de massale uitbreiding van de oorlog tegen Rusland en om zich voor te bereiden op een oorlog tegen China.

NAVO Het document kondigt aan: “We zullen, zowel individueel als collectief, het volledige spectrum van strijdkrachten leveren… die nodig zijn voor afschrikking en verdediging, inclusief voor intensieve cross-dimensionale oorlogvoering tegen gelijkwaardige concurrenten die kernwapens bezitten.”

NAVO
Een fragment uit het strategiedocument

In tegenstelling tot het laatste strategiedocument uit 2010 zegt het huidige document: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.” Dit verklaart praktisch dat het bondgenootschap in oorlog is – hoewel geen van de lidstaten van de NAVO een oorlog heeft gevoerd in het “euro-Atlantisch gebied”.

NAVO
Het document beweert: “Er is geen vrede in het Euro-Atlantische gebied.”

Het strategisch kaderdocument gebruikt openlijk de taal van de machtspolitiek. Het woord ‘belangen’ wordt zeven keer gebruikt en er wordt uitgelegd dat zowel China als Rusland de ‘belangen van het bondgenootschap’ betwisten.

In het laatste strategische kaderdocument van de NAVO uit 2010 werd het woord ‘belangen’ slechts één keer gebruikt. Destijds beloofden ze “het politiek overleg en de praktische samenwerking met Rusland op gebieden van gemeenschappelijk belang te verbeteren”.

Terwijl het document uit 2010 Rusland een ‘partner’ noemde, noemt het huidige Rusland een ‘bedreiging’ en China een ‘uitdaging’. Het nieuwe NAVO-strategiedocument rechtvaardigt deze classificaties expliciet door te stellen dat deze landen “een uitdaging vormen voor onze belangen”.

Het zei verder: “De Volksrepubliek China probeert controle te krijgen over belangrijke gebieden van de technologie- en industriële sectoren, kritieke infrastructuur en strategische materialen en toeleveringsketens. Het gebruikt zijn economische slagkracht om strategische afhankelijkheden te creëren en zijn invloed te vergroten.”

NAVO
Het document beweert dat de economische ontwikkeling van China (aangeduid als “controle”) indruist tegen de belangen van de NAVO-lidstaten.

Om hun “belangen” veilig te stellen, beloven de bondgenoten “de afschrikkings- en verdedigingshouding aanzienlijk te versterken”.

Het document stelt stellig dat de reeks maatregelen die de oorlog in Oekraïne veroorzaakten, succesvol waren: “De uitbreiding van de NAVO is een historisch succes.” Het Kremlin rechtvaardigde zijn invasie van Oekraïne door te beweren dat de inspanningen van Oekraïne om toe te treden tot de NAVO en het stationeren van kernwapens op de Russische grens een bedreiging zou hebben gevormd voor de nationale veiligheid van Rusland.

Het NAVO-document kondigt aan door te gaan met de uitbreiding van het militaire bondgenootschap: “We bevestigen opnieuw ons opendeurbeleid… Onze deur blijft openstaan ​​voor alle Europese democratische staten die de waarden van ons bondgenootschap delen… Lidmaatschapsbesluiten worden genomen door gevangen door de NAVO-bondgenoten en derden hebben geen inspraak in dit proces.”

De oorlog in Oekraïne is nu de grootste Europese oorlog sinds de Tweede Wereldoorlog en heeft al het leven gekost aan tienduizenden Oekraïners en Russen. Door haar uitbreiding als een succes te omschrijven, verklaart de NAVO dat deze doden en nog veel meer die zullen komen een aanvaardbare prijs zijn om de belangen van haar leden te beschermen.

Als antwoord op uitdagingen voor de ‘belangen’ van het Bondgenootschap, hebben de NAVO-leden zich verplicht tot een militariseringsprogramma dat gevolgen zal hebben voor alle aspecten van de samenleving. Het zegt: “In een omgeving van strategische concurrentie zullen we ons wereldwijde situationele bewustzijn vergroten en ons bereik uitbreiden om gebruik in alle dimensies en richtingen af ​​te schrikken, te verdedigen, te bestrijden en te weigeren in overeenstemming met onze 360-gradenbenadering.”

Het vervolgt: “Zolang er kernwapens bestaan, zal de NAVO een nucleair bondgenootschap blijven… Daartoe zullen we zorgen voor een substantiële en consistente aanwezigheid te land, ter zee en in de lucht, onder meer door verbeterde geïntegreerde vluchten.” – en raketverdediging . .. De houding van de NAVO op het gebied van nucleaire afschrikking is ook gebaseerd op door de Verenigde Staten in Europa naar voren geplaatste kernwapens en op de bijdragen van de relevante bondgenoten.”

De doelen die in het document worden geschetst, kunnen alleen worden bereikt door een enorme toename van de troepen, munitie en voorraden die nodig zijn voor oorlogvoering. “We zullen vooruit schrikken en verdedigen met robuuste, in het theater opgestelde, cross-dimensionale gevechtsklare troepen, geoptimaliseerde commando- en controleregimes, bijna-ingezette munitie en uitrusting, en verbeterde capaciteit en infrastructuur om elke bondgenoot met weinig of geen voorsprong snel te versterken. tijd.”

De NAVO-strategienota erkent geen andere prioriteiten die concurreren met de inzet van militaire middelen. De woorden “honger”, “armoede” en “werkloosheid” zijn even afwezig als de coronapandemie, die wereldwijd tientallen miljoenen mensen het leven heeft gekost, alleen al in de VS een miljoen.

De opmerkingen van de Amerikaanse president Joe Biden kwamen overeen met de toon van dit document.

Op een persconferentie na de top verklaarde Biden trots: “We hebben Oekraïne sinds mijn aantreden bijna $ 7 miljard aan veiligheidshulp verleend. In de komende dagen zijn we van plan meer leveringen aan te kondigen ter waarde van meer dan $ 800 miljoen, waaronder een ultramodern westelijk luchtverdedigingssysteem, extra artillerie en munitie, anti-artillerieradar, extra munitie voor de HIMARS-raketwerpers die we al hebben geleverd, en extra HIMARS uit andere landen.”

Hij voegde eraan toe dat de Amerikaanse bondgenoten in totaal “bijna 140.000 antitanksystemen, meer dan 600 tanks, bijna 500 artilleriesystemen, meer dan 600.000 patronen artilleriemunitie en ultramoderne meervoudige raketwerpers hadden geleverd.” , anti-scheeps- en luchtafweersystemen.”

Toen hem werd gevraagd naar de kosten van de oorlog voor het Amerikaanse volk, zei Biden dat er niet eens over was nagedacht.

Op de persconferentie werd Biden door een verslaggever gevraagd: “De leiders van de G7-landen hebben deze week een belofte gedaan om Oekraïne te steunen, ik citeer ‘zo lang als het duurt’. En ik vraag me af of u kunt uitleggen wat dat betekent – ‘zo lang als het duurt’. Betekent dit onbeperkte Amerikaanse steun aan Oekraïne? Of moet je uiteindelijk president Zelenskyy vertellen dat de VS zijn land niet langer kunnen steunen?”

Biden antwoordde: “We zullen Oekraïne steunen zolang als nodig is.”

Een andere verslaggever vroeg naar “hoge benzineprijzen in de VS en over de hele wereld… Hoe lang is het nog eerlijk voor automobilisten in Amerika en de rest van de wereld om de rekening van deze oorlog te blijven betalen?”

Biden herhaalde: “Zolang het duurt.”

Biden heeft in feite verklaard dat onbeperkte maatschappelijke middelen zullen worden besteed aan de oorlogsinspanning. Nadat de Amerikaanse heersende klasse de financiering voor de strijd tegen de pandemie heeft verlaagd, waardoor onverzekerde werknemers zelf de vaccins en ziekenhuisopnames voor Covid-19 moeten betalen, dringt ze in plaats daarvan aan om enorme maatschappelijke fondsen in de oorlogsinspanning te pompen.

De plannen die in het nieuwe NAVO-strategiedocument zijn uiteengezet, hebben onnoemelijke implicaties voor de oorlog zelf en voor de eindeloze herverdeling van sociale fondsen naar militaire uitgaven. Dit gaat gepaard met bezuinigingen op gezondheidszorg en pensioenen en lagere lonen voor werknemers.

Terwijl arbeiders wereldwijd de strijd aangaan tegen de stijgende kosten van levensonderhoud, is het van vitaal belang dat ze de strijd tegen oorlog en militarisme tot hun topprioriteit maken.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Oekraïne is de nieuwste neocon-ramp

Published

on

neocon

De belangrijkste boodschap van de neocons is dat de VS de militaire macht moet overheersen in elke regio van de wereld, en het hoofd moet bieden aan opkomende regionale machten die op een dag de wereldwijde of regionale dominantie van de VS kunnen uitdagen, met name Rusland en China.

De oorlog in Oekraïne is het hoogtepunt van een 30-jarig project van de Amerikaanse neoconservatieve beweging. De regering-Biden zit vol met dezelfde neocons die de Amerikaanse oorlogen van keuze in Servië (1999), Afghanistan (2001), Irak (2003), Syrië (2011), Libië (2011) verdedigden en die zoveel deden om de Russische regering te provoceren. invasie van Oekraïne. Het trackrecord van neocons is er een van regelrechte rampen, maar toch heeft Biden zijn team bemand met neocons. Als gevolg daarvan stuurt Biden Oekraïne, de VS en de Europese Unie naar weer een geopolitiek debacle. Als Europa enig inzicht heeft, zal het zich afscheiden van deze debacles van het Amerikaanse buitenlands beleid.

De neocon-visie is gebaseerd op een allesoverheersende valse premisse: dat de Amerikaanse militaire, financiële, technologische en economische superioriteit het mogelijk maakt om voorwaarden te dicteren in alle regio’s van de wereld.

De neocon-beweging ontstond in de jaren zeventig rond een groep publieke intellectuelen, van wie er verschillende werden beïnvloed door de politicoloog Leo Strauss van de University of Chicago en de classicus Donald Kagan van de Yale University. Neocon-leiders waren Norman Podhoretz, Irving Kristol, Paul Wolfowitz, Robert Kagan (zoon van Donald), Frederick Kagan (zoon van Donald), Victoria Nuland (vrouw van Robert), Elliott Cohen, Elliott Abrams en Kimberley Allen Kagan (vrouw van Frederick ).

De belangrijkste boodschap van de neocons is dat de VS de militaire macht moet overheersen in elke regio van de wereld, en het hoofd moet bieden aan opkomende regionale machten die op een dag de wereldwijde of regionale dominantie van de VS kunnen uitdagen, met name Rusland en China. Voor dit doel moet de Amerikaanse militaire macht vooraf worden gepositioneerd in honderden militaire bases over de hele wereld en moeten de VS bereid zijn om, indien nodig, oorlogen naar keuze te leiden. De Verenigde Naties mogen alleen door de VS worden gebruikt als ze nuttig zijn voor Amerikaanse doeleinden.

Deze aanpak werd voor het eerst uiteengezet door Paul Wolfowitz in zijn ontwerprichtlijn voor defensiebeleid (DPG), geschreven voor het ministerie van Defensie in 2002. Het ontwerp riep op tot uitbreiding van het door de VS geleide veiligheidsnetwerk naar Midden- en Oost-Europa, ondanks de expliciete belofte van de Duitse Minister van Buitenlandse Zaken Hans-Dietrich Genscher zei in 1990 dat de Duitse eenwording niet zou worden gevolgd door de uitbreiding van de NAVO naar het oosten. Wolfowitz pleitte ook voor Amerikaanse oorlogen naar keuze en verdedigde het recht van Amerika om onafhankelijk, zelfs alleen, op te treden in reactie op crises die de VS zorgen baren. Volgens generaal Wesley Clark maakte Wolfowitz Clark al in mei 1991 duidelijk dat de VS regime-change-operaties zouden leiden in Irak, Syrië en andere voormalige Sovjet-bondgenoten.

De neocons waren al voorstander van de uitbreiding van de NAVO met Oekraïne, zelfs voordat dat in 2008 het officiële Amerikaanse beleid werd onder George W. Bush Jr.. Ze beschouwden het NAVO-lidmaatschap van Oekraïne als de sleutel tot regionale en mondiale dominantie van de VS. Robert Kagan beschreef de neocon-zaak voor de uitbreiding van de NAVO in april 2006:

[D]e Russen en Chinezen zien niets natuurlijks in [de ‘kleurenrevoluties’ van de voormalige Sovjet-Unie], alleen door het westen gesteunde staatsgrepen die zijn ontworpen om de westerse invloed in strategisch vitale delen van de wereld te bevorderen. Zijn ze zo fout? Zou de succesvolle liberalisering van Oekraïne, aangespoord en ondersteund door de westerse democratieën, niet slechts de opmaat kunnen zijn voor de opname van dat land in de NAVO en de Europese Unie – kortom, de uitbreiding van de westerse liberale hegemonie?

Kagan erkende de ernstige gevolgen van de uitbreiding van de NAVO. Hij citeert een expert die zegt: “Het Kremlin maakt zich in alle ernst klaar voor de ‘strijd om Oekraïne’.” De neocons zochten deze strijd. Na de val van de Sovjet-Unie hadden zowel de VS als Rusland een neutraal Oekraïne moeten zoeken, als een voorzichtige buffer en veiligheidsklep. In plaats daarvan wilden de neocons de Amerikaanse ‘hegemonie’, terwijl de Russen de strijd aangingen, deels ter verdediging en deels ook uit hun eigen imperiale pretenties. Tinten van de Krimoorlog (1853-6), toen Groot-Brittannië en Frankrijk Rusland probeerden te verzwakken in de Zwarte Zee na Russische druk op het Ottomaanse rijk.

Kagan schreef het artikel als particulier, terwijl zijn vrouw Victoria Nuland de Amerikaanse ambassadeur bij de NAVO was onder George W. Bush Jr. Nuland was de neoconservatieve bij uitstek. Nuland was niet alleen de ambassadeur van Bush bij de NAVO, maar was in 2013-17 Barack Obama’s adjunct-staatssecretaris voor Europese en Euraziatische zaken, waar ze deelnam aan de omverwerping van de pro-Russische president van Oekraïne, Viktor Janoekovitsj, en nu dient als Bidens ondersecretaris van Staat die het Amerikaanse beleid leidt ten aanzien van de oorlog in Oekraïne.

In de ‘strijd om Oekraïne’ waren de neocons klaar om een ​​militaire confrontatie met Rusland uit te lokken door de NAVO uit te breiden over de heftige bezwaren van Rusland, omdat ze vurig geloven dat Rusland zal worden verslagen door financiële sancties van de VS en NAVO-wapens.

De neocon-visie is gebaseerd op een allesoverheersende valse premisse: dat de Amerikaanse militaire, financiële, technologische en economische superioriteit het mogelijk maakt om voorwaarden te dicteren in alle regio’s van de wereld. Het is een standpunt van zowel opmerkelijke overmoed als opmerkelijke minachting voor bewijs. Sinds de jaren vijftig zijn de VS gedwarsboomd of verslagen in bijna elk regionaal conflict waaraan het heeft deelgenomen. Maar in de ‘strijd om Oekraïne’ waren de neocons klaar om een ​​militaire confrontatie met Rusland uit te lokken door de NAVO uit te breiden over de heftige bezwaren van Rusland, omdat ze vurig geloven dat Rusland zal worden verslagen door financiële sancties van de VS en NAVO-wapens.

Het Institute for the Study of War (ISW), een neoconservatieve denktank onder leiding van Kimberley Allen Kagan (en gesteund door een who’s who van defensie-aannemers zoals General Dynamics en Raytheon), blijft een Oekraïense overwinning beloven. Met betrekking tot de opmars van Rusland gaf de ISW een typisch commentaar: “Ongeacht aan welke kant de stad [Sievierodonetsk] in handen is, zal het Russische offensief op operationeel en strategisch niveau waarschijnlijk zijn hoogtepunt hebben bereikt, waardoor Oekraïne de kans krijgt om zijn operationele te herstarten. tegenoffensief om de Russische troepen terug te dringen.”

De feiten ter plaatse doen echter anders vermoeden. De economische sancties van het Westen hebben weinig nadelige gevolgen gehad voor Rusland, terwijl hun ‘boemerang’-effect op de rest van de wereld groot was. Bovendien wordt de capaciteit van de VS om Oekraïne te bevoorraden met munitie en wapens ernstig belemmerd door Amerika’s beperkte productiecapaciteit en gebroken toeleveringsketens. De industriële capaciteit van Rusland is natuurlijk kleiner dan die van Oekraïne. Het BBP van Rusland was ongeveer 10x dat van Oekraïne voor de oorlog, en Oekraïne heeft nu veel van zijn industriële capaciteit verloren in de oorlog.

De meest waarschijnlijke uitkomst van de huidige gevechten is dat Rusland een groot deel van Oekraïne zal veroveren, waardoor Oekraïne misschien bijna geheel door land wordt ingesloten. De frustratie in Europa en de VS zal toenemen door de militaire verliezen en de stagflatoire gevolgen van oorlog en sancties. De domino-effecten kunnen verwoestend zijn als een rechtse demagoog in de VS aan de macht komt (of in het geval van Trump, terugkeert naar de macht) en belooft de vergane militaire glorie van Amerika te herstellen door middel van gevaarlijke escalatie.

In plaats van deze ramp te riskeren, is de echte oplossing om een ​​einde te maken aan de neocon-fantasieën van de afgelopen 30 jaar en dat Oekraïne en Rusland terugkeren naar de onderhandelingstafel, waarbij de NAVO zich ertoe verbindt een einde te maken aan haar inzet voor de uitbreiding naar het oosten met Oekraïne en Georgië in ruil voor een levensvatbare vrede die de soevereiniteit en territoriale integriteit van Oekraïne respecteert en beschermt.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

NAVO’s nieuwe wereldwijde koude oorlog is nu officieel

Published

on

NAVO

Rusland en China, door standvastig te blijven, kunnen voldoende zijn om de Amerikaanse as de NAVO in het graf te duwen dat het verdient.

Ten slotte heeft de door de Verenigde Staten geleide militaire alliantie, de NAVO genaamd, haar wereldwijde ambities voor de Koude Oorlog expliciet gemaakt. Eindelijk is de oorlogszuchtige organisatie schoon uit de bedrieglijke kast gekomen waarin ze zich jarenlang heeft verstopt. En daarom, moge het voortaan verdoemd worden door alle goeddenkende mensen van de wereld.

Tijdens een top die deze week in Madrid werd gehouden, heeft de Noord-Atlantische Verdragsorganisatie een nieuw Strategisch Concept uitgebracht waarin Rusland als een “directe bedreiging” en China als een “uitdaging” voor “onze waarden en belangen” wordt verklaard . Wat zijn die waarden en belangen precies? Oorlogszucht en overheersing!

De laatste keer dat de NAVO een strategisch document publiceerde was in 2010. Destijds werd Rusland beschreven als een “partner” en werd China niet eens genoemd.

In het afgelopen decennium heeft het door de VS gedomineerde militaire blok steeds meer een vijandig beleid aangenomen ten aanzien van zowel Rusland als China. De zoektocht naar een nieuwe koude oorlog was meedogenloos, onverbiddelijk en grotendeels impliciet. Nu echter verklaart de door de VS geleide as openlijk haar vijandigheid.

De 30-koppige NAVO heeft formeel twee nieuwe Europese staten uitgenodigd om zich bij haar gelederen te voegen, Finland en Zweden. De twee Scandinavische landen maken een einde aan decennia van nominale neutraliteit in wat alleen kan worden gezien als een berekende provocerende actie tegen de nationale veiligheid van Rusland. 

De nieuwe leden zullen de NAVO-landgrens met Rusland verdubbelen en de reeds ontluikende aanwezigheid van de nucleair bewapende alliantie in het Noordpoolgebied vergroten. Moskou heeft gewaarschuwd voor een dergelijke uitbreiding van de NAVO als een moedwillige destabilisatie van het strategische evenwicht. Het feit dat het blok doorgaat met de uitbreiding spreekt van de roekeloze minachting voor pogingen om wederzijdse veiligheid te vinden en de internationale vrede te handhaven.

De NAVO-top deze week maakte ook duidelijk dat de door de VS geleide militaire as een oorlogsbasis tegen China aanneemt. Waarom zou een Atlantische organisatie anders voor de eerste keer de aanwezigheid uitnodigen van vier landen in de Stille Oceaan die in toenemende mate de Amerikaanse anti-Chinese retoriek hebben herhaald? Leiders uit Australië, Nieuw-Zeeland, Japan en Zuid-Korea waren in Madrid om de zogenaamde “Asia-Pacific Four” (AP4) te vormen. 

Net als bij de door de VS geleide Quadrilateral Security Dialogue, of Quad, en het AUKUS-pact, wordt de Stille Oceaan veranderd in een NAVO-gevechtsgebied gericht op China, op vrijwel dezelfde manier als de Atlantische Oceaan wordt gedomineerd door NAVO-vijandigheid jegens Rusland. Uiteindelijk zijn het de Verenigde Staten en hun imperiale belangen die worden gediend en richting geven. Dit is wat echt wordt bedoeld met de vage en schijnbaar goedaardige bezwering van “onze waarden en interesses”.

Dit hoogtepunt in 2022 is allemaal in overeenstemming met de historische rol van de NAVO. Het werd in 1949 in Washington opgericht als een offensief instrument voor Amerikaanse agressie tegen de Sovjet-Unie. De nulsomideologie van het Amerikaanse imperialisme is noodzakelijkerwijs gebaseerd op hegemonie en overheersing. Andere naties zijn ofwel vazallen of vijanden. Een multipolaire wereld van wederzijds partnerschap is een gruwel. Het concept van de Verenigde Naties is inderdaad een gruwel. De wereld moet worden afgebakend in ‘bondgenoten en vijanden’ om het door het Amerikaanse militaristisch aangedreven kapitalisme te laten overleven.

Toen de eerdere koude oorlog met de Sovjet-Unie in 1991 eindigde door de politieke en economische ineenstorting van de Sovjet-Unie, verdween de aanvankelijke euforie van de vermeende Amerikaanse overwinning snel. Auteur en commentator John Rachel onderzoekt hoe duizelingwekkend gepraat over een einde aan militarisme en buitensporige militaire uitgaven en de anticipatie op een enorm, transformerend ‘vredesdividend’ maar al te wreed werd genegeerd. 

Waarom? Omdat de Amerikaanse heersers en hun NAVO-vazallen beseften dat zonder militarisme en oorlog het spel klaar was voor hun kapitalistische afpersing van het bedrijfsleven.

Toen ontstond de Wolfowitz-doctrine en “dominantie over het volledige spectrum”, waarbij de Verenigde Staten en hun Europese volgelingen letterlijk de oorlog aan de planeet verklaarden om natuurlijke hulpbronnen in het nauw te drijven en de waargenomen machten van concurrenten onder controle te houden. Een herrijzend Rusland en opkomend China zouden niet worden getolereerd als een belemmering voor de Amerikaanse hegemonische ambities.

In de afgelopen 30 jaar sinds het einde van de eerste koude oorlog is er niets minder dan een orgie van oorlogszuchtige oorlogen van de VS en de NAVO waarin zwakkere naties de een na de ander zijn vernietigd door het door de Amerikanen geleide militarisme. Internationaal recht en mensenrechten zijn gestript en geplunderd door een door Washington geleide blitzkrieg op de planeet.

Principiële mensen zoals Julian Assange die dergelijke criminaliteit aan de kaak stelden, zijn vervolgd en gemarteld. De vrijheid van meningsuiting en oprecht onafhankelijk kritisch denken zijn lastiggevallen en vermoord.

Met ongelooflijke hypocrisie, arrogantie en waanideeën verheerlijken de Amerikaanse president Joe Biden en andere NAVO-handlangers de principes van democratie, op regels gebaseerde orde en internationaal recht. Als de waarheid is, zijn de Verenigde Staten en hun NAVO-lacunes de vijanden van de wereldvrede. Martin Luther King maakte bijna 60 jaar geleden een soortgelijke observatie. Hij werd vervolgens vermoord door de Amerikaanse nationale veiligheidsstaat. Washington en zijn handlangers in het Westen of de Stille Oceaan vormen de grootste bedreiging voor alles wat ze zogenaamd, cynisch, koesteren.

De Verenigde Staten en hun bende imperialistische flunkeys in de NAVO snakken al drie decennia naar een nieuwe koude oorlog. Toen de Russische Federatie onder leiding van president Vladimir Poetin het unilateralisme van de Amerikaanse schurkenstaat en zijn satrapen uitdaagde met zijn historische toespraak in München in 2007, die hem als een vijand bestempelde. 

De militaire interventie van Rusland in 2015 om Syrië te helpen dat wordt aangevallen door de VS en de NAVO in een geheime oorlog voor regimeverandering, werd betaald voor de orgie van het door Amerika geleide imperialistische gangsterisme. Die spoiler markeerde Rusland verder als een vijand die moest worden aangepakt.

De staatsgreep van Washington en de NAVO in Oekraïne in 2014 was opnieuw een keerpunt. Het was een feitelijke uitbreiding van de NAVO tot aan de grenzen van Rusland met een nazi-speerpunt. Kan het nog provocerender? Maar Moskou trok de rode lijn. Ondanks herhaalde oproepen voor diplomatieke resolutie over Oekraïne en de uitbreiding van de NAVO, werd Rusland gedwongen om “technische militaire maatregelen” te nemen door de dreiging van het Kiev-regime te neutraliseren.

Ook China heeft stoutmoedig laten zien dat het zijn onafhankelijkheid niet ondergeschikt wil maken aan het keizerlijke bevel van Washington. Dit is de reden waarom Washington op grillige wijze zijn halve eeuw oude Eén China-beleid verlaat met het bijbedoeling om Peking tegen zich in het harnas te jagen. De provocatie richting Rusland in de vorm van het door de NAVO bewapende Oekraïne is hetzelfde als de provocatie richting China met een door de VS bewapend Taiwan en een toenemende NAVO-gelieerde omsingeling in Azië-Pacific.

Overduidelijk, en zonder toevlucht te nemen tot overdrijving, kan men zeggen dat de NAVO-top deze week neerkwam op een conferentie over oorlogsplanning. De door de VS geleide as heeft een nieuwe wereldwijde koude oorlog veroorzaakt.

Dat is op zich vervloekt. In een wereld die wordt geteisterd door pandemie, ziekte, ecologische achteruitgang, armoede, honger en werkloosheid, sluizen de kapitalistische machten miljarden naar oorlogsmachines en veroorzaken ze koorts voor confrontaties op basis van angstzaaierij, fobieën en demonisering. Hun mentaliteit is demonisch. Het door de VS geleide imperialisme heeft veel van de huidige crises in de wereld veroorzaakt, waaronder een nieuwe koude oorlog.

Desalniettemin is de wereld drastisch veranderd sinds de oprichting van de NAVO 73 jaar geleden of zelfs vanaf het moment dat de laatste koude oorlog zo’n drie decennia geleden eindigde. Er is inderdaad een verschrikkelijk gevaar van een catastrofale hete oorlog. Er is echter ook een welkom gevaar voor de NAVO die haar eigen graf graaft uit haar criminele activiteiten en betreurenswaardige tegenstellingen. Rusland en China, door standvastig te blijven, kunnen voldoende zijn om de Amerikaanse as in het graf te duwen dat het verdient.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Boris Johnson heeft Brexit niet waargemaakt, dus waarom zouden de Britten hem vertrouwen op Oekraïne?

Boris Johnson zit in de problemen want ‘We kunnen het ons niet veroorloven om onze eigen mensen te eten te geven, maar we kunnen het ons wel veroorloven om een… [...]

Nieuwe NAVO-uitbreiding: carte blanche voor sultan Erdogan

Nu het is opgelost, kunnen Zweden en Finland lid worden van de NAVO. Turkije heeft zijn negatieve houding opgegeven. Maar de goedkeuring van Erdogan had een prijs. De situatie zal waarschijnlijk niet alleen… [...]

Fascisme: de laars van het kapitaal deel 2

Dit is deel 2 van het Fascisme: de laars van het kapitaal (deel 1 is hier) II. Liberalisme, neoliberalisme en het liberaal-fascistische koopje Bij een goede analyse zien we dat liberalisme… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN