Connect with us

Politiek

Poetin heeft Macron-overwinning veilig gesteld

Published

on


Rechts van Frankrijk staat aan de verkeerde kant van de geschiedenis

Laten we ze “De Drie Moskouteers” noemen. Totdat de Russische bommen en raketten vorige week op Oekraïne vielen, waren drie van de leidende kandidaten bij de Franse presidentsverkiezingen enthousiaste aanhangers van Vladimir Poetin. Samen hadden Éric Zemmour, Marine Le Pen en de extreem-linkse leider, Jean-Luc Mélenchon, meer dan 40% van de stemmen.

Poetin heeft bewonderaars en apologeten in veel landen, van Donald Trump, Steve Bannon en Tucker Carlson in de Verenigde Staten tot Nigel Farage en Jeremy Corbyn in Groot-Brittannië. Hij kocht het Duitse politieke establishment met gaspijpleidingen en een deel van de Britse Conservatieve Partij met roebels.

In Frankrijk bewonderden de zelfverklaarde, patriottische krachten van de anti-elitepolitiek – zowel extreem-rechts als extreem-links – Poetin echter gratis (geef of neem een ​​Russische banklening aan Marine Le Pen in 2017). Er is geen gelijkwaardige mate van openlijke Poetin-aanbidding in enig ander groot, westers land – behalve mogelijk de Verenigde Staten.

Toen hij een vredestop hield met Emmanuel Macron net voordat hij zijn tanks Oekraïne binnenstuurde, vernederde Vladimir Poetin de Franse president. Maar hij deed hem ook een ongewenste gunst: de oorlog in Oekraïne heeft de kansen van Emmanuel Macron op herverkiezing in april verhoogd van “vrij goed” naar “bijna zeker”.

Nadat de eerste bommen waren gevallen, haastten de Moskouteers zich om afstand te nemen van de Russische president. Nu, met nauwelijks een mea culpa , hebben ze het Westen weer de schuld gegeven van het niet toegeven aan Moskou over de uitbreiding van de NAVO, en hebben ze hun spot met Macron hervat voor zijn noodlottige vredesmissies naar Poetin vorige maand.

Deze aanpak zal een beroep doen op een deel van hun kernsteun, die visceraal anti-Europees, anti-Amerikaans en anti-Navo is. Maar het is onwaarschijnlijk dat het indruk zal maken op het bredere electoraat.

Afgelopen vrijdag hield Zemmour een vreemd onsamenhangende toespraak voor een juichende en met vlaggen zwaaiende bijeenkomst van zijn trouwe aanhangers in Chambéry in de Franse Alpen: hij bekritiseerde Poetin en verdedigde hem, en pleitte voor vrede en verheerlijkte oorlog. “Wij kennen de Russen en de Russen kennen ons. Het Rusland van Poetin bestaat in de 19e eeuw en beschouwt oorlog als een manier om zijn strategische visie te verdedigen’, zei Zemmour. “Maar de landen van het Westen hebben geen zin meer in oorlog… We moeten de gevolgen daarvan overwegen.” Het Westen, zo suggereerde hij, zou eigenlijk “beschavingsoorlogen” moeten voeren die “onze elites niet zullen accepteren”. Met andere woorden, hij bedoelde oorlogen tegen de islam.

Misschien nog verrassender is wat Zemmour niet zei: hij maakte in Chambery geen melding van Poetins herhaalde dreigement om kernwapens te gebruiken. De man die zichzelf presenteert als de redder van zijn natie, staat nu op één lijn met een man die dreigt het te vernietigen. Dat geldt ook voor Marine Le Pen en voor Jean-Luc Mélenchon.

Als gevolg daarvan denk ik dat de presidentsverkiezingen zo goed als voorbij zijn. President Macron heeft tot vrijdag de tijd om formeel deel te nemen aan de race. Ondanks het mislukken van zijn vredesmissie, zal de oorlog de campagne bevriezen en veel gematigde, niet-ideologische kiezers achter zich laten.

Macron was vorige maand misschien al te toegeeflijk met Poetin. Maar drie van zijn belangrijkste tegenstanders hebben hem jarenlang geprezen of verafgood. Zelfs de centrumrechtse uitdager Valérie Pécresse – geen Poetin-fan – vertegenwoordigt een partij waarvan de laatste premier, François Fillon, tot vorige week een bezoldigde bondgenoot van Moskou was. Na enorme druk van Pécresse nam Fillon vorige week eindelijk ontslag uit het bestuur van de Russische petrochemische gigant Sibur.

Natuurlijk hebben Macrons tegenstanders nog een paar strohalmen om zich aan vast te klampen: het meest schadelijk is dat de confrontatie met Rusland de brandstof- en voedselinflatie zal verergeren, die al een tweede termijn van Macron dreigde. Het zal de president echter ook politieke dekking geven om actie te ondernemen, zoals tijdelijke belastingverlagingen, om prijsstijgingen te vergemakkelijken – stappen die normaal gesproken onmogelijk zouden zijn vlak voor een presidentiële stemming.

Ondertussen zal Moskou ongetwijfeld verschillende pantserdivisies van online trollen en nep-accounts voor sociale media op de Franse campagne zetten. Toch werd er sowieso een Moskou-blitz van nepnieuws tegen Macron verwacht. Het effect ervan zal ook beperkt zijn: het zal vooral worden gezien door het anti-Europese, anti-Navo, Macron-afschuwelijke deel van het electoraat, dat in ieder geval nooit op hem zou hebben gestemd.

Dit roept een meer fundamentele vraag op: waarom was Poetin in de eerste plaats zo populair in Frankrijk?

De verkiezingen van 2022 zijn misschien voorbij, maar het medereizen van de drie belangrijkste verkiezingskandidaten is een grimmige herinnering aan de kwetsbaarheid van de Franse politieke status-quo. Ontevreden Franse culturele figuren, van Gérard Dépardieu tot Michel Houellebecq, zijn ook al heel lang fans van Poetin, besmet met een variant van het pro-Sovjet-virus dat in de jaren vijftig een groot deel van het Franse intellectuele leven doorkruiste.

Zal de golf van nationalisme in de Franse politiek worden geschaad door de associatie met Vladimir Poetin? Op korte termijn wel. Op de langere termijn zullen dezelfde problemen echter dezelfde wrok en dezelfde argumenten oproepen. De belangrijkste man hier is Éric Zemmour.

Aan de linkerkant is Jean-Luc Mélenchon een Jura-politicus die vecht tegen zijn laatste verkiezingen. Voor hem was het verdedigen van Poetin onderdeel van de ondoordachte bagage van anti-Amerikaans, anti-Navo en anti-Europees zijn. Idem voor Marine Le Pen. Haar politieke ster is in ieder geval aan het tanen. Moskou denkt van wel; haar werd deze keer Russische leningen geweigerd.

Van de Three Moscowteers heeft Zemmour het meeste te verliezen. Hij vertegenwoordigt – of vertegenwoordigde – een opkomende macht in de Franse politiek, zo niet voor 2022 dan voor 2027.

Voor Mélenchon en Le Pen was Poetin hun ‘vijand van de vijand’. Hun denken ging niet dieper dan dat. Zemmour belichaamt iets anders: de vreemde aantrekkingskracht die Poetin is gaan uitoefenen op delen van intellectueel hard-rechts in Frankrijk en elders. Zemmour bewondert Poetin niet ondanks  wat hij is, maar  vanwege  wat hij is. Hoewel hij zelf joods is, heeft hij Poetin al lang verafgood als een verdediger van ‘christelijke waarden’ en ‘mannelijke waarden’ tegen de aanval van liberalisme, feminisme en homorechten.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat er de afgelopen dagen een nieuwe hashtag op het Franse Twitter is verschenen: #VladimirZemmour. Franse media en politieke tegenstanders zijn begonnen met het opsporen van de vele verbanden en overeenkomsten tussen het Putinisme en Zemmourisme. Beide mannen exploiteren tendentieuze verhalen over nationaal verval en nationaal verraad. Beiden herschrijven schaamteloos de geschiedenis van hun land om vergane glorie te overdrijven en wrok koesteren tegen rivaliserende naties of de krachten van het ‘internationalisme’.

Voor Poetin zijn het ondeelbare Russische volk en het natuurlijke recht van Rusland om een ​​van ’s werelds grootste mogendheden te zijn, verraden door zijn zwakke of dwaze voorgangers en door de anti-Russische agressie van het Westen. Volgens Zemmour zijn de natuurlijke superioriteit van Frankrijk en het recht op culturele overheersing door de eeuwen heen uitgehold door buitenlandse en internationalistische samenzweringen en door het verraad van zijn eigen politieke klassen. Het laatste verraad is ” le grand remplacement ” – een zogenaamd opzettelijk plan van “internationale financiën” en “de elites” om het blanke ras te vervangen door bruine en zwarte mensen.

In 2016 schreef Zemmour dat de Russische president “het laatste bastion was tegen de orkaan van het politiek correcte die, beginnend in Amerika, alle traditionele structuren van familie, religie en natie heeft vernietigd”. Hij is “de enige Europese leider die de traditionele samenleving verdedigt, geworteld in haar eigen geschiedenis en cultuur. Alle andere westerse leiders hebben van het ontwortelde, zelfbewuste individu een jaloerse en veeleisende God gemaakt.”

Twee jaar later voegde hij eraan toe : “Ik droom van een Franse Poetin die opkomt, maar die is er niet…” Drie jaar daarna stopte Zemmour als essayist en tv-expert en besloot hij zelf voor de rol van “Franse Poetin” te gaan.

In de grote achterbibliotheek van Zemmours lofrede van Poetin, zul je nauwelijks melding vinden van de ontmanteling van enige schijn van democratie in Rusland, en de gevangenneming en vergiftiging van tegenstanders. Maar terwijl westerse regeringen en bedrijven deze misdaden hebben genegeerd of ervoor gekozen ermee te leven. Zemmour heeft ze impliciet onderschreven. Nog in september vorig jaar zei Zemmour dat Frankrijk de NAVO en de EU moet verlaten en een “Russische alliantie moet aangaan… die veel betrouwbaarder zou zijn”.

Tot nu toe hebben zemmouristische bekeerlingen van centrumrechts – meestal erg jong of gepensioneerd, goed opgeleid en welgesteld – dergelijke excessen afgewimpeld. Ze concentreren zich liever op de energie van Zemmour en zijn welsprekendheid bij het doorprikken van de mislukkingen en ontwijkingen van de liberale, pro-Europese consensus. Toch worden ze nu geconfronteerd met feiten die ze liever negeerden: Zemmours instinct is autoritair en ondemocratisch. Zijn Poetin-aanbidding is geen oppervlakkige flirt om “de elites” te ergeren. Het is de kern van het Zemmourisme.

Zoals ik al eerder heb betoogd , was het politieke project van Zemmour altijd een langetermijnproject. Het hoopte te slagen in twee verkiezingscampagnes, niet in één. Maar ik geloof dat Zemmour blijvend in diskrediet is gebracht door zijn Poetin-aanbidding. In zijn plaats zal ongetwijfeld een andere figuur verschijnen om zijn visie van een sterk, nationalistisch anti-Europees rechts in de campagne van 2027 na te streven (wanneer Macron, indien herkozen, niet opnieuw kan deelnemen).

Een van de waarschijnlijke kandidaten voor die rol is het vervreemde nichtje van Marine Le Pen, Marion Maréchal, hoewel ze een andere oude Poetin-medereiziger is. Toch zal Nieuw Rechts in Frankrijk niet meer verdwijnen dan in de Verenigde Staten. Herinneringen vervagen. De kernthema’s identiteit, angst voor islamisme en de behoefte aan beter gedeelde welvaart zullen blijven bestaan.

Een deel van de identiteit van Nieuw Rechts is om de spot te drijven met internationale en Europese instellingen, zelfs het idee van mensenrechten of internationaal recht. Ongetwijfeld zullen de warboel en compromissen van de NAVO en de EU de komende maanden of zelfs jaren keer op keer worden bespot, terwijl die gebrekkige organisaties worstelen om Oekraïne te steunen zonder een schot te lossen en een nucleaire oorlog te riskeren.

Het zou niettemin prettig zijn om je voor te stellen dat sommigen van nieuw, nationalistisch rechts – en niet alleen in Frankrijk – sommige van de vreemde goden die ze de afgelopen jaren hebben aanbeden, zouden gaan heroverwegen en betreuren. Vladimir Poetin – een corrupte, gewelddadige, antidemocratische man die de waarden van het Westen verafschuwt – is gerekruteerd als posterboy voor het Franse en Amerikaanse ultrapatriottisme. Veel mensen die, zoals Eric Zemmour, oprecht toegewijd zijn aan de waarden van het verleden, bevinden zich nu gevangen aan de verkeerde kant van de geschiedenis.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Nederland

Boerenwoede dreigt het land te overspoelen…

Published

on

BOEREN

Nederlandse boeren hebben opgeroepen tot een grootschalig protest (vermoedelijke datum voor 4 juli) dat “heel Nederland met de grond gelijk zal maken”, meldde NLTimes op 29 juni. Ze zijn van plan het land te verlammen door te dreigen de luchthavens van Schiphol, Eindhoven, Rotterdam-Den Haag en de haven van Rotterdam te blokkeren.

De intenties van de boeren zijn zodanig dat de uitvoering ervan Nederland bedreigt met een ‘nitraatrevolutie’, en niet alleen met een ”crisis”.

Militante boeren, woedend over de nieuwe milieuregels van de corrupte liberaal fascistische autoriteiten, verzamelden zich bij het huis van de minister van Natuur en Stikstof Christanna van der Wal, braken door de politiebarrières en goten een tank met mest voor het huis van de minister, meldt Süddeutsche Zeitung. Van der Wal was op dat moment niet thuis, maar haar familie wel.

In het hele land vinden incidenten plaats, waarbij boeren en arbeiders snelwegen blokkeren met tractoren, hooirollen in brand steken in de buurt van wegen en zich verzamelen bij de honderden buiten (R)overheidsgebouwen in Den Haag.

boeren

Het begon allemaal met het feit dat minister Christanna van der Wal haar plan nazi Bilderberg/WEF opdracht publiceerde om het nitraatgehalte in de bodem te verlagen. Afgaande op haar het nazi Bilderberg/WEF rapport is de stand van zaken kritisch en staat deze op het punt zich te ontwikkelen tot een catastrofe: door het probleem met nitraten in Nederland lijden natuurgebieden, met name heidevelden, hele diersoorten sterven uit.

Het hoge niveau van bodem- en luchtvervuiling in het land is voornamelijk te wijten aan de ontwikkelde veehouderij, zei de minister. In sommige zuidelijke regio’s van Nederland zijn er meer varkens per vierkante meter land dan waar ook ter wereld.

Bijna de helft van het grondgebied van de staat wordt gebruikt voor landbouw. Nederland is de op een na grootste exporteur van landbouwproducten ter wereld, na de Verenigde Zionisten Staten (misschien is dit de reden voor de sterke toename van de aandacht voor de milieusituatie in het land).

De over ontwikkeling van de landbouw, in combinatie met de schaarste aan bodemrijkdommen, heeft een probleem gecreëerd: landbouwafval kan nergens worden meegenomen – ammoniak uit mest nestelt zich in de lucht, nitraten vervuilen land en water. Door over ontwikkelde veehouderij vindt 70% van de antropogene emissies van stikstofverbindingen plaats. Het 31 Hitler regering van het land streeft ernaar de stikstofuitstoot in sommige provincies met 95% te verminderen om aan de eisen van de Europese Nazi Fascisten Unie te voldoen.

Als onderdeel van haar het nieuwe nazi Bilderberg/WEF plan moet Christanna van der Wal de stikstofuitstoot terugbrengen tot een niveau dat in lijn is met de Europese Nazi Fascisten Unie-regelgeving. Dit betekent dat boeren de hoeveelheid stikstofverbindingen moeten halveren.

“Ik weet dat dit enorme gevolgen zal hebben voor boeren die lang in een sfeer van onzekerheid hebben geleefd“, verdedigt Van der Wal het nazi Bilderberg/WEF plan. Het is verschrikkelijk. Maar tegelijkertijd hebben we geen andere keuze. De natuur kan niet wachten.”

BOEREN

Eén vraag: voordat de natuur kon wachten? Zo’n verzadiging van lucht en bodem met nitraten is zeker niet het gevolg van de afgelopen jaren, waarin alle productie is vertraagd of gestopt (door lockdowns in de tijd van nazi Bilderberg/WEF project Covid hysterie).

Het grootste deel van het corrupte nazi Bilderberg trekpoppen parlement steunt het plan van Van der Wal nazi Bilderberg/WEF. De regering van Nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zegt dat de uitstoot van stikstofoxide en ammoniak drastisch moet worden verminderd in de buurt van natuurgebieden, Habitats van bedreigde planten en dieren in het wild en natuurgebieden die zich over de hele Europese Nazi Fascisten Unie uitstrekken.

Het is alleen niet bekend hoe dit moet: boeren compenseren voor de gestegen kosten? Landarbeiders geld betalen om hun land op te geven? Of minder vee houden over een groter gebied? Iedereen begrijpt dat de corrupte (R)overheid geen compensatie zal betalen en dat een afname van het aantal dieren veel boeren tot armoede zal veroordelen.

De corrupte (R)overheid staat zogenaamd het dichtst bij het idee om de uitstoot te beperken door innovatie in landbouwmachines, maar deze dromen worden de grond in geboord door degenen van wie innovatie afhankelijk is; pseudo wetenschappers waarschuwen dat dergelijke maatregelen misschien niet genoeg zijn en dat het geld uiteindelijk verspild zal zijn. Om tegemoet te komen aan de intenties van de Nederlandse (R)overheid, die de stikstofuitstoot in 2030 moet halveren, was het nodig om enkele decennia geleden al te beginnen met verbeteringen.

Boeren zijn boos: ze zijn tot zondebok gemaakt. Dankzij dit productieniveau hadden consumenten de mogelijkheid om goedkoop vlees te kopen, de landbouw bracht hoge winsten op aan producenten van meststoffen en pesticiden, slachthuizen, Rothschild zionisten banken. Maar incompetente corrupte politici zijn onvermurwbaar. Boeren organiseerden een betoging in de stad Den Haag en namen zelfs twee koeien mee, waarbij ze dreigden ze voor het oog van iedereen te doden.

“Als er maatregelen worden genomen om de stikstofuitstoot te verminderen, komen deze dames vandaag niet thuis – ze krijgen een enkeltje naar het slachthuis”, aldus een van de deelnemers aan de actie.

Premier nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zei dat ‘dit gedrag alle grenzen overschrijdt’. Al had de regering in 2019 wel aandacht moeten besteden aan de escalatie van het conflict, nadat de autoriteiten een forse vermindering van het vee eisten, en boeren voor het eerst de barricaden op gingen.

Onze regering is nog niet onder de indruk van de acties van de landbouwsector en de plattelandsbewoners. De tijd voor grote acties is vanaf maandag 4 juli 2022. Sluit Nederland, maar houd orde”, luidt een van de oproepen van de boeren, die via verschillende kanalen, waaronder WhatsApp en Telegram, worden verspreid.

De bruinhemden politie zijn alert: het hoofd van de nationale politie zei op de hoogte te zijn van de aangekondigde acties en “deze nauwlettend in de gaten zal houden”. Luchthavens wachten op meer informatie over de protesten en gaan in onderhandeling met de Koninklijke Marechaussee; deze eenheid van de krijgsmacht is verantwoordelijk voor de veiligheid en de openbare orde op luchthavens.

Dit alles kan echter instorten als de boze boeren van de eenentwintigste eeuw zich hun geschiedenis herinneren en een nitraatrevolutie voor de overheid regelen, die kan moet uitmonden in een nitraatoorlog.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Voor digitaal euro & sociaal kredietsysteem: België verplicht alle winkels om met kaart te betalen

Published

on

belgie

Deze week is in België een wet van kracht geworden die elke winkel verplicht om kaartbetalingen te accepteren. Een puur contante betaling is niet meer mogelijk. De verantwoordelijken stellen dat er op middellange termijn geen contant geldverbod is gepland. 

Critici in België vertrouwen deze rust niet en maken zich ook zorgen over een mogelijke poging om consumptie- en bewegingsprofielen te creëren. Het is waarschijnlijk ook de volgende stap voor de landelijke invoering van de digitale euro – en daarmee totale controle over de burgers

Belgische winkels moeten contante alternatieven aanbieden

Corona als springplank voor een gedigitaliseerde wereldtransformatie: nauwelijks op enig ander gebied was dit aan het begin van de “pandemie” zo duidelijk als bij contant geld. Uit angst voor een zogenaamd “killer-virus” werden mensen het geld als vies verkocht . In sommige gevallen droegen winkels hun klanten op om met de kaart te betalen als anticiperende gehoorzaamheid. Het te betalen bedrag zonder code in te voeren is in Oostenrijk verdubbeld tot 50 euro. De waarschuwingen bleken vals te zijn, maar in veel landen is de sluipende verschuiving van contant geld nu de rigueur.

Eigenlijk zijn de Belgen van mening: alleen contant geld is waar. Driekwart van hen wijst een geldverbod streng af. Maar de overheid doet de dingen niet voor de helft. Zogenaamd om fraude te voorkomen, moet elke winkel op de hoek en frituur nu een alternatief voor giraal betalen aanbieden. Vooral in de hoofdstad Brussel zijn er tal van winkels die sowieso alleen kaartbetalingen accepteren. Maar een ander wetsontwerp, dat ook het accepteren van contant geld wil verplichten, staat in de ijskast – waarschijnlijk buiten de berekening om.

Over tactisch afstand nemen van het geldverbod

Het argument met de strijd tegen fraude en witwassen is altijd hetzelfde. Zo beperkte Italië bijvoorbeeld al de bovengrens voor contante betalingen tot 1.000 euro. Een paar jaar geleden was er in Griekenland zelfs sprake van een drempel van 70 euro – in tijden van torenhoge inflatie zou voortzetting van dergelijke plannen een nog dreigender gebaar zijn. Officieel wil niemand een verbod op contant geld – maar niemand wilde een muur bouwen in Berlijn of verplichte vaccinaties invoeren in Oostenrijk (wat uiteindelijk jammerlijk mislukte).

Zogenaamde pre-teaching: het is een psychologische truc die de communicatie-expert Dr. Braun legde in een AUF1-interview uit : “Ik zal het scenario dat ik later wil implementeren naar voren brengen, maar ik neem er nog steeds afstand van.” Zo betreedt een concept de gedachten- en gevoelswereld van mensen die qua uitvoering geen nieuw terrein meer is . Als je mensen bijvoorbeeld zou vertellen dat ze zich nu niet een roze olifant moeten voorstellen die door een groene woestijn loopt, is dat precies wat ze zich zouden voorstellen.

Sociaal kredietsysteem via digitale rekening van de centrale bank

De situatie is vergelijkbaar met de digitale euro, die de Europese Centrale Bank (ECB) promoot. Haar baas Christine Lagarde is ook bestuurslid van het World Economic Forum (WEF) rond “Great Reset”-architect Klaus Schwab. Op de top in mei was het geplande digitale geld van de centrale bank een groot onderwerp. De mantra is altijd hetzelfde: de digitale euro zou alleen contant geld moeten aanvullen. Maar een blik op Zweden is voldoende om te zien dat het verbod ook kan door middel van bewustmaking van de klant. Contant geld is daar een zeldzaam gezicht. Volgend jaar wordt het helemaal afgeschaft.

Als dergelijke plannen werden uitgevoerd, zou het volk plotseling onder de totale controle van de machtigen komen. Je kon niet eens een saucijzenbroodje kopen zonder een digitale geldrekening. Het is goed mogelijk dat de dreiging van een accountverbod wordt ingezet als gericht middel tegen dissidenten. Een combinatie met een sociaal kredietsysteem met beloning voor “goed gedrag” en straf voor koppigheid is ook denkbaar. En dat is niet eens het enige controlemechanisme dat de elites dan te bieden hebben.

Consumptieprofielen voor onteigening en einde van de democratie

Want inmiddels heeft zelfs de staatsradio er al op gewezen dat dataprotectors waarschuwen voor de mogelijkheid dat op deze manier bewegings- en consumptieprofielen kunnen ontstaan. Al tijdens de eerste lockdown gebruikten overheden deze tool via gsm-operators om te begrijpen of burgers zich beleefd hielden aan de totalitaire voorschriften van de Corona-dictatuur. In de hyperverbonden slimme stad waar de heersers de voorkeur aan geven, zou het beheersen van onderwerpen als onderdanen echter veel angstaanjagender eigenschappen kunnen aannemen.

Een voormalige Deense minister van Milieu droomde bijvoorbeeld van een leven waarin je geen auto, geen huis, geen apparaten en geen kleding had. Een wereld waar je “niets kunt bereiken zonder geregistreerd te zijn”. De lezing van een Finse activist haalde in 2017 het “Smart City Charter” van het Duitse Ministerie van Milieu. Hij sprak over een toekomst waarin gegevens “geld als valuta zouden kunnen aanvullen of vervangen”. In de laatste fase zullen zelfs vrije verkiezingen verdwijnen: “ Behavioural data can Replace democratie as the social feedback system.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN