Connect with us

Politiek

Rusland sterft uit

Published

on


“Honderd zesenveertig miljoen [mensen] voor zo’n uitgestrekt gebied is onvoldoende”, zei Vladimir Poetin eind vorig jaar. Russen hebben sinds het begin van de jaren zestig niet genoeg kinderen gekregen om zichzelf te vervangen. De geboortecijfers in het Westen stagneren ook, maar in Rusland wordt het probleem nog verergerd door een te groot aantal sterfgevallen: Russen sterven bijna tien jaar eerder dan Britten. Hun president is duidelijk bezorgd dat hij geen onderwerpen meer heeft.

Het is een vernederende situatie omdat de Russische macht altijd is gebouwd op het fundament van demografie. In de jaren 1830 voorzag Alexis de Tocqueville dat Rusland een wereldmacht zou worden, omdat “Rusland van alle naties van de Oude Wereld degene is waarvan de bevolking het snelst toeneemt”. Het enige andere land met zijn bevolkingspotentieel was de Verenigde Staten. De Tocqueville profeteerde: “Elk van hen lijkt geroepen door een geheim ontwerp van de Voorzienigheid om op een dag het lot van de halve wereld in handen te houden.” Een eeuw later waren ze de twee onbetwiste grootmachten ter wereld.

Aan het begin van de 20e eeuw telde de Russische bevolking 136 miljoen inwoners en was nog steeds booming, net toen die van andere Europese mogendheden begonnen af ​​te nemen. Duitsland had 56 miljoen inwoners, de koloniën niet meegerekend, en de dreiging van steeds grotere cohorten Russische rekruten in de gelederen van de tsaar achtervolgde het Duitse leiderschap; historicus en publieke intellectueel Friedrich Meinecke maakte zich zorgen over de “bijna onuitputtelijke vruchtbaarheid” van de Slaven, terwijl kanselier Theobald von Bethmann Hollweg klaagde dat “Rusland groeit en groeit en op ons ligt als een steeds zwaardere nachtmerrie”. Deze druk was waarschijnlijk de beslissende factor in de sprong in het duister van Duitsland in 1914. De Duitse minister van Buitenlandse Zaken Gottlieb von Jagow schreef aan de Duitse ambassadeur in Londen toen de storm aanbrak dat “binnen een paar jaar.

In de Eerste Wereldoorlog bleek het aantal niet voldoende te zijn om de industriële en organisatorische inferieur van Rusland te compenseren. Maar tegen de Tweede Wereldoorlog was de numerieke superioriteit van Rusland geëxplodeerd. Ondanks de verschrikkingen van de burgeroorlog en het bolsjewisme groeide de bevolking van het land in de eerste decennia van de eeuw met ongeveer drie keer de snelheid van Duitsland. Het leger had een eindeloze voorraad soldaten, de militaire infrastructuur een eindeloze voorraad arbeiders, waardoor het land in de jaren veertig een beslissende voorsprong kreeg. Uitgestrekte ruimten en verschrikkelijk weer hielpen daarbij, maar uiteindelijk was het de eindeloze hoeveelheid Russische mankracht die de Wehrmacht aan de grond zette in wat misschien wel de meest epische militaire strijd aller tijden was. Veldmaarschalk Erich von Manstein klaagde toen hij tegenover de Russische legers stond: “We werden geconfronteerd met een hydra: voor elk afgehakt hoofd,

Maar als de demografische bekwaamheid de Russische macht ondersteunde, heeft de bevolkingskrimp die in de jaren daarna ondermijnd. De meeste landen zijn voortgekomen uit de hoge geboorte- en sterftecijfers die we gedurende het grootste deel van de menselijke geschiedenis hebben gezien: naarmate de sterfte en vervolgens de vruchtbaarheid dalen, neemt eerst de bevolking toe en daarna vlakt ze af; uiteindelijk kan het contracteren. Maar in Rusland heeft dit proces met wraak plaatsgevonden.

Op het moment van haar ontbinding telde de Sovjet-Unie 290 miljoen mensen, 50 miljoen meer dan de VS. Tegenwoordig heeft de Russische Federatie minder dan de helft van dat aantal – en minder dan de helft van het huidige totaal van de VS. Voor een groot deel is dit het gevolg van het verlies van niet-Russische republieken, waaronder Oekraïne (dat bij het uitbreken van het huidige conflict 43 miljoen inwoners telde). Maar in de late Sovjet- en vroege post-Sovjetperiode stortte het land ook in een orgie van zelfmoord en alcoholisme, die vooral de mannen van het land trof.

Een journalist in Rusland schreef destijds over hoe “de doden zich bleven opstapelen. Mensen … vielen of sprongen misschien, van treinen en uit ramen; verstikking in landhuizen met defecte houtkachels of in appartementen met vastgelopen voordeursloten … verdrinking als gevolg van dronken rijden in een meer … zichzelf vergiftigen met te veel alcohol … op absurd jonge leeftijd doodvallen door hartaanvallen en beroertes”. Aan het begin van deze eeuw was de levensverwachting van Russische mannen vergelijkbaar met die van landen als Madagaskar en Soedan.

Ondertussen kregen Russische vrouwen steeds minder kinderen. In de latere decennia van de Sovjet-Unie onderging de gemiddelde vrouw in het Slavische binnenland naar schatting zes of zeven abortussen in de loop van haar leven. De populaties in de Kaukasus en Centraal-Azië waren echter booming, wat de Russen als de meerderheidsetniciteit van de USSR ondermijnde.

Dit bleek vooral corrosief in het leger. Jaar na jaar nam het aandeel rekruten uit de perifere republieken toe, terwijl het aandeel uit Rusland daalde; eind jaren tachtig sprak driekwart van de rekruten uit Centraal-Azië geen Russisch. (De problemen van het hebben van een polyglot leger waren eerder in de eeuw geoefend door het Oostenrijks-Hongaarse rijk – dat natuurlijk uit elkaar was gevallen.)

Het is ook de moeite waard om te erkennen dat de Russische mannen die in de jaren veertig tegen de Duitsers zijn gesneuveld, afkomstig waren uit families van zes of zeven broers en zussen; degenen die in de jaren tachtig tegen de Afghanen sneuvelden, kwamen uit families van twee of drie. Degenen die nu vallen, vechtend in Oekraïne, zijn waarschijnlijk enige kinderen of een van de twee broers en zussen. De paraatheid van een samenleving om militaire verliezen te dragen, neemt af naarmate de gezinsgrootte afneemt; de enige conflicten in de wereld van vandaag die jarenlang doorgaan – van Libië tot Syrië en Jemen tot Congo – zijn op plaatsen waar de mannen die sterven veel broers hebben.

Nadat de Sovjet-Unie was afgeschaft, handhaafde Rusland zijn bevolkingsomvang alleen door binnenlandse migratie. Etnische Russen keerden terug van de nu onafhankelijke periferie naar het Sovjethart. Steeds meer mensen van andere etniciteiten volgden hen naar het noordwesten, waar de vooruitzichten beter waren. Minstens anderhalf miljoen Moskovieten zijn etnisch niet-Russisch, sommigen uit plaatsen zoals Azerbeidzjan en Oezbekistan, anderen uit moslimregio’s van Rusland zoals Tatarstan. In 2013 zwoer de burgemeester van Moskou dat er geen moskeeën meer in de stad zouden worden gebouwd, in de hoop meer islamitische migratie te ontmoedigen.

Poetin heeft nooit publiekelijk zijn bezorgdheid geuit over de etnische mix van het hedendaagse Rusland, maar deze demografische nachtmerrie achtervolgt hem en bepaalt zijn wereldbeeld. In 2006 lanceerde hij beleid om grotere gezinnen aan te moedigen. En vorig jaar klaagde hij: “We hebben iets meer dan 81 miljoen mensen van gezonde leeftijd. We zijn verplicht het aantal te verhogen in 2024 en 2030. Dit is een van de factoren voor economische groei. Om nog maar te zwijgen over de geopolitieke component van deze grote kwestie.” Met ongeveer 1,5 kinderen per vrouw neemt Rusland nog steeds af. In het volgende decennium zal de Russische bevolking naar verwachting met ongeveer 300.000 per jaar afnemen, hoewel sommigen suggereren dat de daling veel sneller zal zijn – misschien 12 miljoen in de komende 15 jaar.

Deze gestage ontvolking is meer dan hinderlijk; het is een strategische hoofdpijn. De immense omvang van Rusland werd ondersteund door de bereidheid van zijn mensen om zich te vestigen in enkele van de meest onherbergzame habitats ter wereld. Naarmate het afneemt, trekt het zich terug in de richting van de grote steden in het westen en het centrum, en zal grote gebieden onbewoond achterlaten. “In Siberië wordt het steeds moeilijker om mensen te vinden om de grote infrastructuur te onderhouden. Dingen beginnen in te storten. En dat maakt de plek steeds minder leefbaar, wat het probleem alleen maar versterkt’, vertelde een deskundige me. Duizenden dorpen zijn verlaten, vooral in afgelegen gebieden.

Wat staat Poetin te doen? “Zorgen voor een duurzame natuurlijke bevolkingsgroei” stond bovenaan het uitvoeringsbesluit van de nationale doelen en strategische doelstellingen van de Russische Federatie, ondertekend door de president in 2018. Betalingen werden gegeven aan mensen met twee of meer kinderen, die in aanmerking komen voor een steeds genereuzere uitkering voordelen. Nu worden betalingen gegeven aan mensen met één kind. Maar het beste bewijs tot nu toe suggereert dat, na een bescheiden herstel, de vruchtbaarheid weer aan het afnemen is. In dit stadium is het niet duidelijk of dit beleid enige materiële impact heeft gehad.

Een manier om de bevolking te laten groeien is natuurlijk om buurlanden te annexeren en de mensen en de wereld ervan te overtuigen dat ze echt Russen zijn. Definities van etniciteit en nationale identiteit zijn immers gemakkelijk te manipuleren. Turkije heeft bijvoorbeeld geprobeerd de Koerden te herdefiniëren als ‘bergturken’. Er waren zelfs suggesties in de 18e eeuw dat Schotten als “Noord-Britten” zouden worden beschouwd.

Maar als een integratie van de Oekraïense identiteit in een bredere Russische identiteit het plan van Poetin was, is het mislukt. De invasie heeft ongetwijfeld het gevoel onder de Oekraïners versterkt dat hun identiteit verschillend is en dat ze op geen enkele manier Russisch zijn. Vitaly Chernetsky, een expert in Slavische talen, merkte op dat “deze crisis de ontwikkeling van deze nieuwe burgerlijke identiteit heeft aangewakkerd, geconsolideerd en versneld, waarbij mensen die nooit in hun leven Oekraïens spraken, plotseling een bewuste keuze maakten om zich in te spannen om begin Oekraïens te spreken in het openbaar”.

Ondertussen zou de oorlog de plannen van Poetin om het geboortecijfer in het binnenland van Rusland te verhogen, kunnen ondermijnen. Nu de sancties beginnen te bijten, zal het geld voor royale betalingen aan ouders eenvoudigweg niet beschikbaar zijn. Integendeel, de economische tegenspoed die de Russische bevolking nu moet doorstaan, zal het aantal kinderen waarschijnlijk nog verder onder druk zetten.

En om het probleem nog groter te maken, zullen veel Russen proberen te emigreren. In de Sovjettijd werd gezegd dat dissidenten probeerden het onverlaatbare te veranderen, weigeraars om het onveranderlijke te verlaten. Het Rusland van Poetin lijkt onveranderlijk, maar voorlopig blijft het bevaarbaar. Alleen al in de eerste tien dagen van het conflict hebben naar schatting 200.000 mensen het land verlaten; er zullen waarschijnlijk nog miljoenen volgen, wat de uitkomst ook is – deels om het regime te verwerpen, deels om te ontsnappen aan de dreigende, door sancties aangedreven economische crisis waarmee het land wordt geconfronteerd.

Ondertussen verliest Rusland duizenden jonge mannen in de oorlog in Oekraïne. Velen zijn begin twintig en hebben waarschijnlijk geen kinderen gekregen, wat niet veel goeds voorspelt voor Rusland. De natie, die al veroudert en krimpt, kan het soort campagne dat het in het verleden heeft gevoerd gewoon niet volhouden. De dagen van enorm superieure mankracht zijn voorbij. Een lange, slepende oorlog gevolgd door een bloedige bezetting zou het verlammen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

Mary Miller abortus overwinning voor het witte leven

Published

on

Mary Miller

De opmerking van de Amerikaanse vertegenwoordiger Mary Miller over het ‘witte leven‘ is de laatste controverse in haar korte twee jaar in het Congres

Toen eerstejaars Amerikaanse vertegenwoordiger Mary Miller zaterdagavond naar een kermispodium ging om voormalig president Donald Trump te bedanken voor het aanstellen van conservatieve rechters die de omkering van Roe v. Wade door het Amerikaanse Hooggerechtshof leidden, noemde ze het een “historische overwinning voor het blanke leven.”

Mary Miller, die de steun van Trump heeft bij het uitdagen van de vijfjarige Republikeinse Amerikaanse vertegenwoordiger Rodney Davis in de voorverkiezingen van dinsdag, ging niet in op de “blanke leven”-opmerking die ze op het podium maakte. Later zei een campagnemedewerker dat ze ‘recht op leven’ wilde zeggen, maar verkeerd uitsprak.

Het citaat van Mary Miller, met zijn racistische ondertoon, werd op een nationaal podium gebracht in een tijd van diepe politieke verdeeldheid die nog werd verergerd door de abortusuitspraak van het hooggerechtshof. In het Congres heeft Miller zich aangesloten bij de extreemrechtse uitersten van de nationale GOP, een factor bij het winnen van de goedkeuring van Trump. Haar opmerking zaterdag verspreidde zich snel op sociale media en werd het meest trending politieke onderwerp op Twitter. Dat was voor haar campagne aanleiding om te klagen dat “de nepnieuwsgieren uit zijn” om haar te pakken te krijgen.

Maar andere Republikeinen uit Illinois hadden ook kritiek op Mary Miller. De Amerikaanse vertegenwoordiger Adam Kinzinger van Channahon, een frequent doelwit van Miller vanwege zijn verzet tegen Trump en zijn rol als lid van de geselecteerde commissie van het Huis die de opstand van 6 januari 2021 in het US Capitol onderzoekt, heeft de video van Millers opmerking geretweet samen met een herinnering aan een van haar eerdere controversiële uitspraken.

En Davis, haar voornaamste tegenstander, zei in een verklaring dat haar opmerking deel uitmaakte van een “verontrustend gedragspatroon dat ze vertoont sinds ze naar het Congres kwam.”

“Miller heeft aangetoond dat ze niet geschikt is voor een openbaar ambt. Daarom is het zo belangrijk om dinsdag in onze Republikeinse voorverkiezingen te stemmen en te laten zien dat het gedrag van Miller in het land onaanvaardbaar is’, zei Davis.

Met opzet of niet, het was de laatste in een reeks grote controverses voor Mary Miller, die werd geboren en getogen in een buitenwijk van Naperville en nu woont in Oakland in het oosten van centraal Illinois.

Slechts enkele dagen na haar aantreden in januari 2021, werd Mary Miller geconfronteerd met oproepen tot haar ontslag nadat ze Adolf Hitler aanhaalde in een toespraak voor een conservatieve vrouwengroep die verwees naar de politieke indoctrinatie van jongeren.

“Elke generatie heeft de verantwoordelijkheid om de volgende generatie te onderwijzen en op te leiden”, zei ze. ‘Weet je, als we een paar verkiezingen winnen, zullen we nog steeds verliezen, tenzij we de harten en geesten van onze kinderen winnen. Dit is de strijd. Hitler had in één ding gelijk. Hij zei: ‘Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst.’”

Miller verontschuldigde zich uiteindelijk en zei dat ze er spijt van had de verwijzing naar het brein achter de nazi-holocaust te hebben gebruikt, terwijl ze ook anderen de schuld gaf van “opzettelijk proberen mijn woorden te verdraaien”.

Meer recentelijk had Miller, een lid van de Tweede Amendement Caucus die tegen wapenregulering is, een verklaring voor wat zij en de groep denken dat de oorzaak is van massale schietpartijen na de moorden op 24 mei van 19 kinderen en twee leraren in Uvalde, Texas .

“We kunnen niet toestaan ​​dat degenen die proberen de centrale pijlers van onze samenleving, namelijk geloof, gezin en vrijheid, te vernietigen, slagen”, zei ze over hernieuwde inspanningen voor wapenregelgeving.

“Jonge mannen hebben thuis vaders nodig. Onze dochters ook. Ons land moet geleid worden door ons joods-christelijke geloof’, zei ze. “De Tweede Amendement Caucus zal blijven vechten om onze Tweede Amendement-rechten te verdedigen en we zullen ons blijven uitspreken over wat ons land echt scheelt. We moeten terug naar God.”

Op 11 juni, toen duizenden in het hele land betogingen tegen wapengeweld, plaatste Mary Miller op Twitter dat ze de hele dag wapenwinkels in haar district had bezocht en bekritiseerde ze haar tegenstander voor het steunen van rode vlagwetten die toestaan ​​dat een wapen van iemand wordt afgenomen. als ze na een behoorlijke procesgang een gevaar vormen voor zichzelf of anderen.

Miller heeft zich niet uitgesproken tegen de invasie van de Russische president Vladimir Poetin in Oekraïne. Ze stemde tegen een hulppakket van $ 40 miljard aan Oekraïne en zei: “We zorgen niet voor de onmiddellijke behoeften, de dingen waar Amerikanen om geven, zoals het financieren van onze EMT of onze politie of onze scholen.”

Miller berispte ook House Speaker Nancy Pelosi en House Democrats omdat ze niet hadden gestemd over een door de Senaat aangenomen plan om de veiligheid van de rechters van het Amerikaanse Hooggerechtshof te vergroten. Maar toen de Democraten het in stemming brachten en het overweldigend werd, miste Miller de stemming terwijl ze campagne voerde in haar district.

Op zaterdagavond, sprekend voor Trump tijdens een bijeenkomst op het Adams County Fairgrounds buiten Quincy, zei Mary Miller: “De nieuwsmedia noemen ons uitschelden. Big Tech censureert ons. De mondiale elites zijn vastbesloten om onze manier van leven te vernietigen, inclusief de familieboerderij. We zullen niet toestaan ​​dat ze ons vernietigen.”

Miller exploiteert een familiebedrijf met haar man, staatsvertegenwoordiger Chris Miller. Het heeft meer dan $ 1 miljoen aan federale landbouwsubsidies ontvangen, blijkt uit gegevens.

“Wij zijn Amerikanen. Dit is ons mooie land. En we zullen ons nooit overgeven aan de marxisten in Washington’, zei Miller. “Wij zijn de christenen die ons geloof in God stellen, niet in de regering.”

Miller is ook het onderwerp van een klacht van de House Ethics Committee voor het gebruik van beelden op de vloer van het huis voor politieke doeleinden, in strijd met de regels van het congres. Een Miller-campagneadvertentie die kritiek had op Davis, die uit Taylorville komt, toonde hem samen met voormalig president Barack Obama na een State of the Union-toespraak. In reactie op de klacht beschuldigde Miller Davis ervan te hebben geprobeerd “een van Nancy Pelosi’s House-commissies te smeken” om conservatieven te blokkeren van het zien van de beelden.

Mary Millerheeft Davis ook herhaaldelijk bekritiseerd voor zijn steun aan het onderzoek naar de rol van Trump in de Capitol-aanval van 6 januari 2021. Davis steunde wel een onafhankelijke commissie in 9/11-stijl om de opstand te onderzoeken, maar die maatregel kwam nooit door de Senaat. Davis stemde tegen de maatregel die het huidige onderzoek van de geselecteerde commissie van het Huis creëerde. Miller heeft niet gestemd.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

coronavirus

Biden betaalt veel geld voor de nieuwste flop van Pfizer

Published

on

pfizer

De regering-Biden betaalt 10,6 miljard dollar aan belastinggeld voor Paxlovid van Pfizer, het niet-originele en ineffectieve Covid-19-medicijn van Pfizer.

In november 2021 betaalde het Witte Huis medicijnmaker Pfizer bijna $ 5,3 miljard voor 10 miljoen behandelingskuren van zijn experimentele  Covid-19-behandeling,  Paxlovid, een antivirale combinatie van nirmatrelvir en ritonavir.

Ritonavir werd ontwikkeld in 1989 en nirmatrelvir werd ontwikkeld in 2020. Met andere woorden, Paxlovid is niet helemaal opnieuw ontwikkeld om Covid-19 te behandelen; de verbindingen bestonden al.

In december 2021 beweerde Pfizer dat de eerste onderzoeksresultaten aantoonden dat Paxlovid het risico op  ziekenhuisopname en overlijden met bijna 90 procent verminderde bij mensen met milde tot matige coronavirusinfecties. Zonder context is deze verklaring schromelijk misleidend. Vrijwel iedereen die de bestaande Covid-19-mutatie krijgt, zal een milde of matige ziekte hebben, maar de medicijnmaker beperkte zijn onderzoek tot mensen die niet waren gevaccineerd en het grootste risico liepen op het virus vanwege leeftijd of gezondheidsproblemen, zoals obesitas.

Een bijgewerkte, recentere analyse van 1.153 patiënten (van de mogelijke 2.246 patiënten) toonde een flauwe, niet-significante relatieve risicoreductie van 51 procent. Een subgroepanalyse van 721 gevaccineerde volwassenen met ten minste één risicofactor voor progressie naar ernstige Covid-19 toonde een niet-significante relatieve risicovermindering bij ziekenhuisopname of overlijden (behandelingsarm: 3/361; placebo: 7/360).

Volgens het officiële  persbericht van 14 juni van Pfizer toonden de resultaten van de fase 2/3 van de  gewijzigde  Paxlovid EPIC-SR-studie (Evaluatie van proteaseremming voor COVID-19 bij patiënten met een standaardrisico), met mijn nadruk:

  • Het nieuwe primaire eindpunt van zelfgerapporteerde, aanhoudende verlichting van alle symptomen gedurende vier opeenvolgende dagen  werd niet gehaald .
  • Pfizer zal  de deelname aan de EPIC-SR-studie stopzetten  vanwege het lage aantal ziekenhuisopnames of overlijden in de populatie met standaardrisico.

Verscholen in het persbericht van Pfizer was het volgende financiële goudklompje voor investeerders: “De resultaten van deze aanvullende analyses zullen naar verwachting geen invloed hebben op de omzetverwachtingen van Pfizer voor het volledige jaar 2022.” De reden daarvoor is: Pfizer  heeft al $ 5,3 miljard in handen van belastingbetalers en heeft de “blockbuster-status” vastgehouden (gedefinieerd als een miljard dollar aan verkoop van een enkel medicijn).

Naast de reeds toegezegde $ 5,3 miljard, kondigden de VS in januari een vertrouwelijke aanvullende “verbintenis” aan om  nog eens 10 miljoen doses te bestellen  (tegen de prijs van 5,3 miljard dollar meer, voor een totaal van 10,6 miljard dollar), wat Pfizer een zeer gewilde na ” super  blockbuster-status” (gedefinieerd als 10 miljard dollar aan verkoop van een enkel medicijn). De administratie bleef “vastbesloten om door te gaan met de [extra] aankoop”, aldus een Bloomberg-rapport van april 2022.

Volgens Bloomberg zocht het Witte Huis aanvankelijk $ 22,5 miljard aan nieuwe pandemiefinanciering. Democraten waren eerder dit jaar bereid iets meer dan $ 15 miljard op te nemen in een brede rekening voor overheidsuitgaven, maar deze werd verwijderd na onenigheid met de Republikeinen over de vraag of deze moest worden gecompenseerd door bezuinigingen elders in de regering.

De senaatswet van $ 10 miljard bevatte een vereiste dat ten minste de helft van het geld aan therapieën moet worden besteed, maar waarom gokte Biden  elke dollar  op één enkel medicijn van één enkele medicijnfabrikant? Waarom werd Pfizer gekozen om alleen aan de therapeutische clausule te voldoen?

Zoals we hebben gezien, werken FDA Emergency Use Authorizations (EUA’s) niet altijd zoals ze zouden moeten, maar in dit geval was het vanwege een manipulatieve actie van Pfizer en een riskante weddenschap van het Witte Huis van Biden.

Dat komt omdat Pfizer zonder publieke vermelding in het geheim zijn eigen lat had verlaagd na zijn EUA  nadat  het Witte Huis had toegezegd $ 5,3 miljard dollar aan product te kopen. Pfizer verklaarde:

Na de autorisatie voor gebruik in noodgevallen van Paxlovid voor personen met een hoog risico op progressie naar ernstige COVID-19, werd  het protocol gewijzigd om personen met een hoog risico uit te sluiten en de inschrijving van patiënten zonder risicofactoren voor progressie naar ernstige COVID-19  die niet waren gevaccineerd, of wiens laatste COVID-19-vaccinatie meer dan 12 maanden na inschrijving plaatsvond. (nadruk toegevoegd)

Op deze manier was Pfizer in staat zijn medicijn toe te dienen aan een minder ernstig zieke en gezondere populatie in de hoop een superieur werkzaamheidssignaal en een verminderd veiligheidssignaal te hebben, maar het kon  nog steeds  geen adequaat klinisch effect laten zien op een van zijn prospectief opgestelde protocollen. eindpunten.

Om het protocol na indiening door de FDA te wijzigen, had Pfizer formeel en schriftelijk met de FDA moeten communiceren. Een  voormalig niet-wetenschappelijk  directeur van Pfizer,  Patrizia Cavazzoni , nu het hoofd van het Center for Drug Evaluation and Research van de FDA, zou de verandering moeten goedkeuren. Interessant is dat de wijziging van het protocol van Pfizer zo strak werd gehouden dat het niet publiekelijk bekend was tot het Pfizer-persbericht van juni 2022.

Ongeveer een week eerder  had YaleMedicine van de Yale University  zelfs een lang artikel gepubliceerd over de voordelen van Paxlovid, waarin de verouderde oorspronkelijke protocoleindpunten werden geciteerd. Op 7 juni had de CEO van Pfizer, Albert Bourla, plannen aangekondigd om meer dan $ 100 miljoen uit te  geven om de productie van Paxlovid te verhogen en toegewijd aan het aannemen van honderden nieuwe werknemers om de schijn op te houden met het Witte Huis en Pfizer-investeerders.

Paxlovid is niet het eerste voorbeeld van “geheime” en wetenschappelijk twijfelachtige beslissingen die buiten de standaardkanalen van de FDA worden genomen onder toezicht van Patrizia Cavazzoni. Ongeveer een jaar geleden waren er geheime bijeenkomsten rondom Biogen’s monoklonale antilichaamgeneesmiddel aducanumab (Aduhelm) voor de ziekte van Alzheimer, dat miljarden dollars waard was, en dat in elk onderzoek niet voldeed aan de veiligheids- en werkzaamheidsnormen.

Na  een controversiële  en mogelijk illegale en onethische  back-channel ontmoeting met de leidinggevenden van Biogen , werd het medicijn van Biogen echter goedgekeurd door Cavazzoni tegen advies van leden van de FDA-adviescommissie en FDA-medewerkers.

Cavazzoni bevestigde haar beslissing door een komisch  ontoereikende rechtvaardiging van 1,5 pagina’s te schrijven, die meestal de mening van anderen citeerde en niets deed om hun discutabele hypothesen aan te pakken. Bijna elke medische commentator schold Cavazzoni’s goedkeuring van aducanumab uit en noemde het dingen als ” valse hoop “, ” slecht medicijn “, ” schandelijk “, ” gevaarlijk “, ” een ramp ” of ” een nieuw dieptepunt “. De omstandigheden rond de klinische resultaten van Paxlovid van Pfizer zijn eveneens verschrikkelijk.

Maar in tegenstelling tot Biogen kon ik zelfs  geen  online verslag vinden van een vergadering van Cavazzoni die de protocolwijziging voor Paxlovid rechtvaardigde, laat staan ​​een adequate. Pfizer zou een gedetailleerde motivering hebben moeten geven in zijn protocolwijziging en de FDA hield die verzoeken en wijzigingen geheim. Het is gewoon weer een voorbeeld van het totale  gebrek aan transparantie van de FDA .

Een jaar geleden meende ik in een opiniestuk dat  Cavazzoni twijfelachtige beslissingen zou blijven nemen  vanwege haar nauwe banden en lange geschiedenis van dienstverband bij Big Pharma. Het grootste deel van Cavazzoni’s carrière laat zien dat ze werkt als een niet-wetenschappelijke Big Pharma-manager.

Ze heeft ook een opvallend gebrek aan fundamentele wetenschappelijke of onderzoekservaring voor het bekleden van zo’n kritieke positie op het gebied van de volksgezondheid. Helaas had ik gelijk, maar het zijn de belastingbetalers die de kosten van de mislukte Paxlovid-gok zullen dragen.

Waarom heeft het Witte Huis een blanco cheque van belastinggeld afgeschreven voordat het definitieve bevindingen kreeg?

Het is niet zo dat Pfizer om geld kwetst of dat Amerikanen niet al meerdere goedkope,  generieke alternatieven hebben  met omvangrijke peer-reviewed bewijzen achter zich, die tientallen en honderdduizenden patiënten bestrijken. Toch negeerde het Biden Witte Huis de historische wijsheid van de  Spreuken van Ahiqar en koos ervoor om “twee in de hand weg te gooien (dwz hydroxychloroquine en ivermectine) voor één in de bush (Paxlovid).”

We weten al een tijdje dat de dominante gemuteerde varianten van Delta en Omicron (die  volgens de CDC >99 procent  van de huidige gevallen uitmaken) meestal milde infecties hebben veroorzaakt. Het aantal sterfgevallen en ziekenhuisopnames door Covid is gedaald, omdat de meeste mensen tegenwoordig slechts minimale tot matige  verkoudheidssymptomen krijgen  . Zelfs Johns Hopkins laat  recorddieptes  zien in Covid-19-gerelateerde ziekenhuisopnames op de IC.

Pfizer heeft zijn experimentele product misschien overdreven en bedrieglijk geweest door zijn protocol te wijzigen zonder het publiek te informeren. Door Pfizer te vertrouwen en een aanzienlijke gok te wagen met belastinggeld, spoelde het Witte Huis $ 5,3 miljard belastingbetalerdollars grotendeels door de afvoer. Het Witte Huis zit nu aan de haak voor nog eens $ 5,3 miljard – voor een totaal van $ 10,6 miljard – voor een ineffectieve Covid-19-behandeling die Pfizer al  had  ontwikkeld, terwijl ze bijna niets hadden kunnen uitgeven en de gevestigde veiligheid en werkzaamheid van hydroxychloroquine hadden bevorderd en ivermectine met een superieur resultaat.

Meer praktisch, aangezien Delta en Omicron mild zijn, hadden we Covid-19-mutaties gewoon hun gang kunnen laten gaan en infecties symptomatisch kunnen behandelen met beschikbare generieke farmacologie, zodat individuen kunnen verkrijgen natuurlijke immuniteit .

De regering-Biden koos in plaats daarvan voor deze belachelijke en buitensporige verspilling van belastinggeld. Zal de president, of iemand anders, verantwoordelijk worden gehouden?

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Russisch imperialisme, geen NAVO-uitbreiding, veroorzaakte de oorlog in Oekraïne

Published

on

imperialisme

Nu Vladimir Poetin Peter de Grote oproept, is het duidelijk dat het Russische imperialisme springlevend is. Buren vluchtten juist naar de NAVO om de scherpe klauwen van de Russische beer te ontwijken. Na 1991 breidde het Westen zich niet uit naar het oosten. In plaats daarvan trok Oost-Europa naar het westen.

Poetin en imperialisme Als het gaat om de Russische invasie van Oekraïne, is het gemakkelijk om in het populaire verhaal van de Koude Oorlog te komen. Drie decennia na de ineenstorting van de Sovjet-Unie leeft dit verhaal nog steeds onbewust, zo niet bewust, in de hoofden van de mensen. Het plaatst de dingen in een eenvoudig perspectief: een binair zwart-wit, de VS tegen Rusland, wij tegen zij. Om George W. Bush (Bush Junior) te citeren, is dit verhaal eenvoudig: “Als je niet met ons bent, ben je tegen ons.”

Hoewel de mentaliteit van de Koude Oorlog voor de hand ligt, zijn andere manieren van denken dat minder. Een belangrijke is imperialisme. In mijn naïeve jeugd had ik nooit geloofd dat Amerikanen hun rol in de wereld zouden zien vanuit een imperialistisch grootmachtsperspectief. Toen de oorlog in Irak in 2003 uitbrak, was mijn indruk ruw verbrijzeld. Ik ontmoette een dokter in Connecticut en vertelde hem dat ik net uit Koeweit kwam.

De goede dokter was nog nooit buiten zijn geboortestaat Connecticut geweest. Toch zwaaide hij uitgebreid met zijn handen en vroeg me: “Dus hoe beheren we de regio?” Ik realiseerde me toen dat deze houding net zo imperiaal was als de Britse om India te ‘beheren’ of de Franse om Algerije te ‘beheren’ of die van een koloniale macht die een kolonie ‘beheert’.

Onze goede dokter wist heel goed dat het Amerikaanse leger een basis had in Koeweit en dat de poort naar Irak rechtstreeks via Koeweit liep. Hij nam aan dat de VS verantwoordelijk was voor de hele regio, aangezien een of andere vorm van politieman van de wereld en soevereine staten in de regio daar weinig over te zeggen hadden. Gezien het feit dat de VS de tophond is als de enige supermacht, is het gemakkelijk om de VS de schuld te geven van neo-imperialisme en meer. Toch is het imperialisme geen Amerikaans monopolie en is het belangrijk om de wereld niet door een monochromatische lens te bekijken.

Amerikaanse provocatie of Russisch imperialisme?

Een van de populaire verhalen in veel landen is dat de VS verantwoordelijk is voor de invasie van Poetin in Oekraïne, althans gedeeltelijk. John Mearsheimer, professor aan de Universiteit van Chicago, heeft deze gedachtegang gepopulariseerd. Hij stelt dat de uitbreiding van de NAVO naar het oosten de Russische president Vladimir Poetin ertoe heeft aangezet Oekraïne binnen te vallen. Het probleem met dit argument is dat het merkwaardig imperialistisch is.

Volgens het wereldbeeld van Mearsheimer waren de NAVO in het algemeen en de VS in het bijzonder verantwoordelijk voor het verwelkomen van landen die deel uitmaakten van het door de Sovjet-Unie geleide Warschaupact. Het toegeven van de drie voormalige Sovjetrepublieken in de Baltische staten was zout in de gewonde Russische trots wrijven. Deze visie vergeet dat het Russische rijk en zijn opvolger, de Sovjet-Unie, zich zowel in West-Europa als in het oosten tot aan de Stille Oceaan hebben uitgebreid. In 1979 trokken de Sovjet-troepen zelfs Afghanistan binnen om de communistische regering te beschermen.

Geen van de landen die geleden hebben onder het juk van Moskou wil daar naar terug. Dat is waar zovelen van hen in de rij stonden om zich bij de NAVO aan te sluiten toen de Sovjet-Unie viel. Oost-Europese landen wendden zich ook tot de EU vanwege de aangeboden economische kansen. Polen, Litouwers en zelfs Hongaren werken liever in Frankrijk, Duitsland en het VK in plaats van in Rusland. In een notendop, de NAVO garandeerde veiligheid tegen een keizerlijk Moskou, terwijl de EU de economie voor Oost-Europa een boost gaf.

Een imperialistische visie zou de uitbreiding van de NAVO zien als een overwinning voor de VS en een verlies voor Rusland. Het kan echter een goed idee zijn om niet te denken aan de NAVO of zelfs de EU die naar het oosten uitbreidt, maar Oost-Europa naar het westen. “Go West, jonge man” had een nieuwe betekenis voor Polen die leden aan nachtmerries van het bloedbad van Katyn Forest in 1943 toen de Sovjets de bloem van de Poolse samenleving afslachtten.

Het is duidelijk dat Rusland de uitbreiding van de NAVO of de EU naar het oosten niet leuk vond. Voor een historisch keizerlijke macht was dit diep vernederend. Vooral de ineenstorting van de Sovjet-Unie heeft Vladimir Poetin getekend.

Deze voormalige KGB-officier heeft uiteindelijk een tijdje een taxi bestuurd. Zoals Atul Singh en Glenn Carle schrijven , hebben de jaren negentig Russen diep getraumatiseerd “die bijna elke Amerikaanse actie en verklaring interpreteren als stukjes van een coherent langetermijnplan om Rusland te ondermijnen.” Rusland beweert dat de NAVO haar soevereiniteit bedreigt door inbreuk te maken op haar nabije buitenland.

Waar gaat het conflict eigenlijk over?

De realiteit is dat NAVO-legers geen plannen hebben op Russisch grondgebied. Het is Rusland dat de Krim straffeloos en in strijd met het internationaal recht heeft geannexeerd. Nu heeft het Oekraïne zonder provocatie aangevallen. Het maakt hele steden met de grond gelijk, vermoordt burgers en pleegt wreedheden op een klassiek brute Russische manier. De geschiedenis en de huidige realiteit van Rusland zaait angst in de harten van zijn buren. Daarom hebben Finland en Zweden een aanvraag ingediend om lid te worden van de NAVO. Hun actie is defensief, niet offensief.

De Amerikaanse president Joe Biden mag dan de schuld hebben gehad in Afghanistan, hij is niet schuldig aan Oekraïne. Poetin is de man die verantwoordelijk is voor dit conflict. Deze autoritaire leider leidt een kleptocratisch regime en moet een democratisch Oekraïne vernietigen. Dit neemt het risico van oproepen tot democratie in Rusland weg. Als Russische troepen Kiev hadden ingenomen, zou er een Moskou-vriendelijke regering zijn. Dat was een belangrijk doel van de roekeloze aanval van Poetin op Kiev. Helaas voor de nieuwe tsaar van Rusland sloegen de Oekraïners de Russische troepen terug.

Nu nemen Russische troepen de Donbas-regio en een groot deel van de Oekraïense Zwarte Zeekust over, zodat Rusland een landroute naar de Krim heeft. De constante verwijzingen van Poetin naar de geschiedenis zijn egoïstische rechtvaardigingen en te slim door halve versluiering. Poetin vergeleek zichzelf onlangs met Peter de Grote die de Grote Noordelijke Oorlogen vocht van 1700 tot 1721. Toen hij jonge wetenschappers en ondernemers toesprak, sprak Poetin ‘over politiek en macht’.

Hij sprak over de nieuwe strijd om geopolitieke dominantie en riep Peter de Grote uit tot een rolmodel die in Poetins ogen Russisch land heroverde. Voor Poetin draait het allemaal om land. Rusland wil de Donbas, punt uit. En misschien nog wat.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

MAGA-Congreslid Miller noemt einde abortusrecht ‘historische zege voor witte levens’

Volgens het Republikeinse Congreslid Mary Miller is het om zeep helpen van het abortusrecht door het Hooggerechtshof ‘een historische zege voor witte levens’. Miller deed die uitspraak op een bijeenkomst… [...]

Poetin De oude wereld is voorbij

De Russische leider Poetin heeft de oude wereldorde begraven en zijn visie op de toekomst van Rusland en de wereld uiteengezet in een sleuteltoespraak. Poetin Er zijn nieuwe machtscentra ontstaan,… [...]

Deze financiële staatsgreep, ook bekend als Great Reset , is een planetaire takedown door financiële “insiders”

Great Reset Catherine Austin Fitts (CAF), uitgever van  The Solari Report  en voormalig Assistant Secretary of Housing (Bush 41 Admin.), stelt dat de zogenaamde “reset” er zo uitziet. Hoge voedsel- en brandstofprijzen… [...]

Duitsland is het middelpunt van een proxy-oorlog tussen de VS en Rusland

Het publiek in Duitsland is zich nog niet bewust van de omvang van de Duitse betrokkenheid bij de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne tegen Rusland. In een artikel van zaterdag gaf de… [...]

Peiling 26-6-22

De peiling van het bureau van Maurice de Hond gaf dit weekeinde een forse verschuiving te zien en die was bepaald niet in het voordeel van de regeringscoalitie. Volgens De Hond lijkt de peiling… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN