Connect with us

Voor haar

Transgenders

Published

on

Transgenders

Je zult maar gewoon je leven willen leven en voortdurend geconfronteerd worden met een karikatuur van wie jij bent… Dat is wat veel transvrouwen meemaken die aangesproken worden op het agressieve activisme van een kleine, maar zeer luidruchtige groep. Ik sprak Rianne Volkering die ooit zelf actie voerde voor transrechten, maar die gruwt van het huidige woke activisme.

Vaktermen

Voor wie niet bekend is met deze wereld even een paar definities:

  • Genderdysforie => een sterk gevoel dat jouw geslacht niet bij je past. Dus als man voel je je vrouw of andersom.
  • Transfoob => ziekelijk bang voor transgenders, zo bang dat dit omslaat in haat.
  • Transgender => een verzamelnaam waar nu veel mensen onder vallen: transseksuelen, transgenderisten, travestieten, crossdressers, drag queens en fetish travestieten.
  • Transitie => het proces om van geslacht te veranderen. Degene die dit doet, gaat zich kleden als het andere geslacht en ondergaat een hormoonbehandeling en operaties.
  • Transseksueel, transvrouw, transman => iemand die van geslacht veranderd is.

Jessica Yaniv

We worden regelmatig opgeschrikt door berichten over transactivisten waarbij de redelijkheid ver te zoeken lijkt. Zo konden we in juli 2019 lezen over de Canadese Jessica Yaniv die zichzelf identificeerde als vrouw, maar zich niet had laten opereren en dus nog in het bezit was van mannelijke geslachtsdelen. Zij diende aanklachten in tegen vrouwen die haar penis en scrotum niet wilden ontharen. Volgens Jessica waren deze vrouwen transfoob. Overigens heeft Yaniv uiteindelijk haar rechtszaken verloren en moest ze sommige vrouwen zelfs schadevergoeding betalen.

Parapluterm

Is Yaniv nu een typische transgender? Rianne legt uit dat het woord transgender een parapluterm is waar verschillende groepen onder vallen; eigenlijk iedereen die afwijkt van het standaard mannelijke of vrouwelijke type. Het gaat dus niet alleen om mensen met genderdysforie die een volledige transitie door hebben gemaakt. Het kan ook gaan om mensen die zich kleden als het andere geslacht, maar zich niet laten opereren, of om weekendvrouwen, zoals Rianne hen noemt: mannen die het af en toe leuk vinden om vrouwenkleren aan te trekken, soms om seksuele redenen.

Zo’n niet fysiek veranderde transgender zei ooit tegen haar: ‘Wat is er mis met jou? Wij zijn net zo goed transvrouwen als jij.’ Maar Rianne antwoordde: ‘Nee, dat is niet waar. Als jij een spijkerbroek aantrekt en je pruik afzet, ben je een man. Ik niet, en dat wil ik ook helemaal niet.’ Transvrouwen als Rianne hebben zich laten opereren en willen doorgaans gewoon leven als vrouw. ‘Wij willen gewoon een vrouwelijk bestaan, zonder eisen, zonder dwang, gewoon normaal.’ Rianne ziet zichzelf meer als een persoon waarvan de identiteit en het lichaam zijn aangepast aan haar gevoel en beleving, en die zich na een lange strijd eindelijk een volwaardig mens mag noemen.

https://twitter.com/EchoDuider/status/1479769117926248448?ref_src=twsrc%5Etfw%7Ctwcamp%5Etweetembed%7Ctwterm%5E1479769117926248448%7Ctwgr%5E%7Ctwcon%5Es1_&ref_url=https%3A%2F%2Fsaltmines.nl%2F2022%2F01%2F19%2Fde-boemerang-van-woke-transgenderactivisme%2F

Transitie is heftig

Dat wil dus niet zeggen dat het voor Rianne makkelijk was om vrouw te worden. Een transitie is enorm ingrijpend en de eerste keer dat ze na een lange strijd het transitieproces inging – in 1995 – reageerde ze zo heftig op de hormonen dat ze psychisch onderuit ging en uiteindelijk alles afbrak. Pas in 2015 zette zij de stap opnieuw, dit keer met succes. Hierdoor verkeert ze nu wel in de unieke positie dat ze goed kan vergelijken tussen toen en nu.

‘In 1995 was het wettelijk gezien moeilijker. Destijds kreeg je pas een vrouwelijk paspoort als je kon bewijzen dat je geen man meer was, dat je geen mannelijk geslachtsdeel meer had. Het was allemaal veel gecompliceerder. Je moest bijvoorbeeld naar de rechtbank, mocht ook niet meer getrouwd zijn; ik moest scheiden. Die strijd was moeilijker. De technieken waren minder goed, het was kostbaarder. In die zin is het in die 20 jaar echt positief veranderd.

Maar maatschappelijk gezien was het in 1995 makkelijker. Destijds waren mensen nieuwsgierig, er was veel minder agressie. Natuurlijk werd er wel gelachen, maar ik ervaarde toen veel minder weerstand of boze blikken dan toen ik in 2015 in transitie ging. In 1995 kwam het begrip uit de mensen zelf, nu moet men transgenders accepteren en dat geeft terechte weerstand. Met vragen om begrip bereik je meer dan met het afdwingen daarvan.’

Transgenders in de vrouwensport

Sinds 1995 hebben transgenders veel meer rechten gekregen. Zo mogen transvrouwen tegenwoordig deelnemen aan professionele vrouwensport. Spraakmakende voorbeelden zijn gewichthefster Laurel Hubbard uit Nieuw-Zeeland, de Amerikaanse zwemster Lia Thomas die vrouwenrecords verpletterde en natuurlijk Hannah Mouncy die opviel in het vrouwenhandbalteam van Australië omdat ze met kop en schouders boven haar teamgenoten uitstak. Is het transfoob om dit oneerlijke concurrentie te noemen?

Rianne zat in de jaren 90 in een internationaal sportteam van defensie en zou destijds (waarschijnlijk!) van iedere vrouw hebben gewonnen. ‘Het is wel zo dat als je eenmaal aan de hormonen gaat je spiermassa sterk afneemt en je veel kracht verliest, maar je botstructuur blijft hetzelfde. Ik vind dat je als transvrouw weg moet blijven uit die wereld. Je mag wel sporten, maar ga niet aan oneerlijke competities meedoen. Of minimaal in wederzijds overleg.’

Onveiligheid

Een andere verandering sinds 1995 is dat transvrouwen veel meer toegang tot vrouwenruimtes hebben gekregen, ook als ze zich niet hebben laten opereren. In Groot-Brittannië besliste de Hoge Raad dat verkrachters en aanranders die zichzelf als vrouw identificeren het recht hebben om in vrouwengevangenissen hun straf uit te zitten. Deze uitspraak was in antwoord op een klacht van een vrouwelijke gevangene die in de gevangenis door zo’n transvrouw was aangerand.

Ook de toegang tot vrouwen-wc’s en andere vrouwenruimtes zijn onderwerp van discussie. In de Amerikaanse staat Virginia werd een meisje op school verkracht in de meisjes-wc door een jongen die zich als meisje kleedde. In een badhuis (Wi Spa) in Los Angeles kwam een veroordeelde exhibitionist naakt tussen de vrouwen en meisjes zitten. Vrouwen die bij de balie protesteerden dat ze niet ongevraagd met een penis geconfronteerd wilden worden, kregen te horen dat deze persoon het recht had om dit te doen. Ook in Nederland oefenen transactivisten druk uit om transvrouwen met mannelijke geslachtsdelen toe te laten in vrouwenruimtes.

Al zou er geen sprake zijn van aanranding, toch kunnen vrouwen zich in zo’n situatie bedreigd voelen door transvrouwen die (nog) niet geopereerd zijn. Rianne vindt dat dit gerespecteerd moet worden. ‘Je gaat een drempel over. Je kunt niet in die vrouwenwereld stappen als je zelf nog niet fysiek veranderd bent en al helemaal niet als die bereidheid ontbreekt. Vrouwen in vrouwenruimtes moeten niet geconfronteerd kunnen worden met mannelijke geslachtsdelen, daarin sta ik 100% achter vrouwen. Dat neemt niet weg dat ik dondersgoed besef dat goedwillende transgenders hiermee in een spagaat komen, want zij zijn nu in beide ruimtes niet welkom. Ga in overleg en zoek naar een situatie die voor alle partijen veilig en comfortabel is, zou ik zeggen.’

Actievoeren voor transrechten

Rianne heeft zelf actie gevoerd voor de acceptatie van transgenders. Ze is geïnterviewd door het AD en ze had een tijd lang een blog waarin ze verslag deed van haar eigen ervaringen en tips gaf aan andere transgenders. ‘Wat kom je allemaal tegen, waar moet je rekening mee houden, bij wie kun je aankloppen, wat moet je wel doen, wat moet je niet doen. Maar ik schreef natuurlijk ook: ja, dit gaat helemaal fout.’

Zowel met haar actievoeren voor transrechten als met haar kritiek op de bedreiging van vrouwenrechten liep zij tegen problemen aan. ‘Ik kan zeggen dat ik het er niet mee eens ben en dat ik het verschrikkelijk vind, maar ja. De toon is al gezet. Want jij bent er ook zo een. Jij hebt ook gestreden voor transgenderrechten, dus ben je het daarmee eens. Dan is het ook nog eens zo dat als je een weerwoord geeft in de transwereld, je verschrikkelijk moet uitkijken. Je kan daar om niets echt helemaal door het slijk worden gehaald.’

J.K. Rowling

Een afschrikwekkend voorbeeld voor kritische transgenders als Rianne is de behandeling die J.K. Rowling – de schrijfster van Harry Potter – kreeg toen ze het opnam voor vrouwenrechten. De schrijfster gunde transgenders hun rechten, maar verzette zich tegen het uitwissen van vrouwen. Toen Rowling zich mengde in dit debat, kreeg ze zoveel doodsbedreigingen dat ze naar eigen zeggen haar huis ermee kon behangen.

Gematigde stemmen zwijgen

Hoe moet je in zo’n klimaat nog van je laten horen? Rianne stopte onder andere met haar blog. ‘Op een gegeven moment voelde ik mij beperkt in mijn schrijven, moest constant op mijn woorden letten en via metaforen en omwegen proberen duidelijk te maken wat ik nu eigenlijk bedoelde. Er was voor mij geen lol meer aan. Mensen zoals ik, die volledig geopereerd zijn, zitten niet op die uitwassen te wachten. Ik denk dat veel transseksuelen dit helemaal niet willen, maar zich niet durven uit te spreken.’

Vrouwenrechten en transrechten

Eigenlijk is het zo triest wat hier gebeurt. Het is nog helemaal niet zo lang geleden dat in de westerse wereld vrouwen werden achtergesteld bij mannen; gelijke rechten zijn met moeite bevochten. Maar ook transgenders zijn een kwetsbare groep. Ze hebben vaak veel meegemaakt voordat ze in transitie gingen, en velen van hen willen niet de hele tijd aan vroeger herinnerd worden. Ze zijn blij dat ze eindelijk kunnen zijn wie ze willen zijn. Nu worden deze twee kwetsbare groepen tegen elkaar uitgespeeld, en door wie eigenlijk?

De beroepsactivisten die dit veroorzaken, vormen maar een kleine minderheid. Ze schreeuwen hard en doen zich voor als nobele strijders die opkomen voor een onderdrukte groep, maar ze lijken vooral heel erg met zichzelf bezig te zijn. Ze veroveren ruimte ten koste van kwetsbare vrouwen en daar zal steeds meer woede over ontstaan. Op wie zal die woede zich richten? Op de groep die zij zeggen te vertegenwoordigen.

De meeste transgenders zullen deze confrontatie niet willen. Zij willen gewoon in vrede leven, in vrede met zichzelf en met de wereld om hen heen. Velen van hen zullen de wijze woorden van Rianne beamen: ‘Sommige mensen moeten beseffen dat ze anders zijn en altijd anders zullen blijven, dat je daar rekening mee moet houden naar buiten toe, naar anderen toe. En wat je zeker niet moet doen is afdwingen! Ik ben en blijf anders. Dat heb ik mij gerealiseerd en ik heb het geaccepteerd.’

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Voor haar

Schijnwerper Internationale vrouwendag – Hoe Oekraïense vrouwen zullen lijden

Published

on

oekraine

Het zijn niet alleen Russische mannen die wachten om ze uit te buiten

Plots staan ​​er overal op internet beelden van Oekraïense vrouwen. De meesten van hen zijn moeders die op de vlucht zijn voor Russische konvooien en hun kinderen over de grens vervoeren. Velen van hen laten echtgenoten en broers achter om te vechten. Maar deze hartverscheurende foto’s, gepubliceerd door de reguliere media, zijn slechts een deel van het verhaal. Oekraïense vrouwen zullen op talloze manieren lijden voordat deze oorlog voorbij is.

Pornhub heeft een nieuwe categorie: “Oekraïense meisjes en video’s over oorlogsverkrachting”; het wordt gedomineerd door Russische soldaten die walgelijk brute misdaden documenteren. Huiselijk geweld en intimidatie op straat zijn al gestegen. Vrouwelijke vluchtelingen worden het slachtoffer van pooiers en mensenhandelaars; officiële kanalen – de politie, ziekenhuizen, juridische systemen – zullen hen niet helpen.

Wat vrouwen betreft, “is de buitenlandse berichtgeving over de oorlog vooral gericht op vluchtende vrouwen met kinderen”, vertelt Maria Dmytrieva me. De Oekraïense feministische activiste – een belangrijk lid van het Global Network of Women Peacekeepers – is van mening dat deze berichtgeving een verkeerde voorstelling geeft van de realiteit van oorlog voor vrouwen, en de manieren waarop vrouwen specifiek het doelwit worden van aanvallen.

We spreken via Zoom, en als de avond valt, zit ze in het donker, om niet opgemerkt te worden door saboteurs. Hoewel de Russen nog niet waren aangekomen in haar stadje, een paar kilometer buiten Kiev, bevindt ze zich net als iedereen in Oekraïne in een gevaarlijke positie.

Maria is al meer dan twee decennia betrokken bij de campagne om een ​​einde te maken aan mannelijk geweld in Oekraïne. Ik heb haar verschillende keren in Oekraïne bezocht en heb gezien hoe machtige mannen in hoge regeringsposities beven als ze tekeer gaat tegen onrecht jegens vrouwen en meisjes.

Uit een onderzoek uit 2019 bleek dat 75% van de vrouwen in Oekraïne aangaf een vorm van geweld te ervaren sinds de leeftijd van 15, en een op de drie meldde fysiek of seksueel geweld te ervaren. Volgens een recente verklaring van de Verenigde Naties hebben vrouwen in Oekraïne recentelijk door crisis en ontheemding een verhoogd risico op seksueel en fysiek geweld en misbruik gebracht. Er zijn nog geen cijfers die aantonen hoeveel geweld vrouwen en meisjes sinds de Russische invasie hebben meegemaakt, maar er zijn genoeg bewijzen verzameld door NGO’s voor vrouwen.

In veel opzichten weerspiegelen de ervaringen van vrouwen in Oekraïne de benarde situatie van vrouwen in oorlogen door de geschiedenis heen: we worden geconfronteerd met verminderde bescherming tegen geweld en vaak een toename van huiselijk geweld. De situatie wordt echter verergerd door het feit dat Oekraïne wordt binnengevallen door een land dat huiselijk geweld in 2017 effectief decriminaliseerde . Het is goed gedocumenteerd dat, na een conflict, wanneer getraumatiseerde mannen naar huis terugkeren, het niveau van geweld tegen vrouwen toeneemt. Maar als Rusland wint, wordt het recht van Oekraïense mannen om hun vrouw te slaan verankerd in de wet van het land.

“Tot nu toe voelden we ons als een natie verenigd rond deze gemeenschappelijke dreiging”, vertelde Dmytrieva me. “Maar we zullen vrijwel zeker een toename hebben van gevallen van huiselijk geweld, van mannelijk geweld tegen vrouwen, zowel tijdens als nadat de oorlog voorbij is”.

Huiselijk geweld is niet de enige bedreiging voor vrouwen in oorlog. Er is een “nieuwe golf van seksueel geweld”, met 11 meldingen van verschillende vrouwen dat ze in Kershon door Russische soldaten zijn verkracht, bevestigd door een plaatselijke gynaecoloog. Van die 11 overleefden er maar vijf. Andere berichten over seksuele schendingen door troepen worden opgepikt door de Britse media, maar volgens Dmytrieva wordt er weinig gedaan om te helpen.

Slachtoffers van verkrachting zullen gevolgen ondervinden lang nadat het conflict is geëindigd, vooral degenen wiens schending op internet wordt verspreid. Het bestaan ​​van deze zieke wraakporno zorgt ervoor dat de vrouwen die erin worden mishandeld, nooit meer terug kunnen naar een normaal leven. Zelfs als ze aan het conflict ontsnappen, eindigt het, en komen ze thuis, zullen ze waarschijnlijk worden gemeden door hun families.

De video’s zijn perfecte munitie voor pooiers en mensenhandelaars om vrouwen te controleren en tot prostitutie te dwingen. Ontheemde vrouwen en meisjes hebben vaak geen voedsel, onderdak of inkomen, en velen zorgen voor kinderen. Mensenhandelaars grijpen de kans om vrouwen te dwingen seks te verkopen, en al snel worden ze opgesloten en gevangen gehouden. “Het is echt angstaanjagend hoe kapitalisme en imperialisme hand in hand gaan om diegenen uit te buiten die zichzelf op dit moment niet kunnen verdedigen”, vertelt Dmytrieva me. “En het is echt angstaanjagend om te zien dat er tussen al deze toename van menselijkheid in de zorg voor andere mensen, mensen zijn die deze zwakte willen uitbuiten en er geld mee willen verdienen. Het is erg ontmoedigend”.

“Georganiseerde bendes [proberen] jonge vrouwen te ontvoeren aan de Oekraïens-Poolse grens en we hebben al verschillende gevallen in Duitsland waar de meisjes zijn ontvoerd door pooiers in de vluchtelingenkampen”, legt Dmytrieva uit. Punters in Duitsland zijn opgetogen; feministische collega’s hebben screenshots gezien waarop ze “online met elkaar praten over hoe blij ze zijn dat jonge, verse Oekraïense vrouwen de Duitse grens oversteken”. Zonder huis, geld, baan, middelen en een zeer beperkt wettelijk kader om hen te beschermen, behoren deze ontheemde vrouwen tot de meest kwetsbaren ter wereld.

Ook in Oekraïne zijn vrouwen kwetsbaar voor pooiers. In het Oosten, zelfs voordat de spanningen met Rusland escaleerden tot een grootschalige invasie, zat de lokale economie op de knieën. Voorheen waren hightech-industrieën gestript; machines en andere waardevolle activa werden, in het groot, terug naar Rusland vervoerd. Er waren weinig mogelijkheden voor werk. Als gevolg hiervan was het aantal vrouwen in de prostitutie in Oekraïne voor de oorlog ongeveer 80.000. Dat cijfer is exclusief kinderen.

Voorlopig heeft de politie de handen te vol om “rond te gaan op zoek naar saboteurs” om misdaden tegen vrouwen te onderzoeken of te vervolgen. Dmytrieva begrijpt de urgentie. Terroristen plaatsen “bommen, explosieven en granaten in de kelders … ze veranderen ons land in een mijnenveld”. Maar ze heeft goede hoop dat de Russische invasie zal worden afgeslagen, zodat er ruimte komt voor een beter beleid om vrouwen te beschermen.

Terwijl de autoriteiten het te druk hebben om de gevolgen van het conflict voor vrouwen te overwegen, profiteren degenen die internationaal handelen in kinderen ten volle van de situatie. “Oekraïense draagmoederschapsklinieken maken nu reclame voor vrouwen via Facebook, zelfs tijdens de bezetting”, vertelde Dmytrieva me. De pers in Ierland en elders heeft bericht over baby’s die door hun surrogaatouders zijn ‘gered’ uit het door oorlog verscheurde Oekraïne, en over surrogaatouders die ‘in het ongewisse’ zitten, omdat ‘hun’ kinderen vastzitten in het nu ontoegankelijke land. Geen woord over de benarde situatie van de vrouwen die die kinderen droegen, postpartum en kwetsbaar in een door oorlog verscheurd land, soms letterlijk “de baby vasthoudend” waarvoor ze geen plannen hadden gemaakt, terwijl de Russen binnenvallen.

Oekraïense vrouwen worden belegerd, met ernstige bedreigingen op elk front, of ze nu vluchten of blijven. Natuurlijk lopen ook mannen gevaar. Oekraïne staat niet toe dat mannen tussen 18 en 60 het land verlaten. Deze regel is, zei Dmytrieva, “redelijk”. Maar de vrouwen lijden onder een ander en aanhoudend soort geweld.

Toch is niet alleen de manier waarop vrouwen het slachtoffer worden van nieuwswaarde. “Er zijn veel vrouwen die zijn gebleven, die de wapens hebben opgepakt, die de logistiek voor ons leger regelen. Er zijn honderden en duizenden vrouwen die dit werk doen, waardoor het leger volledig kan functioneren”.

Bijna 17% van het Oekraïense leger is vrouw, een van de hoogste percentages in Europa. Dmytrieva is een pacifist, maar ik kon de bewondering in haar stem horen praten over de vrouwen die de wapens hebben opgenomen. In het licht van een buitenlandse invasie is ze zich ervan bewust dat “we ons geen zwak leger kunnen veroorloven, want dat is wat ons in deze situatie heeft gebracht … met Rusland als buurland hebben we een heel sterk leger nodig.”

Ze is woedend op de Britse feministen die campagne voerden om te voorkomen dat Johnson wapens naar Oekraïne zou sturen om te voorkomen dat het conflict zou escaleren. “Misschien zijn ze zich er niet van bewust dat als Rusland ons overneemt, er helemaal geen vrouwenrechten zullen zijn”. Ze begrijpt het verlangen van deze vrouwen naar vrede wel, maar vindt dat ‘zwaar misplaatst’. Toen ik haar vroeg wat feministen in Groot-Brittannië kunnen doen om Oekraïne te steunen, antwoordde ze zonder een slag te missen: “Stuur vliegtuigen, veel van hen!”

Ik kan Dmytrieva niet de straaljagers sturen die Oekraïne zo hard nodig heeft, om Russische luchtaanvallen en artillerie af te weren. Maar ze spreekt namens mij als ze zegt: “Als feministe kan ik de ogen niet sluiten voor het gevaar waarmee vrouwen in Oekraïne worden geconfronteerd, zowel in de frontlinie van gewapende conflicten als wanneer ze thuiskomen”. Lokale, nationale en internationale vrouwenorganisaties moeten het hoofd bieden aan de verschrikkingen waarmee Oekraïense vrouwen worden geconfronteerd; alleen dan kunnen ze erachter komen hoe ze het beste kunnen reageren op de Russische invasie.

In de tussentijd, merkt Dmytrieva op, zitten er geen vrouwen aan de onderhandelingstafel. Misschien omdat compromis niet is wat wordt gezocht. “Er is niet veel ruimte voor onderhandeling. We willen dat ze weg zijn en ze willen ons dood”.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Voor haar

De gevaren van het decriminaliseren van prostitutie

Published

on

sekswerker

“Ik wil ontspannen, daarom ga ik naar prostituees. Er is een geweldige kleine plaats in de buurt van mijn huis, waar ik een vast bedrag kan betalen en alles kan krijgen wat ik wil drinken, misschien zelfs een hamburger, en zoveel vrouwen om te neuken als ik aankan. Ze hebben oosterse meisjes en ze doen het graag zonder condoom.”

Ik ontmoette deze gokker tijdens het onderzoek naar de sekshandel in Auckland, Nieuw-Zeeland. Er werd gezegd dat het het vergulde model voor decriminalisering was. Hoewel de mannen het misschien leuk vonden, vonden de vrouwen dat niet. “Ik ben vaker verkracht en ik kan het me herinneren”, vertelde Lindsey me. “Sommige klootzakken vinden het leuk om ons pijn te doen, de laatste sloeg me in het gezicht nadat hij klaar was en rende lachend weg.”

Carly, die in een groot, druk bordeel werkte, vertelde me dat hoewel er huisregels waren, alle gokkers ze negeerden: ‘Wat gaat de pooier doen? Hij rekent de mannen gewoon meer aan voor onbeschermde seks, want wat ze willen, krijgen ze. Waarom iemand denkt dat wanneer je van een pooier een legitieme zakenman maakt, ze de meisjes beter zullen behandelen, ik zal het nooit weten. Het heeft het veel erger gemaakt.” 

De meeste mensen gaan ervan uit dat “decriminalisering” van de sekshandel het leven van vrouwen in de prostitutie zou verbeteren. Het zal niet. Samen met de naaste relatieve “legalisatie” heeft het ze erger gemaakt. Daarom ben ik verbaasd dat er publiek geld naar Decriminalized Futures gaat, een sterk gepolitiseerde tentoonstelling die later deze maand wordt geopend in het Institute of Contemporary Art (ICA).

“Volledige decriminalisering van sekswerk is de strijdkreet die de beweging voor de rechten van sekswerkers over de hele wereld verenigt”, luidt de flaptekst op de ICA-website. “Onder deze vlag hebben sekswerkers en hun bondgenoten onvermoeibaar gevochten voor sterke arbeidersrechten, een einde aan uitbuiting, een einde aan criminalisering en echte maatregelen om armoede aan te pakken.”

Deze “viering van de beweging voor de rechten van sekswerkers” toont 13 artiesten uit onder meer het VK, Frankrijk, Duitsland en de VS, en belicht de geschiedenis van de campagne om de sekshandel te decriminaliseren. 

Het is geen verrassing om te ontdekken dat een van de belangrijkste supporters van de show de Open Society Foundation ( OSF ) is – ’s werelds grootste financier van de pro-legalisatielobby. Ook betrokken is SWARM (Sex Worker Advocacy and Resistance Movement) die “de manieren wil benadrukken waarop de rechten van sekswerkers onlosmakelijk verbonden zijn met de strijd voor raciale rechtvaardigheid, migrantenrechten, anti-bezuinigingen, arbeidsrechten, transrechten en vele andere. andere bewegingen en campagnes”.

Het debat wordt zwaar gewogen op het debat ‘sekswerk is werk/legaliseer het’, aangezien dit de gangbare liberale positie is, maar het is gebaseerd op fantasie in plaats van op feiten. Prostitutie is geen werk, en elke poging om de binnenkant van het lichaam van een vrouw als werkplek te legitimeren, is mislukt. 

Ik ken de wereldwijde sekshandel goed. Ik heb legale bordelen en straattolerantiezones bezocht in de VS, Duitsland, Zwitserland en Nederland. Ik heb tijd doorgebracht met de vrouwen die seks verkopen, de gokkers, de pooiers en bordeeleigenaren, en ik weet dat het enige voordeel van decriminalisering voor de vrouwen is dat ze niet gearresteerd worden. En dat verbleekt enigszins als je je realiseert wat het verwoestende effect is van de veronderstelling dat prostitutie ooit werk kan zijn, en dat de gokkers alleen maar betalen voor een dienst.

Nederland, dat in 2000 zijn sekshandel legaliseerde, realiseerde zich in korte tijd wat een regelrechte ramp die stap was geweest. Nederlandse politici begonnen publiekelijk toe te geven dat geen van de beloofde voordelen was gerealiseerd: in plaats van de illegale kant van de markt aan te pakken, zoals grensoverschrijdende vrouwenhandel, minderjarige meisjes en daarmee samenhangende criminaliteit zoals drugshandel, geweld en moord op de vrouwen door pooiers en gokkers, het tegenovergestelde gebeurde . Kort na de legalisering plaatste het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken Nederland in de top vijf van herkomstlanden voor slachtoffers van mensenhandel wereldwijd.

Onder legalisatie groeide de illegale sector samen met legale bordelen en straattolerantiezones, en pooiers importeerden hun menselijke koopwaar uit andere landen om aan de groeiende vraag te voldoen. Iets soortgelijks gebeurde in Queensland , Australië, waar naar verluidt tot vier keer het aantal verhandelde vrouwen is ontdekt in legale bordelen dan in illegale bordelen. 

Noch decriminalisering, noch legalisering zal ooit leiden tot vermindering of beëindiging van prostitutie. In plaats daarvan hebben beide benaderingen het idee verankerd dat prostitutie onvermijdelijk is. En volgens pro-prostitutie-activisten, waaronder SWARM, is de gouden standaard tegenwoordig het Nieuw-Zeelandse model waar Lindsey en Carly in zwoegen.

In 2003 werd Nieuw-Zeeland het eerste land dat zijn sekshandel decriminaliseerde, met slechts een meerderheid van één stem in het parlement. Het aanvraagformulier voor het openen van een bordeel in Nieuw-Zeeland is slechts twee pagina’s lang: drie pagina’s korter dan het formulier voor het aanvragen van een huisdier van het Battersea Dogs and Cats Home in Londen.

Uit verzoeken om vrijheid van informatie door campagnevoerders voor de sekshandel in Nieuw-Zeeland bleek dat, ondanks de beloften van lokale overheden dat legale bordelen regelmatig zouden worden geïnspecteerd, er tussen 2003 en 2015 in heel Nieuw-Zeeland slechts 11 inspecties waren geweest, die allemaal voortgekomen uit klachten van het publiek. Ondertussen worden de vrouwen jonger en eisen de mannen seks zonder condoom. 

Rachel Moran, auteur van de bestverkopende memoires, Paid For : My Journey through Prostitution en nu actief campagne voerend om mythen over de sekshandel te verdrijven, is fel gekant tegen de tentoonstelling van de ICA. 

“Kunst is zijn eigen ding, maar er zijn sterke argumenten om levensecht te zijn wanneer het wordt gepresenteerd in dienst van een politiek doel en met publieke financiering”, zegt Moran over Decriminalized Futures. “Deze tentoonstelling waarschuwt dat het ‘afbeeldingen van geweld’ bevat, maar er zijn geen waarschuwingen over het politieke doel van de tentoonstelling: campagne voeren voor de volledige decriminalisering van bordeelhouders en pooiers. Deze niet-erkende agenda vormt visueel gepresenteerde politieke propaganda.”

De tentoonstelling zal ongetwijfeld worden verwelkomd door de liberale feministen en de bebaarde kerels die ‘sekswerkerswerk’ en ‘pijpbeurten zijn echte banen’ scanderen, omdat ze een nepfeminisme onderschrijven waar mannen eigenlijk meer baat bij hebben dan vrouwen. En het is veelzeggend dat de meerderheid van de kunstenaars wier werk in de tentoonstelling te zien is, zich identificeert als zij/hen, en dat ten minste één van hen/haar transvrouwen is. De pro-prostitutie en trans-activisten/queer-geïdentificeerde activisten zijn zo met elkaar verweven geraakt dat ze van hetzelfde hymneblad zingen.

Maar er mag geen plaats zijn voor een gesaneerde, geromantiseerde versie van de sekshandel in een stad met talloze bordelen vol mishandelde vrouwen. Hoewel er altijd ruimte is voor discussie over het wegnemen van de schade van prostitutie, is een propagandastuk dat prostitutie legitimeert en normaliseert gevaarlijk. Met de enscenering van deze tentoonstelling maakt de ICA een zeer krachtig, politiek statement over haar aanvaarding van ’s werelds oudste onderdrukking. Het is jammer dat het geld niet is besteed om vrouwen uit de sekshandel te helpen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

coronavirus

Waarom waren wetenschappers zo traag met het bestuderen van Covid-19-vaccins en menstruatie?

Published

on

menstruatie

Hoe het negeren van een belangrijke bijwerking van Covid-19-vaccins leidde tot een van de meest wijdverbreide vaccinatiemythes over vruchtbaarheid.

De uitrol van Covid-19-vaccins heeft een aantal harde lessen blootgelegd, waaronder de noodzaak om de afbrokkelende volksgezondheidsinfrastructuur van de Verenigde Staten te financieren en prioriteit te geven aan gelijke toegang tot hoogwaardige gezondheidsinformatie . Maar het vestigt ook de aandacht op enkele lang genegeerde problemen in de manier waarop nieuwe vaccins en andere medische producten worden bestudeerd – inclusief de manier waarop onderzoekers de effecten van die producten op menstruatiecycli evalueren.

Zoals de meeste klinische onderzoeken, hebben de Covid-19-vaccinonderzoeken van 2020 geen gegevens verzameld over menstruele variabiliteit onder deelnemers. Jongere mensen kwamen begin 2021 in aanmerking voor vaccinatie en terwijl ze dat deden, uitten spraakmakende mensen – waaronder voormalig Pfizer-directeur Michael Yeadon en feministische auteur Naomi Wolf – hun bezorgdheid dat vaccins de reproductieve gezondheid negatief zouden kunnen beïnvloeden, vaak in naam van het welzijn van vrouwen . Menstruerende mensen over de hele wereld begonnen zich af te vragen of veranderingen in hun menstruatie serieuzere veranderingen in hun huidige of toekomstige vermogen om zwanger te worden voorspelden.

Kort daarna begonnen mythen die Covid-19-vaccins met onvruchtbaarheid in verband brachten zich met verrassende wreedheid te verspreiden – gefaciliteerd, zeggen experts, door het ontbreken van gegevens over de menstruele bijwerkingen van vaccinatie.

Vorige maand kondigden de National Institutes of Health de publicatie aan van een studie die zij financierde over menstruatieveranderingen in verband met Covid-19-vaccinatie, de eerste collegiaal getoetste studie in zijn soort. Eerdere beschikbaarheid van deze gegevens zou het mogelijk hebben gemaakt om vaccingerelateerde vruchtbaarheidsmythes te ” prebunken ” en hun verspreiding en impact te dempen, maar tegen de tijd dat de NIH in een persbericht opmerkte dat de resultaten geruststellend waren , was de schade al aangericht.

In deskundige kringen is bekend dat het immuunsysteem een ​​rol speelt in de menstruatiecyclus, en het is bekend dat gebeurtenissen die het immuunsysteem belasten, menstruatieveranderingen veroorzaken. Dus hoewel artsen en onderzoekers niet bijzonder verrast waren om te horen van kleine, kortstondige menstruatiestoornissen na vaccinatie, leken velen verrast door de reactie van het publiek op deze bijwerkingen en door de valse verhalen die opkwamen om ze te verklaren.

Geleerden van verkeerde informatie over vaccins waren minder geschokt. “Veel verkeerde informatie heeft een kern van waarheid of is gebaseerd op een of andere zorg of vraag die buitengewoon geldig is”, zegt Shaydanay Urbani, die partnerschappen en programma’s beheert bij de non-profitorganisatie voor onderzoek en onderwijs op het gebied van verkeerde informatie, First Draft . Om dat soort informatie tegen te gaan, moeten gegevens van goede kwaliteit zijn om mensen te informeren over wat waar is en wat niet, zei ze.

Tot voor kort hadden we die gegevens niet. Nu, naast de studie die een lichte toename van het interval tussen perioden aantoont, suggereren verschillende preprint-onderzoeken dat veel menstruerende mensen waarschijnlijk tijdelijke veranderingen in hun stroom hebben na vaccinatie. Deze veranderingen voorspellen geen vruchtbaarheidsproblemen: Meerdere onderzoeken hebben aangetoond dat Covid-19-vaccinatie geen invloed heeft op het vermogen om zwanger te worden of veilig een gezonde zwangerschap te dragen . Omgekeerd vormt Covid-19-infectie ernstige gevaren voor aanstaande ouders en hun zwangerschappen, vooral voor degenen die niet zijn gevaccineerd .

e midden van de vele lessen die we de afgelopen twee jaar hebben geleerd over de veiligheid van vaccins, is misschien wel een van de belangrijkste het ontwerpen van toekomstige studies om een ​​golf van vruchtbaarheidsgerelateerde verkeerde informatie te voorkomen. “Dit kan echt een oproep tot actie zijn om dit soort gegevens op te nemen in toekomstige prospectieve klinische onderzoeken”, zegt Jason Wright, een OB-GYN aan de Columbia University en de hoofdredacteur van het tijdschrift Obstetrics & Gynecology , dat de NIH-studie. “Ik hoop dat dit het begin is van een grotere beweging.”

Wantrouwen in een datavacuüm

Het is pas 29 jaar geleden dat de federale wet vereiste dat door de NIH gefinancierd onderzoek ook vrouwen omvatte, en slechts zelden verzamelen onderzoeken naar nieuwe vaccins of medicijnen gegevens met betrekking tot menstruatieveranderingen. In 2015 adviseerde het American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) clinici om de menstruatiecyclus te evalueren als het ‘vijfde vitale teken’, maar beoordelingen van menstruatieresultaten als onderdeel van klinische onderzoeken zijn nog steeds zeldzaam.

Dat komt grotendeels door een zorgkloof tussen wat belangrijk is voor zorgverleners en wat belangrijk is voor patiënten. “Onderzoekers hebben zich gewoon niet gerealiseerd hoe belangrijk de menstruatiecyclus voor vrouwen is”, zegt Wright. Hoewel wetenschappers misschien begrijpen dat de menstruatiecyclus gevoelig is (en kan variëren in reactie) voor slaap , roken , voeding , stress en tal van andere factoren, zijn veranderingen in de intervallen tussen menstruaties en in de intensiteit van de menstruatie vaak een mysterie aan individuen.

Dus hoewel ACOG een normaal interval tussen menstruaties definieert als variërend van 21 tot 35 dagen, kan een vertraging van twee dagen bij het begin van de menstruatie enorm abnormaal aanvoelen voor iemand die probeert zwanger te worden of een zwangerschap probeert te voorkomen. En zelfs als het zich voordeed na het innemen van een nieuw medicijn of vaccin, zou die vertraging van twee dagen mogelijk niet als een opmerkelijke bijwerking voor een onderzoeker worden geregistreerd, waardoor het onwaarschijnlijk is dat het op de lijst met bijwerkingen en toxiciteiten waarnaar in een onderzoek wordt gevraagd, verschijnt.

Maar patiënten niet waarschuwen voor een mogelijke bijwerking zoals een verandering in een nauwkeurig bijgehouden meetwaarde – bijvoorbeeld de timing van iemands menstruatie – kan tot angst leiden. “Als mensen over de hele linie meer zouden begrijpen, zouden we veel minder bang zijn”, zegt Brandi Shah, een huisarts uit Birmingham, Alabama, die gespecialiseerd is in de gezondheid van adolescenten.

Theoretisch gezien, als artsen gegevens zouden verzamelen over menstruatieveranderingen – die duidelijk van belang zijn voor patiënten – zou dit kunnen bijdragen aan een groter publiek vertrouwen in de medische wetenschap. Maar de juiste hoeveelheid gegevens en de timing van de verspreiding ervan zijn belangrijk. “Als je mensen overspoelt met informatie van goede kwaliteit”, zegt Urbani, “betekent dat niet per se dat dit het gedrag van mensen of hun besluitvorming zal veranderen.”

Het delen van veiligheidsgegevens over veranderingen in de periode vroeg in de uitrol van de vaccins zou mensen kunnen hebben ingeënt tegen latere mythen. Hoewel we die kans hebben gemist, kan het delen van deze gegevens nu, vooral in de visuele vormen en sociale netwerken waar desinformatie zich het snelst verspreidt, nog steeds een corrigerend effect hebben, zegt Urbani.

Opkomende gegevens suggereren dat menstruerende mensen daadwerkelijk ervaren wat ze zeggen dat ze ervaren

Drie gepubliceerde onderzoeken hebben nu vaccinatiegerelateerde menstruele veranderingen onderzocht bij grote groepen mensen die zowel mRNA-vaccins (zoals Pfizer/BioNTech’s en Moderna’s) als vaccins kregen die gemaakt waren met op virus gebaseerde technologie (zoals Johnson & Johnson’s). Deze hoeveelheid literatuur is klein en twee van de gepubliceerde onderzoeken zijn nog niet door vakgenoten beoordeeld, wat betekent dat ze nog niet wetenschappelijk zijn doorgelicht door een groep andere onderzoekers.

De onderzoeken waren bedoeld om verschillende soorten menstruatieveranderingen te evalueren. Terwijl de door de NIH gefinancierde studie zich richtte op veranderingen in de lengte van de menstruatiecyclus, evalueerden de andere twee onderzoeken ook veranderingen in de bloedstroom op bloedingsdagen en spotting tussen menstruaties, en een werd beoordeeld op bloedingen bij postmenopauzale mensen. Van de drie onderzoeken omvatte alleen het collegiaal getoetste onderzoek een controlegroep van niet-gevaccineerde personen.

In de door de NIH gefinancierde, peer-reviewed studie werd gekeken naar gegevens die mensen hadden ingevoerd in een door de FDA goedgekeurde app voor het volgen van menstruatiecycli sinds oktober 2020, een paar maanden voordat de uitrol van het vaccin begon. (Mensen zijn het erover eens dat hun geanonimiseerde gegevens kunnen worden gebruikt voor onderzoek wanneer ze zich registreren om de app te gebruiken.)

Mensen werden door de app gevraagd om hun vaccinatiedatum in te voeren of hun niet-gevaccineerde status te bevestigen, en zes cycli aan gegevens werden voor elke persoon beoordeeld – voor gevaccineerde mensen, drie cycli voor en na het krijgen van hun eerste vaccin. Uiteindelijk analyseerden onderzoekers gegevens van bijna 4.000 menstruerende mensen, van wie ongeveer tweederde een Covid-19-vaccin kreeg.

Gemiddeld vond de eerste periode na ontvangst van een eerste dosis vaccin slechts zeven tiende van een dag later plaats dan normaal, wat wijst op een minuscule maar meetbare verlenging van het interval tussen perioden. Er werd geen verandering waargenomen bij niet-gevaccineerde mensen. De overgrote meerderheid van de deelnemers (90 procent) ontving twee doses mRNA-vaccins; menstruaties werden negen tienden van een dag uitgesteld na de tweede dosis voor degenen die er een kregen.

De toename van het interval tussen perioden werd voornamelijk veroorzaakt door de mensen die beide vaccindoses kregen binnen een enkele menstruatiecyclus, van wie 11 procent van de cycli met acht dagen of meer toenam. (Ter vergelijking: slechts 4 procent van de niet-gevaccineerde mensen ervoer deze mate van toename van hun menstruatiecyclus.)

Het is biologisch logisch dat de subgroep van mensen die tweemaal in één cyclus zijn gevaccineerd, bijzonder variabele intervallen tussen perioden zou hebben, schreven de onderzoekers. Vaccinaties met twee doses worden met een tussenpoos van drie of vier weken gegeven; om beide vaccins tussen perioden te hebben gekregen, zou de eerste dosis onmiddellijk moeten worden gegeven nadat het bloeden was gestopt. Die fase van de cyclus is bijzonder gevoelig voor ziekten en andere stressoren, en een catastrofale ziekte tijdens dit deel van de cyclus (bijvoorbeeld een ernstige Covid-19-infectie) kan het menstruatieritme permanent verstoren. Voor de kleinere groep die acht of meer dagen variabiliteit ervoer, keerden de cycli echter binnen twee cycli na vaccinatie terug naar hun gebruikelijke lengte. De studie identificeerde geen toename van het aantal bloedingsdagen tussen of binnen een van de groepen.

Naarmate de menstruatie verandert, is de cycluslengte relatief eenvoudig te meten – iedereen is het eens over wat een dag is. Daarentegen wordt het meten van veranderingen in de bloedstroom bemoeilijkt door de verschillende manieren waarop een zwaardere stroom de eigenaar kan verrassen: een zwaardere menstruatie kan gewoon langer zijn dan een normale periode, of het kan het gebruik van meer menstruatieproducten vereisen gedurende meer dagen per menstruatie, of het kan gepaard gaan met het passeren van veel stolsels met een menstruatie. Flowveranderingen kunnen ook betekenen dat je van geen flow gaat – zoals de ervaring is van postmenopauzale mensen of veel van degenen die hormonale spiraaltjes gebruiken voor anticonceptie of andere redenen – naar spotting.

Toch hebben twee studies geprobeerd om veranderingen in de menstruatie na vaccinatie te kwantificeren en te karakteriseren. De eerste, waarvan de resultaten werden gepubliceerd voorafgaand aan de peer review in oktober 2021, was bedoeld als een opkomende reactie op de afwijzende reacties van medische experts op meldingen van deze veranderingen, en op de vermenging van sommige patiënten van kortetermijnmenstruele veranderingen met langdurige vruchtbaarheidsschade. . Deze studie omvatte een onderzoek onder bijna 40.000 volledig gevaccineerde mensen, inclusief mensen die regelmatig menstrueerden en mensen zonder regelmatige menstruatie (dwz mensen die menstruatieonderdrukkende hormonale behandelingen kregen en mensen die postmenopauzaal waren).

Ruim 40 procent van de regelmatig menstruerende respondenten rapporteerde hevigere bloedingen na vaccinatie; een derde daarvan bloedde ook langer. Bovendien had een verrassend groot deel van de mensen zonder regelmatige menstruatie na vaccinatie spotting of bloeding – 66 procent van de postmenopauzale mensen en 70 procent van degenen die premenopauzaal waren – evenals bijna 40 procent van de mensen die geslachtsbevestigende hormonen gebruikten.

Een tweede studie, ook gepubliceerdvoorafgaand aan de collegiale toetsing medio januari, werd veroorzaakt door een stortvloed aan meldingen van onregelmatige menstruatie na vaccinatie aan Britse en Noorse systemen voor de veiligheid van vaccins. In deze studie evalueerden onderzoekers de reacties op een enquête die was ingevuld door bijna 5.700 Noorse vrouwen van 18 tot 30 jaar die al deelnamen aan een langetermijnonderzoek naar pandemische effecten op jonge volwassenen. In oktober 2021, nadat ze twee vaccindoses hadden gekregen, werd de deelnemers gevraagd zich te herinneren of ze verschillende menstruatiesymptomen hadden gehad tijdens hun cycli onmiddellijk voorafgaand aan en volgend op hun eerste en tweede vaccindosering. Deelnemers rapporteerden bijna twee keer zoveel hevige bloedingen na hun eerste dosis vaccinatie als ervoor, en in het algemeen meer menstruatiestoornissen na hun tweede dosis.

Samen bewijzen deze en een handvol andere , verschillend gerichte onderzoeken dat de symptomen die zo velen hebben opgemerkt echt en relevant zijn voor mensen met menstruatie – en bevestigen dat er zowel ruimte als reden is om de manier waarop we menstruele bijwerkingen van nieuwe geneesmiddelen beoordelen, te verbeteren.

De weg vooruit

Meer gegevens over menstruatieveranderingen na vaccinatie zullen waarschijnlijk snel verschijnen: Alison Edelman, een OB-GYN aan de Oregon Health and Science University die de NIH-studie leidde, zei dat haar team gegevens had verzameld en nog steeds analyseerde over stroomveranderingen na vaccinatie, en het Europees Geneesmiddelenbureau heeft onlangs verzocht om een “diepgaande evaluatie” van de beschikbare gegevens over menstruatieveranderingen na vaccinatie.

Er is mogelijk al een paradigmaverschuiving aan de gang: onderzoekers die vroege proeven van een nieuw, niet-Covid-vaccin hebben ontworpen, hebben onlangs contact opgenomen met Edelman over het volgen van menstruatieveranderingen bij deelnemers aan hun onderzoek. Dat lijkt een stap in de goede richting. Onaangename gebeurtenissen zijn het meest zorgwekkend als ze zonder waarschuwing komen, zei Edelman – daarom waarschuwen luchtvaartmaatschappijen passagiers voor vliegtuigturbulentie, en gezondheidswerkers waarschuwen ontvangers van Covid-vaccins voor koorts na vaccinatie.

Waarom niet ook menstruatieveranderingen? “Ik denk dat het belangrijk is dat we die informatie daar hebben, vooral voor iets dat mensen zo vaak ervaren”, zegt ze.

Jason Wright, de redacteur van het tijdschrift dat de studie van Edelman publiceerde, hoopt ook dat de bevindingen van haar team een ​​aanzet geven tot bredere inspanningen om beoordelingen van menstruatiebijwerkingen in toekomstig onderzoek op te nemen. Voorlopig, zegt hij, stellen ze artsen in staat om voorafgaand aan vaccinaties advies te geven over veranderingen en om patiënten gerust te stellen dat het onderwerp is bestudeerd en belangrijk is voor zorgverleners. “Hoe meer solide informatie we met patiënten kunnen praten, hoe beter, denk ik”, zegt hij.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Duits ” gas noodplan”: nu wordt zelfs Brussel nerveus

Het Duitse energiebeleid zorgt er nu zelfs voor dat de EU-autoriteiten (ernstige) twijfels hebben over het verloop van de grootste Europese economie: uiterlijk nadat minister van Economische Zaken Robert Habeck… [...]

MAGA-Congreslid Miller noemt einde abortusrecht ‘historische zege voor witte levens’

Volgens het Republikeinse Congreslid Mary Miller is het om zeep helpen van het abortusrecht door het Hooggerechtshof ‘een historische zege voor witte levens’. Miller deed die uitspraak op een bijeenkomst… [...]

Poetin De oude wereld is voorbij

De Russische leider Poetin heeft de oude wereldorde begraven en zijn visie op de toekomst van Rusland en de wereld uiteengezet in een sleuteltoespraak. Poetin Er zijn nieuwe machtscentra ontstaan,… [...]

Deze financiële staatsgreep, ook bekend als Great Reset , is een planetaire takedown door financiële “insiders”

Great Reset Catherine Austin Fitts (CAF), uitgever van  The Solari Report  en voormalig Assistant Secretary of Housing (Bush 41 Admin.), stelt dat de zogenaamde “reset” er zo uitziet. Hoge voedsel- en brandstofprijzen… [...]

Duitsland is het middelpunt van een proxy-oorlog tussen de VS en Rusland

Het publiek in Duitsland is zich nog niet bewust van de omvang van de Duitse betrokkenheid bij de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne tegen Rusland. In een artikel van zaterdag gaf de… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN