propaganda

“Wanneer de regering van de Verenigde Staten uiteenvalt, zal dit waarschijnlijk het gevolg zijn van een verkeerde richting die aan de publieke opinie is gegeven. Dit is het zwakke punt van onze verdediging en het deel waarop de vijanden van het systeem al hun aanvallen zullen richten. Meningen kunnen zo pervers zijn dat het onware waar lijkt; de vijand, een vriend, en de vriend, een vijand; de belangen van de natie om onbeduidend te lijken, en de kleinigheden van het moment; kortom, het goede is het verkeerde, het verkeerde is het goede. In een land waar de mening de overhand heeft, is het grijpen naar de macht. Aangezien het een regel van de mensheid is dat oprechte mensen met goede bedoelingen relatief passief zijn, terwijl de ontwerpende, oneerlijke en egoïstische mensen het meest onvermoeibaar zijn in hun inspanningen, is het gevaar dat de publieke opinie een verkeerde richting krijgt viervoudig,

-James Fenimore Cooper

doof
Pieter Bruegel de Oude “De blinde leidt de blinde”

Democratie is iets dat hier in het Westen volkomen vanzelfsprekend is. Er is een voortdurende triomf over de lauweren uit het verleden, zonder acht te slaan op de weg waarvan we zijn afgedwaald. We bekritiseren anderen omdat ze er niet in zijn geslaagd een norm hoog te houden waarvan we onszelf de leiders noemen, maar democratie is niet iets dat simpelweg is ‘verworven’ en vervolgens ‘vastgehouden’, het is geen ‘bezit’. Dit komt omdat een systeem van democratie op elk moment van zijn bestaan ​​wordt bepaald door het karakter van zijn burgers. Democratie bestaat alleen als ze wordt  gehandhaafd , en als een burger dat niet doet, maakt ze zichzelf weerloos tegen een steeds sluipende tirannie.

Voor zo’n ‘sluipende tirannie’ is controle afhankelijk van de vraag of de burger tevreden is met een steeds groter wordende ‘illusie van democratie’. Zo’n constructie moet zijn proefpersonen de indruk geven dat ze “vrije keuze” hebben in wat hun toekomst en hun manier van leven vormt, waaronder: wie hun “vrienden” en wie hun “vijanden” zullen zijn.

En daardoor is Oorlog altijd afhankelijk geweest van een betrouwbaar systeem om zijn propaganda te verspreiden.

De  Arthashastra  , geschreven door Chankya (350-283 vGT), die hoofdadviseur was van keizer Chandragupta (de eerste heerser van het Mauryan-rijk), bespreekt propaganda en hoe deze te verspreiden en toe te passen in oorlogsvoering. Het is een van de oudste verslagen van het essentialisme van propaganda in oorlogsvoering.

Propaganda is van vitaal belang in tijden van oorlog omdat het  absoluut noodzakelijk is  dat de mensen, die vaak de grootste offers moeten brengen en het meest moeten lijden, geloven dat zo’n oorlog gerechtvaardigd is en dat zo’n oorlog hen veiligheid zal bieden. In de mate dat ze geloven dat dit waar is, des te groter de mate van opoffering en lijden die ze bereid zijn zich te onderwerpen aan de ‘beloofde veiligheid’.

Het is van cruciaal belang dat wanneer de mensen naar de ‘vijand’ kijken, ze iets onmenselijks zien, want als ze erkennen dat die ‘vijand’ in feite menselijkheid heeft, is de mal zogezegd omhoog.

En zo worden we dag na dag, uur na uur gebombardeerd met herinneringen waarom de “vijand” niet menselijk is zoals wij, niet medelevend zoals wij, niet geduldig, rechtvaardig en wijs  zoals wij .

Oorlog is ongetwijfeld een noodzakelijke reactie geweest wanneer tirannie een leger heeft gevormd om voor zijn zaak te vechten, maar ik zou willen zeggen dat de meeste oorlogen nogal onnodig en ronduit gemanipuleerd zijn voor het ontwerp van een kleine groep mensen.

Tijdens WOI, op 25 december 1914, gebeurde er iets nogal onverwachts en vond er een reeks wijdverbreide onofficiële wapenstilstanden plaats langs het Westelijk Front tussen de Frans/Britse soldaten en de Duitse soldaten. Sommigen waagden zich zelfs in “niemandsland”, gezien de naam omdat niemand het in leven had gelaten, om zich onder de “vijand” te mengen en voedsel en souvenirs uit te wisselen. Er waren gezamenlijke begrafenisceremonies en gevangenenruil. Ook werd er een potje voetbal gespeeld. Er wordt gezegd dat deze wapenstilstanden niet uniek waren voor de kerstperiode, maar dat ze veel meer wijdverspreid waren tijdens de feestdagen.

Deze verbroedering zou het begrijpelijkerwijs heel moeilijk maken om terug te keren om tegen elkaar te vechten… zonder schijnbaar goede reden. Sommige eenheden moesten worden verplaatst omdat ze vriendschappen hadden ontwikkeld met de andere kant en nu weigerden om tegen hen te vechten.

De les was snel geleerd en propaganda werd zwaar door de keel van de geallieerde landen gepompt, en in de loop van slechts een paar jaar beschouwden ze de Duitsers niet langer als menselijk.

De strijd om je geest

“Politici, priesters en psychiaters hebben vaak te maken met hetzelfde probleem: hoe de snelste en meest permanente manier te vinden om iemands geloof te veranderen… Het probleem van de dokter en zijn nerveus zieke patiënt, en dat van de religieuze leider die winst wil maken en nieuwe bekeerlingen te houden, is nu het probleem geworden van hele groepen naties, die niet alleen bepaalde politieke overtuigingen binnen hun grenzen willen bevestigen, maar ook de buitenwereld willen bekeren.”

– William Sargant “Battle of the Mind”

Lees ook:  De liberale wereldorde is onder druk komen te staan ​​omdat we ons niet aan onze waarden hebben gehouden

Massapropaganda is precies de reden waarom we in dit zogenaamde “tijdperk van informatie” meer verward en van elkaar gescheiden zijn dan ooit…

In het verleden werd algemeen gedacht, en niet ongegrond, dat tirannie alleen kon bestaan ​​op voorwaarde dat de mensen analfabeet werden gehouden en onwetend werden gehouden over hun onderdrukking. Om te erkennen dat iemand ‘onderdrukt’ was, moest men eerst een idee hebben van wat ‘vrijheid’ was, en als men het ‘voorrecht’ zou krijgen om te leren lezen, was deze ontdekking onvermijdelijk.

Als opvoeding van de massa de meerderheid van de bevolking geletterd zou kunnen maken, dacht men dat de hogere ideeën, het soort “gevaarlijke ideeën” dat Mustapha Mond bijvoorbeeld uitdrukt in “The Brave New World”, de massa’s en revolutie snel zouden organiseren tegen hun “controllers” zou onvermijdelijk zijn. Met andere woorden, kennis is vrijheid, en je kunt degenen die leren “denken” niet tot slaaf maken.

Het is echter niet precies zo gegaan, toch?

De overgrote meerderheid van ons is vrij om te lezen wat we willen, in termen van de eens “verboden boeken”, zoals die vermeld in  The Index Librorum Prohibitorum  (1). We kunnen alle geschriften lezen die werden verboden in “The Brave New World”, met name de werken van Shakespeare die werden genoemd als absoluut gevaarlijke vormen van “kennis”.

We zijn nu heel erg vrij om onszelf te ‘onderwijzen’ over de ‘ideeën’ die door tirannen uit het verleden werden erkend als het ’tegengif’ tegen een leven in slavernij. En toch is er vandaag de dag angst voor juist dat ding, dat door te ‘weten’ je een verschoppeling uit een ‘gezonde’ samenleving wordt genoemd. Dat het simpele verlangen om te weten het begin is van rebellie.

Het wordt erkend, zij het oppervlakkig, dat wie het verleden beheerst, het heden en daarmee de toekomst controleert. Het boek “1984” van George Orwell noemt dit het  essentiële kenmerk  dat het Big Brother-apparaat in staat stelt de absolute controle te behouden over angst, perceptie en loyaliteit aan de partijzaak, en toch, ondanks zijn populariteit, blijft er vandaag de dag nog steeds een gebrek aan interesse in daadwerkelijke zich informeren over het verleden.

Wat maakt het eigenlijk uit, als het verleden wordt gecontroleerd en herschreven om bij het heden te passen? Zoals de Big Brother-ondervrager O’Brien tegen Winston zegt: ‘Wij, de partij, controleren alle records, en we controleren alle herinneringen. Dan beheersen we het verleden, nietwaar? [En zijn dus vrij om het te herschrijven zoals we willen…]”

Natuurlijk bevinden we ons niet in dezelfde situatie als Winston… we zijn veel beter af. We kunnen het “verleden” bestuderen en leren als we dat willen, helaas is het een keuze die velen als vanzelfsprekend beschouwen. En daardoor, door ons falen om de juiste vragen te stellen en de juiste antwoorden te zoeken, bevinden we ons steeds meer in de verontrustende positie van een Winston…we zijn verslaafd aan het gebrek aan onze eigen wil.

In Orwell’s “1984” zijn er drie belangrijke superstaten in de wereld: Oceanië, Eurazië en Oost-Azië die in een of andere combinatie voortdurend met elkaar in oorlog zijn en dat al 25 jaar zo is.

In het geval van Winston kent hij alleen Oceanië (de Britse Gemenebest en de VS), hij weet in wezen niets van Eurazië of Oost-Azië, behalve dat Oceanië soms in oorlog is met Eurazië en soms in oorlog is met Oost-Azië. In feite is zelfs deze herinnering,  dat de vijand niet constant is, niet iets wat Winston zich zou moeten herinneren of erkennen. Alleen al door dit te doen, begaat hij een “gedachtenmisdrijf”.

Winstons ervaring roept de vraag op: als iemand geboren zou zijn in een fascistische, totalitaire staat, zouden ze dat dan weten? De staat zelf zou zichzelf natuurlijk niet als zodanig omschrijven. Hoe zou u uw “vrijheid” kunnen vergelijken met de “onderdrukking” van de vijand, als alles wat u kreeg was wat de staat u verkoos te geven?

Hoe weet je dat wat je overtuigingen, je overtuigingen, je angsten heeft gevormd, echt van jou is en daar niet door een ander is geplaatst?

We zijn allemaal erg gevoelig voor deze verontrustende vraag, want ironisch genoeg is dat ook in ons geplaatst. Het was wat deze hele zaak van “mind control” begon, zie je, het moest worden gedaan … voor onze “bescherming”.

Oorlogvoering in de 21e eeuw

Want honderd overwinningen behalen in honderd veldslagen is niet het toppunt van vaardigheid. De vijand onderwerpen zonder te vechten is het toppunt van vaardigheid.

– Sun Tzu

Er zijn veel verschillende vormen van oorlogvoering, maar er is namelijk oorlogvoering die bestaat in het fysieke domein van agressie versus verdediging en oorlogvoering die bestaat in het mentale domein van ideeën.

Lees ook:  Trump bij de VN: A Failure to Lead

De meerderheid van de tirannen, van de oudheid tot nu, hebben altijd een netwerk van machtige mensen achter zich gehad (of ze zich daarvan bewust waren of niet) die een pad voor hen opende om als het ware op de troon te zitten. We weten nu bijvoorbeeld dat er  een zeer directe steun aan Hitler was vanuit de Bank of England  en andere zeer invloedrijke instellingen. Dat wil zeggen, Hitler is niet ‘van nature’ of door zijn verdienste aan de macht gekomen.

De wanhoop van die economische omgeving in Duitsland werd voorspelbaar geformuleerd als een direct gevolg van het Verdrag van Versailles, dat in wezen een doodvonnis voor het Duitse volk was. En Hitler, die een kleine naam voor zichzelf begon te maken, werd geselecteerd en goedgekeurd als het ‘gezicht’ van wat al was besloten dat het lot van Duitsland zou zijn.

Oorlogen zijn bijna altijd het resultaat geweest van financiering en organisatie van machtige groepen met geopolitieke belangen, vaak van imperium, die een omgeving van desinformatie en wanhoop onder de mensen creëren door middel van economische en militaire oorlogvoering, samen met kleurrevoluties.

Toen er echter atoombommen werden gemaakt, veranderde geopolitieke oorlogsvoering voor altijd.

Hoewel we tegenwoordig nog steeds veel van dezelfde oude strategieën gebruiken, bevindt oorlog zich steeds meer op het vlak van ideeën, en samen met de steeds toenemende focus op de manipulatie van informatie en het perspectief van de bevolking van wie goed en wie slecht is.

De oorlog die moet worden gevoerd tegen de huidige tirannie wordt dus steeds meer een mentale oorlog. In het geval van de bevolking hebben ze samen meer macht dan ze beseffen. De echte crisis van het hedendaagse westerse denken is dat de mensen zijn vergeten hoe ze moeten denken. Aandachtsspanne zijn drastisch gedaald, samen met een functionele woordenschat. Mensen worden meer en meer gedomineerd door op afbeeldingen gebaseerde berichten in plaats van inhoud die meer dan 10 minuten aandacht vereist. Artikelen in het nieuws worden steeds korter omdat mensen schijnbaar niet de moeite kunnen nemen om te veel te lezen. Samen met de ernstige achteruitgang van lezen ter vervanging van snel amusement (succesvoller dan welke boekverbranding dan ook in de geschiedenis), nemen mensen niet langer de moeite om te werken aan een alomvattend standpunt.

De oplossingen voor onze problemen, zoals de naderende economische ineenstorting (voor het geval je het nog niet gemerkt hebt, we doen alles hetzelfde als voor 2008), hebben hun oplossingen in wat Rusland en China presenteren.

Het begin van oorlog is bijna altijd gepresenteerd als een valse ‘noodzaak’, dat wil zeggen als reactie op het dominerende geopolitieke ‘evenwicht’, dat in wezen bedoeld is om het huidige systeem van het rijk te dienen, en het onjuiste geloof in nulsomspel.

Het  idee dat mensen bestaan ​​in een nulsomspel, gedoemd om voor altijd te strijden over een afnemende teruggave van hulpbronnen, werd  in de moderne geschiedenis keer op keer weerlegd door de toepassing van succesvolle principes van de nationale politieke economie. Bekende voorbeelden hiervan zijn Colbert’s dirigisme van de 17e eeuw in Frankrijk (later nieuw leven ingeblazen tijdens het presidentschap van Charles De Gaulle), het Hamiltoniaanse systeem van Amerika zoals geïllustreerd door Abraham Lincoln’s Greenbacks, FDR’s New Deal en JFK’s ruimteprogramma, evenals de meest recente uitdrukking ervan van het Chinese Belt and Road Initiative.

Dit systeem begrijpt dat snel geld parasitair is en in strijd is met de langetermijninvesteringen die nodig zijn voor projecten die een revolutie teweeg zullen brengen in de infrastructuur van een land, inclusief wetenschappelijke programma’s.

Die schuld voor dergelijke langetermijnprojecten is kwalitatief niet hetzelfde als de huidige schuld die we vandaag zien oplopen, en die schuld voor investeringen voor de toekomst zal in de loop van de tijd altijd een hoger rendement opleveren dan de kosten. Dit is de reden waarom schulden voor langetermijninvesteringen in infrastructuur- en wetenschappelijke projecten, zoals ruimteverkenning, altijd duurzaam zullen zijn met een enorm kwantitatief en kwalitatief rendement. Terwijl het gokken met snel geld zeer voorspelbaar zal leiden tot een ineenstorting, zoals duidelijk werd aangegeven door de financiële crisis van 2008 en die waanzinnig nog moet worden aangepakt met  een serieuze bankhervorming .

Het hogere slagveld wordt uitgevochten op het vlak van ideeën en waarvan het voorgestelde ‘nieuwe systeem’ het huidige instortende systeem zal vervangen waarin we ons momenteel bevinden. Aan de ene kant de hegemonische heerschappij van een wereldregering die denkt dat ze geweld kan gebruiken en onderdrukking om te heersen en aan de andere kant een multipolair systeem van samenwerkende natiestaten die zich inzetten voor vooruitgang die een echt kwalitatief rendement voor de toekomst zal bieden.

De kunst van dubbeldenken

“OORLOG IS VREDE, VRIJHEID IS SLAVERNIJ, ONWETENDHEID IS KRACHT”

George Orwell’s “1984” (Big Brother Mantra)

Een echt meeslepend propagandasysteem, dat noodzakelijkerwijs vol tegenstrijdigheden met de waarheid zal zijn, vereist absoluut dat de onderwerpen ervan in overeenstemming zijn met “dubbeldenken”, dat wil zeggen het vermogen om twee tegenstrijdige gedachten in je geest te accepteren zonder te erkennen dat ze in feite zijn tegenstellingen.

Lees ook:  Welkom in Sectarisch Amerika: Een volk, verdeeld en gewapend

Orwell identificeert dit onder twee vormen van “dubbeldenken”, namelijk “crimestop” en “zwartwit”. “Crimestop” betekent het vermogen om, als instinctief, te stoppen op de drempel van een gevaarlijke gedachte.

Orwell stelt verder:  “Het omvat het vermogen om analogieën niet te begrijpen, om logische fouten niet waar te nemen, om de eenvoudigste argumenten te begrijpen… Crimestop betekent kortom beschermende domheid.”

“Zwartwit”, is de daad van tegenstrijdigheid van duidelijke feiten, toegepast op een tegenstander. En wanneer toegepast op de partij, is het de bereidheid om te zeggen dat zwart wit is wanneer de partijdiscipline dit vereist.

Zoals Orwell het beschrijft  “betekent het het vermogen om te geloven dat zwart wit is, en meer, om te weten dat zwart wit is, en te vergeten dat men ooit het tegendeel heeft geloofd. Dit vereist een voortdurende verandering van het verleden… De wijziging van het verleden is nodig om twee redenen… De subsidiaire reden is dat… hij moet worden afgesneden van het verleden, net zoals hij moet worden afgesneden van het buitenland, omdat het noodzakelijk is voor hem om te geloven dat hij beter af is … [de voorzorgsreden] verreweg de belangrijkste reden voor de aanpassing van het verleden is de noodzaak om de onfeilbaarheid van de partij te vrijwaren.”

Orwell vervolgt  : “De splitsing van de inlichtingen die de partij van haar leden verlangt, en die gemakkelijker te bereiken is in een sfeer van oorlog, is nu bijna universeel, maar hoe hoger men komt, des te opvallender wordt het. Juist in de Inner Party zijn oorlogshysterie en haat tegen de vijand het sterkst.”

Dat wil zeggen, het zijn de leden van de Inner Party die het meest geïndoctrineerd zijn, het beste in het induceren van “mind control” of “doublethink” bij zichzelf, en tegelijkertijd geloven dat dit het beste en juiste is om te doen.

Orwell beschrijft “dubbeldenken” als volgt:  “Het proces moet bewust zijn, anders zou het niet met voldoende precisie worden uitgevoerd, maar het moet ook onbewust zijn, of het zou een gevoel van onwaarheid en dus schuld met zich meebrengen … Om te vertellen opzettelijke leugens terwijl ze ze oprecht geloven, om elk feit te vergeten dat ongemakkelijk is geworden, en dan, wanneer het weer nodig is, het uit de vergetelheid te halen zolang het nodig is, om het bestaan ​​van de objectieve realiteit en al het andere te ontkennen terwijl men rekening houdt met de realiteit die men ontkent – ​​dit alles is onontbeerlijk. Zelfs bij het gebruik van het woord dubbeldenken is het nodig om dubbel te denken.”

Wat velen niet begrijpen bij het lezen van “1984” is dat Orwell niet alleen het personage Winston is, maar ook het personage O’Brien. Hij is het lid van de Buitenste Partij dat revolutionair is geworden, en hij is de tuchtmeester van de Binnenste Partij.

Hij is zowel de kwelgeest-programmeur als de gekwelde-geprogrammeerde.

Winston breekt uiteindelijk en laat het enige los dat hem menselijk hield, zijn liefde en loyaliteit aan Julia. Uiteindelijk wordt aangekondigd dat Oceanië steeds dichter bij het winnen van de oorlog komt en Winston kijkt op naar een grote poster van Big Brother en huilt met gin gevulde tranen van vreugde en opluchting, want hij was eindelijk van Big Brother gaan houden.

Hij was O’Brien geworden.

Dus wie is de genoemde “vijand”?

De vijand is ons  mindere  zelf.

Onze meest basale angsten, verlangens en obsessies. De stem die in onze oren fluistert en ons vertelt dat we niet in iets echts of eerlijks moeten geloven, dat de wereld waarin we leven zichzelf uiteindelijk zal vernietigen en dus gaat het erom op zoek te gaan naar nummer één. Dat het ons lot is om speelgoed van hogere machten te zijn.

Dit is de stem van een gevangene van Plato’s grot, aan zijn nek geketend en alleen naar de schaduwen op een muur kijkend. Dit is niet de realiteit. Dit is de stem van iemand die het grootste deel van zijn leven tot slaaf is gemaakt. De stem van iemand die zo machteloos is geworden dat ze elke lelijke voorwaarde die hen wordt opgelegd volledig accepteren en zelfs zullen werken om het te verdedigen als dat nodig is.

Er is een uitweg uit dit alles, maar je zult een optimist moeten worden om de oplossing te zien.

“We mogen geen vijanden zijn. Hoewel passie misschien gespannen is, mag het onze banden van genegenheid niet verbreken. De mystieke akkoorden van de herinnering zullen aanzwellen wanneer ze opnieuw worden aangeraakt door de betere engelen van onze natuur.

– Abraham Lincoln

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Door Indignatie redactie

Auteur en slecht gehumeurde klager

Geef een antwoord