Connect with us

Politiek

Wapenhandel : De nieuwe goudkoorts

Published

on

Wapenhandel

Hoe Pentagon-aannemers verzilveren in de Oekraïne-crisis

De Russische invasie van Oekraïne heeft de bevolking van dat land enorm veel leed gebracht, terwijl het zowel in de Verenigde Staten als in Europa de roep heeft doen toenemen om de militaire uitgaven te verhogen. Hoewel die oorlog misschien een tragedie voor de wereld blijkt te zijn, profiteert één groep er al van: Amerikaanse wapenleveranciers.

Zelfs voordat de vijandelijkheden uitbraken, spraken de CEO’s van grote wapenbedrijven over hoe de spanningen in Europa hun winst zouden kunnen opvullen. In een gesprek met investeerders van zijn bedrijf in januari 2022  schepte de CEO van Raytheon Technologies, Greg Hayes, typisch op  dat het vooruitzicht van conflicten in Oost-Europa en andere mondiale hotspots goed zou zijn voor het bedrijfsleven, eraan toevoegend dat “we, zou ik zeggen, kansen zien voor internationale verkoop… De spanningen in Oost-Europa, de spanningen in de Zuid-Chinese Zee, al die dingen zetten een deel van de defensie-uitgaven daar onder druk. Dus ik verwacht volledig dat we er enig voordeel uit zullen halen.”

Eind maart  verdedigde Hayes in een interview met de Harvard Business Review  nadat de oorlog in Oekraïne was begonnen   de manier waarop zijn bedrijf zou profiteren van dat conflict:

“Dus ik verontschuldig me daar niet voor. Ik denk opnieuw dat we erkennen dat we er zijn om de democratie te verdedigen en het feit is dat we uiteindelijk in de loop van de tijd enig voordeel in het bedrijf zullen zien. Alles wat vandaag naar Oekraïne wordt verscheept, komt natuurlijk uit voorraden, hetzij bij DoD [het Ministerie van Defensie] of van onze NAVO-bondgenoten, en dat is allemaal geweldig nieuws. Uiteindelijk zullen we het moeten aanvullen en we zullen de komende jaren een voordeel voor het bedrijf zien.”

Wapens naar Oekraïne, winst naar aannemers

De oorlog in Oekraïne zal inderdaad een groot succes zijn voor mensen als Raytheon en Lockheed Martin. Allereerst zullen er de contracten zijn voor het bevoorraden van wapens zoals Raytheon’s Stinger luchtafweerraket en de door Raytheon/Lockheed Martin geproduceerde Javelin antitankraket die Washington al met  duizenden aan Oekraïne heeft geleverd . De grotere stroom van winsten zal echter komen van verzekerde verhogingen van de uitgaven voor nationale veiligheid hier en in Europa na een conflict, die, althans gedeeltelijk, worden gerechtvaardigd door de Russische invasie en de ramp die daarop volgt.

Rechtstreekse wapenoverdrachten naar Oekraïne weerspiegelen immers al slechts een deel van het extra geld dat naar Amerikaanse militaire aannemers gaat. Alleen al dit fiscale jaar zullen ze gegarandeerd ook aanzienlijke voordelen halen uit het Oekraïne Security Assistance Initiative (USAI) van het  Pentagon  en het  Foreign Military Financing  (FMF)-programma van het State Department, die beide de aankoop van Amerikaanse wapens en andere uitrusting financieren, evenals als militaire training. Dit waren in feite de twee  belangrijkste  kanalen voor militaire hulp aan Oekraïne vanaf het moment dat de Russen de Krim binnenvielen en innamen in 2014. Sindsdien hebben de Verenigde Staten   ongeveer $ 5 miljard aan veiligheidshulp aan dat land toegezegd .

Volgens het  ministerie van Buitenlandse Zaken hebben de Verenigde Staten dergelijke militaire hulp verleend om Oekraïne te helpen “zijn territoriale integriteit te behouden, zijn grenzen te beveiligen en de interoperabiliteit met de NAVO te verbeteren”. Dus toen de Russische troepen vorig jaar begonnen samen te komen aan de Oekraïense grens, verhoogde Washington snel de lat. Op  31 maart 2021 verklaarde het Amerikaanse Europese Commando een “potentiële dreigende crisis”, gezien de geschatte 100.000 Russische troepen die zich al langs die grens en op de Krim bevinden. Aan het einde van vorig jaar had de regering-Biden  $650 miljoen  aan wapens toegezegd aan Oekraïne,  inclusief  luchtafweer- en anti-pantseruitrusting zoals de Raytheon/Lockheed Martin Javelin antitankraket.

Ondanks zulke hoge niveaus van Amerikaanse militaire hulp, vielen Russische troepen in februari inderdaad Oekraïne binnen. Sindsdien hebben de VS, volgens rapporten van het Pentagon, toegezegd om ongeveer  $ 2,6 miljard  aan militaire hulp aan dat land te geven, wat het totaal van de Biden-regering op meer dan  $ 3,2 miljard brengt  en nog steeds stijgt.

Een deel van deze hulp was opgenomen in een noodpakket voor Oekraïne in maart, dat   de directe aanschaf van wapens van de defensie-industrie vereiste,  waaronder drones  , lasergestuurde raketsystemen, machinegeweren, munitie en andere benodigdheden. De grote militair-industriële bedrijven zullen nu Pentagon-contracten zoeken om die extra wapens te leveren, zelfs terwijl ze zich voorbereiden om de Pentagon-voorraden aan te vullen die al aan de Oekraïners zijn geleverd.

Op dat vlak hebben militaire aannemers veel om naar uit te kijken. Meer dan de helft van het 6,5 miljard dollar kostende deel van het Pentagon in het noodpakket voor Oekraïne is bedoeld om de DoD-voorraden aan te vullen. In totaal hebben wetgevers $ 3,5 miljard aan die inspanning toegewezen,  $ 1,75 miljard  meer dan de president zelfs  had gevraagd . Ze verhoogden ook de financiering met  $ 150 miljoen  voor het  FMF –  programma van het ministerie van Buitenlandse Zaken voor Oekraïne. En onthoud dat die cijfers niet eens de noodfinanciering voor de aankoop- en onderhoudskosten van het Pentagon omvatten, die gegarandeerd meer inkomsten zullen opleveren voor de grote wapenfabrikanten.

Beter nog, vanuit het oogpunt van dergelijke bedrijven zijn er nog veel happen te nemen uit de appel van Oekraïense militaire hulp. President Biden heeft  het al  maar al te duidelijk gemaakt dat “we Oekraïne de wapens gaan geven om te vechten en zichzelf te verdedigen tijdens alle moeilijke dagen die voor ons liggen”. Men kan alleen maar aannemen dat er meer verplichtingen op komst zijn.

Een ander positief neveneffect van de oorlog voor Lockheed, Raytheon en andere wapenhandelaren zoals zij is de  druk  van Adam Smith (D-WA), voorzitter van het House Armed Services Committee en de Republikein Mike Rogers uit Alabama, van de ranglijstcommissie om de productie van een volgende wapen te versnellen. generatie luchtafweerraket ter vervanging van de Stinger. Tijdens zijn hoorzitting ter bevestiging van het congres betoogde William LaPlante, de laatste kandidaat om de acquisitie bij het Pentagon te leiden, dat Amerika ook meer ” hete productielijnen  ” nodig heeft voor bommen, raketten en drones. Bedenk dat er nog een ander voordeel in het verschiet ligt voor de grote wapenleveranciers.

De goudmijn van het Pentagon

Voor Amerikaanse wapenfabrikanten zullen de grootste voordelen van de oorlog in Oekraïne echter niet de onmiddellijke wapenverkoop zijn, hoe groot ze ook zijn, maar de veranderende aard van het voortdurende debat over de uitgaven van het Pentagon zelf. Natuurlijk waren de vertegenwoordigers van dergelijke bedrijven  al  bezig met het aanpakken van de langetermijnuitdaging van China, een  sterk overdreven  dreiging, maar de Russische invasie is voor hen niets minder dan manna uit de hemel, de ultieme strijdkreet voor voorstanders van grotere militaire uitgaven. Zelfs vóór de oorlog zou het Pentagon   het komende decennium  ten minste 7,3 biljoen dollar ontvangen, meer dan vier keer de kosten van de 1,7 biljoen dollar van president Biden. binnenlandse Build Back Better-plan, al gedwarsboomd door leden van het Congres die het verreweg als “te duur” bestempelden. En onthoud dat, gezien de huidige stijging van de uitgaven van het Pentagon, die $ 7,3 biljoen een minimaal bedrag zou kunnen zijn.

Inderdaad, Pentagon-functionarissen zoals plaatsvervangend minister van Defensie Kathleen Hicks noemden Oekraïne prompt als een van de redenen voor het voorgestelde recordvoorstel voor de nationale veiligheidsbegroting van  $ 813 miljard door de regering-Biden ,  waarbij ze  de Russische invasie “een acute bedreiging voor de wereldorde” noemden. In een ander tijdperk zou dat budgetverzoek voor het fiscale jaar 2023 verbijsterend zijn geweest, aangezien het  hoger is  dan de uitgaven op de pieken van de conflicten in Korea en Vietnam en meer dan $ 100 miljard meer dan het Pentagon jaarlijks ontving op het hoogtepunt van de Koude Oorlog.

Ondanks zijn omvang dringen de Republikeinen van het Congres – vergezeld door een aanzienlijk aantal van hun Democratische collega’s – al aan op meer. Veertig Republikeinse leden van de strijdkrachtencommissies van het Huis en de Senaat hebben in feite een  brief  aan president Biden ondertekend waarin wordt opgeroepen tot 5% groei van de militaire uitgaven boven de inflatie, wat mogelijk zou kunnen oplopen tot  $ 100 miljard  aan dat budgetverzoek. Typisch genoeg beschuldigde vertegenwoordiger Elaine Luria (D-VA), die het gebied nabij de militaire scheepswerf Newport News van het Huntington Ingalls-bedrijf in Virginia vertegenwoordigt,  het bestuur van “het strippen van de marine” omdat het overweegt enkele oudere schepen uit de vaart te nemen om plaats te maken voor nieuwe.  Die klacht werd ingediend ondanks het plan van die dienst om in FY 2023 maar liefst  28 miljard dollar uit te geven aan nieuwe schepen.

Wie profiteert?

Die geplande verhoging van de scheepsbouwfondsen maakt deel uit van een voorgestelde pool van  $ 276 miljard  voor wapenaankoop, evenals verder onderzoek en ontwikkeling, vervat in het nieuwe budget, waar de top vijf wapenproducerende contractanten – Lockheed Martin, Boeing, Raytheon , General Dynamics en Northrop Grumman —  verdienen het  grootste deel van hun geld. Die bedrijven verdelen al meer dan  $ 150 miljard  aan Pentagon-contracten per jaar, een cijfer dat omhoog zal schieten als de regering en het Congres hun zin krijgen. Om dit alles in een context te plaatsen: slechts één van die top vijf bedrijven, Lockheed Martin, kreeg   alleen al in het fiscale jaar 2020 $ 75 miljard aan Pentagon-contracten. Dat is  aanzienlijk meer dan het volledige budget voor het ministerie van Buitenlandse Zaken, een dramatisch bewijs van hoe scheef de prioriteiten van Washington zijn, ondanks de belofte van de regering-Biden om “diplomatie op de eerste plaats te stellen”.

De wapenverlanglijst van het Pentagon  voor  FY 2023 is een catalogus van hoe de grote aannemers geld zullen verdienen. Zo zal de nieuwe Columbia Class ballistische raketonderzeeër, gebouwd door de General Dynamics Electric Boat-fabriek in het zuidoosten van Connecticut, zijn voorgestelde budget voor FY zien. 2023 groeien van $ 5,0 miljard naar $ 6,2 miljard. De uitgaven voor de nieuwe intercontinentale ballistische raket (ICBM) van Northrop Grumman, de Ground Based Strategic Deterrent, zullen jaarlijks met ongeveer een derde toenemen tot 3,6 miljard dollar. De categorie ‘raketverdediging en nederlaag’, een specialiteit van Boeing, Raytheon en Lockheed Martin, zal naar verwachting meer dan  24 miljard dollar ontvangen . En op de ruimte gebaseerde raketwaarschuwingssystemen, een hoofdbestanddeel van de door de Trump-regering gecreëerde Space Force, zullen stijgen van  $ 2,5 miljard in FY 2022 tot $ 4,7 miljard in de voorgestelde begroting van dit jaar.

Van alle verhogingen was er één verrassing: een voorgestelde  vermindering  van de aankopen van de in moeilijkheden verkerende Lockheed Martin F-35 gevechtsvliegtuigen, van 85 naar 61 vliegtuigen in FY 2023. De reden is duidelijk genoeg. Dat vliegtuig heeft  meer dan 800  geïdentificeerde ontwerpfouten en de productie- en prestatieproblemen zijn niet minder dan legendarisch. Gelukkig voor Lockheed Martin ging die daling van het aantal niet gepaard met een evenredige vermindering van de financiering. Hoewel nieuw geproduceerde vliegtuigen met een derde kunnen worden verminderd, zal de daadwerkelijke budgettoewijzing voor de F-35 met  minder dan 10% dalen , van $ 12 miljard naar $ 11 miljard, een bedrag dat  meer is dan  het volledige discretionaire budget van de Centers for Disease Controle en preventie.

Sinds Lockheed Martin het F-35-contract won, zijn de ontwikkelingskosten  meer dan verdubbeld , terwijl productievertragingen het vliegtuig met bijna een decennium hebben teruggedraaid. Desalniettemin hebben de militaire diensten zoveel van die vliegtuigen gekocht dat fabrikanten de vraag naar reserveonderdelen niet kunnen bijhouden. En toch kan de F-35 niet eens goed worden getest op gevechtseffectiviteit, omdat de vereiste simulatiesoftware niet alleen onvoltooid is, maar zelfs geen geschatte voltooiingsdatum heeft. Dus, de F-35 is vele jaren verwijderd van de volledige productie van vliegtuigen die echt werken zoals geadverteerd, als dat ooit in de kaarten zit.

Een aantal wapensystemen die op het moment in Oekraïne gegarandeerd worden overladen met contant geld, is zo gevaarlijk of disfunctioneel dat ze, net als de F-35, eigenlijk zouden moeten worden uitgefaseerd. Neem de nieuwe ICBM. Voormalig minister van Defensie William Perry heeft  ICBM  ’s “enkele van de gevaarlijkste wapens ter wereld” genoemd omdat een president slechts enkele minuten zou hebben om te beslissen of ze in een crisis moeten worden gelanceerd, waardoor het risico op een accidentele nucleaire oorlog op basis van een valse alarm. Het heeft ook geen zin om vliegdekschepen te kopen voor  $ 13 miljard  per stuk, vooral omdat de nieuwste versie  zelfs problemen heeft met het  lanceren en landen van vliegtuigen – de primaire functie – en steeds  kwetsbaarder wordt voor aanvallen door de volgende generatie hogesnelheidsraketten.

De weinige positieve punten in de nieuwe begroting, zoals het besluit van de marine om het onnodige en onwerkbare  Littoral Combat Ship  – een soort “F-35 van de zee” ontworpen voor meerdere taken die het niet goed doet, met pensioen te laten gaan, kunnen gemakkelijk worden teruggedraaid door voorstanders van staten en districten waar die systemen worden gebouwd en onderhouden. Het Huis van Afgevaardigden heeft bijvoorbeeld een krachtige Joint Strike Fighter Caucus, die in 2021  meer  dan een derde van alle leden van het Huis verzamelde om aan te dringen op meer F-35’s dan het Pentagon en de luchtmacht hadden gevraagd, aangezien ze geen twijfel dit jaar weer. Een  Scheepsbouw Caucus, onder co-voorzitterschap van vertegenwoordigers Joe Courtney (D-CT) en Rob Wittman (R-VA), zullen vechten tegen het plan van de marine om oude schepen met pensioen te laten gaan om nieuwe te kopen. (Ze zouden liever hebben dat de marine de oude houdt  en  nieuwe koopt met meer van uw belastinggeld voor het grijpen.) Evenzo heeft de ” ICBM-coalitie “, bestaande uit senatoren van staten met ofwel ICBM-bases of productiecentra, een bijna perfecte staat van  dienst bij het voorkomen van  verminderingen in de inzet of financiering van die wapens en zal in 2022 hard aan het werk zijn om de budgettaire toewijzing te verdedigen.

Naar een nieuw beleid

Het bedenken van een verstandig, realistisch en betaalbaar defensiebeleid, altijd een uitdaging, zal nog meer het geval zijn te midden van de Oekraïense nachtmerrie. Maar gezien waar ons belastinggeld heen gaat, blijft het maar al te de moeite waard. Een dergelijke nieuwe aanpak zou zaken moeten omvatten als het verminderen van het aantal particuliere aannemers van het Pentagon,  honderdduizenden  mensen, van wie velen bezig zijn met grondig overbodige banen die goedkoper kunnen worden gedaan door ambtenaren van de burgerregering of eenvoudigweg geëlimineerd kunnen worden. Geschat wordt dat een besparing van 15% op de uitgaven aan aannemers een besparing van ongeveer  262 miljard dollar zou opleveren  over een periode van 10 jaar.

Het drie decennia durende moderniseringsplan van bijna  2 biljoen dollar van het Pentagon  om een ​​nieuwe generatie nucleair bewapende bommenwerpers, raketten en onderzeeërs te bouwen, samen met nieuwe kernkoppen, zou bijvoorbeeld eenvoudigweg moeten worden geschrapt in overeenstemming met het soort ” afschrikkingsstrategie  , ontwikkeld door de nucleaire  beleidsorganisatie Global Zero. En de duizelingwekkende Amerikaanse wereldwijde militaire voetafdruk – een uitnodiging tot verder conflict met meer dan  750  militaire bases verspreid over elk continent behalve Antarctica, en antiterreuroperaties in  85 landen  – zou op zijn minst sterk moeten worden teruggeschroefd.

Volgens de  Sustainable Defense Task Force van het Centre for International Policy  en een  onderzoek  naar alternatieve benaderingen van defensie, uitgevoerd door het Congressional Budget Office, zou zelfs een relatief minimalistische strategische heroverweging de komende tien jaar ten minste $ 1 biljoen kunnen besparen, genoeg om een ​​gezond betaling van investeringen in de volksgezondheid, het voorkomen of verzachten van de ergste mogelijke gevolgen van klimaatverandering, of het begin van de taak om recordniveaus van inkomensongelijkheid te verkleinen.

Natuurlijk kan geen van deze veranderingen plaatsvinden zonder de macht en invloed van het militair-industrieel-congrescomplex aan te vechten, een taak die even urgent als moeilijk is op dit moment van bloedbad in Europa. Hoe moeilijk het ook is, het is een gevecht dat de moeite waard is, zowel voor de veiligheid van de wereld als voor de toekomst van de planeet.

Eén ding is gegarandeerd: een nieuwe goudkoorts van “defensie” -uitgaven is een ramp in de maak voor ons allemaal niet in dat complex.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

EU

EU vernieuwt digitale Covid-certificaat ondanks 99% negatieve publieke feedback

Published

on

Covid-certificaat

Op voorstel van de Europese Commissie heeft het Europees Parlement, zoals verwacht, gestemd om het EU Digital Covid-certificaat met nog een jaar te verlengen. De stemming was 453 voor, 119 tegen en 19 onthoudingen.

De Covid-certificaat regeling zou op 30 juni aflopen. Eerder deze maand had een delegatie van het parlement al een “politiek akkoord” bereikt met de Commissie over de verlenging van het certificaat, waardoor de stemming van gisteren vrijwel een uitgemaakte zaak was.

De certificaatverordening werd oorspronkelijk in juni vorig jaar aangenomen, zogenaamd om “veilig reizen” tussen EU-lidstaten te vergemakkelijken. Maar het digitale EU-certificaat evolueerde snel tot het model en soms de infrastructuur voor de binnenlandse “gezondheids”- of Covid-passen die het volgende jaar de toegang tot vele andere gebieden van het sociale leven zouden beperken.

De EU heeft ervoor gekozen om het covid-certificaat te verlengen ondanks de overweldigend negatieve resultaten van een openbare raadpleging over het onderwerp die door de Europese Commissie is gelanceerd onder de noemer “Geef uw mening” en die van 3 februari tot 8 april voor het publiek toegankelijk was De raadpleging lokte meer dan 385.000 reacties uit – die bijna allemaal tegen vernieuwing lijken te zijn!

In een brief aan de Europese Ombudsman die het Franse parlementslid Virginie Joron op haar Twitter-feed plaatste, schrijft Joron:

Ik lees willekeurig honderden reacties met mijn team. Ik vond geen voorstander van verlenging van de QR-code [dus het digitale certificaat]. Op basis van dit grote onderzoek lijkt het duidelijk dat vrijwel alle reacties negatief waren.

De overwegend negatieve tendens van de reacties was inderdaad vanaf het begin duidelijk. De eerste volledige pagina met reacties, allemaal van 4 februari, is hier beschikbaar . Ze zijn natuurlijk in verschillende talen van de Europese Unie: Frans, Duits, Italiaans en ook één in het Engels.

Om de lezers een idee te geven van de teneur, hier is een vertaling van alleen de eerste regel of twee van de eerste paar reacties (beginnend vanaf de onderkant van de pagina):

Ik ben volledig tegen de vaststelling van dit certificaat, gezien wat er momenteel gebeurt met de rampzalige behandeling van Covid door de EU …

Ik wil dat deze cst [waarschijnlijk een verwijzing naar het Belgische “Covid Safe Ticket”] of vaccinpaspoort eenvoudigweg wordt geëlimineerd …

In het conceptdocument worden beweringen gedaan die niet wetenschappelijk onderbouwd zijn. Er wordt bijvoorbeeld beweerd dat het Covid-certificaat een effectieve bescherming biedt tegen de verspreiding van het virus – welke gegevens kunnen deze bewering ondersteunen?…

Hallo, ik ben geschokt en walg van de vrijheidsdodende beslissingen die in de EU zijn genomen … met betrekking tot dit “Europese certificaat” …

Het covid-certificaat of de groene pas MOET onmiddellijk worden afgeschaft als discriminerend en ongrondwettelijk en mag niet worden ondersteund door wetenschappelijke gegevens, omdat het uitsluitend is gebaseerd op BEPAALDE maatregelen voor burgers…

Ik ben tegen de verlenging van de groene pas, die geen ander doel dient dan het creëren van discriminatie…

Ik wil nooit meer onderworpen worden aan een discriminerend certificaat…

En tot slot de Engelstalige vermelding:

Het digitale Covid-certificaat zou per direct moeten eindigen. Er zijn zoveel gegevens die het feit ondersteunen dat digitale paspoorten nul positieve invloed hebben op transmissiesnelheden en in feite zijn er in de meest gevaccineerde en sterk gereguleerde landen [sic.] covid-percentages krankzinnig …

En zo verder, enzovoort, tot 385.191 reacties.

De vernieuwing van het Digitaal Covid Certificaat betekent niet dat het direct wordt toegepast, maar dat de infrastructuur op zijn plaats blijft en dat het kan worden toegepast als en wanneer lidstaten dat nodig achten.

De huidige regels voor het bezit van een geldig digitaal EU-Covid-certificaat discrimineren niet alleen, onnodig te zeggen, tegen niet-gevaccineerde, maar ook tegen natuurlijke immuniteit, die als vluchtiger wordt behandeld dan door vaccins veroorzaakte immuniteit.

Bewijs van voltooide basisvaccinatie maakt een certificaat 270 dagen geldig; het bewijs van het ontvangen van een boosterdosis geeft voorlopig onbeperkte geldigheid. Aan de andere kant geeft een bewijs van “herstel” – waarbij een positieve PCR-test het enige geaccepteerde bewijs is – slechts 180 dagen geldigheid.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

EU Een nieuwe westerse religie krijgt vorm

Published

on

eu

EU Leiders in het Westen zijn de afgelopen 12 maanden erg druk geweest met het opzetten van internationale instellingen, regelgeving en technologieën die de bevoegdheden die ze tijdens de lockdown hebben gekregen legitimeren, formaliseren en verankeren. 

EU Ze hebben hun centrale banken die protocollen ontwikkelen voor het implementeren van nieuwe digitale valuta die het toezicht op de financiële transacties van hun bevolking vereenvoudigen; op vaccins gebaseerde identificatiesystemen (zoals het digitale Covid-certificaat van de EU , de gezondheidscode van Hong Kong en de digitale passagiersverklaring van Australië ) die het volgen van personen binnen en tussen landen gemakkelijker maken; en CO2-budgetten en sociale kredietsystemen die kunnen worden gebruikt om te beoordelen wie het waard is om te reizen en een redelijke levensstandaard, en wie niet.

Westerse politici gingen tijdens de covid-periode op de vuist met het opschorten van normale vrijheden en het beheersen van het dagelijkse leven van mensen. Hun autoritarisme was zo extreem dat, achteraf bezien, de legitimiteit ervan in westerse ogen moest worden gecementeerd via een permanente reeks internationaal gecoördineerde command-and-control-structuren.

 Deze zouden een bolwerk vormen tegen uitdagingen in en buiten de rechtbank, de achterkant van politici uit het covid-tijdperk beschermen en ook hun carrière bevorderen: hun herverkiezingsvooruitzichten zullen verbeteren omdat kiezers eerder geneigd zijn het ideologische verkooppraatje te blijven slikken als het wordt gezien als ondersteund door een wereldwijde consensus.

De nieuwe mondiale instellingen, hopen politici, zullen ervoor zorgen dat de kudde diep gehoorzaam blijft aan hun leiders, in beslag wordt genomen door zelfhaat en op hun hoede blijft voor elke medemens met wie ze verzet zouden hebben georganiseerd.

Deze nieuwe westerse orde die door onze leiders wordt opgericht, is verwant aan een religieuze orde die de neo-feodale ideologie behoudt die tijdens covid tot stand kwam, terwijl de massa’s verdeeld en in een staat van zelfhaat worden gehouden. 

De drie-eenheid van inputs

Om een ​​nieuwe religie op te richten, heb je eerst een aansprekend ideologisch verhaal nodig. Dan heb je een priesterschap nodig. Ten derde heb je een geschikt hoofdkwartier nodig voor het pausdom. De eerste twee waren gemakkelijk, maar de derde blijkt een knelpunt te zijn.

Laten we eens kijken waar we staan ​​met elk van deze drie.

In de middeleeuwen was de heersende ideologie dat iedereen zondig was en dat de duivel in ons allemaal op de loer lag, een verhaal dat leidde tot constante zelfhaat en een verdeelde boerenstand. Verenigd hadden ze stand kunnen houden, maar verdeeld waren ze een gemakkelijke prooi voor de rijken. De elites van de 21e eeuw zijn op zoek naar een modern equivalent van de zondeverhalen uit de Middeleeuwen.

Het blijkt dat ze een bijna beschamend groot aantal zondeverhalen hebben om uit te kiezen, aangezien legioenen fanatici geschikte oorzaken aandragen. Mogelijke op zonde gebaseerde ideologieën omvatten wakkerheid, waarin iedereen het gevaar loopt door iedereen te worden getriggerd; eeuwige noodsituaties in het klimaat, waarin ieders activiteiten een gevaar vormen voor iedereen; en eeuwige gezondheidscrises, waarin iedereen een potentiële microbiële verspreider is voor iedereen.

De elites kunnen hun favoriete nieuwe ideologie kiezen, hoewel ze er wel een moeten kiezen. Menigten zijn gemakkelijk te leiden, maar ze zijn ook wispelturig en kunnen gemakkelijk hun lijnen vergeten. De religie die de elites kiezen om hun bevolking mee te binden, moet goed ingebed zijn om nuttig te zijn. 

Op het gebied van het priesterschap is er geen gebrek aan groepen om tot priester te reconstrueren. De beste kandidaten om de vacatures in het priesterschap in te vullen, zijn de bullshitters die al in de meeste moderne organisaties zijn ingebed: degenen die worden geassocieerd met woorden als ‘duurzaam’, ‘ethisch’, ‘veilige ruimte’, ‘diversiteit’, ‘gezondheidsbewust’, ‘inclusief’, en andere anodyne, deugd-signalerende gemeenplaatsen die een marketeer identificeren die een pestkop is geworden. 

Ze verkopen al het idee dat huidige werknemers een bedreiging voor anderen zijn en regelmatige interventies nodig hebben, zoals onbewuste vooringenomenheidstraining en andere vormen van zelfkastijding. De laag bullshitters die in bijna elke grote westerse organisatie wordt aangetroffen, staat te trappelen om de handhavers te worden van welke ideologie dan ook die hun banen zal versterken.

Dus de ideologie en het priesterschap zijn in principe op elkaar afgestemd. De bottleneck in de opbouw van een nieuwe westerse religieuze orde is het pausdom. Wat nodig is, is niet een kopie van het moderne pausdom in Rome dat relatief weinig echte macht heeft over de vele rooms-katholieken in de wereld van vandaag, maar een kopie van het pausdom dat een echte macht was om rekening mee te houden in de Middeleeuwen in Europa: een ideologische krachtpatser met enorme belastinginkomsten die de markten voor onderwijs, gezondheidszorg en spirituele diensten domineerden. 

Het leidde en stuurde priesters, hield toezicht op de leercentra, organiseerde lezen en schrijven, hield een groot systeem van hospices in stand, organiseerde verschillende oorlogen (inclusief de kruistochten), enzovoort. Het deed veel dingen die we nu als slecht zouden beschouwen, maar ook dingen die de meesten als goed zouden beschouwen, zoals het verzorgen van zieken en het levend houden van de kennis van eerdere beschavingen in kloosters en bibliotheken. Dat is het soort machtig pausdom dat nodig is om een ​​nieuwe westerse religie te verstevigen.

Waar de Heilige Stoel?

Lokale priesters hebben een pausdom nodig om redenen van coördinatie en cohesie, om te voorkomen dat ze van het ideologische voorbehoud aflopen. Stel je voor dat een plaatselijke priester zijn plaats vergeet en serieus begint te worden over ethiek of duurzaamheid (of de echte betekenis van een ander recent gekaapt en ontdaan woord) en begint te twijfelen aan bijvoorbeeld de belastingontduiking en het frequente reizen van degenen aan de top. Dat kan een mens niet hebben!

En aangezien er van tijd tot tijd nieuwe informatie opduikt, kan men er niet van uitgaan dat deze automatisch gunstig in de ideologie zal worden verwerkt, tenzij er een pausdom is om deze te interpreteren en richtlijnen te geven. Waar dergelijke begeleiding niet beschikbaar of voldoende duidelijk is, zouden mensen naar een gebied van ‘gemakkelijke priesters’ kunnen trekken, wat de hele religie zou ondermijnen. Dat kan men ook niet hebben!

Waar kunnen de elites dan een religieus hoofdkwartier vestigen van waaruit ze echt gezag kunnen uitoefenen als middel om de plaatselijke priesters in het gareel te houden? 

Hun gedachten gingen tot dusver uit naar de Wereldgezondheidsorganisatie , in de hoop dat deze keuze drie vliegen in één klap zou slaan. Het zou het misbruik van noodgezondheidsbevoegdheden tijdens lockdowns normaliseren en afkeuren; het zou automatisch een bepaald verhaal kiezen als de nieuwe ideologie; en het zou een nieuwe, op gezondheid gebaseerde internationale bureaucratie versterken die macht zou kunnen krijgen over lokale gezondheidsbureaucraten en over iedereen die onder de vlag van ‘gezondheid’ reist. 

Alles wat ‘duurzaam’, ‘ethisch’ of ‘veilig’ is, zou onder de algemene noemer ‘gezondheid’ kunnen worden geplaatst. Het pausdom zou kunnen worden gestapeld met een paar vertrouwde handen (Anthony Fauci en dergelijke) die toezicht zouden houden op de benoeming van ideologische details die door de politieke elites worden vereist, zoals passende vrijstellingen voor zichzelf en hun vrienden. 

Ze zouden ook de verantwoordelijkheid nemen voor het organiseren van inquisities om ideologische tegenstanders te neutraliseren en te elimineren. Het script voor hoe de WHO een nieuw soort middeleeuwse rooms-katholieke kerk zou worden, schrijft zichzelf bijna.

De recente poging om de nationale soevereiniteit via de WHO te ondermijnen, is het belangrijkste bewijs van coördinatie langs deze lijnen tussen de elites. Deze poging kan en moet uit elkaar worden gehaald om erachter te komen wie de poging financierde, wie de voorgestelde wetgeving schreef, welke nationale regeringen het steunden, wie binnen die regeringen het steunden, enzovoort. Dit is de eerste concrete manifestatie van de opkomst van een globalistische elite, die onderzoekers een reële kans biedt om te zien wie ‘ze’ zijn en hoe ‘ze’ zich organiseren en coördineren.

Onze Verlossers

Toch heeft de WHO een fatale fout als het gaat om het hoofdkwartier van een nieuw westers pausdom: het bestrijkt de hele wereld en wordt dus medegefinancierd door veel regeringen, waarvan sommige geen interesse hebben in wakkerheid en andere westerse ideologieën die verdeeldheid zaaien. Westerse bevolkingsgroepen. Deze regeringen vertegenwoordigen bevolkingsgroepen die genoeg ervaring hebben met kolonialisme om de ‘vernieuwing’ waar het Westen naar toe gaat, te erkennen en af ​​te wijzen. 

Dit is de belangrijkste reden waarom het voorstel aan de WHO om zich de ideologische leiding en controle over het gezondheidsbeleid over de hele wereld toe te eigenen, op zijn kop werd gezet: het werd door Afrikaanse landen in de maling genomen. Hoewel het Westen het later opnieuw kan proberen, betekent de structuur van de WHO dat elke succesvolle beslissing ook later kan worden teruggedraaid, wat geen recept is voor een goed functionerend pausdom.

De westerse elites hebben dus alternatieve kandidaten voor de Stoel nodig, voor het geval de WHO niet tot actie kan worden gedwongen. Ze hoeven de priesterschappen in Afrika of in een groot deel van Azië niet te controleren: het is hun eigen bevolking die in het gareel moet worden gehouden, in plaats van de hele wereld. In die zin was het WHO-gambiet een beetje overdreven, waarbij de behoefte aan controle over het hele Westen werd gecombineerd met een terugkeer naar het kolonialisme. 

Wat beter zou passen als een nieuw ideologisch hoofdkwartier, althans in eerste instantie, is een organisatie die voornamelijk de westerse kernbevolking bereikt en al een commando- en controlestructuur heeft. Bij voorkeur zou het iets zijn dat al verplicht is voor westerse politici die, net als kardinalen, de toekomstige pausen zouden kunnen kiezen.

De komende opstanding?

Iets als de NAVO zou heel mooi passen. 

De NAVO heeft de afgelopen 30 jaar grotendeels met haar duimen gedraaid en was wanhopig op zoek naar een nieuwe missie. De crisis in Oekraïne heeft het een tijdelijk nieuw leven ingeblazen en heeft ertoe geleid dat voorheen onafhankelijke Europese landen (zoals die vervelende eerdere uitschieters in Scandinavië, Zweden en Finland) als aspirant nieuwe leden binnenkwamen. De geografische dekking is nu bijna perfect afgestemd op die van het gewenste nieuwe pausdom. 

Het enige dat nodig is, is om te gaan van een organisatie die erop uit is ‘ons te beschermen tegen oorlog’ naar een organisatie die erop is gericht ‘ons overal voor te beschermen’. 

Een kleine stap voor de NAVO, een grote sprong voor de westerse politieke elites.

De NAVO, of een organisatie die qua reikwijdte en leiderschap erg op de NAVO lijkt, zou spoedig de mantel van een nieuw ideologisch pausdom kunnen dragen en enige directe controle kunnen krijgen over de vele kleine priesterschappen in westerse landen, waaronder op zijn minst de bullshit-industrieën en de kleinere gezondheidsbureaucratieën. 

Dit nieuwe internationale ideologische systeem zou een ongemakkelijke alliantie vormen met de toppolitici in westerse landen, die aanvankelijk door hen werd opgericht, maar in de loop van de tijd onvermijdelijk meer rivaliserend met hen zou worden. Net als in de Middeleeuwen zouden kerk en heersers ideologisch bondgenoten zijn met een gemeenschappelijke reeks slachtoffers (de overgrote meerderheid van de mensen), maar rivalen als het ging om middelen en de ultieme loyaliteit van die slachtoffers.

Wat mogen we van zo’n systeem verwachten? Een overkoepelende gezondheidsstructuur die een stroom van verdeeldheid zaaiend en ontwrichtend bijgeloof zou afkondigen, zou in de eerste plaats de productiviteit van lokale zorgverleners aanzienlijk verminderen. We hebben al een vermindering van de levensverwachting gezien in landen die lockdowns oplegden, en een vergelijkbare verslechtering van de volksgezondheid mag worden verwacht in het kielzog van toekomstig bijgeloof dat wordt aangewend voor de gezondheid. 

Op dezelfde manier zou achteruitgang worden verwacht op het gebied van de geestelijke gezondheid en de economische productiviteit van particuliere bedrijven, aangezien het toezicht op en het gekleineerd worden door een nieuw priesterschap een grote belemmering is voor de productiviteit en het concurrentievermogen. 

Achteruitgang in de gezondheid en efficiëntie van de bevolking zal niet veel uitmaken voor de politici die de ideologische invloed van een nieuw pausdom nodig hebben om hun posities te verstevigen, maar op de langere termijn zal het er toe doen voor de kracht van hun landen. Terwijl de elites profiteren van zo’n nieuw pausdom, is de prijs een verzwakking van zowel de bevolking als het land.

genaden redden

Welke krachten zijn in staat deze destructieve nieuwe ideologie te doorbreken? De twee belangrijkste kandidaten zijn concurrentie en nationalisme.

De wereld evolueert langzaam naar militaire en economische machtsblokken, met een blok bestaande uit China en Rusland en een ander blok uit het Westen. Zelfs binnen het Westblok zullen die landen en regio’s die erin slagen het nieuwe pausdom te weigeren, gedijen in vergelijking met de anderen, en de dynamische, energieke, vrijheidzoekende elementen van de bevolking aantrekken. De jaloezie die hierdoor ontstaat, zal een echte uitdaging zijn voor de nieuwe ideologieën.

Wat kan de nieuwe verlichtingsbeweging aan dit scenario doen? In veel westerse landen, waaronder de grote EU-landen, is het antwoord “op korte termijn niet veel”. De belangen die ijveren voor de consolidering van de noodbevoegdheden zijn enorm, met inbegrip van de reguliere media en de belangrijkste politieke partijen. 

Maar in andere Europese landen, zoals Zwitserland, is het antwoord “dit scenario zal waarschijnlijk helemaal worden vermeden”. Dit komt omdat dergelijke landen de realiteit van de huidige situatie al hebben begrepen en bewust buiten de westerse superstructuren blijven, waaronder zowel de NAVO als de EU. 

Het belangrijkste slagveld op korte termijn zal waarschijnlijk de VS zijn. De federalistische structuren van de Amerikanen zullen de komst van een nieuw seculier pausdom weerstaan. Maar als de NAVO gebruikt gaat worden als zetel van nieuwe pausen, zal het Amerikaanse veiligheidsinstituut sterk in de verleiding komen om zich aan te sluiten bij de andere machtige Amerikaanse belangen – Big Tech, Big Pharma, de globalisten en de wakkere beweging – die hard aandringen op ideologische zege.

De ogen van de dapperen en de vrijen in het Westen zijn op de VS gericht.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Het Melilla-hek: zuidelijke flank en dood zonder rechten

Published

on

Melilla

Nog steeds geschokt door het bloedbad van Nador, naast de grens tussen Spanje en de Europese Unie in Melilla, is het complex om een ​​analyse te maken waarbij de pijn die door deze sterfgevallen wordt veroorzaakt, wordt genegeerd. Terwijl ik deze regels schrijf, is er nog steeds geen officieel dodental, maar ze liggen dichter bij de 50 die zijn aangekondigd door organisaties ter verdediging van de mensenrechten dan bij de 23 die door de Marokkaanse regering zijn erkend.

Wat de Spaanse regering nu het meest zorgen zou moeten baren, zou zijn te eisen dat Marokko de slachtoffers niet begraaft zonder een proces van identificatie en opheldering van de oorzaken van deze sterfgevallen. Lijken mogen niet ondergronds worden verborgen zonder te voldoen aan de minimumnormen voor legaliteit met respect voor de rechten die elk slachtoffer zou moeten hebben. In dit verband moeten we de verdragen aanhalen die zijn ondertekend ter bescherming van slachtoffers van schendingen van het internationaal strafrecht .

Het is duidelijk dat we deze strafrechtelijke kwalificatie nog steeds niet procedureel kunnen bepalen, maar de beschikbare gegevens wijzen in deze richting. En natuurlijk, als de begrafenis van de slachtoffers wordt uitgevoerd zonder de minste forensische procedure, dan moeten we concluderen dat het in strijd is met deze internationale normen.

Dit zou kunnen leiden tot de activering van de bevoegdheid van het Internationaal Strafhof om een ​​mogelijke verantwoordelijkheid voor het nalaten van Spanje dat het Verdrag van Rome heeft ondertekend, op te helderen. Marokko heeft echter alleen de status van waarnemer in genoemd verdrag , hoewel artikel 23 van de Marokkaanse grondwet van 2011 bepaalt dat genocide en andere misdaden tegen de menselijkheid en mensenrechtenschendingen strafbaar zijn.

In ieder geval moet de Spaanse regering een evenwicht vinden, en dat is de grote paradox, tussen een naadloze verdediging van de mensenrechten en de echte politiek van een zeer complexe diplomatieke relatie met het Koninkrijk Marokko, dat het met bloedige en betreurenswaardig deze nieuwe aanval op onze grenzen.

Wat er is gebeurd?

Er zijn veel onbeantwoorde vragen. De eerste vraag is om te bevestigen dat Marokko zich niet echt bewust was van deze benadering van de grens van talloze mensen die oprukten met het duidelijke doel om het hek aan te vallen. Had Marokko niet de capaciteit om ze te onderscheppen voordat het het kritieke punt van de grens bereikte? Het lijkt moeilijk te geloven.

Het is duidelijk dat als Marokko had ingegrepen voordat ze het grensgebied hadden bereikt, waarschijnlijk niemand van die interventie had gehoord en dat de gevolgen niet zo dramatisch zouden zijn geweest. Wilde Marokko dan weer meer publieke repercussies – die inmiddels uit de hand lopen – door zo’n grote groep migranten de grens te laten naderen? Wilde hij onze grenzen weer onder druk zetten met hybride destabilisatiesystemen? En de grote vraag, als het vorige antwoord bevestigend is, wat zou Marokko nu kunnen nastreven met deze nieuwe migratiedruk?

Je zou kunnen zeggen dat hun politiediensten hebben opgetreden om de aanval op het hek te voorkomen, maar ik sta erop: waarom lieten ze hen toe het kritieke punt te naderen en hen vervolgens af te slachten?

Deze bewegingen worden in de meeste gevallen georganiseerd door maffia’s die handel drijven in de wanhopige wensen van mensen in rampzalige economische, politieke en sociale omstandigheden. Deze zijn het resultaat van een kolonialisme dat in de 20e eeuw zijn hulpbronnen heeft uitgebuit en een hele reeks mislukte politieke regimes heeft opgebouwd.

Het is echter, en juist om deze reden, moeilijk te geloven dat, aangezien deze groepen zijn grondgebied binnenkwamen, Marokko zich niet bewust was van hun bewegingen in zijn eigen land totdat ze Nador bereikten, waar ze zelfs in menigten door de straten liepen. Natuurlijk was wachten tot ze het hek bereikten een riskante beslissing die leidde tot de opsluiting van deze mensen en een repressie ontketende die even gewelddadig was als de onbegrijpelijke dood van deze weerloze mensen gewelddadig was.

Gelijktijdig met de NAVO-top

Toevalligheden gebeuren, maar het is te toevallig dat dit slechts vier dagen voor de start van de NAVO-top in Madrid gebeurde. Om deze reden is het ook noodzakelijk om deze afgeleide in overweging te nemen vanwege het tijdelijke samenvallen van de feiten.

De bijeenkomst in Madrid wordt deze week gehouden met als meest urgente uitdaging de oorlog van Poetin in Oekraïne. Zonder natuurlijk de uitdaging te vergeten die de Indo-Pacific-regio en de rol van China de komende jaren zullen vormen. Het belangrijkste is bovendien dat de NAVO haar rol als organisatie voor de collectieve verdediging van haar leden in de Euro-Atlantische ruimte gaat opgeven om een ​​mondiale veiligheidsorganisatie te worden .

Hier blijkt de interesse van Spanje en andere mediterrane landen om ook een Bondgenootschappelijk veiligheidsbeleid te voeren op de zogenaamde “zuidelijke flank”, gezien het gevaar dat ontstaat door de hybride dynamiek van destabilisatie die uit de Maghreb en de Sahel komt. Het is op dit punt dat het tijdelijke samenvallen van deze buitensporige actie van de Marokkaanse veiligheidstroepen verrassend is. Vermoedelijk zijn de verklaringen van de Spaanse president, Pedro Sánchez , die de actie als effectief beschreef, gedaan zonder de omvang van de catastrofe in detail te kennen.

In ieder geval staat de agenda van de bijeenkomst in Madrid nu heel dicht bij enkele gebeurtenissen die de discussie verdienen over een veiligheidsbeleid dat de maffia demobiliseert die met mensenlevens spelen en die landen die door actie of nalatigheid gebruik hebben gemaakt van de wanhoop van migranten als instrument van zijn beleid ter verdediging van zijn eigen geostrategische belangen.

Als de actie van Marokko een andere bedoeling had, zal het in plaats daarvan een nieuw argument vormen voor het zogenaamde Strategische Concept van Madrid , dat de verdediging van “de soevereiniteit en territoriale integriteit” van alle leden van het Bondgenootschap omvat. Dit zal uiteindelijk eindigen met de uitsluiting van Melilla en Ceuta van het actieterrein van de NAVO, wat nu zal blijven binnen wat Jens Stoltenberg, secretaris-generaal van het Bondgenootschap, de verbintenis noemt om “elke centimeter” van het grondgebied van de lidstaten te verdedigen. Dit versterkt exponentieel de zuidelijke flank, waarin Spanje de eerste belanghebbende partij is, aangezien historisch gezien de grootste externe bedreigingen voor zijn veiligheid uit de Noord-Afrikaanse regio komen.

Maar we kunnen niet zomaar vergeten wat er is gebeurd. Het is onmiddellijk noodzakelijk om een ​​internationaal onderzoek te eisen naar deze aanvallen op de mensenrechten waarin, als Spanje geen directe verantwoordelijkheid heeft, het op zijn minst een verantwoordelijkheid heeft als burgerwacht door een gemeenschappelijke controle van de grens met Marokko in te stellen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

NAVO-top op 29 juni: een “verplicht geschenk” aan Turkije!

Turkije – Zweden en Finland hadden zich al lang bereid verklaard om lid te worden van de NAVO. Maar een dergelijke daad moet unaniem worden goedgekeurd door alle Bondgenoten. En… [...]

EU: Uiterlijk in 2035 komt benzine alleen nog maar uit het stopcontact!

“Na de EU-commissie en het EU-parlement heeft de Raad gisteravond ook gestemd om de verbrandingsmotor op fossiele brandstoffen in 2035 te beëindigen. Dit is historisch! Europa is het eerste continent ter wereld… [...]

Ongelooflijke wreedheden door Spaanse grenswachten – De schande van Melilla!

Melilla! We raden zwakke lezers aan om de onderstaande video niet te bekijken. Wij hebben het ook als onze plicht om deze afbeeldingen beschikbaar te stellen. Zo behandel je mensen… [...]

De VN rouwt altijd meer om vermoorde moslims dan om gewelddadige christenen!

De Verenigde Naties hebben onlangs 15 maart uitgeroepen tot “Internationale dag ter bestrijding van islamofobie” . Deze datum is gekozen omdat op die dag een van de ergste terroristische aanslagen op moslims plaatsvond:… [...]

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset

Willen we een dictatuur of liever een Great Reset We hebben een college van B & W met een gemeenteraad. We hebben een college van Gedeputeerde Staten dat de provincie… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN