trump

Trump is mogelijk in juridisch gevaar, maar we weten nog niet met welke aanklachten hij kan worden geconfronteerd, of helemaal niet.

Maandag voerden FBI-agenten een huiszoekingsbevel uit in Mar-a-Lago, het huis van de voormalige president Donald Trump in Florida. Trump bevestigde in een online gepubliceerde verklaring dat zijn woning “ bezet was door een grote groep FBI-agenten ”, hoewel Trump zelf naar verluidt in New York was toen het huiszoekingsbevel werd uitgevoerd.

Er is weinig bekend over de inval – of welke verdere stappen het ministerie van Justitie zou kunnen nemen – maar zelfs dit moment is politiek en historisch belangrijk. Er zijn grondwettelijke regels met betrekking tot wat wetshandhavers moeten doen om het doorzoeken van privé-eigendom te rechtvaardigen, en het ministerie van Justitie heeft institutionele normen bovenop die over de behandeling van politieke figuren die de verkiezingen kunnen beïnvloeden. Het is onwaarschijnlijk dat de beslissing om Mar-a-Lago te doorzoeken lichtvaardig is genomen.

Het is nog niet duidelijk waar deze agenten specifiek naar op zoek waren tijdens de inval, maar CNN meldt er enkele details over . De zoekopdracht omvatte onder meer het onderzoeken waar documenten werden bewaard in de persoonlijke woning en het kantoor van Trump en er werden dozen met items meegenomen. 

Momenteel voert het ministerie van Justitie twee bekende onderzoeken naar Trump uit: een naar zijn pogingen om de verkiezingen van 2020 ongedaan te maken en naar de daaropvolgende aanval van 6 januari op het Amerikaanse Capitool , en de andere naar Trumps vermeende verkeerde behandeling van geheime documenten .

Volgens de New York Times was de zoektocht gericht op materiaal dat Trump van het Witte Huis naar Mar-a-Lago had gebracht nadat hij zijn ambt had verlaten – materiaal met geheime documenten en andere documenten die onder de Presidential Records Act vallen, die officiële presidentiële documenten vereist om aan het einde van een voorzitterschap aan het Nationaal Archief worden overgedragen. Trumps zoon Eric vertelde maandagavond iets soortgelijks aan Fox News .

Afgezien van deze berichtgeving is er echter weinig bekend over de inval, hoe deze aansluit bij het bredere onderzoek naar Trump, of federale aanklachten op handen zijn of zelfs zullen volgen, en of die aanklachten uiteindelijk tegen Trump zullen worden ingediend. Zelfs het Witte Huis zegt naar verluidt dat het in het ongewisse is – de binnenste cirkel van president Joe Biden hoorde naar verluidt over de inval van Twitter rond dezelfde tijd dat de rest van de natie dat deed.

Ondertussen reageerden Trumps mede-Republikeinen met intimidatie op de inval . House Minority Leader Kevin McCarthy (R-CA) beloofde “onmiddellijk toezicht te houden” op het ministerie van Justitie als zijn partij de controle over het Huis overneemt, en gaf procureur-generaal Merrick Garland de opdracht “uw documenten te bewaren en uw agenda leeg te maken”. Andere Republikeinen reageerden met meer losgeslagen – en zelfs transparant ongrondwettelijke – bedreigingen.

Dus hoewel we nog niet weten hoe dit onderzoek zal uitpakken, of als iemand in de baan van Trump zelfs strafrechtelijk wordt vervolgd, staat de inzet natuurlijk vrij hoog. Een voormalige president kan een strafrechtelijk proces tegemoet zien, en de Republikeinen geven al aan dat ze wraak zullen nemen op de Democraten en wetshandhavers als ze de macht in Washington terugkrijgen.

Hoeveel bewijs heeft de FBI tegen Trump?

De verklaring van Trump waarin wordt bevestigd dat de zoekactie heeft plaatsgevonden, is geschreven met typisch Trumpiaans gebrul . Hij beweert dat zo’n inval alleen kan plaatsvinden in “gebroken, derdewereldlanden”, en vraagt ​​”wat is het verschil tussen dit en Watergate?”

Lees ook:  We stonden op het randje van wereldoorlog III een analyse

Om de vraag van Trump te beantwoorden: het verschil tussen deze FBI-inval en Watergate is dat de Watergate-inbraak een illegale inbraak was, gepleegd door vijf personen die banden hadden met de herverkiezingscampagne van de toenmalige president Richard Nixon. Wanneer de FBI daarentegen een huiszoekingsbevel verkrijgt en uitvoert, moet het voldoen aan een waslijst aan vereisten die in de grondwet zelf zijn vastgelegd.

Het vierde amendement bepaalt dat er geen huiszoekingsbevel mag worden uitgevaardigd, behalve “op waarschijnlijke reden, ondersteund door een eed of belofte, en in het bijzonder met een beschrijving van de plaats die moet worden doorzocht, en de personen of dingen die in beslag moeten worden genomen.” Volgens Black’s Law Dictionary is er een “waarschijnlijke oorzaak” wanneer wetshandhavers “een redelijke grond hebben om te vermoeden dat . . . een plaats bevat specifieke items die verband houden met een misdrijf.”

Hoewel wetshandhavers een huiszoekingsbevel kunnen verkrijgen op basis van “minder dan bewijs dat een veroordeling zou rechtvaardigen”, betekent de waarschijnlijke oorzaak-vereiste dat federale agenten niet eenvoudigweg een huis mogen doorzoeken op basis van een voorgevoel, een vendetta of een spottend plan om Nixon’s 1972 presidentiële campagne.

Omdat het vierde amendement vereist dat federale agenten zowel de plaats die ze willen doorzoeken als de “personen of dingen die in beslag moeten worden genomen” beschrijven voordat een bevelschrift kan worden uitgevaardigd, zouden de FBI-agenten die het huis van Trump doorzochten een redelijk goed idee moeten hebben van wat ze waarnaar ze op zoek waren, en ze zouden waarschijnlijke redenen nodig hebben gehad om te geloven dat ze het in Mar-a-Lago zouden vinden.

Bovendien zouden ze een dergelijk bevel moeten vragen aan een federale magistraat , zodat een gerechtsdeurwaarder die, althans in theorie, neutraal en onpartijdig is, zou beslissen of het bevel moet worden uitgevaardigd.

Het is bovendien vermeldenswaard dat de waarschijnlijke oorzaak het absolute minimum is om een ​​huiszoekingsbevel te verkrijgen op grond van de Grondwet. Zoals ik hieronder in meer detail zal uitleggen, raden de regels en normen van het ministerie van Justitie buitengewone voorzichtigheid aan bij het onderzoeken van ” politiek gevoelige personen en entiteiten “, en DOJ moet ook hebben geweten dat een FBI-inval gericht op de meest prominente figuur van de GOP zou leiden tot dreigementen met vergelding van Republikeinse functionarissen. 

Gezien deze gevoeligheden is het onwaarschijnlijk dat de FBI met deze inval zou zijn doorgegaan, tenzij ze er alle vertrouwen in had dat het bewijs van een misdaad in Mar-a-Lago zou vinden.

Welke aanklachten zou Trump kunnen krijgen?

Nogmaals, we weten nog niet welk specifiek bewijs FBI-agenten tijdens de inval hebben gezocht, of ze dergelijk bewijs hebben gevonden, of welke specifieke statuten ze denken dat Trump of iemand in zijn baan mogelijk heeft geschonden.

Als de berichten dat deze inval gericht was op Trumps vermeende verkeerde behandeling van gerubriceerde informatie echter juist zijn, heeft Trump mogelijk een federale wet overtreden die van toepassing is op iedereen die “opzettelijk en onwettig verbergt, verwijdert, verminkt, uitwist of vernietigt, of probeert te doen dus, of, met de bedoeling om dit te doen, bepaalde federale documenten meeneemt en meeneemt. Als Trump op grond van dit statuut wordt veroordeeld, kan hij een boete en een gevangenisstraf van maximaal drie jaar krijgen.

Trump kan ook worden beschuldigd van het schenden van andere strafrechtelijke statuten vanwege zijn inspanningen om de verkiezingen van 2020 ongedaan te maken en zijn vermeende aanzetten tot de aanval van 6 januari – hoewel, nogmaals, het onduidelijk is of deze FBI-inval bewijs zocht dat hij die statuten heeft geschonden. 

Lees ook:  Hoe de peilingen eruit zien tijdens het laatste weekend van de verkiezingen

Afgelopen maart bepaalde een federale rechter bijvoorbeeld dat Trump hoogstwaarschijnlijk de statuten heeft geschonden, waardoor het een misdaad is om de officiële zaken van het Congres te belemmeren of samen te zweren om de Verenigde Staten te bedriegen .

Op de voormalige wet staat een maximumstraf van maximaal 20 jaar gevangenisstraf , op de laatste staat een maximumstraf van vijf jaar .

Zou Trump opnieuw president kunnen worden als hij wordt aangeklaagd of mogelijk zelfs veroordeeld?

Als algemene regel geldt dat iemand die is beschuldigd van een misdrijf of zelfs iemand die is veroordeeld voor de meeste misdaden, zich kan kandidaat stellen voor een federaal ambt. Op Twitter merkte de Democratische verkiezingsadvocaat Marc Elias echter op dat het statuut dat de verkeerde behandeling van federale documenten regelt, een extra straf met zich meebrengt – iemand die het schendt, kan ” gediskwalificeerd worden voor het bekleden van een ambt onder de Verenigde Staten “.

Dat gezegd hebbende, zelfs als Trump wordt veroordeeld voor het overtreden van deze wet en niet in aanmerking komt voor het presidentschap, is het onduidelijk of de Grondwet hem toestaat te worden gediskwalificeerd voor een gekozen federaal ambt zonder zijn afzetting door het Amerikaanse Huis, veroordeling door de Senaat, en een beslissing van de Senaat om hem niet in aanmerking te laten komen voor een federaal ambt.

Het dichtst bij een zaak van het Hooggerechtshof op dit punt is Powell v. McCormack (1969), die de weigering van het Huis inhield om Rep. Adam Clayton Powell (D-NY) te zetelen vanwege beschuldigingen dat Powell “de autoriteiten van het Huis had misleid over reiskosten” en deed illegale betalingen aan zijn vrouw terwijl hij voorzitter was van een congrescommissie.

Het Hof oordeelde echter dat het Congres slechts een beperkte bevoegdheid had om een ​​naar behoren gekozen lid uit te sluiten dat het niet verkiesbaar acht.

De grondwet legt bepaalde minimumkwalificaties vast voor een lid van het Huis – ze moeten “de leeftijd van vijfentwintig jaar hebben bereikt en zeven jaar burger van de Verenigde Staten zijn”, en ze moeten “inwoner zijn van die staat in waarvoor hij gekozen zal worden.” 

Onder Powell is een congres dat een lid wil uitsluiten “beperkt tot de permanente kwalificaties die zijn voorgeschreven in de grondwet” – dat wil zeggen, ze kunnen alleen een lid uitsluiten dat als te jong wordt beschouwd, geen inwoner van hun staat, of een te recent genaturaliseerde burger.

Hoewel Powell betrekking had op leden van het Huis en niet op presidenten, zou de logica ervan ook van toepassing kunnen zijn op het presidentschap. De grondwet vermeldt ook de minimale kwalificaties van een president – ze moeten een ‘natuurlijk geboren burger’ zijn; zij moeten “de leeftijd van vijfendertig jaar hebben bereikt”; en ze moeten 14 jaar in de VS zijn geweest (ze mogen ook niet zijn gediskwalificeerd door een afzettingsprocedure).

Als een rechtbank Trump ongeschikt acht voor het presidentschap omdat hij een federaal statuut heeft geschonden, zou Trump onder Powell een sterk juridisch argument hebben dat hij niettemin verkiesbaar bleef – hoewel het uiteindelijk aan het Hooggerechtshof zou zijn om te beslissen of de redenering van Powell van toepassing is op Het voorzitterschap.

Het ministerie van Justitie is buitengewoon voorzichtig met het targeten van belangrijke politieke figuren

Afgelopen mei gaf procureur-generaal Garland een memorandum uit aan al het DOJ-personeel , waarin hij hen waarschuwde dat “wetshandhavers en openbare aanklagers nooit de timing mogen kiezen van openbare verklaringen (al dan niet toegeschreven), onderzoeksstappen, strafrechtelijke vervolging of enige andere actie in welke zaak dan ook. of zaak met als doel een verkiezing te beïnvloeden’, noch mogen ze enige actie ondernemen die ‘de schijn van een dergelijk doel’ kan wekken.

Lees ook:  GOP zegt stem op Trump ... of krijg een marxistische Hellscape MAGA ... OPNIEUW

Garland’s memo nam ook een soortgelijk memorandum aan dat in 2020 werd uitgegeven door de toenmalige procureur-generaal Bill Barr. Barr’s memo was zelf in wezen vergelijkbaar met een memo uitgegeven door de toenmalige procureur-generaal Loretta Lynch in 2016 , die zelf vergelijkbaar is met een memo die in 2012 werd uitgegeven door de toenmalige procureur-generaal Eric Holder , die zelf vergelijkbaar is met een memo uit 2008 van de toenmalige procureur-generaal Michael Mukasey .

DOJ, met andere woorden, is lange tijd uiterst voorzichtig geweest met het nemen van enige actie die de uitslag van een verkiezing zou kunnen veranderen of zelfs de bedoeling lijkt te hebben – daarom besloot de toenmalige FBI-directeur James Comey om herhaaldelijk de Democratische president in diskrediet te brengen kandidaat Hillary Clinton in 2016 was zo’n verraad aan het ministerie van Justitie en aan de Verenigde Staten van Amerika. 

Zoals voormalig plaatsvervangend procureurs-generaal Jamie Gorelick en Larry Thompson uitlegden in een opiniestuk uit 2016 , heeft DOJ zelfs een regel dat “in de periode van 60 dagen voor een verkiezing de balans moet worden opgemaakt tegen zelfs terugkerende aanklachten waarbij personen die zich kandidaat stellen, evenals tegen de openbaarmaking van eventuele onderzoeksstappen.”

De reden voor zulke strikte regels, legden Gorelick en Thompson uit, is dat “dergelijke beschuldigingen niet konden worden berecht” voordat de verkiezingen plaatsvinden, dus het publiek heeft geen enkele manier om met enige zekerheid te weten of de beschuldigingen van DOJ tegen een politieke kandidaat waarheidsgetrouw zijn. voordat de verkiezingen plaatsvinden.

Een inval in augustus op een voormalige president in een tussentijds verkiezingsjaar is niet het soort onvergeeflijke verraad dat Comey in 2016 beging – onder andere, Trump is momenteel geen kandidaat voor een gekozen ambt – maar het is een zeer serieuze zaak. Zo’n inval kan natuurlijk invloed hebben op kiezers die proberen te beslissen of ze in november op een partij zullen stemmen die nog steeds sterk verbonden is met Trump .

En de inval brengt ook andere zeer ernstige risico’s met zich mee. Zoals uit de verklaring van minderheidsleider McCarthy blijkt, zullen de Republikeinen waarschijnlijk een groot deel van hun middelen – inclusief de geallieerde mediaorganisaties en propagandakanalen – inzetten voor het in diskrediet brengen van het ministerie van Justitie en de FBI. 

Een duistere mogelijkheid is dat, als de Republikeinen de controle over het ministerie van Justitie terugkrijgen, de steeds autoritairere GOP de FBI-aanval op Mar-a-Lago zou kunnen noemen als een casus belli die rechtvaardigt dat wetshandhaving wordt gebruikt om prominente democraten aan te vallen.

Dus hoewel we nog niet weten welk bewijs het ministerie van Justitie tegen Trump heeft, of wat het hoopte te bereiken met de inval van maandag, kan er weinig twijfel over bestaan ​​dat DOJ begreep dat het een enorm risico nam toen het groen licht gaf voor die inval. Het is onwaarschijnlijk dat het dit zou hebben gedaan tenzij zijn hoogste functionarissen ervan overtuigd waren dat deze inval bewijs zou blootleggen dat een dergelijk risico zou rechtvaardigen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Door Indignatie redactie

Auteur en slecht gehumeurde klager

Geef een antwoord