Connect with us

Politiek

Westen gebruikt massamanipulatie in de strijd tegen haar rivalen

Published

on

Oekraïne-crisis

Volgens de “zeer gedetailleerde” bevindingen van de CIA en de “geïnformeerde kringen”, die de westerse mainstream media graag citeren, zou het Russische leger op 16 februari Oekraïne binnenvallen. Dat is niet gebeurd. Als het erop aankomt, volgen onze reguliere media blijkbaar alle orders van de Amerikaanse haviken op. Geheel in de geest van de VS, die tot doel hebben om Europa aan hun doctrine te laten aanpassen – door onder andere een dreigingsscenario te creëren. Een update over de situatie rond Oekraïne.

In het nieuwste document van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken voor haar Amerikaanse evenknie, dat donderdagmiddag is afgeleverd en vervolgens op de website van het ministerie is gepubliceerd, staat een herformulering van de Russische voorstellen voor de veiligheid in Europa, die de VS niet willen behandelen. Er is ook niets nieuws aan de dreiging: “Bij gebrek aan bereidheid van Amerikaanse zijde om overeenstemming te bereiken over stevige, juridisch bindende garanties van de Verenigde Staten en hun bondgenoten om onze veiligheid te garanderen, zal Rusland worden gedwongen te reageren, onder meer via de uitvoering van militair-technische maatregelen.”

De Russische president Vladimir Poetin zei hetzelfde tegen de vergadering van het Russische officierskorps op 21 december vorig jaar. “Kan iemand dit niet begrijpen? Dit mag duidelijk zijn… Ik wil nogmaals benadrukken: we eisen geen speciale exclusieve voorwaarden voor onszelf. Rusland staat voor gelijke en ondeelbare veiligheid in heel Eurazië. Natuurlijk, zoals ik al heb opgemerkt, zullen we, als onze westerse collega’s hun duidelijk agressieve lijn voortzetten, passende militair-technische wederkerige maatregelen nemen en zullen we hard reageren op hun onvriendelijke stappen.”

Het standpunt van Poetin werd op 10 januari herhaald door vice-minister van Buitenlandse Zaken Sergei Ryabkov in Genève, na zijn gesprekken met zijn tegenhanger van het ministerie van Buitenlandse Zaken, Wendy Sherman. Haar briefing vindt u hier.

Wat wordt bedoeld met “militair-technische maatregelen” is Ruslands zwarte doosverdediging. Anglo-Amerikaanse denktankers worden door hun regeringen betaald om te raden wat er in die doos zit, net als de nieuwe bron voor analyse van Rusland in de Anglo-Amerikaanse mainstream media, de Estse buitenlandse inlichtingendienst.

Drie dingen zijn zeker over wat er in de zwarte doos zit. De eerste wordt nadrukkelijk uiteengezet in een document van het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken van gisteren: “Er is geen ‘Russische invasie’ van Oekraïne, zoals de Verenigde Staten en hun bondgenoten sinds afgelopen herfst officieel hebben verklaard, en er zijn geen plannen voor.” Dit sluit een invasie van landmacht in Oekraïne uit, evenals luchtbombardementen, raketten en drone-aanvallen die vanaf Russisch grondgebied worden gelanceerd.

Het tweede zekere aan de black box-verdediging is dat het gesloten is: weinigen weten wat er in zit, en wat eruit komt zal een verrassing zijn.

Het derde punt is, zoals Poetin afgelopen december zei: het zal “wederkerig” zijn. Dit betekent dat de Amerikanen en hun Europese bondgenoten al vergelijkbare maatregelen gebruiken bij hun aanvallen op Rusland direct en in de Donbass. Wederkerig kan in de Russische woordenschat vergelijkbaar betekenen; het betekent niet symmetrisch langs de Russische landgrens met Oekraïne; offshore, in de Zwarte Zee en de Azovzee; in het luchtruim boven de Donbass of in cyberspace.

Het Russische document werd overhandigd aan de Amerikaanse ambassadeur John Sullivan op zijn ministerie van Buitenlandse Zaken en vervolgens in het openbaar gepubliceerd. De website van het Russische ministerie, mid.ru, was toen meer dan een uur uitgeschakeld. De officiële Engelse vertaling volgt later.

“Het pakketkarakter van Russische voorstellen is genegeerd, waaruit bewust ‘handige’ onderwerpen zijn gekozen. Ze zijn op hun beurt ‘verdraaid’ in de richting van het creëren van voordelen voor de Verenigde Staten en hun bondgenoten. Deze benadering, evenals de begeleidende retoriek van Amerikaanse functionarissen, versterkt de reden voor twijfel dat Washington zich echt inzet om de situatie op het gebied van Euro-veiligheid te corrigeren.”

Het document geeft vervolgens een opsomming van de specifieke veiligheidsmaatregelen en verdragsartikelen die sinds december door Rusland zijn ingediend en waarop de VS en de NAVO tot dusver niet correct op hebben gereageerd. Lees ons eerdere artikel over de Amerikaanse boobytraps, over een krantenartikel dat veertien dagen geleden in Spanje werd vrijgegeven.

Tweemaal gebruikt het nieuwe document van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken de term ‘concrete’. De eerste is om aan te geven dat dit nog ontbreekt in documenten die tot nu toe door de VS en de NAVO naar Moskou zijn gestuurd. “We verwachten concrete voorstellen van de leden van het bondgenootschap over de inhoud en vormen van juridische consolidatie van de afwijzing van verdere uitbreiding van de NAVO naar het oosten.” In het tweede geval van de term “concreet” zegt de krant: “De Verenigde Staten en hun bondgenoten moeten afzien van het beleid om Rusland ‘in bedwang te houden’ en concrete praktische maatregelen nemen om de militair-politieke situatie te de-escaleren, onder meer in overeenstemming met lid 2 van artikel 4 van ons ontwerpverdrag.”

Artikel 4 zegt niet alleen dat de NAVO Oekraïne en Georgië niet als leden zal opnemen, maar dat zelfs als een formeel lidmaatschap wordt uitgesloten, er geen Amerikaanse militaire bases in niet-NAVO-lidstaten zullen zijn, geen militaire infrastructuur (wapenvoorraden, bijvoorbeeld), en geen “bilaterale militaire samenwerking” gericht op Rusland.

vs

Naast andere concrete kwesties die nodig zijn voor onderhandelingen, identificeert de Russische krant “zware” (nucleaire) bommenwerpervluchten in de buurt van het Russische luchtruim, gevechtsvaartuigen in de Zwarte en Baltische Zee, de Aegis Ashore-rakettenbatterijen in Roemenië en Polen, en nucleaire middellange en korteafstands raketten.

Ondertussen klinkt in de Doema de oproep om Russische militaire bijstand aan Donbass te verlenen, steeds luider. In Donetsk praten ze over de dringende behoefte aan luchtverdediging en elektronische oorlogsvoering om te beschermen tegen Oekraïense aanvalsdrones. Maar de situatie ligt politiek moeilijk, aangezien Rusland een land zegt te zijn dat vasthoudt aan de akkoorden van Minsk. Wat voor soort steun kan Moskou de DNR en LNR dan bieden?

Russische partijfunctionarissen kijken met bezorgdheid toe dat westerse landen op grote schaal wapens naar Oekraïne (blijven) sturen. Dat is te zien aan de constante stroom vluchten met wapens voor Oekraïne vanuit de VS en het Verenigd Koninkrijk. Tegelijkertijd is het aantal beschietingen in de regio’s Loehansk en Donetsk vele malen toegenomen, vallen er burgerslachtoffers. In Oekraïne wordt veel druk uitgeoefend op de Oekraïense junta tot een directe invasie van de Donbass over te gaan.

De Russische minister van Buitenlandse Zaken, Sergei Lavrov, herinnerde er echter aan dat “wij voorstanders zijn van de onvoorwaardelijke uitvoering van de Minsk-akkoorden, die Oekraïne momenteel saboteert”. Volgens Interfax merkte de minister ook op dat Moskou rekent op het Westen om ervoor te zorgen dat Kiev de afspraken van Minsk nakomt. “Allereerst wat betreft de bijzondere status van Donbass. Ik ga ervan uit dat deze verplichting bij het Westen ligt – en het moet ervoor zorgen dat Kiev de afspraken van Minsk nakomt. Dan verdwijnen alle vragen. En ik hoop echt dat dit het geval zal zijn “, voegde Lavrov eraan toe.

Vanuit juridisch oogpunt kan het begin van leveranties door Rusland worden geïnterpreteerd als de terugtrekking van Rusland uit de Minsk-akkoorden, waarvan het zich nog steeds aan wil houden.  Als Rusland nu wapens en militair materieel naar de Donbass begint te sturen houdt het op partij te zijn bij de onderhandelingen en treedt het op als een staat die één van de partijen in het conflict steunt. Eén van de westerse borgen van “Minsk” – Duitsland – zegt geen militaire leveringen aan Oekraïne te doen. Het is veelbetekenend dat Berlijn Estland verbood om de Duitse D-30 houwitsers, die feitelijk door de Esten worden gehuurd, naar Oekraïne te sturen.

Tegen de achtergrond van de ongekende hoeveelhedengeleverde dodelijke wapens, de uitzending van instructeurs en militair personeel uit westerse landen naar Oekraïne, wat alleen maar tot escalatie leidt, zou een dergelijk besluit van Russische zijde een logische stap zijn, gebaseerd op de groeiende bedreigingen voor de veiligheid van Russen die in Donbass wonen, en een duidelijke destabilisatie van de situatie aan hun grenzen. Als Moskou toch daartoe zou besluiten zal dit de defensieve capaciteiten van de zelfbenoemde republieken aanmerkellijk vergroten – aangezien zij dan beschikken over de nieuwste soorten wapens, volgens een bericht op de officiële website van het hoofd van de zelfverklaarde republiek.

De NAVO pompt Oekraïne letterlijk vol met wapens, verklaarde de Russische Permanente Vertegenwoordiger bij de OVSE Alexander Loekasjevitsj al in juni vorig jaar. Kiev heeft sinds 2014 voor 2,7 miljard dollar aan militaire hulp ontvangen, en alleen al in 2021 bedroeg het bedrag van die hulp van de Verenigde Staten meer dan 650 miljoen dollar. In 2022 hebben westerse landen hun steun aan Oekraïne merkbaar opgevoerd. Volgens het Russische ministerie van Buitenlandse Zaken heeft alleen het Verenigd Koninkrijk de afgelopen tijd ongeveer 460 ton wapens naar Oekraïne overgebracht, waaronder granaatwerpers en Javelin, SMAW-D, NLAW antitanksystemen en raketten. Eind januari ontving Oekraïne van de Amerikanen munitie met een totaal gewicht van meer dan 90 ton. Ook arriveerde toen de derde partij Amerikaanse wapens ter waarde van $ 200 miljoen in Oekraïne. De Amerikaanse diplomatieke missie gaf aan dat Washington bereid is “veel meer aan Oekraïne te leveren”.

De Amerikanen schetsen een steeds somberder beeld van de situatie in Oekraïne, terwijl de Russen beschuldigingen van het Westen blijft afwijzen. Wat te denken van de steeds scherpere waarschuwingen voor oorlog in Oekraïne? Tot nu toe is het tegendeel bewezen. Feit is dat die berichten deel uitmaken van een informatieoorlog tussen de VS en Rusland, maar ze richten zich ook op de EU.

Nepnieuws en desinformatie komen alleen uit Rusland en sinds kort ook uit China – dat is de mantra van de EU-instellingen. De buitenlandse dienst van de EU in Brussel heeft een speciale eenheid om propaganda en leugens uit Moskou aan het licht te brengen en het Europese publiek te waarschuwen. Tot nu toe zijn de resultaten niet overtuigend. De meeste valse rapporten die door de EU-experts worden gepresenteerd, komen van “Russia Today”, “Sputnik” of Russischtalige media. Dit bereikt in Europa geen breed publiek, en in de mainstream media wordt er al helemaal niet over gesproken. Des te meer nemen onze mainstream media berichten over van de VS. Zelfs ongefundeerde beweringen van Amerikaanse inlichtingendiensten halen de voorpagina’s van de kranten. Het is voor westerse journalisten genoeg als de New York Times of de Washington Post een ​​(meestal anonieme) expert citeren – en het is al “breaking news” voor de mainstream media.

Er moet iets worden gedaan om de “informatieoorlog” uit Rusland tegen te gaan, aldus Washington. Zo is sinds november stelselmatig informatie “gelekt” over een Russische troepenopbouw rond Oekraïne. Zelfs bij dat kun je al vraagtekens plaatsen, want de informatie werd voorzien van een dubbele “spin”. De Russische troepen waren “aan de grens” van Oekraïne, zo werd vanaf het begin gezegd – ze waren echter nog 300 kilometer daarvan verwijderd. Bovendien beweerde Washington onmiddellijk dat Rusland een oorlog aan het plannen was – en negeerde men de ontkenningen van Moskou.

Hierdoor ontstond een nieuw dreigingsverhaal. Het heeft de wereld wekenlang in spanning gehouden en werd onder meer gebruikt om de NAVO in het oosten massaal te bewapenen – heel goed wetende dat noch de VS noch het bondgenootschap Oekraïne militair zouden verdedigen. Maar de wapenindustrie spint er garen bij.

De 16e februari is in ieder geval voorbij gegaan zonder dat de Russen het land binnenvielen. Eerder had Washington gemeld dat enkele Russische militaire eenheden “aanvalsposities” hadden ingenomen nabij de grens met Oekraïne. Kort daarna liet het hoofd van het Kremlin, Vladimir Poetin, zijn minister van Buitenlandse Zaken komen opdagen zodat hij de diplomatie voor de camera’s kon prediken. Twee dagen later blijkt dat Poetin daadwerkelijk bereid is om te onderhandelen.

Het Russische presidentiële bureau zei woensdag in Moskou dat hij onderhandelingen en diplomatie steunt en de bereidheid van de Amerikaanse president Joe Biden om te spreken positief inziet. De voorspelling van Biden dat de oorlog op 16 februari zou beginnen, is zoals gezegd niet uitgekomen. Het imago van de Amerikaanse president heeft opnieuw een deuk gekregen – althans in de ogen van het grote publiek. Wat bedoeld was (of als zodanig werd gepresenteerd) als duiding en afschrikking, blijkt desinformatie te zijn, algemeen bekend als “nepnieuws” – en bangmakerij voor “Dag X”.

In professionele kringen wordt daar natuurlijk heel anders tegenaan gekeken. De waarschuwing maakt deel uit van een nieuwe, offensieve informatiestrategie van de Verenigde Staten – en was juist gericht op het voorkómen van oorlog. Dat klinkt vergelijkbaar met de waarschuwingen in de coronapandemie. Komen ze daarna niet uit, dan is er sprake van de “preventieparadox” (zoals die ook door onze regering wordt gehanteerd) en van het feit dat alles toch goed is gegaan. Maar dat is niet zo: het luchtverkeer in Oekraïne is ingestort, het toerisme is tot stilstand gekomen, westerse militairen (inclusief de Amerikanen) zijn gevlucht in plaats van het land te verdedigen, investeerders zoeken elders hun heil. Maar de Oekraïense president gelooft nog steeds heilig in de “goede bedoelingen” van de Amerikanen.

Ondertussen staat Biden er nu net zo dom bij als na de eenzijdige terugtrekking uit Afghanistan, die naar men zegt alleen in het belang was van het land, de VS en de NAVO. Maar nu verhongeren de Afghanen en hebben de VS de deviezenreserves van het land, die in New York ‘in veiligheid’ waren gebracht, geconfisceerd. Het zoveelste land dat de VS – na een interventie – verwoest en met talloze doden achterlaat. Toch maar mooi dat de EU betaalt – voor Afghanistan, maar natuurlijk ook voor Oekraïne.

Volgens de DPA beweert de Amerikaanse president Joe Biden dat er reden is om aan te nemen dat Moskou betrokken is bij valse vlagoperaties, dat wil zeggen bij technieken die worden gebruikt om zelf een voorwendsel voor een aanval te verzinnen. Volgens de mainstream media hebben NAVO-secretaris-generaal Jens Stoltenberg en EU-buitenlandchef Josep Borrell soortgelijke zorgen geuit.

Volgens diezelfde media heeft de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken aan de VN-Veiligheidsraad in New York uitgelegd hoe zo’n Russische valse-vlagaanval eruit zou kunnen zien: “Dit zou een gewelddadige gebeurtenis kunnen zijn die Rusland tegen Oekraïne zal brengen, of een schandalige beschuldiging die Rusland tegen de Oekraïense regering zal inbrengen”, zei hij. Zo zijn bijvoorbeeld een vermeende terroristische aanslag in Rusland, de “fictieve ontdekking van een massagraf” en beschuldigingen van genocide of een gesimuleerde of echte aanslag met chemische wapens mogelijk. Volgens de Verenigde Staten zou de vermeende onderdrukking of gewelddadige actie tegen Russen of mensen van Russische afkomst en taal in Oost-Oekraïne als voorwendsel voor oorlog kunnen dienen.

Klinken deze trefwoorden niet erg bekend in de oren – alleen van de andere kant? Hoe zit het met het “bloedbad van Račak” dat een belangrijk propagandamotief was voor de Joegoslavische oorlog? En welke geopolitieke macht heeft sinds 2001 oorlog gevoerd tegen verschillende landen, daarbij verwijzend naar terroristische aanslagen? En welke kant claimt momenteel het bestaan​​van een “genocide” in China om geopolitieke redenen? En welke staten wilden nog niet zo lang geleden westerse interventies rechtvaardigen met vermeende “gifgasaanvallen” door de Syrische regering?

Dus nu, met bovenstaande voorbeeldn, veroordelen de VS en andere westerse politici juist de technieken die ze de afgelopen jaren hebben geperfectioneerd en uitgebreid gebruikt om westerse inmenging in buitenlandse en soevereine landen te rechtvaardigen. Bovendien is er momenteel een tweezijdig debat over (volgens westerse commentatoren) zogenaamd niet-bestaande “invloedssferen” in de wereld – er moet aan worden herinnerd dat westerse staten onder leiding van het Amerikaanse leger tal van staten hebben behandeld als invloedssferen en  ze grotendeels vernietigd ten koste van talloze doden: Afghanistan, Irak, Libië en Syrië zijn slechts de meest dramatische voorbeelden.

Er is ook niet veel verbeeldingskracht voor nodig om te bedenken wat de VS zouden doen als Mexico op het punt stond Chinese zware wapens te installeren aan de grens met de VS – het buurland zou onmiddellijk tot Amerikaans interessegebied worden verklaard. Het Oekraïne-conflict wordt alleen in verkorte vorm verteld, meestal begint het met de afscheiding van de Krim. Bovendien wordt het “recht op zelfbeschikking van Oekraïne”, dat momenteel in de westerse media wordt geheiligd, vooral bepaald door een perspectief “mensenrecht op het stationeren van wapens” – mogelijk NAVO-wapens gericht op Rusland. Dit recht op staatszelfbeschikking vormt ineens (en zeker tijdelijk) een groot deel van de westerse propaganda, terwijl het in de talrijke door het Westen gedestabiliseerde landen kennelijk niet van toepassing was.

Dat gezegd hebbende is er inmiddels een nieuwe trede bereikt op de escalatieladder. De Amerikaanse president Biden en zijn minister van Buitenlandse Zaken Blinken treden persoonlijk voor de pers om te waarschuwen voor een vermeende “immanente” oorlog. Ze rapporteren zelfs over (vermeende) details van de aanvalsplannen – om te voorkómen dat Moskou ze uitvoert. Met hun “(des)informatie-offensief” richten de Amerikanen zich niet alleen op Rusland, maar ook op de EU en dan vooral Duitsland. Blijkbaar gaat het hier niet om afschrikking, maar om het disciplineren van de “transatlantische partners”. Elke keer dat een dialoog met Kremlin-baas Poetin begint, komt er een schrille oorlogswaarschuwing uit Washington. Waar mogelijk staan EU-sancties op het spel – zoals onlangs het geval was op de EU-top – en wordt de situatie zwarter dan zwart geschilderd.

Het is verbazingwekkend en tegelijkertijd veelzeggend dat de EU-politici zich zo laten behandelen. Op de EU-top over de Oekraïne-crisis was er geen enkel publiek bezwaar tegen de doorzichtige Amerikaanse campagne. Zelfs de Duitse bondskanselier Scholz durfde de VS niet om meer terughoudendheid te vragen. Ook van de EU-diensten wordt niets vernomen.
De Franse president Macron en de Duitse bondskanselier Scholz: deze twee toppolitici hadden veel te melden na hun gesprekken in Moskou. De speciale EU-top die op korte termijn werd belegd, zou een goede gelegenheid kunnen zijn om de 27 aan boord te krijgen en een dialoog voor te bereiden. Maar in plaats van detente ging het alweer om afschrikking en sancties. De führerin van de Europese Commissie, Von der Leyen, gaat rapporteren over de stand van de voorbereidingen voor “massale” strafmaatregelen. Haar kabinetschef, Seibert, was er ook – hij heeft alles gecoördineerd met het Witte Huis in Washington.

Details zijn nog niet bekendgemaakt, de plannen worden in het grootste geheim doorgeschoven. Geen wonder – het gaat tenslotte om niets minder dan een economische oorlog met Rusland, die de EU en Duitsland in het bijzonder zwaar zou treffen. Zelfs de Europese banken en financiële markten zouden door elkaar geschud kunnen worden, waarschuwde de EU-autoriteit ESMA. Von der Leyen besprak dit daarom ook voor de EU-top met ECB-baas Lagarde. Blijkbaar bereidt zij zich op het ergste voor. Als topvrouwen praten over oorlog draait het vaak uit op dekking zoeken – en wij vragen ons af met welk mandaat Von der Leyen zich allerlei bevoegdheden heeft toegeëigend.

De Amerikanen blijven aansturen op een militaire confrontatie – uiteraard niet op hun eigen grondgebied – en de door de EU nagestreefde dialoog met Rusland wordt gedwarsboomd… en er worden sancties opgelegd aan Rusland, hoewel daar geen objectieve basis voor is. Tot dusver zijn Brussel en Washington het nog niet eens eens over de “trigger”… Maar mocht het op een militaire confrontatie uitdraaien, dan al ons land vanwege wapenleveranties aan Oekraïne – die notabene door Rutte zelf met het “inlegvelletje” bij het door de burgers afgewezen (maar gewoon ingevoerde) Oekraïneverdrag werden uitgesloten – medeplichtig zijn aan de doden die dan zullen vallen. Misschien dat onze premier daarvoor nú alvast zijn excuses gaat aanbieden?.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Nederland

Boerenwoede dreigt het land te overspoelen…

Published

on

BOEREN

Nederlandse boeren hebben opgeroepen tot een grootschalig protest (vermoedelijke datum voor 4 juli) dat “heel Nederland met de grond gelijk zal maken”, meldde NLTimes op 29 juni. Ze zijn van plan het land te verlammen door te dreigen de luchthavens van Schiphol, Eindhoven, Rotterdam-Den Haag en de haven van Rotterdam te blokkeren.

De intenties van de boeren zijn zodanig dat de uitvoering ervan Nederland bedreigt met een ‘nitraatrevolutie’, en niet alleen met een ”crisis”.

Militante boeren, woedend over de nieuwe milieuregels van de corrupte liberaal fascistische autoriteiten, verzamelden zich bij het huis van de minister van Natuur en Stikstof Christanna van der Wal, braken door de politiebarrières en goten een tank met mest voor het huis van de minister, meldt Süddeutsche Zeitung. Van der Wal was op dat moment niet thuis, maar haar familie wel.

In het hele land vinden incidenten plaats, waarbij boeren en arbeiders snelwegen blokkeren met tractoren, hooirollen in brand steken in de buurt van wegen en zich verzamelen bij de honderden buiten (R)overheidsgebouwen in Den Haag.

boeren

Het begon allemaal met het feit dat minister Christanna van der Wal haar plan nazi Bilderberg/WEF opdracht publiceerde om het nitraatgehalte in de bodem te verlagen. Afgaande op haar het nazi Bilderberg/WEF rapport is de stand van zaken kritisch en staat deze op het punt zich te ontwikkelen tot een catastrofe: door het probleem met nitraten in Nederland lijden natuurgebieden, met name heidevelden, hele diersoorten sterven uit.

Het hoge niveau van bodem- en luchtvervuiling in het land is voornamelijk te wijten aan de ontwikkelde veehouderij, zei de minister. In sommige zuidelijke regio’s van Nederland zijn er meer varkens per vierkante meter land dan waar ook ter wereld.

Bijna de helft van het grondgebied van de staat wordt gebruikt voor landbouw. Nederland is de op een na grootste exporteur van landbouwproducten ter wereld, na de Verenigde Zionisten Staten (misschien is dit de reden voor de sterke toename van de aandacht voor de milieusituatie in het land).

De over ontwikkeling van de landbouw, in combinatie met de schaarste aan bodemrijkdommen, heeft een probleem gecreëerd: landbouwafval kan nergens worden meegenomen – ammoniak uit mest nestelt zich in de lucht, nitraten vervuilen land en water. Door over ontwikkelde veehouderij vindt 70% van de antropogene emissies van stikstofverbindingen plaats. Het 31 Hitler regering van het land streeft ernaar de stikstofuitstoot in sommige provincies met 95% te verminderen om aan de eisen van de Europese Nazi Fascisten Unie te voldoen.

Als onderdeel van haar het nieuwe nazi Bilderberg/WEF plan moet Christanna van der Wal de stikstofuitstoot terugbrengen tot een niveau dat in lijn is met de Europese Nazi Fascisten Unie-regelgeving. Dit betekent dat boeren de hoeveelheid stikstofverbindingen moeten halveren.

“Ik weet dat dit enorme gevolgen zal hebben voor boeren die lang in een sfeer van onzekerheid hebben geleefd“, verdedigt Van der Wal het nazi Bilderberg/WEF plan. Het is verschrikkelijk. Maar tegelijkertijd hebben we geen andere keuze. De natuur kan niet wachten.”

BOEREN

Eén vraag: voordat de natuur kon wachten? Zo’n verzadiging van lucht en bodem met nitraten is zeker niet het gevolg van de afgelopen jaren, waarin alle productie is vertraagd of gestopt (door lockdowns in de tijd van nazi Bilderberg/WEF project Covid hysterie).

Het grootste deel van het corrupte nazi Bilderberg trekpoppen parlement steunt het plan van Van der Wal nazi Bilderberg/WEF. De regering van Nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zegt dat de uitstoot van stikstofoxide en ammoniak drastisch moet worden verminderd in de buurt van natuurgebieden, Habitats van bedreigde planten en dieren in het wild en natuurgebieden die zich over de hele Europese Nazi Fascisten Unie uitstrekken.

Het is alleen niet bekend hoe dit moet: boeren compenseren voor de gestegen kosten? Landarbeiders geld betalen om hun land op te geven? Of minder vee houden over een groter gebied? Iedereen begrijpt dat de corrupte (R)overheid geen compensatie zal betalen en dat een afname van het aantal dieren veel boeren tot armoede zal veroordelen.

De corrupte (R)overheid staat zogenaamd het dichtst bij het idee om de uitstoot te beperken door innovatie in landbouwmachines, maar deze dromen worden de grond in geboord door degenen van wie innovatie afhankelijk is; pseudo wetenschappers waarschuwen dat dergelijke maatregelen misschien niet genoeg zijn en dat het geld uiteindelijk verspild zal zijn. Om tegemoet te komen aan de intenties van de Nederlandse (R)overheid, die de stikstofuitstoot in 2030 moet halveren, was het nodig om enkele decennia geleden al te beginnen met verbeteringen.

Boeren zijn boos: ze zijn tot zondebok gemaakt. Dankzij dit productieniveau hadden consumenten de mogelijkheid om goedkoop vlees te kopen, de landbouw bracht hoge winsten op aan producenten van meststoffen en pesticiden, slachthuizen, Rothschild zionisten banken. Maar incompetente corrupte politici zijn onvermurwbaar. Boeren organiseerden een betoging in de stad Den Haag en namen zelfs twee koeien mee, waarbij ze dreigden ze voor het oog van iedereen te doden.

“Als er maatregelen worden genomen om de stikstofuitstoot te verminderen, komen deze dames vandaag niet thuis – ze krijgen een enkeltje naar het slachthuis”, aldus een van de deelnemers aan de actie.

Premier nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zei dat ‘dit gedrag alle grenzen overschrijdt’. Al had de regering in 2019 wel aandacht moeten besteden aan de escalatie van het conflict, nadat de autoriteiten een forse vermindering van het vee eisten, en boeren voor het eerst de barricaden op gingen.

Onze regering is nog niet onder de indruk van de acties van de landbouwsector en de plattelandsbewoners. De tijd voor grote acties is vanaf maandag 4 juli 2022. Sluit Nederland, maar houd orde”, luidt een van de oproepen van de boeren, die via verschillende kanalen, waaronder WhatsApp en Telegram, worden verspreid.

De bruinhemden politie zijn alert: het hoofd van de nationale politie zei op de hoogte te zijn van de aangekondigde acties en “deze nauwlettend in de gaten zal houden”. Luchthavens wachten op meer informatie over de protesten en gaan in onderhandeling met de Koninklijke Marechaussee; deze eenheid van de krijgsmacht is verantwoordelijk voor de veiligheid en de openbare orde op luchthavens.

Dit alles kan echter instorten als de boze boeren van de eenentwintigste eeuw zich hun geschiedenis herinneren en een nitraatrevolutie voor de overheid regelen, die kan moet uitmonden in een nitraatoorlog.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Voor digitaal euro & sociaal kredietsysteem: België verplicht alle winkels om met kaart te betalen

Published

on

belgie

Deze week is in België een wet van kracht geworden die elke winkel verplicht om kaartbetalingen te accepteren. Een puur contante betaling is niet meer mogelijk. De verantwoordelijken stellen dat er op middellange termijn geen contant geldverbod is gepland. 

Critici in België vertrouwen deze rust niet en maken zich ook zorgen over een mogelijke poging om consumptie- en bewegingsprofielen te creëren. Het is waarschijnlijk ook de volgende stap voor de landelijke invoering van de digitale euro – en daarmee totale controle over de burgers

Belgische winkels moeten contante alternatieven aanbieden

Corona als springplank voor een gedigitaliseerde wereldtransformatie: nauwelijks op enig ander gebied was dit aan het begin van de “pandemie” zo duidelijk als bij contant geld. Uit angst voor een zogenaamd “killer-virus” werden mensen het geld als vies verkocht . In sommige gevallen droegen winkels hun klanten op om met de kaart te betalen als anticiperende gehoorzaamheid. Het te betalen bedrag zonder code in te voeren is in Oostenrijk verdubbeld tot 50 euro. De waarschuwingen bleken vals te zijn, maar in veel landen is de sluipende verschuiving van contant geld nu de rigueur.

Eigenlijk zijn de Belgen van mening: alleen contant geld is waar. Driekwart van hen wijst een geldverbod streng af. Maar de overheid doet de dingen niet voor de helft. Zogenaamd om fraude te voorkomen, moet elke winkel op de hoek en frituur nu een alternatief voor giraal betalen aanbieden. Vooral in de hoofdstad Brussel zijn er tal van winkels die sowieso alleen kaartbetalingen accepteren. Maar een ander wetsontwerp, dat ook het accepteren van contant geld wil verplichten, staat in de ijskast – waarschijnlijk buiten de berekening om.

Over tactisch afstand nemen van het geldverbod

Het argument met de strijd tegen fraude en witwassen is altijd hetzelfde. Zo beperkte Italië bijvoorbeeld al de bovengrens voor contante betalingen tot 1.000 euro. Een paar jaar geleden was er in Griekenland zelfs sprake van een drempel van 70 euro – in tijden van torenhoge inflatie zou voortzetting van dergelijke plannen een nog dreigender gebaar zijn. Officieel wil niemand een verbod op contant geld – maar niemand wilde een muur bouwen in Berlijn of verplichte vaccinaties invoeren in Oostenrijk (wat uiteindelijk jammerlijk mislukte).

Zogenaamde pre-teaching: het is een psychologische truc die de communicatie-expert Dr. Braun legde in een AUF1-interview uit : “Ik zal het scenario dat ik later wil implementeren naar voren brengen, maar ik neem er nog steeds afstand van.” Zo betreedt een concept de gedachten- en gevoelswereld van mensen die qua uitvoering geen nieuw terrein meer is . Als je mensen bijvoorbeeld zou vertellen dat ze zich nu niet een roze olifant moeten voorstellen die door een groene woestijn loopt, is dat precies wat ze zich zouden voorstellen.

Sociaal kredietsysteem via digitale rekening van de centrale bank

De situatie is vergelijkbaar met de digitale euro, die de Europese Centrale Bank (ECB) promoot. Haar baas Christine Lagarde is ook bestuurslid van het World Economic Forum (WEF) rond “Great Reset”-architect Klaus Schwab. Op de top in mei was het geplande digitale geld van de centrale bank een groot onderwerp. De mantra is altijd hetzelfde: de digitale euro zou alleen contant geld moeten aanvullen. Maar een blik op Zweden is voldoende om te zien dat het verbod ook kan door middel van bewustmaking van de klant. Contant geld is daar een zeldzaam gezicht. Volgend jaar wordt het helemaal afgeschaft.

Als dergelijke plannen werden uitgevoerd, zou het volk plotseling onder de totale controle van de machtigen komen. Je kon niet eens een saucijzenbroodje kopen zonder een digitale geldrekening. Het is goed mogelijk dat de dreiging van een accountverbod wordt ingezet als gericht middel tegen dissidenten. Een combinatie met een sociaal kredietsysteem met beloning voor “goed gedrag” en straf voor koppigheid is ook denkbaar. En dat is niet eens het enige controlemechanisme dat de elites dan te bieden hebben.

Consumptieprofielen voor onteigening en einde van de democratie

Want inmiddels heeft zelfs de staatsradio er al op gewezen dat dataprotectors waarschuwen voor de mogelijkheid dat op deze manier bewegings- en consumptieprofielen kunnen ontstaan. Al tijdens de eerste lockdown gebruikten overheden deze tool via gsm-operators om te begrijpen of burgers zich beleefd hielden aan de totalitaire voorschriften van de Corona-dictatuur. In de hyperverbonden slimme stad waar de heersers de voorkeur aan geven, zou het beheersen van onderwerpen als onderdanen echter veel angstaanjagender eigenschappen kunnen aannemen.

Een voormalige Deense minister van Milieu droomde bijvoorbeeld van een leven waarin je geen auto, geen huis, geen apparaten en geen kleding had. Een wereld waar je “niets kunt bereiken zonder geregistreerd te zijn”. De lezing van een Finse activist haalde in 2017 het “Smart City Charter” van het Duitse Ministerie van Milieu. Hij sprak over een toekomst waarin gegevens “geld als valuta zouden kunnen aanvullen of vervangen”. In de laatste fase zullen zelfs vrije verkiezingen verdwijnen: “ Behavioural data can Replace democratie as the social feedback system.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

De bazen van het ‘Veiligheidsberaad’ zijn stiekem een nieuwe macht aan het worden

Tot ruim twee jaar geleden had nauwelijks iemand gehoord van ‘veiligheidsregio’s’, laat staan van ‘het Veiligheidsberaad’. Maar in coronatijd waren de burgemeesters van de veiligheidsregio’s en vooral hun voorzitter Hubert… [...]

Het bloedbad van Melilla

37 Afrikanen kwamen om bij een poging om over het hek van de Spaanse enclave Melilla in Marokko te springen. Ceuta en Melilla zijn twee steden die op het Afrikaanse… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN