Connect with us

Politiek

Zou Poetin echt kunnen vallen?

Published

on

nazi

Wat de geschiedenis ons leert over hoe autocraten de macht verliezen – en hoe Poetin zou kunnen vasthouden.

Nu de Russische oorlog in Oekraïne er steeds rampzaliger uitziet , zijn er speculaties ontstaan ​​dat de misstap van president Vladimir Poetin zijn ondergang zou kunnen blijken te zijn. Een litanie van experts en experts heeft voorspeld dat frustratie over de kosten van de oorlog en verpletterende economische sancties zouden kunnen leiden tot de ineenstorting van zijn regime.

“De aanval van Vladimir Poetin op Oekraïne zal resulteren in de ondergang van hem en zijn vrienden”, verklaarde David Rothkopf in de Daily Beast . “Als de geschiedenis een leidraad is, zullen zijn overdreven reikwijdte en zijn misrekeningen, zijn zwakheden als strateeg en de gebreken in zijn karakter hem ongedaan maken.”

Maar welke gebeurtenissen zouden Poetin daadwerkelijk ten val kunnen brengen? En hoe waarschijnlijk zijn ze in de nabije toekomst?

Het beste onderzoek naar hoe autoritairen vallen, wijst op twee mogelijke scenario’s: een militaire staatsgreep of een volksopstand. Tijdens de Koude Oorlog waren staatsgrepen de meest voorkomende manier om dictators uit hun ambt te dwingen – denk aan de val van de Iraanse Mohammad Mossadegh in 1953 of de Argentijnse Juan Perón in 1955. Maar sinds de jaren negentig is er een verschuiving opgetreden in de manier waarop autoritairen worden verwijderd . Staatsgrepen zijn aan het afnemen, terwijl volksopstanden, zoals de opstanden van de Arabische Lente en ‘kleurenrevoluties’ in de voormalige Sovjet-Unie, in opkomst zijn.

Ondanks alle speculaties over het verlies van Poetin aan de macht, lijkt geen van beide scenario’s bijzonder waarschijnlijk in Rusland, zelfs niet na de rampzalige eerste invasie van Oekraïne. Dit is niet in de laatste plaats omdat Poetin ongeveer net zo goed werk voor hen heeft gedaan als elke dictator zou kunnen.

In de afgelopen twee decennia hebben de Russische leider en zijn bondgenoten bijna elk kernelement van de Russische staat gestructureerd met het oog op het beperken van bedreigingen voor het regime. Poetin heeft vooraanstaande dissidenten gearresteerd of vermoord, het grote publiek angst aangejaagd en de leidersklasse van het land afhankelijk gemaakt van zijn goede wil voor hun voortdurende welvaart. Zijn vermogen om tijdens de huidige crisis snel de repressie op te voeren als reactie op anti-oorlogsprotesten – met tactieken die variëren van massale arrestaties bij protesten tot het afsluiten van oppositiemedia tot het afsluiten van sociale-mediaplatforms – is een demonstratie van de sterke punten van het regime.

“Poetin heeft zich lange tijd op deze mogelijkheid voorbereid en heeft veel gecoördineerde acties ondernomen om ervoor te zorgen dat hij niet kwetsbaar is”, zegt Adam Casey, een postdoctoraal onderzoeker aan de Universiteit van Michigan die de geschiedenis van staatsgrepen in Rusland en de voormalig communistisch blok.

Maar tegelijkertijd zijn geleerden van autoritarisme en Russische politiek niet helemaal klaar om de val van Poetin uit te sluiten. Onwaarschijnlijk is niet onmogelijk; de experts met wie ik sprak zijn over het algemeen van mening dat de invasie in Oekraïne een strategische blunder is geweest die de risico’s van zowel een staatsgreep als een revolutie verhoogde, ook al blijft hun waarschijnlijkheid in absolute termen laag.

“Voor [de oorlog] was het risico van een van die bedreigingen bijna nul. En nu is het risico in beide opzichten zeker groter”, zegt Brian Taylor, een professor aan de Universiteit van Syracuse en auteur van The Code of Putinism .

Oekraïners en hun westerse sympathisanten kunnen niet rekenen op de ondergang van Poetin. Maar als de oorlog nog rampzaliger blijkt voor de Russische president dan het al lijkt, leert de geschiedenis ons dat er zelfs voor de meest diepgewortelde autocraten wegen zijn om hun greep op de macht te verliezen.

Zou de oorlog in Oekraïne een militaire staatsgreep kunnen veroorzaken?

In een recente verschijning op Fox News, trof senator Lindsey Graham (R-SC) wat hij zag als een oplossing voor de oorlog in Oekraïne – voor iemand, misschien ” in het Russische leger “, om Vladimir Poetin te verwijderen door moord of een staatsgreep . “De enige manier waarop dit eindigt, is dat iemand in Rusland deze man uitschakelt”, betoogde de senator.

Hij mag er niet op hopen. Een militaire opstand tegen Poetin is nu meer mogelijk dan vóór de invasie van Oekraïne, maar de kans ertegen blijft groot.

Naunihal Singh is een van ’s werelds toonaangevende wetenschappers op het gebied van militaire staatsgrepen. Zijn boek Seizing Power uit 2017 gebruikt statistische analyse, speltheorie en historische casestudy’s om erachter te komen wat coups veroorzaakt en wat de kans op slagen ervan maakt.

Singh constateert dat militairen het meest geneigd zijn tot staatsgrepen in landen met lage inkomens, regimes die noch volledig democratisch noch volledig autocratisch zijn, en landen waar onlangs staatsgrepen hebben plaatsgevonden. Geen van deze voorwaarden is erg goed van toepassing op het moderne Rusland, een sterk autoritair middeninkomensland dat sinds het begin van de jaren ’90 geen poging tot staatsgreep heeft gezien.

Maar tegelijkertijd kunnen oorlogen zoals die van Poetin wrok en angst in de gelederen kweken, precies de omstandigheden waaronder we staatsgrepen in andere landen hebben gezien. “Er zijn redenen waarom Poetin zich hier steeds meer zorgen zou kunnen maken”, zegt Singh, verwijzend naar staatsgrepen in Mali in 2012 en Burkina Faso eerder dit jaar als precedent. Inderdaad, een studie van burgeroorlogen uit 2017 wees uit dat staatsgrepen waarschijnlijker zijn tijdens conflicten wanneer regeringen worden geconfronteerd met sterkere tegenstanders – wat suggereert dat sterfgevallen en nederlaag in oorlogstijd de kans op militaire muiterijen echt vergroten.

Volgens Singh vergroot het conflict in Oekraïne de kans op een staatsgreep in Rusland om twee redenen: het zou de loyaliteit van de militaire leiders aan Poetin kunnen verzwakken en het zou een ongebruikelijke kans kunnen bieden om een ​​actie tegen hem te plannen.

poetin

Het motief voor Russische officieren om een ​​staatsgreep te plegen zou vrij eenvoudig zijn: de kostbare campagne in Oekraïne wordt impopulair bij, en zelfs persoonlijk bedreigend voor, belangrijke leden van het leger.

Vooraanstaande Russische journalisten en experts hebben gewaarschuwd dat Poetin wordt omringd door een steeds kleiner wordende zeepbel van agressieve jaknikkers die zijn nationalistische obsessies voeden en hem alleen vertellen wat hij wil horen. Deze zeer kleine groep stelde een invasieplan op dat ervan uitging dat het Oekraïense leger minimale weerstand zou bieden , waardoor Rusland snel Kiev kon veroveren en een marionettenregime zou installeren.

Dit plan onderschatte zowel de vastberadenheid van Oekraïne als de competentie van het Russische leger, wat leidde tot aanzienlijke Russische slachtoffers en een mislukte vroege aanval op de Oekraïense hoofdstad. Sindsdien zijn de Russische troepen verzand in een langzaam en kostbaar conflict dat wordt bepaald door gruwelijke bombardementen op bevolkte gebieden. De internationale sancties waren veel strenger dan het Kremlin had verwacht , waardoor de Russische economie in een neerwaartse spiraal terechtkwam en met name het vermogen van de elite om handel te drijven in het buitenland werd afgestraft.

Volgens Farida Rustamova , een Russische verslaggever met een goede herkomst in het Kremlin, zijn hoge civiele functionarissen in de Russische regering al ongelukkig over de oorlog en de economische gevolgen ervan. Je kunt je het sentiment onder militaire officieren alleen maar voorstellen, van wie er maar weinigen van tevoren op de hoogte lijken te zijn van de oorlogsplannen – en van wie velen nu de taak hebben om massaal Oekraïners te doden.

Daar bovenop komt nog iets dat vaak staatsgrepen kan uitlokken: persoonlijke onzekerheid onder hoge generaals en inlichtingenofficieren. Volgens Andrei Soldatov , een Rusland-expert bij de denktank Center for European Policy Analysis, straft Poetin hoge functionarissen in de FSB – de opvolger van de KGB – voor de vroege mislukkingen van de oorlog. Soldatovs bronnen zeggen dat Poetin Sergei Beseda, de leider van de buitenlandse inlichtingendienst van de FSB, onder huisarrest heeft geplaatst (evenals zijn plaatsvervanger).

Dergelijke rapporten zijn moeilijk te verifiëren. Maar ze volgen met Singh’s voorspellingen dat slechte prestaties in oorlogen er over het algemeen toe leiden dat autocraten iemand vinden die ze de schuld kunnen geven – en dat angst voor straf sommigen van de Russische veiligheidselite ervan zou kunnen overtuigen dat de beste manier om zichzelf te beschermen is om van Poetin af te komen.

“Ik denk niet dat Poetin ze zal vermoorden, maar ze zullen misschien nog steeds in angst en vernedering moeten leven”, zegt Singh. “Ze zullen bang zijn voor hun eigen toekomst.”

Het conflict biedt ook een opening voor ontevreden ambtenaren. In autoritaire landen als Rusland hebben generaals niet altijd veel mogelijkheden om met elkaar te praten zonder angst voor toezicht of informanten. Oorlogen veranderen dat, althans enigszins.

Er zijn nu “veel goede redenen voor generaals om in een kamer met belangrijke spelers te zijn en zelfs om toezicht door de staat te ontwijken, aangezien ze het toezicht van de NAVO en de VS willen ontwijken”, legt Singh uit.

Dat gezegd hebbende, staatsgrepen zijn zoals bekend moeilijk te realiseren. En vooral de Russische veiligheidsstaat is georganiseerd rond een frustrerende.

In tegenstelling tot wat de meeste mensen verwachten, zijn succesvolle militaire staatsgrepen over het algemeen vrij bloedeloos ; slimme plotters starten meestal niet als ze denken dat er een reële kans is dat het neerkomt op een vuurgevecht in het presidentiële paleis. In plaats daarvan zorgen ze ervoor dat ze overweldigende steun krijgen van de strijdkrachten in de hoofdstad – of kunnen ze in ieder geval iedereen overtuigen dat ze dat doen – voordat ze in actie komen.

En wat dat betreft, zeggen Russische experts dat Poetin een geweldige prestatie heeft geleverd door wat politicologen noemen zijn regering “staatsgreepbestendig” te maken . Hij heeft het leger ingezaaid met contraspionageofficieren, waardoor het voor potentiële muiters moeilijk is om te weten wie ze kunnen vertrouwen. Hij heeft de primaire verantwoordelijkheid voor de repressie thuis gedelegeerd aan andere veiligheidsdiensten dan het reguliere leger , die zowel de troepen fysiek van Moskou distantiëren als de prikkel tot rebellie verminderen (het bevel om de eigen mensen te doden is vrij impopulair in de gelederen).

Hij heeft ook het probleem van de coördinatie van de staatsgreep geïntensiveerd door de staatsveiligheidsdiensten op te splitsen in verschillende groepen onder leiding van vertrouwde bondgenoten. In 2016 creëerde Poetin de Russische Nationale Garde – ook wel de Rosgvardiya genoemd – als een entiteit die losstaat van het leger. Onder het bevel van de criminele Poetin-loyalist Viktor Zolotov voert het samen met de Russische inlichtingendiensten interne veiligheidstaken uit, zoals grensbeveiliging en terrorismebestrijding.

Deze diensten zijn opgesplitst in vier federale takken. Drie hiervan – de FSB, GRU en SVR – hebben hun eigen elite speciale operatietroepen . De vierde, de Federal Protection Services, is het equivalent van de Russische geheime dienst met een twist: het heeft volgens een schatting van 2013 ongeveer 20.000 officieren . Daarentegen heeft de geheime dienst er ongeveer 4.500 , in een land met een bevolking die ongeveer drie keer zo groot is als die van Rusland. Hierdoor kunnen de Federal Protection Services functioneren als een soort Praetoriaanse Garde die Poetin kan beschermen tegen zowel moordenaars als staatsgrepen.

Het resultaat is dat het reguliere leger, de machtigste van de Russische gewapende facties, niet noodzakelijkerwijs het Russische binnenlandse veiligheidslandschap domineert. Elk succesvol complot vereist waarschijnlijk complexe coördinatie tussen leden van verschillende instanties die elkaar misschien niet goed kennen of elkaar niet erg vertrouwen. In een regering waarvan bekend is dat ze wordt doorgeschoten met potentiële informanten, is dat een krachtige ontmoediging tegen een staatsgreep.

“Het coördinatiedilemma … is vooral ernstig als je meerdere verschillende inlichtingendiensten hebt en manieren hebt om het leger effectief te controleren, wat de Russen doen”, legt Casey uit. “Er zijn gewoon veel verschillende faalveilige maatregelen die Poetin in de loop der jaren heeft genomen om een ​​staatsgreep te voorkomen.”

Dromen van een Russische opstand – maar kan het gebeuren?

In een interview op de Sway -podcast van de New York Times waarschuwde voormalig FBI-agent Clint Watts voor slachtoffers in de oorlog in Oekraïne die tot een nieuwe Russische revolutie leidde.

“De moeders in Rusland zijn altijd de pushback tegen Poetin geweest tijdens deze conflicten. Dit wordt een schaal van het volgende niveau’, betoogde hij. ‘We maken ons zorgen dat Kiev vandaag valt. Ik maak me zorgen dat Moskou tussen dag 30 en zes maanden valt.”

rusland

Demonstranten slaags met de politie op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev op 20 februari 2014. Demonstranten riepen op tot de afzetting van president Viktor Janoekovitsj wegens corruptie en een verlaten handelsovereenkomst met de EU.

Een revolutie tegen Poetin is waarschijnlijker geworden sinds het begin van de oorlog; in feite is het waarschijnlijk aannemelijker dan een staatsgreep. In de 21e eeuw hebben we meer volksopstanden gezien in post-Sovjetlanden – zoals Georgië, Wit-Rusland en Oekraïne zelf – dan staatsgrepen. Desondanks suggereert het beste bewijs dat de kans op een uitbarsting in Rusland nog steeds vrij laag is.

Er zijn maar weinig wetenschappers die meer invloed hebben op dit gebied dan Erica Chenoweth van Harvard. Hun bevinding, in samenwerking met collega-politicoloog Maria Stephan, dat geweldloos protest meer kans heeft om regimes omver te werpen dan een gewapende opstand , is een van de zeldzame beweringen van de politicologie die de academische wereld hebben overstegen en een hoofdbestanddeel van opiniestukken en activistische retoriek geworden.

Als Chenoweth naar de huidige situatie in Rusland kijkt, merken ze op dat de al lang bestaande schijn van stabiliteit in het Rusland van Poetin bedrieglijk kan zijn.

“Rusland heeft een lange en legendarische erfenis van burgerlijk verzet [bewegingen]”, vertelt Chenoweth me. “Onpopulaire oorlogen hebben er twee veroorzaakt.”

Chenoweth verwijst hier naar twee vroeg-20e-eeuwse opstanden tegen de tsaren: de opstand van 1905 die leidde tot de oprichting van de Doema, de Russische wetgevende macht; en de bekendere revolutie van 1917 die ons de Sovjet-Unie schonk. Beide gebeurtenissen werden voor een belangrijk deel veroorzaakt door verliezen in de Russische oorlogstijd (respectievelijk in de Russisch-Japanse oorlog en de Eerste Wereldoorlog). En inderdaad, we hebben al tijdens het huidige conflict opmerkelijke dissidenten gezien, waaronder demonstraties in bijna 70 Russische steden alleen al op 6 maart .

Het is denkbaar dat deze protesten toenemen als de oorlog slecht blijft verlopen, vooral als deze aanzienlijke Russische slachtoffers maakt, duidelijke bewijzen van massale wreedheden tegen burgers en aanhoudende diepe economische pijn door sancties. Maar we zijn nog ver verwijderd van een massale opstand.

Het onderzoek van Chenoweth suggereert dat je ongeveer 3,5 procent van de bevolking moet betrekken bij protesten om een ​​soort concessie van de overheid te garanderen. In Rusland komt dat neer op ongeveer 5 miljoen mensen. De anti-oorlogsprotesten hebben nog niets bereikt dat zelfs maar in de buurt komt van die schaal, en Chenoweth is niet bereid te voorspellen dat het waarschijnlijk is dat ze het zullen benaderen.

“Het is moeilijk om aanhoudend collectief protest in Rusland te organiseren”, merken ze op. “De regering van Poetin heeft vele vormen van protest gecriminaliseerd en de activiteiten van groepen, bewegingen en media waarvan wordt aangenomen dat ze in oppositie zijn of geassocieerd worden met het Westen, stopgezet of beperkt.”

Een massarevolutie, zoals een staatsgreep, is iets waar Poetin zich al jaren op voorbereidt om het hoofd te bieden. Volgens sommige verhalen is het zijn grootste angst sinds de Arabische Lente en vooral de Euromaidan-opstand van 2013 in Oekraïne. De repressieve barrières waar Chenoweth op wijst, zijn aanzienlijk, waardoor het onwaarschijnlijk – hoewel niet onmogelijk – dat de anti-oorlogsprotesten uitgroeien tot een beweging die Poetin ten val brengt, zelfs in een tijd van verhoogde stress voor het regime.

In een autoritaire samenleving als Rusland creëert de bereidheid van de regering om dissidenten te arresteren, te martelen en te vermoorden een soortgelijk coördinatieprobleem als de coupplegers ervaren – alleen op grotere schaal. In plaats van dat een kleine kliek van militairen en inlichtingenofficieren de dood riskeren, moeten leiders duizenden gewone burgers overtuigen om hetzelfde te doen.

In eerdere revoluties hebben door de oppositie gecontroleerde media en platforms voor sociale media dit probleem helpen oplossen. Maar tijdens de oorlog heeft Poetin opmerkelijke onafhankelijke mediakanalen gesloten en de sociale media gekraakt, waardoor de toegang tot Facebook , Twitter en Instagram wordt beperkt . Hij heeft ook noodmaatregelen ingevoerd die de verspreiding van “nep”-informatie over de oorlog bestraffen met maximaal 15 jaar gevangenisstraf , waardoor zelfs internationale media zoals de New York Times hun lokale staf hebben teruggetrokken . Anti-oorlog demonstranten zijn massaal gearresteerd .

De meeste Russen krijgen hun nieuws van door de overheid geleide media , die een vast dieet van pro-oorlogspropaganda hebben opgediend. Velen van hen lijken het echt te geloven: uit een onafhankelijke opiniepeiling bleek dat 58 procent van de Russen de oorlog op zijn minst tot op zekere hoogte steunde.

“Wat deze peilingen weerspiegelen, is hoeveel mensen daadwerkelijk afstemmen op de staatsmedia, die hen vertelt wat ze moeten denken en wat ze moeten zeggen”, zegt de Russische journalist Alexey Kovalyov tegen mijn collega Sean Illing.

De dappere demonstranten in Russische steden bewijzen dat de greep van de overheid op de informatieomgeving niet waterdicht is. Maar om deze afwijkende mening te laten evolueren naar iets groters, zullen Russische activisten een bredere manier moeten bedenken om censuur, agitprop van de regering en repressie te omzeilen. Dat is niet eenvoudig en vereist bekwame activisten. Uit het onderzoek van Chenoweth, en de literatuur over burgerlijk verzet in het algemeen , blijkt dat de tactische keuzes van activisten van de oppositie een enorme impact hebben op de vraag of de demonstranten uiteindelijk slagen in hun doelstellingen.

Organisatoren moeten “mensen een reeks tactieken geven waaraan ze kunnen deelnemen, omdat niet iedereen gezien de omstandigheden zal willen protesteren. Maar mensen zijn misschien bereid om te boycotten of andere dingen te doen die een lager risico lijken te hebben, maar toch een aanzienlijke impact hebben’, zegt Hardy Merriman, senior adviseur van het International Centre on Nonviolent Conflict.

Je ziet al wat tactische creativiteit aan het werk. Alexis Lerner, een geleerde van afwijkende meningen in Rusland aan de US Naval Academy, vertelt me ​​dat Russen onconventionele methoden zoals graffiti en TikTok-video’s gebruiken om de staatscensuur en het dwangapparaat te omzeilen. Ze merkt ook op dat er ongebruikelijk veel kritiek op de regering is gekomen van spraakmakende Russen, variërend van oligarchen tot sterren op sociale media.

Maar tegelijkertijd zie je ook het effect van de repressie van de afgelopen decennia aan het werk. Tijdens zijn tijd aan de macht heeft Poetin systematisch gewerkt aan het marginaliseren en onderdrukken van iedereen die hij als een potentiële bedreiging beschouwt. Op het hoogste niveau betekent dit het aanvallen en opsluiten van prominente andersdenkenden als Michail Chodorkovski en Alexei Navalny .

Maar de repressie strekt zich ook uit in de sociale voedselketen, van journalisten en activisten tot gewone Russen die misschien te veel met politiek hebben geliefhebberd. Het resultaat is dat de anti-Poetin-troepen extreem uitgeput zijn, met veel Poetin-tegenstanders die in ballingschap opereren zelfs voordat het conflict in Oekraïne begon.

Bovendien slagen revoluties over het algemeen niet zonder actie van de elite. Het prototypische succes van een revolutionaire protestbeweging is niet de bestorming van de Bastille, maar de val van de Egyptische president Hosni Mubarak in 2011. In dat geval weigerden de veiligheidstroepen van Mubarak de demonstranten te onderdrukken en zetten ze hem onder druk om af te treden .

“Symbolisch protest is meestal niet genoeg om verandering teweeg te brengen”, legt Chenoweth uit. “Wat zulke bewegingen doet slagen, is het vermogen om verschuivingen in de loyaliteit van de steunpilaren te creëren, te vergemakkelijken of te versnellen, inclusief militaire en veiligheidselites, staatsmedia, oligarchen en Poetins binnenste cirkel van politieke medewerkers.”

Gezien het niveau van controle van de Russische president over zijn veiligheidsinstelling, zal er een echt massale protestbeweging nodig zijn om ze uit elkaar te drijven.

rusland

Aanhangers van de oppositie wonen een ongeoorloofde anti-Poetin-bijeenkomst bij, bijeengeroepen door oppositieleider Alexei Navalny in St. Petersburg, Rusland, op 5 mei 2018, twee dagen voor de inauguratie van Vladimir Poetin voor een vierde ambtstermijn van het Kremlin.

Hoe groot is de kans op een regimewisseling in Rusland?

Het kan moeilijk zijn om te praten over gebeurtenissen met een lage waarschijnlijkheid, zoals de ineenstorting van het regime van Poetin. Suggereren dat het mogelijk is, kan overkomen als suggereren dat het waarschijnlijk is; suggereren dat het onwaarschijnlijk is, kan overkomen als suggereren dat het onmogelijk is.

Maar het is belangrijk om hier een grijs gebied te zien: accepteren dat het einde van Poetin waarschijnlijker is dan op 23 februari, de dag voordat Rusland zijn offensief lanceerde, maar nog steeds aanzienlijk minder waarschijnlijk dan dat zijn regering doormoddert. De oorlog heeft het regime opnieuw onder druk gezet, zowel bij de elite als bij het grote publiek, maar het feit blijft dat het Rusland van Poetin een uiterst effectieve autocratie is met sterke vangrails tegen staatsgrepen en revoluties.

Dus hoe moeten we denken over de kansen? Is het dichter bij 20 procent – of 1 procent?

Dit soort vragen is onmogelijk te beantwoorden met zoiets als precisie. De informatieomgeving is zo duister, door zowel de Russische censuur als de oorlogsmist, dat het moeilijk is om basisfeiten te onderscheiden, zoals het werkelijke aantal Russische oorlogsslachtoffers. We hebben niet echt een goed idee van hoe belangrijke leden van het Russische veiligheidsinstituut over de oorlog denken en of de mensen die massaprotesten proberen te organiseren, getalenteerd genoeg zijn om agressieve repressie te omzeilen.

En de nabije toekomst effecten van het belangrijkste beleid zijn eveneens onduidelijk. Neem internationale sancties. We weten dat deze maatregelen een verwoestend effect hebben gehad op de Russische economie. Wat we niet weten, is wie het Russische publiek de schuld zal geven van hun onderdompeling: Poetin voor het lanceren van de oorlog – of Amerika en zijn bondgenoten voor het opleggen van de sancties? Kan de werkelijkheid door Poetins controle over de informatieomgeving heen dringen? De antwoorden op deze vragen zullen een enorm verschil maken.

Poetin bouwde zijn legitimiteit rond het idee om de stabiliteit, welvaart en mondiale positie van Rusland te herstellen. Door alle drie te bedreigen, wordt de oorlog in Oekraïne de grootste test voor zijn regime tot nu toe.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Politiek

Nu ook drugslaboratoria: wordt Oekraïne binnenkort Europa’s drugshub?

Published

on

drugslaboratoria

Alsof de beslissing om Oekraïne toe te laten tot de EU niet inherent twijfelachtig genoeg was, waarschuwen de Verenigde Naties nu dat het land een drugsproducerend centrum zou kunnen worden . Het VN-Bureau voor Drugs en Criminaliteit (UNODC) in Wenen wijst er in zijn jaarverslag op dat dergelijke conflictgebieden als een “magneet” fungeren voor de productie van synthetische drugs.

 Hoe langer de oorlog duurt, hoe groter het aantal drugslaboratoria in Oekraïne zou kunnen worden.

Recordaantallen bij drugslaboratoria in Oekraïne

Dit effect zou nog ernstiger kunnen zijn ‘als het conflictgebied dicht bij grote consumentenmarkten ligt’. UNODC-expert Angela Me zei: “Er is geen politie om te patrouilleren en drugslaboratoria tegen te houden.” Het aantal drugslaboratoria dat (meth)amfetaminen produceert dat door de autoriteiten in Oekraïne is gesloten, was het hoogste ter wereld van 17 in 2019

Beleid hard- en softdrugs afgewisseld

Het drugsprobleem plaagt Oekraïne al tientallen jaren. Na de ineenstorting van de Sovjet-Unie en de nationale onafhankelijkheid in de jaren negentig, de strengste wetten tegen het bezit van zelfs de kleinste hoeveelheden, waarvoor je in de gevangenis belandde. Als gevolg hiervan steeg het aantal hiv-infecties enorm omdat de getroffenen werden afgesneden van medische en sociale steun.

Na een paar jaar werd een veel liberalere koers gevolgd . Het richtte zich op veiliger gebruik (een eufemisme voor drugsgebruik gecontroleerd door maatschappelijk werkers) en betere gezondheidszorg. Dit verbeterde de algemene gezondheidssituatie van de consumenten. Het heeft echter niet het algemene drugsprobleem in het land bestreden. In 2014 begon het harde optreden tegen dealers en drugsverslaafden in de oblasten Loehansk en Donetsk, die worden gecontroleerd door de Russische Volksrepubliek .

Westerse media beschuldigden de nieuwe heersers er vervolgens van hen fysiek te misbruiken en te gebruiken voor “dwangarbeid”. De vernieuwde aanpak met ijzeren hand leidde er aanvankelijk toe dat de zichtbare drugshandel uit veel stadsgezichten verdween. Ondertussen zouden zich daar echter nieuwe, uiterst machtige dealers hebben gevestigd, ondanks de strenge maatregelen.

Oekraïne kan een wereldwijde drugshotspot worden

In de rest van Oekraïne bleef het probleem de hele tijd hevig. Aan het begin van de Corona-crisis nam het aantal gewelddaden tegen vrouwen in het drugsmilieu toe met zo’n 30 procent. Een waarnemer beschreef de situatie destijds als volgt: “Vaak sturen de mannen hun vrouwen de straat op om geld te halen voor drugs. Sekswerk werd opgeschort tijdens de lockdown. Er was dus geen geld.”

Tegen de achtergrond van de omwentelingen van de oorlog is nu te vrezen dat het land zich opnieuw zal ontwikkelen tot een Europese of zelfs mondiale hotspot voor drugsproductie en -consumptie. Naast de alomtegenwoordige corruptie in het land, zou de EU met een ander enorm probleem worden geconfronteerd als Oekraïne daadwerkelijk zou toetreden.

Zelfs de Oekraïense president zou regelmatig met drugs te maken hebben

Smokkel hangt ook af van Afghanistan

Oekraïne is niet de enige onduidelijke factor. Omdat het mogelijk is, zo gaat het bericht verder , dat de oorlog ertoe zou kunnen leiden dat drugssmokkelroutes worden verstoord of verschoven. De UNODC schat dat de ontwikkeling van de markt voor opiumgebaseerde drugs zoals heroïne afhankelijk is van de situatie in Afghanistan. Vorig jaar werd daar 86 procent van de opium in de wereld geproduceerd.

Een humanitaire crisis in Afghanistan zou kunnen leiden tot een toename van de papaverteelt, zelfs als de heersende Taliban de teelt in april verbood. “Veranderingen in de opiumproductie in Afghanistan zullen gevolgen hebben voor de opiaatmarkten in alle regio’s van de wereld” , vervolgt het rapport.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Oorlogsgeil en stoned? Vortex over “de sneeuw waarop zelensky door de vallei rijdt…”

Published

on

zelensky

Zelensky In het samenspel van oorlogspropaganda heb je een scherpe neus nodig – en aan beide kanten worden uitspraken gedaan waardoor je je soms afvraagt ​​welk kruid de acteurs nu eigenlijk eten. 

De Oekraïense heerser Volodymyr Zelensky voedde deze speculaties zelf met een video die de indruk wekte dat hij onder invloed was van bedwelmende middelen. Is het gewoon de Orwelliaanse overwinningsgin die hij ter harte neemt, gelovend in de overwinning van zijn land om te ontsnappen aan de harde realiteit? Of spreekt zijn neus liever voor het witte goud? Het is het vermoeden van onschuld…

Tafeldecoratie van de Kiev-cocaboom?

Volgens de systeemmedia is het witte detail op zijn tafel slechts een tafeldecoratie en al het andere is “desinformatie”, zelfs Russische propaganda. Want, zoals een bleekroze “kwaliteitsmedium” weet: in het land van de kwaadaardige tsaar Poetin worden “drugs gezien als een bedreiging voor de eigen bevolking”. En hoe dan ook, drie jaar geleden had Selenski een vrijwillige drugstest ondergaan met een vriend van hem die een expert was, en het resultaat was negatief. Nadat werd ontdekt dat hij vals speelde, eiste zijn tegenstander Poroshenko een tweede test, die Zelensky boycotte.

Voor de mainstream is het meteen duidelijk: de ‘held van het westen’ kan niet liegen. De beeldkwaliteit is te slecht om er cocaïne in te zien. Als het echter om de “slechteriken” gaat, is het krantenbos niet preuts: als geruchten over Zelensky slechte propaganda tegen Rusland zijn, kan men vrijelijk over Poetin speculeren. 

Hij was “helemaal opgeblazen “, de speculaties lopen uiteen van ziekten als kanker of Parkinson tot overdosering met steroïden . Een video waarin Poetin met zijn voet tikt en een tafelblad vasthoudt , moet als bewijs dienen . Maar zolang het past bij het beeld van de gekke despoot in het Kremlin, is elke beschuldiging, hoe schandalig ook, maatschappelijk aanvaardbaar.

Cocaïne & Co.: Geen macht over drugs

Of zelensky nu zijn neus heeft gebleekt of niet, feit is dat drugsbeschuldigingen herhaaldelijk voor opschudding hebben gezorgd onder politici. In Duitsland struikelden de toppolitici Volker Beck (Groenen) en Michael Hartmann (SPD) ooit over hun voorliefde voor de harddrug crystal meth , maar al te vaak is het juist de stimulerende cocaïne waarmee politici zich omringen. Het is een publiek geheim in het Britse Lagerhuis dat mandaathouders coke gebruiken. 

In 11 van de 12 parlementaire toiletten werden sporen van de drug gevonden. Volgens verslavingsdeskundige dr. Bernd Sprenger ziet cocaïne als een ‘narcistische drug’ die je gevoelens van almacht kan geven, maar ook welsprekend en (ook seksueel) ongeremd maakt .Vermoeidheid en honger worden ook verdreven. Dit maakt ze vooral aantrekkelijk voor politici die veel reizen, retoriek moeten gebruiken om te overtuigen en wiens vergaderingen vaak tot in de nacht duren.

Ook over ex-kanselier Sebastian Kurz gaan al jaren dit soort geruchten – het vermoeden van onschuld is van toepassing. Het Ibiza-meesterbrein Julian H., onlangs veroordeeld voor een vermeende cocaïnedeal en dus vermeende “expert”, bevestigde dit zelfs onder de verplichting om de waarheid te vertellen . Dit zou hebben plaatsgevonden in het pand van een bevriende restauranthouder, in wiens vestiging ook andere media de drugshandel hebben kunnen bewijzen. 

Ons Aufdecker-artikel was op de dag van publicatie het meest gelezen rapport van het land. De eenheidspers daarentegen hield de bal platen daarmee tot op zekere hoogte ook de turkooizen ex-messias in de doofpot gestopt die later over een media-aankoopaffaire viel. Of zie je het gewoon niet als een schandaal, want sinds Falco kent elk kind de “sneeuw waarop we vandaag door het dal rijden” en “heel Wenen” trakteert zichzelf op een neus?

Tussen volkskunst en gepantserde chocolade

Goede drugsbeschuldigingen, slechte drugsbeschuldigingen: het politieke-mediacomplex klaagt alleen als het hun lievelingen raakt. De onthulling van de gestolen laptop van de zoon van Biden, die onderhandelde over de onheilspellende gasdeal in Oekraïne, en zijn drugsescapades rond vrouwen in de horizontale handel werd soms zelfs gecensureerd op sociale media. Aan de andere kant is er een bericht van een krant Advertisement Kaiser, dat nu uit is voor zelensky, met de titel: “Alle foto’s van de wilde besneeuwde nacht door Gudenus” . De beeldkwaliteit was in ieder geval slechter dan die van de Selenski-video.

Vooral de voorstelling met de “tafeldecoratie” is absurd: omdat deze “decoratie” alleen op deze plek op tafel te vinden is. God weet dat ik geen expert ben in Oekraïense volkskunst. En misschien snijden Oost-Europese timmerlieden ornamenten alleen diagonaal in de rechterbovenhoek van een tafelblad. 

Ik leer graag over de tradities van vreemde culturen. Maar de verklaring die avontuurlijker blijft dan dat, is dat zelensky een poeder ontdekte met hetzelfde effect als “goede oude tankchocolade” tussen zijn constante oproepen om bewapening in de oorlog. Want één ding is ook duidelijk: het kan ook met diepgaand online onderzoek kan op deze plek op tafel geen foto vinden waarop men een ornament herkent.

Netz gelooft niet in “schone” Zelensky

Dit is ook de mening van veel burgers op internet die niet gebonden willen zijn aan een Oekraïense beer . Memes die verwijzen naar deze geruchten gaan al dagen viraal. En het bewijs is eigenlijk talrijk genoeg om tot deze interpretatie te komen. Daar moet je natuurlijk niet mee klooien. Laten we dus maar aannemen dat hij in de volgende video gewoon een onzichtbare NATO-neusspray gebruikt tegen een flinke verkoudheid (niet Corona natuurlijk, echte helden snappen dat niet). In geval van twijfel voor de verdachte, eh weet.

Er gaan nu ook kwaadaardige roddels rond dat Annalena’s “Ostkokaine” verspreking “Fressefreiheit” Baerbock duidelijk van Freudiaanse aard zou kunnen zijn.

Zijn deze elites nog steeds gezond?

De getrainde burger voelt zich herinnerd aan de jaren 90 wanneer de beschuldigingen van tevoren worden gedeconstrueerd: toen een lokaal sportidool werd betrapt met een poederneus, was de verdedigingsstrategie “een keer is nooit” snel overeengekomen. Nu is iedereen die zijn neus optrekt voor de mogelijkheid dat de Oekraïense president zijn neus poedert, een kwaadaardige Poetin-trol. Dat zelensky nu allesbehalve “fit as a fiddle” is, wordt verklaard door de oorlogsstress .

De vraag is of de president van een land dat binnenkort, althans met een heldere geest, tot de EU wil toetreden, zijn volk naar het front stuurt en een modern wapenarsenaal uit het Westen bestelt zonder in de war te raken ,Redelijk dringend.

Maar wat niet mag, kan gewoon niet zijn. Voormalige voorzitters van de Europese Commissie hadden ook de neiging om de mensen om hen heen te omhelzen in het geval van spontane ischias-aanvallen . En als de president van de NAVO-kernmacht USA doelloos ronddwaalt, is dat ook geen teken van seniliteit. Of om Biden te parafraseren: “Amerika is een natie die in één woord kan worden beschreven: Ahwazinnafoothiminnawhu – voet – sorry, in de uitlopers van de Himalaya. Xi Jinping reisde met hem 17.000 mijl toen ik vice-president was. Ik weet het eigenlijk niet.”

Met zulke bondgenoten maakt het niet uit of zelensky toch de voorkeur geeft aan wit poeder of zwart poeder. Met zulke karakters aan de macht in deze wereld, kan het huidige verkeerde pad ons rechtstreeks naar de Derde Wereldoorlog leiden. Rechttoe rechtaan – of anders gezegd: volg altijd je neus. Desnoods tot ruïneren.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

NAVO en de zwarte zee

Published

on

navo

Terwijl de troepen van de DPR en LPR, gesteund door de Russen, gestaag doorgaan met het ‘opruimen’ van weerstand in de Donbas, lijkt de NAVO haar aandacht te verleggen naar de Zwarte Zee.

Bemande en onbemande verkenningsvliegtuigen, en vliegende commandoposten van de NAVO die geen enkele hinder ondervinden van klimaatactivisten, patrouilleren steeds actiever, en coördineren de aanvallen op het strategisch gelegen ‘Slangeneiland’, die tot nu toe keer op keer worden afgeslagen door de Russen, die het eiland helemaal in het begin van de ‘Speciale Militaire Operatie’ bezetten. De vliegtuigen van de NAVO zijn zelf, tot nog toe, geen doelwit, ofschoon ze overduidelijk een actieve rol spelen in de oorlog.

Dan verschijnt ook de gepensioneerde ‘Schrijftafelgeneraal’ Mart de Kruif in beeld bij de Dames van ‘GoedeMorgenNederland’ om ons ervan te verzekeren dat het recent door de DPR, LPR en de Russen veroverende gebied rond Severodonetsk geen strategische waarde heeft. Hoe je dat moet duiden, als het vele duizenden militairen van Oekraïne het leven kostte om die regio te vuur en te zwaard te verdedigen, is mij niet helemaal duidelijk. En hoe rijm je dat met een artikel van ‘experts’ in NRC die het tegenovergestelde beweren?

Uit alle hoeken en gaten klinkt het nu dat Oekraïne geen getrainde militairen meer over heeft. Een lezing van de Russen over hoe een flatgebouw in Kiev getroffen werd klinkt allerminst ongeloofwaardig in dit verband. Volgens die lezing troffen de door Rusland afgevuurde kruisraketten allen doel.

Een militair doelwit, de ‘Artyom Rocket Construction Corporation’, midden in een woonwijk van het Shevchenko district. De luchtafweer van Oekraïne probeerde de raketten te onderscheppen, waarbij een S-300 werd neergehaald door een Buk-M1, van het type waarmee vlucht MH-17 ook uit de lucht werd geschoten, beide systemen van de Oekraïense luchtverdediging. En de brokstukken van die ‘Jansen en Janssen’-operatie kwamen op die flat terecht.

Ook een aanval op een winkelcentrum in Kremenchug was niet gericht tegen dat winkelcentrum, maar tegen de ernaast gelegen ‘Kredmash Road Machinery Plant’ waar militair materiaal wordt gerepareerd en geprepareerd. Dat er niet meer dan twee doden te betreuren waren in dat drukbezochte winkelcentrum maakt wel duidelijk dat het winkelcentrum niet het doelwit was. Een dag later werd dat dodental weliswaar nog opgehoogd, maar wellicht waren dat dan werknemers in dat bedrijf dat oorlogstuig onderhoudt.

Oorlogsverslaggever Hans Jaap Melissen, te gast bij de Dames van ‘GoedeMorgenNederland’, verhaalde over zijn tijd in Kiev. Bij aankomst in Kiev werd hij in een ander hotel geplaatst dan het hotel waar hij had gereserveerd. Voordat hij daar zijn intrek nam, controleerde hij eerst of er geen militaire doelwitten pal naast het hotel waren. Sinds de ‘vuurwerkramp’ te Enschede zal je in Nederland niet zo snel meer een bouwvergunning krijgen voor een munitiefabriek of reparatiewerkplaats voor militaire voertuigen midden in een woonwijk, denk ik. Maar in Oekraïne worden scholen, particuliere huizen en kraamafdelingen van ziekenhuizen zonder schroom gebruikt voor militaire doelen.

De nabijheid van civiele objecten zou de vijand moeten afschrikken om die doelen uit te schakelen, omdat het ‘slechte pers’ oplevert. Zeker in het begin van de oorlog wemelde het van de filmpjes, gemaakt door Oekraïense militairen, waarop te zien was hoe ze vanaf daken van hoge gebouwen, kantoren en woontorens, mortieren afschoten. En de beelden uit Marieopol spreken boekdelen over wat er dan gebeurt. Maar soortgelijke beelden uit Fallujah, en steden in Syrië kunt u zich vast ook nog wel voor de geest halen.

Dus als Mart de Kruif gelijk heeft, en het verlies van Severodonetsk, en de dood van duizenden getrainde militairen die omkwamen bij pogingen die stad te behouden voor de NAVO, is strategisch van geen enkele waarde, wat is dan de strategie van de NAVO?

Officieel is de strategie van de NAVO er op gericht ‘Regime Change’ in Moskou te bewerkstelligen. Dan kun je volhouden dat het verlies van grondgebied, en de levens van militairen die de opdracht hadden dat gebied te vuur en te zwaard te verdedigen betekenisloos is. Dat het doel is zoveel mogelijk Russen te doden, en ervoor te zorgen dat ze zoveel materieel verliezen dat de Russische economie eronder gebukt gaat, en Rusland een ’Sitting Duck’ wordt voor offensieve NAVO-operaties als vervolg op deze slachtpartij.

Er sterven Russische militairen, zoveel is zeker. Maar gelet op de Russische strategie, die zwaar leunt op artilleriebeschietingen, om zo de defensieve posities te slopen, en zoveel mogelijk militairen aan de kant van Oekraïne te doden zonder de noodzaak eigen militairen een stelling te laten bestormen, is het hoogst aannemelijk dat het aantal gedode Oekraïense militairen een veelvoud is van wat de Russen aan manschappen verliezen. Daarnaast bloeden de schaarse tegenaanvallen tot nu toe snel dood, en zijn ze alleen bruikbaar voor juichberichten in de westerse pers, die vervolgens verzuimen te vermelden dat het is uitgelopen op een nieuwe nederlaag, waardoor u en ik met het idee achterblijven dat er beweging zit in het front.

Die beweging is er, maar wat ik zie, is dat de Russen zich bij zo’n tegenaanval strategisch terugtrekken, de opgewonden standjes van Oekraïne laten komen, om vervolgens die doodlopende steeg hermetisch af te sluiten, en iedereen in die ‘pocket’ naar de andere wereld te helpen. Netto schuift het front op in de richting van een Russische overwinning, voor wie begrijpt dat dat niet de verovering van heel Oekraïne is, maar de bevrijding van de Donbas, en het reduceren van de gevechtscapaciteit van Oekraïne. Naast het controleren van de toevoer van vers water naar de Krim, en de elektriciteitsvoorziening voor dat schiereiland.

Regime Change’ in Rusland lijkt met elke nieuwe dag onwaarschijnlijker. Zelfs de kritiek van ongeduldige ‘Putin fans’ die, net als de NAVO, meenden dat Rusland heel Oekraïne zou willen veroveren om een vazal in Kiev aan te stellen als alternatief voor de NAVO-vazal, hoor je niet meer. Waarmee niet gezegd is dat deze oorlog waanzinnig populair is in Rusland. Maar de Russen begrijpen steeds beter dat de NAVO-landen in elk opzicht onbetrouwbaar zijn, en dat ze evident uit waren op oorlog.

De indrukwekkende hoeveelheden munitie die maar blijven komen, en de precisieraketten die onverminderd ‘High Value Targets’ uitschakelen, wijzen erop dat Rusland een productiecapaciteit heeft die dat van enig NAVO-land ver te boven gaat. Wat onze ‘leiders’ ook maar niet willen begrijpen, is dat Rusland geen achterlijk land is dat niet bij machte is de hoogwaardige technologie die nodig is voor dat geavanceerde wapentuig zelf te ontwerpen en te produceren. Echte experts weten dat allang. Het is zeer de vraag of de noodzaak om over te schakelen op een ‘oorlogseconomie’ Rusland economisch schade zal berokkenen, als ze de sabotage/terreur binnen de perken weten te houden.

De NAVO-landen hebben wel decennialang ontstellend veel meer uitgegeven aan ‘defensie’, deels gemaskeerd als ‘Ontwikkelingshulp’, of weggeschreven op de budgetten van ‘Buitenlandse Zaken’, maar dat ging op aan oorlogen in Afghanistan, Irak, Libië en Syrië, naast bizarre prijzen voor alledaagse goederen die vele malen over de kop gingen als de militairen ze bestelden. Subsidie voor vrienden, familie en relaties in een tot op het bot verrot ‘Financieel Kapitalistisch’ systeem. Maar daarnaast ging ook ontstellend veel geld zitten in ‘research’ naar wapens die in een oorlog zoals deze geen waarde hebben. Daaronder, zoals ten tijde van de ‘Covid’-pandemie al toegelicht, omvangrijk onderzoek naar biologische wapens.

Het gevolg is dat de NAVO-landen nu reeds door hun materiaal heen zijn, terwijl productielijnen niet zomaar weer opgestart kunnen worden. Aanvankelijk ging het nog vooral om ergens opgeslagen materiaal uit de tijd van het Warschau Pact, maar inmiddels gaat het ook over materiaal dat in gebruik was bij de legers van die NAVO-landen.

Niet alleen heeft de NAVO allang niet meer zoveel zware artillerie, laat staan grote hoeveelheden munitie, maar eigenlijk ontbreekt het aan alles, behalve lesmateriaal voor de correcte omgang met ‘Transpersonen’ binnen de krijgsmacht. Daarmee ‘Regime Change’ bewerkstelligen in Rusland is al geprobeerd, maar dat gaat ‘m niet worden. Of de ‘F-35’ JSF is opgewassen tegen Russische S-400 en S-500 luchtafweer, en ‘Fifth Generation Fighters’ in de Russische luchtmacht kan ik u niet met zekerheid zeggen.

De kritieken over dat toestel, dat geplaagd werd door tal van gebreken, en dat peperduur is, liegen er echter niet om, en ik ben geneigd om te zeggen dat het de duurste ‘Kat in de Zak’ is die ooit is ontwikkeld, waar alleen ‘Financieel Kapitalisten’ beter van zijn geworden. Enige strategie die kan uitmonden in een openlijke oorlog tussen de NAVO-landen en Rusland vraagt om een heroverweging. En snel een beetje!

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Duits ” gas noodplan”: nu wordt zelfs Brussel nerveus

Het Duitse energiebeleid zorgt er nu zelfs voor dat de EU-autoriteiten (ernstige) twijfels hebben over het verloop van de grootste Europese economie: uiterlijk nadat minister van Economische Zaken Robert Habeck… [...]

MAGA-Congreslid Miller noemt einde abortusrecht ‘historische zege voor witte levens’

Volgens het Republikeinse Congreslid Mary Miller is het om zeep helpen van het abortusrecht door het Hooggerechtshof ‘een historische zege voor witte levens’. Miller deed die uitspraak op een bijeenkomst… [...]

Poetin De oude wereld is voorbij

De Russische leider Poetin heeft de oude wereldorde begraven en zijn visie op de toekomst van Rusland en de wereld uiteengezet in een sleuteltoespraak. Poetin Er zijn nieuwe machtscentra ontstaan,… [...]

Deze financiële staatsgreep, ook bekend als Great Reset , is een planetaire takedown door financiële “insiders”

Great Reset Catherine Austin Fitts (CAF), uitgever van  The Solari Report  en voormalig Assistant Secretary of Housing (Bush 41 Admin.), stelt dat de zogenaamde “reset” er zo uitziet. Hoge voedsel- en brandstofprijzen… [...]

Duitsland is het middelpunt van een proxy-oorlog tussen de VS en Rusland

Het publiek in Duitsland is zich nog niet bewust van de omvang van de Duitse betrokkenheid bij de Amerikaanse proxy-oorlog in Oekraïne tegen Rusland. In een artikel van zaterdag gaf de… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN