26 januari 2022

INDIGNATIE

Verdedig de vrijheid van meningsuiting en individuele vrijheid online. Een muur tegen grote tech- en mediapoortwachters.

Alle wegen leiden naar een donkere winter

winter

De leiders van twee controversiële pandemiesimulaties die slechts enkele maanden voor de Coronavirus-crisis plaatsvonden – Event 201 en Crimson Contagion – delen een gemeenschappelijke geschiedenis, de biooorlogsimulatie Dark Winter uit 2001. Dark Winter voorspelde niet alleen de miltvuuraanvallen van 2001, maar sommige van zijn deelnemers hadden duidelijke voorkennis van die aanvallen.

Tijdens het presidentschap van George HW Bush in het begin van de jaren negentig, gebeurde er iets verontrustends in Fort Detrick, Maryland, de belangrijkste Amerikaanse onderzoeksfaciliteit voor biologische oorlogsvoering. Exemplaren van zeer besmettelijke en dodelijke ziekteverwekkers – waaronder miltvuur en ebola – waren uit het laboratorium verdwenen, in een tijd waarin laboratoriummedewerkers en rivaliserende wetenschappers waren beschuldigd van gerichte seksuele en etnische intimidatie en verschillende ontevreden onderzoekers als gevolg daarvan waren vertrokken.

Naast ontbrekende monsters van miltvuur, ebola, hanta-virus en een variant van aids, waren twee van de ontbrekende exemplaren als “onbekend” bestempeld – “een eufemisme van het leger voor geclassificeerd onderzoek waarvan het onderwerp geheim was”, aldus rapporten . De overgrote meerderheid van de verloren exemplaren werd nooit gevonden en een woordvoerder van het leger zou later beweren dat het “waarschijnlijk was dat sommige gewoon met het afval werden weggegooid”.

Een intern onderzoek van het leger in 1992 zou onthullen dat een werknemer, luitenant-kolonel Philip Zack, op camera was betrapt terwijl hij in het geheim het laboratorium betrad om ‘ongeautoriseerd onderzoek te doen, blijkbaar met miltvuur’, zou de Hartford Courant later rapporteren. Desondanks zou Zack onderzoek naar infectieziekten blijven doen voor de farmaceutische gigant Eli Lilly en in de jaren negentig samenwerken met het Amerikaanse National Institute of Allergy and Infectious Disease (NIAID).

De Courant had ook opgemerkt dat: “Een numerieke teller op een stuk laboratoriumapparatuur was teruggedraaid om het werk te verbergen dat was gedaan door de mysterieonderzoeker [later bleek dat Zack te zijn], die het verkeerd gespelde label ‘antrax’ in het elektronische geheugen van de machine had achtergelaten. .” Het rapport van de Courant beschrijft verder de uiterst lakse veiligheidscontroles en de chaotische desorganisatie die toen kenmerkend waren voor het laboratorium van het US Army Medical Research Institute of Infectious Diseases (USAMRIID) in Fort Detrick.

Ditzelfde laboratorium zou tien jaar later officieel worden bestempeld als de bron van de miltvuursporen die verantwoordelijk waren voor de miltvuuraanvallen van 2001, aanvallen waarvan ook officieel wordt gezegd dat ze het werk zijn geweest van een “gestoorde” USAMRIID-onderzoeker, ondanks dat ze aanvankelijk de schuld kregen over Saddam Hoessein en Irak door topambtenaren en reguliere media. Die aanvallen doodden 5 Amerikanen en maakten 17 ziek.

Maar toen het onderzoek naar de miltvuuraanvallen in 2001 zich ontvouwde, kwamen er al snel beschuldigingen van grote Amerikaanse kranten naar voren dat de FBI opzettelijk de sonde saboteerde om de miltvuuraanvaller te beschermen en dat de CIA en de Amerikaanse militaire inlichtingendienst hadden geweigerd mee te werken aan het onderzoek. De FBI heeft hun onderzoek naar de miltvuuraanvallen van 2001, bijgenaamd “Amerithrax”, niet officieel afgesloten tot 2010 en aspecten van dat onderzoek blijven nog steeds geheim.

Meer recentelijk, afgelopen juli, zou hetzelfde Fort Detrick-lab door de CDC worden gesloten , nadat werd vastgesteld dat onderzoekers “geen nauwkeurige of actuele inventaris bijhielden” voor toxines en “niet konden beveiligen tegen ongeautoriseerde toegang tot geselecteerde agenten. ” De sluiting van het laboratorium vanwege de talrijke inbreuken op de bioveiligheidsprotocollen zou voor het Congres verborgen blijven en de faciliteit zou afgelopen november gedeeltelijk heropend worden voordat alle geïdentificeerde bioveiligheidsproblemen waren opgelost.

Op dezelfde dag dat het lab controversieel werd toegestaan ​​om gedeeltelijk te heropenen, wat het resultaat was van zwaar lobbywerk van het Pentagon, meldden lokale nieuwszenders dat het lab vorig jaar “twee inbreuken op de inperking” had gehad, hoewel de aard van die inbreuken en de betrokken ziekteverwekkers werden geredigeerd in het rapport van inspectiebevindingen dat werd verkregen door de Frederick News Post . USAMRIID heeft met name sinds de jaren tachtig nauw samengewerkt met virologen en virologielaboratoria in Wuhan, China, waar het eerste epicentrum van de huidige nieuwe gevallen van Coronavirus (Covid-19) opdook. De Chinese regering heeft sindsdien beweerd dat het virus naar China is gebracht door leden van het Amerikaanse leger, waarvan leden afgelopen oktober de Wereld Militaire Spelen in het land bijwoonden.

Dergelijke overeenkomsten tussen deze lab-inbreuken in Fort Detrick, van het begin van de jaren negentig tot 2001 tot heden, zijn misschien niets meer dan ongelukkige toevalligheden die het resultaat zijn van een koppige federale regering en militairen die herhaaldelijk hebben geweigerd de noodzakelijke strikte veiligheidsmaatregelen af ​​te dwingen op de het beste laboratorium voor biologische oorlogsvoering van het land.

Maar bij het onderzoeken van niet alleen deze bioveiligheidsincidenten in Fort Detrick, maar ook van de Anthrax-aanvallen in 2001 en de huidige Covid-19-uitbraak, valt een andere vreemde gemeenschappelijkheid op: in juni 2001 vond een oefening op hoog niveau van oorlogsspelletjes plaats die griezelig niet alleen de Anthrax voorspelde. aanslagen, maar ook het oorspronkelijke regeringsverhaal van die aanslagen en nog veel, veel meer.

Die oefening van juni 2001, bekend als “Dark Winter”, voorspelde ook veel aspecten van de reactie van de overheid op een pandemie die later opnieuw naar voren zouden komen in de simulatie “Event 201” van afgelopen oktober, die een wereldwijde pandemie voorspelde die werd veroorzaakt door een nieuw Coronavirus slechts enkele maanden voor de Covid -19 uitbraak. Bovendien zou de Amerikaanse regering haar eigen meerdelige reeks pandemiesimulaties leiden, genaamd “Crimson Contagion”, die ook aspecten van de Covid-19-uitbraak en de reactie van de overheid zou voorspellen.

Bij nader onderzoek bleken de belangrijkste leiders van zowel Event 201 als Crimson Contagion niet alleen diepe en langdurige banden te hebben met de Amerikaanse inlichtingendienst en het Amerikaanse ministerie van Defensie, ze waren ook allemaal eerder betrokken bij diezelfde oefening in juni 2001, Dark Winter. Sommige van deze zelfde personen zouden ook een rol spelen in het “gesaboteerde” onderzoek van de FBI naar de daaropvolgende Anthrax-aanvallen en behandelen nu belangrijke aspecten van de reactie van de Amerikaanse regering op de Covid-19-crisis. Een van die personen, Robert Kadlec, kreeg onlangs de leiding over de volledige Covid-19-reactie-inspanningen van het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services (HHS), ondanks het feit dat hij recentelijk en rechtstreeks verantwoordelijk was voor acties die Amerikanen nodeloos besmetten met Covid -19.

Andere grote spelers in Dark Winter zijn nu de belangrijkste drijvende krachten achter de massale surveillanceprogramma’s voor “biodefensie” die momenteel worden gepromoot als een technologische oplossing voor de verspreiding van Covid-19, ondanks het bewijs dat dergelijke programma’s pandemische uitbraken zelfs verergeren . Anderen hebben nog steeds nauwe banden met de handel met voorkennis die onlangs plaatsvond onder een selecte groep Amerikaanse senatoren met betrekking tot de economische impact van Covid-19 en zullen persoonlijk profiteren van lucratieve contracten om niet slechts één, maar de meerderheid, experimentele Covid- 19 behandelingen en vaccins die momenteel worden ontwikkeld door Amerikaanse bedrijven.

Deze onderzoeksreeks, getiteld “Engineering Contagion: Amerithrax, Coronavirus and the Rise of the Biotech-Industrial Complex”, zal deze verontrustende parallellen onderzoeken tussen de miltvuuraanvallen van 2001 en de huidige schandalen en “oplossingen” van de Covid-19-crisis, evenals de simulaties die griezelig aan beide gebeurtenissen voorafgingen. Door sleutelfiguren in Dark Winter van 2001 tot heden te traceren, is het ook mogelijk om de corruptie te traceren die decennialang op de loer heeft gelegen achter de inspanningen van de VS voor “biodefensie” en pandemieparaatheid en die nu zijn lelijke kop opsteekt nu pandemische paniek de Amerikaanse en het wereldwijde publiek van de fundamenteel onbetrouwbare en ronduit gevaarlijke individuen die de reactie van de Amerikaanse regering en het Amerikaanse bedrijfsleven in handen hebben.

Gezien hun betrokkenheid bij Dark Winter en, meer recentelijk, Event 201 en Crimson Contagion, probeert deze serie de mogelijkheid te onderzoeken dat, net als de miltvuuraanvallen van 2001, insiders van de overheid voorkennis hadden van de Covid-19-crisis op een schaal die tot dusverre , is niet gemeld en dat diezelfde insiders nu de reactie van de regering en de publieke paniek manipuleren om recordwinsten te behalen en ongekende macht voor zichzelf en controle over het leven van mensen te krijgen.

Een donkere winter daalt neer

Eind juni 2001 bereidde het Amerikaanse leger zich voor op een ‘ donkere winter’ . Op Andrews Air Force Base in Camp Springs, Maryland, kwamen verschillende congresleden, een voormalig CIA-directeur, een voormalig FBI-directeur, insiders van de regering en bevoorrechte leden van de pers bijeen om een ​​biowarfare-simulatie uit te voeren die vooraf zou gaan aan zowel de aanslagen van 11 september als de Anthrax van 2001 aanvallen met een paar maanden. Het simuleerde specifiek de opzettelijke introductie van pokken bij het Amerikaanse publiek door een vijandige acteur.

De simulatie was een gezamenlijke inspanning onder leiding van het John Hopkins Center for Civilian Biodefense Strategies (onderdeel van het Johns Hopkins Center for Health Security) in samenwerking met het Center for Strategic and International Studies (CSIS), het Analytic Services (ANSER) Institute for Homeland Veiligheid en het Oklahoma National Memorial Institute for the Prevention of Terrorism. Het concept, het ontwerp en het script van de simulatie zijn gemaakt door Tara O’Toole en Thomas Inglesby van het Johns Hopkins Center, samen met Randy Larsen en Mark DeMier van ANSER. Het volledige script van de oefening kan worden gelezen hier .

De naam voor de oefening is afgeleid van een verklaring van Robert Kadlec , die deelnam aan het script dat voor de oefening werd gemaakt, toen hij stelt dat het gebrek aan pokkenvaccins voor de Amerikaanse bevolking betekent dat “het een zeer donkere winter voor Amerika zou kunnen zijn. ” Kadlec, een veteraan van de regering van George W. Bush en een voormalig lobbyist voor contractanten van militaire inlichtingen/inlichtingendiensten, leidt nu de Covid-19-reactie van HHS en leidde de 2019 “Crimson Contagion” -oefeningen van de Trump-regering, die een verlammende pandemische griepuitbraak simuleerden in de VS die voor het eerst in China was ontstaan. Kadlec’s professionele geschiedenis, zijn decennia-oude obsessie met apocalyptische biowapenaanvalscenario’s en de Crimson Contagion-oefeningen zelf zijn het onderwerp van deel III van deze serie.

De Dark Winter-oefening begon met een briefing over de geopolitieke context van de oefening, waaronder informatie die suggereerde dat China opzettelijk mond- en klauwzeer in Taiwan had geïntroduceerd voor economisch en politiek voordeel; dat Al-Qaida probeerde biologische ziekteverwekkers te kopen die ooit door de Sovjet-Unie waren bewapend; en dat Saddam Hoessein van Irak voormalige biowarfare-specialisten uit de Sovjet-Unie had gerekruteerd en materialen importeerde om biologische wapens te maken. Het merkt verder op dat een meerderheid van de Amerikanen zich had verzet tegen een geplande uitzending van Amerikaanse soldaten naar het Midden-Oosten, waar ook Irak, China en Rusland tegen waren. Het script beweert ook dat de soldaten werden ingezet om het Iraakse leger tegen te gaan en mogelijk in te schakelen. Later, naarmate de oefening vordert,

Tegen deze achtergrond breekt het nieuws plotseling uit dat pokken, een ziekte die al lang in de VS en wereldwijd is uitgeroeid, lijkt te zijn uitgebroken in de staat Oklahoma. De deelnemers aan Dark Winter, die de Nationale Veiligheidsraad vertegenwoordigen, leiden al snel af dat de pokken opzettelijk zijn geïntroduceerd en dat dit het gevolg is van een “bioterroristische aanval op de Verenigde Staten”. De veronderstelling wordt gemaakt dat de aanval “gerelateerd is aan beslissingen die we kunnen nemen om troepen in het Midden-Oosten in te zetten.”

Net zoals wat zich momenteel afspeelt met de Covid-19-crisis, is er in de donkere winter geen middel voor een snelle diagnose van pokken, zijn er geen behandelingen beschikbaar en is er geen piekcapaciteit in het gezondheidszorgsysteem. De uitbraak verspreidt zich snel naar tal van andere Amerikaanse staten en over de hele wereld. Ziekenhuizen in de VS krijgen al snel te maken met “wanhopige situaties” omdat “tienduizenden zieke of angstige personen zorg zoeken”. Dit wordt nog verergerd door “absoluut ontoereikende voorraden” en “onvoldoende isolatiekamers”, naast andere complicaties.

Sinds deze oefening in juni 2001 plaatsvond, is de sterke hint dat door Saddam Hoessein geleid Irak en Al Qaida de hoofdverdachten zijn opmerkelijk. Inderdaad, op een gegeven moment in een van de fictieve nieuwsberichten die in de oefening werden gebruikt, stelt de verslaggever dat “Irak de technologie achter de aanslagen zou kunnen hebben geleverd aan terroristische groeperingen in Afghanistan.” Dergelijke beweringen dat de Iraakse regering banden had met Al Qaida in Afghanistan, zouden maanden later opnieuw de kop opsteken in de nasleep van de aanslagen van 11 september, en zouden sterk worden gepromoot door verschillende deelnemers aan de Donkere Winter, zoals voormalig CIA-directeur James Woolsey, die later zou zweren onder geloftedat Saddam Hoessein betrokken was bij 9/11. Later zou natuurlijk blijken dat Iraks connecties met Al Qaida en de aanslagen van 9/11 niet bestonden, evenals het feit dat Irak geen biologische wapens of andere “massavernietigingswapens” bezat.

Deze toevoeging aan een van de Dark Winter-nieuwsclips was met name niet het enige onderdeel van de oefening die Saddam Hoessein en Irak in verband wilde brengen met biologische wapens. Tijdens de oefening toonde satellietbeeldvorming bijvoorbeeld aan dat een “vermoedelijke bio-onderzoeksfaciliteit” in Irak een “uitsluitingszone” leek uit te breiden om de burgeractiviteit in de buurt van de faciliteit te beperken, evenals een “mogelijk quarantainegebied” in hetzelfde gebied als deze faciliteit. Eerder in de oefening was Irak een van de drie landen, samen met Iran en Noord-Korea, waarvan “herhaaldelijk geruchten” waren dat ze op illegale wijze de Sovjet-pokkenculturen hadden verkregen van overgelopen wetenschappers, en Irak zou werk hebben aangeboden aan een vooraanstaande pokkenwetenschapper die had werkte aan het Sovjet-biowapenprogramma.

Dan, aan het einde van de oefening, komt een “prominente Iraakse overloper” naar voren die beweert dat Irak de aanval met biowapens “via tussenpersonen” had geregeld, wat als “zeer geloofwaardig” wordt beschouwd, hoewel “er geen forensisch bewijs is om deze bewering te ondersteunen”. Irak ontkent officieel de beschuldiging, maar zweert de VS op “zeer schadelijke manieren” aan te vallen als de VS “actie ondernemen tegen Irak”. Het is dan ook niet verwonderlijk dat, zoals later in dit rapport zal worden aangetoond, de belangrijkste deelnemers aan Dark Winter het verhaal dat Irak verantwoordelijk was voor de Anthrax-aanvallen van 2001 sterk zouden promoten. Andere deelnemers, waaronder Robert Kadlec, zouden dan betrokken raken bij het ‘gesaboteerde’ onderzoek van de FBI zodra het Bureau zich begon te concentreren op een binnenlandse, in plaats van een internationale bron.

Als onderdeel van Dark Winter ontvingen reguliere media, waaronder de New York Times en anderen, anonieme brieven waarin werd gedreigd met hernieuwde aanvallen op de VS, waaronder miltvuuraanvallen, als de VS hun troepen niet uit het Midden-Oosten zouden terugtrekken. In deze simulatie bevatten die letters “een genetische vingerafdruk van de pokkenstam die overeenkomt met de vingerafdruk van de stam die de huidige epidemie veroorzaakt.” Tijdens de Anthrax-aanvallen die slechts een paar maanden na Dark Winter zouden plaatsvinden, zouden Judith Miller – die deelnam aan Dark Winter – en andere Amerikaanse verslaggevers dreigbrieven ontvangen met een wit poeder waarvan wordt aangenomen dat het Anthrax is. In het geval van Miller bleek het poeder ongevaarlijk.

Andere aspecten van Dark Winter lijken nu opvallender dan ooit, vooral in het licht van recente pandemische simulaties die in 2019 zijn uitgevoerd door het Johns Hopkins Center for Health Security (Event 201) en de Trump-administratie (Crimson Contagion), evenals de federale de huidige mogelijkheden van de overheid om op Covid-19 te reageren.

Dark Winter waarschuwt bijvoorbeeld voor “gevaarlijke verkeerde informatie” die online “niet-geverifieerde” behandelingen verspreidt en soortgelijke “niet-geverifieerde” beweringen doet, die allemaal worden beschouwd als een bedreiging voor de openbare veiligheid. Dergelijke zorgen over online desinformatie/desinformatie en narratieve controle zijn onlangs opgedoken in verband met de huidige Covid-19-crisis. Opmerkelijk is echter het feit dat de simulatie “Event 201” die afgelopen oktober werd gehouden, die een wereldwijde pandemie simuleerde veroorzaakt door een nieuw coronavirus, ook sterk de nadruk legde op de bezorgdheid over dergelijke desinformatie/desinformatie en suggereerde dat er meer censuur op sociale media en “beperkte internetafsluitingen” waren. de kwestie bestrijden. Die simulatie werd mede georganiseerd door het Johns Hopkins Center for Health Security, dat momenteel wordt geleid door Dark Winter co-auteur Thomas Inglesby.

Dark Winter bespreekt verder de onderdrukking en verwijdering van burgerlijke vrijheden, zoals de mogelijkheid voor de president om een ​​beroep te doen op “The Insurrection Act”, waardoor het leger op verzoek van een gouverneur van de staat als wetshandhaver kan optreden, evenals de mogelijkheid van “krijgsheerschappij.” Het Dark Winter-script bespreekt ook hoe opties voor krijgsregel “omvatten, maar zijn niet beperkt tot, een verbod op vrije vergadering, nationaal reisverbod, quarantaine van bepaalde gebieden, opschorting van de bevelschrift van habeas corpus (dwz arrestatie zonder eerlijk proces), en /of militaire processen in het geval dat het rechtssysteem disfunctioneert.”

De oefening omvat later “geloofwaardige beschuldigingen” dat degenen die door de autoriteiten als “verdacht voor pokken” werden beschouwd, illegaal werden gearresteerd of vastgehouden en dat deze arrestaties grotendeels gericht waren op personen met een laag inkomen of etnische minderheden. Wat de huidige gebeurtenissen betreft, is het de moeite waard erop te wijzen dat de Amerikaanse procureur-generaal William Barr en het ministerie van Justitie dat hij leidt onlangs om nieuwe “noodbevoegdheden” hebben verzocht die naar verluidt verband houden met de huidige uitbraak van Covid-19. Dat verzoek verwijst specifiek naar de mogelijkheid om Amerikanen voor onbepaalde tijd vast te houden zonder recht op een gratis proces.

Een verhaal weven

Na het onderzoeken van Dark Winter, wordt het belangrijk om de gebeurtenissen te onderzoeken die de oefening schijnbaar voorspelde, namelijk de miltvuuraanvallen in 2001. Dit is bijzonder cruciaal om twee redenen: ten eerste omdat de bron van de miltvuur later werd herleid tot een binnenlandse bron, naar verluidt het USAMRIID-lab in Fort Detrick; en ten tweede kwamen de aanvalswijze en het oorspronkelijke verhaal van die aanvallen rechtstreeks uit het Dark Winter-playbook. Bovendien namen belangrijke spelers in de reactie van de regering op de miltvuuraanvallen, waaronder degenen met duidelijke voorkennis van de aanslagen, evenals degenen die (ten onrechte) probeerden deze aanvallen in verband te brengen met Saddam Hoessein en Al Qaida, deel aan Dark Winter.

Weken voordat het eerste geval van miltvuur zou worden ontdekt, op de avond van 11 september 2001, kreeg de staf van toenmalig vice-president Dick Cheney te horen dat ze moesten beginnen met het nemen van injecties met het antibioticum Cipro om infectie met miltvuur te voorkomen. Bovendien was ten minste één lid van de pers, journalist Richard Cohen – destijds bij de Washington Post – ook verteld:om Cipro kort na 11 september in te nemen na het ontvangen van een tip “op een omweg van een hoge overheidsfunctionaris”. Wie precies in de regering-Bush en in de ringweg begon Cipro weken voorafgaand aan de miltvuuraanvallen in te nemen en voor hoe lang? Helaas blijft het antwoord op die vraag onbeantwoord. Toch is sindsdien onthuld dat de persoon die deze functionarissen had verteld Cipro in te nemen niemand minder was dan Dark Winter-deelnemer Jerome Hauer, die eerder bijna 8 jaar had gediend bij het US Army Medical Research and Development Command (USAMRDC), dat houdt toezicht op het USAMRIID-lab in Fort Detrick.

Hauer was op 11 september 2001 de algemeen directeur van Kroll Inc., een particulier inlichtingen- en beveiligingsbedrijf dat informeel bekend stond als de ‘CIA van Wall Street’, een bedrijf dat door de Franse inlichtingendienst ervan werd beschuldigd als dekmantel voor de eigenlijke CIA te fungeren. . Kroll Inc. was ten tijde van de aanslagen verantwoordelijk voor de beveiliging van het World Trade Center-complex, maar Hauer was gemakshalve niet aanwezig op zijn World Trade Center-kantoor op de dag van de aanslagen, maar verscheen in plaats daarvan op het kabelnieuws. Meer over de reeks “gemakken” die Hauer gedurende zijn hele carrière hebben gevolgd, vooral in de loop van 2001, en de enorme bedragen die hij kan verdienen met de huidige Covid-19-epidemie, zal in detail worden besproken in deel II van deze series.

Toen, op 12 september, maakte Donald Kagan van de neoconservatieve denktank Project for a New American Century (PNAC), waarvan de leden sleutelposten in de regering-Bush bekleedden, een vreemde opmerking (voor die tijd in ieder geval) over de aanslagen van 11 september en miltvuur. Sprekend op de radio van Washington DC, vraagt Kagan – na te hebben gesuggereerd dat de VS Afghanistan, Irak en Palestina zouden moeten binnenvallen als vergelding voor 11 september – : “Wat zou er zijn gebeurd als ze miltvuur in dat vliegtuig hadden gehad?” Diezelfde dag beweerde James Woolsey, zelf een PNAC-lid en ook een deelnemer aan Dark Winter, dat Irak verantwoordelijk was voor 11 september tijdens een kabelnieuwsinterview.

Een week later vertelde een ander PNAC-lid en adviseur van het Witte Huis van Bush – Richard Perle – aan CNN dat de volgende terreuraanslag waarschijnlijk “chemische of biologische wapens” zal omvatten. Kort daarna duikt Jerome Hauer weer op, bewerend dat de regering nu een “nieuw gevoel van urgentie” heeft met betrekking tot bioterroristische dreigingen en beweert dat “Osama Bin Laden deze [biologische] agenten wil verwerven en we weten dat hij banden heeft met Saddam en Saddam Hoessein heeft ze.” Natuurlijk bezat Saddam Hoessein deze biologische wapens niet, hoewel hij dat wel had tijdens de fictieve Dark Winter-oefening waaraan Hauer actief had deelgenomen. Slechts enkele dagen nadat Hauer deze gewaagde beweringen had gedaan, ABC News meldde dat de vermeende kapers van 9/11 mogelijk van plan waren geweest om gewassenstrooiers aan te passen om Anthrax te verspreiden.

Dit alles vond plaats enkele dagen voordat het eerste miltvuurslachtoffer, fotojournalist Bob Stevens, zelfs symptomen zou gaan vertonen en meer dan een week voordat artsen zelfs maar begonnen te vermoeden dat zijn toestand was veroorzaakt door miltvuurvergiftiging.

Op 2 oktober, toen de gezondheid van Stevens snel begon te verslechteren, werd een nieuw boek uitgebracht, mede geschreven door journalist Judith Miller van de New York Times . Onder de titel ‘ Germs: Biological Weapons and America’s Secret War ‘ beweerde het boek dat de VS geconfronteerd werden met een ongekende bioterrorismedreiging van terroristische groeperingen zoals Al Qaida. Het beweerde verder dat een dergelijke groep mogelijk heeft samengewerkt met landen als Irak en Rusland. Miller, die eerder had deelgenomen aan Dark Winter-maanden, had voor het boek talloze interviews afgenomen met hoge functionarissen van het Witte Huis, met name Dick Cheney’s stafchef I. Lewis ‘Scooter’ Libby.

Libby was, hoewel hij niet persoonlijk aanwezig was geweest bij Dark Winter, enorm onder de indruk van de oefening toen hij ervan hoorde, zozeer zelfs dat hij persoonlijk had geregeld dat Cheney de video van de hele Dark Winter-oefening op 20 september 2001 zou bekijken. Cheney de volgende dag de inhoud van Dark Winter naar de Nationale Veiligheidsraad bracht. Het zou later worden gemeld in New York magazine dat, “een paar dagen na 9/11,” de belangrijkste auteurs van Dark Winter – Randall Larsen, Tara O’Toole en Thomas Inglesby – zou persoonlijk een ontmoeting met Cheney en de leden van het bestuur van de nationale beveiligingspersoneel over de oefening.

Larsen, die in de jaren negentig nauw samenwerkte met Robert Kadlec, zou volgens dat rapport een reageerbuis met bewapende Bacillus globigii , “bijna genetisch identiek aan miltvuur”, de bijeenkomst binnengesmokkeld hebben . Het is onduidelijk wanneer deze ontmoeting plaatsvond in verband met wanneer Cheney de video van de Dark Winter-oefening had bekeken.

Op dezelfde dag dat Miller’s “Germs” werd uitgebracht, 2 oktober, vond er nog een vreemde gebeurtenis plaats. Een voormalige wetenschapper in het USAMRIID-lab in Fort Detrick, dr. Ayaad Assaad, kreeg een telefoontje van de FBI nadat iemand die de werkgeschiedenis en carrière van Assaad tot in detail kende (en die ook beweerde eerder met Assaad te hebben gewerkt) anoniem had beschuldigd hem een ​​”potentiële biologische terrorist” te zijn met een diepgewortelde haat tegen de Amerikaanse regering. Op het moment dat de brief door de FBI werd ontvangen, waren noch het publiek, noch de FBI op de hoogte van gevallen van miltvuur. Assaad, die toen voor de Environmental Protection Agency werkte, vertelde de FBI dat hij dacht dat hij erin geluisd werd door voormalige collega’s. De FBI achtte dit geloofwaardig en nam nooit meer contact op met Assaad in verband met de zaak.

Later bleek in de Hartford Courant dat Assaad begin jaren negentig het doelwit was geweest van uitgebreide intimidatie door een kliek van medewerkers in het USAMRIID-lab. Een van die collega’s die Assaad had lastiggevallen, zou het laboratorium ontevreden verlaten als gevolg van de controverse over de beschuldigingen van intimidatie door Assaad. Hij zou later terugkeren naar het laboratorium om ’s avonds laat ongeautoriseerd onderzoek te doen naar miltvuur en te worden vastgebonden aan verschillende ontbrekende exemplaren van miltvuur en andere pathogenen – luitenant-kolonel Philip Zack.

Zack werkte in 2001 voor het Amerikaanse biotechnologiebedrijf Gilead Sciences. Hoewel hij in 1999 voor het eerst voor Gilead begon te werken, werd hij in 2001 ” uitgekozen ” om leiding te geven aan de oprichting van “een nieuwe projectbeheerafdeling in combinatie met een volledige herstructurering van R&D [onderzoek en ontwikkeling]”. Donald Rumsfeld, een ander lid van PNAC, werd de voorzitter van Gilead Sciences in 1997 en hij diende als voorzitter van dat bedrijf totdat hij begin 2001 minister van Defensie van George W. Bush werd.

Rumsfeld zou later op 10 september 2001 aankondigen dat $ 2,3 biljoen “vermist” was uit de begroting van het Pentagon. Het boekhoudkantoor van het Pentagon, waarvan het personeel probeerde deze ontbrekende biljoenen te lokaliseren, zou op 11 september 2001 worden vernietigd. een simulatie van vliegtuigen die het Pentagon binnenvliegen, was minder dan een jaar vóór 11 september uitgevoerd.

Terror Redux

Op 4 oktober 2001 werd de diagnose miltvuurvergiftiging Bob Stevens bekend gemaakt aan de FBI en de CDC en het publiek werd vervolgens via een persconferentie geïnformeerd. Het tweede geval van miltvuur werd kort daarna verklaard en was een medewerker van Stevens, die voor de in Florida gevestigde krant The Sun had gewerkt .

Een dag later begonnen functionarissen van het Witte Huis onmiddellijk de toenmalige FBI-directeur Robert Mueller onder druk te zetten om te bewijzen dat de miltvuuraanvallen verband hielden met Al Qaida, ondanks dat er geen bewijs was om een ​​dergelijk verband te leggen. “Ze wilden echt iemand in het Midden-Oosten de schuld geven”, zou een toenmalige hoge FBI-functionaris later de New York Daily News over de bijeenkomsten vertellen .

In de loop van de volgende weken werden verdachte brieven met fijn, wit poeder gestuurd naar bekende Amerikaanse journalisten, waaronder NBC ’s Tom Brokaw en The New York Times ‘ Judith Miller, hoewel het poeder in de brief aan Miller bleek te zijn onschadelijk. Met name Miller en andere journalisten van de New York Times schreven in totaal 27 artikelen specifiek over miltvuur en het mogelijke gebruik ervan als biowapen tussen 12 september 2001 en de dag voordat Stevens werd gediagnosticeerd met miltvuurvergiftiging.

Brieven met miltvuur werden ook ontvangen door senatoren Tom Daschle, Russ Feingold en Patrick Leahy, die destijds allemaal voorkwamen dat de Amerikaanse Patriot Act snel door de Senaat zou komen en die zich verzetten tegen pogingen van de regering om de wetgeving met weinig tot geen debat. Verschillende van de brieven bevatten de datum “9-11-01” en de zinnen “Dood aan Amerika, dood aan Israël, Allah is groot” in netjes gedrukte blokletters.

Kort daarna werd een verdachte brief gevonden in het kantoor van toenmalig congreslid en huidige vice-president Mike Pence. Media Roots merkte het volgende op over de daaropvolgende persconferentie van Pence in een podcast uit 2018 waarin de tijdlijn van de miltvuuraanvallen van 2001 werd onderzocht:

“ …Mike Pence, die ooit een AM-talkshow presenteerde die zichzelf omschreef als ‘Rush Limbaugh op decaf’, leidt een persconferentie buiten het Capitool waarin hij wraak en bijbelse gerechtigheid verkondigde aan degene die de miltvuuraanvallen heeft uitgevoerd. Zijn familie – met nieuwscamera’s op sleeptouw – wordt in het ziekenhuis getest op miltvuur nadat het naar verluidt in zijn kantoor is gevonden.

Geen enkele nieuwszender twijfelde aan zijn grootsheid of vreemde prestatie om met zijn gezin naar het ziekenhuis te gaan, en in tegenstelling tot senatoren Daschle en Leahy in hun persoptredens, zinspeelde Mike Pence op de miltvuurbrieven die verband hielden met de grotere ‘oorlog tegen het terrorisme’. 

Bericht gaat hieronder verder... OPROEP AAN U BESTE BEZOEKER.

Beste bezoeker, om door te kunnen gaan met ongecensureerd onafhankelijk nieuws en blogs hebben we u donatie nodig. Wie help ons? Hartelijk dank!.

Ons IBAN is:

OPEN BANK, S.A.

IBAN:ES0900730100550594088873

BIC: OPENESMMXXX


Terwijl de publieke paniek toenam, werden er steeds meer brieven gevonden, niet alleen in de Verenigde Staten maar over de hele wereld, met anthrax- en/of hoaxbrieven onder andere in Japan, Kenia, Israël, China en Australië. Tegelijkertijd begonnen de pogingen om de miltvuuraanvallen te koppelen aan Saddam Hoessein en Irak op te duiken en namen snel toe in intensiteit en aantal.

De druk van de media om de aanslagen in verband te brengen met Irak begon eerst met The Guardian en werd daarna gevolgd door Amerikaanse media zoals The Wall Street Journal . Die vroege rapporten citeerden niet nader genoemde “Amerikaanse onderzoekers” en defensiefunctionarissen en waren grotendeels gericht op de valse bewering dat het vermeende 9/11-meesterbrein Mohammad Atta eind 2000 een Iraakse diplomaat in Praag had ontmoet, evenals op soortgelijke valse beschuldigingen dat leden van Al Qaida onlangs verkregen flesjes miltvuur in de Tsjechische Republiek.

Een sleutelfiguur bij het verspreiden van dat valse Praagse verhaal was Dark Winter-deelnemer en PNAC-lid James Woolsey. Eind oktober 2001 werd ook onthuld dat Woolsey diende als de persoonlijke afgezant van Paul Wolfowitz, de ‘architect’ van de oorlog in Irak en toenmalig plaatsvervangend minister van Defensie, bij ‘onderzoek naar de Iraakse betrokkenheid bij de aanslagen van 11 september en de uitbraken van miltvuur’.

Buiten het Pentagon begonnen buitenlandse ‘experts’ al snel te beweren dat er een verband was tussen de miltvuuraanvallen en Irak, waaronder de voormalige Israëlische militaire inlichtingenofficier Dany Shoham . Shoham dook afgelopen januari onlangs weer op nadat hij beweerde dat Covid-19 door de Chinese overheid is ontwikkeld als een biowapen.

Deze beweringen werden al snel gevolgd door een rapport van Brian Ross van ABC News , die (wederom ten onrechte) beweerde dat een deel van de miltvuur die bij de aanvallen werd gebruikt, bentoniet bevatte. Ross beweerde dat bentoniet “een handelsmerk is van het biologische wapenprogramma van de Iraakse leider Saddam Hoessein” en dat “slechts één land, Irak, bentoniet heeft gebruikt om biologische wapens te produceren.” Ross beweerde dat deze informatie afkomstig was van drie “goed geplaatste maar afzonderlijke bronnen”, die later uitgroeiden tot vier. Maar geen enkele test die tijdens het Anthrax-onderzoek is uitgevoerd, heeft ooit bentoniet gevonden, wat betekent dat het verhaal vanaf het begin een uitvinding was. ABC en Brian Ross hebben het verhaal nooit ingetrokken.

Glenn Greenwald, die toen op Salon schreef , zou het volgende verklaren over Ross’ bronnen in 2008:

“ Ross’ naar verluidt vier afzonderlijke bronnen moest een specifieke kennis van de uitgevoerde testen en, indien ze waren echt‘goed geplaatst,’men zou vermoeden dat betekende dat ze hadden een aantal verbinding naar het laboratorium waar de tests werden uitgevoerd – Ft. detrick. Dat betekent dat hetzelfde regeringslaboratorium waar de miltvuuraanvallen zelf vandaan kwamen, dezelfde plaats was waar de valse rapporten vandaan kwamen die Irak de schuld gaven van die aanvallen.

Het is zeer goed mogelijk – je zou kunnen zeggen dat het zeer waarschijnlijk is – dat dezelfde mensen die verantwoordelijk waren voor het plegen van de aanslagen degenen waren die de valse berichten aan het publiek verspreidden, via ABC News, dat Saddam achter hen zat. Wat we zeker weten – als resultaat van de brieven bij de miltvuur – is dat degene die de aanslagen heeft gepleegd, het publiek wilde laten geloven dat ze door buitenlandse moslims waren gestuurd . Het voeden van claims aan ABC News die bedoeld zijn om Saddam in verband te brengen met die aanvallen, zou, om voor de hand liggende redenen, het doel van de miltvuuraanvaller(s) bevorderen.”

Al snel begonnen berichten in de media de tegenstrijdige berichten van de Amerikaanse regering op te merken met betrekking tot de miltvuuraanvallen, berichten die opvallende parallellen vertonen met de berichten van de Trump-regering over Covid-19. In een dergelijk rapport, geschreven door Matthew Engel voor The Guardian , staat:

“ De verantwoordelijken hebben de problemen verergerd door verwarde berichten te sturen. Was de miltvuurwapenkwaliteit of niet? Moeten Amerikanen gealarmeerd of ontspannen zijn? Is president Bush zelf op de proef gesteld? De signalen veranderen steeds. Meneer Thompson suggereerde al vroeg dat Bob Stevens, het eerste miltvuurslachtoffer, misschien gedronken heeft uit een besmette stroom.’

Tijdens de miltvuuraanvallen van 2001 was er ook geen gebrek aan tegenstrijdige acties, zoals het falen van de regering om postbodes te verplichten Cipro in te nemen of zelfs maar de eenvoudigste voorzorgsmaatregelen te nemen, hoewel leden van de regering-Bush Cipro hadden genomen weken voordat de miltvuuraanvallen werden gepleegd bekend bij de FBI en het publiek. Erger nog, de regering-Bush wachtte extreem lang met het sluiten van postkantoren voor antraxtesten, wachtend tot talloze postbeambten al besmet waren geraakt en sommigen al waren overleden. Bovendien waren Ernesto Blanco – een postkamermedewerker in Florida die later herstelde van miltvuurvergiftiging – en zijn familie in de war over de weigering van het Center for Disease Control and Prevention (CDC) om hem te diagnosticeren met miltvuurvergiftiging terwijl hij in erbarmelijke toestand was . Blanco’s familiebeweerde later dat zijn diagnose om politieke redenen geheim was gehouden.

BASIS voor toezicht en controle

De tegenstrijdige reactie van de regering-Bush op de miltvuuraanvallen en de paniek die daarop volgde, ging ook gepaard met een al even tegenstrijdig sensorsysteem, een systeem dat slechts enkele maanden voor de miltvuuraanvallen in dertig steden in de VS was geïnstalleerd, ondanks een twijfelachtig record van nauwkeurigheid.

Net toen de fictieve scenario’s die in Dark Winter werden voorgesteld, werden geschreven, ontwikkelden Amerikaanse wetenschappers een sensorsysteem voor de detectie van miltvuur en botulinumtoxine genaamd BASIS (Biological Aerosol Sentry and Information Systems). Maanden voordat miltvuur extreme paniek zou veroorzaken en Amerikaanse senatoren zou aanvallen, testten wetenschappers van Los Alamos en het Lawrence Livermore National Laboratory het biologische sensorapparaat op de Dugway Proving Ground in Utah, binnen de Special Programs Division van wat ooit de locatie van de VS was biologisch wapenprogramma en waar miltvuurmonsters die in Fort Detrick worden gebruikt vaak worden geproduceerd.

Het is vermeldenswaard dat Dugway, in tegenstelling tot Fort Detrick, al lang problemen heeft met bioveiligheidsproblemen die hebben geleid tot tal van ongelukken, zoals hun onopzettelijke verzending van levende miltvuur meer dan 70 keer naar 86 verschillende laboratoria over de hele wereld van 2005-2015. Onafhankelijke analyses die zijn uitgevoerd nadat de FBI haar onderzoek naar de aanvallen had afgesloten, hebben gesuggereerd dat Dugway mogelijk de bron was van de miltvuur die bij de aanvallen werd gebruikt, in tegenstelling tot Fort Detrick.

Terugkerend naar BASIS, toonden de resultaten van de tests die in 2001 met dit nieuwe sensorsysteem werden uitgevoerd, aan dat het zeer vatbaar was voor het genereren van valse positieven en daarom waardeloos was buiten het vermogen om “de paniek en sociale ontwrichting te veroorzaken die het bedoeld is om te dwarsbomen ‘ , aldus het Livermore Laboratory, dat BASIS niettemin op de markt bracht als een hulpmiddel om ‘de lucht die we inademen te bewaken’. Vice-president Cheney besloot na zijn briefing over Dark Winter in september 2001 het systeem in het Witte Huis te installeren.

Dagen na de persconferentie van senator Tom Daschle, waaruit bleek dat hij het doelwit was van de miltvuuraanvaller, was president Bush in Shanghai om de Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC)-top bij te wonen toen hij een telefoontje kreeg van Dick Cheney van Airforce Two. Cheney bracht een huiveringwekkende boodschap: de president en secretarissen Condoleezza Rice en Colin Powell, die bij Bush in China waren, waren mogelijk blootgesteld aan het ultradodelijke botulinumtoxine in het Witte Huis.

BASIS had twee positieve resultaten opgeleverd voor het dodelijke neurotoxine en – als de tests waar waren – waren drie van de hoogste Amerikaanse functionarissen “toast”. Maar nogmaals, BASIS had zijn reputatie als een groot paniekopwekkend mechanisme waargemaakt toen werd vastgesteld dat de vermeende botulinumtoxine-hits valse positieven waren. Blijkbaar was deze “onbedoelde” functie een echt verkoopargument, zoals bewezen door de daaropvolgende implementatie van het systeem door George W. Bush in dertig steden in het hele land onder auspiciën van het nieuw opgerichte Department of Homeland Security als onderdeel van een programma genaamd Bio – Kijk .

Gezien de beschreven gebeurtenissen is het opmerkelijk dat BASIS vertrouwt op het Laboratory Response Network (LRN) van de CDC om de biologische agentia te identificeren die door zijn sensoren worden gevangen. De 150 staats- en lokale laboratoria die deel uitmaken van het LRN, gebruiken een polymerasekettingreactie (PCR-gebaseerde) analyse, die slecht is uitgerust om het bovengenoemde botulinumtoxine te detecteren . Bovendien wordt het Bio-Watch-programma geplaagd door bureaucratische en logistieke problemen, die eventuele voordelen voor de volksgezondheid verder ondermijnen.

DHS was zich vanaf het begin volledig bewust van de beperkingen van het programma en deed verzoeken om voorstellen (RFP’s) voor de ontwikkeling van autonome sensortechnologie die de noodzaak voor handmatige monstername zou elimineren. Het Bioagent Autonomous Networked Detector (BAND)-programma werd vervolgens in september 2003 geïnitieerd door HSARPA (Homeland Security Advanced Research Projects Agency) en kende in 2008 een meerjarig contract voor de ontwikkeling ervan toe aan MicroFluidic Systems, Inc. , een bedrijf opgericht door Allen Northrup. Northup is ook mede-oprichter van Cepheid, een diagnostisch testbedrijf dat minder dan twee weken geleden FDA-goedkeuring kreeg voor een 45 minuten durende Covid-19-test.

Gelijktijdig met de ontwikkeling van BASIS kort voor 9/11 en de miltvuuraanvallen van 2001, sponsorde DARPA een surveillanceprogramma om gegevens over Amerikaanse burgers te verzamelen zonder hun medeweten of toestemming door gebruik te maken van hun medische dossiers. Het ogenschijnlijke doel van dat programma was om algoritmen te ontwikkelen die een aanval met biowapens konden detecteren op basis van realtime gegevensinvoer. De Bio-Event Advanced Leading Indicator Recognition Technology, of Bio-ALIRT, vormt de kern van wat Dark Winter co-auteur, Dr. Tara O’Toole, de ‘informatievoorzieningsketen’ noemt.

“We hebben een gedisciplineerde informatiestroom nodig tijdens epidemieën die naar de mensen gaat die moeten weten wat ze moeten weten”, vertelde O’Toole onlangs aan Ira Pastor in een interview. “Dat is iets anders dan dit kosmische surveillancesysteem, dat alle mogelijke informatie vastlegt en ons van tevoren vertelt wanneer er een epidemie komt. We hebben een toeleveringsketen van informatie nodig om de epidemie te beheersen.” O’Toole, die nu werkt voor In-Q-Tel , de durfkapitaalafdeling van de CIA , en haar jarenlange promotie van massasurveillance in naam van de “volksgezondheid” zullen in een volgende aflevering van deze serie worden besproken.

DARPA’s partners in dit Orwelliaanse streven waren, misschien niet verrassend, terugkerende actoren in de arena van biologische aanvalssimulaties, van Johns Hopkins tot de Universiteit van Pittsburgh – waarvan de bioveiligheidscentra beide voorheen werden gerund door O’Toole – en defensie-industriereuzen, generaal Dynamiek en IBM.

Door over deze draconische innovaties te zweven, zweeft het overkoepelende verhaal, dat de miltvuuraanvallen van 2001 in het populaire bewustzijn zouden moeten activeren. Hoewel de aanvallen zouden worden toegeschreven aan USAMRIID-wetenschapper Bruce Ivins, kunnen de zeer twijfelachtige onderzoeks- en vervolgingsmethoden die in de zaak van Ivins worden gebruikt, om nog maar te zwijgen van zijn tijdige zelfmoord voorafgaand aan het proces, in plaats daarvan aanwijzingen bieden over een mislukte valse vlag-operatie die oorspronkelijk was ontworpen om de oprichting van een nieuw geopolitiek schaakbord te versterken, waarbij de VS het opnemen tegen dezelfde eeuwige vijanden.

De echte samenzwering verdoezelen

Vanaf het allereerste moment was het ‘Amerithrax’-onderzoek van de FBI naar de miltvuuraanvallen van 2001 duidelijk mislukt, gesaboteerd en zelfs kluchtig. De brief die naar Dr. Ayaad Assaad was gestuurd, zou bijvoorbeeld duidelijk een duidelijk startpunt zijn geweest voor elk eerlijk onderzoek, aangezien degene die hem schreef duidelijke voorkennis had van de aanvallen, connecties met USAMRIID en probeerde iemand anders op te lichten voor een misdaad die – op het moment dat het werd verzonden – moest nog worden gepleegd. Toch merkte The Hartford Courant op:eind 2001 dat “de FBI de bron van de anonieme brief niet volgt, ondanks de merkwaardige timing, een kwestie van dagen voordat het bestaan ​​​​van antrax-geregen post bekend werd.” Waarom zou de FBI niet geïnteresseerd zijn in wie die brief heeft geschreven, als het een duidelijke aanwijzing geeft over iemand die op zijn minst wist dat er spoedig een bioterroristische aanslag zou plaatsvinden en dat het profiel van de aanvaller zou passen bij dat van Assaad (dwz moslim en een voormalige USAMRIID-wetenschapper).

Bovendien belde de FBI in de begindagen van het onderzoek op 12 oktober 2001 – slechts een week nadat de aanslagen hun eerste slachtoffer hadden geëist, de Universiteit van Iowa en eiste dat ze hun hele database over de Ames-stam van miltvuur zouden vernietigen, de soort waarvan later zou blijken dat het de soort was die bij de aanvallen werd gebruikt.

Zowel de FBI als de universiteit beweerden officieel dat de vernietiging van de database was bevolen om mogelijk gebruik door terroristen in de toekomst te voorkomen en dus een “voorzorgsmaatregel” was, hoewel de capaciteit van het onderzoek om de oorsprong van de gebruikte miltvuur te achterhalen enorm werd belemmerd bij de aanslagen. Dr. Francis Boyle, een Amerikaanse professor in de rechten die de Biological Weapons Anti-Terrorism Act van 1989 opstelde , beweerde later dat het besluit van de FBI om de vernietiging van de Ames-stamdatabank te gelasten een “belemmering van de rechtsgang, een federale misdaad” was, eraan toevoegend dat “…Die collectie had als bewijs moeten worden bewaard en beschermd. Dat is het DNA, de vingerafdrukken daar.”

Kunnen de vernietiging van de Ames-stamdatabase en de beslissing om geen aanwijzingen te volgen met betrekking tot de anonieme brief waarin Dr. Assaad wordt gekaapt, worden afgeschreven als slechts “misstappen” die zijn gemaakt in de vroegste en misschien wel meest cruciale dagen van het onderzoek? Het feit dat de regering-Bush, zoals eerder vermeld, de toenmalige FBI-directeur Robert Mueller sterk onder druk zette om een ​​connectie te vinden met “iemand in het Midden-Oosten” op hetzelfde moment dat deze beslissing werd genomen, suggereert in plaats daarvan dat het onderzoek sterk gepolitiseerd en gemanipuleerd was door topambtenaren vanaf het allereerste begin.

Het FBI-onderzoek werd nog steeds ontsierd door soortgelijke obstructieve acties. Het miltvuurmonster in de envelop die aan senator Patrick Leahy was geadresseerd, bleek bijvoorbeeld sporen van menselijk DNA te bevatten, een cruciale bevinding die het FBI-laboratorium opzettelijk verborgen hield voor de eigen onderzoekers van het bureau. Het FBI-lab weigerde vervolgens te zoeken naar een match met dit menselijke DNA-monster, ondanks het feit dat dit naar alle waarschijnlijkheid zou leiden tot de daadwerkelijke aanvaller.

Door alle obstructie en opzettelijke sabotage die plaatsvond, vorderde het onderzoek langzaam omdat cruciale aanwijzingen werden genegeerd of regelrecht weggegooid, blijkbaar om FBI-onderzoekers van het echte spoor af te houden. Na onder politieke en mediadruk te zijn gekomen om in ieder geval een verdachte te noemen, begon de FBI zich te concentreren op voormalig USAMRIID-onderzoeker Stephen Hatfill.

Ondanks dat er geen goede reden was om Hatfill te achtervolgen, viel de FBI – vergezeld van tv-ploegen – Hatfills appartement binnen in pakken voor biologisch gevaarlijk materiaal en de toenmalige procureur-generaal John Ashcroft noemde hem later publiekelijk een “belanghebbende” in de zaak. De FBI zette Hatfills toenmalige werkgever onder druk om hem te ontslaan en weigerde zijn naam te zuiveren, jaren nadat het Bureau heel goed wist dat hij niets met de misdaad te maken had. Hatfill klaagde de regering voor het eerst aan in 2003 en het ministerie van Justitie schikte vijf jaar later met Hatfill en betaalde hem $ 4,6 miljoen aan schadevergoeding.

Hoewel het uiteindelijk werd geregeld, resulteerde de rechtszaak van Hatfill aanvankelijk in een aantal vreemde beweringen van FBI-onderzoekers, waarbij Richard Lambert – de FBI-functionaris die verantwoordelijk was voor het Amerithrax-onderzoek, beweerde dat de rechtszaak “de sonde in gevaar zou kunnen brengen en nationale geheimen met betrekking tot de verdediging van Amerikaanse biowapens zou blootleggen maatregelen.” Hij beweerde ook dat het “de kwetsbaarheden en mogelijkheden van Amerikaanse overheidsinstallaties voor aanvallen van biowapens openbaar zou maken en gevoelige bronnen en methoden voor het verzamelen van inlichtingen zou blootleggen.” Lambert zou later een federaal proces voor klokkenluiders aanspannen waarin hij het veldkantoor van het Bureau in Washington en het hoofdkwartier van de FBI ervan beschuldigde “het onderzoek ernstig te hebben belemmerd en belemmerd”.

Het ministerie van Justitie, dat toezicht houdt op de FBI, zou een soortgelijk argument aanvoeren toen Maureen Stevens, de vrouw van het eerste miltvuurslachtoffer Bob Stevens, de federale regering aanklaagde wegens de lakse veiligheidsmaatregelen in het USAMRIID-lab waar de miltvuur werd gebruikt in de aanslagen zouden zijn ontstaan. De advocaat van Stevens zei dat de rechtszaak ook was aangespannen vanwege ‘de blokkeringstactieken van de regering’, waaronder ‘maanden nemen om een ​​autopsierapport over te dragen, hen de toegang tot DNA-tests ontzeggen en hen zelfs geld ontzeggen van het Compensatiefonds voor slachtoffers van 11 september. ” Onder verwijzing naar “zorgen voor de nationale veiligheid”, probeerden federale advocaten de rechtszaak van Stevens te vertragen, met het argument dat: de rechtszaak “zou een aanzienlijk risico vormen voor het vrijgeven van geheime of gevoelige informatie met betrekking tot de verwerving, ontwikkeling en het gebruik van massavernietigingswapens zoals miltvuur.”

In 2008, kort nadat Hatfill was vrijgesproken en de rechtszaak met hem was geregeld, begon de FBI zich te concentreren op een andere USAMRIID-onderzoeker, Dr. Bruce E. Ivins. Ivins, die eerder de FBI had geholpen bij het analyseren van de miltvuur die werd gebruikt in de brieven die naar politici, journalisten en anderen werden gestuurd, werd agressief aangevallen door de FBI door middel van agressief toezicht en wat alleen kan worden omschreven als extreme intimidatie.

Zoals Glenn Greenwald in 2008 opmerkte in Salon , “was het FBI-onderzoek zo hardhandig dat het in feite inhield dat er gruwelijke foto’s van de miltvuurslachtoffers werden getoond aan Ivins’ volwassen kinderen, en hen vertelde dat hun vader degene was die dat deed, terwijl hij probeerde verleid hen om zich tegen hem te keren met beloften van een beloning.” Er werd ook onthuld dat verslavingsadviseur Jean Duley, wiens straatverbod tegen Ivins door de media werd gebruikt als “bewijs” dat hij gestoord was en een waarschijnlijke “lone wolf” terrorist, door niemand minder dan de FBI was aangespoord om datzelfde straatverbod.

De FBI lekte, terwijl het zijn doelwitten op Ivins opvoerde, veel van zijn bewijsmateriaal naar de media, die het – voor het grootste deel – kritiekloos rapporteerden. Uiteindelijk werd het echter duidelijk dat de zaak slordig was en nooit stand zou houden voor de rechtbank, omdat deze was gebaseerd op indirect bewijs en twijfelachtige wetenschappelijke analyses.

Vervolgens werd op 29 juli 2008 aangekondigd dat Ivins, wiens leven en carrière in puin waren achtergelaten door de agressieve tactieken van de FBI, zelfmoord had gepleegd net op het moment dat de federale regering hem zou aanklagen als de enige boosdoener achter de Anthrax-aanvallen. Weinigen kozen ervoor om het zelfmoordverhaal in twijfel te trekken, ondanks dat er legitieme redenen waren om dit te doen, zoals het ontbreken van een zelfmoordbriefje ter plaatse en het feit dat er nooit autopsie werd uitgevoerd op het lijk van Ivins.

De klokkenluiderszaak van voormalig FBI-agent Richard Lambert zou later onthullen dat de FBI opzettelijk een ‘schat’ aan bewijsmateriaal had achtergehouden dat de onschuld van Ivins bewees en verder beschuldigde dat het DOJ en de FBI ‘ een uitgebreide perceptiebeheercampagne hadden opgezet om hun bewering van Ivins’ schuld ‘, waaronder ‘persconferenties en zeer selectieve presentaties van bewijsmateriaal die vol stonden met materiële omissies’ .

Na de zelfmoord van Ivins bleven er vragen rijzen over de zaak van de FBI tegen de overleden wetenschapper, waarbij verschillende journalisten en zelfs senator Patrick Leahy – die een Anthrax-brief had gekregen – erop stonden dat de zaak van de FBI tegen Ivins, met name de aanklacht dat hij had gehandeld alleen, was ongeloofwaardig. Een voormalig medewerker van Ivins en een van de beste biowarfare-experts van het land, Richard Spertzel, beweerde in The Wall Street Journal that Ivins couldn’t have been the culprit because Ivins did not know how to make anthrax of the quality used in the attacks as only 4-5 people in the entire country, Spertzel being one of them, knew how to do so. Spertzel asserted that one of those 4-5 people would have needed at least a year as well as a full lab and a staff dedicate to the task in order to produce the Anthrax used.

In een poging de toenemende kritiek te temperen, kondigde Mueller in september 2008 aan dat een panel van de National Academy of Sciences (NAS) onafhankelijk de wetenschappelijke analyses van de FBI zou beoordelen die ertoe hadden geleid dat ze Ivins hadden beschuldigd. De FBI sloot de zaak echter abrupt in 2010, ruim voordat het panel zijn beoordeling kon afronden, en bleef bij zijn controversiële bewering dat Ivins als een “lone wolf” had gehandeld en dat miltvuur uit een fles in Ivins’ laboratorium “afdoend was geïdentificeerd als uitgangsmateriaal voor het miltvuurpoeder dat in de mailings wordt gebruikt.”

Wanneer de National Academy of Sciences (NAS) deed vrijgeven haar herziening van de wetenschappelijke bevindingen van de FBI een jaar later in 2011, blijkt dat het Bureau “smoking gun” wetenschappelijk bewijs tegen Ivins was eigenlijk heel overtuigend en ze hebben ook een aantal nog onopgeloste kwesties geïdentificeerd met de analyses van de FBI waarvoor het Bureau geen verklaring kon geven.

Omdat Ivins echter was overleden voordat de wetenschappelijke zaak van de FBI voor de rechtbank kon komen, zouden de beweringen van de FBI nooit voor de rechtbank worden aangevochten. David Relman, vice-voorzitter van de studiecommissie van de National Academy, vertelde later aan ProPublica dat het proces van Ivins de enige manier zou zijn geweest om de beweringen van de FBI “door experts te laten wegen en aan te vechten”.

De NAS-studie was niet het enige onafhankelijke rapport dat de zaak van de FBI tegen Ivins na zijn schijnbare zelfmoord ter discussie stelde. In 2014, de Government Accountability Office (GAO) heeft haar eigen analys s van het FBI-onderzoek en concludeerde dat de FBI de aanpak niet consequent, passende normen en precisie. Het GAO-rapport ondersteunde uiteindelijk de conclusie van de NAS dat het wetenschappelijk bewijs niet definitief aantoonde dat Ivins de schuldige was.

De conclusies van zowel de NAS- als de GAO-rapporten laten zien dat het ‘rokende geweer’ van de FBI tegen Ivins – zijn wetenschappelijke analyses – nauwelijks een rokend wapen waren, aangezien ze net zo indirect waren als de rest van het bewijsmateriaal van het Bureau tegen de wetenschapper. Dit maakt natuurlijk de timing van het besluit van de FBI om de zaak te sluiten, een jaar voordat een onafhankelijke analyse van het bewijsmateriaal tegen Ivins kon worden voltooid, significant.

Een bekende cast van personages

Sleutelfiguren in Dark Winter zouden uiteindelijk ook een rol spelen in het FBI-onderzoek naar Amerithrax en in de pogingen van de regering-Bush om hen te linken aan een buitenlandse, in plaats van een binnenlandse, bron. Toen er bijvoorbeeld steeds wanhopigere pogingen werden ondernomen om de antraxaanvallen begin 2002 te koppelen aan Al Qaeda, voerde een “onafhankelijk” team van het Johns Hopkins Center for Civilian Biodefense Strategies aan dat de miltvuuraanvallers banden hadden met Al Qaeda, daarbij verwijzend naar een gemaakte diagnose door een arts uit Florida in juni 2001 dat de vermeende 9/11-kaper Ahmed al-Haznawi een huidlaesie had die “consistent was met huidmiltvuur”.

Toch was dit team van Johns Hopkins – in werkelijkheid – verre van onafhankelijk, aangezien het werd geleid door Dark Winter-co-auteurs Tara O’Toole en Thomas Inglesby. Hun associatie met Dark Winter en hun ontmoeting met Dick Cheney in september 2001 bleven echter onvermeld, aangezien de media de beweringen van O’Toole en Inglesby dat al-Haznawi’s zogenaamd miltvuurgerelateerde laesie “de mogelijkheid vergroot dat de kapers met miltvuur werkten en de daders van de aanslagen met miltvuurbrieven.” Andere wetenschappers en analisten evenals de FBI betwistten en verwierpen hun beweringen .

Een andere Dark Winter-figuur die betrokken was bij de Amerithrax-zaak was de huidige assistent-secretaris voor paraatheid en respons (ASPR) bij het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services (HHS), Robert Kadlec, die adviseur werd over biologische oorlogsvoering bij het door Rumsfeld geleide Pentagon in de dagen na 9/11. In de officiële biografie van Kadlec staat dat hij “heeft bijgedragen aan het FBI-onderzoek naar de aanslagen met miltvuurbrieven”, hoewel het onduidelijk is wat die bijdragen precies waren, behalve dat hij in november 2001 in Fort Detrick minstens één keer wetenschappers had ontmoet . Wat zijn bijdragen ook waren, Kadlec heeft lang een nadrukkelijke supporter geweestvan het officiële verhaal over Bruce Ivins, die hij een “gestoorde wetenschapper” heeft genoemd en de enige boosdoener achter de aanvallen. Kadlec heeft ook het officiële verhaal over Ivins gebruikt om te beweren dat biowapens “gedemocratiseerd” zijn, wat volgens hem betekent dat bewapende ziekteverwekkers door vrijwel iedereen kunnen worden gehanteerd met “een paar duizend dollar” en genoeg tijd om handen.

Met name Kadlec is niet de enige sleutelfiguur in de huidige reactie van de Amerikaanse regering op Covid-19 die banden heeft met het mislukte FBI-onderzoek, aangezien de huidige HHS-secretaris Alex Azar ook betrokken was bij het FBI-onderzoek. Bovendien verklaarde Azar tijdens een persconferentie van het Witte Huis in 2018 dat hij “persoonlijk betrokken was bij een groot deel van het beheer van de reactie [op de miltvuuraanvallen]” als toenmalig algemeen adviseur van HHS.

Maar gezien het feit dat het FBI-onderzoek naar de miltvuuraanvallen en de reactie van de regering daarop zo rampzalig waren en zwaar bekritiseerd door zowel onafhankelijke als reguliere media, is het verrassend dat Azar en Kadlec zo trots hun betrokkenheid bij dat fiasco aankondigden, vooral gezien het feit dat de wetenschappelijke analyses die in dat onderzoek werden gebruikt, waren dodelijk gebrekkig en leidden naar alle indicaties tot de dood van een onschuldige man.

Hoewel dergelijke geloofsbrieven in een “normale” wereld gronden zouden zijn voor uitsluiting van openbare dienstverlening, hebben ze blijkbaar het tegenovergestelde effect als het gaat om het HHS-beleid van na 2001 en het Amerikaanse biodefensiebeleid, dat – vooral na 2001 – de belangen en winsten heeft verdedigd van farmaceutische bedrijven en de apocalyptische visie van biowapens in het bezit van oorlogshaviken en eeuwige Cold Warriors. Tot deze laatste categorie behoren natuurlijk leden van de inmiddels ter ziele gegane PNAC, die in een nu berucht document uit 2001 berucht naar raciaal gerichte biowapens verwees als een ‘politiek nuttig hulpmiddel’ , en hun ideologische afstammelingen.

Zoals de volgende aflevering van deze serie zal laten zien, belichaamt Dark Winter-deelnemer en 2001 antrax-aanval insider Jerome Hauer deze samensmelting van eeuwigdurende hawkishness en zakelijke farmaceutische belangen, aangezien hij lange tijd belangrijke bestuursfuncties bekleedde (en blijft bekleden) van het zeer farmaceutische bedrijf dat niet alleen tientallen miljoenen doses miltvuurvaccin aan HHS heeft verkocht na de miltvuuraanvallen van 2001, maar nu een partner is in de ontwikkeling van de meeste vaccins, medicijnen en experimentele behandelingen die momenteel in de Verenigde Staten worden ontwikkeld voor de behandeling van Covid- 19.

Indignatie is al meer dan 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk. Geen miljardair bezit ons, geen adverteerders controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

We hebben geen paywalls en alles blijft gratis zonder censuur. In het post-truth-tijdperk van nepnieuws, echokamers en filterbubbels publiceren we meerdere perspectieven van over de hele wereld.

Iedereen kan bij ons publiceren, maar iedereen doorloopt een rigoureus redactioneel proces. U krijgt dus op feiten gecontroleerde, goed gemotiveerde inhoud in plaats van ruis.

Dit is niet goedkoop. Servers, redacteuren fees en web ontwikkelaars kosten geld. Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier.

Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.




INDIGNATIE