Connect with us

Politiek

De tirannie van kleinzieligheid

Published

on

tirannie

Corona-filistineisme, deugdterreur en een nieuw verlangen naar een verbod zorgen ervoor dat de vrijheid van de burger steeds meer krimpt.

De rankingconsulent is niet helemaal tevreden over zijn opdrachtgever:

“De meeste van uw interacties zijn beperkt tot uw innerlijke cirkel. En dit zijn meestal – pardon – mensen uit de lagere klassen. Hetzelfde geldt voor de buitenste cirkel. Afgezien van de wederzijdse vijfsterrenbeoordelingen van de dienstensector, is er niet veel. “

Te weinig likes van inferieur menselijk materiaal – dit kan niet doorgaan voor Lacie. De preppy inwoner van een buitenwijk wil immers bovenaan de lijst van sociaal gerespecteerde mensen staan. Maar de adviseur kent een oplossing:

“Dus als het om kwaliteit gaat, kun je wel wat hulp gebruiken. Idealiter betekent dat: goede recensies van betere mensen – high fours. Als je indruk maakt op zeer gerespecteerde mensen, stijgt je curve en dat is je boost. “

In de aflevering “Crashed” van de Netflix-serie “Black Mirror” creëren het dystopische genie Charlie Brooker en zijn regisseur Joe Wright een fascinerende wereld van de toekomst – zo dicht bij de huidige trends dat het pijn doet. Het meest opvallende kenmerk van de parallelle wereld die daar wordt getoond, is: iedereen evalueert iedereen – continu. Na elke ontmoeting met een medemens beoordeel ik ze met mijn smartphone op een schaal tussen één en vijf punten, waarna ik het apparaat als een revolver op ze richt en op “Enter” druk. En natuurlijk zal hij of zij mij ook beoordelen. Het classificatiesysteem berekent een gemiddelde waarde tussen 1 en 5. Was ik vriendelijk genoeg? Nuttig? Kwam ik persoonlijk over? Of heb ik mijn collega gestoord met een ontevreden charisma of gezeur?

Het verraderlijke van dit systeem: met behulp van een oogimplantaat kan elk lid van deze dystopische samenleving onmiddellijk de huidige ‘rangschikking’ van elk van zijn medemensen herkennen. Om het hoofd van de ander verschijnen dan een cirkel en een cijfer: 4.2 voor relatief populaire tijdgenoten of slechts 3.1 voor mislukkingen.

Deze procedure leidt noodzakelijkerwijs tot een hoge druk om te conformeren en de aanhoudende wanhopige poging om “jezelf populair te maken”.

Lacie, belichaamd door Bryce Dallas Howard, is altijd “waardeloos” en heeft een kunstmatige glimlach op haar gezicht tijdens een wandeling. Vaak giechelt ze hysterisch en eist ze applaus. Nadat ze door haar schoolvriendin Naomi, een “high four”, was uitgenodigd voor haar high society-huwelijk, hoopt ze goede recensies te krijgen van goede mensen en zo opgeschaald te worden. Hierdoor zou ze ook kunnen verhuizen naar een exclusief wooncomplex voor ‘high fours’.

De rangorde apartheid

De wereld van de toekomst die wordt getoond in “Crashed” gaat niet alleen om populariteit op zich. Overal in de vrije tijd, maar ook in het professionele leven, gaan deuren open voor mensen met een hoge ranglijst, die gesloten blijven voor mensen met een lage rang. Als iemand extreem diep is gevallen, kan hij zelfs de deur naar zijn werkplek niet meer openen. Hij heeft feitelijk zijn baan verloren. De groep collega’s en vrienden keert zich ook consequent af van dergelijke verliezers. Je voelt je bijna afgestoten door de aasgeur die de sociaal overledene uitstraalt.

Slecht geplaatste mensen krijgen alleen auto’s van een lagere klasse toegewezen, die ze dan niet kunnen opladen bij het tankstation voor elektrische auto’s. Ze mogen niet meer vliegen en hebben geen toegang meer tot ‘betere’ feesten en wooncomplexen. Dus het overkomt Lacie, die een paar ongelukken heeft op weg naar het huwelijk van haar vriendin. Omdat haar lage ranking ook wordt weergegeven op de mobiele telefoon van haar schoolvriendin, laadt ze haar gewoon uit …

Hoewel we momenteel in het land geen “dergelijke aandoeningen” hebben, is het resultaat buitengewoon slecht voor de nieren. Omdat het een innerlijke waarheid over de samenleving laat zien zoals die herkenbaar was toen het voor het eerst werd uitgezonden in 2016. Vooral op internetplatforms wordt elk van onze levensimpulsen continu gerangschikt of beoordeeld met een ‘like’ of ‘dislike’ symbool. Tegelijkertijd hebben bijna alle mensen een manische behoefte om ‘erbij te horen’ door alles openbaar te maken en zichzelf zo bloot te stellen aan collectieve evaluatie.

Zoals Lacie, die haar smartphone gebruikt om een ​​cappuccino met een afgebeten koekje te fotograferen en online te zetten. Als we iets proberen te verkopen op amazon of ebay, volgt onze “reputatie” ons in de vorm van een gemiddeld aantal punten dat verschillende kopers ons gaven met hun ranking. Als iemand als “onbetrouwbaar” wordt beschouwd, is het moeilijk voor hem om weer uit de ranglijst te komen.

De Black Mirror-aflevering is bijzonder actueel vanwege de Corona-evenementen. De intrede in de apartheid voor hygiëne is nu voltooid. Iedereen die de wensen van de overheid en de particuliere bedrijven die het manipuleert niet vervult, moet verwachten dat ze op veel gebieden van het leven voor gesloten deuren terechtkomen, zoals de ongelukkige Black Mirror-hoofdrolspeler Lacie. Het begint al: wie net heeft getest kan bloemen kopen in een tuincentrum, wie niet is getest – zoals honden – moet buiten blijven. Ongeacht of u gewoon bent vergeten te testen, niet in de stemming bent voor terrorisme of, om fundamentele redenen, tegen het feit bent dat het aantal vals-positieve incidenten toeneemt met het testpercentage – dit resulteert in feite in een verdeling van de bevolking in de bevoorrechten en de kansarmen.

Geen toegang voor niet-gevaccineerde personen

Dit wordt alleen maar erger als “iedereen een vaccinatieaanbod heeft gekregen” – zoals politici zich met stralende ogen voorstellen. Niet-gevaccineerde mensen worden nog steeds genadig erkend dat ze er niets aan kunnen doen, dat er bevoorradingsproblemen zijn waarvoor de politiek verantwoordelijk is. Er is nog steeds grotendeels gelijkheid in de manier waarop alle mensen even slecht worden behandeld en dat bijna alles voor iedereen verboden is – bijvoorbeeld het betreden van een park of een promenade zonder masker.

In de herfst zullen er echter, volgens de logica van de heerschappij, geen excuses meer zijn voor ‘weigeraars’ en zal de apartheidssamenleving tot zijn volle ontwikkeling komen.

Degenen met een lage ranking zullen niet in staat zijn om aan boord van vliegtuigen te gaan en zullen niet langer naar veel landen in de wereld kunnen reizen. Het is mogelijk dat u de bioscopen, theaters, concertzalen en openbare gebouwen en geen winkels niet meer binnengaat, behalve om boodschappen te doen. Problemen van het soort dat de serieheldin Lacie had – niet naar een chique feestje mogen of niet in een luxe wooncomplex kunnen verhuizen – zullen voor de ranking underdogs van het op handen zijnde tijdperk als luxeproblemen lijken. Ze zullen blij zijn als je ze brood en boter laat kopen met een koffiefilterzak voor hun neus.

Een bijna nog belangrijkere “voorspelling” in de Black Mirror-aflevering “Crashed” is die over het gedrag van de massa mensen. In de serie is er, net als in de huidige Corona-realiteit, vooral één ding: uitgesproken conformisme. Het waanidee om zoveel mogelijk mensen te bereiken, bekend te zijn, aardig gevonden te worden. Een zielige angst om alleen te zijn, om zich te onderscheiden van de medemensen of om door hen afgekeurd te worden – met andere woorden, volledige intolerantie voor kritiek. “Ik hou van, dus ik ben.”

Het toont ook de onvoorwaardelijke bereidheid van de meeste mensen om deel te nemen aan de uitsluiting van mensen die door de meerderheid worden afgekeurd. Wat volledig ontbreekt is kritiek op de evaluatiecriteria van het “systeem”. Ook het principe van de gegradeerde toekenning van privileges staat buiten kijf. De mensen in de serie en in de Corona-realiteit vechten niet tegen de druk om te conformeren en het gedrag te beheersen dat mogelijk wordt gemaakt door moderne technische tools, maar eerder tegen die mensen die er niet tegen opgewassen zijn. Mensen die door het systeem worden gebrandmerkt als een lagere klasse en worden verdreven uit de kudde van de “fatsoenlijk”.

In beide gevallen voelt niemand een spoor van medeleven met de kansarmen – trouwens, zelfs niet de meeste van de meer ‘linkse’ mensen – geen solidariteit, geen golf van rebellie tegen de instellingen die veronderstellen ons voortdurend te evalueren en te bestraffen.

De regel van de pedanten

Psychodynamisch gezien zit achter deze heropvoedingswoede aanvankelijk de niet-acceptatie van de beslissingen en het gedrag van anderen. Deze observatie lijkt banaal. Maar ik denk dat het belangrijk is om op te merken dat het fenomeen van “monitoren en straffen”, zoals Michel Foucault het noemde in zijn grandioze boek, aanvankelijk verband houdt met de psychopathologie van het monitoren en straffen. Niemand is het eens met alles wat zijn medemensen zichzelf toestaan. Je wilt bijvoorbeeld niet lichamelijk gewond raken of je vindt het niet prettig als een bezoeker in de woonkamer je broek laat vallen en op de vloerbedekking plast.

Doorslaggevend is echter hoe breed het tolerantiespectrum van het individu is. Als twee nogal tolerante mensen samenkomen, is er over het algemeen een ontspannen sfeer waarin je je op je gemak kunt voelen. Twee intoleranten, elk met totaal verschillende ideeën, zullen niet vijf minuten samen in één kamer kunnen staan. Maar we komen vaak het fenomeen van voortdurende tirannie tegen van de intoleranten boven de toleranten. Bij de eerste kan ook sprake zijn van een starre of dwangmatige karakterstructuur.

Een ander woord ervoor is pedanterie. De psychiater en filosoof Rudolf Allers definieerde het als volgt: “Pedanterie is niets meer dan de wil om de wet van de eigen persoon op te leggen aan kleine dingen van de omgeving.” De pedant heeft niet de vrijgevigheid, vrijgevigheid en mentale stabiliteit om zelfs maar af te wijken van zijn eigen Om idealen te tolereren. In plaats van aan zichzelf en zijn tekortkomingen te werken, zal hij echter gewoonlijk proberen alle niet-pedanten zo te “opvoeden” dat hun gedrag binnen de smalle afrastering blijft die hij heeft gecreëerd. Op basis van Gerhard Polt zou je de houding van de pedant ten opzichte van de wereld als volgt kunnen parafraseren: “Als ik je niet precies vertel wat je moet doen, gedraag je je uiteindelijk zelf zoals je wilt.”

Als een pedant een sterke positie binnen een gezin verwerft, wordt hij een huiselijke tiran genoemd. Als zo iemand erin slaagt gewapende bendes bijeen te brengen die mensen vervolgen en straffen voor gedrag dat de pedant niet leuk vindt, wordt de hele zaak de “staat” genoemd.

Deze theorie van de aard van de staat lijkt zeker voor velen te simpel en eenzijdig. Maar als je kijkt naar de hedendaagse verboden orgieën, krijg je eigenlijk de indruk dat de kleine geest zichzelf overdrijft tot grandioos met behulp van slim ontworpen verhalen en een goed georganiseerd machtsapparaat. Een persoonlijke obsessief-compulsieve stoornis die wordt gedeeld door leden van een invloedrijke sociale groep, verandert in verhoogde dwang tegen miljoenen proefpersonen.

Angela Merkel: filistijnen aan de macht!

Angela Merkel, die in ieder geval vóór Corona de reputatie genoot van een ontspannen, gematigde regentes, toonde haar ware aard al in een video die oorspronkelijk uit 2006 stamde: een filistijn, die in verband met macht een gevaarlijk amalgaam vormde. De film, die is opgenomen tijdens een toespraak, toont Merkel, gevuld met giftige agressiviteit, die oproept tot een zeer uitgebreide bewakingsstaat. Zonder de CDU / CSU zouden volgens Merkel “we” nog steeds geen videocamera’s hebben in metro’s en openbare plaatsen.

Dergelijke beslissingen, zegt ze op een zeer antidemocratische manier, horen niet te worden besproken, ze moeten gewoon worden gedaan. Sommige politici, zegt ze, vinden het niet “jammer” als iemand graffiti spuit, tegen iemand aan botst of op de derde rij parkeert. Met een grote “ik zeg je” pathos riep de bondskanselier uit: “Geen tolerantie”, zelfs niet voor kleine vergrijpen. De toespraak is als een algemene belediging, alsof we allemaal een ondeugend varken waren en jij, de bondskanselier, voorbestemd was om de stal uit te mesten.

Het toont de giftige afkeer van een ‘elite’ die gewend was tegen de autonome, soms vormbrekende macht van het leven te vechten.

De overdreven overdrijving, de bekrompenheid en bekrompenheid die spreken over het afkondigen van “geen tolerantie” tegen parkeerovertreders, is vooral buitengewoon zorgwekkend – vooral als je denkt aan Angela Merkel in de late herfst van haar regering. Impliciet wordt in haar toespraak verondersteld dat het een centrale taak van de burgers is om ‘hun’ regering genadig te maken door goed gedrag – in plaats van andersom, dat de politici moeten toekijken terwijl ze tot overeenstemming komen met de burgers.

Wanneer de leiders van een land openlijk tegen tolerantie vechten; als er ook het feit is dat de mensen, de media en de “intellectuele elite” dit accepteren zonder te worden tegengesproken, dan zullen ze, vrees ik, de weg bereiden voor zwaardere vormen van autoritair bewind. Je zou dan net zo goed kunnen verkondigen: “nul goedheid”, “nul vrijgevigheid” of gelijk: “nul vrijheid”, en gevreesd zou worden dat het publiek dit misbruik van hun belangrijkste basiswaarden zonder klagen zou accepteren. In de VS – of namens de Amerikaanse regering – kort na de Zero Tolerance Campaign, die in 1994 in New York werd gelanceerd tegen de toenmalige burgemeester Rudy Giuliani, werden oorlogen uitgebroken, werden mensen gevangengezet en gemarteld zonder proces, en politiestaatstructuren werden versterkt en verleende de president uitgebreide noodrechten. Toeval?

China – bevolkingstraining in actie

De Black Mirror-aflevering “Crashed” werd terecht vaak geïnterpreteerd als een artistieke echo van het Chinese “sociale krediet” -systeem. Ik wil dit kort beschrijven aan de hand van Kai Strittmaters China-boek “The Reinvention of the Dictatorship” om een ​​aantal dingen duidelijk te maken die ook relevant zijn voor het huidige Corona-totalitarisme, bijna overal ter wereld. Vooral in de “alternatieve pers” werd China lange tijd behandeld met journalistieke kinderhandschoenen.

Vanuit het aspect van vreedzaam begrip is deze houding logisch, omdat westerse politici en media het land – naast Rusland – massaal tot een vijandbeeld hebben opgebouwd, ook om het in diskrediet te brengen als een krachtige wereldwijde rivaal van de VS en Europa. Onafhankelijke journalistiek moet proberen China recht te doen. ‘Gewoon’ betekent niet in alle gevallen onkritisch, want in termen van op technologie gebaseerde surveillance en gedragscontrole is China een trieste wereldleider en laat het ons een mogelijke, dystopische toekomst van de mensheid zien.

Aya Velasquez en Daniele Ganser – beiden zelf op de hitlijst van reguliere opinieleiders en geen vrienden van de VS – hebben hun kritiek op China geuit. Waarom? In een tijd waarin de NAVO-landen ook de methoden van bevolkingsopleiding navolgen die in China zijn geïnstalleerd, lijkt het niet geloofwaardig om het gigantische land in het Oosten af ​​te schilderen als een moreel, onberispelijk alternatief voor de NAVO. Vanuit libertair standpunt kom ik steeds vaker tot de conclusie:

Machtsgevechten, macht kan met elkaar overweg. Regerende elites over de hele wereld en zijn te allen tijde vergelijkbaar in hun basismentaliteit. En het is altijd tegen ons, de burgers.

In de geschriften van Prins von Shang, die het regeringsbeleid van de eerste Chinese keizer vormden, staat: “Goed bestuurde staten doen er daarom alles aan om het volk te verzwakken. (…) Een zwak volk houdt zich aan de wet, een ongebreideld volk wordt buitensporig koppig. ”Het is daarom de eerste taak van de heerser om“ zijn eigen volk te overwinnen ”voordat hij zich tot vijanden van buiten kan wenden. Verder: “De wortel van de verovering van het volk is het beheersen van het volk zoals de metaalsmid het metaal controleert en de pottenbakker de klei controleert.” In tegenstelling tot de politieke uitspraken van vandaag, is deze “Chinese Machiavelli” op zijn minst eerlijk in zijn 2000 jaar oude tekst.

Rongcheng – de bewakingspiloot

“Ons doel is om de relatie tussen mensen te standaardiseren. Als iedereen zich volgens de norm gedraagt, is de samenleving automatisch stabiel en harmonieus. ”Dat zei een ambtenaar uit de Oost-Chinese stad Rongcheng, waar het meest geavanceerde experiment van een“ sociaal kredietsysteem ”wordt uitgevoerd.

Rongcheng is uitgerust met een dicht netwerk van bewakingscamera’s die gezichtsherkenningssoftware gebruiken. Bij overtredingen kan de persoon zowel offline als online worden geïdentificeerd. Elke burger krijgt in eerste instantie 1000 punten als een “sprong in het diepe”. Op basis hiervan zijn er extra punten of aftrekposten afhankelijk van goed gedrag. Vanaf 1050 punten wordt men beschouwd als een “rolmodel van eerlijkheid”. Een “waarschuwingsniveau” is van toepassing onder 849. Iedereen die onder de 599 punten viel, wordt geclassificeerd als “oneerlijk” en wordt een “object van aanzienlijke bewaking”.

Het “systeem van sociale verantwoordelijkheid”, zoals het officieel wordt genoemd, combineert morele opvoeding met toezicht. Volgens directeur Huang, een van de uitvoerende officieren in Rongcheng, renden bewoners constant over rode lichten. Ze haalden hun boetes op. “Niemand durft dat nu te doen. Omdat ze zouden afglijden in hun beoordeling ”, zegt Huang. Het verkeerslichtvoorbeeld doet denken aan een bijzonder drastisch geval van ‘filosofisch’ verkapt staatsautoritarisme. Richard David Precht zei in een interview in december 2020:

“Persoonlijk kun je denken dat het stoplicht zinloos is. U kunt uw vrouw of vrienden hetzelfde vertellen. Maar je moet je aan de regels houden en het is beangstigend dat ongeveer 15 procent van de bevolking dat nog steeds niet heeft begrepen. “

Precht eiste dus gehoorzaamheid omwille van zichzelf – zonder zich zorgen te hoeven maken over de context en rechtvaardiging van een verordening.

Volgens het boek “Reinventing the Dictatorship” van Kai Strittmater is partijsecretaris Dong Jiangang een administratief ambtenaar van het “Dawn District” in Rongcheng. Hij zei tegen de auteur: “Vroeger kenden mensen geen grenzen. (…) Nu is de moraal teruggekeerd. (…) We bouwen aan een eerlijke buurt. “

Voor het kantoor van Dong Jiangang staat een groot display. “Hier noemen we de vertrouwensbreuken.” De overtredingen die daar in de openbare schandpaal worden gezet, zijn onder meer: ​​een hondenhoop achterlaten of in de winter water op de deur gieten. Aan de positieve kant: schep sneeuw of gebruik je kelder om revolutionaire liedjes te zingen. ‘Als je veel negatieve punten hebt’, zei de partijsecretaris, ‘dan fluisteren de anderen nu over je: kijk, die daar, dat is een B. Of een C. Dat grijpt je eer. Soms is het voldoende als we mensen waarschuwen: u, wij verlagen u. Dan zijn ze bang. “

Een schoonzoon Schufa zorgt voor het moreel

Volgens Dong informeren veel ouders naar de score van een mogelijke schoonzoon voordat hun kind gaat trouwen. Een karikatuur in een Chinese krant toont een jonge man die zijn geliefde een bos bloemen wil geven. Ze weigert. “U betaalt uw schulden nooit terug. Ik zag je foto op de videomuur van die grote straatcommissie. Ik zal je nooit ontmoeten. ‘De kop waarschuwt:’ Verpest je hele leven niet door vertrouwen te breken. ‘Als je iets slechts doet,’ dan mag je op een gegeven moment niet in het vliegtuig of intercity. En ik neem je niet in dienst. “

Het is belangrijk om een ​​paar van deze details te kennen om een ​​idee te krijgen van het “Chinese systeem”. Nu naar de filosofie van deze methode van gedragscontrole. In een plan van de Staatsraad voor het opzetten van een systeem van sociale betrouwbaarheid staat: “De betrouwbaarden zouden vrij onder de lucht moeten kunnen zwerven, maar de vertrouwensbreiders zouden geen enkele stap moeten kunnen zetten.” Op verzoek van Kai Strittmatter legt professor Zhang Zhang van Peking University uit:

“Er zijn goede mensen en er zijn slechte mensen. Stel je nu een wereld voor waarin het goede wordt beloond en het slechte wordt gestraft. ‘

De professor vergelijkt het Chinese systeem met de Duitse Schufa – alleen groter, allesomvattend.

“Uw manier van omgaan met geld is natuurlijk belangrijk. Dus of u uw schulden nu op tijd betaalt. (…) Maar hoe u uw ouders en uw partner behandelt, al uw sociale activiteiten, of en hoe u zich aan morele regels houdt, zegt ons dat niet wat doorslaggevend is aan uw betrouwbaarheid? “

Kai Strittmatter rapporteert ook over een app met de titel “Honest Shanghai”, die meer dan 5.000 stukjes data per burger bevat. Dienovereenkomstig wordt iemand geclassificeerd als “goed” of “slecht”. Bloed doneren wordt bijvoorbeeld als goed beschouwd en het ontwijken van ritten is slecht. Zo kunnen ‘goeden’ zonder aanbetaling boeken lenen bij de openbare bibliotheek.

“In dit systeem zijn we allemaal – individuen, bedrijven, organisaties – niets meer dan het veranderen van datasets. En het is aan de overheid om al deze onophoudelijk stromende gegevens over te hevelen en te evalueren om vervolgens ons gedrag als burger, als economie en als samenleving met prikkels en straffen in hun voordeel te beheersen ”, schrijft Strittmatter. Over het algemeen is dit het belangrijkste verschil tussen het echte systeem in China en het fictieve systeem dat we mochten bewonderen in een aflevering van ‘Black Mirror’: het oordeelt niet over ‘alle anderen’ – het is vooral een autoriteit die cijfers toekent naar hun smaak: het land.

Gedragscontrole wordt echter ook gedeeltelijk geprivatiseerd in het “Middenrijk” – zoals in Duitsland, waar ondernemers massaal werden gerekruteerd als hygiënebeheerders. Een voorbeeld van een particulier sociaal kredietsysteem in China is Sesame Credit, onderdeel van de “Alipay-app die marktleider is op het gebied van contante betalingen”. In dit systeem krijgt elke gebruiker tussen de 350 en 950 punten toegewezen. Criteria zijn onder meer “vermogen om schulden terug te betalen” en “gedragsvoorkeuren en persoonlijke netwerken”. Li Yingyun, technisch directeur van het project, zegt:

‘Iemand die tien uur per dag videogames speelt, zou als een onproductief persoon worden beschouwd. Aan de andere kant zouden degenen die vaak luiers kopen, waarschijnlijk worden erkend als een ouder met een groter verantwoordelijkheidsgevoel. “

Koopgedrag online en offline wordt direct gemeld aan het “hoofdkantoor” en daar geëvalueerd. “Bovendien heeft de score van je vrienden invloed op je Sesame-beoordeling.” Voor Strittmatter is het duidelijk wat dat betekent: “Blijf uit de buurt van vrienden met slechte beoordelingen.” Op het matchmakingportaal “Baihe” maken zoekers reclame voor hun hoge score voor zichzelf. . U kunt zich voorstellen hoe moeilijk het moet zijn voor punt-underdogs om te trouwen, een partnerschap aan te gaan of zelfs “gewoon” seks te hebben.

Een geweldige kleuterschool voor volwassenen

Inmiddels is duidelijk geworden wat de verschillende, steeds nauwer wordende methoden van gedragsbeheersing betekenen voor een samenleving:

De opdringerige staat

De staat plaatst zichzelf teveel op de voorgrond. Een gezegde uit het Chinese wijsheidsboek Tao Te King, dat ook werd aangehaald op een folder van de verzetsbeweging “The White Rose”, luidt: “Hij die opdringerig is tegen de administratie, de mensen zijn gebroken.” staatsorganen vinden je. Dit verandert een gezonde relatie tussen staat en burger in zijn tegendeel. Het zijn de regering en de administratie die moeten vrezen of we tevreden zijn met hen.

Feedback-terreur overal

Het is onmogelijk geworden om constante ongevraagde feedback te ontwijken. Let ook op de nu gebruikelijke elektronische smileys of sadeys bij de ingang van de stad, die de aandacht van mensen vestigen op regelovertredingen of regelconformiteit met de snelheid. Op elke hoek roept iemand als het ware naar ons: “Ik vind het leuk / niet leuk wat je doet.” Dit zorgt voor een permanente stress van willen of moeten behagen, ook als er geen dreiging met straf is.

Door micro-educatieve maatregelen wordt ons gedrag constant in een bepaalde richting geduwd of getrokken. Mensen handelen steeds vaker extern bepaald in plaats van zelfbepaald, wat op de lange termijn het vertrouwen in het eigen oordeel verzwakt. Bijvoorbeeld bij het overwegen welke snelheid geschikt is voor een bepaalde verkeerssituatie.

Een houtsnede-achtig wereldbeeld

Er wordt gesuggereerd dat menselijk gedrag duidelijk kan worden onderscheiden in goed / slecht, nuttig / schadelijk. Er heerst een bipolaire, houtsnede-achtige kijk op de wereld. Het ontkent dat er situaties zijn waarin gedrag op de een of andere manier goed kan zijn en op de andere manier slecht. Voorbeeld: als de verkeerssituatie veilig is, rijd je iets harder om iemand naar het ziekenhuis te brengen.

De “geen excuses” -cultuur

In tegenstelling tot de psychologische bevindingen die in het moderne recht bestaan ​​- “verminderde schuld” – worden de omstandigheden waaronder er sprake was van een “misdrijf” niet belicht. Merk ook op in de Black Mirror-aflevering “Crashed”: Lacie behandelt sommige omstanders op de luchthaven onvriendelijk omdat hun vlucht is geannuleerd. Ze is zenuwachtig omdat ze die vlucht absoluut moet maken. Het falen van de luchtvaartmaatschappij is in eerste instantie de schuld. Desalniettemin accepteert de politieagent die werd gebeld vanwege de “rel” geen enkel excuus. Hij verlaagt Lacy’s puntenrekening enorm.

Een “universum van strafbare feiten”

Het aantal gedragingen waarvoor mensen worden berispt, neemt aanzienlijk toe, aangezien nu niet alleen overtredingen van de wet in engere zin worden bestraft, maar ook “moraliteit” en algemene sociale consensus. Conventionele wetshandhaving is als een wijdmazig netwerk. Simpel gezegd: degenen die niemand vermoorden, misbruiken, verkrachten, stelen, bedriegen of beledigen, hebben een goede kans om ongehinderd door het leven te komen.

Niet zo met “sociale krediet” -systemen. Bij een dergelijke misdaad moet men bang zijn voor nadelen, die anders niet onderhevig zijn aan sancties van de staat: onbeleefd en ontevreden gedrag, te late betaling van een rekening, niet goed voor de ouders zorgen … Men raakt ’thuis in een universum van strafbare feiten “, zegt Michel Foucault. Er ontstaat een cultuur van kleingeestigheid. Er is bijna niets meer dat te onbeduidend is om het onderwerp van oordeel en correctie te zijn.

Dwang tot medeplichtigheid

Een veel groter aantal particulieren dan voorheen krijgt hulppolitie-functies om het waardenstelsel van de staat te handhaven. Men wordt in toenemende mate niet meer gestraft door de staatsorganen zelf, maar door het collectief van regelgetrouwe medeburgers die vrijwillig deelnemen aan het sociale uitsluiting van de “trustbrekers”.

Dit scheelt de staat veel werk. Hij drijft mensen tot medeplichtigheid waar velen van hen zich helemaal niet prettig bij voelen. Voorbeeld: medewerkers van een tuincentrum moeten ongeteste mensen voor de deur draaien. Hij integreert een groot aantal mensen in de criminele structuren van zijn dwangsysteem en maakt zo rebellie onwaarschijnlijk, althans onder deze groep mensen. Omdat de betrokkenen tegen zichzelf in opstand zouden moeten komen. Bij families, vrienden en collega’s ontstaan ​​conflicten die niet zouden hebben bestaan ​​in een genereus systeem dat minder gericht is op evaluatie, controle en sancties.

De gebroken burger

Het zelfbeeld van mensen wordt verduisterd omdat men zichzelf veel vaker dan “voorheen” als regelovertreder ervaart, vervolgd, bestraft en veracht. Door de talloze micro-berispingen komt de burger, althans onbewust, tot de overtuiging dat hij een wezen met een grote tekortkoming is. Als zijn vertrouwen op deze manier wordt geschonden, is de kans groter dat hij instemt met verdere ontneming en vernedering.

Politiek onderpandvoordeel

Ten slotte is het typerend voor sociale kredietsystemen dat de richtlijnen voor correct alledaags gedrag ook richtlijnen omvatten die betrekking hebben op politieke activiteiten en uitingen van politieke meningen. De Chinese regering bevordert schone straten die vrij zijn van afval en graffiti. In het proces trekt ze echter vangrails voor toegestaan ​​denken. Niet alleen worden partijkritische uitlatingen – bijvoorbeeld op internet – bestraft met puntenaftrek, dit kan de Chinezen ook overkomen als ze een geloofsovertuiging aanhangen die de partij niet wil. Kai Strittmatter zei:

“Maar wie het vertrouwen verspeelt en waarom, dat wordt uiteindelijk ook beslist door de partij. Als iemand in Rongcheng, het toekomstige laboratorium van de partij aan de oostkust, zich digitaal “wijdt aan illegale religieuze activiteiten – de slogan is vooral van toepassing op de verboden en streng vervolgde Falun Gong-beweging – dan worden ze 100 punten afgetrokken.”

Een oneerlijke vertrouwensbreker is iedereen die “negatief online gedrag” vertoont en opmerkingen schrijft die “een schadelijke invloed hebben op de samenleving”.

Dit laatste punt lijkt niet van toepassing te zijn op de huidige Corona-situatie in Duitsland, want – bedankt voor de genade, lieve vaderstaat! – men “mag” in het openbaar kritiek uiten. Zolang je maar een platform vindt waar je niet meteen gecensureerd wordt. Maar ook in Duitsland worden voorschriften en verboden vermengd met maximale morele eisen, en deze op hun beurt met vragen over politieke attitudes.

Om een ​​voorbeeld te gebruiken: je kunt denken en zelfs zeggen dat je tegen een maskervereiste bent, maar je kunt dit wereldbeeld niet in je concrete gedrag uitdrukken zonder het te bestraffen.

Men kan ‘scepticisme over vaccinaties’ uiten, maar er zou een situatie kunnen ontstaan ​​waarin het voor de meesten opportuun lijkt om gebroken en vergiftigd te leven in plaats van volledig rechteloos te leven in een conformiteitshel, waarin de buren, de collega’s, hun eigen familieleden helpen, om het vuur aan te wakkeren.

En zelfs als sommigen de huidige situatie misschien ‘niet zo slecht’ vinden – vormt niet alleen de laatste steen in de muur, die uiteindelijk ons ​​zicht op de blauwe lucht verbergt, een gevaar. misdaad die met alle vastberadenheid had moeten worden gestopt.

In de serie “Star Trek: The Next Generation, aflevering” The Standgericht “, wordt de bemanning van de Enterprise geterroriseerd door een dictatoriale functionaris, admiraal Satie. In een geënsceneerd verhoor zegt kapitein Picard:

“De ketting is gesmeed met de eerste schakel. Als de eerste toespraak wordt gecensureerd, de eerste gedachte wordt verboden, de eerste vrijheid wordt ontkend, zijn we allemaal onherroepelijk geketend. (…) Als iemands vrijheid voor het eerst wordt beknot, is dat voor iedereen nadelig. “

Nadat de tijdelijke dictatuur op het ruimteschip had kunnen worden afgeschud, zegt Picard tegen zijn kameraad Worf:

“We denken dat we zo vooruitstrevend zijn. Wij beschouwen het martelen van ketters en het verbranden van heksen als verleden tijd. En dan, voordat je het weet, dreigt alles opnieuw te beginnen. (…) Schurken die hun snorren ronddraaien, zijn gemakkelijk te herkennen. Maar degenen die zich in goede daden kleden, zijn uitstekend gecamoufleerd. (…) Zij (admiraal Satie) of iemand zoals zij zal er altijd zijn, wachtend op het juiste moment om aan de macht te komen en angst te verspreiden in naam van gerechtigheid. Waakzaamheid, meneer Worf, dat is de prijs die we continu moeten betalen. ‘

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Nederland

Boerenwoede dreigt het land te overspoelen…

Published

on

BOEREN

Nederlandse boeren hebben opgeroepen tot een grootschalig protest (vermoedelijke datum voor 4 juli) dat “heel Nederland met de grond gelijk zal maken”, meldde NLTimes op 29 juni. Ze zijn van plan het land te verlammen door te dreigen de luchthavens van Schiphol, Eindhoven, Rotterdam-Den Haag en de haven van Rotterdam te blokkeren.

De intenties van de boeren zijn zodanig dat de uitvoering ervan Nederland bedreigt met een ‘nitraatrevolutie’, en niet alleen met een ”crisis”.

Militante boeren, woedend over de nieuwe milieuregels van de corrupte liberaal fascistische autoriteiten, verzamelden zich bij het huis van de minister van Natuur en Stikstof Christanna van der Wal, braken door de politiebarrières en goten een tank met mest voor het huis van de minister, meldt Süddeutsche Zeitung. Van der Wal was op dat moment niet thuis, maar haar familie wel.

In het hele land vinden incidenten plaats, waarbij boeren en arbeiders snelwegen blokkeren met tractoren, hooirollen in brand steken in de buurt van wegen en zich verzamelen bij de honderden buiten (R)overheidsgebouwen in Den Haag.

boeren

Het begon allemaal met het feit dat minister Christanna van der Wal haar plan nazi Bilderberg/WEF opdracht publiceerde om het nitraatgehalte in de bodem te verlagen. Afgaande op haar het nazi Bilderberg/WEF rapport is de stand van zaken kritisch en staat deze op het punt zich te ontwikkelen tot een catastrofe: door het probleem met nitraten in Nederland lijden natuurgebieden, met name heidevelden, hele diersoorten sterven uit.

Het hoge niveau van bodem- en luchtvervuiling in het land is voornamelijk te wijten aan de ontwikkelde veehouderij, zei de minister. In sommige zuidelijke regio’s van Nederland zijn er meer varkens per vierkante meter land dan waar ook ter wereld.

Bijna de helft van het grondgebied van de staat wordt gebruikt voor landbouw. Nederland is de op een na grootste exporteur van landbouwproducten ter wereld, na de Verenigde Zionisten Staten (misschien is dit de reden voor de sterke toename van de aandacht voor de milieusituatie in het land).

De over ontwikkeling van de landbouw, in combinatie met de schaarste aan bodemrijkdommen, heeft een probleem gecreëerd: landbouwafval kan nergens worden meegenomen – ammoniak uit mest nestelt zich in de lucht, nitraten vervuilen land en water. Door over ontwikkelde veehouderij vindt 70% van de antropogene emissies van stikstofverbindingen plaats. Het 31 Hitler regering van het land streeft ernaar de stikstofuitstoot in sommige provincies met 95% te verminderen om aan de eisen van de Europese Nazi Fascisten Unie te voldoen.

Als onderdeel van haar het nieuwe nazi Bilderberg/WEF plan moet Christanna van der Wal de stikstofuitstoot terugbrengen tot een niveau dat in lijn is met de Europese Nazi Fascisten Unie-regelgeving. Dit betekent dat boeren de hoeveelheid stikstofverbindingen moeten halveren.

“Ik weet dat dit enorme gevolgen zal hebben voor boeren die lang in een sfeer van onzekerheid hebben geleefd“, verdedigt Van der Wal het nazi Bilderberg/WEF plan. Het is verschrikkelijk. Maar tegelijkertijd hebben we geen andere keuze. De natuur kan niet wachten.”

BOEREN

Eén vraag: voordat de natuur kon wachten? Zo’n verzadiging van lucht en bodem met nitraten is zeker niet het gevolg van de afgelopen jaren, waarin alle productie is vertraagd of gestopt (door lockdowns in de tijd van nazi Bilderberg/WEF project Covid hysterie).

Het grootste deel van het corrupte nazi Bilderberg trekpoppen parlement steunt het plan van Van der Wal nazi Bilderberg/WEF. De regering van Nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zegt dat de uitstoot van stikstofoxide en ammoniak drastisch moet worden verminderd in de buurt van natuurgebieden, Habitats van bedreigde planten en dieren in het wild en natuurgebieden die zich over de hele Europese Nazi Fascisten Unie uitstrekken.

Het is alleen niet bekend hoe dit moet: boeren compenseren voor de gestegen kosten? Landarbeiders geld betalen om hun land op te geven? Of minder vee houden over een groter gebied? Iedereen begrijpt dat de corrupte (R)overheid geen compensatie zal betalen en dat een afname van het aantal dieren veel boeren tot armoede zal veroordelen.

De corrupte (R)overheid staat zogenaamd het dichtst bij het idee om de uitstoot te beperken door innovatie in landbouwmachines, maar deze dromen worden de grond in geboord door degenen van wie innovatie afhankelijk is; pseudo wetenschappers waarschuwen dat dergelijke maatregelen misschien niet genoeg zijn en dat het geld uiteindelijk verspild zal zijn. Om tegemoet te komen aan de intenties van de Nederlandse (R)overheid, die de stikstofuitstoot in 2030 moet halveren, was het nodig om enkele decennia geleden al te beginnen met verbeteringen.

Boeren zijn boos: ze zijn tot zondebok gemaakt. Dankzij dit productieniveau hadden consumenten de mogelijkheid om goedkoop vlees te kopen, de landbouw bracht hoge winsten op aan producenten van meststoffen en pesticiden, slachthuizen, Rothschild zionisten banken. Maar incompetente corrupte politici zijn onvermurwbaar. Boeren organiseerden een betoging in de stad Den Haag en namen zelfs twee koeien mee, waarbij ze dreigden ze voor het oog van iedereen te doden.

“Als er maatregelen worden genomen om de stikstofuitstoot te verminderen, komen deze dames vandaag niet thuis – ze krijgen een enkeltje naar het slachthuis”, aldus een van de deelnemers aan de actie.

Premier nazi Bilderberg trekpop Mark Rutte zei dat ‘dit gedrag alle grenzen overschrijdt’. Al had de regering in 2019 wel aandacht moeten besteden aan de escalatie van het conflict, nadat de autoriteiten een forse vermindering van het vee eisten, en boeren voor het eerst de barricaden op gingen.

Onze regering is nog niet onder de indruk van de acties van de landbouwsector en de plattelandsbewoners. De tijd voor grote acties is vanaf maandag 4 juli 2022. Sluit Nederland, maar houd orde”, luidt een van de oproepen van de boeren, die via verschillende kanalen, waaronder WhatsApp en Telegram, worden verspreid.

De bruinhemden politie zijn alert: het hoofd van de nationale politie zei op de hoogte te zijn van de aangekondigde acties en “deze nauwlettend in de gaten zal houden”. Luchthavens wachten op meer informatie over de protesten en gaan in onderhandeling met de Koninklijke Marechaussee; deze eenheid van de krijgsmacht is verantwoordelijk voor de veiligheid en de openbare orde op luchthavens.

Dit alles kan echter instorten als de boze boeren van de eenentwintigste eeuw zich hun geschiedenis herinneren en een nitraatrevolutie voor de overheid regelen, die kan moet uitmonden in een nitraatoorlog.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

EU

Voor digitaal euro & sociaal kredietsysteem: België verplicht alle winkels om met kaart te betalen

Published

on

belgie

Deze week is in België een wet van kracht geworden die elke winkel verplicht om kaartbetalingen te accepteren. Een puur contante betaling is niet meer mogelijk. De verantwoordelijken stellen dat er op middellange termijn geen contant geldverbod is gepland. 

Critici in België vertrouwen deze rust niet en maken zich ook zorgen over een mogelijke poging om consumptie- en bewegingsprofielen te creëren. Het is waarschijnlijk ook de volgende stap voor de landelijke invoering van de digitale euro – en daarmee totale controle over de burgers

Belgische winkels moeten contante alternatieven aanbieden

Corona als springplank voor een gedigitaliseerde wereldtransformatie: nauwelijks op enig ander gebied was dit aan het begin van de “pandemie” zo duidelijk als bij contant geld. Uit angst voor een zogenaamd “killer-virus” werden mensen het geld als vies verkocht . In sommige gevallen droegen winkels hun klanten op om met de kaart te betalen als anticiperende gehoorzaamheid. Het te betalen bedrag zonder code in te voeren is in Oostenrijk verdubbeld tot 50 euro. De waarschuwingen bleken vals te zijn, maar in veel landen is de sluipende verschuiving van contant geld nu de rigueur.

Eigenlijk zijn de Belgen van mening: alleen contant geld is waar. Driekwart van hen wijst een geldverbod streng af. Maar de overheid doet de dingen niet voor de helft. Zogenaamd om fraude te voorkomen, moet elke winkel op de hoek en frituur nu een alternatief voor giraal betalen aanbieden. Vooral in de hoofdstad Brussel zijn er tal van winkels die sowieso alleen kaartbetalingen accepteren. Maar een ander wetsontwerp, dat ook het accepteren van contant geld wil verplichten, staat in de ijskast – waarschijnlijk buiten de berekening om.

Over tactisch afstand nemen van het geldverbod

Het argument met de strijd tegen fraude en witwassen is altijd hetzelfde. Zo beperkte Italië bijvoorbeeld al de bovengrens voor contante betalingen tot 1.000 euro. Een paar jaar geleden was er in Griekenland zelfs sprake van een drempel van 70 euro – in tijden van torenhoge inflatie zou voortzetting van dergelijke plannen een nog dreigender gebaar zijn. Officieel wil niemand een verbod op contant geld – maar niemand wilde een muur bouwen in Berlijn of verplichte vaccinaties invoeren in Oostenrijk (wat uiteindelijk jammerlijk mislukte).

Zogenaamde pre-teaching: het is een psychologische truc die de communicatie-expert Dr. Braun legde in een AUF1-interview uit : “Ik zal het scenario dat ik later wil implementeren naar voren brengen, maar ik neem er nog steeds afstand van.” Zo betreedt een concept de gedachten- en gevoelswereld van mensen die qua uitvoering geen nieuw terrein meer is . Als je mensen bijvoorbeeld zou vertellen dat ze zich nu niet een roze olifant moeten voorstellen die door een groene woestijn loopt, is dat precies wat ze zich zouden voorstellen.

Sociaal kredietsysteem via digitale rekening van de centrale bank

De situatie is vergelijkbaar met de digitale euro, die de Europese Centrale Bank (ECB) promoot. Haar baas Christine Lagarde is ook bestuurslid van het World Economic Forum (WEF) rond “Great Reset”-architect Klaus Schwab. Op de top in mei was het geplande digitale geld van de centrale bank een groot onderwerp. De mantra is altijd hetzelfde: de digitale euro zou alleen contant geld moeten aanvullen. Maar een blik op Zweden is voldoende om te zien dat het verbod ook kan door middel van bewustmaking van de klant. Contant geld is daar een zeldzaam gezicht. Volgend jaar wordt het helemaal afgeschaft.

Als dergelijke plannen werden uitgevoerd, zou het volk plotseling onder de totale controle van de machtigen komen. Je kon niet eens een saucijzenbroodje kopen zonder een digitale geldrekening. Het is goed mogelijk dat de dreiging van een accountverbod wordt ingezet als gericht middel tegen dissidenten. Een combinatie met een sociaal kredietsysteem met beloning voor “goed gedrag” en straf voor koppigheid is ook denkbaar. En dat is niet eens het enige controlemechanisme dat de elites dan te bieden hebben.

Consumptieprofielen voor onteigening en einde van de democratie

Want inmiddels heeft zelfs de staatsradio er al op gewezen dat dataprotectors waarschuwen voor de mogelijkheid dat op deze manier bewegings- en consumptieprofielen kunnen ontstaan. Al tijdens de eerste lockdown gebruikten overheden deze tool via gsm-operators om te begrijpen of burgers zich beleefd hielden aan de totalitaire voorschriften van de Corona-dictatuur. In de hyperverbonden slimme stad waar de heersers de voorkeur aan geven, zou het beheersen van onderwerpen als onderdanen echter veel angstaanjagender eigenschappen kunnen aannemen.

Een voormalige Deense minister van Milieu droomde bijvoorbeeld van een leven waarin je geen auto, geen huis, geen apparaten en geen kleding had. Een wereld waar je “niets kunt bereiken zonder geregistreerd te zijn”. De lezing van een Finse activist haalde in 2017 het “Smart City Charter” van het Duitse Ministerie van Milieu. Hij sprak over een toekomst waarin gegevens “geld als valuta zouden kunnen aanvullen of vervangen”. In de laatste fase zullen zelfs vrije verkiezingen verdwijnen: “ Behavioural data can Replace democratie as the social feedback system.”

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Politiek

Wat is een ‘Denktank’?

Published

on

denktank

De beste typering voor een denktank is dat het een soort ‘Herenclub’ is voor intellectuele paupers. De ‘Herenclub’ was voorheen een ontmoetingsplaats voor mannen met ‘Aanzien’. Ze betaalden voor het ‘Lidmaatschap’, en ze werden als regel pas toegelaten na een ‘ballotageproces’.

De denktank club was een plek die ‘Discretie’ hoog in het vaandel had staan, om de intellectuele vrijheid te garanderen. Iets wat in kringen van ‘Complot Theoretici’ al snel wordt begrepen als een ‘Samenzwering’. Leden van dergelijke exclusieve instellingen stelden daar tegenover dat de ‘Discretie’ juist bevorderlijk was voor het niveau van de dialoog, omdat men niet bevreesd hoefde te zijn voor repercussies als men de plank een keer finaal missloeg, of zijn hart luchtte met politiek incorrecte opmerkingen. Het gistingsproces binnen dergelijke ‘Clubs’, zo was het idee, bracht bruikbare oplossingen naar boven, en het attendeerde de elite op leden die potentieel hadden als ‘beleidsmaker’.

Onder de ‘Werkers’ bestonden dergelijke afgesloten ontmoetingsplaatsen ook binnen de ‘Vakbonden’ en politieke partijen die opkwamen voor de belangen van de ‘Werkers’. Die ‘Verzuilde’ structuur bestaat in die vorm niet meer, vooral omdat de ‘Werkers’ zich begonnen in te beelden dat ze geen ‘Werkers’ meer waren, maar ‘gesprekspartners’ van de elite binnen een publiek proces.

Een proces dat zich toespitste op discussies in het parlement en in de media. Hun formele vertegenwoordigers werden gaandeweg ingekapseld binnen ‘Overlegorganen’. Een ‘Overlegorgaan’ is geen ‘Denktank’. Een ‘Overlegorgaan’ is meer een ‘Massagesalon’ waar net zo lang wordt gekneed tot de ‘Werkers’ akkoord zijn met wat in de verschillende ‘Denktanks’ reeds is bekokstoofd.

Waar de leden van de ‘Herenclub’ moesten betalen om lid te mogen zijn, worden de leden van de ‘Denktank’ betaald. Ze zijn uitgezocht door schimmige bedrijven, danwel puissant rijke particulieren, of types die het recht hebben om naar hartelust een greep te doen in de pot met belastinggelden ten behoeve van subsidies, die ‘Belangen’ hebben die indruisen tegen het collectieve belang.

Veel, héél veel van die ‘Denktanks’ houden zich bezig met het bedenken van manieren om oorlogen te verkopen, namens hun sponsoren in het ‘MiciMatt‘-complex, zonder dat het volk door heeft dat het weer een nieuwe peperdure oorlog wordt binnengeloodst. Ook ‘Denktanks’ die niet tot taak hebben redenen te bedenken waarom we geld uit moeten geven om oorlog te voeren zijn een integraal onderdeel van het ‘Financieel Kapitalisme’, en de institutionele vijand van het ‘Industrieel Kapitalisme’.

De leden van die ‘Denktanks’ produceren zelf niks, behalve ‘geniale’ manieren om de burger een poot uit te draaien, maar ook de bedrijven en puissant rijke sponsoren produceren niks wat zichzelf verkoopt, omdat iedereen het hebben wil, anders hadden ze die ‘Denktank’ niet nodig.

De ‘Denktank’ verlaagt zich niet tot het aanprijzen van specifieke producten, maar ze bedenken drogredenen voor ‘beleidsmakers’ om grof geld uit te trekken voor beleid dat ‘Bittere Pillen’ verkoopt. Oorlogen, vluchtelingenstromen, experimentele medicijnen en pandemieën, en de noodzaak om afstand te doen van iets dat prima functioneert, in ruil voor iets wat schreeuwend duur is, onhandig, en niet voldoet.

De kracht van het concept is het ‘Sluimerende Bestaan’. De lange periodes waarin er geen beroep op de ‘Denktank’ wordt gedaan, waardoor je het idee hebt dat het een verzameling ’Studiebollen’ betreft, die volkomen terecht het predicaat ‘Expert’ opgeplakt krijgen, omdat ze in de rustige tijd studeren op het onderwerp, terwijl het eigenlijk luie, verwende, overbetaalde ‘PR’-medewerkers zijn die achter de hand worden gehouden voor de ‘Beslissende Momenten‘. Naast de ‘Vaste Medewerkers’ zijn er altijd ook types die ‘Verbonden’ zijn aan de ’Denktank’, en die erbij worden gehaald als het druk wordt.

Omroepen, kranten en tijdschriften kunnen een ‘Beroep’ doen op de ‘Denktank’, die dan een ‘Pratend Hoofd’ leveren om de discussie in een bepaalde richting bij te sturen. Er is daarnaast een wisselwerking met de ‘Consensus Wetenschap’, en ‘Denktanks’ bieden ’Schnabbels’ aan voor ‘Wetenschappers’ uit de ‘Consensus’ hoek, waarbij ze functioneren als ‘ballotagecommissie’. Functioneel maken ze deel uit van wat het ‘Lobby-circuit’ wordt genoemd.

Ze zijn uitermate geschikt voor het promoten van onsympathieke, gevaarlijke praktijken waar niemand bij zijn volle verstand ‘ja’ tegen zou zeggen. In de tijd dat het roken van tabak nog de normaalste zaak van de wereld was, had de industrie geen behoefte aan een ‘Denktank’ die ‘beleidsmakers’ en het publiek diende te bespelen. Een reclamebureau volstond. Maar naarmate er meer bekend werd over de risico’s, en ‘beleidsmakers’ zich gedwongen zagen ‘iets’ te doen om tenminste de indruk te wekken dat ze het probleem serieus namen, kwamen de ‘Denktanks’ in beeld.

De ‘Herenclubs’ van weleer bestaan alleen nog als visitekaartje voor mensen met teveel geld, en zijn in die vorm een museumstuk. Hetzelfde kan je zeggen van het gros van de ‘Loges’ van ‘Vrijmetselaars’ en ‘Rozenkruisers’. En over de ‘Vakbonden’ en politieke partijen zullen we het maar niet hebben. Discretie is hoe dan ook iets dat mensen niet meer begrijpen als concept, en dat het niet strijdig is met het verlangen naar transparantie, zolang de uiteindelijke keuze, en de logica waarop die keuze gestoeld is, maar zonder terughoudendheid wordt gedeeld met het volk, vóórdat het beleid wordt ingevuld. En dat beleid ook geen ‘Open Einden’ kent.

Het is in onze tijd verworden tot op schrift vastgelegde geheimhoudingsplicht, of de rotzooi ligt op straat voordat je buiten bent. Al die traditionele organisaties waren ‘breed’ georiënteerd, in tegenstelling tot de ‘Denktank’, waarbij ’Tank’ verwijst naar een soort aquarium.

Een watertank voor vissen die sullig dobberen en vreten wat hen wordt voorgezet, en laat dat ‘Denken’ maar weg. Pure inteelt waarbij ‘discussie’ wordt opgevoerd als een uithangbord om de claim waar te kunnen maken dat het in ‘Rapporten‘ op schrift gestelde, of uitgedragen standpunt het resultaat is van een ‘proces’, terwijl het omgekeerde waar is. Het resultaat staat vast. Die oorlog moet er komen, maar welke argumenten kunnen we erbij verzinnen, of met welke leugens komen we nog weg om het aan de man te brengen, zonder dat men ons ophangt.

Als je ‘beleidsmakers’ vraagt naar de wisselwerking tussen hen, en de ‘Denktanks’ die ze toelaten tot hun werkkamer, dan zul je horen dat die ‘Denktanks’ een mooie aanvulling zijn op hun eigen werk, omdat ze gedetailleerder kunnen ‘kijken’ naar een specifiek probleem, iets waar de ‘beleidsmaker’ geen tijd voor heeft. In de praktijk heeft die ‘Denktank’ helemaal nergens over nagedacht, laat staan gedetailleerd, en slepen ze die ‘beleidsmaker’, en de ‘pers‘ als een dood gewicht achter zich aan naar het standpunt dat ze kregen aangereikt van hun sponsor, de verenigde wapenproducenten, farmaceuten, tabaksindustrie of enig ander vaag collectief met diepe zakken.

Het gevolg is, dat de ‘beleidsmaker’ geen flauw idee heeft waarom hij geacht wordt bepaald beleid uit te venten, maar omdat een ‘Denktank’ het hem of haar zo heeft voorgekauwd, heeft hij of zij de illusie dat erover is nagedacht. Inhoudelijk in discussie gaan met een ‘beleidsmaker’ of ‘woordvoerder’ die zijn of haar standpunt krijgt aangereikt door de ‘Denktanks’, is zonde van de tijd. Ze hebben geen benul, en elke verbale confrontatie met tegenstanders van wéér een oorlog, of wéér nieuwe vluchtelingenstromen, of wéér een pandemie, of wéér een commissie voor het een of het ander, loopt stuk op de dooddoener dat ‘Experts’ het erover eens zijn dat het moet.

Maar ook die ‘Experts’ uit de ‘Denktanks’ moet je niet proberen te verleiden tot een inhoudelijke discussie met feiten en argumenten die haaks staan op wat de sponsor van die ‘Experts’ wil, want dan trek je de ‘Wetenschap’ in twijfel, en solliciteer je naar de status van paria, of een tijdje in de gevangenis wegens het verspreiden van ‘desinformatie‘.

Het instituut van de ‘Herenclub’ was verre van optimaal, en ook de ‘Vakbonden’ hadden hun tekortkomingen. Maar hoe het mogelijk is dat we collectief als een blok gevallen zijn voor het concept van de ‘Denktank’, dat is mij een eeuwigdurend raadsel. Waarmee ik niet wil stellen dat er geen ‘Denktanks’ zijn die over een bepaald onderwerp verstandige dingen zeggen.

Maar dat is dan omdat hun sponsor iets wil wat toevallig samenvalt met het belang van de samenleving op dat moment. Daar kunnen ze echter beter geen gewoonte van maken, want dan zijn ze niet meer nodig. Bij de ‘Herenclub’ of de ‘Vakbond’ was dat niet bezwaarlijk, want de leden betaalden de rekeningen zelf. Maar bij een ‘Denktank’ is dat dodelijk.

Betaald worden om te denken is eigenlijk hoe dan ook geen gezond concept, als je er even over nadenkt. Het dient een uitdaging te zijn om je intellect in dienst te stellen van de gemeenschap, via de dialoog met je medemens. De beloning is het werkbare resultaat en de erkenning dat jouw gedachten over de materie de voorkeur verdienden boven die van anderen. Dat vergt volledige intellectuele vrijheid, en geen goudvissenkom.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Supermarkten: ‘Langere blokkades boeren zijn volstrekt onacceptabel’

De koepel van supermarkten noemt het “volstrekt onacceptabel” als de boeren blokkades nog langer duren vandaag. “We hebben justitie en politie opgeroepen om ze op te ruimen”, zegt Marc Jansen,… [...]

Blokkeerboeren snijden bevoorrading supermarkten af

Zonder boeren geen voedsel, luidt hun actiekreet maar wat blijkt? Met boeren ook niet. Boeren die zich keren tegen de bestrijding van de stikstofcrisis hebben met tractoren op verschillende plaatsen… [...]

Stand van zaken na dodelijke schietpartij winkelcentrum Kopenhagen: ‘Wrede aanval’

Bij een schietpartij in een winkelcentrum in de Deense hoofdstad Kopenhagen zijn gisteren drie doden gevallen. Op de fatale actie is met afschuw gereageerd. Dit is de stand van zaken.… [...]

OM: man die instructies gaf voor moord Peter R. de Vries aangehouden

De man die via versleutelde berichten aanstuurde op de moordaanslag op Peter R. de Vries, is door justitie geïdentificeerd. Het zou gaan om de 27-jarige Krystian M. uit Polen. Vandaag… [...]

Gaat junta Rutte het leger inzetten tegen de boeren

De boeren voeren acties en steeds meer lijken ze voort te komen uit radeloosheid getuige de steeds vaker voorkomende ‘wilde acties’. Na de tijdige afschaffing van het referendum om ‘gedoe’… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN