Connect with us

Nederland

Het is tijd om te breken met de liberale sprookjes

Published

on

nederland

Hele generaties zijn jarenlang monddood gemaakt met liberale sprookjes over ‘eigen verantwoordelijkheid’ en hoe je je geluk ‘zelf’ bepaalt. Dankzij die giftige focus op het individuele, zijn we de focus op het collectieve en systemische kwijtgeraakt, en beseffen we niet meer dat dingen niet altijd aan onszelf liggen, maar ook dikwijls aan het systeem en het bewuste beleid. De weg naar verandering begint bij het besef dat we rechten hebben en dat het huidige systeem die rechten verkwanselt met hulp van de zittende politieke orde. Het is tijd dat we die sprookjes de nek omdraaien en weer opstandig worden, schrijft Bart van der Zeijden.

Voor wie het gemist heeft: het gaat niet best de laatste tijd. We zien een overheid die onschuldige burgers systematisch als criminelen behandelt, enkel vanwege een achternaam, achtergrond of huidskleur; we moeten leven met een kabinet dat hier geen consequenties van ondervindt buiten een symbolische demissionaire status; we zitten midden in een pandemie die niet alleen de volksgezondheid ondermijnt maar ook wordt gebruikt om de kloof tussen de armsten en rijksten nog verder te vergroten; we beleven een escalerende klimaatcrisis die een directe bedreiging vormt voor al het leven op onze planeet en als catastrofale kers op de taart gaan we ook nog eens gebukt onder de grootste wooncrisis sinds de Tweede Wereldoorlog als gevolg van een woonbeleid dat onze huisvesting als verdienmodel ziet voor de rijksten. Door een aanhoudende uitholling van ons fundamentele woonrecht wordt de plek die voor ons allemaal een veilige basis zou moeten zijn – een thuis – nu juist voor veel mensen een van de grootste bronnen van onzekerheid gemaakt. Al met al blijft er maar één vraag hangen: waarom pikken we dit nog?

door:
Bart van der Zeijden

Je doet je best maar

Zelf vraag ik weinig van mijn leven: betekenisvol werk, een kans op een woning in een mooie stad en een leven met zo min mogelijk onzekerheden voor mij en de mensen om mij heen. Ik dacht altijd dat ik hiermee snel tevreden was, maar hoe meer ik om mij heen kijk, hoe wanhopiger ik word. Vooral jonge generaties betalen een hoge prijs: terwijl we dagelijks horen hoe verwend we allemaal zijn, wijst de realiteit uit dat wij nooit dezelfde zekerheden, dezelfde levensstandaard of dezelfde kansen en vrijheden op de woning- en arbeidsmarkt zullen ervaren als eerdere generaties. De sleur die voor vorige generaties zo’n groot existentieel leed veroorzaakte: de verveling die komt kijken bij ‘huisje boompje beestje’, bij een bestaan zonder angst, bij het negen-tot-vijf-leven, opgesloten in een koophuis zonder grote uitdagingen, zal voor een gigantisch deel van de huidige jonge generatie als een naïeve, utopische droom klinken.

Om een hele vervreemde, wanhopige generatie gedeisd te houden, moet je van goede huize komen. Daarbij speelt één constant terugkerend riedeltje een cruciale rol: het sprookje van ‘eigen verantwoordelijkheid’.

Als ik het met vrienden over een mogelijke koopwoning of een betaalbare huurwoning heb, eindigt het gesprek altijd in cynisch gelach. Hoe hard wij ook proberen, jonge mensen worden weggeduwd. Uit de banenmarkt, uit de woningmarkt. Je doet je best maar. Terwijl wij steeds minder kunnen met het geld dat wij hebben – ik hoorde laatste dat iemands grootouders voor hun eerste huis zeven gulden per week betaalden, gewoon even een leuk feitje – wordt de harde realiteit steeds duidelijker: de kans dat jij zal kunnen (blijven) wonen in de stad waar je van houdt, krimpt met de maand. Het is een clusterfuck van angsten en onzekerheden voor de jonge generaties en het is heel bijzonder dat dit nog niet van de daken geschreeuwd wordt. Want om een hele vervreemde, wanhopige generatie gedeisd te houden, moet je van goede huize komen. Daarbij speelt één constant terugkerend riedeltje een cruciale rol: het sprookje van ‘eigen verantwoordelijkheid’. Vooralsnog lijkt dit goed te werken.

De riedel

In Nederland horen we namelijk al decennialang hetzelfde achterhaalde deuntje: jij hebt je lot in eigen handen. Als je maar hard genoeg je best doet op school, als je je dromen maar nastreeft, als je maar doet waar je goed in bent en de kantjes er niet vanaf loopt, dan kom je er wel. Je krijgt je sleur, je krijgt je huis, je kan je eigen liberale droompje leven, als je maar doet wat wij deden. Iedereen zou een prima leven kunnen hebben, als we onze verantwoordelijkheid maar nemen.

Dit is het verhaaltje dat de VVD en diens gewillige handlangers aan de macht houdt, dat de armen in dit land machteloos tegenover hun problemen maakt, en dat iedere kans op een fundamentele, structurele verbetering in de kiem smoort. Het is een verhaaltje dat is ontstaan in de jaren van de ongekende – en beter verdeelde – welvaart waar een groot gedeelte van de eerdere generaties van heeft kunnen genieten. De mensen die hun hele leven gebakken hebben gezeten en de overheid nooit als tegenstander hebben ervaren rechtvaardigen een zorgwekkend gebrek aan solidariteit met de kansarmen door middel van een leugen die ze zichzelf blijven vertellen: ‘Mijn welvaart heb ik aan mezelf te danken. Als anderen het net zo goed willen hebben als ik het heb, moeten ze maar – net als ik – harder en slimmer werken.’

Dit sprookje, dat individuele verantwoordelijkheid en de illusie van ‘economische vrijheid’ naar de voorgrond schuift, domineert al een hele lange tijd het politieke debat en de verwachtingspatronen voor onze eigen levens. Door grote maatschappelijke problemen op individuele verantwoordelijkheid af te schuiven in plaats van de pijlen te richten op de actieve politieke beslissingen die de grote crises veroorzaakten, worden veel oplosbare problemen genegeerd, ontkend en vaak verergerd.

Het is ook dit verhaal dat huisjesmelkers de vrijheid geeft om mensen die het minder hebben met steeds hogere huren op te zadelen, en dat ervoor zorgt dat de overheid de mensen die maar geen zeker bestaan voor zichzelf kunnen verzekeren geen enkele hand toereikt. En als mensen zich ook maar durven uit te spreken tegen racistische, seksistische of klassistische machtsstructuren die hen ontegenzeggelijk benadelen, is het ook dit verhaal dat wordt gebruikt om hun stem te verstommen.

Het zijn de mensen met de wind in de rug, die denken dat ze zo snel fietsen omdat ze zelf heel hard kunnen trappen, vol onbegrip kijkend naar tegenliggers die doodvermoeid de andere kant op aan het fietsen zijn.

De overheid heeft hun boodschap aan mensen met problemen de afgelopen jaren pijnlijk duidelijk gemaakt: als je wordt benadeeld door de manier waarop onze samenleving is ingericht, hoe onrechtvaardig en onnodig ook, dan is dat jouw probleem. “Ik zit hier niet voor jou, dat moet je zelf maar regelen. Doe je best maar.” Zo worden echte problemen van echte mensen bewust niet opgelost met echt beleid, maar afgedaan met een abstract ideologisch verhaal over persoonlijke verantwoordelijkheid. Wil je een huis kopen? “Stop gewoon met arm zijn, je kan toch zelf gaan beleggen?” Wil je huren? “Je kan toch ook niet in de stad wonen?” Want waarom zou je iets goeds voor jezelf of voor de mensen om je heen wensen?

Eigen verantwoordelijkheid is onverantwoordelijkheid

Terwijl de grootste crises worden gebagatelliseerd en de meest machtelozen worden aangewezen als de grootste schuldigen, gaan de dingen fout, heel erg fout. De mensen die dit neoliberale sprookje het luidst blijven verkondigen, zijn ironisch genoeg dezelfde mensen die in welvaart zijn opgegroeid en wiens ouders altijd paraat hebben gestaan. Het zijn de mensen met de wind in de rug, die denken dat ze zo snel fietsen omdat ze zelf heel hard kunnen trappen, vol onbegrip kijkend naar tegenliggers die doodvermoeid de andere kant op aan het fietsen zijn. “Trap gewoon zo hard als ik”, is het enige wat ze denken. De mensen die de wind in de rug hebben, zullen hun afhankelijkheid van externe factoren nooit écht kunnen erkennen zonder dat ze hard met de neus op de feiten worden gedrukt.

Het is al lang te laat om blij te zijn met ‘stilstand’. Wat we nodig hebben is geen uitstel van executie, maar verandering.

Aan de mensen die mij het individualistische verhaaltje proberen te verkopen – de D66’ers en VVD’ers onder ons – vraag ik: kijk alsjeblieft om je heen. Probeer je voor te stellen hoe je leven zou zijn als je rijke ouders niet garant voor je zouden kunnen staan, of als je soms iets minder geluk zou hebben gehad.

De realiteit is dat veel mensen simpelweg niet zo veel keus hebben. En waar de relatief welvarende mensen wel beschikken over de mogelijkheid om te kiezen voor solidariteit, blijft dit vooralsnog uit. Als collectief hebben we een keuze. Het is een keuze om te accepteren dat zoveel studenten naast hun voltijd studie nog minstens 24 uur per week worden afgetakeld in een horecabaantje, om vervolgens alsnog amper rond te komen. Het is een keuze om te accepteren dat wij hoogstwaarschijnlijk nooit een huis zullen kunnen bezitten en dat het normaal zal gaan worden om tot je 35e noodgedwongen met huisgenoten te wonen omdat de steden simpelweg te duur zijn geworden. Dit zijn echter ook keuzes waar we ons hele leven op worden voorbereid met het bovenstaande riedeltje, maar ook omdat we het gevoel hebben dat we simpelweg niet anders kunnen. We zijn gaan geloven dat fundamentele maatschappelijke verandering vanuit mensen zelf onmogelijk is, en dat pogingen daartoe eenvoudigweg zinloos zijn. Als alles tegen je werkt, accepteer je het maar gewoon. Zo steekt de samenleving eenmaal in elkaar, toch? Niets aan te doen!

Dankzij deze conditionering blijft dit neoliberale sprookje onze belevingswereld en politieke opvattingen vormen. Maar voor wat? Is het onze verantwoordelijkheid dat de huizenmarkt implodeert, dat de huizen voor de armste mensen worden gesloopt en dat er amper wordt bijgebouwd? Dat de overheid zich niet meer inzet om de kwaliteit van de levens van haar burgers te bewaken en dat ons fundamentele recht op een woning wordt uitverkocht aan de extreemrijke beleggers die werkende bewoners zien als financiële melkkoeien?

huur
‘Geen woning, geen kroning’ op schutting Haarlemmer Houttuinen (bron: Wikimedia Commons)

Wat kunnen wij zelf doen tegen de almaar groeiende macht van verhuurders en huisjesmelkers die simpelweg rijkere huurders kunnen zoeken als we het zelf niet meer kunnen betalen? Wat kunnen wij eraan doen dat onze lonen stagneren terwijl de kosten om te wonen de pan uitrijzen? Afgelopen jaar werd het door linkse partijen als gigantische overwinning gezien dat de huurprijzen een jaartje werden bevroren. Bevriezen, dat is blijkbaar de hoogste ambitie van het gevestigde links op dit moment. Het is al lang te laat om blij te zijn met ‘stilstand’. Wat we nodig hebben is geen uitstel van executie, maar verandering.

De staat van de samenleving lijkt uit te wijzen dat mensen niet meer geloven dat ze iets beters voor zichzelf kunnen eisen. De meest duidelijke verschijnselen van het onrecht dat woekert in onze samenleving worden door symptoombestrijding ‘aangepakt’: huizen zijn te duur? Dan maken we het toch nog makkelijker om een verstikkend hoge hypotheek aan te gaan – wat enkel leidt tot hogere huisprijzen. Loonsverhoging? Kan, maar alleen als de ondernemerslobby dit oké vindt, en de klimaatverandering kúnnen we remmen, maar het mag niet ten koste gaan van de winst van de bedrijven die op vervuiling gedijen.

De frames

Als er dan toch wordt gedebatteerd over mogelijke oplossingen voor deze massale wooncrisis gaan we tot het grote geluk van de rechtse machtspartijen en de rijke beleggers braaf mee in de frames die gebruikt worden om fundamentele veranderingen te omzeilen. Waar mensen in nood leven, waar kinderen met honger naar school gaan, waar de huizenmarkt stagneert en er geen enkel teken van verbetering is, zijn we alleen bezig met het debat over de richting van de boze vinger.

Het is tijd om te breken met de liberale sprookjes. Ga over tot directe actie, help elkaar, blokkeer huisuitzettingen, kraak, protesteer tot je niet meer kan

We lezen dat de huizenmarkt onder druk staat door ‘de immigrant’, dat het klimaatprobleem is veroorzaakt door het consumptiegedrag van ongeïnteresseerde boomers en dat alles beter zou zijn als andere individuen maar beter hadden gehandeld. Waar je aangeleerd krijgt dat je enkel controle hebt over je eigen acties, moet je vervolgens toekijken hoe anderen hun verantwoordelijkheden verloochenen. Maar zo simpel is het niet. We horen niets over de actieve politieke keuzes van de VVD, D66, CDA, CU en vaak zelfs de PvdA om klimaatverandering te negeren, om bedrijven de vrijheid te geven om die van anderen af te nemen, en om het woonbeleid over te laten aan de ‘vrije markt’ – een sector waar de waarde wordt bepaald door schaarste, heel handig in geval van een fucking mensenrecht.

Ons antwoord

Het antwoord op de vraag waarom we dit blijven pikken, is dat we blijkbaar niet meer beseffen dat we allemaal recht hebben op beter. Blijkbaar beseffen we niet dat als onze buren geen zekerheid ervaren, dit voor ons ook geen vanzelfsprekendheid is. We beseffen niet dat het beter zou moeten, en dat het anders kan. Dat de beschermers van de ‘vrije markt’ niet het beste met ons voor hebben. Wij beseffen dit niet, omdat er niet veel volksvertegenwoordigers zijn met een alternatief verhaal; iemand die mensen vertelt dat ze rechten hebben en dat ze beter verdienen. Iemand die duidelijk maakt dat de verantwoordelijken voor de grootste crises waar wij als collectief onder gebukt gaan de machtigsten zijn, en niet de machtelozen. Daarom hebben we een hard, ongeremd geluid nodig tegen de radicale liberalisering van de woningmarkt die ons fundamentele woonrecht uitholt en tegen de verwaarlozing van de voorzieningen die burgers nodig hebben om een goed leven te kunnen lijden.

Want als een overheid niet eens kan garanderen dat iedereen die dit wil een betekenisvol leven voor zichzelf en met de ander kan verzekeren, waar doen we dit dan voor? Willen we leven in dienst van de winst van anderen? Willen we leven voor de parasitaire beleggers die profiteren van onze wens om simpelweg ergens te kunnen wonen? Nemen we simpelweg aan dat ‘het nieuwe normaal’ inhoudt dat we drukker zijn met de huur betalen dan zelf te kunnen leven?

Als het antwoord ‘nee’ is, blijft er maar één optie over. Het is tijd om te breken met de liberale sprookjes, met het idee dat politiek niet ideologisch mag zijn, met de illusie dat maatschappelijke verandering onmogelijk is. We moeten aantonen dat onze generatie wel in staat is om voor onszelf en voor elkaar op te staan. Het is tijd voor een beweging die niet vraagt, maar EIST dat het verandert. Ga naar die demonstraties en schreeuw je longen uit je lijf. Ga over tot directe actie, help elkaar, blokkeer huisuitzettingen, kraak, protesteer tot je niet meer kan en laat zien dat wij er alles aan zullen doen om voor iedereen een goed leven te verzekeren. Laat 12 september het begin van een grote beweging zijn. Een die niet zal juichen bij een simpele huurprijsstagnering, maar pas bij de absolute garantie van betaalbare volkshuisvesting.

Bart van der Zeijden is Master in Philosophy of Contemporary Challenges en vanaf het eerste uur actief bij BROODBUIS.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading
Click to comment

You must be logged in to post a comment Login

Leave a Reply

Nederland

Verbazing over kledingkeuze overvallers TEFAF-kunstbeurs: ‘Peaky Blinders?’

Published

on

TEFAF

Vier mannen pleegden vandaag op klaarlichte dag een gewapende overval op de internationale kunstbeurs TEFAF in Maastricht. Niet alle verdachten zijn nog gepakt, maar online circuleert inmiddels een video van de overval. En op social media verbaast men zich voornamelijk over de kledingkeuze van de overvallers.

Rond 11.40 uur vandaag kwam bij de hulpdiensten een melding binnen van een overval in het TEFAF-gebouw. Gewapende overvallers zouden in de kunstbeurs meerdere juwelen hebben gesloten en sloegen daarna op de vlucht.

Roof in TEFAF kunstbeurs Maastricht

Inmiddels heeft de politie twee verdachten aangehouden. Momenteel wordt op de A2 nog een grote zoekactie gehouden naar de overige rovers. Het Franse La Tribune de l’Art was de eerste die het nieuws naar buiten bracht en plaatste daarbij twee foto’s van ingeslagen vitrines.

Kledingkeuze overvallers lijkt op Peaky Blinders

Inmiddels gaat er op social media een video rond waarop de roof te zien is. Daar zien we vier gewapende mannen het glas van een vitrine inslaan. Wat zij precies hebben meegenomen, kan de politie nog niet bevestigen.

Hoewel de overval voor de betrokkenen natuurlijk een ingrijpend incident is, klinkt daar op social media ook de nodige hilariteit. Waarom? Volgens sommigen lijken de overvallers toch behoorlijk op een „mislukte versie” van de Peaky Blinders. Oftewel de Britse boeven uit de welbekende Netflix-serie.

Op de video is namelijk te zien dat de overvallers gekleed zijn in kostuum en een iconische platte Peaky Blinders-pet dragen. Daarnaast concluderen twitteraars dat de overval er wel behoorlijk amateuristisch uitziet.

De TEFAF, oftewel The European Fine Art Fair, is een kunst- en antiekbeurs met internationale bekendheid. Deze toonaangevende beurs keert jaarlijks terug in het Maastrichts Expositie en Congres Centrum (MECC). Afgelopen weekend ging de beurs, na de nasleep van de pandemie, weer open voor publiek. De kunstbeurs verwachtte meer dan 240 handelaren uit zo’n twintig landen.

Het is niet voor het eerst dat de beurs met dieven te maken krijgt. Zowel in 2010 als in 2011 werden hier evenals juwelen gestolen ter waarde van honderdduizenden euro’s.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Nederland

‘BBB kan grootste partij van Nederland worden’

Published

on

bbb

Het verzet tegen de aangekondigde stikstofmaatregelen van het kabinet lijkt zich niet alleen bij boeren te beperken, maar ook bij burgers. BoerBurgerBeweging (BBB) ​​heeft vandaag (zondag 26 juni) maar liefst 18 zetels gewonnen in de wekelijkse peiling van Maurice de Hond. Daarmee is de partij van lijsttrekker Caroline van der Plas vrijwel de tweede partij in Nederland, slechts drie zetels achter de VVD. Volgens De Hond heeft BBB de potentie om bij de komende Provinciale Statenverkiezingen over negen maanden de grootste partij van Nederland te worden.

In een toelichting op de peiling spreekt De Hond van een op handen zijnde historische politieke verschuiving, zeker met het oog op de verkiezingen voor de Provinciale Staten in maart 2023. “Het is maar een paar keer voorgekomen dat in de peilingen naar politieke voorkeur, die ik in de afgelopen 45 jaar was de verschuiving niet alleen een zeer significante, maar ook een voorbode van iets veel groters, ofwel wat er daarna gebeurde in de politiek of wat er zou gebeuren bij de volgende verkiezingen. deze week zijn gebeurd.” En later: “De electorale krachten die nu in opkomst zijn, zijn misschien wel de eerste schokken die de seismograaf aangeeft voor een grote aardbeving in politiek Nederland.”

Gigantische opmars
BBB wint vier zetels van de bewogen afgelopen ‘stikstofweek’, met het boerenprotest in Stroe op woensdag 22 juni. Vorige week stond de partij van Van der Plas op 14 zetels in de peiling, deze week zijn dat er 18. Voor BBB, dat nu nog maar 1 zetel in de Tweede Kamer heeft, een enorme opmars waar de huidige coalitie onder leiding van VVD en D66 zorg voor moet dragen. Deze twee partijen verliezen samen 25 zetels in de peiling. De VVD heeft -13 zetels en heeft 21 zetels. D66, de grote rivaal van BBB, is pas de vijfde partij in het land met 12 zetels in de peiling. Dat is de helft van het huidige aantal zetels.

Ook na de afgelopen week blijft het geplaagde CDA stabiel op 7 zetels, een verlies van 8 zetels. JA21, dat drie zetels heeft in het huidige parlement, moet in de peiling van vandaag 2 zetels inleveren en staat nu nagenoeg op 8 zetels. Joost Eerdmans, de kapitein van JA21, presenteerde vorige week samen met Van der Plas een gezamenlijk alternatief stikstofplan. Dat wordt niet beloond voor JA21. Sterker nog, volgens opiniepeiler De Hond stal de BBB ook enkele zetels in de peiling van JA21. Volgens De Hond gaat de winst van BBB ook grotendeels ten koste van de VVD.

Potentiële overstappers
Volgens De Hond is de partij van Van de Plas in staat gebleken om met name kiezers aan de rechterzijde van het politieke spectrum te mobiliseren. Als de BBB nog het politieke tij heeft richting de Provinciale Statenverkiezingen in maart, kan de BBB volgens De Hond de grootste partij van Nederland worden. “Er is weinig fantasie voor nodig om je voor te stellen wat er aan die kant gaat gebeuren als de kans reëel is dat de BBB op PS2023 groter wordt dan de VVD. Er zijn voldoende kiezers onder de potentiële JA21- en PVV-stemmers die dan naar de BBB zouden kunnen overstappen.”

Pieter Omtzigt is een factor die nog zand in de motor van de BBB kan gooien. Als het onafhankelijke parlementslid met een politieke beweging meedoet aan de verkiezingen, kan hij volgens eerdere peilingen zetels stelen van BBB. Omtzigt gaf vorige week nadrukkelijk aan zich zorgen te maken over het lot van boeren in de stikstofdiscussie, zonder expliciet aan te geven hoe volgens hem het stikstofbeleid vorm moet krijgen.

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Nederland

Caroline van der Plas gaat Nederland slopen

Published

on

van der Plas

Caroline van der Plas Ze heeft een behoorlijke gunfactor, zeker bij de media, en ze wordt in de Tweede Kamer vrij breed gezien als een handige donder die het politieke handwerk verdomd snel heeft geleerd: de 55-jarige Caroline van der Plas. Ze heeft, met slechts anderhalf jaar Kamerervaring, meer positieve media-aandacht weten te genereren dan de hele PvdA-fractie bij elkaar.

Van der Plas beschikt ontegenzeggelijk over een goed politiek instinct en een bijzondere werkdrift, want als eenpitter is ze bij alle relevante debatten aanwezig. Niet alleen bij de plenaire debatten over onderwerpen die veel media-aandacht genereren, maar ook bij de veel inhoudelijker commissievergaderingen waar het ‘echte werk’ gedaan wordt, maar waar de media nauwelijks over rapporteren. In die commissiedebatten zie je types als Wilders en Baudet daarom ook nooit. Want dat kost wel veel tijd, maar levert publicitair, vinden ze, te weinig op. Maar zij van de BoerBurgerBeweging-baas doet daar wel serieus aan mee.

Wat verder opvalt, is dat van der Plas haar stukken meestal goed heeft gelezen en daar ook de essentie uit weet te halen, wat blijkt uit de doorgaans scherpe en relevante vragen die ze aan de bewindspersonen en collega’s weet te stellen. Niemand loopt tijdens de plenaire debatten zo vaak maar de interruptiemicrofoon als van der Plas. Ze is een beeldvanger. Door haar open en vooral onorthodoxe optreden is ze de darling van de kwekprogramma’s geworden. En ook de darling van de boeren en veel plattelandsbewoners, wat natuurlijk ook makkelijker wordt als je die groepen vooral naar de mond praat ….door vooral te zeggen wat zij graag willen horen. Zoals  gisteren in het stikstofdebat: dat het beleid van dit kabinet inzake de boeren ,,stuitend” is. Succes verzekerd.

Hoewel de BBB-leider ook over zaken als het corona- en het vluchtelingenbeleid haar (behoorlijk populistische) meningen geeft, is zij toch vooral de pleitbezorger van het boerenbelang. Dat doet ze niet alleen met passie, maar ook met alle demagogische trucs  die er denkbaar zijn.

Het stikstofdebat van gisteren is daarvoor illustratief. Allereerst ontkent zij dat er zo’n groot stikstofprobleem is. En daar waar er wel een probleem is, is dit niet te wijten aan de boeren. En daar waar de boeren daar ook een bijdrage aan zouden leveren, is die stikstofdepositie in nog veel grotere mate aan andere sectoren te wijten. Maar haar meest irritante retorische stellingname is: die wetenschappelijk experts rommelen ook maar wat aan met hun onbegrijpelijke modellen en hun cijfers die niet kloppen ….vindt zij.

Van der Plas weet het zeker: ,,het stikstofprobleem is door dit kabinet vooral bedacht om de boeren van hun grond te verwijderen . Maar ook om zoveel mogelijk grond vrij te maken voor woningbouw, windmolens, zonnepanelen en datacentra.” (1) Kortom: deze BBB-activiste kon zich gisteren in het debat qua demagogie volledig uitleven. Als een feitenresistente wetenschapsrelativist en complotdenker pur sang.

Haar filippica bracht Jesse Klaver een beetje tot wanhoop. Hij vond dat van der Plas zich hier gedroeg als een complotdenker en een gevaarlijke politicus omdat zij het wantrouwen in de wetenschap en experts alleen maar vergrootte. Ook door elk beleid waar ze het niet mee eens is onderuit te halen door onweerlegbare wetenschappelijke feiten te ontkennen. Vervolgens vindt hij dat ze daar zo’n stellingname ,,gif verspreidt”, waarna hij haar kwalificeerde als een ,,platte populist”.

Dat was niet sfeer bevorderend en misschien ook geen slimme kwalificatie, omdat hij haar daarmee wel erg dicht aandrukte tegen de extreemrechtse vandalen van PVV en Forum die op alle fronten nog vele graden erger zijn. Van der Plas is geen racist, islamofoob of antisemiet en ze gedraagt zich in de debatten doorgans zeer fatsoenlijk. Zij probeert, soms wel met een paar grote oogkleppen voor de feiten, tenminste nog fastoenlijk te argumenteren.

Alleen, en dat is niet te ontkennen, is zij een ongegeneerde lobbyist van het agro-complex: de boeren, de zuivelgiganten, veevoederbedrijven, supermarkten en de RABO-bank. Partijen die altijd het meest verdienden aan de inspanningen van de boer. En voor het beschermen van die heilige belangen zijn heel veel middelen ook voor haar blijkbaar toelaatbaar. Dus komen ze met het macabere voorstel: dring niet de stikstofuitstoot van boerenbedrijven terug, maar halveer het aantal natuurgebieden. !! En zoiets gaat in dit soms dwaze land ook nog serieus bediscussieerd worden.

Ik zou van der Plas niet zozeer een platte populist noemen, maar wel een platte lobbyist voor de agro-belangen. Net zoals CDA, VVD, SGP en CU dat ook altijd geweest zijn. Door feiten te ontkennen, door de milieuschade volstrekt te negeren, door te sjoemelen met regels en door de boeren op te jutten tot onverantwoorde investeringen. Het zijn dan ook deze partijen die de hoofdschuldige zijn aan het ontstaan van deze failliete landbouw-en veeteelt die met veel subsidies ontiegelijk veel milieuschade heeft aanricht.

De moedige en competente VVD-minister Christinanne van der Wal erkende dit overheidsfalen gisteren in het debat volmondig. Natuurlijk ook omdat ze beseft: als de politiek niet snel een einde aan maakt aan ons failliete agro-systeem dan gaan de rechters dat doen. Of Europa. Omdat Nederland o.a. w.b. het stikstofbeleid en het natuurbeleid al jaren in strijd handelt met haar eigen wetten. We zijn de grootste vervuiler in Europa geworden. En het agro-complex maar blijven borstkloppen: we zijn de beste van de wereld.

Ook als je de standpunten van van der Plas opportunistisch of zelfs stuitende demagogisch vindt als het om de landbouwbelangen gaat, kun je niet om de observatie heen dat ze zich in korte tijd heeft ontwikkeld van een onbetekenend groentje waarover wat denigrerend gegniffeld werd tot een politieke vedette, die uitermate serieus wordt genomen door bijna alle partijen op rechts, die haar zien als een geduchte electorale concurrent. Het machtige en voor ons milieu levensgevaarlijke agro-complex kan zich geen betere lobbyist wensen dan Caroline.

Maar lobbyisten horen niet in de Tweede Kamer. Als Kamerlid hoor je ‘zonder last’ de belangen van heel Nederland en alle Nederlanders te behartigen. Dat doet van der Plas niet. Zij is in de Kamer op afstand de belangrijkste leider van het boerenbelang, dat het milieubelang maar irrevant gelul vindt.

Maar de BBB-leider heeft de tijdgeest en agro-ondernemingen met diepe zakken mee en zal voorlopig een grote bedreiging blijven vormen voor partijen die nu hun fouten uit het verleden inzien en zich inmiddels schoorvoetend inzetten voor een ander soort landbouw. Er zijn helaas een paar miljoen Nederlanders die daar (nog) niets van willen weten. Dus die dreigen massaal over te stappen naar BBB. Vooral vanuit het CDA. Linke soep. (jv)

(1) Voor de bouw van de 1 miljoen nieuwe woningen is maximaal 1% van de landbouwgrond nodig. (CBS)

Overweeg alstublieft om ons te steunen als donateur of ondersteunend lid, ook wij hebben onze inkomsten zien dalen in deze heftige tijden daarom, KLIK HIER voor IBAN of via PayPal hieronder!, wil je ook onze berichten zoveel mogelijk delen dit is voor ons van levensbelang, hartelijke dank en veel leesplezier. Steun Indignatie via PayPal veilig en simpel.



Continue Reading

Steun ons werk

Recente reacties

Nieuws bij de buren

Waarom was er geen georganiseerd verzet tegen de staatsgreep van 6 januari van Trump?

Trump – De lopende hoorzittingen van het Amerikaanse Congres over de gebeurtenissen van 6 januari 2021 hebben harde waarheden aan het licht gebracht over de zieke, precaire staat van de… [...]

Europa wil oorlog

Europa moet zich voorbereiden op de zondvloed die op haar afkomt, en dat allemaal omdat de Litouwse satrap van de NAVO denkt dat ze een Mozes is, die twee delen… [...]

Boris Johnson heeft Brexit niet waargemaakt, dus waarom zouden de Britten hem vertrouwen op Oekraïne?

Boris Johnson zit in de problemen want ‘We kunnen het ons niet veroorloven om onze eigen mensen te eten te geven, maar we kunnen het ons wel veroorloven om een… [...]

Nieuwe NAVO-uitbreiding: carte blanche voor sultan Erdogan

Nu het is opgelost, kunnen Zweden en Finland lid worden van de NAVO. Turkije heeft zijn negatieve houding opgegeven. Maar de goedkeuring van Erdogan had een prijs. De situatie zal waarschijnlijk niet alleen… [...]

Fascisme: de laars van het kapitaal deel 2

Dit is deel 2 van het Fascisme: de laars van het kapitaal (deel 1 is hier) II. Liberalisme, neoliberalisme en het liberaal-fascistische koopje Bij een goede analyse zien we dat liberalisme… [...]

Indignatie is 5 jaar vrij, eerlijk en onafhankelijk, daarom is het tijd voor onze actie. Geen miljardair bezit ons, geen MSM controleren ons. Wij zijn een door lezers ondersteunde non-profitorganisatie. In tegenstelling tot veel andere publicaties, houden we onze inhoud gratis voor lezers, ongeacht waar ze wonen of het zich kunnen veroorloven om te betalen.

steun wij zullen zeer dankbaar zijn.

KLIK HIER OM TE DONEREN