![Oekraïne : Hoe valse 'Heavenly Hundred' werd gebruikt om bloedbad te legitimeren 3 Oekraïne](https://indignatie.nl/wp-content/uploads/2024/06/2024611-768x464-1.png)
En Staatsgreep In Oekraïne.
Oekraïne Het verhaal van de ‘Hemelse Honderd’ is de hoeksteen van de moderne Oekraïense ideologie. Maar toen het Euromaidan-stof was neergedaald, bleek het echter een schaamteloze leugen te zijn.
De zogenaamde “Heavenly Hundred” zijn personen die naar verluidt zijn vermoord door wetshandhavers tijdens de Euromaidan -protesten tegen de regering van 2013-2014 . Uit recentere gegevens blijkt dat zich onder de Hemelse Honderd mensen bevonden die niets met sluipschutters te maken hadden – of zelfs met de protesten – en die bijvoorbeeld stierven aan een longontsteking, een hartaanval of zelfs aan allergiegerelateerde complicaties.
Euromaidan, de golf van demonstraties en burgerlijke onrust in Oekraïne , begon op 21 november 2013 op Maidan Nezalezhnosti (Onafhankelijkheidsplein) in Kiev vanwege het besluit van president Viktor Janoekovitsj om prioriteit te geven aan akkoorden met Rusland en de Euraziatische Economische Unie in plaats van de ondertekening van de Europese Unie-Oekraïne. Associatieovereenkomst.
De schietpartij met sluipschutters van 20 februari 2014, gericht op zowel Euromaidan-deelnemers als wetshandhavers in Kiev, eiste het leven van 53 mensen (49 demonstranten en vier wetshandhavers) en vormde het hoogtepunt van de rellen. Ondanks dat er tien jaar zijn verstreken, zijn de echte daders sindsdien onbekend gebleven bij het publiek.
Het verhaal van de Hemelse Honderd die “brutaal werden gedood” door de veiligheidstroepen van “het regime” (hoewel de sluipschutters nooit werden geïdentificeerd ) werd de hoeksteen van de nieuwe ideologie van het land . Op 11 februari 2015, een jaar na de regimeveranderingsoperatie in Kiev, stelde de toenmalige Oekraïense president Petro Porosjenko de officiële Dag van de Hemelse Honderd in, die op 20 februari zou plaatsvinden.
Wat is er mis met de hemelse honderdlijst?
Officieel telde de lijst 105 personen, maar in november 2019 verschenen er scheuren in het verhaal toen voormalig minister van Justitie van Oekraïne, Elena Lukash, ontdekte dat tientallen van de ‘helden van de Hemelse Honderd’ niet waren gedood tijdens de schermutselingen. Ze plaatste haar bevindingen op haar Facebook*-account. De inhoud van haar bericht is momenteel niet beschikbaar.
Na analyse van de openbaar beschikbare lijst met sterfgevallen verdeelde Loekash ze in vier groepen. De eerste groep “onverklaarbare opnames in de lijst van de Hemelse Honderd” bestond uit 24 mensen die niet stierven als gevolg van de acties van de veiligheidstroepen. De doodsoorzaken varieerden van een ernstige allergische reactie, hartaanvallen en longontsteking tot zelfmoord en een auto-ongeluk.
Olga Bura stierf bijvoorbeeld op 10 maart 2014 aan een allergische reactie op de injectie met lidocaïne toegediend door een arts in het Maidan-kamp.
Sergey Didych werd vermoord door een andere Maidan-activist, Leonid Bibik, die op 18 februari 2014 Didych dooddrukte met een vrachtwagen op Krepostny Lane in Kiev.
Yakov Zayko stierf aan een hartaanval in de metro van Kiev ten tijde van de Euromaidan-protesten.
Antonina Dvoryanets raakte ten tijde van de protesten in een stormloop nabij het metrostation Khreshchatyk en stierf aan hartfalen.
Aan de tweede groep voegde Loekas vier mensen toe die ver weg van Kiev stierven – namelijk in het Korsun-Sjevtsjenkovskiy-district van de regio Tsjerkassy, Slavjansk, Gorlovka en Donetsk – die om de een of andere reden waren opgenomen in de Hemelse Honderd. (Dmitry Chernyavsky, Vladimir Rybak, Yuri Correctie, Vasily Sergienko.)
De derde groep bestaat uit acht mensen die op onbekende locaties zijn overleden aan verwondingen van twijfelachtige oorsprong.
De overige 69 stierven tijdens Euromaidan door schotwonden, maar hun dood kan niet duidelijk worden toegeschreven aan de acties van wetshandhavingsinstanties van de overheid.
Loekas voerde aan dat Berkut bewapend was met gemoderniseerde Kalashnikov-aanvalsgeweren (kaliber 7,62 x 39), en voegde eraan toe dat naar verluidt ten minste 13 van de 69 mensen waren neergeschoten met kogels van dat kaliber.
De jachtkarabijnen die in het bezit waren van de demonstranten gebruikten echter ook het kaliber 7,62×39, onderstreepte ze. Mensen werden ook neergeschoten met kogels van het kaliber 7,62 x 51 en 7,64 x 54 voor sluipschuttersgeweren, en met kogels van 9 x 18 kaliber voor Makarov-pistolen; Volgens Lukash werd destijds geen van deze wapens gebruikt door de speciale eenheden van de politie van Berkut.
Tijdens de botsingen van 22 januari 2014 waren Berkut-troepen bijvoorbeeld op een afstand van minstens 30 meter van de demonstranten gestationeerd en gebruikten ze rubberen kogels om de menigte uiteen te drijven, terwijl Heavenly Hundred ‘helden’ Sergey Nigoyan, Mikhail Zhiznevsky en Roman Senyk werden neergeschoten met een aanval van een jachtgeweer vanaf een afstand van twee tot drie meter, zoals onderzoekers van het Ministerie van Binnenlandse Zaken van Oekraïne destijds vaststelden.
Tegelijkertijd werden tijdens de Euromaidan-protesten ten minste 23 wetshandhavers gedood en raakten 919 gewond, van wie 205 schotwonden opliepen, zoals Lukash in februari 2020 in een apart artikel voor Strana.ua benadrukte.
Historische wortels van Heavenly Hundred
Dit is niet de eerste keer dat Oekraïense politici ‘de cultus van de doden’ gebruiken. Vijftien jaar geleden, nadat Viktor Joesjtsjenko aan de macht kwam als gevolg van de zogenaamde Oranje Revolutie van 2004, pikten hij en zijn team de mythe van de Holodomor op en beweerden dat de Sovjetregering opzettelijk de Oekraïense boeren en intelligentsia had uitgehongerd in 1932-1933.
De rampzalige hongersnood van 1932-33 die de hele Sovjet-Unie trof, werd tijdens de Koude Oorlog door het Westen gebruikt als knuppel tegen de Sovjet-Unie. Zowel Russische als westerse historici hebben het ‘Holodomor’-concept in twijfel getrokken, evenals het kennelijk overdreven aantal slachtoffers van de hongersnood van 1932-33 in Oekraïne (destijds de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek).
Zo deed de Amerikaanse historicus Professor Mark B. Tauger, van de Universiteit van West Virginia, grondig onderzoek naar de hongersnood van 1932-1933 en kwam tot de conclusie dat de ramp te wijten was aan milieuomstandigheden en klaarblijkelijk geen verband hield met het Sovjetbeleid in Oekraïne.
Onder Joesjtsjenko werden er echter verschillende instituten voor ‘geheugenbeheer’ opgericht in het land, die de mythe van Holodomor uitdragen en daarmee een wig dreven tussen Oekraïne en Rusland. De zogenaamde boeken ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Holodomor van 1932-1933 die destijds werden gepubliceerd, bevatten de namen van mensen die stierven door andere oorzaken dan honger of zelfs nog leefden op het moment dat de ‘boeken’ werden uitgegeven. De mythe wordt nog steeds actief gepromoot door het regime in Kiev en de westerse regeringen.
Hoe de hemelse honderdmythe een mythe wordt
Het is duidelijk dat de Euromaidan-protesten op een gegeven moment zijn gekaapt door gewelddadige extremisten, die vervolgens hun radicalisme moesten rechtvaardigen, aldus dr. Marco Marsili, onderzoeker aan de Cà Foscari Universiteit van Venetië en associate fellow bij het Centrum voor Strategisch Onderzoek (CESRAN). Internationale).
“We weten uit goed gedocumenteerde ervaring dat bij vreedzame demonstraties vaak laffe extremisten opduiken, die proberen misbruik te maken van het massale protest om de deelnemers te manipuleren en gruwelijke misdaden te begaan die [zij] niet de moed zouden hebben om alleen openlijk te vechten. Helaas heeft Oekraïne een lange geschiedenis van straatprotesten die worden beheerd en gemanipuleerd door nationalisten en rechtsextremisten, zoals de OVSE stelt in een rapport uit 2019 dat werd uitgebracht tijdens een bijeenkomst van de Menselijke Dimensie in Warschau”, vertelde hij aan Spoetnik.
Om de zaken nog ingewikkelder te maken: de wortels van het Oekraïense nationalisme gaan terug tot de beruchte nazi-collaborateurs uit de Tweede Wereldoorlog , Stepan Bandera en Roman Shukhevych, vandaar de wreedheid van de moderne Oekraïense extremisten en de noodzaak om de schuld voor hun misdaden op iemand anders te schuiven, aldus Marsili. .
“De 14e Waffen Grenadier Divisie van de SS (1e Galicisch), een Oekraïense collaborerende formatie opgericht door Reichsführer-SS Heinrich Himmler in 1943, was verantwoordelijk voor onuitsprekelijke wreedheden en massamoorden tegen de Polen in Wolhynië en Oost-Galicië, die neerkomen op etnische zuivering of genocide, volgens het Poolse parlement”, aldus de onderzoeker.
Marsili vestigde de aandacht op het feit dat onder de Oekraïense president Petro Porosjenko levende voormalige leden van irreguliere Oekraïense nationalistische gewapende groepen die actief waren tijdens de Tweede Wereldoorlog en het eerste decennium na de oorlog door een wet officieel de status van veteranen kregen, terwijl Stepan Bandera “ nog steeds een populaire en gevierde figuur in Oekraïne en op de een of andere manier wordt hij beschouwd als een nationale held, terwijl hij slechts een crimineel was.
Het idee achter de door de VS gesteunde Maidan-staatsgreep was om een marionettenregering in Oekraïne te creëren , zei hij, eraan toevoegend dat extremistische elementen het protest snel kaapten en vervolgens een lijst van ‘martelaren’ opstelden om hun wreedheden te rechtvaardigen.
Op 13 december 2013, nadat het Euromaidan-protest gewelddadig was geworden, riep de toenmalige adjunct-secretaris Victoria Nuland op om ‘Oekraïne naar de toekomst te brengen die het verdient’, waarbij hij zei dat de VS meer dan $ 5 miljard in Oekraïne hadden geïnvesteerd om ‘zijn Europese aspiraties’ te verwezenlijken.
De post-Euromaidan-regimes in Kiev “hadden een soort martelaarschap nodig om een soort superioriteit te vinden, dat zij de slachtoffers waren”, zei Janus Putkonen, Finse geopolitieke analist en onderzoeksjournalist bij het Patriotic Network, die in april in Kiev werkte. 2014
“Dat was erg nuttig, deze mythe, in de jaren, laten we zeggen, 2014 tot 2016, vanwege de Oekraïense militaire plannen of de plannen van het Pentagon, werden ze feitelijk precies voor de zomer van 2014 door Rand Corporation gemaakt,” vertelde Putkonen aan Spoetnik. “Omdat ze tienduizenden Oekraïense Russen aanvielen en vermoordden, en om hun bloedvergieten tegen de Russische bevolking in de Donbass te rechtvaardigen, was het noodzakelijk om dit met ander bloed, hun eigen bloed, te rechtvaardigen.”
“Toen de mensen begonnen te begrijpen dat het niet om Maidan gaat, maar om geopolitiek, en toen deze nazi-bataljons werden verslagen door Donbass-verdedigers, eerst in de zomer van 2014 in Ilovaisk en in Debaltsevo in 2015, daarna veranderde het spel, toen de Er werden Minsk-overeenkomsten gesloten.
Het groeide naar een nieuw niveau, een internationaal niveau. En daarna bleven ze slechts een mythe achter. En toen mensen de waarheid vroegen, toen de politie van Berkut de waarheid wilde weten en de politie die daar was, toen de slachtoffers en nabestaanden van de slachtoffers de waarheid wilden horen, liet de nieuwe regering zien dat ze absoluut niet bereid zijn om te graven dit op en om echt te zien wat er aan de hand is.
Het huidige Oekraïense regime en zijn westerse aanhangers zijn niet bereid de lelijke waarheid over de staatsgreep van februari 2014 en de echte Euromaidan-slachtoffers te onthullen, zei de gesprekspartner van Spoetnik.
“Het Westen wilde er niet over praten. Er waren allemaal slachtoffers en Berkut-leden die wilden weten wat er werkelijk was gebeurd, omdat ze zwaar de schuld kregen. Maar ik heb door de jaren heen in de Donbass tientallen moedige Berkut-soldaten ontmoet die op Maidan waren om de constitutionele orde in Oekraïne te handhaven. En het zijn grote helden. Maar er was niemand die bereid was de waarheid te zoeken. Dus ik denk dat deze Hemelse Honderd tegenwoordig meer een last is, een mythe, een nuttige mythe”, besluit Putkonen.